66 χρόνια πριν και δεν έχει αλλάξει τίποτα την Χώρα


1

Το 1947, ο Πωλ Πόρτερ, επικεφαλής της Επιτροπής για την Αμερικανική βοήθεια στην Ελλάδα, επισκέφθηκε τη χώρα προκειμένου να υποβάλει τα συμπεράσματά του.
Συνέταξε τη γνωστή έκθεση ή Μνημόνιο Πόρτερ. Σε αυτή την έκθεση, περιγράφεται η Ελλάδα πριν από 66 χρόνια.Οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες, οι εφοπλιστές και βέβαια ο απλός κόσμος.
Διαβάστε τα συμπεράσματα του Πόρτερ και βρείτε τις διαφορές με σήμερα. Η Ελλάδα είναι 66 χρόνια πίσω.
«Απ” ό, τι μπόρεσα να διαπιστώσω, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμιάν άλλη πολιτική πρακτική από το να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία απαριθμώντας θορυβωδώς τις θυσίες της Ελλάδος. […] στόχος της είναι να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομίων μίας μικρής κλίκας εμπόρων και τραπεζιτών, οι οποίοι αποτελούν την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα.
Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οικονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο ένα φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο.
Αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής. Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν στην αναστήλωση της εθνικής οικονομίας.
Τα συμφέροντα των εφοπλιστών προστατεύονται επίσης με σκανδαλώδη τρόπο. Η ελληνική εμπορική ναυτιλία ανθεί στην εποχή μας και οι εφοπλιστές κερδίζουν τεράστια ποσά, αλλά το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος δεν απο-κομίζει κανένα όφελος απ” αυτό. Οι μισθοί των ναυτικών γυρίζουν στην Ελλάδα, αλλά οι εφοπλιστές ασφαλίζουν το μεγαλύτερο μέρος των κερδών τους στις ξένες χώρες.
Κάθε επιχείρηση θα έπρεπε να πληρώνει μια σημαντική εισφορά στο κράτος, κάτω από την προστασία του οποίου λειτουργεί. Αυτό ισχύει κατά κύριο λόγο για την περίπτωση των εφοπλιστών, που τα μεγαλύτερα κέρδη τους προέρχονται από τα «Λίμπερτι», τα οποία τους παραχώρησε η αμερικανική Ναυτική Αποστολή με την εγγύηση του ελληνικού κράτους.
Η ομάδα πίεσης της καλής κοινωνίας – οι κομψοί κοσμοπολίτες που έχουν την έδρα τους στις Κάννες, στο Σαιν Μόριτς και στην αθηναϊκή πλατεία Κολωνακίου – θα ενεργοποιηθεί.
Οι περισσότεροι απ” αυτούς είναι άνθρωποι πολύ γοητευτικοί, που μιλάνε πολύ καλά τα αγγλικά(*). Είναι πάντοτε πρόθυμοι, όταν πρόκειται να εξυπηρετήσουν την αμερικανική αποστολή για τα δικά τους συμφέροντα.
Θυμάμαι ακόμα ένα από τα πιο επίσημα γεύματα ενός από τους σημαντι¬κότερους τραπεζίτες, που με είχε καλέσει στη βίλα του των Αθηνών.
Είχε τρεις σερβιτόρους με λιβρέα, μια ποικιλία απ΄ τα πιο φίνα κρασιά και φα¬γητά διάφορα, περίφημα γαρνιρισμένα. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, ένας από τους αντιπροσώπους της κλίκας που ανέφερα άρχισε να εξυμνεί τις ομορφιές της ζωής κοντά στη θάλασσα, καθώς και τις χαρές των αρι¬στοκρατικών σπορ.
Η αντίθεση ανάμεσα στο γεύμα αυτό και στα παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα στους δρόμους της Αθήνας είναι πραγματικά τρομερή.
Εδώ δεν υφίσταται κράτος σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Αντ΄ αυτού υπάρχει μια χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα.
Υπάρχει μεγάλη ανομοιομορφία εις το βιοτικόν επίπεδον και τα εισοδήματα ανά την Ελλάδα. Οι κερδίζοντες, δηλαδή οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι κερδο-σκόποι και οι μαυραγορίται, διάγουν εν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνησις το αντιμετώπισεν αποτελεσματικώς. Εν τω μεταξύ αι λαϊκαί μάζαι περνούν μιαν αθλίαν ζωή.
Οι κερδίζοντες είναι σχετικώς ολίγοι τον αριθμόν και ο συνολικός πλούτος των, περιερχόμενος εις τό σύνολον του πληθυσμού θα επέφερε ελάχιστη βελτίωσιν των γενικών συνθηκών διαβιώσεως. Αλλα ο πολυτελής τρόπος ζωής των εν μέσω της φτώχειας συντείνει εις το να εξοργίζει τας μάζας και να υπογραμμίζει την δυστυχία των πτωχών.
Δύο και ήμισυ έτη μετά την απελευθέρωσιν η Ελλάς ευρίσκεται εις μί¬αν κατάστασιν νεκρώσεως παρά την ούσιαστικήν έξωτερικήν βοήθειαν και την αρμοδίαν εξωτερικήν καθοδήγησιν.
Εις ολόκληρον την χώρα, απ΄ άκρου εις άκρη, κυριαρχεί μία γκρίζα ανυπεράσπιστη, βαθιά έλλειψη πίστης για το μέλλον – μία έλλειψη πίστης που οδηγεί σε πλήρη απραξία προς το παρόν. Οι άνθρωποι έχουν παραλύσει από την αβεβαιότητα και τον φόβο, οι επιχειρηματίαι δεν επενδύουν, οι καταστηματάρχαι δεν αποθηκεύουν προμήθειες.»
(*) Ειναι οι ιδιοι οι λεγομενοι «κοτσαμπασιδες» οι προσκυνημενοι και προδοτες της εποχης μας.

ksipnistere.com

Advertisements

Εάν ένας πολιτικός είχε ελάχιστο ίχνος ευαισθησίας


e1bc90e1bdb0cebd-cebae1bdb1cf80cebfceb9cebfcf82-cf80cebfcebbceb9cf84ceb9cebae1bdb8cf82-ceb5e1bcb6cf87ceb5-e1bc90cebbe1bdb1cf87ceb9cf83

Εχθές το πρωί κάναμε αποτύπωση ενός οικοπέδου σε χωριό κοντά στην Έδεσσα.
Κλασσική περίπτωση νοικοκυρεμένου χώρου, με διώροφο σπίτι, λαχανόκηπο, αποθήκες, κοτέτσι κι ένα ζευγάρι τεράστια μαύρα pit bull, εντελώς φιλικά που μας τριγύριζαν γεμάτα περιέργεια, για το τι κάναμε στον χώρο τους.
Ο ιδιοκτήτης, σχεδόν τυφλός (αναπηρική σύνταξη από ατύχημα σε εργοστάσιο της Γερμανίας, όπου δούλεψε επί 27 χρόνια), ευγενέστατος και καλοσυνάτος απαντούσε άμεσα στην κάθε ερώτηση, ενώ ο μικρότερος γιος (ΑΜΕΑ) μας παρακολουθούσε απόμακρος κι αμίλητος.

Τόσο το οικόπεδο, όσο και οι κατασκευές αγοράστηκε και ανεγέρθηκαν αντίστοιχα, με δάνειο της δεκαετίας του 1980 με τα άγνωστα σε εμάς επιτόκια του 25% και αποπληρώθηκαν κυριολεκτικά με αίμα.
Κάποια στιγμή η συζήτηση ήλθε σε φόρους, μεταβιβάσεις, πρόστιμα νομιμοποίησης αυθαίρετων, ΕΝΦΙΑ κλπ.
Αν οποιοσδήποτε πολιτικός μπορούσε να ακούσει το τι ειπώθηκε από αυτόν τον βασανισμένο άνθρωπο για κράτος και πολιτικούς, όσο μεγάλο βαθμό αναισθησίας κι αν διέθετε, θα έλεγε να ανοίξει η γη και να τον καταπιεί.

Ἀπόστολος Ἀθανασάκης
filonoi.gr

Καμένη Γη


oldphotossp1308kameni1407921428-1024x683
Του Γιώργου Καραμπελιά
Το επιχείρημα το οποίο χρησιμοποιούν πολύ συχνά οι εκάστοτε κυβερνώντες είναι πως παρέλαβαν «καμένη γη» από τους προκατόχους τους. Το επιχείρημα αυτό καλύπτει ψυχολογικά για κάποιους μήνες τους απατημένους οπαδούς της νέας κατάστασης, που αρνούνται να αποδεχτούν το συνήθως ασύνετο της επιλογής τους και δεν θέλουν να παραδεχθούν πως θα πρέπει να γίνουν «κοψοχέρηδες». Το ίδιο επιχείρημα χρησιμοποιείται για χρόνια ολόκληρα στις κοκορομαχίες των ανεγκέφαλων πολιτικών στις τηλεοράσεις. Ακούει κανείς ακόμα τον δόλιο βλάκα να επαναλαμβάνει πως παρέλαβε «καμένη γη» το 2009 και γι’ αυτό οδήγησε τη χώρα στην μνημονιακή καταστροφή. Εγώ «σκέφτομαι να πρωτοτυπήσω», και παρότι δεν συμμετέχω ούτε συμμετείχα ποτέ σε κάποιο μηχανισμό εξουσίας –ή ίσως ακριβώς γι’ αυτό– να μην εκφραστώ ως «Επιμηθέας», δηλαδή κατόπιν εορτής, αλλά ως αγγελιαφόρος επερχομένων –και εν μέρει ήδη συντελεσθέντων– δεινών. Δυστυχώς είμαι πεπεισμένος ότι η παρούσα «κυβέρνηση»(!) θα παραδώσει καμένη γη κατά την αποχώρησή της, οποτεδήποτε αυτή επισυμβεί. Βέβαια μετά από τις 130 ημέρες της στην εξουσία έχω μάλλον εύκολο έργο, διότι «εξ όνυχος τον λέοντα».
Ωστόσο αυτό που εξαιρετικά εύκολα θα μπορούσε να συναχθεί ως συμπέρασμα από τον κάθε νουνεχή Έλληνα, αν αυτός βρισκόταν στους Αυστραλιανούς αντίποδες (πόσο μου άρεσε μικρός αυτό το υπέροχο Terra incognita Australis), καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο όταν βρίσκεται στην Ελλάδα. Δυστυχώς στον δημόσιο χώρο κατακλυζόμαστε από δειλούς, μικροκομπιναδόρους και ανεγκεφάλους, επειδή οι υπόλοιποι κανονικοί άνθρωποι προσπαθούν να ζήσουν την οικογένεια τους και έχουν εκχωρήσει τον δημόσιο χώρο σε αυτούς. Γι’ αυτό και τα εξόχως προφανή αυτά συμπεράσματα καθίστανται δύσκολο να συναχθούν μέσα από την αβάσταχτη πολυλογία που καθημερινά έχει κάνει κουρκούτι το μυαλό των Ελλήνων.
Θεωρώ λοιπόν απολύτως προφανές και αυταπόδεικτο το συμπέρασμα πως αυτοί οι λεβέντες θα παραδώσουν καμένη γη σε μας και τους επομένους. Βιώσαμε ήδη την πρακτική τους κατ’ αυτές τις μακρές, αλλά από ένα σημείο και μετά ανιαρές, ημέρες, διότι μοιάζουν με μια αέναη επανάληψη δηλώσεων και αντιδηλώσεων Βαρουφάκη(!), βαρυσήμαντων παρεμβάσεων Λεουτσάκου, μαραθωνίων παιδαγωγικών νουθεσιών της προέδρου Ζωής σε ατάραχα λαμόγια, και προ παντός των νυκτερινών (τηλε)διασκέψεων του «γάτου» πρωθυπουργού με πλανητάρχες και ευρωκράτες. Αυτά την επόμενη ημέρα ή εβδομάδα θα επαναληφθούν ίδια και απαράλλακτα σε ένα παγωμένο και διαρκώς επαναλαμβανόμενο ενσταντανέ!
Και καθώς αυτοί καλά τρώνε και καλά πίνουν –καμιά φορά με τον λογαριασμό στα 900 δολάρια­­– προσποιούμενοι πως κυβερνούν, η οικονομία, η κοινωνία, η χώρα εν τέλει, συνεχίζει την καθοδική της πορεία, ακάθεκτη. Στα «μακροοικονομικά» δεδομένα, το Εθνικό εισόδημα βρίσκεται και πάλι σε –επιταχυνόμενη φοβούμαι– πτώση, όλοι οι προμηθευτές του δημοσίου δεν έχουν να λαμβάνουν τίποτε από τα χρήματα που τους χρωστάει το δημόσιο (που αξίζει να σημειώσουμε πως αντιπροσωπεύει το 50% του ΑΕΠ της χώρας), τα νοσοκομεία αποσυντίθενται, τα κόκκινα δάνεια διογκώνονται ταχύτατα, οι ασφαλιστικές εισφορές δεν καταβάλλονται, παρά μόνο όσες έχουν ενταχθεί στις εκατό δόσεις, η ανεργία αρχίζει και πάλι την ανοδική της πορεία. Και θα μπορούσα να συνεχίζω επ’ άπειρον αυτόν τον ανελέητο κατάλογο.
Όμως εκείνα τα ζητήματα που πάνω από όλα θα έπρεπε να ανησυχούν τους Έλληνες είναι ζητήματα άλλης τάξης, πολύ πιο επικίνδυνα μεγαλύτερου βάθους και συνεπειών. Αυτά που ελάχιστα συζητιούνται από τους αθλίους των καναλιών. Η τεράστια επιδείνωση των μεταναστευτικών ρευμάτων στα νησιά μας που αποτελεί μια θρυαλλίδα στο ίδιο το μέλλον του τόπου, η επιστροφή με ταχύτατα βήματα ενός νέου σχεδίου Ανάν στην Κύπρο –γιατί άραγε οι Αμερικανοί «αγαπούν» τόσο πολύ την κυβέρνηση Τσίπρα;– οι κινήσεις των Τούρκων στη Θράκη, οι Αλβανικές προκλήσεις και προ παντός η δημογραφική κατάρρευση της χώρας και η συνεχιζόμενη φυγή των νέων που επιτείνεται, όλα αυτά μαζί αποτελούν για μένα πολύ μεγαλύτερες υποθήκες για την τύχη του τόπου ακόμα και από τα ζέοντα οικονομικά ζητήματα.
Αλλά ας φτάσουμε και στην περιβόητη διαπραγμάτευση. Μέσα στο γνωστό παιγνίδι που παίζουν οι δανειστές και οι Ελληνικές κυβερνήσεις –ΟΛΕΣ χωρίς καμία εξαίρεση– από το 2010 μέχρι σήμερα οι τοκογλύφοι εταίροι βάζουν ένα πολύ μεγάλο πακέτο στη ζυγαριά έτσι ώστε το θύμα, η Ελλάδα, να δεχθεί ένα μέρος από αυτά στην παρούσα διαπραγμάτευση και τα υπόλοιπα να ξαναϊδωθούν στη συνέχεια! Ήδη η «ανένδοτη αντιμνημονιακή» κυβέρνηση Τσίπρα έχει δεχθεί μέτρα 1,9 δισεκατομμύρια επιπλέον, ενώ ευαγγελιζόταν όχι μόνο ελάφρυνση αλλά και έναν πακτωλό 12 δισεκατομμυρίων που τα είχε «κοστολογήσει» ο Τσίπρας και ο… Μηλιός (contradictio in terminis για τους λατινομαθείς!) Η διαφορά που τους χωρίζει από τους δανειστές είναι κατι ψιλολόγια 1,5-2 δισεκατομμύρια. Προφανώς όπως στον μύθο του Χότζα θα βγάλουν μερικά για να το φάνε οι χαχόλοι –δηλαδή εμείς– και τα υπόλοιπα μέτρα θα έλθουν στην… επόμενη διαπραγμάτευση! Αυτό γίνεται συστηματικά από το 2010, και η στρατηγική του Σόϊμπλε, της Μέρκελ και όλης της κομπανίας, ανεξαιρέτως, είναι πως στο τέλος του προγράμματος, που το υπολογίζουν ότι χρειάζεται μερικά χρόνια ακόμα, η Ελλάδα θα έχει βγει «σενιαρισμένη», έχοντας χάσει τα «περιττά κιλά». Θα μπορεί έτσι να συμμετέχει ως τουριστικό παράσιτο, απόθεμα ανεπιθύμητων μεταναστών και γεωπολιτικό οικόπεδο/σύνορο στην νέα Ευρώπη του λυσσαλέου πλανητικού ανταγωνισμού που ήδη διεξάγεται και θα επιταθεί τα επόμενα χρόνια. Γι’ αυτό και οι Γερμανοί δεν θέλουν με κανένα τρόπο να τελειώσει το πρόγραμμα προτού ολοκληρώσουν αυτόν τον μετασχηματισμό. Γι’ αυτό και όταν χρειάστηκε έριξαν πρώτα τον Γιωργάκη το 2011 και πρόσφατα τον Σαμαρά, όταν άρχισε να θέλει να αυτονομηθεί και «να βγει στις αγορές». Προτίμησαν να τον ρίξουν με την ασφυκτική πίεση που του προκάλεσαν από την Άνοιξη του 2014 και κατ’ εξοχήν το Φθινόπωρο του 2014, παίρνοντας το ρίσκο μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, παρά να αφήσουν την Ελλάδα να ξεφύγει από τον μνημονιακό κορσέ. Και βέβαια ο εξουσιομανής νεανίας και η παρέα του, που νόμισαν πως μπορούν να βγουν και στα μεγάλα καζίνα, ενώ είχαν μάθει μόνο στο πόκερ της Αίγινας με τον Αλέκο, κατάπιαν το δόλωμα αμάσητο. Η «παγίδα», για την οποία μιλάνε και την αποδίδουν στον Σαμαρά, είχε σφραγίδα Σόϊμπλε και Μέρκελ, οι οποίοι με την Κυβέρνηση Σύριζα, Ανελ, Οικολόγων Πρασίνων και Πυρικαύστου Ελλάδος (για να λέμε τα πράγματα στην ακρίβειά τους) ήθελαν να ολοκληρώσουν την μνημονιακή μετάλλαξη και την κατοικιδιοποίηση ολόκληρου του ελληνικού πολιτικού συστήματος και κατ’ επέκτασιν την υποταγή ολόκληρου του ελληνικού λαού.
Γιατί, και το έχουμε επαναλάβει αναρίθμητες φορές, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε τις ιδεολογικές και κοινωνιολογικές προϋποθέσεις για μια αυθεντική ρήξη με το παγκόσμιο σύστημα, διότι αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα, και παρεμπιπτόντως δεν τις είχε αυτή τη στιγμή ούτε και ο ελληνικός λαός σε μια παρασιτοποιημένη εξαρτώμενη οικονομία και σε μια χώρα με δύσκολη γεωπολιτική θέση. Για να μπορείς να προχωρήσεις σε ΡΗΞΗ θα έπρεπε όχι μόνο να έχεις μαζί σου ένα σημαντικό κομμάτι του λαού που να την επιθυμεί και να μπορεί να πραγματοποιήσει μια παραγωγική και ιδεολογική επανάσταση στη χώρα αλλά να διαθέτεις και μια ρεαλιστική ανάλυση της παγκόσμιας κατάστασης. Και ο Σύριζα δεν διαθέτει τίποτε από όλα αυτά. Στο ιδεολογικό πεδίο έχει δύο βασικές αποφασιστικής σημασίας ελλείψεις:
Α. Η ελληνική Αριστερά σε μια χώρα αποικιοποιημένη εδώ και οκτώ αιώνες σε Ανατολή και Δύση, μετά την Μεταπολίτευση κατασκεύασε μια αριστερή εκδοχή της παγκοσμιοποίησης και της άρνησης της σημασίας και του ρόλου της εθνικής ταυτότητας. Από αυτή την Αριστερά βγήκαν ο Λιάκος, η Ρεπούση, ο Χριστόπουλος, η Αναγνωστοπούλου, ο Μπαλτάς, ο Νταβανέλος και άλλοι ων ου έστι αριθμός. Σε αυτήν ανήκει και ο Γιάννης Μηλιός που μαζί με διάφορους αστέρες του ΚΚΕ χαρακτηρίζουν ιμπεριαλιστική και υπεραναπτυγμένη τη σημερινή Ελλάδα. Αυτή η Αριστερά μαζί με τους εκσυγχρονιστές του Σημίτη διέλυσε τα προηγούμενα χρόνια την εθνική ταυτότητα των Ελλήνων νέων και θέλησε να τους μεταβάλει σε εγωτικά και εγωπαθή άτομα που ενδιαφέρονται μόνο για την πάρτη τους, την οποία αποκαλούν ψευδωνύμως «δικαιώματα». Πώς λοιπόν να οικοδομήσεις το αναγκαίο σήμερα πατριωτικό μέτωπο όταν για παράδειγμα εξακολουθείς ακόμα να ενοχλείσαι από το λείψανο της Αγίας Βαρβάρας και τη λαϊκή θρησκευτικότητα. Και αυτό δεν ανασκευάζεται σε μερικούς μήνες εξου και η μόνη διαδήλωση που έκανε η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν για το δικαίωμα στο ελεύθερο χασίσι.
Β. Η ελληνική Αριστερά είναι η μοναδική σε ολόκληρη την Ευρώπη όπου δεν έγινε ποτέ καμία συζήτηση σε βάθος για την σοσιαλιστική εμπειρία του 20ού αιώνα, ως συνέπεια εν πολλοίς και του εμφυλίου πολέμου και της ανόδου της Χούντας. Έτσι η ελληνική Αριστερά δεν συζήτησε ποτέ το λεγόμενο σοσιαλιστικό μοντέλο και τις πρακτικές της κομμουνιστογενούς Αριστεράς. Αντίθετα μάλιστα τα τελευταία χρόνια αναζωπύρωσε μια άθλια εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα συζήτηση για τον Εμφύλιο, με παρτενέρ κάποιους εμπαθείς αντιπάλους της Δεξιάς, που συνέβαλαν στην ωρίμανση του φρούτου της Χρυσής Αυγής. Το αποτέλεσμα είναι πως αντί να επισημαίνονται οι ευθύνες των μεγάλων δυνάμεων που οδήγησαν τον ελληνικό λαό στη σφαγή για τα συμφέροντά τους, να ανακυκλώνεται ένα κλίμα ενός ψευδοεμφυλίου, αποτέλεσμα του οποίου υπήρξε και η μόνη μηδενιστική «επανάσταση» που έγινε τα τελευταία χρόνια, ο Δεκέμβρης του 2008, που βρίσκεται πίσω από πολλά από τα σημερινά φαινόμενα.
Παράλληλα και συναφώς ο Σύριζα και το μεγαλύτερο μέρος της Ελληνικής Αριστεράς έχει εσφαλμένη ανάλυση για τη σημερινή παγκόσμια οικονομική συγκυρία και ακολουθεί –ω της αστειότητας– θεωρίες τύπου Βαρουφάκη, ότι με χαζοχαρούμενα τούιτερ θα τρομάξουμε τους Γερμανούς. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει πως η εποχή της σοσιλδημοκρατίας και του εξασφαλισμένου κοινωνικού κράτους, μπήκε σε κρίση εξ αιτίας της παγκοσμιοποίησης και γι’ αυτό δεν σηκώνουν μεσοβέζικες λύσεις. Είτε θα δημιουργηθούν, στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως, δυνάμεις που θα θελήσουν να ανατρέψουν τη σημερινή χρηματοπιστωτική δικτατορία είτε θα σερνόμαστε πίσω από τον Σόϊμπλε και την Μέρκελ. Και για να κανείς το πρώτο, όταν μάλιστα βρίσκεσαι σε μία χώρα ευαίσθητη γεωπολιτικά πρέπει να έχεις μαζί σου πριν απ’ όλα έναν συνειδητοποιημένο λαό, έτοιμο για έναν μακρόχρονο και σκληρό αγώνα στα πλαίσια ενός παγκόσμιου κινήματος ανατροπής της δικτατορίας των αγορών. Ως προς αυτό, και μόνο, το ΚΚΕ έχει απόλυτα δίκιο, μόνο που βέβαια δεν κάνει τίποτε για να συγκροτηθεί το ανάλογο κίνημα. Διαφορετικά θα συνεχίζεις να σπέρνεις αυταπάτες περί ευνοϊκής λύσης και ψευδορήξεων, που στο τέλος θα καταλήγουν σε ακόμα περισσότερη καμένη γη και αδιέξοδα.
Γιατί ας υποθέσουμε πως η σημερινή κυβέρνηση, με το σημερινό επίπεδο συνειδητοποίησης του ελληνικού λαού, προχωρούσε προς μια ρήξη που ανέντιμα –γιατί ποτέ δεν έχει ομολογηθεί στον λαό– προωθούν πολλοί της αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή να μας διώξουν οι άλλοι για να επιτύχουμε εμείς αυτό που ο λαός δεν θέλει! Μα πιστεύουν πως μπορούν οι ίδιοι να διαχειριστούν το πέρασμα στο εθνικό νόμισμα, να σώσουν την ελληνική οικονομία και να διασφαλίσουν την ακεραιότητα της χώρας μας; Αυτό δεν το πιστεύει κανείς, κυριολεκτικώς, ούτε οι ίδιοι, εκτός ίσως από τον Αγγλοτραφή «αντιεθνικιστή» Λαπαβίτσα. Κατά συνέπεια δεν μπορούν να κάνουν κυριολεκτικώς τίποτε. Γι’ αυτό και επί τέσσερις μήνες στριφογυρνάνε γύρω από τον εαυτό τους.
Πραγματική ρήξη ξέρουν πως δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν, ούτε ταυτόχρονα μπορούν να υλοποιήσουν αυτοί τα όντως σκληρά μέτρα που οσονούπω ετοιμάζονται να υπογράψουν και που γίνονται όλο και πιο σκληρότερα όσο περνάει ο χρόνος. Ο Τσίπρας και όλοι οι εξουσιομανείς της παρέας του θα ήταν ίσως διατεθειμένοι να το κάνουν, αλλά τους λείπει το «εργαλείο», δηλαδή το κόμμα που θα τα υλοποιούσε και θα τα «περνούσε» στην κοινωνία. Διότι το κόμμα δεν είναι «δικό» τους, είναι ένα σύνολο «συνιστωσών» και όσο και αν προσπαθούν να το γλυκάνουν με αθρόους διορισμούς, ο μετασχηματισμός δεν μπορεί να γίνει σε ημέρες και λίγους μήνες. Την ίδια στιγμή που οι τράπεζες αδειάζουν, τα ελλείμματα συσσωρεύονται οι γάζες κάνουν φτερά από τα νοσοκομεία.
Κατάληξη: απραξία, και στρατηγική της στρουθοκαμήλου ενώ τα αδιέξοδα συσσωρεύονται. Και το τέλος αυτής της όπερας μπούφα – ως προς τους πρωταγωνιστές και τραγωδίας για τους «θεατές», δηλαδή τον ελληνικό λαό, είναι ακόμα άδηλο. Καταστροφικό θα είναι οπωσδήποτε, ακριβά θα πληρωθεί οπωσδήποτε, η μόνη δυνατότητα για την οποία πρέπει να πασχίσουμε είναι να μειώσουμε τη ζημιά. Και το πρώτο βήμα είναι να πάψουμε να παριστάνουμε το «παγώνι», να πάψουμε να παριστάνουμε πως «δεν παρακολουθούμε» τις τηλεοράσεις, να ξεφύγουμε από αυτή τη θανατερή απραξία, που μας βυθίζει κάθε μέρα και περισσότερο. Να φωνάξουμε στους ακυβέρνητους κυβερνήτες πως δεν πάει άλλο, να τους πείσουμε πως το χειρότερο που έχουν να κάνουν είναι η σημερινή τους ακινησία, και να συνεγείρουν όλο τον Ελληνικό λαό και όσες πολιτικές δυνάμεις το επιθυμούν σε μια πανεθνική κινητοποίηση ελάττωσης των απωλειών. Αφού το διαπράξαμε το σφάλμα και πειστήκαμε στις υποσχέσεις τους ας μη τους αφήνουμε άλλο να συνεχίζουν.
Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως, πως εμείς, ο λαός, θα αναλάβουμε να υπογράψουμε για λογαριασμό τους. Αυτοί θα υπογράψουν, και αυτοί θα αναλάβουν το πολιτικό κόστος, εμείς θα πληρώσουμε ούτως ή άλλως με την υποβάθμιση της ζωής μας. Πάντως το πολιτικό κόστος δεν μπορούν να το αποφύγουν όσο και να θέλουν. Το μόνο που πασχίζουν να πετύχουν είναι να μας φέρουν τα μέτρα σε πακέτα, σε δόσεις, για να το καταπιούμε ευκολότερα και εμείς και το κόμμα τους και απηυδισμένοι να φωνάξουμε πως «παραδινόμαστε». Αυτός είναι όλος και όλος ο αγώνας τους. Για να το πετύχουν όμως είναι ικανοί να επιχειρήσουν και άλλους τυχοδιωκτισμούς. Εάν όμως κατανοήσουν ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να συναινέσουμε –είτε εκλογές είτε δημοψηφίσματα είναι αυτά και κατανοήσουν πως κινδυνεύουν να τα χάσουν, μαζί με την περιπόθητη εξουσία, τότε ίσως να κινηθούν αποφασιστικότερα. Όντως είναι το μόνο κίνητρο που μπορεί να τους ξεκουνήσει.

περιοδικό Άρδην – εφημερίδα Ρήξη
press-gr.com

Η ξεφτίλα δεν έχει όρια


image004(2016)
H ξεφτιλα τους δεν εχει ορια.Η συνεχεις προκλησεις τους απεναντι στον ελληνικο λαο δεν εχουν τελειωμο.Αλλα εμεις πανω απ’ολα ευρωπαιοι,να πληρωνουμε σ’ αυτο το ξεφτυλοσυναφι πολιτικων,μεγαλοκαρχαριων,ελληνων και ξενων τα παντα απ’το υστερημα μας με μια ψηφιση νομου απ’το καθε εξαγορασμενο υπουργιδιο και βουλευτιδιο και ολοι αυτοι οχυρωμενοι πισω απο εκατονταδες δικους τους νομους και τα σωματα αφαλειας τους να τρωνε εκατομυρια και δισεκατομυρια…

Johny F.

-Αποζημίωση – “μαμούθ” για απώλειες στα έσοδά τους λόγω μείωσης της κίνησης -Και ΕΣΠΑ και αποζημιώσεις και ρήτρες καθυστέρησης – Εις υγείαν του ελληνικού δημοσίου!
Μορφή χιονοστιβάδας παίρνουν οι αποκαλύψεις για τη δράση των μεγαλοεργολάβων στη χώρα μας .

Μετά τα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ του Newsbomb.gr για την ύποπτη δράση των παραχωρησιούχων, τις σχέσεις τους με κορυφαία στελέχη κομβικών υπουργείων και την υπογραφή συμβάσεων που κάθε άλλο παρά προς το συμφέρον του δημοσίου και των πολιτών είναι, το ένα μετά το άλλο τα Μέσα Ενημέρωσης προβαίνουν σε αποκαλύψεις για τον “σκοτεινό” τους ρόλο.

Σε δημοσίευμά της η εφημερίδα “Ελευθεροτυπία” φέρνει στο “φως” την πρόθεση του υπουργείου Υποδομών και του κ. Χρυσοχοΐδη να δώσουν αποζημίωση – μαμούθ στην κοινοπραξία “Μορέας Α.Ε.” για διαφυγόντα κέρδη.

Την ώρα που ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να καλύψει τις βασικές τους ανάγκες, η ηγεσία του υπουργείου Υποδομών υπόσχεται «διευκολύνσεις» στους μεγαλοεργολάβους…

Όπως αναφέρει αναφέρει η εφημερίδα, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να δώσει αποζημίωση-δώρο 350 εκατομμυρίων ευρώ στην κοινοπραξία «Μορέας Α.Ε.», συμφερόντων των ομίλων Λ. Μπόμπολα, Ιωάννου-Παρασκευαΐδη και Σ. Κόκκαλη, που κατασκευάζει τον κεντρικό οδικό άξονα Πελοποννήσου. Οι εργολάβοι εμφάνισαν λογαριασμό με απώλειες μισού δισ. ευρώ από τα διόδια, λόγω μειωμένης κίνησης, και ο υπουργός Υποδομών Μ. Χρυσοχοΐδης ανακοίνωσε ότι προωθείται προς ψήφιση στη Βουλή νέα συμπληρωματική σύμβαση του έργου.

Το δωράκι αυτό έρχεται σε συνέχεια των πρόσθετων εργολαβικών αποζημιώσεων, συνολικού ύψους 2,2 δισ. ευρώ, για την επανεκκίνηση των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων. Oι εργολάβοι ζητούν «πανωπροίκι» 300-350 εκατ. ευρώ, επικαλούμενοι λόγους… ίσης μεταχείρισης με τους άλλους αυτοκινητόδρομους (Κόρινθος-Πάτρα, Αντίρριο-Γιάννενα, Τέμπη κ.λπ.), που εξασφάλισαν πάνω από ένα δισ. ευρώ για την επανεκκίνηση των έργων

Στην περίπτωση της Κορίνθου-Τρίπολης-Καλαμάτας τα έργα δεν είχαν σταματήσει στα μέσα του 2011, αλλά προχωρούσαν με αργούς ρυθμούς. Σήμερα απομένουν περίπου 6 χλμ. στην παράκαμψη της Καλαμάτας, το δύσκολο κομμάτι Παραδείσια-Τσακώνα και η διακλάδωση Λεύκτρο-Σπάρτη. Οι εργολάβοι, από την πλευρά τους, υποστηρίζουν ότι από το 2009 η κυκλοφορία έχει μειωθεί κατά 40%.

Δημόσια έργα τα εκμεταλλεύονται ιδιώτες

Οι παραχωρησιούχοι όχι μόνο πήραν «κοψοχρονιά» την εκμετάλλευση των αυτοκινητοδρόμων αλλά παράλληλα έβαλαν πανάκριβα διόδια και απαιτούν από το ελληνικό δημόσιο να τους πληρώνει και ρήτρες καθυστέρησης.

Σύμφωνα με τις αναθεωρημένες συμβάσεις δημοσίου – παραχωρησιούχων, που κυρώθηκαν στη Βουλή τον περασμένο Νοέμβριο, η κατασκευή των μεγάλων αυτοκινητόδρομων της χώρας θα καλυφθεί στο μεγαλύτερο μέρος με δημόσιο χρήμα.

Η κυβέρνηση υπέκυψε στα «θέλω» των μεγαλοεργολάβων που απαίτησαν νέο «ζεστό» χρήμα από τα δημόσια ταμεία για να επιστρέψουν στα εργοτάξια. Τι εννοούμε;

Πρόσθετη χρηματοδότηση μέσω τραπεζών, με εγγυητή φυσικά το ελληνικό δημόσιο.

Ταυτόχρονα, για την εξυπηρέτηση της χρηματοδότησης των εργολάβων, επανεντάχθηκαν από το ΕΣΠΑ σειρά περιφερειακών κοινωφελών έργων. Εκτός αυτών, οι μεγαλοεργολάβοι απαίτησαν και τις ποινικές ρήτρες καθυστέρησης.

Παράλληλα , η κυβέρνηση συμφώνησε τα έσοδα που θα έχει το δημόσιο από τα διόδια να χρησιμοποιούνται ως ενίσχυση των μεγαλοεργολάβων που διαχειρίζονται τους αυτοκινητόδρομους, εφόσον τα συνολικά καθαρά έσοδα δεν θα επαρκούν για την κάλυψη των δαπανών λειτουργίας και την εξυπηρέτηση των δανειακών τους συμβάσεων! Δηλαδή, αν δεν βγάζουν τα επιθυμητά κέρδη, θα τα δίνει το δημόσιο με… καπέλο!

Με απλά λόγια, μιλάμε για «δημόσια έργα», τα οποία εκμεταλλεύονται οι ιδιώτες. Τα 4 μεγάλα οδικά έργα από ιδιωτικά μετατρέπονται στην πραγματικότητα σε δημόσια χωρίς η Πολιτεία, όμως, να έχει την εκμετάλλευσή τους και με το ελληνικό δημόσιο να αναλαμβάνει όλη την ευθύνη για τη διακοπή των εργασιών αλλά και όλο το ρίσκο της επένδυσης! Και τους πολίτες, φυσικά, να πληρώνουν αδρά για τη διέλευσή τους…

Μετά από όλα αυτά, οι «κουβαρντάδες» που διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα αποφάσισαν να δώσουν επιπλέον 350 εκατ. Ευρώ στους μεγαλοεργολάβους για… διαφυγόντα κέρδη!

Αλήθεια, τα διαφυγόντα κέρδη των ελληνικών νοικοκυριών από τις βάρβαρες αντιλαϊκές πολιτικές σας ποιος θα τα πληρώσει;

Γιατί επιτέλους κανείς από τους κυβερνώντες – τους σημερινούς ή τους προηγούμενους – δεν απαντά σε κανένα απο αυτά τα ερωτήματα;

Προκαλεί πάντως τρομερή εντύπωση γιατί δεν μπαίνουν ούτε στον κόπο να τα διαψεύσουν;

Καυτά Ερωτήματα

Η νέα εργολαβική αποζημίωση της κοινοπραξίας «Μορέας Α.Ε.» έρχεται παράλληλα και σε συνέχεια των πρόσθετων εργολαβικών αποζημιώσεων, συνολικού ύψους 2,2 δισ. ευρώ, που ενέκρινε η κυβέρνηση και εν συνεχεία η Βουλή, κυρώνοντας την περασμένη άνοιξη τις νέες αναθεωρημένες συμβάσεις, για την επανεκκίνηση των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων, (βόρειος άξονας Πελοποννήσου, Ιόνια Οδός, άξονας κεντρικής Ελλάδας και Μαλιακός-Κλειδί). Για την αναθεώρηση της σύμβασης μεταξύ Δημοσίου και «Μορέας Α.Ε.», ενώ οι εμπλεκόμενοι δεν έχουν μέχρι σήμερα ανοίξει επίσημα τα χαρτιά τους, προκύπτουν πελώρια ερωτηματικά, ως εξής:

1.Υπάρχει αντικειμενικός, ανεξάρτητος και αδιάβλητος μηχανισμός καταγραφής και ελέγχου διελεύσεων των οχημάτων από τον κεντρικό άξονα Πελοποννήσου, ώστε να μην επαφίεται μόνον στον παραχωρησιούχο η αποτίμηση των κυκλοφοριακών φόρτων, αλλά να υπολογίζονται με ακρίβεια τόσο οι εισπράξεις όσο και οι πιθανές απώλειες εσόδων διοδίων;

2.Πώς είναι δυνατόν να εμφανίζεται χαώδης διαφορά μεταξύ του αιτήματος αποζημίωσης-μαμούθ 500 εκατομμυρίων ευρώ, που πρόβαλε η εργολαβική κοινοπραξία, και του επίσης εξαιρετικά υψηλού ποσού των 350 εκατομμυρίων ευρώ, που ετοιμάζεται να αποδεχθεί η κυβέρνηση;

3.Πώς συνδυάζεται η εικόνα διαρκούς μείωσης των κυκλοφοριακών φόρτων του αυτοκινητοδρόμου σε ποσοστό έως 40% που εμφανίζει η πλευρά των εργολάβων, με παράλληλες κυβερνητικές ανακοινώσεις για θεαματικά αποτελέσματα του δρόμου στον τουρισμό και την ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής; Χαρακτηριστικά ο κ. Χρυσοχοΐδης τόνισε χθες ότι «στη Μεσσηνία, για παράδειγμα, καταγράφεται πλέον κάθε χρόνο με γεωμετρική πρόοδο αύξηση στον τουρισμό».

4.Με ποια νομική αλλά και λογική τεκμηρίωση μπορεί η οικονομική κρίση στην οποία βυθίζεται η χώρα τα τελευταία χρόνια να θεωρηθεί ως «ανωτέρα βία» υπέρ των εργολάβων, ώστε να ενεργοποιηθούν συμβατικές προβλέψεις επιδοτούμενης λειτουργίας;

5.Πώς είναι δυνατόν η όποια προστασία από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης να αφορά αποκλειστικά και μόνον τους ιδιώτες εργολάβους, χωρίς να προστατεύονται τα συμφέροντα του Δημοσίου και των χρηστών;

projectantisystem.wordpress
olympia.gr

Για ποιόν δουλεύει ο υπουργός οέο?


διαπλοκη
Για ποιον δουλεύει ο Υπουργός; Η ελληνική παραγωγή ρυζιού έμεινε αδιάθετη, οι άποροι δεν έλαβαν απαραίτητα τρόφιμα και η χώρα δεν θα λάβει χρήματα για ανάλογο πρόγραμμα από την ΕΕ για για 5 χρόνια!

Ερώτηση κόλαφο κατέθεσαν 25 βουλευτές, έπειτα από πρωτοβουλία του βουλευτή β’ Θεσσαλονίκης Σάββα Αναστασιάδη, ανάμεσά τους και οι Θεσσαλονικείς Γιάννης Ιωαννίδης και Γιώργος Ορφανός προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Αθανάσιο Τσαυτάρη. Μάλιστα τον Νοέμβριο είχαν ξανακάνει σχετική ερώτηση και ο Υπουργός ακόμα δεν απάντησε ενώ παρήλθε η προβλεπόμενη από τον κανονισμό της Βουλής προθεσμία!
Ο υπουργός, σύμφωνα με την ερώτηση, επικαλούμενος διάφορες ασαφείς δικαστικές αποφάσεις, ματαίωσε την παροχή ρυζιού σε απόρους που χρηματοδοτούνταν εξ ολοκλήρου από την Ευρωπαϊκή Ένωση! Την ίδια ώρα η αγορά έχει πλυμμηρίσει Ασιατικά ρύζια που έχουν εισαχθεί ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΑ!
Διαβάστε την ερώτηση:
Στις 28-11-2013,δέκα πέντε βουλευτές του Ελληνικού κοινοβουλίου, καταθέσαμε ερώτηση, στην οποία δεν απαντήσετε ακόμη, παρ ότι έχει παρέλθει η προβλεπόμενη από τον κανονισμό της Βουλής προθεσμία, με την οποία εκφράσαμε την ανησυχία μας για την καθυστέρηση της υλοποίησης του προγράμματος χορήγησης τροφίμων στους άπορους και συγκεκριμένα διανομής ρυζιού, ύψους 5.000.000 Ευρώ. περίπου, που χρηματοδοτούνταν εξ ολοκλήρου από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Για την υλοποίηση του έργου η χώρα είχε διαιρεθεί σε τρείς ζώνες (Α, Β, Γ ) με ξεχωριστή δαπάνη για κάθε ζώνη.

Και ενώ όλες οι διαδικασίες προκήρυξης διαγωνισμού, αξιολόγησης και κατακύρωσης του έργου είχαν ολοκληρωθεί την 14 -10-2013, οπότε και είχε υπογραφή η σχετική σύμβαση μεταξύ του υπουργείου σας και της αναδόχου εταιρίας με καταληκτική ημερομηνία πληρωμής του έργου την 15 Οκτωβρίου 2013, εσείς,δεν προχωρήσατε στην πληρωμή του έργου, αλλά επικαλούμενος διάφορες ασαφείς δικαστικές αποφάσεις για τις Β΄ και Γ΄ ζώνες και ύστερα από μεγάλες παλινωδίες και καθυστερήσεις τον Δεκέμβριο προχωρήσατε στη ματαίωση του έργου με αποτέλεσμα σε μια κρίσιμη για την οικονομία μας περίοδο, η χώρα να απολέσει πόρους 5.000.000 Ευρώ. περίπου

Το γεγονός αυτό, δηλαδή της αδυναμίας σας να απορροφήσετε τους κοινοτικούς πόρους για το 2013, δημιούργησε προϋποθέσεις και κίνδυνο να μη χρηματοδοτηθεί η χώρα μας τα επόμενα χρόνια για τη συγκεκριμένη δράση.
Κύριε Υπουργέ,

Επειδή με τους κοινοτικούς πόρους του εν λόγω προγράμματος απορροφάται κάθε χρόνο σημαντική ποσότητα της Ελληνικής παραγωγής ρυζιού.

Επειδή κατά την φετινή χρονιά, εξ αιτίας των εισαγωγών μεγάλων ποσοτήτων ρυζιού με μηδενικό δασμό από χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας, δε μπορεί να απορροφηθεί σχεδόν καθόλου Ελληνική παραγωγή .

Επειδή οι Έλληνες αγρότες προσδοκούσαν όπως κάθε χρόνο απορρόφηση σημαντικής ποσότητας της φετινής παραγωγής ρυζιού με τους πόρους του εν λόγω προγράμματος.

Επειδή εξ αιτίας της ματαίωσης του συγκεκριμένου έργου, στερήθηκαν οι άπορες οικογένειες της χώρας, το ευεργέτημα της δωρεάν διανομής ρυζιού .

Επειδή οι Έλληνες παραγωγοί ρυζιού βρίσκονται σε απόγνωση γιατί δεν μπορούν να διαθέσουν το προϊόν τους.

Επειδή κινδυνεύει η χώρα μας, λόγω της αδυναμίας σας να αξιοποιήσετε τους εγκεκριμένους για το έτος 2013 πόρους, να χάσει μελλοντικούς πόρους για διανομή εγχώριου ρυζιού.
Ερωτάσθε:
Για πιο λόγο δεν προχωρήσατε στην πληρωμή του έργου την 15-10-2013, αφού είχατε υπογράψει ήδη σύμβαση την 14-10-2013 και γνωρίζατε ότι η15 -10-2013 ήταν καταληκτική ημερομηνία πληρωμής;
Γιατί δεν προχωρήσατε στην πληρωμή έστω της Α’ ζώνης για την οποία δεν υπήρχε καμία δικαστική η άλλη παρέμβαση ;
Τι και ποιους εξυπηρετεί η ματαίωση της εκτέλεσης του εν λόγω έργου;
Τι απαντάτε στους ρυζοπαραγωγούς της Χώρας που δεν μπορούν να διαθέσουν τα προϊόντα τους και πως προασπίζεστε τα συμφέροντά τους;
Εάν το πρόγραμμα εκτελεσθεί με Εθνικούς πόρους, όπως δημόσια δηλώσατε, πότε και με ποια διαδικασία θα γίνει αυτό;
Ποιες πρωτοβουλίες αναλάβατε σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να περιοριστεί η αθρόα εισαγωγή ρυζιού από τις Χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, για να προστατευτούν τα συμφέροντα των Ελλήνων παραγωγών ρυζιού;

olympia.gr

Εσχάτη προδοσία δίπλα μας, μέσα στα σπίτια μας

Παλιό, καλό κι αποτελεσματικό όπλο η αποπληροφόρηση, η παραπληροφόρηση και γενικώς η προπαγάνδα.

Για τρίτη φορά, αν ενθυμούμαι καλώς, βγαίνει στον αφρό το θέμα των επιδομάτων-μαϊμού, ποταμός λέξεων για αυτούς που τα παίρνουν ούτε λέξη όμως για τους γορίλες που τα χορηγούν. Πράσινους και μπλε γορίλες πολύ ευδιάκριτους κατά τα άλλα στις τοπικές κοινωνίες, αλλά αόρατους για τα δύο -κυρίως- κόμματα που τους εκτρέφουν.

Βεβαίως, αν μελετήσει κανείς τους αριθμούς προσεκτικά, θα δει ότι οι ανάπηροι-μαϊμού δεν είναι και τόσον πολλοί όσον θέλουν να τους εμφανίζουν τα παπαγαλάκια – είδος πολύ πιο επικίνδυνο απ’ τις μαϊμούδες στη ζούγκλα που πλέον ζούμε, διότι εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα: στη μετατροπή της κοινωνίας σε μία εργασιακή ζούγκλα, μάλιστα εγκλωβισμένη σε μια νέα «Φάρμα των Ζώων» με χαρακτηριστικά Ειδικής Οικονομικής Ζώνης, ενός δηλαδή απέραντου Στρατοπέδου Συγκέντρωσης η Ωραία Ελλάς.

Μέσα σε ελάχιστον χρόνο η χώρα υπό το Καθεστώς Κατοχής του Μνημονίου έχει μεταβληθεί σε μία Κόλαση Μαύρης Εργασίας που συνεχώς διευρύνεται. Ενα πραγματικό ολοκαύτωμα της Εργασίας συντελείται με εργαζόμενους όλο και πιο φθηνούς, όλο και πιο ευέλικτους, με όλο και πιο πολλούς εξ ‘ αυτών ανασφάλιστους.

Ήδη οι περισσότερες επιχειρήσεις δεν πληρώνουν το προσωπικό τους παρά με καθυστέρηση μηνών. Περίπου 150.000 επιχειρήσεις πληρώνουν έναντι και κατά το δοκούν. Μόνον μία στις δέκα πληρώνει πλέον τακτικά.

Οι μισθοί βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση (πώς λέμε ελεύθερη αγορά εργασίας;), η εκ περιτροπής απασχόληση οργιάζει, οι ατομικές συμβάσεις εργασίας πληθύνονται σαν μολυσματικός ιός, τα ασφαλιστικά ταμεία χάνουν έσοδα, άνθρωποι δουλεύουν 10 ώρες και πληρώνονται για τέσσερις αν και όταν πληρώνονται.

Είναι πλέον τόσο μεγάλο το κακό και θα γίνει ακόμα μεγαλύτερο, που δεν χρειάζονται Μελανοχίτωνες για να επιβάλουν τη Μαύρη Εργασία, αλλά τρέχουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι πια να δουλέψουν για ένα ξεροκόμματο να γίνουν δουλοπάροικοι, και να ’ναι και ευχαριστημένοι που βρέθηκε ένας… Χριστιανός να τους εκμεταλλεύεται αντί να ξεροσταλιάζουν στα αζήτητα μιας οικονομίας που «δεν τους αντέχει».

Δεν ξέρω πόσον ηλίθιοι αισθάνονται τώρα ορισμένοι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα που νόμιζαν ότι ο εχθρός τους ήταν οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας σήμερα, το θέμα μας είναι οι γορίλες των δύο κυβερνητικών κομμάτων που καθαίρεσαν τον πολιτισμό της εργασίας και τον έκαναν ζούγκλα.

Το θέμα μας είναι οι Δυνατοί, τα παπαγαλάκια τους και τα τρωκτικά τους που αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους ως τροφή για τα κέρδη τους, οι «πατριώτες» καπιταλιστές που έχουν οδηγήσει την πατρίδα στη δυστυχία. (Κι εν τέλει στην υποδούλωση).

Στην Ελλάδα, ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, το κράτος λειτουργούσε:
α) για να πλουτίζουν κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες,
β) για να βολεύουν τα κυβερνητικά κόμματα την πελατεία τους με διορισμούς στο Δημόσιο κι άλλα ρουσφέτια και
γ) για να διώκει τους εργαζόμενους κι όσους επιχειρηματίες πήγαιναν με τον «σταυρό στο χέρι».

Το κράτος αυτό σήμερα βρίσκεται υπό κατοχήν. Κι ως εκ τούτου η λεηλασία θα συνεχιστεί και θα συνεχίζεται πιο άγρια.

Το ίδιο θα συνεχίζονται και οι ευφημισμοί της προπαγάνδας όσων μας έφεραν ώς εδώ. Για παράδειγμα : ως «Επένδυση με πυρήνα τη θάλασσα» περιέγραφε προ ημερών η «Καθημερινή» τη δήωση του Ελληνικού!!

Εχει όμως, νομίζω, φθάσει ο κόμπος στο χτένι.

Τώρα που ο ένας μετά τον άλλον οι εργαζόμενοι γίνονται απλήρωτοι εργαζόμενοι ή «ευέλικτοι» ή άνεργοι, τώρα που το μέλλον των νέων είναι να γίνουν δουλοπάροικοι, τι άλλη δικαιολογία θα έχουμε για να κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει;

Με τους ίδιους δημαγωγούς θα πορευθούμε;

Με τη Διαπλοκή και τα φερέφωνά της;

Αλλά, αν δεν είναι εσχάτη προδοσία απέναντι σε μία κοινωνία ο εγκλεισμός της σε ένα Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Μαύρης Εργασίας, τότε τι είναι εσχάτη προδοσία;

Του Στάθη από enikos

kostasxan.blogspot

Ο Παπαδήμος καλόμαθε και θέλει να παραμείνει πρωθυπουργός και μετά τις εκλογές

Σε συνέντευξή του στους Financial Times, ο Λουκάς Παπαδήμος δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να παραμείνει πρωθυπουργός της Ελλάδας και μετά τις εκλογές, αν δεν προκύψει αυτοδυναμία ενός κόμματος.

Το «έγκλημα» προμελετημένο, αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχει παρασκηνιακή συμφωνία ΠΑΣΟΚ – ΝΔ για μετεκλογική συνεργασία, άσχετα αν επισήμως δεν το εκφράζουν στο όνομα της ..συσπείρωσης.

Όπως είπε, οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να συνεχιστούν από την επόμενη κυβέρνηση, ενώ η δήλωση που κάνει τον γύρο του διαδικτύου είναι η εξής: «Η μεγάλη σιωπηρή πλειοψηφία των Ελλήνων είναι αποφασισμένη να κάνει ό,τι χρειάζεται για να παραμείνει η χώρα στην Ευρωζώνη».

Παράλληλα, είπε ότι η πλήρης εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων θα αποτρέψει μια νέα αναδιάρθρωση του χρέους, επιβεβαιώνοντας εμμέσως ότι η επιτυχία του προγράμματος δεν είναι αυτή που διαρρέουν, αφού τα σενάρια για PSI Νο2 έχουν ξεκινήσει εδώ και εβδομάδες.

Τέλος, εκτίμησε ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί περισσότερη βοήθεια από το εξωτερικό, αν δεν καταφέρει να βγει στις αγορές το 2015, επιβεβαιώνοντας και εδώ το σενάριο που θέλει την χώρα μας να βαρύνεται με ένα ακόμα δάνειο 50 δις το 2014.

olympia.gr

Διώξτε τους


Πασοκ/ΝΔ και Siemens.
Εξωδικαστικό συμβιβασμό «επέτυχε» η Συγκυβέρνηση με την Siemens.
Συμβιβασμός που δικαιώνει τη γερμανική εταιρεία και τη λεηλασία δεκαετιών της ελληνικής Οικονομίας.
Συμβιβασμός που δικαιώνει το γερμανικό κράτος, τα άρματα χωρίς βλήματα και τα υποβρύχια «κλίσης», που προμηθεύτηκε η Χώρα μας.
Συμβιβασμός που δικαιώνει τα δύο κόμματα Εξουσίας, τις μίζες που εισέπραξαν και την Ατιμωρησία που μεθόδευσαν.
Συμβιβασμός που δικαιώνει τους πραζινογάλαζους σκύλους, που καρπώθηκαν «δώρα» εκατομμυρίων.
Μην τους κοιτάτε…
Διώξτε τους.

Πασοκ/ΝΔ και Αφεντικά.
Μόνον μερικά δισεκατομμύρια θα καρπωθούν Αφεντικά και Εργοδότες από τις μειώσεις μισθών και καταργήσεις συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα.
Η Κρίση είναι ευκαιρία για τη Διαπλοκή Συγκυβέρνησης και Πλουτοκρατών.
Μην απορείτε…
Διώξτε τους.

Πασοκ/ΝΔ και Μνημόνια.
Επί 38 χρόνια κυβερνούν με σκυλοκαυγάδες.
Με εκβιασμούς και Διλήμματα.
Τώρα… ερίζουν για το ποιό Μνημόνιο είναι χειρότερο.
Το Πρώτο ή το Δεύτερο!!
Αντέχετε κι άλλο δούλεμα;…
Διώξτε τους.

Πασοκ/ΝΔ και δάνεια.
Κοινή τροπολογία κατέθεσαν τα δύο κόμματα σε νομοσχέδιο για… ζώα (!!)… επιδιώκοντας ευνοϊκές «ρυθμίσεις» για τα τραπεζικά δάνεια που πήραν!!
΄Ασχετα αν η ντροπολογία αποσύρθηκε προσωρινά…, η συναίνεση των δύο κομμάτων… εφ΄όλης της ύλης και ΟΛΩΝ των κοινών συμφερόντων τους… υποδεικνύει έναν τρόπο άμυνας…
Διώξτε τους.

kostaxan.blogspot

Φέτος η άνοιξη δεν θα έρθει στην Ελλάδα


ΕΚΤΟΣ ΑΝ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΞΕΓΕΡΘΕΙ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΕΙ ΣΤΑ ΤΣΑΚΙΔΙΑ ΔΥΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΚΟΤΖΑΜΠΑΣΗΔΕΣ…
Ποδαρικό στον Μάρτη με μισθούς 586 ευρώ…
Από την 1η Μαρτίου, που τίθεται σε πλήρη εφαρμογή το μνημόνιο, η μείωση του κατώτατου μισθού έως και 22% στα 600 ευρώ είναι στη διακριτική ευχέρεια του εργοδότη.

Επίσης μπορούν να μειωθούν μετά την εκπνοή της τρίμηνης μετενέργειας και οι αμοιβές που ορίζονται από τις κλαδικές συμβάσεις. Κύκλοι του υπουργείου αποσαφήνισαν ότι οι μειώσεις δεν συντελούνται αυτόματα ούτε είναι υποχρεωτικές.

Μαζί με τον εισαγωγικό μισθό του κλάδου διασώζονται οι ωριμάνσεις (οι οποίες «παγώνουν») καθώς και το επίδομα παιδιού, σπουδών και βαρέων και ανθυγιεινών.

Αυτοί οι όροι της κλαδικής σύμβασης, ακόμα και αν έχει λήξει, συνοδεύουν την αμοιβή μέχρις ότου αλλάξουν με την υπογραφή μιας νέας επιχειρησιακής ή ατομικής σύμβασης. Πάντως σε ένα έτος, σύμφωνα με το μνημόνιο, παύει να ισχύει υποχρεωτικά και η τελευταία κλαδική σύμβαση, με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε σε βίαιη ανατροπή σε όλα τα μισθολογικά επίπεδα.

Μέχρι το τέλος του μήνα θα έχουν εκδοθεί οι πρώτες εγκύκλιοι που θα αποσαφηνίζουν τα θέματα των μισθολογικών μειώσεων. Σύμφωνα με το υπουργείο Εργασίας, οι απώλειες στα έσοδα των Ταμείων από την ανεργία και τη μείωση μισθών θα ξεπεράσουν τα 4,5 δισ. ευρώ…

Επίσης, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου, οι περικοπές 12% στις κύριες συντάξεις άνω των 1.300 ευρώ αφορούν κατά 42% συντάξεις του Δημοσίου, κατά 62,9% του ΟΤΕ, κατά 76,5% της ΔΕΗ, κατά 56,9% του ΗΣΑΠ και μόνο κατά 4,4% αφορούν στον «καθαρό» ιδιωτικό τομέα.

Παντού λιγότερα κονδύλια, εκτός από τις… δαπάνες για τόκους!
Περικοπές ύψους 3,2 δισ. ευρώ σε μισθούς δημοσίων λειτουργών, συντάξεις, πολυτεκνικά επιδόματα και λειτουργικά έξοδα δημοσίων υπηρεσιών, που συναποφασίστηκαν με την Τρόικα, περιλαμβάνει ο συμπληρωματικός προϋπολογισμός του 2012, που παίρνει το δρόμο για ψήφισή του από τη Βουλή την Τρίτη, καθώς αναμένεται να κατατεθεί σήμερα στο Κοινοβούλιο από το υπουργείο Οικονομικών.

Στόχος των περικοπών είναι να αντισταθμιστούν οι πρόσθετες απώλειες φορολογικών εσόδων που θα προκαλέσουν η ύφεση και οι πρωτοφανείς μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα!

Μεγάλοι «χαμένοι» των περικοπών αναδεικνύονται:
– τα ασφαλιστικά ταμεία από τα οποία τους κόβονται με … μονοκονδυλιά, επιπλέον 962 εκατ. ευρώ. Αντίστοιχα θα περικοπούν φέτος και οι δαπάνες για φάρμακα, για κύριες και για επικουρικές συντάξεις.

Σημειώνεται ότι το υπουργείο Εργασίας ήδη εκτιμά ότι η αύξηση της ανεργίας και οι περικοπές μισθών θα στερήσουν περί τα 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ από τους ασφαλιστικούς οργανισμούς της χώρας!

– το ΠΔΕ και οι δημόσιες επενδύσεις, αφού οι δαπάνες θα είναι μειωμένες κατά 400 εκατ. ευρώ σε σύγκριση με τον αρχικό προϋπολογισμό του Δεκεμβρίου του 2011. Σε σύγκριση πάντως με την περσινή χρονιά, ο νέος προϋπολογισμός προβλέπει αύξηση στις δημόσιες επενδύσεις κατά 10,5% ή κατά 700 εκατ. ευρώ, ώστε να φθάσουν στα 9,3 δισ.

– τα εξοπλιστικά προγράμματα του υπουργείου Εθνικής Αμύνης όπου πέφτει «ψαλίδι» 300 εκατ. ευρώ σε σύγκριση με τον αρχικό προϋπολογισμό…

Οι δυνάμεις κατοχής παραβιάζουν και το οικογενειακό άσυλο… Πλειστηριασμοί σπιτιών μέσα σε δύο μήνες!
Οχι μόνο «ζεστό» αλλά και γρήγορο χρήμα ζητά η Τρόικα από την κυβέρνηση και αυτή η αξίωση έφερε τα πάνω – κάτω (και) σε υποθέσεις αναγκαστικών εκτελέσεων, δηλαδή πλειστηριασμών. Ήδη, χιλιάδες κάτοχοι επίφοβων ακινήτων χάνουν το πλεονέκτημα του χρόνου (που είχαν μέχρι σήμερα) μέχρι να δυο πως μπορούν να σώσουν το ακίνητό τους. Και αυτό γιατί με νέες ρυθμίσεις, μέσα σε διάστημα δυο μηνών θα έχει κριθεί δικαστικά αν το σπίτι τους μπορεί να παραμείνει στην κατοχή τους ή θα περάσει στο χαρτοφυλάκιο της τράπεζας.

Γενικότερα, το μνημόνιο (το προηγούμενο αλλά και το νέο) δίνει έμφαση στην απλοποίηση και επιτάχυνση όλων των διαδικασιών που σχετίζονται με κατασχέσεις, διαταγές πληρωμής, εκδίκαση αγωγών και ασφαλιστικών μέτρων, εργατικών διαφορών αλλά και φορολογικών υποθέσεων.

Στο πλαίσιο αυτό, πολλές από αυτές τις διαδικασίες θα διεκπεραιώνονται από δικαστήρια με λιγότερα μέλη ή θα φύγουν τελείως από τη δικαιοδοσία των δικαστών και θα διεκπεραιώνονται με «συνοπτικές διαδικασίες» είτε από δικαστικούς υπαλλήλους, είτε από διαμεσολαβητές.

Οι αλλαγές αυτές –κάποιες υλοποιούνται κάποιες έρχονται στο μέλλον- δικαιολογούνται με το επιχείρημα της επιτάχυνσης των διαδικασιών, αλλά στη συγκεκριμένη συγκυρία της κρίσης και του όγκου των υποθέσεων για εξόφληση οφειλών, πτωχεύσεων, κατασχέσεων κ.α. ορισμένοι νομικοί επισημαίνουν ότι υπάρχουν κίνδυνοι που σχετίζονται με την «ποιότητα» των διαδικασιών και τη σωστή απονομή δικαίου.

Ειδικά για το θέμα των κατασχέσεων, υπογραμμίζουν ότι το θέμα θα έρθει στην πρώτη γραμμή μετά τη λήξη του «παγώματος» των πλειστηριασμών για πρώτη κατοικία αξίας μέχρι 200.000 ευρώ από 1/1/2013, οπότε αναμένεται ότι θα βρεθούν προς διεκπεραίωση δεκάδες χιλιάδες υποθέσεις.

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
ellinikoforoum.blogspot

Το Σύνταγμα αναθεωρείται τώρα

Ο λαός έχει την εσφαλμένη εντύπωση ότι προκειμένου να ισχύσουν όσα προβλέπονται στη σύμβαση του PSI και τη νέα δανειακή σύμβαση και κυρίως αυτά που αναφέρονται στο Αγγλικό Δίκαιο, στον «Ειδικό Λογαριασμό», στους «γκαουλάϊτερ των υπουργείων», καθώς και οι δεσμεύσεις για τους πλεονασματικούς προϋπολογισμούς και για την κατά προτεραιότητα εξόφληση των δανειστών, έστω και αν εξαθλιώνεται ο λαός, θα πρέπει να γίνει αναθεώρηση του Συντάγματος, σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπει το ίδιο το Σύνταγμα. Οπότε ο κόσμος έχει μείνει ήσυχος, γιατί πιστεύει ότι με την ψήφο του θα δυσκολέψει τέτοιες εξελίξεις. Όμως δυστυχώς κανείς δεν του λέει την αλήθεια. Ούτε τα καθεστωτικά ΜΜΕ, ούτε οι κρατικοδίαιτοι πανεπιστημιακοί.

Η αλήθεια είναι ότι το ελληνικό Σύνταγμα αναθεωρείται τώρα αυτή τη στιγμή και δεν υπάρχει ούτε καν λόγος για τυπική αναθεώρηση αργότερα. Ειδικότερα, η Κερκόπορτα που έχει κάνει το ελληνικό Σύνταγμα σουρωτήρι, είναι…. το άρθρο 28 και ειδικότερα η παράγραφος 2. Σύμφωνα λοιπόν με αυτή τη διάταξη, υπερισχύουν του ελληνικού Συντάγματος συμφωνίες με ξένα όργανα, εφόσον ψηφιστούν στη Βουλή από 180 βουλευτές. Αυτή η Κερκόπορτα σπανίως συναντάται σε άλλα Συντάγματα. Συνήθως συνθήκες τέτοιας σπουδαιότητας, που υπερισχύουν των Συνταγμάτων των διαφόρων χωρών, νομιμοποιούνται με δημοψηφίσματα. Δυστυχώς σε μας, αποκλειστικά αρμόδιο είναι το πολιτικό σύστημα. Η συμφωνία των κομματικών αρχηγών.

Επομένως δεν απαιτείται καμία τυπική και βαρύγδουπη αναθεώρηση. Η αναθεώρηση του Συντάγματος γίνεται μόλις σήμερα, με την υπερψήφιση των ανωτέρω συμβάσεων από 180 βουλευτές.

Και δεν φτάνει μόνο αυτό, αλλά με την τωρινή ψήφο 180 βουλευτών, νομιμοποιείται και το πρώτο μνημόνιο και η πρώτη δανειακή σύμβαση και έτσι νομιμοποιούνται και τα μέχρι τώρα δοθέντα χρήματα από την τρόϊκα που ήταν στον αέρα.

Τις ενέργειες αυτές τις κάνουν τρεις βασικοί πολιτικοί (Παπανδρέου, Σαμαράς, Βενιζέλος) και 199 εκβιαζόμενοι βουλευτές.

Να τους θυμάστε όλους αυτούς, με τα ονόματά τους.

Πέτρος Χασάπης
olympia.gr