Η εξαγορά του Μανχάταν



Οι ρίζες της ονομασίας του Μανχάταν χάνονται στα βάθη των αιώνων. Πιστεύεται ότι προέρχεται από τη γλώσσα των Αλγκονκούιαν -των παλαιότερων γνωστών κατοίκων της περιοχής- και σημαίνει «λοφώδες νησί». Επί αιώνες, αποτελούσε μία από τις σημαντικότερες περιοχές αλιείας και κυνηγιού για τους ιθαγενείς.

Από την πρώτη στιγμή που οι Ευρωπαίοι πάτησαν το πόδι του στο Νέο Κόσμο, το Μανχάταν τράβηξε την προσοχή τους. Είδαν ένα τεράστιο λιμάνι, φυσικά προστατευμένο από τις θύελλες του βόρειου Ατλαντικού, αλλά και από κάθε επίδοξο εισβολέα, χωρίς ακραίες καιρικές συνθήκες και με πρόσβαση στο εσωτερικό της αμερικανικής ηπείρου, μέσω του ποταμού Χάντσον.

Το 1624 η ολλανδική εταιρία Dutch West India Company ίδρυσε στο νότιο τμήμα του νησιού το Νέο Άμστερνταμ, ως ένα σταθμό εμπορικών συναλλαγών. Δύο χρόνια αργότερα, έφτασε στην περιοχή ως νέος κυβερνήτης ο Πίτερ Μίνουιτ και η πρώτη ενέργειά του ήταν να αγοράσει το Μανχάταν από τους Ινδιάνους, στις 24 Μαΐου. Ως αντάλλαγμα, προσέφερε εμπορεύματα, αξίας 60 φιορινιών (24 δολαρίων).

Το γεγονός μάς είναι γνωστό από μία επιστολή προς τη διοίκηση της ολλανδικής εταιρίας. Συχνά, τα εμπορεύματα προσδιορίζονται ως μπρελόκ, χάντρες και άλλα φανταχτερά μπιχλιμπίδια, αυτό όμως μπορεί και να μην είναι ακριβές, αλλά να οφείλεται στη φαντασία των συγγραφέων του 19ου αιώνα. Σύμφωνα με τα στοιχεία μίας άλλης αγοραπωλησίας, του νησιού Στάτεν, στην οποία συμμετείχε επίσης ο Μίνουιτ, ως αντάλλαγμα δόθηκαν πανωφόρια, κατσαρόλες, τσεκούρια, φτυάρια, βελόνες και άλλα αγαθά.

Σύμφωνα, πάντως, με τους σύγχρονους ερευνητές, οι ιθαγενείς πρέπει να αγνοούσαν την έννοια της μόνιμης ιδιοκτησίας γης, δεδομένου ότι κινούνταν διαρκώς… Δημιουργούσαν καταυλισμούς όπου έβρισκαν τροφή και όταν η εποχή άλλαζε εγκατέλειπαν την περιοχή. Όταν συμφώνησαν στην πώληση του Μανχάταν, στην καλύτερη περίπτωση -λένε οι ιστορικοί- θεώρησαν ότι παραχωρούσαν τα δικαιώματα κυνηγιού και αλιείας στους Ολλανδούς, οι οποίοι με τη σειρά τους κάποια στιγμή θα έφευγαν, όπως έκαναν οι ίδιοι.

sansimera.gr

Ονειροπαγίδα

yy
dreamcatcher_indian_myth_dreams
Το ανθρώπινο είδος
δεν έχει υφάνει
το δίχτυ της ζωής.
Δεν είμαστε παρά ένα νήμα εντός του
κι ο,τιδήποτε κάνουμε στο δίχτυ,
το κάνουμε στους εαυτούς μας.
Όλα τα πράγματα είναι δεμένα μεταξύ τους
Όλα συνδέονται.

Ο Ινδιάνος Αρχηγός Seattle

Πνεύματα στέλνουν τα όνειρα. Αυτό λένε οι ιθαγενείς Ινδιάνοι της Αμερικής που κάτι παραπάνω ξέρουν για τη φύση των πνευμάτων. Και τα όνειρα είναι το βασίλειό τους, ο χώρος που καταλαμβάνουν εύκολα γιατί στις ώρες του ύπνου οι θνητοί παραδίδουν συνείδηση και βούληση κι΄είναι εύκολο για τα όντα του άλλου κόσμου να τους κυριέψουν.

Ο μύθος

Γι’ αυτό φτιάξαν τις ονειροπαγίδες. Με τις οδηγίες του σαμάνου-ιερέα Ικτόμι, που εμφανίστηκε σε όραμα στον αρχηγό των Σιού, παίρνοντας τη μορφή αράχνης. Του μίλησε για τους κύκλους της ζωής και τα μυστήρια της φύσης και καθώς του διηγούνταν όλα αυτά πήρε από το κεφάλι του αρχηγού το στεφάνι από ξύλο ιτιάς και τα διακοσμητικά του εμβλήματα, φτερά ιερών πουλιών και πέτρες και άρχισε να υφαίνει, προς το εσωτερικό του, ένα δίχτυ που έμοιαζε με ιστό αράχνης. Και καθώς έπλεκε τον ιστό του μιλούσε για τις πολλές δυνάμεις που διαφεντεύουν κάθε κύκλο της ζωής και πως αν ακούει κανείς τα κακά πνεύματα ξεστρατίζει και μπορεί να βλαφτεί, γιατί αυτές οι δυνάμεις είτε βοηθούν, είτε διασαλεύουν την αρμονία του κόσμου.

Και όταν τέλειωσε να μιλάει έδωσε στον αρχηγό το έργο και του είπε πως το Δίχτυ της αράχνης είναι ένας τέλειος κύκλος με ένα κενό-τρύπα στο κέντρο. Του είπε πως το δίχτυ θα βοηθάει τους ανθρώπους να φτάνουν τους στόχους τους, πιάνοντας τις καλές ιδέες και αφήνοντας τις κακές να προσπερνούν μέσα από το κενό. Κι ότι όλα αυτά μπορούν να γίνουν αν έχει πίστη κανείς στο μεγάλο πνεύμα.

Ο αρχηγός τα μετέφερε όλα αυτά στον λαό του, το έργο και την ερμηνεία του και από τότε οι Ινδιάνοι άρχισαν να βάζουν τις ονειροπαγίδες πάνω από τις κούνιες των μωρών τους για να τα προστατεύουν από πνεύματα και κακά όνειρα. Μια ονειροπαγίδα είναι ένα αντικείμενο φετίχ. Λέγεται πως κρατά στον ιστό της τη μοίρα του μέλλοντος.

Εκτός από τον παραπάνω μύθο των Σιου (Λακότα) και οι Ινδιάνοι Οτζίμπουε έχουν ένα δικό τους και σε αυτόν η Γυναίκα-αράχνη Asibikaashi βοήθησε τον Wanabozhoo να φέρει πίσω τον ύπνο στους ανθρώπους φτιάχνοντας μια καλύβα από δίχτυ στην πρώτη αυγή και παγιδεύοντας τις αχτίνες του ήλιου στην ανατολή του.

Μια μηχανή που πιάνει τα όνειρα

Μαγικό χειροτέχνημα η ονειροπαγίδα κρεμιέται σήμερα και πάνω από κούνιες και κρεβάτια στη Δύση για να «πιάνει» τα κακά όνειρα και να επιτρέπει μόνο την είσοδο των καλών στο βασίλειο του ύπνου.

Όλα τα διακοσμητικά της έχουν σημασία και νόημα. Μια μόνο χάντρα στο μέσον της αναπαριστά την αράχνη. Διάσπαρτες χάρτες σε όλο το δίχτυ δείχνουν τα καλά όνειρα που πιάστηκαν τη νύχτα. Το φτερό αναπαριστά την ανάσα του αέρα που είναι βασικός για τη ζωή. Το φτερό της κουκουβάγιας είναι σύμβολο για τις γυναίκες και φέρνει σοφία. Το φτερό του αετού είναι για το κουράγιο και το θάρρος του άντρα. Τέσσερις πέτρες ή χάντρες πάνω στην ονειροπαγίδα δείχνουν τις 4 διευθύνσεις, τα 4 σημεία του ορίζοντα.

Πολύχρωμες κλωστές και πέτρες, φτερά και διακοσμητικά κάνουν τις ονειροπαγίδες κομψοτεχνήματα. Αν κάποιος τη φτιάξει μόνος του εγκλείει και την πρόθεσή του μέσα να του ‘ρχονται επισκέπτες μες τη νύχτα μόνο ευχάριστα και ευνοϊκά πνεύματα.

Όνειρα γλυκά!

indigoblue.gr

Ινδιάνοι Χόπι


Οι Χόπι είναι μία από τις αρχαιότερες ινδιάνικες φυλές της Βόρειας Αμερικής και είχαν από την αρχή της ύπαρξης τους ως έργο να ζουν σύμφωνα με τους αιώνιους νόμους της Δημιουργίας, γεγονός που αποκαλύπτει και το όνομα “Χοπι”= “ζώντας σύμφωνα με το αιώνιο Σχέδιο”.

Κατά το αιώνιο αυτό Σχέδιο οι Χόπι παίζουν ένα ρόλο κλειδί για την επιβίωση της ανθρωπότητας. Δίχως αλαζονική αυτοπροβολή μας δίνουν να καταλάβουμε πως, το ότι δεν έχει ακόμη καταστραφεί πλήρως η Γη οφείλεται στην ύπαρξη πνευματικών ανθρώπων και πνευματικών κοινωνιών, όπως είναι η δική τους, οι οποίοι ζουν μια ζώσα ανταλλαγή μεταξύ των δύο κόσμων (πνευματικού και υλικού). Κατά τις τελετουργίες και τις τελετές τους βρίσκονται σε άμεση επαφή με τις πνευματικές δυνάμεις της Ζωής και λαμβάνουν προφητείες, οι οποίες απευθύνονται σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Οι Χόπι ζουν για πάνω από 2000 χρόνια ως «Φύλακες της Ζωής» στο υψίπεδο του Κολοράντο – όπου βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα ουρανίου της Γης ή κατά τη δική τους γλώσσα, «ένας ιδιαίτερος τόπος δύναμης». Γνώριζαν και γνωρίζουν πως, το άν οι μεγάλοι κύκλοι των κοσμικών ετών φέρνουν ευλογία ή καταστροφή εξαρτάται μόνο από τη θέληση των ανθρώπων. Το γεγονός πως ο άνθρωπος έχει απομονοθεί από τους φυσικούς ρυθμούς αποτελεί ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ιστορίας της ανθρωπότητας.

Ο άνθρωπος προσπαθούσε επανειλημμένα να το παίξει «θεός», ωστόσο όχι μέσω άμεσης ανταλλαγής με τις θεϊκές Ιδέες, αλλά μέσω καύχησης και ατομικής-εγωικής δράσης. Επιπλέον θεωρούσε πως με τις δικές του εφευρέσεις έπρεπε να βελτιώσει τον κόσμο. Αυτά τα λάθη όμως αυξήθηκαν κατά τον τελευταίο αιώνα σε τέτοιο βαθμό που πλέον δεν μπορούν να διορθωθούν πλέον ούτε και με τις πιο «έξυπνες» εφευρέσεις.
Εάν συγκρίνουμε τα εκατομμύρια έτη της εξέλιξης με τους λίγους αιώνες της βιομηχανικής εποχής, βλέπουμε πως ο άνθρωπος εντός πολύ σύντομου χρόνου πήρε μια τόσο τρελή θέση στη Γη (ver-rueckt=τρελή αλλά και «λάθος, εκτοπισμένη, μακριά από την ορθή θέση), και μετατράπηκε σε σφετεριστή και εχθρό της Φύσης. Έτσι σήμερα απειλεί να ανατινάξει το Όλον, το οποίο έχασε πλήρως από την οπτική του κατά την αυτονομημένη δραστηριότητα του.

Ο άνθρωπος μπορεί μεν με τις ανακαλύψεις του να έκανε προσβάσιμο τον κόσμο και το σύμπαν (όπως τους πυραύλους και τους δορυφόρους), αλλά δεν κέρδισε καμία επίγνωση επ΄αυτού, διότι η διείσδυση του ήταν καθαρά λειτουργική-μηχανική και ποτέ δεν έφτασε στο πνευματικό επίπεδο.

Για τη ζωή μιας πνευματικής κοινόητας όπως αυτή των Χόπι, τέτοιες εφευρέσεις ήταν άχρηστες, διότι αυτές ποτέ δεν διαχωρίστηκαν από το εύρος του συμπαντικού χώρου, αλλά συνέχιζαν πνευματικά να είναι ΕΝΑ. Μέσω όλων αυτών των τρελών του εφευρέσεων άνθρωπος έχασε την άμεση επαφή με τη Γη. Έτσι σήμερα βλέπει τον εαυτό του εν μέσω ενός κυκεώνα προβλημάτων τα οποία πλέον δεν μπορεί να χειριστεί.

Ένα παράδειγμα για τα εφευρετικά του εκτρώματα είναι η αποψίλωση των δασών του Αμαζονίου. Εδώ γίνεται φανερή η δαιμόνια λογική του ανθρώπου, η οποία σε αυτή του την ενέργεια βλέπει μόνο τα χιλιάδες χιλιόμετρα χαρτιού για τους εκτυπωτές των υπολογιστών του και παραβλέπει το γεγονός πως με αυτό τον τρόπο καταστρέφει την αλυσίδα αναπνοής της Γης.

Το μεγάλο όμως παράπτωμα του ανθρώπου ήταν το γεγονός πως δεν ήθελε πλέον να περιορίζεται στην ενεργειακή αλυσίδα του ήλιου (την αλυσιδα ενέργειας που προσφέρει ο ήλιος) αλλά άρχισε να στρέφετε με όλο και μεγαλύτερη απληστία στα ορυκτά καύσιμα που περιέχουν αποθηκευμένη ηλιακή ενέργεια. (Με αποκορύφωμα θα συμπλήρωνα εδώ τα εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας, τα οποία βλέπουμε την παρούσα στιγμή να απειλούν τη ζωή ολόκληρου του πλανήτη μετά το ατύχημα στην Ιαπωνία!!!! – σημ. τοξότισσας)

Αυτό οδήγησε, όπως εντωμεταξύ διαπιστώνουν και επιστήμονες, σε μια τεράστια αύξηση του ποσοστού θερμότητας που αποβάλλεται, όπως συμβαίνει με κάθε τεχνητή διαδικασία. Με αυτή την άπληστη εξάντληση της Γης, ο άνθρωπος της βιομηχανικής εποχής επέφερε την αιμορραγία του ενεργειακού δυναμικού της Γης.

Οι Χόπι βλέπουν τη Γη να απαντά με τα αμέτρητα κοινωνικά προβλήματα, τους πολέμους και τις φυσικές καταστροφές. Μέχρι πρόσφατα (2000) η προφητεία των Χόπι και η Γνώση τους για τα μελλοντικά παγκόσμια γεγονότα κρατιόταν μυστική, ωστόσο ήταν ζωντανή εντός των κοινωνιών των «παππούδων και των γιαγιάδων» (μεγάλων πατέρων και μεγάλων μητέρων) τους. Σήμερα όμως φγαίνουν στη δημοσιότητα. Μία από τις προφητείες τους λέει το ακόλουθο:
«Όταν ο άνθρωπος με το φλογερό κόκκινο ένδυμα του ήλιου εμφανιστεί στους παππούδες και τις γιαγιάδες μας ξεκινά το τελευταίο μέρος της αντιστροφής ολόκληρης της Ζωής πάνω στη Γη».
Ο άντρας με το κόκκινο ένδυμα είναι ο Δαλάι Λάμα που έφτασε το 1983 στους Χόπι.
Η κουδουνίστρα από κολοκύθα είναι ένα σημαντικό σύμβολο των προφητειών των Χοπι. Μια κολοκύθα αποτελεί έκφραση της δύναμης η οποία χαρίζει ζωή στο σπόρο. Η κουδουνίστρα (σείστρο) χρησιμοποιείται σε κάθε ιερή τελετή των Χόπι. Το κούνημα της αποτελεί μια συμβολική κίνηση ων ενεργειών της Ζωής. Επάνω στις κουδουνίστρες τους αυτές υπάρχει ζωγραφισμένη η σβάστιγγα, το σύμβολο του ήλιου. Αυτό το σύμβολο παρουσιάζει τις ενεργειακές σπείρες που βγαίνουν από ένα σπόρο προς τις τέσσερις κατευθύνσεις του ορίζοντα. Ένα κόκκινο δαχτυλίδι φωτιάς περικλείει τις σπείρες, ως σύμβολο της εισρρέουσας ηλιακής θερμότητας, η οποία κάνει το σπόρο να αναπτυχθεί και να βλαστήσει.
Η προφητεία των Χόπι λέει πως τα δύο κοσμογονικά γεγονότα περιλαμβάνουν εκείνες τις δυνάμεις οι οποίες είναι αποτυπωμένες επάνω στα σείστρα μέσω του ήλιου και της σβάστιγγας. Από τη βία και την καταστροφή του πρώτου γεγονότος θα εμφανιστούν τα δυνατότερα στοιχεία με ακόμη μεγαλύτερη βία για να επιφέρουν το δεύτερο γεγονός. Όταν τα πραγματικά σύμβολα εμφανιστούν θα είναι πλέον εμφανές πως αυτό το στάδιο έχει εκπληρωθεί.Τελικά, εάν ο άνθρωπος δεν είναι έτοιμος να αλλάξει τρόπο σκέψης, θα ανακαλυφθεί μια «κολοκύθα γεμάτη στάχτη» η οποία θα πέσει από τον ουρανό, θα κάνει τους ωκεανούς να βράσουν και θα κατακάψει όλη τη στεριά. Μέσω αυτής δεν θα βλαστήσει τίποτε εκεί για πολλά χρόνια. Αυτό θα είναι το σημάδι πως επίκειται το τελικό γεγονός, το οποίο θα σβήσει κάθε μορφή ζωής, εάν οι ανθρωπότητα και οι ηγέτες της δεν συνετιστούν εγκαίρως.

Οι Χόπι θεωρούν τον πρώτο και τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ως την πραγματοποίηση των δύο πρώτων γεγονότων. Η «κολοκύθα γεμάτη στάχτη» είναι η ατομική βόμβα. Στα μέλη της φυλής τους είχαν προβλέψει πως κάποτε ο «λευκός αδελφός» τους θα πήγαινε σε αυτούς για να ανοίξει το ιερό τους βουνό. Επειδή όμως αυτό το φυλάσσει ένα φίδι, θα φροντίσει για πικρή εκδίκηση. Και αυτό έχει ήδη επαληθευτεί: το ουράνιο που περιέχει αυτό το ιερό βουνό εξορύσσεται και το φίδι, σύμβολο της ενέργειας, άρχισε με την εκδίκηση του και ταρακουνά ολόκληρη την ενεργειακή ισορροπία της Γης.

Αυτό που γνώριζαν οι Χόπι επιβεβαιώθηκε προσφάτως και επιστημονικά:
Τώρα γνωρίζουμε πως οι περιοχές με τη μεγαλύτερη ύπαρξη ουρανίου παρουσιάζουν μια ιδιαίτερα έντονη σχέση με τους κεραυνούς. Αυτές οι τοποθεσίες αποτελούν σημαντικά σημεία εκτόνωσης για την ατμοσφαιρική ισορροπία της Γης, όσων αφορά τη σχέση ιόντων, που είναι απαραίτητα για ολόκληρη τη Ζωή στη Γη. Το φίδι είναι ο συνοδός στην πορεία προς την ημέρα της Μεγάλης Κάθαρσης:

“Ολόκληρη η Γη θα σείεται και θα γίνει κόκκινη και θα ανασηκωθεί ενάντια σε αυτούς, που εμποδίζουν τους Χόπι (εδώ εννοεί όλους εκείνους τους ανθρώπους που ζουν σύμφωνα με το αιώνιο Σχέδιο). Η Μεγάλη Κάθαρση. Μέρος του αιώνιου Σχεδίου της Δημιουργίας είναι το τελευταίο στάδιο της προφητείας τους, το οποίο ονομάζουν και Μυστικιστικό Αυγό. Σε αυτή τη φάση οι δυνάμεις της σβάστιγγα και του ήλιου, ενωμένες με μια Τρίτη δύναμη που συμβολίζεται με το κόκκινο χρώμα, θα κορυφωθούν είτε σε μια αναγέννηση, είτε σε μια πλήρη καταστροφή. Πόλεμοι και φυσικές καταστροφές μπορεί να εμφανιστούν (πολύ φρέσκα τα τελευταία γεγονότα θαρρώ για να καμωθούμε πως δεν κατανοούμε την πρόβλεψη… και πολύ κοντά το 2012…).
Το μέγεθος της βίας θα καθορίζεται από το μέγεθος της ανισότητας ανάμεσα σε όλους τους λαούς και προς τη Φύση. Την απόφαση για το γεγονός αυτό θα πρέπει να την πάρει ο άνθρωπος.»Το 1983 ήρθε μια ομάδα αντιπροσώπων των Χόπι σε εμάς (τους «πολιτισμένους») για να τονίσει έντονα και να ζητήσει την προσοχή μας σχετικά με την κρίση αυτή. Τόνισαν τότε πως η μοναδική ευκαιρία να αποφύγουμε αυτή την κάθαρση βρίσκεται στο να κατανοήσουν όλοι πως ισχύει να αγωνιστούμε για το ΕΝΑ προκειμένου να επιβιώσουν όλοι. Η ανθρωπότητα μπορεί να αποκτήσει ξανά έλεγχο του προβλήματος της βίας, την οποία άσκησε απέναντι στη Φύση με την άπληστη εξάντληση και την μονομερή λήψη, σαν να είναι η Γη μια άψυχη αποθήκη υλικού, και τον ψυχρό, μηχανικό τρόπο συμπεριφοράς μεταξύ των ανθρώπων, που κορυφώνεται στα γιγαντιαία συστήματα άμυνας, ΜΟΝΟ εάν αλλάξει η συνείδηση όλων των λαών και ειδικά αυτών που βρίσκονται στην κορυφή της παγκόσμιας εξουσίας.«Μόνο εάν αποχαιρετήσουμε το κοινωνικό σύστημα της βίας, όπου η θέληση του ενός επιβάλλεται με εξαναγκασμό στον άλλο και ξαναενωθούμε πνευματικά με τους αδελφούς και τις αδελφές μας και με όλους τους «συγγενείς» μας, τα πλάσματα της Φύσης, εάν επιτρέψουμε στο Αιώνιο Πνεύμα να διαχειριστεί και τη Γη, μόνο τότε μπορεί να επικρατήσει αληθινή Ειρήνη. Το Όλον χρειάζεται το όραμα του καθενός μας, είτε είναι πέτρα, είτε φυτό, ζώο ή άνθρωπος. Η φροντίδα, η έγνοια για κάθε ζωντανό θα ξεπερνά τότε κατά πολύ κάθε προσωπικό ενδιαφέρον και θα φέρει πολύ μεγαλύτερη ευτυχία, πολύ μεγαλύτερη από όση μπορούσε να πραγματωθεί πριν. Τότε όλα (και όλοι) θα απολαμβάνουν μια μόνιμη αρμονία.*»

(Οι σημειώσεις είναι από διαλέξεις, προσωπικές συνομιλίες της συγγραφέως και από το φυλλάδιο «Ο πυρήνας της προφητείας των Χόπι» που εκδόθηκε από την Κοινωνία των απειλούμενων λαών.)

Πηγή: eidhseis.info