Η Wallstreet Journal καταρρύπτει 5 μύθους για την Ελληνική κρίση

Την απομυθοποίηση ορισμένων πεποιθήσεων που προσφάτως κυριαρχούν αναφορικά με την Ελληνική κρίση χρέους επιδιώκει η Wall Street Journal σε σημερινό της δημοσίευμα.

1) Η Ελλάδα είναι χρεοκοπημένη.

Όχι δεν είναι, σημειώνει η αμερικανική εφημερίδα. Παραθέτει τις θεωρίες των οικονομολόγων Carmen Reinhart και Kenneth Rogoff σύμφωνα με τις οποίες οι κρατικές χρεοκοπίες έχουν να κάνουν περισσότερο με την πρόθεση να αποπληρωθούν τα χρέη και όχι με την ικανότητα. Η Ελλάδα, συνεχίζει η Wall Street Journal, διαθέτει πολλά περιουσιακά στοιχεία και τεράστιες προοπτικές μείωσης των δαπανών, αύξησης των φορολογικών εσόδων και βελτίωσης της παραγωγικότητας. Σύμφωνα

με την εφημερίδα, αντί για τη χρεοκοπία, η πρόκληση για την Ελλάδα είναι κατά πόσο οι αλλαγές που απαιτούνται είναι πολιτικά εφικτές.

2) Είναι υπέρ της Ελλάδας να χρεοκοπήσει.

Δύσκολα, αναφέρει χαρακτηριστικά η WSJ. Η χώρα έχει μεγάλο πρωτογενές έλλειμμα, συνεπώς ακόμη και αν επιβάλλει haircut 50% στα ομόλογα, θα συνεχίζει να χρειάζεται δανεισμό ή περικοπές δαπανών. Ακόμη χειρότερα, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα καταρρεύσει καθώς τα κεφάλαια θα εξανεμιστούν και οι χρηματοδοτήσεις θα στερέψουν, στο πλαίσιο των κανόνων της ΕΚΤ, αφού τα ελληνικά κρατικά ομόλογα δεν θα γίνονται δεκτά ως εγγυήσεις. Ούτε στην περίπτωση που η Ελλάδα φύγει από το ευρώ τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα, από τη στιγμή που αυτό θα οδηγήσει τους καταθέτες σε μαζικές αναλήψεις, προσθέτει η εφημερίδα.

3) Ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία θα ήταν γεγονός τύπου Lehman.

Η αμερικανική εφημερίδα τονίζει ότι ακόμη και η γερμανική κυβέρνηση πλέον δέχεται ότι η αγορά δεν ήταν προετοιμασμένη για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Παρά την υπαναχώρηση της Angela Merkel την περασμένη εβδομάδα, οι φόβοι μετάδοσης έχουν πλήξει και άλλες χώρες, όπως την Ισπανία, της οποίας τα spread κινούνται έντονα ανοδικά. Η Lehman ήταν ένα σφοδρό σοκ για τις αγορές, σημειώνει η WSJ, όμως ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία θα οδηγήσει σε παγκόσμια κατάρρευση καθώς οι πιστώσεις θα στερέψουν σε ολόκληρο τον κόσμο.

4) Δεν μπορείς να δίνεις συνέχεια χρόνο.

Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός, επισημαίνει η WSJ, προσθέτοντας ότι ακόμη και στην περίπτωση που η ελληνική χρεοκοπία γίνει αναπόφευκτη, υπάρχουν πολλοί καλοί λόγοι να αναβληθεί. Εν μέρει για να έχουν κίνητρο Πορτογαλία και Ιρλανδία να συνεχίσουν τα προγράμματα διάσωσης, όμως ακόμη πιο σημαντικό είναι να ηρεμήσουν οι επενδυτές και να συνεχίσουν να αγοράζουν κρατικά και τραπεζικά ομόλογα των χωρών της περιφέρειας. Η Ευρωζώνη πρέπει να αποφύγει τις όποιες χρεοκοπίες έως ότου η Ισπανία και η Ιταλία καταφέρουν να βγουν από την επικίνδυνη ζώνη.

5) Για όλα φταίει η Ελλάδα.

Όχι εντελώς, «απαντά» η WSJ. Τώρα που η Ευρωζώνη έχει αποδεχτεί ότι δεν έχει άλλη επιλογή από το να σώσει την Ελλάδα, θα πρέπει να διασφαλίσει ότι η διάσωση έχει αποτέλεσμα. Η Ευρωζώνη χρεώνει την Ελλάδα με επιτόκια «τιμωρίας» που είναι σχεδόν διπλάσια από αυτά που δανείζεται ο EFSF ή αυτά που χρεώνει το ΔΝΤ, καθιστώντας την αποστολή της Ελλάδας δυσκολότερη.

Ο μοναδικός λογικός δρόμος πλέον για να μειώσει τον ηθικό κίνδυνο η Ευρωζώνη, είναι να συμφωνήσουν σε στενότερη πολιτική ενοποίηση. Αργά ή γρήγορα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα αντιμετωπίσουν αυτή την πραγματικότητα, καταλήγει η WSJ.

ΠΗΓΗ: capital.gr
tsantiri.gr

Advertisements

Οι τράπεζες ενορχήστρωσαν την κρίση

Η Goldman Sachs παραπλάνησε τους πελάτες της και το αμερικανικό Κογκρέσο παρέχοντάς τους εσκεμμένα εσφαλμένες πληροφορίες για τις επενδύσεις της σε χρηματιστηριακά προϊόντα που συνδέονται με την …
αγορά ακινήτων, δήλωσε ο πρόεδρος της Επιτροπής της αμερικανικής Γερουσίας Καρλ Λεβίν, η οποία διερευνά τις αιτίες που οδήγησαν στην πρωτοφανή χρηματοοικονομική κρίση του 2008.

Ανακοινώνοντας το πόρισμα της Επιτροπής έπειτα από έρευνες δύο ετών για τα αίτια της οικονομικής καταστροφής που ακολούθησε μετά την κατάρρευση της αγοράς στεγαστικών δανείων υψηλού κινδύνου (subprime market) και το σκάσιμο της αμερικανικής αγοράς ακινήτων το καλοκαίρι του 2008, ο κ. Λεβίν κάλεσε το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης και την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς να εξετάσουν κατά πόσον η παραπλανητική συμπεριφορά της Goldman Sachs συνιστά παραβίαση του νόμου, διότι πολλοί πελάτες της επένδυσαν σε σύνθετα χρηματιστηριακά προϊόντα (CDO) χωρίς να γνωρίζουν τα ωφέλη που θα αποκόμιζε η τράπεζά τους αν οι επενδύσεις τους απαξιώνονταν!

Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής από το Μίτσιγκαν κάλεσε επίσης τις ομοσπονδιακές εισαγγελικές αρχές να εξετάσουν αν στοιχειοθετείται το αδίκημα της ψευδορκίας κατά του διευθύνοντος συμβούλου της Goldman Sachs Λόιντ Μπλάνκφεϊν και άλλων νυν και πρώην υπαλλήλων της τράπεζας, που κατέθεσαν ενόρκως τις απόψεις τους στο Κογκρέσο την περασμένη χρονιά.

Η 640 σελίδων έκθεση της Επιτροπής Λεβίν – Κόμπερν (συνεργάτης του Λεβίν ήταν ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής από την Οκλαχόμα Τομ Κόμπερν) θεωρεί ότι η ευθύνη για την κατάρρευση της αγοράς το 2008 βαρύνει τις τράπεζες, οι οποίες κέρδισαν δισεκατομμύρια δολάρια από τη δημιουργία και την πώληση χρηματιστηριακών προϊόντων που κατέρρευσαν συμπαρασυρόμενα από την αγορά ακινήτων.

Στην έκθεση κατονομάζονται ως πρωταγωνίστριες της καταστροφής οι επενδυτικές τράπεζες και κατηγορείτα κυρίως η Goldman Sachs αλλά και η γερμανική Deutsche Bank ότι πρωτοστάτησαν στη δημιουργία δομημένων ομολόγων που πόνταραν στην κατάρρευση της αγοράς στεγαστικών δανείων υψηλού ρίσκου.

enimerwsi.com

Independent. Οι περικοπές στην Ελλάδα οδηγούν στην αναρχία

Με αναφορές στις διαμαρτυρίες που συγκεντρώνουν χιλιάδες κόσμου, αγανακτισμένοι από τα δραστικά μέτρα λιτότητας, τους επιχειρηματίες που βιώνουν τη χαμηλή αγοραστική δύναμη, τους νέους που ενισχύουν το ταμείο ανεργίας, την απελπισία που μάταια ψάχνει να βρει τη δικαιοσύνη για τα λάθη που στιγμάτισαν την πολιτική, κοινωνική και οικονομική ζωή της Ελλάδας,…

είναι ξεκάθαρο ότι μοναδικός αποδέκτης είναι ο…
λαός που το μόνο του όπλο είναι η φωνή στα συλλαλητήρια στο κέντρο της Αθήνας ή μια “επανάσταση”.

«Καρδιά της εμπόλεμης ζώνης» περιγράφει τα καφέ στην πλατεία Συντάγματος ο επιχειρηματίας Χρήστος Αναστασίου. «Παράλογος χαρακτηρισμός για μια ήσυχη, ηλιόλουστη μέρα στην Αθήνα, όμως λίγες ώρες πριν, απέναντι από το κοινοβούλιο, μασκοφόροι διαδηλωτές συγκρούστηκαν με τα ΜΑΤ σε μια μαύρη ομίχλη με δακρυγόνα και καπνούς.

Ο κ.Αναστασίου, 42 ετών ισχυρίζεται ότι η οικονομική κρίση και ο φόβος των διαταραχών στο Σύνταγμα έχουν μειώσει τον αριθμό των πελατών κατά 50%. «Ανησυχώ για την επιχείρησή μου, αλλά, χειρότερα από αυτό, θεωρώ αυτή τη χώρα είναι σαν ένα νοσοκομείο και είναι έτοιμη να πεθάνει.»
Το άρθρο αναφέρεται στην οικονομική βοήθεια που ξεκίνησε τον περασμένο Μάιο και επισημαίνει ότι η Αθήνα φαίνεται να είναι η πρώτη από μια σειρά ευρωπαϊκών κυβερνήσεων που θα χρειαστούν την στήριξη της ΕΕ και του ΔΝΤ, με την Πορτογαλία στο χείλος του γκρεμού.

Το πρόγραμμα λιτότητας του ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα υπό τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου πλήττει την καθημερινή ζωή. Οι δημόσιοι υπάλληλοι πληρώνουν το τίμημα με πάγωμα ή μείωση των μισθών τους, μέχρι και 30% , το ΦΠΑ έχει αυξηθεί στο 21% και οι συντάξεις μειώνονται, ενώ ο πληθωρισμός σκαρφάλωσε στο 5,2% και η ανεργία βρίσκεται στο 13,9%. Η γενιά αντιμετωπίζει ένα ζοφερό μέλλον, με την ανεργία των νέων σε 35%.

Με μια πρώτη ματιά, ίσως φαίνεται ότι οι περικοπές καταστρέφουν τη χώρα. Ο κ. Αναστασίου σκέφτεται βεβαίως έτσι. Λέει: «Είμαστε κοντά στο όριο του τι οι πολίτες μπορούν να ανεχθούν, όμως εάν η κυβέρνηση προσπαθήσει να προχωρήσει σε επιλέον περικοπές, πιστεύω ότι θα υπάρξει μια επανάσταση».

Η εφημερίδα αναφέρεται στο κίνημα «Δεν πληρώνω» , που ξεκίνησε ως εκστρατεία ανυπακοής για την αύξηση των διοδίων. Ένας από τους ηγέτες του κινήματος, ο Γιώργος Kαρατσιουμπάνης, 27 ετών δηλώνει «Είμαστε οργισμένοι ότι οι τιμές των μεταφορών έχουν αυξηθεί σε μια περίοδο που τα εισοδήματα του πληθυσμού έχουν μειωθεί και οι τιμές ανεβαίνουν. Εμείς δεν θα σταματήσουμε έως ότου η κυβέρνηση μειώσει τους ναύλους και τα διόδια.. »

Άλλοι Έλληνες ανοιχτά παραδέχονται ότι συμμετέχουν στη βία. Η Αφροδίτη, 22 ετών, φοιτήτρια της Νομικής, είναι μία από αυτές. Υποστηρίζει ότι η μητέρα της έχασε τη δουλειά της, ο μισθός του πατέρα της έχει κοπεί 20%, και αυτή σύντομα θα πρέπει να πληρώσει για τις σπουδές της. «Αυτή είναι η βία από το κράτος εναντίον μου, οπότε αν έχω ρίξει κάτι σε έναν αστυνομικό, είναι δείγμα υπεράσπισης του εαυτού μου».

Η Εύα Παπαδιονυσίου , 34 ετών, «Έπρεπε να ξεχάσουμε το σχέδιό μας για να αγοράσω με το σύζυγό μου ένα διαμέρισμα και πραγματικά ανησυχούμε για το αν μπορούμε να έχουμε παιδιά».
Με αναφορά στις συνδικαλιστικές οργανώσεις που σχεδιάζουν το επόμενο συλλαλητήριο πιθανότατα στις 25 Μαρτίου, ο Κώστας Παναγόπουλος, ο συν-επικεφαλής της ελληνικής εταιρείας δημοσκοπήσεων Alco, επισημαίνει ότι «Υπήρξαν μεγάλες απεργίες και κινητοποιήσεις στην Ελλάδα κάθε χρόνο τα τελευταία 10 χρόνια, έτσι ώστε αυτό που βλέπουμε σήμερα δεν είναι ασυνήθιστο.»
Επίσης, αναφέρεται στις δημοσκοπήσεις που αν και τα ποσοστά πρόθεσης ψήφου έχουν μειωθεί το ΠΑΣΟΚ παραμένει το πιο δημοφιλές κόμμα.

Επισημαίνεται ότι οι ιδιώτες πλήττονται κυρίως λόγω των αυξήσεων σε φόρους, όμως η πάταξη της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα θεωρείται ότι είναι μία από τις κύριες αιτίες της γιγαντιαίας τρύπας στα οικονομικά της κυβέρνησης. Τουλάχιστον το ένα τρίτο των φορολογικών εσόδων που οφείλεται, δεν εισπράττονται.

Οι νέοι πιστεύουν ότι η κυβέρνηση πρέπει να κάνει περισσότερα ώστε η χώρα να αποκτήσει οικονομική ανάπτυξη, ενώ είναι κοινό αποδεκτό ότι οι έλληνες περιμένουν να δουν «τους ανθρώπους που έχουν κλέψει από το κράτος πίσω από τα κάγκελα».

http://apolitistosteki.blogspot.com/
ksipnistere.blogspot

Γιά όσους φοβούνται την οικονομική κρίση


Κάποτε ζούσε ένας πανίσχυρος βασιλιάς σε μια μακρινή χώρα. Ο βασιλιάς αυτός είχε 4 γυναίκες και αμύθητα πλούτη και δύναμη. Την τέταρτη γυναίκα του την αγαπούσε πάνω από όλες κάθε μέρα της πρόσφερε πανάκριβα ρούχα και εξαίσια φαγητά. Ήταν ερωτευμένος μαζί της.
Την τρίτη του γυναίκα την αγαπούσε και την ζήλευε . Και αυτήν την πρόσφερε ρούχα και κοσμήματα. Δεν την άφηνε να φύγει από το παλάτι και πάντα έβαζε ανθρώπους να την προσέχουν.Φοβόταν μήπως του φύγει και βρει άλλον.
Την δεύτερη γυναίκα του την αγαπούσε αλλά την έβλεπε σαν…
σύντροφο. Την ρωτούσε για θέματα του κράτους και την συμβουλευόταν. Και αυτήν την πρόσεχε και την φρόντιζε.
Την πρώτη του γυναίκα δεν την ήθελε καθόλου και σχεδόν είχε ξεχάσει την ύπαρξη της.
Όπως όλοι οι θνητοί άνθρωποι έτσι και ο βασιλιάς κάποτε γέρασε και ήταν έτοιμος να πεθάνει. Έτσι φώναξε την τέταρτη του γυναίκα και της είπε:<>. Η γυναίκα δίχως να δείξει κάποιο συναίσθημα απάντησε ξερά :<>. Σοκαρισμένος ο βασιλιάς έδιωξε την τέταρτη του γυναίκα και έπεσε σε στεναχώρια.
Ζήτησε να δει την τρίτη του γυναίκα και όταν αυτή του παρουσιάστηκε της είπε:<>. Η τρίτη του γυναίκα του χαμογέλασε και του είπε:<>. Συντετριμμένος ο βασιλιάς έδιωξε και την τρίτη του γυναίκα.
Έπειτα φώναξε την δεύτερη του γυναίκα και της είπε:<>. Η δεύτερη του γυναίκα ψυχρά του είπε:<>
Ο βασιλιάς είχε στεναχωρηθεί. Καταλάβαινε πως σε όλη του την ζωή αυτά που αγαπούσε περισσότερο δεν άξιζαν όσο πίστευε. Στο τέλος φώναξε την πρώτη του γυναίκα η οποία του παρουσιάστηκε αδύνατη με κουρέλια για ρούχα. <>. Και η πρώτη του γυναίκα με ένα ζεστό χαμόγελο του είπε:<>. Όταν άκουσε τα λόγια της ο βασιλιάς άρχισε να κλαίει σαν μικρό παιδί και φώναζε πως στην πρώτη του γυναίκα έπρεπε να τα είχε δώσει όλα.
Όπως καταλαβαίνετε η ιστορία μας είναι αλληγορική. Η τέταρτη γυναίκα του βασιλιά είναι το σώμα μας. Το αγαπάμε πάνω από το καθετί σε αυτό τον κόσμο.Το προσέχουμε και το φροντίζουμε . Μετά τον θάνατο θα μας αφήσει όμως για πάντα. Η τρίτη γυναίκα είναι η περιουσία μας κάποτε θα γίνει περιουσία κάποιου άλλου. Η δεύτερη γυναίκα είναι οι μικροαπολαύσεις και τα προβλήματα της ζωής. Είναι ανούσια μετά τον θάνατο.
Η πρώτη γυναίκα είναι η ψυχή μας. Αυτή είναι και θα είναι πάντα μοναδική και πάντα θα είναι ότι έχουμε πριν και μετά τον θάνατο.

ksipnistere.blogspot

Υπάρχει διέξοδος από την κρίση?

Του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Η εξαπάτηση του ελληνικού λαού από την κοινοβουλευτική χούντα, για τα αίτια της μεγαλύτερης μεταπολεμικής κρίσης και τον τρόπο εξόδου από αυτή, έχει φτάσει σε όρια που είναι πρωτόγνωρα ακόμη και για την ελληνική πολιτική σκηνή.

Ο λόγος είναι βέβαια η επίσης πρωτόγνωρη (αν εξαιρέσουμε την περίοδο της στρατιωτικής χούντας) παντελής έλλειψη νομιμοποίησης που χαρακτηρίζει σήμερα τα ανδρείκελα των ντόπιων και ξένων ελίτ που παριστάνουν την κυβέρνηση του τόπου, με την καθοριστική βοήθεια των ΜΜΕ (με επικεφαλής τα κρατικά -που εξαναγκαζόμαστε να τα πληρώνουμε κιόλας- του «ποιητού» – υπουργού που τα διαχειρίζεται και δεν έχουν να ζηλέψουν σχεδόν τίποτα από τα χουντικά της 7ετίας) και των ΜΑΤ στους δρόμους που επιτίθενται να πνίξουν κάθε φωνή διαμαρτυρίας που μπορεί ν’ ακούσει ο χουντικός «λόχος», ο οποίος στηρίζει την «κυβέρνηση»…

Ετσι, με απάτη έγινε η υφαρπαγή της ψήφου το 2009. Με απάτη παρουσιάστηκε σαν «μονόδρομος» το καταστροφικό Μνημόνιο. Με απάτη και συνοπτικές διαδικασίες πέρασαν τα κτηνώδη μέτρα για τη λατινοαμερικανοποίηση της χώρας. Με απάτη έγιναν ψευτο-«διάλογοι» με τις άμεσα πληττόμενες κοινωνικές ομάδες, όταν οι βασικές αποφάσεις ήταν ήδη ειλημμένες. Με την απάτη τής δήθεν «αξιοποίησης» θα ξεπουληθεί ο κοινωνικός πλούτος της χώρας. Τέλος, με απάτη θα γίνει απόπειρα νέας υφαρπαγής της ψήφου, η οποία μάλιστα, εάν επιτύχει, θα δώσει δίκαια στη χώρα το παγκόσμιο ρεκόρ… μαζοχισμού, τη στιγμή που σε όλες τις άλλες χώρες στην Ευρώπη, από την Ουγγαρία και την Ισλανδία μέχρι την Ιρλανδία, τα κόμματα που επέβαλαν αντίστοιχα μέτρα θάφτηκαν κάτω από τη λαϊκή οργή!

Ομως, υπάρχει διέξοδος από την κρίση, πέρα από τον δήθεν «μονόδρομο», ο οποίος θα συσσωρεύει συνεχείς καταστροφές στα λαϊκά στρώματα, ιδιαίτερα τώρα, που με το «σύμφωνο ανταγωνιστικότητας» η Ελλάδα, όπως και οι άλλες χώρες της περιφέρειας, θα καταδικαστεί σε μόνιμη συμπίεση των μισθών και ημερομισθίων και αποδιάρθρωση κάθε κοινωνικής υπηρεσίας, ώστε να βελτιώνεται τεχνητά η ανταγωνιστικότητά της για χάρη της σταθερότητας του ευρώ; Οπως έχω αναπτύξει επανειλημμένα από τη στήλη και συστηματικά σε ειδικό βιβλίο για το θέμα (που «θάβεται» συστηματικά από τα ελεγχόμενα από τις ελίτ ΜΜΕ για ευνόητους λόγους1), τα βραχυπρόθεσμα/μεσοπρόθεσμα μέτρα για να σταματήσουμε την καταστροφική κρίση περνούν μέσα από την ανάκτηση μιας στοιχειώδους οικονομικής κυριαρχίας, που με την ένταξή μας στην Ε.Ε. και την ΟΝΕ και τώρα με το Μνημόνιο, τη χάσαμε εντελώς. Ετσι, η έξοδος από την Ε.Ε. θα επέτρεπε την επανεισαγωγή της δραχμής και τη σχετική υποτίμησή της (μαζί με μέτρα στήριξης της αγοραστικής δύναμης των λαϊκών στρωμάτων), την εθνικοποίηση των τραπεζών, τη δραχμοποίηση του χρέους που θα χτυπούσε τις ελίτ και όχι τα ασφαλιστικά μας ταμεία και στη συνέχεια την επαναδιαπραγμάτευσή του (επιμήκυνση και «κούρεμα»), με τελικό στόχο να πληρώσουν όλο το χρέος οι ελίτ που το δημιούργησαν. Εναλλακτικά, θα μας επιβάλουν οι ελίτ τους όρους τους, μετά τη βέβαιη πια χρεοκοπία που προβλέπουν πολλοί διεθνείς οικονομολόγοι.

Από την άλλη μεριά, το κίνημα κατά των μέτρων, βασικά καθοδηγούμενο από κόμματα και οργανώσεις, αναλώνεται είτε σε «παρελάσεις» (κρατικοσοσιαλιστές) είτε σε μαχητικές διαδηλώσεις (ελευθεριακοί) – μέθοδοι που έχουν αποδειχθεί εντελώς ανίσχυρες να ανατρέψουν τις σημερινές κοινοβουλευτικές χούντες και τα μέτρα τους. Στην πραγματικότητα, μόνο ένα μαζικό, σαφώς πολιτικό, απεργιακό κίνημα με αίτημα την απόσυρση όλων των μέτρων, το οποίο θα κορυφωνόταν σε μια γενική απεργία διαρκείας, θα μπορούσε να παραλύσει τον κρατικό μηχανισμό και να οδηγήσει στην ανατροπή της χούντας. Υποθέτοντας ότι η απεργία αυτή θα κατέληγε στη δημιουργία εξεγερσιακών (αλλά όχι επαναστατικών) συνθηκών, θα μπορούσε να οδηγήσει στο σχηματισμό κυβέρνησης λαϊκής ενότητας που θα στηριζόταν από τη λαϊκή βάση όλων των κομμάτων στην υπάρχουσα Βουλή (που θα υποχρέωναν τους βουλευτές τους να ψηφίσουν τη νέα κυβέρνηση) και θα προχωρούσε σε δημοψήφισμα για την ανατροπή όλων των μέτρων της χούντας, κάτω από συνθήκες ισότιμης παρουσίασης όλων των απόψεων για τα μέτρα από τα ΜΜΕ.

Σε περίπτωση που εγκρινόταν η απόσυρση των μέτρων, η κυβέρνηση αυτή θα έπαιρνε τα αναγκαία άμεσα μέτρα για να σταματήσει η έξοδος κεφαλαίου από τη χώρα κ.λπ., αλλά και θα προχωρούσε στη διεξαγωγή εκλογών για να εκφραστεί ο νέος συσχετισμός δυνάμεων σε μια Βουλή που θα μπορούσε να είναι αναθεωρητική, ώστε να περάσουν οι απαιτούμενες ριζικές αλλαγές στο Σύνταγμα. Δηλαδή, αλλαγές που θα υιοθετούσαν την απαγόρευση της ιδιωτικοποίησης των κοινωνικών υπηρεσιών (υγεία, εκπαίδευση, μεταφορές κ.λπ.), τη ριζική αποκέντρωση πολιτικής και οικονομικής εξουσίας στις τοπικές κοινότητες, καθώς και τη δημιουργία των προϋποθέσεων για τη δημιουργία μιας αυτοδύναμης (όχι αυτάρκους) οικονομίας που θα μας απάλλασσε οριστικά από χρέη και εξαρτήσεις – θέμα για το οποίο θα πρέπει να επανέλθουμε.

enet.gr

Θυμάστε την κρίση στην Ισλανδία??

Ενώ εμείς συνεχίζουμε να τρώμε το παραμύθι της «δημοκρατίας έκτακτων συνθηκών» που αφορά αποκλειστικά τους πολίτες, με κατάργηση, αναστολή και ριζική ανατροπή μέσω νομοσχεδίων- εξπρές όλων των δικαιωμάτων μας (και με τη βούλα του ΣτΕ που γνωμοδοτεί υπέρ της…..
συγκεκριμένης πρακτικής, νομιμοποιώντας το Μνημόνιο) στην Ισλανδία δικάζουν με διαδικασίες- εξπρές πολιτικούς και τραπεζίτες.

Γιατί βέβαια στη χώρα μας κανένας « δημοκράτης» και « σοσιαλιστής» πολιτικός δεν εφαρμόζει το θεώρημα της « δημοκρατίας έκτακτων συνθηκών» και προς τη πλευρά της εξουσίας.

Εκατομμυρίων πολιτών τα δικαιώματα καταργούνται και αναστέλλονται υπό το πρόσχημα της κρίσης, την ίδια ώρα που κάθε φορά που εγείρονται αιτήματα για αναστολή όλων των αστικών, οικονομικών, προστασίας δεδομένων κλπ δικαιωμάτων των 1000,5000 ή 10000 ανθρώπων που άσκησαν ή ασκούν εξουσια ( ακριβως για να διερευνηθεί η έκταση του παράνομου χρέους) ξαφνικά μας βομβαρδίζουν με εκκλήσεις περί προστασίας του «κράτους δικαίου», «τηρησης της υφιστάμενης νομοθεσίας», σεβασμού του «νομικού πολιτισμού» και αρχίζουν να μας μιλάνε για « παράγραφες αδικημάτων», «προανακριτικές», «προκαταρκτικές» και άλλες γραφειοκρατικές επιτροπές που «θα ελέγξουν» κλπ κλπ. Ανασύροντας όλη την αποτυχημένη νομολογία του παρελθόντος (που δεν μας προστάτεψε από τη κρίση) και ξεχνώντας ότι οι « έκτακτες συνθήκες» και οι « διαδικασίες εξπρές» αφορούν σε μια δημοκρατία σε κρίση πρωτίστως το κύκλο της εξουσίας.

Διαφορετικά σε τι διαφέρει η σημερινή διαχείριση της κρίσης από την «δημοκρατία» μας από την διαχείριση υπό οποιοδήποτε δικτατορικό καθεστώς;

Αναστολή, περιστολή, κατάργηση δικαιωμάτων και βίαιη ανατροπή με διαδικασίες- εξπρές των συνθηκών ζωής για εκατομμύρια πολίτες που ενοχοποιούνται, «δικάζονται» και καταδικάζονται , κι απ την άλλη, μια εξουσία «ανεύθυνη» που κρύβεται πίσω από νόμους συγκάλυψης και παραγραφής και περιδιαβαίνει την Ευρώπη αναλαμβάνοντας «ηρωικά» και στο «δικό μας όνομα» (μας ρώτησε;) την αποπληρωμή του «συνόλου του χρέους» προς τους δανειστές μας.

Όχι κύριοι δεν θα πληρώσουμε το παράνομο χρέος σας!

Άρνηση αποπληρωμής του παράνομου χρέους και παραπομπη σε δικη (όχι μαιμού επιτροπές) εκείνων που μέσω έκνομων συναλλαγών το δημιούργησαν είναι ο μοναδικός δημοκρατικός δρόμος εξόδου από τη κρίση και αναβάθμισης της διαπραγματευτικής ισχύος της χώρας.

Η Ισλανδία μας δίνει το παράδειγμα αξιοπρέπειας και λαϊκής κυριαρχίας ( και πως το θεώρημα των «έκτακτων συνθηκών» μπορεί να γίνει μπούμερανγκ σε εκείνους που μας τις επιβάλλουν). Καιρός να την ακολουθήσουμε!

ΥΓ Eίναι δυνατόν να στέλνουμε για διαπραγμάτευση με τη Μέρκελ εν μέσω κρίσης τον αρχηγό ενός κόμματος « που τα παίρνε» από τη Siemens;;;; Αυτό δεν είναι ούτε δεξιό ούτε αριστερό είναι ΠΑΡΑΛΟΓΟ!!!! –

ksipnistere.blogspot