Το παγκόσμιο νόμισμα η απάντηση στην κρίση του ευρώ


g-708_41-1
netakias

Μήπως το Παγκόσμιο Νόμισμα θα είναι η απάντηση-θηλιά, που θα μας σερβίρουν απέναντι στην Κρίση του ΕΥΡΩ;

Αγορές και Παγκόσμια διακυβέρνηση.

ΑΘΗΝΑ, 28 Απριλίου 2010, στο Συνέδριο του Economist με θέμα: «Meeting the challenges through leadership strategy» ο τότε Πρωθυπουργός κ.Γιώργος Παπανδρέου λέει, την γνωστή πλέον, φράση «Χρειαζόμαστε παγκόσμια διακυβέρνηση, παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση και τη χρειαζόμαστε γρήγορα!».
Πολλοί τότε ξαφνιάστηκαν με την αμεσότητα και την ευκολία με την οποία μίλησε για μια παγκόσμια διακυβέρνηση, αλλά για όσους γνωρίζουν τις θέσεις του ιδίου, αλλά κι άλλων μελών της Σοσιαλιστικής Διεθνούς αλλά και του διεθνούς οικονομικού κατεστημένου δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο.

Τι εννοεί όμως λέγοντας «Παγκόσμια Διακυβέρνηση»;

Το εξηγεί αναλυτικότερα ο ίδιος λίγους μήνες μετά κατά την έναρξη των εργασιών της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στις 21 Ιουνίου 2010 στη Νέα Υόρκη. Εκεί αφού αναλύει το πως η Ελλάδα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα, λόγω της παγκόσμιας κρίσης και όντως η Ελλάδα υπήρξε ο αδύναμος κρίκος, καταλήγει πως επρόκειτο παρά ταύτα για μια συστημική κρίση, ευρέως φάσματος, την απαρχή της οποίας σηματοδότησε η οικονομική κρίση του 2008. Συμπεραίνει λοιπόν ότι το αντίδοτο στην επέλαση των Αγορών και της χρηματοπιστωτικής κρίσης που αυτές προκάλεσαν, υπάρχει ανάγκη για αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών, όπως αυτή μπορεί να εκφραστεί μέσα από οργανισμούς όπως οι G20, το ΔΝΤ κι η Σοσιαλιστική Διεθνής.
Σύμφωνα με την αντίληψη του, η Παγκοσμιοποίηση είναι μια θετική πρόοδος στην οποία όμως οι Αγορές, όπως έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε το Τραπεζικό κι Επενδυτικό παγκόσμιο σύστημα, είναι ανεξέλεγκτες και «η υπερβολική εξάρτηση από τις αγορές ως ένα μέτρο της ανάπτυξης και την υπόθεση ότι οι αγορές είναι πάντα σωστές, αποδείχθηκε τελικά ότι είναι λάθος.» ( 12/8/2010, The Christian Science Monitor)

g-708_41-1
Τα εθνικά κράτη όμως μόνα τους δεν διαθέτουν την ικανότητα να αντιμετωπίσουν τα παγκόσμια ζητήματα. Ταυτόχρονα, η συγκέντρωση της εξουσίας, του κεφαλαίου και των μέσων ενημέρωσης επέτρεψε σε μια προνομιούχο ελίτ με παγιωμένα συμφέροντα για να εγκλωβίσει τις δημοκρατικές διαδικασίες μας, άρα παρά τις καλές προθέσεις των κυβερνήσεων τις Ελλάδας ή της Ισπανίας ή της Πορτογαλίας να αντιμετωπίσουν δημοκρατικά την κρίση, οι Αγορές είναι πιο ευέλικτες και ποιο γρήγορες στην λήψη αποφάσεων.
«Πρόκειται για μια ανισορροπία που αντανακλάται στις πολιτικές μας. Φυσικά οι πολιτικές, όλοι γνωρίζουμε, εξακολουθούν να είναι τοπικές, είναι εθνικές. Αυτές μέχρι σήμερα υπήρξαν επιτυχείς και ικανές. Αλλά η δημοκρατία σήμερα πρέπει να γίνει παγκοσμιοποιημένη» (15/11/2010 Council of the Socialist International – Opening)

Το συμπέρασμα είναι ότι δεν έχει σημασία πόσο ισχυρή είναι η χώρα ή πόσο ισχυρή η οικονομία, το εθνικό κράτος, μόνο του δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίσει τα διακρατικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε τώρα. Είτε πρόκειται για διακρατική κερδοσκοπία, είτε πρόκειται για την κλιματική αλλαγή ή αν είναι η ανεργία των νέων.

Ενώ για την δημοκρατία και τις εκλογές, από το Παρίσι εξέφρασε την άποψη ότι «Εμείς οι πολιτικοί ηγέτες πρέπει να μπορούμε να σκεφτόμαστε και να δρουμε πέραν των εκλογικών κύκλων, αλλά και πέρα από τα εθνικά σύνορα. Αυτό είναι όπου οι οργανώσεις, όπως η Σοσιαλιστική Διεθνής μπορεί να έχουν μεγάλο αντίκτυπο. Θα σκεφτούμε τη συνολική εικόνα. Μιλάμε γι αυτή της παγκόσμιας δημοκρατικής διακυβέρνησης. Μπορούμε να δώσουμε συνέχεια στo πολιτικό μας πρόγραμμα πέρα από τους κύκλους των εκλογών. Μπορούμε να δείξουμε στους ανθρώπους, τους πολίτες μας και ψηφοφόρους ότι δεν είναι μόνοι, ότι υπάρχει ελπίδα, ότι υπάρχει ένα παγκόσμιο κίνημα, ότι υπάρχει αλληλεγγύη, ότι υπάρχει μια παγκόσμια προοπτική, αρκεί να ενώνουμε τις προσπάθειές μας»

Η λύση δηλαδή των μνημονίων που επιβλήθηκε στην Ελλάδα κι όλοι βιώνουμε στην καθημερινότητα μας είναι ο δρόμος που θα μας οδηγήσει στην απελευθέρωση από την πίεση των Αγορών και του παγκόσμιου Καπιταλισμού, όπως τον αντιλαμβάνονται τα νεο φιλελεύθερα think tanks, ενώ τα μέτρα λιτότητας που οι κυβερνήσεις επιβάλλουν είναι προσωρινά αναγκαία γιατί δεν υπάρχει αυτή η Παγκοσμιοποιημένη αλληλεγγύη.

Θα ζητήσουμε μόνοι μας την βοήθεια τους.

Όλοι γνωρίζουμε πως η χώρα μας βρέθηκε στο έλεος των Αγορών αδυνατώντας να δανειστεί τον Μάιο του 2010, οπότε δημιουργήθηκε ένα μνημόνιο από την ΕΕ και το ΔΝΤ το οποίο ανέλαβε να μας «προστατεύσει» από τις αρπακτικές διαθέσεις των Αγορών. Αυτό έγινε μεταφέροντας τα δάνεια που χρωστούσε η Ελλάδα στις Τράπεζες με την μορφή ομολόγων, σε διακρατικά ενυπόθηκα δάνεια. Δηλαδή σε χρήματα που πάλι προέρχονται από το Τραπεζικό σύστημα και την ΕΚΤ με υποθήκη την περιουσία της χώρας ενώ σήμερα με το Μνημόνιο ΙΙ δημιουργήθηκε κι ένα ταμείο όπου όλα τα έσοδα του Κράτους θα δίδονται κατά προτεραιότητα στην αποπληρωμή των υπέρογκων Δανείων.
Οι συμφωνίες που υπόσχονται σωτηρία της Ελλάδας, αλλά και τον άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, βασίζονται μονομερώς σε μέτρα λιτότητας και προκαλούν ύφεση, ενώ οι διαρθρωτικές αλλαγές που διατείνονται ότι θα βελτιώσουν την κατάσταση, λίγα έχουν να προσφέρουν στην πραγματική οικονομία που στερείτε διαρκώς ρευστού, αφού αυτό καταλήγει στην αποπληρωμή παλαιότερων δανείων και τόκων και δεν μπαίνει στην Αγορά. Η ανάπτυξη φαντάζει όλο και πιο μακρινό όνειρο, ενώ η παραμικρή απόκλιση από το πρόγραμμα σημαίνει νέα οικονομική βοήθεια, νέα σωτηρία, νέο δανεισμό ή πτώχευση. Ήδη το πολυδιαφημισμένο κούρεμα του PSI, πριν ακόμη ολοκληρωθεί, πολλοί οικονομικοί αναλυτές το θεωρούν λίγο και προτείνουν στο μέλλον και δεύτερο.

Οι Τράπεζες, το ΔΝΤ και όλα τα λόμπι το γνωρίζουν ότι τα μέτρα είναι αδιέξοδα και γι αυτό αντιδημοφιλή από προηγούμενες «επισκέψεις» τους σε χώρες του Τρίτου Κόσμου και στην Λατινική Αμερική. Τώρα θα έχουν όμως να αντιμετωπίσουν πολίτες Ευρωπαϊκών Κρατών με έντονη ταξική συνείδηση και κοινωνικά δικαιώματα κι όσο πλησιάζουν στο αδιέξοδο θα πρέπει να έχουν σκεφτεί και την διέξοδο διαφυγής ώστε αυτή να είναι ελεγχόμενη και επίσης κερδοφόρα. Εδώ προετοιμάζουν την λύση της Παγκόσμιας Οικονομικής Διακυβέρνησης.

«Πρέπει να αλλάξουμε μια ευρύτερη κοινωνία, το σημερινό παγκόσμιο χωριό μας».

( 29/10/2011 Κρήτη, Σοσιαλιστική Διεθνή.)
Πολλά από αυτά που φαίνονται εξ αρχής μικρής σημασίας, ή πολύ τοπικά ως αναφορά την εμβέλεια τους ή την επίδραση τους δεν είναι και τόσο αθώα. Η κυβέρνηση Παπανδρέου το πρώτο μεγάλο μέτρο που κατάφερε τελικά να περάσει, είναι ο νόμος για την ευκολότερη απόδοση Ιθαγένειας. Κανείς δεν αρνηθείτε καθ’ εαυτό την εργασία ούτε την δίκαιη αμοιβή των μεταναστών, αν και τουλάχιστον στην Ελλάδα με την γραφειοκρατία και την έλλειψη επαρκών ελέγχων χρησιμοποιήθηκαν οι αλλοδαποί για να παρακάμπτουν παρανόμως εργατικά δικαιώματα όπως για παράδειγμα με την ανασφάλιστη εργασία.
Το σκεπτικό όμως ενός τέτοιου νόμο εντάσσεται καθαρά σε μια Παγκοσμιοποιημένη Κοινωνία.
Η παγκοσμιοποίηση μετά την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων προσπαθεί να επιβάλλει και την ελεύθερη διακίνηση Ανθρώπων. Τα κράτη κι οι πολίτες έχουν σχέση αλληλεπίδρασης κι άρα αλληλεξάρτησης η οποία πρέπει να διαρραγεί ώστε να ομογενοποιηθεί η κρίσιμη μάζα πολιτών που επηρεάζει το πολίτευμα και το πολιτικό προσωπικό, να νοιώθει ο κάτοικος μιας χώρας περισσότερο πολίτης τους κόσμου, παρά του κράτους ή της εκάστοτε εθνικής ομάδας. Ακόμη κι η λέξη «Οικονομικοί μετανάστες» που χρησιμοποιούν προδίδει την σκοπιμότητα. Δηλαδή αποδεικνύουν ότι η σχέση τους με το κράτος που τους φιλοξενεί είναι κατά 99% καθαρά οικονομική! Δηλαδή ευκαιριακή! Δεν ήρθαν ούτε για τον πολιτισμό, ούτε για το τρόπο ζωής ούτε γιατί ήθελαν να γίνουν Έλληνες, ή Γερμανοί κτλ και να αποποιηθούν την ταυτότητα τους, τους συγγενείς και φίλους, τον εαυτό τους το ίδιο!
Όσο έχουν δουλεία στην Ελλάδα θα γίνονται Έλληνες Ιθαγενείς. Αν χτιστεί ένα εργοστάσιο από την άλλη πλευρά των συνόρων περνάνε στο νέο εργοδότη και γίνονται Βούλγαροι Ιθαγενείς κ.ο.κ.; Ο μαζικός καταναλωτικός οικονομικός πολιτισμός του τζιν, της κόλα και του Χολυγουντ που έχει ήδη κατακτήσει τον κόσμο, τείνει να γίνει και βιολογικός. Οι άνθρωποι θα αλλάζουν ιθαγένεια ανά γενεά όπως τα κεφάλαια.
Τέτοιες πρακτικές διαταράσσουν την ομοιογένεια του εκλογικού σώματος κι έτσι ελέγχονται καλύτερα τα εκλεγμένα κέντρα των αποφάσεων. Αυτό είναι μια αρχή της δημοκρατίας που είχε παρατηρήσει κι ο Θουκυδίδης που λέει στο επικήδειο του Περικλή ότι αν υπάρχουν ισόψηφοι αλλά όχι ομόφυλοι ο καθένας κοιτάει το συμφέρον του («.πάντες τε ισόψηφοι όντες και ουχ ομόφυλοι το εφ’εαυτόν έκαστος σπεύδει» -Θουκυδίδου Ιστορία βιβλίο 1 141)
Το Παγκόσμιο Νόμισμα.

Ως αντίβαρο του παγκόσμιου Χρηματοπιστωτικού Συστήματος η λύση που προτείνουν είναι η δημιουργία ενός Παγκόσμιου Νομίσματος.
Εδώ και χρόνια οι γκουρού της οικονομίας όπως Τζωρτζ Σόρος μιλάνε για τα οφέλη της «ανοιχτής κοινωνίας» και για την ομαλή πτώση του Αμερικανικού Δολαρίου υπέρ ενός Παγκόσμιου Νομίσματος, όπως δήλωσε σε συνέντευξη του στους
Ο νομπελίστας οικονομολόγος Ιωσήφ Στιγκλιτς και αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, σύμβουλος επίσης του κ.Παπανδρέου, μιλάει κι αυτός για μια ανθρώπινη Παγκοσμιοποίηση. Σε άρθρο του επι τη ευκαιρία επιλογής νέου Προέδρου στο ΔΝΤ ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «Οι άνθρωποι θα πρέπει να τίθενται σε προτεραιότητα και όχι οι μέτοχοι των τραπεζών και οι επενδυτές» ενώ παρακάτω κατακρίνει τις «Απλοϊκές συνταγές όπως » η λιτότητα είναι προς το συμφέρον σας» το μόνο που κάνουν είναι να επιδεινώνουν τα προβλήματα» ενώ ήταν επιθετικός κατά των Τραπεζών «Είναι ακόμα εφικτό να διασωθούν οι τράπεζες και παράλληλα να προφυλαχθούν οι εργαζόμενοι και οι φορολογούμενοι, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι οι μέτοχοι και οι ομολογιούχοι (των τραπεζών) θα τα χάσουν όλα»
Ποια είναι όμως η σωτηρία που προτείνει;

Θα εκδώσουν παγκόσμιο νόμισμα, όχι με την έννοια που μέχρι σήμερα γνωρίζουμε, φυσικά θα υπάρχει το δολάριο, το Ευρώ, το γιέν, στις ιδιωτικές συναλλαγές, αλλά αυτά θα καθορίζονται σε κεντρικό πλέον επίπεδο από τις Τράπεζες και τα καρτέλ που είθισται να αποκαλούμε «Αγορές». O Στιγκλιτς προτείνει να υλοποιηθεί αυτό με την αναβάθμιση του SDR, ή την έκδοση ενός νομίσματος απευθείας από ΔΝΤ.
Τα «Ειδικά Τραβηχτικά Δικαιώματα» (Special Drawing Rights-SDR) είναι ένα είδος διεθνούς «αποθεματικού νομίσματος» που δημιουργήθηκε από το ΔΝΤ το 1969. Αρχικά ήταν συνδεδεμένο με το χρυσό αλλά σήμερα μετέχουν το δολάριο, το γεν, η στερλίνα και το Ευρώ και καθορίζεται σύμφωνα με την αξία τους και χρησιμοποιείται κυρίως ως λογιστική μονάδα από το ΔΝΤ. Χρησιμεύει στην αναπλήρωση των συναλλαγματικών αποθεμάτων όποιας χώρας μετέχει στο ΔΝΤ, ενώ αναζητείται κι η συμμετοχή του Κινέζικου Γουάν.
Το σκεπτικό τους είναι απλό. Οι ανισορροπίες κι η απορύθμιση των Αγορών αν και δεν οφείλονται αποκλειστικά, όπως πιστεύουν στο διεθνές νομισματικό σύστημα, δεν μπορεί το ίδιο από μόνο του να τις αντιμετωπίσει οπότε χρειάζεται ριζική μεταρρύθμιση.
Το δολάριο σαν παγκόσμιο νόμισμα έχει δείξει τις αδυναμίες του, γιατί όπως και να το κάνουμε είναι τελικά ένα Εθνικό νόμισμα και επηρεάζεται από τα σκαμπανεβάσματα της Αμερικανικής Οικονομίας όσο και από τις εκάστοτε κυβερνήσεις του Λευκού Οίκου. Οπότε ενισχύοντας τον παγκόσμιο ρόλο των SDR θα αυξηθεί κατά συνέπεια κι η ευελιξία κι η δύναμη του ΔΝΤ να επεμβαίνει σε χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα όπως οι χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου ή του Τρίτου Κόσμου.
Σε σχετικό άρθρο του στους Financial Times γράφει «Ένας τρόπος θα ήταν για το ΔΝΤ να χρησιμοποιούν αυτά τα SDR για τη χρηματοδότηση δανείων σε χώρες που χρειάζονται βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση, όπως συνέβη πρόσφατα στην Ελλάδα και την Ιρλανδία. Τελικά τα SDR θα μπορούσαν να γίνουν ο κύριος, ή ακόμα και ο μόνος μηχανισμός για τη χρηματοδότηση του ΔΝΤ.» ενώ παρακάτω επανέρχεται « Περαιτέρω, όταν συμβαίνουν κρίσεις σε πολλές χώρες ταυτόχρονα, όπως συνέβη, για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του 1998 στην ανατολική ασιατική κρίση, το ΔΝΤ θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί εξ ολοκλήρου από νέες εκδόσεις SDR για απεριόριστα ποσά. Εάν και όταν η παγκόσμια οικονομία ανακάμψει ή υπάρξει ξαφνική αστάθεια, οι εκδόσεις των SDR θα μπορούσαν στη συνέχεια να σταματήσουν, ή ακόμα και να απορροφηθούν.
Έτσι, το ΔΝΤ θα έχει μεγαλύτερο ρόλο στη δημιουργία ρευστότητας επίσημα, κατά τρόπο που να καμφθεί τόσο ύφεσης και των πληθωριστικών τάσεων σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.»
Σήμερα μάλιστα συμβαίνει σε παγκόσμιο επίπεδο οι τιμές χρυσού να έχουν πάρει ανοδική πορεία λόγο της αυξημένης ζήτησης, που όμως δεν εξηγείτε ούτε από κάποιον πανικό που συνήθως είναι παροδικός ούτε από τον παγκόσμιο πληθωρισμό, αυτό που φαίνεται να οδηγεί τις τρέχουσες τιμές του χρυσού, είναι ότι τα επίπεδα του δημόσιου χρέους των ΗΠΑ έχουν αυξηθεί στο σημείο όπου το χρέος θα εξοφληθεί σε μεγάλο βαθμό από υποτιμημένο νόμισμα.
Με άλλα λόγια, φοβούνται αυτό που ονομάζεται «νομισματοποίηση του χρέους» δηλαδή την δημιουργία χρήματος από την κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ (FED) και το νέο χρήμα στη συνέχεια θα δανειστεί η κυβέρνηση του Λευκού Οίκου για να καλύψει τις ανάγκες της χώρας. Έτσι οι περισσότεροι επιλέγουν την ασφάλεια του χρυσού, τόσο που αυτό ανάγκασε και τον Πρόεδρο της FED Ben Bernanke να αφιερώσει μεγάλο μέρος της τελευταίας ομιλίας του σου πανεπιστήμιοιο Τζώρτζ Ουάσιγκτον στις 20 Μαρτίου του ενεστώτος έτους στα «ελαττώματα» του χρυσού προβληματιζόμενος με την αποδυνάμωση του δολαρίου (η ομιλία http://www.federalreserve.gov).
Τελικά βλέπουμε ότι παγκόσμιο κέντρο εξουσίας μετατοπίζεται όλο και περισσότερο προς μια ισχυρότερη ομάδα των G20 ως θεματοφύλακα της Σταθερότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης της Παγκόσμιας Οικονομίας και για να γίνει αυτό θα χρειαστεί και τα μέσα, δηλαδή τον έλεγχο μιας παγκόσμιας νομισματικής μονάδας.
Άρα το σκεπτικό του κ.Παπανδρέου στην «δημοκρατική» Παγκόσμια διακυβέρνηση είναι οι G20, οι οποίοι είναι «εκλεγμένοι» αντιπρόσωποι των Κρατών τους. Είναι όμως έτσι; Τα τελευταία δύο χρόνια βιώνουμε στην Ελλάδα τον έλεγχο μιας «Τρόικα» εκπροσώπων του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ οι οποίοι αν κι εκπροσωπούν τυπικά την Κομισιόν, τουλάχιστον από την πλευρά του Ματιάς Μόρς δεν λογοδοτούν σε αυτό, ενώ ακόμη κι όταν κληθήκαν να ενημερώσουν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τα τεκταινόμενα στη Ελλάδα, αρκέστηκαν σε μια απλή ενημέρωση. Ενώ ακόμη και ο πρόσφατος μηχανισμός του EFSF που θα αναλάβει την Χρηματοδότηση εφεξής της Ελλάδα, θα είναι τελικά ένας ανεξάρτητος φορέας της ΕΕ που δεν υπόκεινται σε κανέναν ουσιαστικά Δημοκρατικό έλεγχο.
Έχουμε μπει σε ένα τούνελ όπου από την μια πλευρά βρίσκονται οι Αγορές κι η απειλή της ύφεσης της λιτότητας ή ακόμη και της χρεοκοπίας κι από την άλλη, αυτό που θέλουν να μας παρουσιάσουν ως δημοκρατική διέξοδο και είναι ένα απλώς ένα άλλο μοντέλο ελέγχου της Οικονομίας πάλι Παγκοσμιοποιημένου με τις κρατικές μας οντότητες σε δεύτερη μοίρα.
Το χρέος όμως διαρκώς θα αυξάνετε, όχι μόνο της χώρας μας, αλλά των άλλων χωρών, ίσως διαλέξουν να κάνουν ένα συνολικό διακανονισμό για όλες τις χώρες μαζί, αφού σιγά σιγά η αποπληρωμή του θα φαντάζει ολοένα περισσότερο αδύνατη. Οι ίδιοι που μας οδηγούν στην λιτότητα θα είναι κι αυτοί που θα δώσουν την έξοδο που οι ίδιοι έχουν προετοιμάσει για εμάς σε ένα παιχνίδι win-win γι αυτούς αλλά σε ένα κόσμο που δεν ελέγχουμε πια και θα είμαστε ανήμποροι να επηρεάσουμε.

Απο τον Σεπτέμβριο του 2012 μάλιστα έχει συσταθεί επιτροπή μεταξύ των θεσμών της Ευρώπης ώστε να υλοποιηθεί ένας Κεντρικός Προυπολογισμός στις Βρυξέλλες για όλα τα Κράτη ή ότι έχει απομείνει από αυτα!
Το όνειρο της συμμετοχή μας στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι μόνο δεν μας έδωσε την δύναμη να ακουστεί η φωνή μας και οι θέσεις των Ελλήνων πολιτών, αλλά αποδεικνύεται κι ο Δούρειος Ιππος κάθε ίχνους Εθνικής Ανεξαρτησίας και δημοκρατικών κατακτήσεων που είχαμε ως σήμερα.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

· George Papandreou – April 29, 2010 Economist Conference http://tinyurl.com/bw5xtlo
· George Papandreou – June 21, 2010 Socialist International NY http://tinyurl.com/crzula4
· George Papandreou – August 12, 2010 The Christian Science Monitor
· George Papandreou – September 20, 2010 UN General Assembly http://tinyurl.com/d426rkz
· George Papandreou – November 15, 2010 OECD headquarters, Paris http://tinyurl.com/ca3g9ua
· George Soros – October 23, 2009 Financial Times http://tinyurl.com/boskkmt
· Joseph E. Stiglitz – March 31, 2011 The best alternative to a new global currency http://tinyurl.com/codptc7
· Joseph E. Stiglitz – June 3, 2011 Choosing the IMF’s Next Leader http://tinyurl.com/6ref86e
· Die Welt – Van Rompuy will Zentralbudget für die Euro-Zone
· Ελευθεροτυπία – Μάρτιος 29, 2009 Τι είναι τα SDR http://tinyurl.com/cmlrfcd
· Jerry Bowyer – March 29, 2012 FORBES:Gold, Money Creation, and the Monetization of Debt http://tinyurl.com/cq7ssdo
· Ζέζα Ζήκου -Μαρτιος 28, 2012 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Οταν… η τρόικα απολογήθηκε για τα δεινά μας στο Ευρωκοινοβούλιο! http://tinyurl.com/c9yxwdn

olympia.gr

Advertisements

Νέα Παγκόσμια Τάξη

bilderbilderberg2

«Μία παγκόσμια ολιγαρχία και ένα ενιαίο νομισματικό σύστημα θα επικρατήσουν. Δεν θα υπάρχει μεσαία τάξη, μόνο κυβερνήτες και υπηρέτες. Όλοι οι νόμοι θα είναι κάτω από ένα νομικό σύστημα παγκόσμιων δικαστηρίων και θα υποστηρίζονται από την αστυνομική δύναμη της παγκόσμιας υπερ-κυβέρνησης και έναν ενιαίο παγκόσμιο στρατό. Μόνο μια θρησκεία θα επιτρέπεται και αυτή θα έχει την μορφή της Εκκλησίας της Παγκόσμιας Υπερ-Κυβέρνησης».
(Κωνσταντίνου Κούρου, Το όνειρο της παγκόσμιας ηγεμονίας, από το συλλογικό έργο «Νέα Παγκόσμια Τάξη –Η αθέατη όψη», εκδόσεις Έσοπτρον, 2004, σελ. 145)

«Άλλα ο κόσμος σήμερα είναι πιο έτοιμος να βαδίσει προς μια παγκόσμια κυβέρνηση. Η υπερ-εθνική κυριαρχία μιας διανοούμενης ελίτ και διεθνών τραπεζιτών είναι σίγουρα προτιμότερη από τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό που δοκιμάστηκε τους
προηγούμενους αιώνες» – Ντέιβιντ Ροκφέλερ (5 Ιουνίου 1991 – Σύνοδος Λέσχης Bilderberg, Μπάντεν-Μπάντεν Γερμανία).

Οι ερευνητές της Νέας Παγκόσμιας Τάξης (ΝΠΤ) θεωρούν ότι τα μέλη της οικογένειας οRockfeller (Ροκφέλερ) βρίσκονται ανάμεσα στους κύριους παίκτες, εάν δεν πρόκειται για τους πρωταρχικούς αρχιτέκτονες και ταμίες, πίσω από το περιβόητο μυστικό σχέδιο καθιέρωσης μιας, δικτατορικού τύπου Παγκόσμιας Διακυβέρνησης.
Στη δεκαετία του ‘70, ο Garry Allen στο βιβλίο του “The Rockefeller File”, είχε υποστηρίξει χαρακτηριστικά ότι ο κύριος στόχος των Rockefeller είναι η δημιουργία μιας «Νέας Παγκόσμιας Τάξης, μιας παγκόσμιας κυβέρνησης που θα ελέγχει ολόκληρη την ανθρωπότητα».
Ο δε David Icke περιγράφει τους Rockefeller ως μία οικογένεια ζωτικής σημασίας «στην ιεραρχία της γραμμής του αίματος», η οποία μάχεται να θέσει σε εφαρμογή τα «Σχέδια της Αδελφότητας» για έναν συγκεντρωτικό έλεγχο του πλανήτη.

David Rockefeller (1915- )
….Οι περισσότερες αναλύσεις του ρόλου του David Rockefeller (Ντέιβιντ Ροκφέλερ) στη ΝΠΤ γελοιοποιούνται συνήθως από τους σχολιαστές του «σοβαρού» Τύπου ως προϊόντα φαντασίας. Το 1996, για παράδειγμα, το υψηλής ακροαματικότητας talk – show του Rush Limbaugh στο εθνικό ραδιόφωνο, λοιδορούσε ανοιχτά τέτοιες πεποιθήσεις, στο επονομαζόμενο «Τεστ για τρελάρες»:
«Πιστεύετε ότι ο David Rockefeller, ο Henry Kissinger και άλλα διάσημα μέλη της ΝΠΤ παρέχουν καθημερινές εντολές στους πράκτορες των FΒΙ, CIA, BATF, και της Εθνικής Οργάνωσης Γυναικών;» — «Πιστεύετε ότι το φεμινιστικό κίνημα υπήρξε πνευματικό τέκνο του David Rockefeller, με σκοπό τον καθημερινό πόλεμο μεταξύ ανδρών και γυναικών, ώστε να τους αποσπαστεί η προσοχή από την αληθινή συνωμοσία του CFR;» — «Εάν απαντήσατε έστω και μία από αυτές τις ερωτήσεις με «ναι» τότε είστε τρελάρας και έχετε περάσει το τεστ!»

Ο David χλεύαζε συχνά τέτοιους ισχυρισμούς. Σε μια επιστολή στους New York Times (25 Αυγούστου 1980), αντιτέθηκε στην «ανόητη δυσφήμιση» που είχε υποστεί κατά καιρούς, παραπονούμενος ότι συνήθως τον «ξεχώριζαν ως αρχι-συνωμότη».
Παραδόξως όμως, ο νευραλγικός ρόλος του David στην προώθηση της παγκόσμιας πολιτικής και οικονομικής ενοποίησης, όχι μόνο αναγνωρίζεται, αλλά και εξαίρεται ανοιχτά από την ελίτ της εξουσίας. Στους εορτασμούς της 25ης επετείου της αμερικανικής ομάδας της Τριμερούς Επιτροπής το 1998, ορισμένοι παριστάμενοι έκαναν επανειλημμένα πρόποση υπέρ της «έννοιας του οράματος», της «διορατικότητας και της ηγετικής ικανότητας», της «μεγάλης γενναιοδωρίας» και της «αίσθησης καθήκοντος» του επίτιμου προέδρου τους.

«Επίκειται η πρώτη παγκόσμια ιστορία της ανθρωπότητας», ισχυρίστηκε ο George Berthoin, Ευρωπαίος πρώην πρόεδρος της Τριμερούς Επιτροπής, «και αυτό οφείλεται στον David Rockefeller, τον πρωτοπόρο τζέντλεμαν του τριμερούς κόσμου».
Παρομοίως, το 2002 ο τέως Γ.Γ. του ΟΗΕ, Kofi Annan, σε μία τελετή υπογραφής της νέας αυτοβιογραφίας του David, με τίτλο “Memoirs”, στα κεντρικά γραφεία του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, χαιρέτησε τη συμβολή του πλουτοκράτη στην παγκόσμια τάξη: «Πιστεύω ότι χωρίς διεθνιστές, όπως εσύ, το διεθνές σύστημα που επιχειρήσαμε να χτίσουμε, το διεθνές σύστημα που έχουμε σήμερα, δεν θα ήταν εδώ. Έτσι, σε ευχαριστούμε πολύ David!».

….Το 1949, ο David προσχώρησε στην CFR, (Council on Foreign Relations – Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων), με το επίθετό του να του εξασφαλίζει μία θέση στο διοικητικό Συμβούλιο. Παραδέχεται ότι ήταν αποφασισμένος «να παίξει ένα ρόλο» στην διαδικασία εξασφάλισης της ηγεσίας από τις ΗΠΑ και στην ανοικοδόμηση «μίας παγκόσμιας αρχιτεκτονικής» μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το 1954, επελέγη από τον πρόεδρο Eisenhower ως ένα από τα ιδρυτικά στελέχη της Λέσχης Bilderberg. Πολλοί ερευνητές προσδίδουν στα ετήσια μυστικά συνέδριά της έναν ρόλο συμμετοχής στη θεμελίωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) και στη διευκόλυνση της σχεδίασης μίας παγκόσμιας κυβέρνησης. (Mike Peters, “The Bilderberg Group and the project of European unification”).

Ο David επιμένει, φυσικά, ότι η Λέσχη Βilderberg δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία «ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ομάδα συζητήσεων».
Άλλα μέλη της Λέσχης, ωστόσο, όπως ο Βρετανός πολιτικός Denis Healey, παραδέχονται ότι τα συνέδριά της καταλήγουν σε συναινετικές αποφάσεις, με τους περισσότερους εξ αυτών να πιστεύουν ότι «μία μοναδική κοινότητα σε ολόκληρο τον κόσμο θα ήταν κάτι καλό». (Jon Ronson, «Them: Adventures with Extremists», σελ. 299).

………Οι παγκοσμιοποιητικές τάσεις του Ροκφέλλερ θα είχαν ελάχιστο ενδιαφέρον, εάν αυτός δεν κατείχε αυτή τη μοναδική ισχυρή θέση στον πολιτικό στίβο των ΗΠΑ. «Είναι ο μόνος πλέον ισχυρός ιδιώτης πολίτης στην Αμερική σήμερα», παρατήρησε ο ακαδημαϊκός Thomas R. Dye του πολιτειακού πανεπιστημίου της Φλόριντα, στο βιβλίο του “Who’s Running America?”.
Ο δημοσιογράφος Bill Moyers, στην ειδική τηλεοπτική εκπομπή, «Ο κόσμος του David Rockefeller» (1980), τον περιέγραψε ως «τον μη εκλεγμένο, πλην, όμως αναμφισβήτητο προεδρεύοντα του αμερικανικού κατεστημένου» και «έναν από τους πλέον ισχυρούς, σημαίνοντες και πλούσιους άνδρες της Αμερικής, που στέκεται στα κέντρο ενός τεράστιου δικτύου κεφαλαιούχων, βιομηχάνων και πολιτικών, η δράση των οποίων κυκλώνει την υφήλιο».

• Προς Έναν «Ενιαίο Κόσμο»

Η κινητήριος δύναμη για τις περισσότερες ενέργειες του David τα τελευταία 40 χρόνια ήταν το όραμά του για τη δημιουργία μίας πιο ολοκληρωμένης παγκόσμιας πολιτικής και οικονομικής δομής — ενός ενιαίου κόσμου. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, υποστήριξε μια πολυδιάστατη στρατηγική, που περιλαμβάνει την Παγκόσμια ηγεμονία των ΗΠΑ, τα Ηνωμένα Έθνη, τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, τη διεθνή οικονομική ολοκλήρωση, το παγκόσμιο και τοπικό ελεύθερο εμπόριο και την παγκόσμια διακυβέρνηση.
……….Ο David όπως και ο πατέρας και ο αδελφός του Nelson, θεωρούσε για πολύ το έθνος-κράτος ένα θεσμό που πεθαίνει.

………Για τις ΜΚΟ (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) ο David βλέπει ένα κρίσιμο ρόλο στα παγκόσμια προβλήματα.
….Όπως έχουν παρατηρήσει ορισμένοι αναλυτές, οι ΜΚΟ είναι η εμπροσθοφυλακή «μίας νέας διπλωματίας που απαξιώνει την εθνική κυριαρχία για χάρη των πολυμερών συμφωνιών», στις οποίες οι ομάδες συμφερόντων «αναζητούν να επιτύχουν σε διεθνές επίπεδο ότι δεν μπορούν να επιτύχουν σε εθνικό» (David Davenport, “The New Diplomacy”, Policy Review, Dec 2002).
Ένα από τα πλέον διαβόητα επιτεύγματα του David στην υπηρεσία της ΝΠΤ είναι η Τριμερής Επιτροπή (Trilateral Commission) – (για την οποία θα γίνει λόγος σε άλλο άρθρου του ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ).

…………Η σημερινή γενιά των Ροκφέλλερ δείχνει να είναι απλά οι θεματοφύλακες μιας κληρονομιάς, την οποία συνεχίζει να υποστηρίζει το δίκτυο των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων και των ομάδων προγραμματισμού πολιτικής των Ροκφέλλερ. Η μείωση της άμεσης επιρροής των Ροκφέλλερς, όμως, ούτε κατά διάνοια δεν σημαίνει και την κατάρρευση των απώτερων σχεδίων τους, καθώς υπάρχουν πολλοί νέοι εκατομμυριούχοι που έχουν τις ίδιες επιδιώξεις.

Ο τραπεζίτης George Soros, (φωτο), για παράδειγμα, εδώ και πολύ καιρό, ποζάρει ως υποστηρικτής μίας «ανοικτής Παγκόσμιας κοινωνίας». Μιμούμενος την «τριμερή σκέψη» του David Rockefeller, ο Soros έκανε έκκληση για μια «συμμαχία των “δημοκρατικών χωρών του κόσμου”», υπό την αιγίδα των ΗΠΑ σε συνεργασία με την Ε.Ε., για να κτίσουν μία «ανοικτή παγκόσμια Κοινωνία», αναδιαρθρώνοντας τον ΟΗΕ και άλλους υπερεθνικούς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένου του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. (George Soros, Ανοικτή Κοινωνία.• Αναμορφώνοντας τον Παγκόσμιο Καπιταλισμό, σελ. 330-359)

Ο Τed Terner, (φωτο), ιδρυτής του CNN, είναι κι αυτός μέλος της «ομοσπονδίας» και έδειξε τις προθέσεις του το 1977, κάνοντας δωρεά ενός δισ. δολαρίων στον ΟΗΕ. Αν και η περιουσία του Terner έχει αρχίσει να φθίνει, υπάρχουν άλλοι που περιμένουν έξω από την πόρτα. Μεταξύ αυτών και οι Bill Gates και warren Buffet, που είναι αποφασισμένοι να ξοδέψουν την περιουσία τους γι’ αυτό τον σκοπό.
Το σχέδιο των Rockefeller και των συνεχιστών τους είναι συγκαλυμμένο, κι ας βρίσκεται σε κοινή θέα. Εάν όμως σηκώσουμε το πέπλο των αντιρρήσεων και της ελαφρότητας που σερβίρουν τα ΜΜΕ, δεν χρειάζεται να κοιτάξουμε μακριά για να το δούμε.

Το θέμα είναι ότι εμείς απλά καθόμαστε και το βλέπουμε να ξετυλίγεται…

(Όλο το παραπάνω κείμενο είναι παρμένο από το βιβλίο «Rockefellers και Νέα Παγκόσμια Τάξη», Will Banyan, ειδική έκδοση Έσοπτρον / Hellenic Nexus).
Αναρτήθηκε από SkyWatcher στις 1:11 μ.μ. 0 σχόλια

Όλο και περισσότερα επίσημα χείλη μιλάνε για την ανάγκη μίας Νέας Παγκόσμιας Τάξης
Ο Πάπας Βενέδικτος XVI, στις 7 Ιουλίου, με εγκύκλιό του, έκανε έκκληση «για μια νέα παγκόσμια οικονομική τάξη», η οποία όμως «θα καθοδηγείται από την ηθική, την αξιοπρέπεια και την αναζήτηση για το κοινό καλό». Αυτή η «Παγκόσμια Πολιτική Εξουσία» («world political authority»), όπως είπε, θα μπορέσει να ασχοληθεί με την παγκόσμια οικονομία.
Στην εγκύκλιο με τίτλο «Φιλανθρωπία εν Αληθεία»», ο Πάπας κατήγγηλε την νοοτροπία του «το κέρδος πάνω από όλα» της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας και έκανε λόγο για την απληστία που είχε επιφέρει την χειρότερη οικονομική ύφεση στον κόσμο από την εποχή του «μεγάλου κραχ».
Πηγές: http://moneynews.newsmax.com/ και http://www.reuters.com/

Το Σάββατο, η Υφυπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου, Naela Gabr, δήλωσε ότι η παγκόσμια κοινωνία θα πρέπει να προβεί σε κοινές προσπάθειες για να δημιουργήσει μια Νέα Παγκόσμια Τάξη για την αντιμετώπιση των διαφόρων κρίσεων.
Η Gabr έκανε την έκκληση αυτήν κατά την σύσκεψη των ηγετών του Κινήματος των Αδεσμεύτων, (ΝΑΜ), κατά την 15η σύνοδο κορυφής, στο αιγυπτιακό θέρετρο Sharm el-Sheikh, στην Ερυθρά Θάλασσα.
«Η σημερινή παγκόσμια κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική από αυτήν που ήταν πριν 48 χρόνια, όταν ιδρύθηκε η ΝΑΜ, καθώς έχει αυξηθεί ο πληθυσμός, οι εστίες επιδημιών και η επιδείνωση του περιβάλλοντος», είπε η Gabr.
«Η παγκόσμια κοινωνία πρέπει να επανεξετάσει το διεθνές χρηματοοικονομικό σύστημα και να είναι πιο δημοκρατική στις αποφάσεις της, έτσι ώστε να αποφευχθεί η παγκόσμια οικονομική κρίση που έχει δυσχεράνει την οικονομική ανάπτυξη των αναπτυσσόμενων χωρών», είπε επίσης η Gabr.
Το Κίνημα Αδεσμεύτων επισήμως ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1961, στο Βελιγράδι, από 31 ανεξάρτητες χώρες, κυρίως από Αφρική και Ασία που είχαν στόχο να ενώσουν τις δυνάμεις τους ενάντια στην αποικιοκρατία και να τηρήσουν ανεξαρτησία από τις μεγάλες δυνάμεις. Σήμερα στην NAM συμμετέχουν 118 χώρες, οι οποίες αντιπροσωπεύουν σχεδόν τα 2/3 των Ηνωμένων Εθνών και το 55% του παγκόσμιου πληθυσμού.
Πηγή: http://english.cri.cn/

Αλλά καιο Πρόεδρος της Βραζιλίας κάνει έκκληση για μία «Νέα Παγκόσμια Τάξη».
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Βραζιλίας, Luiz Inacio Lula da Silva, «η παγκόσμια οικονομική κρίση έχει μειώσει τις διαφορές μεταξύ των εθνών και έχει δημιουργήσει την ευκαιρία να διαμορφωθεί μια Νέα Παγκόσμια Τάξη», όπως δήλωσε την Τετάρτη 17/6/2009.
Μιλώντας μετά από μια συνάντηση με τον Πρόεδρο του Καζακστάν, Nursultan Nazarbayev, στην πρωτεύουσα του Καζακστάν, Astana, ο Lula κάλεσε την παγκόσμια κοινότητα να αρπάξει την ευκαιρία της κρίσης για να δημιουργήσει έναν δικαιότερο κόσμο για τα αναπτυσσόμενα έθνη.
«Θέλω να πω ότι πριν από την κρίση, υπήρξαν πολλές χώρες που είχαν μεγαλύτερη σημασία από άλλες, και μερικές χώρες που δεν είχαν καμία σημασία καθόλου,» είπε μέσω ενός μεταφραστή.
«Μετά από την κρίση, όλοι έγιναν ίσοι (παρόμοιοι). Έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε μια νέα παγκόσμια τάξη και μαζί πρέπει να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας.»
Πηγή: http://www.prophecynewsheadlines.com/2009/06/19/brazilian-president-calls-for-new-world-order/

Αλλά και ο Πρόεδρος του Ιράν, Mahmoud Ahmadinejad έκανε έκκληση για την δημιουργία μιας νέας παγκόσμιας τάξης για την αντιμετώπιση των πολλών προκλήσεων που ανακύπτουν στη διεθνή πολιτική σκηνή.
«Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα είναι μια δραματική αλλαγή στην παγκόσμια πολιτική σκέψη,» είπε ο Πρόεδρος Ahmadinejad την Τρίτη σε ομιλία του στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης [Shanghai Cooperation Organization (SCO)], στη Μόσχα, τον προηγούμενο μήνα.
«Ο Καπιταλισμός Δυτικού τύπου καταρρέει, σημαίνοντας το τέλος της εποχής του ιμπεριαλισμού,» πρόσθεσε.
Ο Ahmadinejad είπε ότι η Νέα Παγκόσμια Τάξη πρέπει να είναι λιγότερο Αμερικανο-κεντρική. «Οι πολλές πολιτικές και οικονομικές συμφορές της Ουάσιγκτον δείχνουν ότι η κρίση της δεν μπορεί πλέον να χαίρει εμπιστοσύνης,» εξήγησε.

Πηγή: http://www.prophecynewsheadlines.com/2009/06/19/ahmadinejad-stresses-need-for-new-world-order/
———-

– «Εάν υπήρχε ανάγκη ποτέ για έκκληση για συλλογική δράση, έκκληση για παγκόσμια ηγεσία, είναι τώρα», Μπαν Γκι Μουν, Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Σεπτέμβριος 2008, στον πυρετό της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

– «Για πρώτη φορά στη ιστορία της ανθρωπότητας, η παγκόσμια κυβέρνηση κάποιου είδους είναι τώρα δυνατή… Η οικονομική κρίση και η αλλαγή του κλίματος ωθεί τις εθνικές κυβερνήσεις σε παγκόσμιες λύσεις», (Geoffrey Blainey, διαπρεπής Αυστραλός ιστορικός).
(Βλέπε σχετικό άρθρο στον ΚΟΚΚΙΝΟ ΟΥΡΑΝΟ Και τώρα για μια παγκόσμια κυβέρνηση)
– «Άλλα ο κόσμος σήμερα είναι πιο έτοιμος να βαδίσει προς μια παγκόσμια κυβέρνηση. Η υπερ-εθνική κυριαρχία μιας διανοούμενης ελιτ και διεθνών τραπεζιτών είναι σίγουρα προτιμότερη από τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό που δοκιμάστηκε τους προηγούμενους αιώνες» – Ντέιβιντ Ροκφέλερ (5 Ιουνίου 1991 – Σύνοδος Λέσχης Bilderberg, Μπάντεν-Μπάντεν Γερμανία)

ΔΕΥΤΈΡΑ, 13 ΙΟΥΛΊΟΥ 2009

Ο Μεντβέντεφ παρουσίασε στην σύνοδο των G8 το «παγκόσμιο νόμισμα»

Σε μια άκρως συμβολική στιγμή κατά τη σύνοδο της G8 στην L’Aquila της Ιταλίας, ο Ρώσος Πρόεδρος Dmitry Medvedev παρουσίασε στους δημοσιογράφους ένα νόμισμα που αντιπροσωπεύει το «νόμισμα του μελλοντικού ενωμένου κόσμου».
«Συζητάμε για την χρήση των δύο άλλων εθνικών νομισμάτων, συμπεριλαμβανομένου του ρούβλιου, ως αποθεματικό νόμισμα, όπως και την χρήση υπερεθνικού νομίσματος,» είπε ο Ρώσος ηγέτης σε συνέντευξη τύπου.

Ο Medvedev με σαφήνεια δήλωσε ότι το νέο νόμισμα θα «χρησιμοποιείται για τις πληρωμές» από τους πολίτες ως το «νόμισμα ενός μελλοντικού νομίσματος».
«Αυτό είναι το σύμβολο της ενότητάς μας και της επιθυμίας μας να επιλύσουμε αυτά τα θέματα από κοινού,» είπε o Medvedev.

Ο Ρώσος ηγέτης με περηφάνια παρουσίασε το κέρμα, το οποίο έγραφε στα αγγλικά «United Future World Currency» – «Νόμισμα του Μελλοντικού Ενωμένου Κόσμου», στους δημοσιογράφους μετά τη σύνοδο κορυφής τυλιγμένο στο σεισμό που πλήττονται ιταλικής πόλης της L’Aquila.

Ο Medvedev είπε ότι, αν και το «νέο» νόμισμα, το οποίο μοιάζει με ένα ευρώ στο οποίο αποτυπώνονται πέντε φύλλα (προφανώς συμβολίζοντας τις 5 ηπείρους), ήταν απλά ένα δώρο που δόθηκε στους ηγέτες, έδειξε ότι οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να σκέφτονται σοβαρά την ύπαρξη ενός «παγκόσμιου νόμισματος». (προφανώς, όχι οι «άνθρωποι», αλλά οι μεγάλοι ηγέτες το «σκέφτονται σοβαρά» και το έχουν αποφασίσει ήδη, απουσία των «ανθρώπων»).

Ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε ότι το νόμισμα είχε κοπεί στο Βέλγιο και φέρει τη φράση «ενότητα στην πολυμορφία». .

Δείτε το «νέο παγκόσμιο νόμισμα» στην επίσημη ιστοσελίδα http://www.futureworldcurrency.com/.

«Κατά πάσα πιθανότητα κάτι παρόμοιο θα μπορούσε να εμφανιστεί στο μέλλον και να το κρατάγατε στο χέρι σας και να το χρησιμοποιούσατε ως μέσο πληρωμής», δήλωσε στους δημοσιογράφους. «Αυτό είναι το διεθνές νόμισμα.»

Η Ρωσία, μαζί με την Κίνα, είναι οι δύο φωνές που ζητάνε ένα παγκόσμιο σύστημα συναλλαγών μακριά από το δολάριο, το οποίο έχει κυριαρχήσει στο παγκόσμιο εμπόριο και την χρηματοδότηση, μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Γάλλος Πρόεδρος Nicolas Sarkozy, κατά τη σύνοδο κορυφής ένωσε την φωνή του με τις παραπάνω για αμφισβητώντας το δολάριο ως διεθνές νόμισμα συναλλαγής, επιμένοντας ότι «δεν μπορεί να είμαστε «κολλημένοι» μόνο σε ένα νόμισμα.»

Πηγές: http://www.prisonplanet.com/ & http://www.breitbart.com/

Πριν ένα μήνα στην πρώτη σύνοδο κορυφής της Ομάδας BRIC (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία και Κίνα) στην Μόσχα, η Ρωσία και Κίνα ζήτησαν μία «Νέα Τάξη Πραγμάτων» και αμφισβήτησαν το δολάριο.

Οι ηγέτες των μεγαλύτερων αναδυόμενων οικονομιών του πλανήτη (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία και Κίνα, που εκπροσωπούν περίπου το 15% της παγκόσμιας οικονομίας ύψους 60,7 τρισ. Δολαρίων) ζήτησαν μεγαλύτερη διεθνή επιρροή, ενώ η Ρωσία αμφισβήτησε ξανά το ρόλο του δολαρίου ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος, μία ημέρα αφότου εξέφρασε την εμπιστοσύνη της σε αυτό.

Ο Ρώσος πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ, που φιλοξένησε τη σύνοδο, αφού αμφισβήτησε εμμέσως πλην σαφώς για ακόμη μία φορά το ρόλο του δολαρίου, λέγοντας σε συνέντευξή του ότι «τα σημερινά αποθεματικά νομίσματα, περιλαμβανομένου του δολαρίου, δεν έχουν εκπληρώσει το σκοπό τους και γι΄αυτό είναι ώρα για αλλαγή», εξέφρασε την άποψη ότι θα πρέπει να υπάρξει ένα υπερεθνικό αποθεματικό νόμισμα, αφού το σημερινό νομισματικό σύστημα δεν είναι ιδανικό.

Το τελικό ανακοινωθέν δεν έκανε τότε καμία αναφορά στο δολάριο ή σε ένα υπερεθνικό αποθεματικό νόμισμα, περιοριζόμενο απλά στο αίτημα για ένα «διαφοροποιημένο, σταθερό και προβλέψιμο νομισματικό σύστημα».
Η Ρωσία μάλιστα είχε αναστατώσει τις διεθνείς αγορές, όταν διοικητής της κεντρικής τραπεζας ανακοίνωσε ότι η Μόσχα θα περιορίσει το μερίδιο των αμερικανικών κρατικών χρεογράφων στα συναλλαγματικά αποθέματά της.
Ως απάντηση από τον ανεπτυγμένο κόσμο στην παραπάνω πρωτοβουλία της Ρωσίας, ο υπουργός Οικονομικών της Ιαπωνίας, Καόρου Γιοσάνο, επανέλαβε την άποψη ότι το δολάριο θα παραμείνει το βασικό αποθεματικό νόμισμα του πλανήτη.

Σύμφωνα με άρθρο του Paul Joseph Watson στο Prison Planet.com, όταν στις ΗΠΑ διαδόθηκε ότι υπάρχει σχέδιο αντικατάστασης του δολαρίου από ένα νέο παγκόσμιο νόμισμα, τόσο ο πρόεδρος της Federal Reserve, Ben Bernanke όσο και ο Υπουργός Οικονομικών Timothy Geithner, αρνήθηκαν ότι υπήρχε ένα τέτοιο πρόγραμμα.

Ωστόσο, λίγες μόλις μέρες μετά από απάντησε σε ερώτηση στο Κογκρέσο, ότι δεν υπήρχε κανένα σχέδιο για να προχωρήσουμε προς ένα παγκόσμιο νόμισμα, ο ίδιος ο Geithner (ο οποίος βρέθηκε στον «Αστέρα» Βουλιαγμένης, από 14 ως 16 Μαΐου, για την σύσκεψη της Λέσχης Bilderberg), ενημέρωσε το γνωστό club της διεθνούς ελίτ, CFR, «Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων», ότι είναι «ανοικτός» στην έννοια ενός νέου παγκόσμιου νομισματικού συστήματος.

Το σκάνδαλο με την Bank For International Settlements, (Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών), που θεωρείται ως η κορυφαία κεντρική τραπεζική δύναμη, (με διασυνδέσεις με την Λέσχη Bilderberg), κυκλοφόρησε ένα έγγραφο το 2006, στο οποίο ζητούσε το τέλος των εθνικών νομισμάτων υπέρ ενός «παγκόσμιου μοντέλου νομίσματος».

Το παγκόσμιο νόμισμα θα αποτελέσει βασικό κεντρικό στοιχείο του μελλοντικού συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Πριν λίγες ημέρες, ο Πάπας Βενέδικτος έκανε έκκληση για μια «Παγκόσμια Πολιτική Εξουσία» για την διαχείριση της παγκόσμιας οικονομίας.

από SkyWatcher

http://redskywarning.blogspot.gr
oxafies.com