Βυζαντινά Χρόνια

 

Βυζαντινή Περίοδος
Η πορεία του Κωνσταντίνου στα Ρωμαϊκά Χρόνια
Με την κρίση στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία σε όλους τους τομείς και την αδύνατη διακυβέρνηση μιας αχανούς κυριολεκτικά αυτοκρατορίας ο Διοκλητιανός αναλαμβάνει την εξουσία το 285 μ.Χ. και θα χωρίσει τις Ρωμαϊκές κτίσεις σε μια Δυτική και μια Ανατολική Αυτοκρατορία, διοικούμενη η κάθε μία από διαφορετικό Αυτοκράτορα. Το γεγονός πως θα παραιτηθεί το 305 μ.Χ. θα προκαλέσει σημαντικά γεγονότα τα οποία θα είναι και καθοριστικά για την τελική παρακμή της Ρώμης και την ανάπτυξη ενός Κορυφαίου Πολιτισμού ο οποίος αυτή τη φορά θα φέρει απόλυτα Ελληνική σφραγίδα και θα μείνει ζωντανός μέχρι το 1453 μ.Χ..

Ο Διοκλητιανός θα δημιουργήσει την «Τετραρχία» το 293 μ.Χ. αφού όμως χωρίσει την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία σε 2 μέρη το 286 μ.Χ.. Έτσι ως Αύγουστοι θα μπουν οι: Διοκλητιανός που θα επιλέξει να κρατήσει το ανατολικό κομμάτι, Μαξιμιανός που θα τοποθετηθεί στο δυτικό τμήμα και ως Καίσαρες θα τοποθετηθούν ο Γαλέριος στην Ανατολή κι ο Κωνστάντιος Α΄ ο Χλωρός στην δύση. Το 305 μ.Χ. ο Διοκλητιανός θα παραιτηθεί και θα καταφέρει να πείσει να κάνει το ίδιο και ο Μαξιμιανός. Τώρα ως Αύγουστοι στις θέσεις τους θα μπουν οι Καίσαρες στις αντίστοιχες θέσεις τους δηλαδή εκείνος που ήταν Καίσαρας στην Ανατολή θα γίνει Αύγουστος εκεί και εκείνος που ήταν Καίσαρας στη δύση θα γίνει Αύγουστος εκεί.

Ο Γαλέριος θα πρέπει να διαλέξει 2 νέους Καίσαρες. Παρά του γεγονότος πως ο Κωνσταντίνος, γιος του Κωνστάντιου το Α΄ και της Ελένης περίμενε τον τίτλο, ο Γαλέριος θα επιλέξει 2 άλλους τον Μαξιμίνο Δάια στην ανατολή και τον Σέβηρο για την δύση. Τότε ο Κωνσταντίνος θα φύγει για να συναντηθεί με τον πατέρα του και μαζί θα κινηθούν σε νικηφόρα εκστρατεία στην οποία θα κερδίσει και την εμπιστοσύνη του Αύγουστου στη Δύση και πατέρα του Κωνστάντιου. Όταν ο Κωνστάντιος θα πεθάνει, ο Κωνσταντίνος θα ανακηρυχθεί από τις λεγεώνες Αύγουστος, την στιγμή που ο Μαξέντιος γιος του Μαξιμιανού (του πρώην Αυγούστου) στη Ρώμη θα πάρει τελικώς τον τίτλο του Αυγούστου και θα ανακαλέσει τον πατέρα του ως συναυτοκράτορα ενώ και ο Λικίνιος θα πάρει τον τίτλο του Αυγούστου στην Ανατολή. Περίπου την ίδια περίοδο τίτλο Αυγούστου θα πάρουν κι οι Μαξιμίνος και Σέβηρος. Τώρα ο Κωνσταντίνος δεν έχει να αντιμετωπίσει ούτε έναν, ούτε δύο, ούτε τρεις αλλά έξι ολόκληρους Αυτοκράτορες.

Ο Κωνσταντίνος θα προσπαθήσει να συγγενέψει τώρα με τους αυτοκράτορες Μαξιμιανό και Μαξέντιο και ενώ θα χωρίσει την πρώτη γυναίκα του θα παντρευτεί την Φαύστα κόρη του πρώτου και αδερφή του δευτέρου. Αυτό θα το κάνει διότι ο Γαλέριος δεν θα τον αναγνωρίζει κάτι που θα συνεχίζει να το κάνει και μετά τον γάμο. Μεταξύ των Αυγούστων θα ξεσπάσει εμφύλιος τώρα καθώς ο αριθμός τους είναι πραγματικά μεγάλος. Ο πρώτος που θα χαθεί θα είναι ο Σέβηρος ο οποίος θα καταφέρει να είναι Αυτοκράτορας μόνο το 306 και το 307 μ.Χ. όπου και θα εκτελεστεί ή θα αναγκαστεί να αυτοκτονήσει. Να θανατωθεί είχε διατάξει ο Μαξέντιος, ο πατέρας του οποίου θα είναι ο δεύτερος που θα χάσει την θέση του και ο πρώτος που θα έρθει αντιμέτωπος με τον Κωνσταντίνο. Στην αρχή ο Διοκλητιανός θα αναγκάσει τον Μαξιμιανό να παραιτηθεί για δεύτερη φορά. Κι ενώ ο Κωνσταντίνος θα τον υποδεχτεί με τον καλύτερο τρόπο ο Μαξιμιανός πρώτα θα αυτοανακηρυχθεί αυτοκράτορας με δόλιο τρόπο και αργότερα θα προσπαθήσει και να τον δολοφονήσει. Σε όλες τις περιπτώσεις η Φαύστα θα σώσει τον Κωνσταντίνο και αφού ο Μαξιμιανός θα συλληφθεί θα βρεθεί απαγχονισμένος, λίγο αργότερα (310 μ.Χ.) κάτι για το οποίο ο Μαξέντιος θα κατηγορήσει τον Κωνσταντίνο ο οποίος όμως θα υποστηρίξει πως δεν έχει καμία σχέση και πως ο πεθερός του είχε αυτοκτονήσει. Ο Μαξιμιανός θα έχει καταφέρει να υπάρξει Αύγουστος 2 φορές από το 285 μέχρι το 305 μ.Χ. και το 306 με 307 μ.Χ..

Εν τούτω ΝίκαΤο τέλος όμως του Γαλέριου που ήταν γνωστός για τους διωγμούς του κατά των Χριστιανών και για τον λόγο πως δεν αναγνώριζε των Κωνσταντίνο, θα έρθει το 311 μ.Χ. καθώς θα αρρωστήσει από ανίατη αρρώστια. Τώρα θα μείνουν 3 άτομα εκτός του Κωνσταντίνου, ο Μαξιμίνος, ο Μαξέντιος κι ο Λικίνιος. Ο Μαξέντιος θα θεωρήσει ως εχθρό τον Λικίνιο, ωστόσο θα είναι ο τέταρτος που θα βρει το τέλος κι ο δεύτερος που θα αντιμετωπίσει τον Κωνσταντίνο πρόσωπο με πρόσωπο. Αυτό θα γίνει στην μάχη της Μιλβίας Γέφυρας κατά την οποία θα συμβεί και Μέγα Ιστορικό γεγονός. Ο Κωνσταντίνος δεν ήταν Χριστιανός μέχρι την στιγμή που θα δει στον ουρανό να σχηματίζεται Σημάδι Σταυρού και η επιγραφή «Εν τούτω Νίκα». Την ίδια κιόλας μέρα θα βάλει να φτιάξουν «Λάβαρα» με αυτόν τον σταυρό που είδε στο όραμα του. Την 28η Οκτωβρίου του 312 μ.Χ. ο Κωνσταντίνος θα αντιμετωπίσει τον Μαξέντιο και τον στρατό του και θα καταφέρει να τους αποδεκατίσει. Ο Μαξέντιος μάλιστα θα πνιγεί στον ποταμό Τίβερη και με αυτό το γεγονός ο Κωνσταντίνος θα είναι από εδώ και πέρα ο Μοναδικός Αυτοκράτορας (Αύγουστος) της Δύσης. Το κορυφαίο αυτό γεγονός σηματοδοτεί επίσης την Μεταστροφή του Κωνσταντίνου που από εδώ και πέρα θα πορευθεί ως Χριστιανός!

Μοναδικός τώρα εχθρός του Κωνσταντίνου θα είναι ο Λικίνιος καθώς ο δεύτερος θα συγκρουστεί με τον Μαξιμίνο ο οποίος θα πεθάνει ύστερα από την ήττα που θα υποστεί ένα χρόνο αργότερα από την Μάχη της Μιλβίας. Επομένως τα πράγματα επανέρχονται (κατά κάποιο τρόπο) στην εποχή του Διοκλητιανού τότε που η αυτοκρατορία ήταν μοιρασμένη σε δυτική και ανατολική. Αυτή τη στιγμή ο Κωνσταντίνος είναι ο Αύγουστος της Δύσης και ο Λικίνιος Αύγουστος της Ανατολής. Αυτό θα είναι για τον Λικίνιο η αιτία για να αναζητά συνεχώς ευκαιρίες για να αντιμετωπίσει τον Κωνσταντίνο. Πριν ωστόσο τον θάνατο του Μαξιμίνου έχουμε ένα Ιστορικότατο διάταγμα το οποίο ονομάζεται «Διάταγμα των Μεδιολάνων». Ο Κωνσταντίνος και ο Λικίνιος θα υπογράψουν για την Ανεξιθρησκία και τη Θρησκευτική Ελευθερία ώστε οι Χριστιανοί να είναι Ελεύθεροι!

Μετά από αυτό ο ίδιος ο Κωνσταντίνος θα προστατεύει τους Χριστιανούς σε αντίθεση με τις κινήσεις του Λικίνιου. Στα επόμενα χρόνια δεν θα είναι λίγες οι φορές που θα έρθουν σε σύγκρουση μεταξύ τους μέχρι το 320 μ.Χ. όπου οι Χριστιανοί υπήκοοι του δευτέρου θα εκφράζουν πλέον την συμπάθεια τους στον πρώτο. Ο Λικίνιος τώρα θα αθετήσει την συμφωνία και θα αρχίσει ξανά διωγμούς ώστε να προκαλέσει οργή στον Κωνσταντίνο ο οποίος ύστερα από εξεγέρσεις θα εισβάλει στην ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία! Αυτό θα θεωρηθεί από τον Αύγουστο της ως παραβίαση κι έτσι ο πόλεμος θα ξεσπάσει το 324 μ.Χ.. Ο Κωνσταντίνος θα κυνηγήσει και θα νικήσει πολλές φορές τον Λικίνιο και μάλιστα θα τον αφήσει να ζήσει χάρη στην σύζυγο του δευτέρου και αδερφή του πρώτου Κωνσταντία, ώσπου θα τον καταδικάσει σε θάνατο καθώς επικράτησαν διάφορες φήμες για συμφωνίες του Λικίνιου για ανάκτηση του θρόνου.

Ο Κωνσταντίνος είναι πλέον ο Μοναδικός Αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το 324 μ.Χ. θα ιδρύσει την Κωνσταντινούπολη και με αυτή του την κίνηση ξεκινάει κι επίσημα πλέον η Νέα Χρυσή Εποχή. Μέσα σε αυτή η Ελλάδα θα πρωταγωνιστήσει, θα μεγαλουργήσει και θα καταφέρει για άλλη μια φορά να φτιάξει έναν πολιτισμό διεθνούς ακτινοβολίας! Το 324 μ.Χ. ξεκινά η Βυζαντινή Αυτοκρατορία!

Τα Βυζαντινά Χρόνια
Κατά την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο το 325 μ.Χ. η Αγία Ελένη θα μάθει για την κατάσταση στους Αγίους Τόπους και τον επόμενο χρόνο θα αναχωρήσει για τα Ιεροσόλυμα. Η ίδια θα καταφέρει μέσα σε εκείνο τον χρόνο να βρει τον Τίμιο Σταυρό κάτω από Ναό της Αφροδίτης που βρισκόταν στον Γολγοθά. Σύμφωνα με την παράδοση η Αγία θα οδηγηθεί εκεί από τον Βασιλικό που φύτρωνε μονάχα σε αυτό το μέρος! Επίσης μαζί με τον Σταυρό του Ιησού Χριστού θα βρει και τους δύο που άνηκαν στους ληστές που σταυρώθηκαν μαζί του. Για να λύσουν το μυστήριο για το ποιος είναι του Χριστού, θα βάλουν πάνω το άψυχο σώμα μιας γυναίκας που μόλις θα αγγίξει τον σταυρό του θα αναστηθεί. Τα νέα θα ακουστούν και κόσμος θα μαζευτεί γρήγορα για να προσκυνήσει. Στον συνωστισμό που θα δημιουργηθεί θα υπάρξουν πολλά δυστυχήματα και για αυτό ο Σταυρός θα υψωθεί ώστε να είναι ορατός από όλους και να μπορεί να προσκυνηθεί από όποιο σημείο και αν τον έβλεπαν! Η Ελένη σε αυτό το ταξίδι της θα χτίσει και τον Ναό της Αναστάσεως έργο που έχει μείνει μέχρι και τις μέρες μας.

Το 330 μ.Χ. η Κωνσταντινούπολη θα εγκαινιασθεί κι επισήμως πλέον θα μεταφερθεί η πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εκεί. Με αυτήν την κίνηση κλειδώνει οριστικά κι η γέννηση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που χαρακτηριστικό έμβλημα της είναι ο Δικέφαλος Αετός, έμβλημα που θα υιοθετηθεί πιθανώς πολλά χρόνια μετά τον Κωνσταντίνο και την Ελένη.

Πριν προχωρήσουμε αξίζει να σημειωθεί πως η καταγωγή των Αγίων Κωνσταντίνου κι Ελένης δεν ήταν Ελληνική. Συγκεκριμένα ο Κωνστάντιος (πατέρας του Κωνσταντίνου) ήταν Ρωμαϊκής Καταγωγής και η Αγία Ελένη ήταν από την Βιθυνία. Ωστόσο η προσφορά τους ήταν μεγάλη. Από την μια η Αγία Ελένη με το έργο της ειδικά στα Ιεροσόλυμα κατάφερε κάτι πολύ σημαντικό κι αυτό ήταν η διάδοση κι η διατήρηση του Ελληνικού Πολιτισμού ενώ επίσης ο Άγιος και Μέγας Κωνσταντίνος δημιούργησε το Βυζάντιο, έναν πολιτισμό που σύντομα θα γινόταν Ελληνικός και θα κατάφερνε να ανέβει στην κορυφή. Αδιαμφισβήτητα λοιπόν κι οι δύο έβαλαν την σφραγίδα τους στην Ιστορία της Ελλάδας και αποτελούν κομμάτι αυτής.

Αρκετά χρόνια αργότερα το 393 μ.Χ. επί Θεοδοσίου θα καταργηθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες οι οποίοι όμως ήδη είχαν χάσει την Αρχαιοελληνική αίγλη τους. Το 395 μ.Χ. η Αυτοκρατορία θα διαιρεθεί οριστικά σε ανατολική και δυτική. Η Δυτική από εκεί και πέρα θα αρχίσει να παρακμάζει μέχρι και το 476 μ.Χ. που θα έχουμε και την οριστική πτώση. Την ίδια ώρα θα έχουμε ραγδαία ακμή στο ανατολικό τμήμα της Αυτοκρατορίας.

Μεταξύ 483 και 565 μ.Χ. θα ζήσει ο Ιουστινιανός ο Α΄, ένα άτομο που θα καταφέρει ως αυτοκράτορας με αρκετή προσπάθεια να φέρει την ακμή στις τέχνες και τον πολιτισμό. Ωστόσο θα λάβει ιδιαίτερα σκληρά μέτρα κατά των ειδωλολατρών, όπως το κλείσιμο της περίφημης Ακαδημίας των Αθηνών. Το 529 μ.Χ. μάλιστα θα έχουμε μία ακόμα σημαντική στροφή στην Αθήνα. Ο Παρθενώνας που ήταν αφιερωμένος στην Θεά Αθηνά τώρα θα είναι αφιερωμένος στην Παρθένο της Χριστιανοσύνης, την Παναγία. Για τον σκοπό αυτό στον Παρθενώνα θα λατρεύεται η Παναγιά η Αθηνιώτισσα. Επί αυτοκρατορίας του θα χτιστεί κι ο μεγαλοπρεπέστερος όλων των ναών, ο ναός της «Αγίας του Θεού Σοφίας». Το 537 μ.Χ. μάλιστα τελέστηκαν και τα εγκαίνια όπου ο Ιουστινιανός θα φωνάξει με θαυμασμό πως νίκησε τον Σολόμωντα καθώς ο Ναός αυτός ήταν μεγαλοπρεπέστερος. Αδιαμφισβήτητα ο Ιουστινιανός κατάφερε να είναι μια μορφή του Βυζαντίου αν και ο ίδιος δεν ήταν Ελληνικής καταγωγής!

Άγιος Ανδρέας ο ΠρωτόκλητοςΓενικά Ιδρυτής της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως θεωρείται ο Άγιος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος ο οποίος ίδρυσε σύμφωνα τουλάχιστον με την παράδοση την «Επισκοπή Βυζαντίου». Μεταξύ 4ου και 7ου αιώνα μ.Χ. η αυτοκρατορία θα παίρνει όλο και περισσότερα ελληνικά χαρακτηριστικά. Έτσι μπορεί ως βάση να ξεκίνησε ως μια Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στην Πρωτοβυζαντινή όμως περίοδο θα καταφέρει να δεσμεύσει όλα τα απαραίτητα Ελληνικά στοιχεία ώστε μετά τον 7ο αιώνα μ.Χ. να πορευθεί σε αυτό που εξελίχτηκε κι ήταν πραγματικά, σε μια Ελληνική Αυτοκρατορία. Κατά τον 7ο αιώνα μ.Χ. μάλιστα επίσημη γλώσσα της Αυτοκρατορίας θα γίνει η Ελληνική κλειδώνοντας έτσι κατά κάποιο τρόπο την πραγματική ταυτότητα του Βυζαντίου. Μέχρι τότε οι Αυτοκράτορες μιλούσαν λατινικά και δεν είχαν απαραίτητα ελληνική καταγωγή, μετά όμως από τον 7ο αιώνα η ελληνική συνείδηση έχει δημιουργηθεί και οι αυτοκράτορες στην πλειοψηφία τους είναι Έλληνες! Πρόκειται λοιπόν για έναν Μέγα Ελληνικό Πολιτισμό.

Κατά το 610 με 641 μ.Χ. Πέρσες θα πολιορκήσουν την Κωνσταντινούπολη σε περίοδο που ο ίδιος ο Ηράκλειος θα έχει εκστρατεύσει εναντίον τους. Τελικώς θα καταφέρουν να τους αποκρούσουν με τρόπο θαυματουργικό κι έτσι ο Λαός έψαλλε όλο το βράδυ τον Ύμνο για την Υπεραγία Θεοτόκο. Έτσι αυτό πέρασε σαν εθιμοτυπικό ώστε να μην ξεχαστεί αυτό το θαυματουργικό γεγονός. Οι Έλληνες στο Βυζάντιο βρήκαν αυτό που είχαν χάσει επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Όπως κατάφεραν να δημιουργήσουν, στηριζόμενοι στην θρησκεία τους έτσι τώρα θα καταφέρουν να δημιουργήσουν στηριζόμενοι στην Χριστιανοσύνη. Θα κάνουν λοιπόν την Θρησκεία τέχνη και θα καταφέρουν να δημιουργήσουν αξέχαστα έργα, από Αγιογραφίες μέχρι και την περίφημη Βυζαντινή Μουσική.

Το 815 μέχρι το 885 μ.Χ. θα ζήσουν οι Ελληνικής καταγωγής Κύριλλος και ο Μεθόδιος. Εκείνοι θα γεννηθούν στην Πρωτεύουσα της Μακεδονίας, την Θεσσαλονίκη. Το έργο τους θα είναι ανεκτίμητο και θα καταφέρει μέχρι και τις μέρες μας να δείχνει την ποιότητα του ελληνικού πολιτισμού. Για τον εκχριστιανισμό των Σλάβων θα φτιάξουν ένα νέο αλφάβητο βασισμένο στα Ελληνικά. Σε αυτή τη νέα γλώσσα θα μεταφράσουν βιβλία και θα καταφέρουν να διαφωτίσουν τον Σλαβικό λαό. Οι ίδιοι μάλιστα θα κατηγορηθούν καθώς ο Χριστιανισμός επιτρεπόταν να κηρύττεται μονάχα στα Ελληνικά, στα Εβραϊκά και στα Λατινικά. Εκείνοι τότε αποκρίθηκαν πως ο κάθε λαός έχει το δικαίωμα να δοξάζει τον Θεό στην δική του γλώσσα. Με αυτήν την κίνηση θα κερδίσουν την μάχη και θα αποδείξουν για πολλοστή φορά την ανωτερότητα του Ελληνικού Πολιτισμού!

Λίγα χρόνια αργότερα (958 μ.Χ.) θα γεννηθεί ο Βασίλειος ο Β΄ ο οποίος θα ονομαστεί Βουλγαροκτόνος. Ο Βασίλειος θα γίνει Αυτοκράτορας του Βυζαντίου το 976 μ.Χ. και θα καταφέρει να βάλει φρένο στους Βουλγάρους που ύστερα από την εξέγερση που θα κάνουν ώστε να καταφέρουν να πάρουν τον θρόνο, θα κάνουν μεγάλες σφαγές και λεηλασίες σε ολόκληρη την Ελλάδα. Με την μάχη του Κλειδίου ο Βασίλειος το 1014 μ.Χ. θα δώσει τέλος στις Βουλγαρικές επιθυμίες καθώς θα καταστρέψει ολόκληρο τον στρατό τους και τους αιχμαλώτους που θα συλλάβει θα τους τυφλώσει εκτός από 1 στους 100 που τον άφηνε μονόφθαλμο για να οδηγήσει τους υπόλοιπους στον αρχηγό τους Σαμουήλ. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Βασίλειος μετά την μάχη του Κλειδίου θα φτάσει στην Αθήνα και θα προσκυνήσει την Παναγιά την Αθηνιώτισσα στον Παρθενώνα.

Σημαντικό επίσης γεγονός είναι ο Εκχριστιανισμός των Ρώσων που έγινε από τους Έλληνες μέσα από το Βυζάντιο. Ο ίδιος ο Βασίλειος θα δώσει στον πρίγκιπα Βλαδίμηρο την αδερφή του Άννα και ο ίδιος ο πρίγκιπας θα βαπτισθεί Χριστιανός! Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να εισαχθεί η Χριστιανοσύνη στην Ρωσία με φυσικό επακόλουθο να βαπτισθεί ο Ρωσικός Λαός! Ο Εκχριστιανισμός των Ρώσων είχε αρχίσει από τα παλαιότερα χρόνια με κορυφαίο γεγονός την Βάπτιση της Ρωσίδας Αρχόντισσας Όλγας. Ο Βασίλειος μετά από πολλές μάχες το 1025 μ.Χ. θα φτάσει στο τέλος της ζωής του.

Άλωση της ΚωνσταντινούποληςΤο 1204 μ.Χ. 150 περίπου χρόνια μετά το Σχίσμα, στην Κωνσταντινούπολη θα γίνει η Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορίας. Στην αρχή οι ίδιοι θα θέλουν να ανακτήσουν τους Αγίους Τόπους ωστόσο τελικώς οι Σταυροφόροι δεν θα αντιμετωπίσουν ποτέ τους Οθωμανούς αλλά θα καταλήξουν να πολεμήσουν με τους Χριστιανούς Ορθόδοξους και αυτό συνέβη για το απλό γεγονός πως οι λόγοι της Σταυροφορίας ήταν καθαρά Οικονομικοί! Ουσιαστικά με αυτό θα έχουμε την ίδρυση 4 νέων κρατών / Βασιλείων την Λατινική Αυτοκρατορία που δεν θα είναι Ελληνική και τα Ελληνικά Βασίλεια της Νίκαιας, της Τραπεζούντας και το Δεσποτάτο της Ηπείρου. Αυτά θα είναι αποτέλεσμα της διάσπασης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και τα 3 τελευταία είναι Ελληνικότατα! Το τέλος της Λατινικής Αυτοκρατορίας θα είναι γρήγορο καθώς η Αυτοκρατορία της Νίκαιας θα ανακαταλάβει την Κωνσταντινούπολη το 1261 μ.Χ..

Από εκεί και μετά το Βυζάντιο θα εμφανιστεί εκ νέου για τα επόμενα 200 χρόνια περίπου, στο τέλος των οποίων θα έρθει και το οριστικό τέλος του. Ωστόσο η ανακτημένη Βυζαντινή Αυτοκρατορία μετά από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους θα είναι σαφώς μικρότερη σε μέγεθος καθώς δεν θα είναι λίγα τα νέα «κράτη» που θα έχουν δημιουργηθεί και δεν θα επανενταχτούν. Μέσα σε αυτά και το Ελληνικό Βασίλειο της Τραπεζούντας αλλά και το Δεσποτάτο της Ηπείρου. Όπως και να έχει όμως η επιτυχία του αυτοκράτορα Μιχαήλ του Η΄ ήταν μεγάλη καθώς κατάφερε ύστερα από μια σειρά ενεργειών να κάνει την ανασύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και να σταματήσει την δράση του Λατίνου Αυτοκράτορα ο οποίος ονειρευόταν μια νέα Λατινική Αυτοκρατορία. Ο Μιχαήλ ο Η΄ είναι ιστορικότατο πρόσωπο καθώς αποτελεί και τον ιδρυτή της Δυναστείας των Παλαιολόγων, μιας δυναστείας που μέλλεται να είναι κι η τελευταία για το Βυζάντιο.

Ένα χρόνο αργότερα το 1262 μ.Χ. θα δημιουργηθεί το Δεσποτάτο του Μυστρά (Μορέως). Γενικά είναι μια περίοδος με σπουδαίες ανακατατάξεις στον Ελληνικό χώρο που θα είναι αποτέλεσμα της προσωρινής πτώσης έστω και των 60 περίπου χρόνων του Βυζαντίου. Το Δεσποτάτο του Μυστρά θα εξελιχθεί σε έναν σημαντικό Ελληνικό Πολιτικοπολιτιστικό Πυρήνα αποτελώντας ένα μοναδικό τμήμα της ιστορίας του Ελληνισμού. Τα επόμενα χρόνια στο Βυζάντιο θα βασιλεύουν οι Παλαιολόγοι. Ταξιδεύοντας στην Θεσσαλονίκη λίγο πριν την πτώση του Βυζαντίου θα βρούμε την «γέννηση» του Λευκού Πύργου ο οποίος θα κτισθεί σε θέση παλαιού πύργου. Το χτίσιμο παραμένει άγνωστο πότε ακριβώς έγινε το πιθανότερο είναι να έγινε τον 15ο με 16ο αιώνα μ.Χ.. Αποτέλεσε οχυρωματικό έργο, θα λειτουργήσει όμως και ως Φυλακή από τους Οθωμανούς και θα ονομαστεί «Πύργος του Αίματος / Κόκκινος Πύργος» από το γεγονός πως ήταν φυλακή μελλοθανάτων και από τα βασανιστήρια οι τοίχοι συνεχώς γέμιζαν με αίμα. Μέσα στους αιώνες θα σταθεί γερά και θα καταφέρει να αποτελέσει το σύμβολο της Θεσσαλονίκης μας, το σύμβολο της Μακεδονίας μας!

Η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως
Το 1404 θα γεννηθεί ένα πρόσωπο που αναμένεται να μείνει στην παγκόσμια ιστορία. Ο λόγος για τον Κωνσταντίνο τον ΙΑ΄ τον Παλαιολόγο ο οποίος θα αποτελέσει τον τελευταίο Αυτοκράτορα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ο ίδιος θα ζήσει την πτώση της και θα χαθεί ηρωικά μαζί της σαν ένα γνήσιο Έλληνα, ώστε να μείνει στην ιστορία ως ένας από τους Μεγαλύτερους Έλληνες ήρωες που γέννησε η χώρα μας. Σημαία του, μα φυσικά ο Δικέφαλος Αετός με λιγοστές παραλλαγές.

Ο ίδιος θα ανέβει στον Αυτοκρατορικό Θρόνο το 1449 μ.Χ. και θα προσπαθήσει με όλες του τις δυνάμεις να κρατήσει την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αυτόν τον λαμπρό Ελληνικό πολιτισμό ζωντανό. Ωστόσο από τις πρώτες μέρες που θα ανέβει στον θρόνο θα δει πως η Κωνσταντινούπολη βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο κάτι που θα γίνει περισσότερο αισθητό με την άνοδο του Μωάμεθ του Β΄. Ο λόγος για τους Οθωμανούς Τούρκους οι οποίοι είχαν εξαπλωθεί τόσο που πλέον απειλούσαν την Βασιλεύουσα. Από την πρώτη στιγμή ο Κωνσταντίνος θα αναδιοργανώσει τον στρατό, θα φτιάξει και θα ενισχύσει τα οχυρωματικά έργα και θα ζητήσει ενισχύσεις από την Δύση η οποία θα αδιαφορήσει παντελώς. Οι Έλληνες Βυζαντινοί είναι μόνοι τους, μαζί με την Βοήθεια που έλαβαν από την υπόλοιπη Ελλάδα. Η αρχή του τέλους έχει φτάσει την 28η Μαΐου του 1453 μ.Χ. όταν ο Μωάμεθ θα αποφασίσει την τελική επίθεση εναντίον της πόλης!

Κωνσταντίνος ΠαλαιολόγοςΜετά από την Θεία Λειτουργία στην Αγία Σοφία ο Κωνσταντίνος θα δώσει ένα μεγάλο αγώνα μαζί με τους υπόλοιπους και θα καταφέρουν να αποκρούσουν τους Τούρκους με φοβερές όμως απώλειες. Την επόμενη μέρα κιόλας η αυλαία θα πέσει την στιγμή που οι Τούρκοι θα μπουν στην Κωνσταντινούπολη από την αφύλακτη Κερκόπορτα. Με αυτοθυσία ο Κωνσταντίνος και οι υπόλοιποι θα πολεμήσουν γενναία μέχρι την στιγμή που η Κωνσταντινούπολη θα γίνει θρύλος περνώντας στα χέρια των αλλόθρησκων κατακτητών. Σύμφωνα με την παράδοση όταν οι Τούρκοι θα προσπαθήσουν να σκοτώσουν τον Κωνσταντίνο, Άγγελος Κυρίου τον πήρε και τον πήγε σε μια σπηλιά και τον Μαρμάρωσε (Μαρμαρωμένος Βασιλιάς), μέχρι ο Θεός να του δώσει ξανά την ζωή και εκείνος να πάρει ξανά την Πόλη.

Με την Άλωση της Κωνσταντινούπολης φτάνει στο τέλος του ένας περίφημος Ελληνικός πολιτισμός και μια εξίσου περίφημη περίοδος, η Βυζαντινή Περίοδος. Η Κωνσταντινούπολη θα καταφέρει να μείνει στην μνήμη των Ελλήνων και να χαραχθεί μέσα τους είτε μέσω θρύλων, προφητειών ή παραδόσεων που την θέλουν να γίνεται ξανά και οριστικά Ελληνική. Με την πτώση του Βυζαντίου λήγει και ο Ελληνικός Μεσαίωνας και ξεκινάει για την Ελλάδα μια μαύρη περίοδος, μια εποχή που ο Έλληνας θα βρεθεί κάτω από τον Τουρκικό Ζυγό. Μέσα από αυτήν την περίοδο οι Έλληνες θα καταφέρουν να δείξουν τον ηρωισμό και την ανωτερότητα τους. Ωστόσο συνεχίζει να παραμένει το γεγονός πως η περίοδος της Τουρκοκρατίας είναι μια από τις χειρότερες στην Ελληνική Ιστορία.

Άρρηκτα συνδεδεμένος με την Τουρκοκρατία φυσικά ο Άγιος Γεώργιος. Μπορεί ο Άγιος να έζησε γύρω στο 285 μ.Χ. ωστόσο στην περίοδο στην οποία θα εισέλθει η Ελλάδα η παράδοση τον θέλει να κατατροπώνει συνεχώς τους «αλλόθρησκους» με το κάτασπρο άλογο του. Τα θαύματα βασίζονται σε ιστορικά γεγονότα και μάλιστα ο Άγιος Γεώργιος αν και Χριστιανός θα καταφέρει να αποσπάσει τον σεβασμό των Τούρκων μαζί με την Παναγία που πιστεύεται πως έκανε πολλά θαύματα εκείνη την περίοδο. Το 1453 μ.Χ. λοιπόν είναι η χρονιά που η Ελλάδα από μια περίφημη περίοδο θα εισέλθει σε μια από τις χειρότερες, στην περίοδο της Τουρκοκρατίας!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s