Η προστασία των αρχαιοτήτων στα χρόνια της κατοχής


i-prostasia-twn-arxaiothtwn-sta-xronia-ths-katoxhs
Επιδεικνύοντας φροντίδα ασυνήθιστη για τα ελληνικά δεδομένα, οι ενέργειες για την προστασία των αρχαίων μνημείων είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα Όταν στις 28 Απριλίου του 1941, την πρώτη μέρα της γερμανικής κατοχής στην Αθήνα, οι Γερμανοί αξιωματικοί έφτασαν για επιθεώρηση στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, με έκπληξη βρέθηκαν σε ένα άδειο κτίριο. Οι αίθουσές του, γνωστές για τα χιλιάδες σημαντικά εκθέματά τους, ήταν εντελώς κενές. Μοναδική παρουσία οι αρχαιολόγοι του Μουσείου και οι φύλακες της π…

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://arxaia-ellinika.blogspot.gr/2014/10/i-prostasia-twn-arxaiothtwn-sta-xronia-ths-katoxhs.html

Advertisements

Στο τσίρκο της κατοχικής Βουλής


wpid-20141011082956

Τελείωσαν και οι νέες, το ίδιο με τις προηγούμενες, θορυβώδεις, πληκτικές και ανιαρές παραστάσεις και κοκορομαχίες του τσίρκου της κατοχικής Βουλής, γύρω από την ψήφο εμπιστοσύνης…
Όλο αυτό το θέατρο των κοκορομαχιών που παίζεται, κάθε τόσο, στη Βουλή δεν προσβάλλει απλώς βάναυσα τη νοημοσύνη μας, αλλά ανανεώνει και τη νομιμοποίηση της κατοχικής Βουλής…

Και το χειρότερο, καλλιεργεί τη θανάσιμη αυταπάτη ότι από αυτό το κατοχικό «εργαλείο» του 4ου Ράιχ, τη Βουλή (απλό διακοσμητικό ντεκόρ), θα έρθει η απελευθέρωσή μας από το 4ο Ράιχ: Ο εκλογικός κρετινισμός σε παράκρουση…

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρωτοστατεί σε εκλογικό κρετινισμό, σε θεσμικό φορμαλισμό και θεσμολαγνεία…

Από την πρώτη μέρα της συζήτησης ο Παναγιώτης Λαφαζάνης (η …αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ), έδωσε το στίγμα του εκλογικού φορμαλισμού και της θεσμολαγνείας:

«Είναι προσβολή της Βουλής, είναι θεσμική παρεκτροπή. Αυτό που γίνεται από τον κύριο Σαμαρά είναι πρωτοφανές και υποβαθμίζει και εκμηδενίζει τον ρόλο της Βουλής…»!!!

Βασιλικότεροι του Βασιλέως οι συριζαίοι. Εδώ (στη βουλή) η κυβερνητική συμμορία νομιμοποιεί όλα τα πραξικοπήματά της και προωθεί ΟΛΑ τα «συμβόλαια θανάτου» του 4ου Ράιχ και οι συριζαίοι, όπως και το ΚΚΕ, συνεχίζουν να παραμένουν μέσα σ’ αυτό το «Συνδικάτο του Εγκλήματος» και να παραδίδουν μαθήματα περί «προσβολής» της βουλής και «θεσμικής παρεκτροπής»…

Όταν έχεις μετατραπεί σε φανατικό στυλοβάτη των καθεστωτικών θεσμών, σε βασικό υποστύλωμα της κατοχικής βουλής και σε εκλογικό έμπορο, τότε δεν έχεις καμιά σχέση με την Αριστερά: Αυτό είναι το αλφάβητο της Αριστεράς…

Δεν αποτελεί, συνεπώς, καμία έκπληξη ότι αυτή η «αριστερά» έχει κόψει κάθε νήμα με τους εξωκοινοβουλευτικούς αγώνες: Ούτε τους θέλει, αλλά ούτε και μπορεί πλέον να τους αναπτύξει στοιχειωδώς για να τους εμπορευτεί εκλογικά…

Πάνω σ’ αυτά θα επανέλθουμε. Εδώ θα αναδείξουμε κάποια κεντρικά πολιτικά χαρακτηριστικά της θεατρικής συζήτησης στη βουλή.

Πρώτο και κυρίαρχο: Το ασύστολο, επαρμένο και φρενοβλαβές ψεύδος της κυβερνητικής συμμορίας.

Θα το παρακάμψουμε αυτό διότι πλέον αυτό το ψεύδος των δωσίλογων ανδρεικέλων έχει καταντήσει πληκτική, καθημερινή ρουτίνα (αναλυμένη διεξοδικά) και το κυριότερο: Δεν υπάρχει Έλληνας που να μην το αντιλαμβάνεται και να μην εξοργίζεται με την κυβερνητική κοροϊδία.

Δεύτερο χαρακτηριστικό: Η κυβερνητική συμμορία σε ρόλο αντιπολίτευσης.

Οι κοκορομάχοι της κυβερνητικής συμμορίας κτυπούσαν το ΣΥΡΙΖΑ, σαν να ήταν αυτός κυβέρνηση. Ομολογούσαν δηλαδή με τη στάση τους και τα λόγια τους την ΠΤΩΣΗ τους και την κυβερνητική αντικατάστασή τους από το ΣΥΡΙΖΑ.

Το έχουμε γράψει πολλές φορές. Αυτή η κυβέρνηση, μέσα στην αποσύνθεσή της και τους σπασμούς τής πτώσης της, αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό «σύμμαχο» και προπαγανδιστή του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ απλώς περιμένει. Δουλεύει η κυβερνητική συμμορία γι αυτόν…

Τρίτο χαρακτηριστικό: Η ανυπόφορη κινδυνολογία…

Επακόλουθο των προηγούμενων είναι η γνωστή συνταγή της Δεξιάς και ακροδεξιάς: Η ασύστολη κινδυνολογία.

Μέχρι πρόξενος πολιτικών ανωμαλιών κατηγορήθηκε ΣΥΡΙΖΑ! Ο ΣΥΡΙΖΑ που νομιμοποιεί όλες τις πραξικοπηματικές ανωμαλίες, τα «συμβόλαια θανάτου» και την κατοχική βουλή του 4ου Ράιχ και της εγκληματικής κυβερνητικής συμμορίας…

Για αυτή τη γνωστή συνταγή της κινδυνολογίας διαβάστε και εδώ:

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=9136

Τέταρτο χαρακτηριστικό: Η πολιτική των «ίσων αποστάσεων» του ΚΚΕ.

Η ηγεσία του ΚΚΕ, όχι μόνο δεν θέτει στην ημερησία διάταξη την πτώση της κυβερνητικής συμμορίας, αλλά την στηρίζει αυτήν την κυβέρνηση και ξετσίπωτα, μέσω του τεχνάσματος των «ίσων αποστάσεων», που εξισώνει την κυβερνητική συμμορία με το ΣΥΡΙΖΑ…

«Τι Πλαστήρας τι Παπάγος», λοιπόν. Τι ΣΥΡΙΖΑ τι κυβερνητική συμμορία!!!

Με αυτά τα απλοϊκά σχήματα η ηγεσία του ΚΚΕ επιχειρεί να καλύψει την άθλια στήριξή του στην κυβέρνηση του 4ου Ράιχ, την ολοκληρωτική ενσωμάτωσή του στο κατοχικό καθεστώς και την πτωματική του ακινησία…

Γι αυτό το πτώμα (ΚΚΕ) είναι προτιμότερο να μην αλλάξει ΤΙΠΟΤΑ, να παραμένουμε στον ΤΑΦΟ και να διαιωνίζεται η δολοφονική συμμορία της δεξιάς-ακροδεξιάς, από το να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ και να υπάρξουν πολιτικές τρικυμίες, κινήσεις και ανατροπές καταστάσεων και αυταπατών…

Τελευταίο χαρακτηριστικό: Οι «αριστεροί» Καρατζαφέρηδες («λαγοί»).

Οι παραστάσεις αυτού του τσίρκου της Βουλής ανέδειξαν και τους νέους «λαγούς» των «νταβάδων»: Τους «αριστερούς» Καρατζαφέρηδες, αυτούς που «πλάσαραν» τη γνωστή, χιλιοειπωμένη συνταγή της «εθνικής συναίνεσης», στην παραλλαγή της «κυβέρνησης ειδικού σκοπού» μεταξύ ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ…

Ο νέος «αριστερός» Καρατζαφέρης («λαγός»): Σπύρος Λυκούδης…

Τώρα αρχίζει να φωτίζεται πιο καθαρά ο ρόλος του και ο δρόμος του…

Έπεσε, λοιπόν, και ο σπόρος της «κυβέρνησης ειδικού σκοπού» που θα ξεπλύνει ΟΛΑ τα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ των δωσίλογων ανδρεικέλων του 4ου Ράιχ…

Θα δούμε και θα ζήσουμε πολλά ακόμα όσο παραμένουν τα πολιτικά μας πράγματα ΑΚΙΝΗΤΑ, με κυρίαρχο στοιχείο τον εκλογικό μας κρετινισμό: Τις εκλογικές ψευδαισθήσεις…

olympia.gr

Για ποιά Ευρώπη ψηφίζουμε?


c1983-akoy-antwnakh-mwro-moy
Η στρατηγική που ακολουθεί η Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) προβληματίζει τους λαούς των κρατών μελών της Ε.Ε. καθώς δείχνει ότι έχει παρεκκλίνει του αρχικού οράματος (ειρήνης, αλληλεγγύης, κοινωνικής συνοχής, οικονομικής μεγέθυνσης των κρατών μελών, άρσης των αποκλεισμών κ.α.) πράγμα που επιβεβαιώνεται με τις συχνές και έντονες διαμαρτυρίες των πολιτών των μελών κρατών, αλλά και εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τη δημιουργία νέων πολιτικών σχηματισμών όπως των Ευρωσκεπικιστών.

Η πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, ξεκίνησε το 1952 με την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ).Σκοπός ήταννα πάψουν τα κράτη να ασκούν κυριαρχικά δικαιώματα στους πόρους που διαδραμάτισαν ζωτικό ρόλο στους παγκόσμιους πολέμους ούτως ώστε να διασφαλιστεί διαρκής ειρήνη.Στη συνέχεια, προχώρησαν στην ολοκλήρωση και άλλων τομέων της οικονομίας τους,

όπως η γεωργία, με στόχο την άρση των εμπορικών φραγμών και τη δημιουργία κοινής αγοράς. Και με την πάροδο του χρόνου και άλλες χώρες της Ευρώπης εντάχθηκαν στις τότε Ευρωπαϊκές Κοινότητες (ΕΚ) –ή στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), όπως καλείται μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1993).

Οι λόγοι για τους οποίους η Ελλάδα υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (1975) επέλεξε την πλήρη ένταξη στην Κοινότητα θα μπορούσαν να συνοψισθούν ως εξής:

Θεωρήθηκε η Κοινότητα ως το θεσμικό εκείνο πλαίσιο μέσα στο οποίο θα μπορούσε να σταθεροποιηθεί η δημοκρατία και οι θεσμοί της.

Επεδίωξε την ενίσχυση της ανεξαρτησίας και της θέσης της Ελλάδας στο περιφερειακό και διεθνές γίγνεσθαι καθώς και της «διαπραγματευτικής της δύναμης», ιδιαίτερα σε σχέση με την Τουρκία η οποία εμφανιζόταν, και εμφανίζεται, ως η μείζων απειλή για την Ελλάδα μετά την εισβολή και κατάληψη μέρους της Κύπρου (Ιούλιος 1974) και τις συχνές μέχρι σήμερα παραβιάσεις του εναέριου και θαλάσσιου χώρου. Στα πλαίσια αυτά, η Ελλάδα επεδίωκε επίσης τη χαλάρωση της έντονης εξάρτησης που είχε αναπτύξει μεταπολεμικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Θεώρησε την ένταξη στην Κοινότητα ως ισχυρό παράγοντα που θα συνέβαλε στην ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

Επιθυμούσε ως ευρωπαϊκή χώρα, να είναι «παρούσα» και να επηρεάσει τις διεργασίες για την ευρωπαϊκή ενοποίηση και το πρότυπο της Ευρώπης, στο οποίο η διαδικασία αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει.

Αντί αυτού, το όραμα θόλωσε, αντικαταστάθηκε από μια Γερμανική Ευρώπη, ιδιαίτερα μετά τη δημιουργία του κοινού νομίσματος και την προσπάθεια επιβολής Ευρωπαϊκού Συντάγματος το 2005. Εμφανίστηκε μια Ευρώπη των Τραπεζών, που χρησιμοποιώντας τη τρόικα, μετατρέπουν τις χώρες που θα έπρεπε να είναι συνέταιροι, σε χώρες δανειζόμενες και δανειστές και αυτό κατά παράβαση των Ευρωπαϊκών Συνθηκών. Εμφανίστηκε μια Γερμανία που «κλέβει» ζήτηση από τους εμπορικούς της εταίρους.

Εμφανίστηκε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων, μια Ευρώπη χωρισμένη σε Βορρά και Νότο, μια Ευρώπη μνημονίων και λιτότητας που απορρέει από την Γερμανική εμμονή να εμφανίζουν πλεόνασμα όλα τα κράτη-μέλη σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο, παράλληλα με ένα ισχυρό ευρώ. Και δεν φτάνει μόνο αυτό, νομοθέτησαν και επέβαλαν στα κράτη μέλη να επικυρώσουν μέσω των κοινοβουλίων τους κυρώσεις για τις χώρες που αποκλίνουν των Γερμανικών στόχων στο πλαίσιο της κοινής οικονομικής διακυβέρνησης με τη μη καταβολή κοινοτικών επιδοτήσεων.

Εμφανίστηκε μια Ευρώπη των λόμπι και των πολυεθνικών, που στην οικονομική κρίση και τη κρίση του χρέους αύξησε την ανεργία, τη φτώχεια και τις κοινωνικές ανισότητες.

Και εν τέλει απώλεσε τη συλλογικότητά της! Πέρασε από το όραμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης των Κρατών και Λαών και την υπόσχεση της κοινής ανάπτυξης, της σύγκλισης και της αλληλεγγύης στην τεχνοκρατική διαχείριση των ελλειμμάτων και στην προστασία της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας ορισμένων χωρών.

Από την άλλη οι δύο παλαιοί πόλοι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό κόμμα που ανήκει η ΝΔ και το Σοσιαλιστικό κόμμα από ανήκει το ΠΑΣΟΚ και η ΕΛΙΑ, αφού έχουν συγκλίνει καταρχήν σε μια κοινή πολιτική, στην πολιτική της ομοσπονδιοποίησης της Ευρώπης με την κατάργηση των Κρατών – Εθνών, προκρίνουν ένα προσχηματικό διάλογο για «περισσότερη ή λιγότερη Ευρώπη» στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης που στην ουσία έχει εξαντληθεί.

Τα κράτη-μέλη και οι πολίτες τους, δεν είναι πρόθυμοι να προχωρήσουν περισσότερο, εκχωρώντας κυριαρχία σε τομείς-κλειδιά όπως είναι η φορολογία, η δημοσιονομική πολιτική ή η κοινωνική και εργασιακή πολιτική, όταν επιπλέον η ικανότητα των κρατών να φέρουν εσωτερικά αποτελέσματα, να ενισχύσουν την ανάπτυξη και να δημιουργήσουν δουλειές περιορίζονται από τα μνημόνια και τα σύμφωνα σταθερότητας και με αποικιοκρατικές τακτικές και με επιτρόπους υποχρεώνονται σε συμμόρφωση.

Στο ερώτημα, για ποια Ευρώπη ψηφίζουμε; Η λογική που πρέπει να επικρατήσει είναι στο πλαίσιο ότι η ΕΕ δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν ενισχύσει την κοινωνική της διάσταση, αν δεν νοιαστεί για τα δικαιώματα των πολιτών της και δεν τους εντάξει στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων. Η επιβίωση της ΕΕ και κατ’ επέκταση των Ευρωπαϊκών Κρατών στο παγκοσμιοποιημένο οικονομικό περιβάλλον απαιτεί αλλαγή οικονομικής πολιτικής στη κατεύθυνση της περιφερειακής ανάπτυξης, της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, την αλληλεγγύη και την κοινωνική συνοχή.

Κωνσταντίνος Μιχαλίτσης
olympia.gr

Διαβάστε τί έγραφαν δωσίλογοι δημοσιογράφοι το 1941

efimerida_katoxiki (1)
ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ:
Διαβάστε τι έγραφαν οι δωσίλογοι δημοσιογράφοι
το 1941
Το απόκομμα της κατοχικής εφημερίδας, με ημερομηνία 18 Ιουνίου του 1941, βρήκαμε στο blog Sibilla.
Διαβάσαμε τις αράδες του δωσίλογου δημοσιογράφου της εποχής και παγώσαμε, ανατριχιάσαμε.
Ίδιο ύφος, ίδια επιχειρηματολογία με τα σημερινά ακριβοπληρωμένα παπαγαλάκια, που χυδαία προπαγανδίζουν υπέρ μνημονίων και άλλων «σωτήριων» μονόδρομων. Διαβάστε και μόνοι σας, είστε θεωρούμε άπαντες ικανοί να κάνετε τις συγκρίσεις με τις μέρες μας…
Ο γερμανοτσολιάς δημοσιογράφος του 1941 έγραφε:
«Αι περιστάσεις τας οποίας διέρχεται σήμερον η Ελλάς, εις την δύσκολον αυτήν καμπήν της Ευρωπαϊκής ιστορίας, είναι εξαιρετικαί. Όλαι αι εκδηλώσεις της ζωής μας έχουν καταφανή τα δείγματα μιας πρωτοφανούς κρίσεως. Η οικονομική δε κρίσις θα ήτο ίσως ολιγώτερον αισθητή, αν δεν υπήρχεν εις την Ελληνικήν ζωήν, τόσον έκδηλος, η ηθική και λογική κρίσις εκ της οποίας πάσχομεν ως κοινωνικόν σύνολον.
Το χρήμα δεν θα υφίστατο τότε τον σημερινόν εκμηδενισμόν. ο πλούτος θα έρριπτε και ένα βλέμμα φιλανθρωπίας και κοινωνικής αλληλεγγύης εις τα πλήθη των πειναλέων, αι λαϊκαί τάξεις θα ανεκουφίζοντο με τας γενναίας χειρονομίας των ευπόρων. Αλλά δεν πρόκειται περί αυτού…
» Είπομεν: Υποφέρομεν και από κρίσιν «λογικού». Ό,τι αγωνιζόμεθα από της επομένης της Μικρασιατικής καταστροφής να οικοδομήσωμεν εις την Ελλάδα, λειώνει τώρα ως ο πάγος. Τα θεμέλια του κράτους τρίζουν. Τα παν εις την χώραν αυτήν που άλλοτε ήστραψε το φως ενός λαμπρού πολιτισμού, καταρρέει, κυλίεται, πέφτει…
» Και ενώ ο οίκος μας σείεται από τας βάσεις του και γύρω μας καπνίζουν ακόμη τα συντρίμμια του πολέμου, ημείς -ω τη αναισθησία μας!- ομφαλοσκοπούμεν επί των «πολεμικών νέων» και, κλείοντες τους οφθαλμούς προ της αδυσωπήτου πραγματικότητος, προβαίνομεν εις εκδηλώσεις αι οποίαι μας φέρουν εγγύτερον προς την ολοκληρωτικήν καταστροφήν.
» Δεν είναι καιρός δια μεμψιμοιρίας ούτε αι στιγμαί επιτρέπουν παρανοήσεις. Η θέσις μας είναι σαφής: Η Ελλάς του κ. Μέχρις Εσχάτων ετάφη μετά μια συντριπτικήν ήτταν. Εις την θέσιν της εγεννήθη η Ελλάς του «ζωτικού χώρου της Ιταλίας». Η πρώτη όζει πτωμαΐνης. Η δευτέρα έχει την δρόσον μιας νέας ζωής. Ας την αγκαλιάσωμεν σφιχτά.
Ίσως με την νέαν τάξιν πραγμάτων ατενίσωμεν καλύτερας ημέρας. Ίσως εξέλθομεν εκ της δεινής θέσεως εις την οποίαν ευρεθήκαμεν την επομένην της στρατιωτικής καταρρεύσεως. Ίσως μας δοθούν τα μέσα να ζήσωμεν…
» Το επιβάλλει το εθνικόν συμφέρον μας. Η γενέα αυτή δεν πρέπει να αφανισθή από την πείναν. Τα νειάτα να μη μαρανθούν από τον λίβαν της δυστυχίας. Έχομεν ιστορίαν και πεπρωμένα. Συνεχίζομεν την υπερτρισχιλιετή παράδοσιν μιας ζωτικής φυλής. Είμεθα ράτσα φτιαγμένη από γνήσιον Αριανόν μέταλλον.
Διατί, λοιπόν, να διακυβεύωμεν το παν, αυτήν ταύτην την ύπαρξιν μας, εις ανοήτους εκδηλώσεις κατ΄εκείνων οι οποίοι είναι σε θέσιν σήμερον να μας δώσουν χείρα βοηθείας; Και κατά τι είναι περισότερον Έλληνες εκείνοι οι οποίοι κοιμώνται αποκλειστικώς με το φευγαλέον όνειρον της Αγγλικής κατισχύσεως, από ημάς που αξιούμεν προσγείωσιν εις την σημερινήν πραγματικότητα όλων των Ελλήνων, χάριν της κοινής σωτηρίας;
» Μια ειλικρινής συνεργασία με τους χθεσινούς αντιπάλους μας, με τας δυνάμεις του άξονος, θα μας έσωζεν ίσως από το χάος. Τα αναιμικά από την πείναν παιδάκια, θα εύρισκον μίαν φέταν ψωμιού. οι τρικλίζοντες νήστεις γέροντες θα ημπορούσαν να τρώγουν άπαξ τουλάχιστον της ημέρας. αι θηλάζουσαι μητέρες δεν θα εξηντλούντο και η γενεά μας θα ίστατο ορθία εν μέσω της Ευρωπαϊκής καταιγίδος.
Διατί να την αρνηθώμεν την συνεργασίαν αυτήν;
Το επαναλαμβάνομεν: Οφείλομεν να προσγειωθώμεν. Άλλως ας πάρωμεν σφουγγάρι και ας σβύσωμεν εκ του Ευρωπαϊκού χάρτου και την Ελλάδα και την ιστορίαν και τα ιδανικά μας…»

Το διαβάσαμε από το: ΚΑΤΟΧΙΚΟΙ ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΑΝ ΤΟ 1941 http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2013/07/1941.html#ixzz2aF6L1jee

Ο γερμανός πρωθυπουργός Ράιχενμπαχ δέχεται τους υπουργούς στο γραφείο του

Xόρστ Ράιχενμπαχ. Ο ουσιαστικός πρωθυπουργός της Ελλάδας. Ο άνθρωπος, που έχει αναλάβει «τα πάντα όλα» στη χώρα.

Το «δεξί χέρι» της Μέρκελ, που «λύνει και δένει» μέσα στην ελληνική επικράτεια και πριν από λίγες μέρες ανακοίνωσε, ότι η Γερμανία θα αναλάβει την περιφερειακή ανάπτυξη και η Γαλλία τη δημόσια διοίκηση.

Πόσες φορές τον έχετε δει «on camera»; Από ελάχιστες ως λίγες. Συνεντεύξεις δίνει όπου και όποτε πρέπει.

Φροντίζει, όμως, πάντα, να λειτουργεί με μεγάλη μυστικότητα και να μη δίνει στόχο σε κεντρικά σημεία της Αθήνας, όπου κυκλοφορεί, για να συνδιαλέγεται με τους Έλληνες αλλά και ξένους αξιωματούχους.

Έτσι κάποιοι εξεπλάγησαν, όταν, στις αρχές της εβδομάδας, τον είδαν να περνάει το κατώφλι του κτιρίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Αμαλίας και Ξενοφώντος.

Σύμφωνα, λοιπόν, με πληροφορίες ο Ράιχενμπαχ, σε όλη τη διάρκεια της εβδομάδας και ως την Κυριακή, θα έχει εκεί το στρατηγείο του.

Ήδη από Ξενοφώντος και Αμαλίας έχουν περάσει δεκάδες κυβερνητικά στελέχη, στους οποίους ο Γερμανός «πρωθυπουργός» έχει δώσει τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές που πρέπει να ασκηθούν, ενώ ως και την Κυριακή αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί οι σχετικές επαφές.

Το κτίριο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πάντως, «βόλευε κουτί» τόσο τον απεσταλμένο της Μέρκελ, όσο και τους κυβερνητικούς που περνούσαν από εκεί, για να πάρουν εντολές, αφού η Βουλή βρίσκεται κυριολεκτικά «ένα βήμα» και δεν χρειάζονταν να πηγαίνουν σε μακρινές αποστάσεις, με το φόβο παρουσίας «αγανακτισμένων»…

ΠΗΓΗ: parapolitika.gr
tsantiri.gr

Το γραικυλιστάν των τραπεζιτών και των υποποδίων τους


Κατ’ επάγγελμα απατεώνες και ψεύτες… Ναι, αυτοί είναι οι σημερινοί πολιτικοί. Δεν είναι προσωπικός ισχυρισμός, αλλά αυτό που λέει και εννοεί ο κάθε πολίτης όταν αναφέρεται στους πολιτικούς. Βέβαια, ο ισοπεδωτισμός και η τοποθέτηση όλων των πολιτικών στο ίδιο «τσουβάλι» ίσως να μην αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα, αφού πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν απλώς τον κανόνα. Υπάρχει άραγε κάποιος που έχει αντίθετη άποψη; Δυστυχώς, όμως, οι εξαιρέσεις των έντιμων πολιτικών, τείνουν να εξαλειφθούν αφού διέπονται από τάσεις ανηκέστου δειλίας έναντι της καταστροφικής αντισυνταγματικής και προδοτικής στάσης του μεγάλου ποσοστού των “yes man” που σήμερα σιτίζονται από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Όλοι αυτοί –που μεταξύ τους χαρακτηρίζονται ως γομάρια-, οι περισσότεροι ανεπάγγελτοι, «αποφασίζουν» για εμάς, χωρίς εμάς, με εντολές τρίτων…! Δηλαδή, στο θέατρο του παραλόγου, η ύβρις της δημοκρατίας νομιμοποιείται να βιάζει ασύστολα οριζοντίως και καθέτως έναν ολόκληρο λαό, με την πρόφαση της διάσωσης της χώρας. Ξεχνούν οι υποτακτικοί των τραπεζιτών, ξεχνούν οι προστατευόμενοι διαπλοκείς του σύγχρονου φασισμού πως δεν θα μπορέσουν ποτέ να διαφύγουν των ευθυνών τους. Δεν είναι δυνατόν να συζητούν και να ζητούν την συμμετοχή του θύματος στον βιασμό του, προτείνοντας τρόπους που θα πονέσουν λιγότερο το βιαζόμενο θύμα!

Τις τελευταίες ημέρες η πατρίδα μας ζει υπό καθεστώς χούντας. Ένα πολιτικό πραξικόπημα έχει συντελεστεί στο «μέγαρο της δημοκρατίας» και κανείς δεν ασχολείται με αυτό. Και, όπως επί δικτατορίας των συνταγματαρχών μαθαίναμε τα νέα από την Ντόιτσε Βέλε, έτσι και σήμερα μαθαίνουμε από εφημερίδες του εξωτερικού πως στην Ελλάδα, στην πατρίδα μας, έχει γίνει πραξικόπημα. Μόνο που αυτή τη φορά οι πραξικοπηματίες βρίσκονται μέσα στη Βουλή, μέσα στην κατοχική Βουλή των Ελλήνων. Και το πραξικόπημα αυτό έγινε για να μπορέσουν οι πραξικοπηματίες να δημιουργήσουν ένα «ιδεολογικό σοκ» στην Ελληνική κοινωνία, για να κερδίσουν χρόνο και για να υπογράψουν με συνοπτικές διαδικασίες την μετατροπή της Ελλάδας σε μπανανία νέου τύπου Γρεκυλιστάν και την μεταφορά του πάσης φύσεως πλούτου της χώρας σε χέρια τοκογλύφων και διεθνών οικονομικών τρομοκρατών.

Οι «ταγοί» (η λαγοί της εξουσίας) συσπειρώθηκαν, συνεταιρίσθηκαν και συμπαρατάχθηκαν απέναντι στον Ελληνικό λαό, απέναντι σε κάθε έννοια ηθικής και νομιμότητας. Κομπάζουν για τις ευθύνες τους και την ίδια στιγμή χλευάζουν την λογική. Με ισχυρά όπλα την παραπληροφόρηση, την προπαγάνδα και την επιβολή κάθε είδους κυβερνο-τρομοκρατίας (είτε από το εσωτερικό είτε από το εξωτερικό), προσπαθούν να εγκλωβίσουν τους πολίτες και να παρατείνουν την λάθρα παραμονή τους στην «εξουσία» που τους παραχωρούν οι κατακτητές της χώρας. Δειλοί, μοιραίοι, βουβοί και άβουλοι, ανίκανοι να κατανοήσουν το μέγεθος της ζημίας που προκαλούν, προκαλούν συνεχώς με την παρουσία τους και νομοθετούν νυχθημερόν κατά του λαού…! Παραπλανούν και παίζουν με τις λέξεις για να «ντύσουν» την γύμνια της καταστροφικής τους εθελοδουλείας. Οι λακέδες υπηρετούν τους εντολείς τους και «νομιμοποιούν» τον φασισμό που εισάγουν στην χώρα, στο όνομα της… δημοκρατίας που κουρέλιασαν κατ’ επανάληψη σε βάθος χρόνων…!

Αυτοί οι «άρχοντες» βδελύγματα της ηθικής και απαυγάσματα της διαφθοράς συμμετέχουν στον σχεδιασμένο βιασμό μίας ολόκληρης χώρας.
Τι θα κάνουμε εμείς;
Θα τρέξουμε στα λαγούμια -που μας ετοίμασαν- για να κρυφτούμε;

Σας ρωτάω, ρε αδέρφια, επειδή εγώ δεν αντέχω άλλο να είμαι πιόνι τους. Δεν αντέχω να γίνω δούλος στους νενέκους και στους Τσολάκογλου που πρόθυμοι τρέχουν να γίνουν βασανιστές και εκτελεστές μου.

Πείτε μου, ρε πατριώτες, τι πρέπει να κάνω… τι πρέπει να κάνουμε όλοι μας για να μπορέσουμε να κοιμόμαστε ήσυχοι τα βράδια…

Αυτοί μαζεύτηκαν για να κρύψουν τις απάτες τους και να μας ξεπουλήσουν.
Δεν με νοιάζει αν έριξαν τα όπλα τους,
δεν με νοιάζει αν σήκωσαν ψηλά τα χέρια ή τα πόδια τους,
δεν με νοιάζει αν έπεσαν στα τέσσερα για να γλύψουν τις μπότες του κατακτητή που έμπασαν στην πατρίδα μου.

Με νοιάζει πως εγώ δεν μπορώ, δεν αντέχω, δεν το σηκώνει η ψυχή μου, να γίνω σαν κι αυτούς…

Κωνσταντίνος
kostasxan.blogspot

Αντίσταση ναί, αλλά πώς?


Γράφει ο Μακεδών

Πολλοί φίλοι με ρωτούν για τα πρακτικά μέτρα που θα μπορούσαν να ανατρέψουν την αλητοπαρέα της Goldman Sachs που με την μειοδοτική συμπεριφορά των ελληνικών κυβερνήσεων διασύρει ένα λαό σε μονοπάτια ολέθρου και εθνικής συμφοράς.

Ο τελευταίος που θα σας έλεγα να πάρετε τα όπλα και να ανατρέψετε βίαια την κυβέρνηση θα ήμουν εγώ χωρίς να σημαίνει ότι αν η τελευταία λύση ήταν αυτή δεν θα την ακολουθούσα με ότι και συνεπάγεται αυτό. Βεβαίως βρισκόμαστε σε μια εποχή που όλα ελέγχονται και όλα παρακολουθούνται από τις δυνάμεις ασφαλείας. Το σπουδαιότερο από όλα είναι να μάθουμε να συνεργαζόμαστε να θέλουμε να παρακολουθούμε τις εκδηλώσεις των διαφόρων κινήσεων και να συμμετέχουμε.

Στην αρχή είναι λίγο άβολα να συμμετέχεις σε τέτοιες διαδικασίες και μάλιστα άνθρωποι που δεν πάτησαν το πόδι τους σε τέτοιου είδους κινήσεις αισθάνονται σαν ψάρια έξω από τα νερά που λέει και ο λαός μας. Η μεγάλη πλειοψηφία του λαού δεν γνωρίζει ούτε από διαδικασίες αλλά ούτε και έχει διάθεση να κάνει επαναστατική γυμναστική αν και είναι σε δυσχερή οικονομική θέση.

Ο πρώτος που θα πάρει την απόφαση να μιλήσει στο περιβάλλον του, στους φίλους του και γνωστούς θα διαπιστώσει με έκπληξη ότι και άλλοι σκέπτονται προς την ίδια κατεύθυνση αλλά δεν είχαν το θάρρος να μιλήσουν με τον τρόπο που προανέφερα. Οι ιδέες είναι πολλές αλλά θέλουν και τεκμηρίωση για να γίνουν αποδεκτές. Παραδείγματος χάριν το κίνημα «Δεν πληρώνω» σαν ιδέα είναι εξαιρετική αλλά θέλει σοβαρό μηχανισμό υποστήριξης αλλιώς ο πολίτης παρ΄ όλη την αγανάκτηση θα διστάσει να κάνει πράξη την διαφορετικότητα της συμπεριφοράς. Δεν εξηγήθηκε στον κόσμο πως με το κόλπο της τιτλοποίησης τα έσοδα των διοδίων λεηλατούνται από συγκεκριμένα συμφέροντα κυριολεκτικά και δεν έχουν ανταποδοτικότητα. Πως πέρασε στις πλατειές μάζες η κίνηση αυτή; Σαν αντίδραση στην τότε κυβέρνηση του Παπανδρέου.

Η αντίδραση θέλει οργάνωση μαζική με ξεκάθαρους στόχους και μακριά από παλαιές αντιλήψεις και πρακτικές. Επειδή ως λαός ηττηθήκαμε και γίναμε υποτελείς χωρίς άμεση βία αλλά η ισοπέδωση μας έρχεται σταδιακά, χρειάζεται πρωτοβουλίες αλληλεγγύης.

Ένα άμεσο μέτρο είναι η αποφυγή όσο το δυνατό από την καταναλωτική μας μανία οι επισκέψεις στα υπερκαταστήματα των πολυεθνικών εταιρειών. Γνωρίζω ότι οι υπάλληλοι θα την πληρώσουν πρώτοι αλλά δεν γίνεται και διαφορετικά . Η θύελλα της παγκοσμιοποίησης είναι αλήθεια μας βρήκε σαν λαό σε ύπνωση ευδαιμονίας και η αντίδραση δεν είναι γρήγορη, αλλά πρέπει να βρούμε τον τρόπο να σκεφτόμαστε διαφορετικά. Δημιουργική φαντασία σε δράση.

kostasxan.blogspot

Κατοχή με αντάλλαγμα την «σωτηρία» μας

Ολόκληρο το σχέδιο της Γερμανίας για πλήρη έλεγχο της Ευρώπης, ξεδιπλώνεται σιγά – σιγά και δείχνει και το μέλλον που θα έχει η Ελλάδα. Σήμερα που θα δημοσιοποιηθεί η Πράσινη Βίβλος της Κομισιόν από τους κ. Μπαρόζο και Ρεν θα καταλάβουμε όλοι τι μπορεί να σημαίνει σωτηρία μέσω του ευρωομολόγου.

Το έγγραφο που άφησε η Κομισιόν να διαρρεύσει επιβεβαιώνει ότι ήρθε το τέλος της Ευρώπης της αλληλεγγύης. «Η Κομισιόν θα μπορούσε, υπό εξαιρετικές περιπτώσεις, να θέσει μια χώρα της ευρωζώνης σε καθεστώς επιτροπείας εάν αθετεί τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις της».

Αυτό είναι όλο το κόλπο. Η Ελλάδα και οι άλλες απείθαρχες χώρες μπαίνουν σε καθεστώς επιτροπείας με αντάλλαγμα τη σωτηρία τους από τη χρεοκοπία.

Η Κομισιόν θα προβλέπει τον αυστηρό έλεγχο της σύνταξης των προϋπολογισμών, ουσιαστικά δηλαδή θα φτιάχνεται στις Βρυξέλλες, και μια αυστηρή λιτότητα και επιτήρηση ώστε να μπορέσει κάποια στιγμή η χώρα να επωφεληθεί από το ευρωομόλογο.

Ο Μπαρόζο κάνει τα πάντα προκειμένου να εξευμενίσει τη Μέρκελ και βάζει στην Πράσινη Βίβλο του πολύ αυστηρούς όρους.

Το έγγραφο διέρρευσε από το Reuters και αναφέρει ότι πιθανότητα να μπορούν οι ευρωπαϊκές αρχές να θέτουν ένα υπό πτώχευση κράτος σε καθεστώς επιτροπείας, εάν αυτό αθετεί κατ’ επανάληψη τις υποχρεώσεις του.

Υπό τον τίτλο «ενισχυμένη επιτήρηση και παρέμβαση στις εθνικές δημοσιονομικές πολιτικές», αξιωματούχοι της Κομισιόν λένε ότι το όποιο νέο σχέδιο για τα κοινά ομόλογα θα πρέπει να εδράζεται στην ισχυρή τους πιστοληπτική αξιολόγηση.

«Η εξυπηρέτηση των Ομολόγων Σταθερότητας, ή πιο συγκεκριμένα της καταβολής τόκου για τα κοινά ομόλογα, σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να τεθεί υπό αμφισβήτηση», αναφέρει η Πράσινη Βίβλος.

«Μια εναλλακτική επιλογή ως προς αυτό θα ήταν να παραχωρηθούν σημαντικές και ενισχυμένες εξουσίες παρέμβασης της ΕΕ σε περιπτώσεις σημαντικών δημοσιονομικών εντάσεων, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας να τεθεί ένα κράτος-μέλος υπό κάποια μορφή επιτροπείας».

Το έγγραφο αναφέρει μία ακόμα επιλογή, να επιβληθεί όρος στις χώρες που δανείζονται μέσω ευρωομολόγου να εξυπηρετούν πρώτα το συγκεκριμένο χρέος, πριν χρησιμοποιήσουν τα ποσά που άντλησαν στους εθνικούς τους προϋπολογισμούς.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι –κι ας φανούμε πεσιμιστές- ακόμη και η κουβέντα που γίνεται για τις έγγραφες εγγυήσεις είναι στην ουσία άνευ ουσίας. Η εκχώρηση εθνικών δικαιωμάτων στην Κομισιόν είναι αποφασισμένη στις Βρυξέλλες. Οι Γερμανοί, φορώντας την προβιά της ευρωπαϊκής πολιτικής ένωσης και της οικονομικής διακυβέρνησης θα κάνουν τις μικρές χώρες του νότου υποχείριά της. Και όταν η κρίση φτάσει και στη Γαλλία, θα κάνουν το ίδιο και μ’ αυτήν.

Καταφέραμε να ξεφορτωθούμε την πράσινη πολιτική του κ. Παπανδρέου, θα τη βρούμε από την Πράσινη Βίβλο του κ. Μπαρόζο.

kostasxan.blogspot

Όχι στην νέα κατοχή

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011 – ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΚΑΤΟΧΗ

71 χρόνια μετά το παλλαϊκό όχι στον ιταλικό φασισμό, η απροκάλυπτη υποδούλωση της χώρας στην γερμανοκίνητη τρόικα μας καλεί σε νέους αγώνες για τη λευτεριά.

Τότε, στις 28 Οκτωβρίου του 1940, ο ελληνικός λαός βγήκε στους δρόμους να πανηγυρίσει την επίσημη κήρυξη του πολέμου ως την πρώτη πράξη της ελληνικής αντίστασης στο σκοτάδι του φασισμού-ναζισμού που έμελλε να καλύψει την Ευρώπη. Ακολούθησε ο αγώνας ενάντια στην εισβολή των Γερμανών, και η μάχη της Κρήτης, η αντίσταση στη γερμανική κατοχή.

Σήμερα, αντιμετωπίζουμε μια νέα απόπειρα των Γερμανών για την οικοδόμηση μιας ευρωπαϊκής ηγεμονίας – αυτή τη φορά με πολιτικο-οικονομικά μέσα, ενώ, η καταχρεωμένη Ελλάδα είναι το πρώτο πειραματόζωο αυτού του εγχειρήματος. Γιατί μέσα από τα λαοκτόνα μέτρα, και το στραγγαλισμό της μεσαίας και των φτωχότερων τάξεων τα γερμανικά αρπακτικά προσδοκούν να αποσπάσουν τον εθνικό και δημόσιο πλούτο και τους πόρους της χώρας. Ακόμα και τον ήλιο ή τον αέρα επιβουλεύονται, μέσα από τις εκτεταμένες, ληστρικές «πράσινες» επενδύσεις που ετοιμάζουν. Και ούτο το πράττουν με την παραδοσιακή γερμανική ομότητα και την βαθιά υποτίμηση που τρέφουν για τον άλλον, όπως μαρτυρούν οι εικόνες κατωτερότητας, και οι υστερικές εκστρατείες που κατασκευάζουν τα γερμανικά ΜΜΕ, ή η σκληρότητα των επιβαλλόμενων μέτρων, τα οποία συγκροτούν ένα πραγματικό άπαρτχαϊντ: Είναι από τη μία, ο ελληνικός λαός που καταδικάζεται επί δεκαετίες να πληρώνει δυσβάσταχτους φόρους, και να εργάζεται ακατάπαυστα με μισθούς πείνας και από την άλλη οι «επενδυτές» και ένα ολόκληρο στρώμα σύγχρονων συνεργατών, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και οι επιχειρηματίες που λεηλατούν τη χώρα.

Αυτό είναι το μέλλον που μας προετοιμάζουν, το νέο Ράιχ που εγκαθιδρύεται. Εναντίον όλων αυτών καλούμαστε να παλέψουμε, στον νέο αγώνα για τη λευτεριά. Ο ελληνικός λαός πρέπει να σταθεί στα πόδια του και να παλέψει για την άμεση ανατροπή της κυβέρνησης των γερμανοτσολιάδων και την εκδίωξη της τρόικας. Η κάθαρση, είναι ο μόνος δρόμος για να διασωθεί η χώρα και η αξιοπρέπειά μας. Οι προδότες υπαίτιοι της καταστροφής, θα πρέπει να καθήσουν στο σκαμνί, ενώ ο ελληνικός λαός θα πρέπει να απαιτήσει τις πολεμικές αποζημιώσεις από τους Γερμανούς, ως ελάχιστη έμπρακτη συγνώμη για τη συστηματική λεηλασία την οποία υποβάλουν τη χώρα μας εδώ και δεκαετίες. Παράλληλα, μόνο ένα μέτωπο αντίστασης των φτωχών, μη-αποικιακών χωρών της ευρωπαϊκής ηπείρου μπορεί να ανακόψει την νέα ηγεμονική επέλαση των Γερμανών. Και ως προς αυτό, είναι και πάλι στο χέρι του ελληνικού λαού να εγκαινιάσει το δρόμο της πανευρωπαϊκής αντίστασης.

Για πολλοστή φορά στην ιστορία μας, καλούμαστε να απαντήσουμε θετικά στο δίλημμα «αντίσταση ή εξαφάνιση». Ας το κάνουμε με τον τρόπο των αγωνιστών του ’21 και του ’40-’44, με το φρόνημα και τον πνεύμα του Ρήγα Φεραίου: «Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή».

ΖΗΤΩ Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ – το ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΟΧΙ ΣΕ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΝΑΖΙΣΜΟ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΚΑΤΟΧΗ

ΚΑΤΩ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΛΙΑΔΕΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ – ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΟΥΣ.

Ή ΕΜΕΙΣ Ή ΑΥΤΟΙ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.

Κίνηση Πολιτών Άρδην
tsantiri.gr

Τα γκουρμέ της γερμανικής κατοχής


Τα …γκουρμέ της Κατοχής
Γαϊδουροκεφαλές …φιλέτο, χόρτα γιαχνί και σαρδέλες για δώρο
Τέτοιο καιρό, πριν από 70 περίπου χρόνια, τον Απρίλη του 1941, οι Γερμανοί έμπαιναν στην Αθήνα (27 Απρίλη) και ξεκινούσε για την Ελλάδα η κατοχή. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, τα τρόφιμα εξαφανίζονται, η πείνα γίνεται μόνιμος σύντροφος του ελληνικού πληθυσμού με αποτέλεσμα περίπου 40.000 συμπατριώτες μας να χάσουν τη ζωή τους το χειμώνα του ΄41 – ΄42.
Γιατί τα θυμηθήκαμε όλα αυτά;
Τα φαγητά που έτρωγε ο κόσµος στη γερµανοκρατούµενη Αθήνα, οι «Συνταγές της… πείνας» (εκδόσεις Οξυγόνο 2011),είναι το αντικείµενο πρωτότυπης ιστορικής έρευνας της γνωστής ιστορικού Ελένης Νικολαΐδου*, που αναδεικνύει ανάγλυφα ιστορίες καθηµερινής τρέλας στην κατεχόµενη πόλη.
Στα χρόνια της Κατοχής, τα χόρτα ήταν στο επίκεντρο των συνταγών στα αλµυρά φαγητά και η σταφίδα στα γλυκά
«Παίρνετε τις ντοµάτες, αν τις βρείτε, τις λειώνετε, τις βράζετε και µετά ρίχνετε τις ελιές: 5 µε 6 ελιές για κάθε άτοµο της οικογένειας. Να µια νόστιµη σούπα που δεν την είχατε σκεφτεί πριν». Τέτοιου τύπου συµβουλές έδιναν καθηµερινά οι εφηµερίδες της Κατοχής, καθώς οι ελλείψεις προϊόντων, οι αστρονοµικές τιµές, η µαύρη αγορά έκαναν την επιβίωση δύσκολη και έφερναν την ασιτία προ των πυλών.
Αν σε κάποιον είχε περισσέψει από το µεσηµέρι ένα πιάτο φασολάκια γιαχνί, ο περίφηµος Νίκος Τσελεµεντές στη στήλη του σε εφηµερίδα πρότεινε: «Ψιλοκόψτε το περίσσευµα, ρίξτε το στην κατσαρόλα, ρίξτε και αρκετό νερό, βάλτε και µερικές ελιές και έτοιµη η σούπα». Στην εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έρευνά της µε τίτλο «Οι συνταγές της… πείνας», η ιστορικός Ελένη Νικολαΐδου παρουσιάζει όλες τις λεπτοµέρειες της δύσκολης καθηµερινότητας του Αθηναίου στην Κατοχή µαζί µε περισσότερες από εβδοµήντα σελίδες µε τις συνταγές που χρησιµοποιούσαν τότε οι άνθρωποι για να στρώνουν ένα τραπέζι, έστω και εκ των ενόντων. Φασολάκια χωρίς φασόλια, µουσταλευριά χωρίς… µούστο, βλίτα ογκρατέν, βλιτοκεφτέδες, βιεννέζικο «νόκερλ» από πατάτες, λάχανο µε κάστανα, µελιτζάνεςµε πουρέ πατάτας, κολοκύθια γεµιστά µε τραχανά, σπανακοπίλαφο, σέσκουλα πουρέ, κυδωνόπαστο, µαρµελάδα πορτοκάλι χωρίς ζάχαρη, τσάι πορτοκαλιού.
Τα χόρτα ήταν στο επίκεντρο των συνταγών στα αλµυρά και η σταφίδα στα γλυκά. Η σταφίδα άλλωστε, λόγω της µεγάλης θερµιδικής της αξίας, έσωσε κόσµο στην Κατοχή.
Επιπλέον, όλα αυτά είχαν όνοµα και µάλιστα ευφάνταστο: λέγονταν «πολεµικά εδέσµατα».
Μπορεί και να τα… ξαναχρειαστούµε, λέει µεταξύ σοβαρού και αστείου η συγγραφέας Ελένη Νικολαΐδου που, εκτός από το ότι συµβουλεύτηκε µια εκτενή βιβλιογραφία, αποδελτίωσε τρεις εφηµερίδες της εποχής: τα «Αθηναϊκά Νέα», την «Καθηµερινή» και τη «Βραδυνή». Ενώ ταυτόχρονα κατέγραψε και το βασικό χρονολόγιο της κατοχικής Αθήνας µε τις διαδικασίες παράδοσης της πόλης, τις τρεις κυβερνήσεις (Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλου, Ράλλη) της περιόδου αυτής, τις πρώτες απεργίες των δηµοσίων υπαλλήλων, τις πρώτες αντιστασιακές ενέργειες, τις µαζικές εκτελέσεις. Το αποτέλεσµα είναι εντυπωσιακό. Διαβάζοντας µαθαίνουµε λ.χ. ότι παγωτά και πάστες φτιάχνονταν από σταφιδίνη. Και ότι είδος µεγάλης κατανάλωσης ήταν η σταφιδόπαστα που φτιάχνεται από µαύρες σταφίδες και μοιάζει µε κέικ.
Διαβάζουµε ότι στα περισσότερα εξοχικά κέντρα οι πελάτες τότε προσέρχονταν µε τα φαγητά τους. Και ότι δεν ήταν λίγα τα εξοχικά κέντρα που νοίκιαζαν τα καθίσµατά τους µε µοναδική υποχρέωση του πελάτη να πάρει ένα ποτήρι κρύο νερό.
Στα Χαυτεία υπήρχαν ζαχαροπλαστεία που πωλούσαν γλυκίσµατα ακατάλληλα προς βρώση, κατασκευασµένα µε τσουένι (ρίζα κέθρου) και άλλες επιβλαβείς ουσίες. Το σαπούνι ήταν σπάνιο. Κάποιοι αετονύχηδες πωλούσαν νέο είδος σαπουνιού που, αν το χρησιµοποιούσες, κατέστρεφες τα ρούχα σου ή βρώµιζες το σώµα σου χειρότερα από πριν.
Οι γάµοι γίνονταν µε µαύρα κουφέτα! Επειδή τα κουφέτα ήταν πανάκριβα και δυσεύρετα, έφτιαχναν κουφέτα από καμένη ζάχαρη.
Ως νόστιµο χειµωνιάτικο φρούτο οι άνθρωποι κατανάλωναν κούµαρα. Τα κούµαρα έχουν γλυκιά γεύση, αλλά είναι γεµάτα µε σκληρούς σπόρους και πρέπει να τρώγονται σε µια συγκεκριµένη φάση ωρίµανσης, ενώ δεν αντέχουν σχεδόν καθόλου µετά τη συγκομιδή.
Οι τιµές των βιβλίων δεκαπλασιάστηκαν µέσα στους πρώτους µήνες του 1942. Κι επειδή από τους πρώτους ήδη µήνες της Κατοχής είχαν επιταχθεί τα αυτοκίνητα, η βενζίνη είχε έλλειψη και τα µέσα µεταφοράς σπάνιζαν, οι Αθηναίοι διένυαν τις περισσότερες αποστάσεις µε τα πόδια. Τα γαϊδούρια έγιναν της µόδας, αλλά ένα γαϊδουράκι κόστιζε όσο κόστιζε προπολεµικά µια µοτοσυκλέτα. Αργότερα τα έσφαζαν κι αυτά για το κρέας τους.
Σαρδέλες για δώρο
Στις γιορτές, οι Αθηναίοι συνέχιζαν να ανταλλάσσουν επισκέψεις, αλλά για δώρα έδιναν τρόφιµα. Τα καταστήµατα πλάσαραν στις βιτρίνες ως καλύτερα δώρα µεγάλες στολισµένες σακούλες που περιείχαν δύο κοµµάτια µαντολάτο, δύο κοµµάτια παστέλι, πενήντα φιστίκια, πενήντα αµύγδαλα κ.ο.κ. Οι βασιλόπιτες από χαρουπάλευρο και σταφίδες κόστιζαν µια περιουσία. Τα Χριστούγεννα του 1941 ένα µαγαζί πωλούσε για πρωτοχρονιάτικο δώρο παστές σαρδέλες. Ο καθένας πωλούσε ό,τι µπορούσε. Κατάστηµα που προπολεµικά πωλούσε µόνο ηλεκτρικά είδη τώρα δίπλα στην ηλεκτρική συσκευή είχε ένα µικρό, πανάκριβο γλυκό,50 δραχµές το κοµµάτι. Και τα γνωστά ανθοπωλεία της Βασιλίσσης Σοφίας στη Βουλή πουλούσαν επίσης µελιτζάνες, κολοκυθάκια και παντζάρια…
Γάτες και σκύλοι
Τον πρώτο χειµώνα της Κατοχής εξαφανίστηκαν από την Αθήνα γάτες και σκύλοι για ευνόητους λόγους. Η Αστυνοµία συνέλαβε κάποιον που προσπαθούσε να πουλήσει σκύλο ράτσας «λουλού» ως αρνάκι γάλακτος. Αλλος συνελήφθη να πουλάει κοκκινιστές γάτες στην κατσαρόλα, ενώ µια γάτα ήταν γδαρµένη και την πωλούσε για κουνέλι. Σε µια συνοικία της Αθήνας, τον Ασύρµατο, µια γυναίκα έσφαζε σκυλιά, τα µαγείρευε και τα πουλούσε ως φαγητό. Οταν πιάστηκε, είχε µαγειρέψει έναν σκύλο µε κολοκυθάκια. Το σκληρό κρέας είχε βάλει σε υποψίες έναν πελάτη που µασούσε το κρέας και δεν µπορούσε να το καταπιεί.
Σύμφωνα με την Ελένη Νικολαΐδου το Μάρτιο του 1942 συνελήφθη κάποιος που είχε µαζί του τρεις γαϊδουροκεφαλές και τις πήγαινε σε εστιατόριο. Ο εν λόγω πολίτης έσφαζε συστηµατικά γαϊδούρια και τα καλύτερα κοµµάτια των ζώων τα πωλούσε σε πολυκατοικίες του Κολωνακίου ως… µοσχαρίσια φιλέτα. Τα λιγότερο καλά τα πήγαινε σε άλλες συνοικίες. Στην Καισαριανή διέθεταν κατά σύστηµα το κοινό αλογίσιο κρέας, το οποίο γινόταν ανάρπαστο. Ο Τύπος, µάλιστα, δεν δίστασε να επιδοκιµάσει την πρακτική: «Σ’ όλον τον κόσµον τρώγεται τοάλογον. Και εφ’ όσον έχει επιστηµονικώς διαπιστωθεί ότι είναι κατάλληλον προς βρώσιν είναι ακατανόητον, µε τας σηµερινάς µάλιστα δυσχερείας, να το κρατάµε µακριά από τις κουζίνες µας»

Διαβάστε περισσότερα: http://rc-cafe.blogspot.com/2011/10/blog-post_22.html#ixzz1bUsxce00