Δίνουν τους Έλληνες δώρο…

Όσο πολύτιμα είναι το οξυγόνο και το νερό για τη ζωή άλλο τόσο πολύτιμες για την ανθρώπινη κοινωνία είναι η Ελευθερία και η Δημοκρατία. Και ποιος είναι αυτός που θα τολμήσει να μας κατηγορήσει ότι δεν αγαπάμε ή ότι δεν παλέψαμε γι’ αυτά τα δύο μέγιστα αγαθά…

Γιατί τα λέω όλα αυτά; Μα γιατί στη χώρα μας σήμερα κακοποιείται η Δημοκρατία. Γιατί Δημοκρατία σημαίνει ότι κυβερνά η πλειοψηφία, ενώ η μειοψηφία ελέγχει. Ενώ σήμερα συμβαίνει το εντελώς αντίθετο. Μια κυβέρνηση μειοψηφίας του 20% μας κυβερνά, ενώ εμείς οι υπόλοιποι του 80% όχι μόνο δεν ελέγχουμε αλλά είμαστε θύματα της αντιλαϊκής και αντεθνικής της πολιτικής. Γιατί αντιλαϊκά είναι τα οικονομικά και κοινωνικά μέτρα που παίρνει σε βάρος μας. Και αντεθνικά όσα κάνει -κατ’ εντολήν των ξένων- ενάντια στην ακεραιότητα της χώρας μας. Και πρώτο παράδειγμα το ξεπούλημα αυτού του σπάνιου εθνικού χώρου που ανήκει στο Έθνος, δηλαδή σε όλους εμάς και πρώτα και κύρια στους κατοίκους της περιοχής.

Όπως ίσως γνωρίζετε, επισκεφθήκαμε με τον Καθηγητή κ. Γεώργιο Κασιμάτη τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον οποίο παραδώσαμε ένα υπόμνημα με όλες τις παραβιάσεις του Συντάγματος που έγιναν και γίνονται από τη σημερινή Κυβέρνηση. Ανάμεσα σε όλα που αναφέρθηκαν το κύριο θέμα υπήρξε το γεγονός ότι η Κυβέρνηση έχει χάσει προ πολλού την ουσιαστική της νομιμοποίηση λόγω της απώλειας του 50% της εκλογικής της δύναμης.

Όπως ήταν αναμενόμενο, ο κ. Παπούλιας μας είπε ότι με την αναθεώρηση του Συντάγματος που έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου στα 1985, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έχει πλέον το δικαίωμα που είχε πριν, να διαλύει τη Βουλή σε περίπτωση ασυμφωνίας ανάμεσα στην Κυβέρνηση και στο Εκλογικό Σώμα και έτσι έχει τα χέρια του δεμένα. Του απαντήσαμε ότι μπορεί τυπικά να εμποδίζεται, όμως ουσιαστικά το κύρος του Προέδρου αλλά και η προσωπική του ιστορία δεν θα πρέπει να τον αφήνει αδιάφορο όταν παραβιάζεται με τόσο φανερό και προσβλητικό τρόπο η πεμπτουσία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος επιτρέποντας σε μια μειοψηφία να παίρνει τόσο σημαντικές αποφάσεις, που θίγουν κατάφωρα το Λαό και την εθνική μας ακεραιότητα. Μας απάντησε ότι θα το σκεφτεί και ίσως να το σκέφτεται ακόμα. Εν πάση περιπτώσει δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια κατάφωρη παραβίαση του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και το γεγονός αυτό μας κάνει να θεωρούμε τις αποφάσεις της Κυβέρνησης πραξικοπηματικές.

Μια τέτοια απόφαση είναι και το ξεπούλημα του Ελληνικού. Στην περίπτωση που μια πράξη της Εξουσίας θίγει τον Λαό, η απάντηση του Λαού -απολύτως νόμιμη- είναι η ανυπακοή. Από κει και πέρα η Εξουσία έχει βεβαίως τις δυνατότητες που άλλωστε τις γνωρίσαμε πολύ καλά, γιατί τις δοκιμάσαμε στο πετσί μας στα χρόνια των αστυνομικών καθεστώτων και της Χούντας. Δηλαδή Αντιλαϊκούς Νόμους, Συλλήψεις, Δίκες, Φυλακίσεις, ΜΑΤ, Στρατό, Τανκς. Το ρεπερτόριο είναι μεγάλο και όπως είπα, το γνωρίζουμε καλά.

Το ερώτημα είναι «Είστε έτοιμοι να υπερασπίσετε ως το τέλος αυτή τη γη που σας ανήκει;» Κατά τη γνώμη μου ένας τρόπος υπάρχει : η κατάληψη. Αν είστε πρόθυμοι να ρθείτε να εγκατασταθείτε κατά χιλιάδες και να υπερασπίσετε τα δικαιώματα που σας δίνει η αληθινή Δημοκρατία, που σήμερα κάποιοι την καταπατούν, τότε θα πρέπει να κατασκηνώσετε σ’ αυτή την περιοχή που ανήκει σε όλους μας και να φτιάξετε μια σκηνή και για μένα, να ρθω κι εγώ να μένω εδώ μαζί σας.

Από αυτό το μέρος που έχει μάλιστα και το συμβολικό όνομα «ΕΛΛΗΝΙΚΟ», υπολογίζουν να ξεκινήσει το ξεπούλημα της χώρας μας. Θα είναι το πρώτο κομμάτι γης που δεν θα μας το πάρουν -όπως άλλοτε- με τα όπλα αλλά με το χρήμα. Κι αυτοί που θα το προσφέρουν στους ξένους, δυστυχώς είναι Έλληνες! Μας λένε ότι το Κράτος δεν έχει λεφτά για να ζήσει ο Λαός και επομένως είμαστε αναγκασμένοι να επαιτούμε δάνεια από τους ξένους, για να μην πεθάνουμε από την πείνα. Και οι ξένοι θέλουν εγγυήσεις. Κι αφού δεν έχουμε τίποτα άλλο να τους δώσουμε, μας ζητούν να βάλουμε ΕΝΕΧΥΡΟ τον εθνικό μας πλούτο. Ξέρετε βέβαια τι σημαίνει ΕΝΕΧΥΡΟ. Δίνεις ένα περιουσιακό σου στοιχείο κι αυτός σου προσφέρει ένα ποσόν, ενώ συγχρόνως σου καθορίζει το χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο πρέπει να ξεχρεώσεις, γιατί εάν δεν μπορέσεις να το κάνεις, τότε η περιουσία σου που έδωσες για εγγύηση, πάει σε κείνον. Εσύ την χάνεις για πάντα και εκείνος γίνεται ιδιοκτήτης για πάντα. Που σημαίνει ότι όταν βάζουμε μια δημόσια περιουσία ενέχυρο και δεν μπορέσουμε να εξοφλήσουμε τα δανεικά εγκαίρως, αυτή η δημόσια -η εθνική- περιουσία γίνεται κτήμα του δανειστή μας.

Αυτά είναι πράγματα απλά, που ως φαίνεται οι Έλληνες δεν τα έχουν καταλάβει είτε δεν πιστεύουν ότι μπορεί να συμβούν. Δεν καταλαβαίνουν ή δεν πιστεύουν λ.χ. ότι το ΕΛΛΗΝΙΚΟ μπορεί σε λίγα χρόνια να ανήκει σε ένα ξένο Κράτος ή Εταιρία ή ακόμα και σε ιδιώτη. Και όπως θα συμβεί με το Ελληνικό, το ίδιο θα γίνει με όσα δημόσια περιουσιακά στοιχεία θα μπουν ΕΝΕΧΥΡΟ, προκειμένου να μας δώσουν δάνεια.

Κάποιος γνωστός δημοσιογράφος ισχυρίζεται ότι αυτοί που θα βάλουν την υπογραφή τους σε οποιαδήποτε συμφωνία ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας, πρέπει να δικαστούν και να καταδικαστούν επί εσχάτη οικονομική προδοσία. Προσυπογράφω την άποψη αυτή, δεδομένου ότι μ’ αυτόν τον τρόπο μεταβάλλεται η Ελλάδα σε μια χώρα υπό ξένη κατοχή. Επί πλέον είναι απίστευτο σε πόσο εξευτελιστικές τιμές πουλάνε τον δημόσιό μας πλούτο. Φέρ’ ειπείν αυτός που θα προσφέρει 679 εκατομμύρια Ευρώ, θα γίνει κάτοχος του 50% της ΔΕΗ και επομένως απόλυτος κυρίαρχος της ηλεκτροδότησης της χώρας μας. Όλες οι επιχειρήσεις, τα νοικοκυριά, όλη η οικονομία της χώρας θα περάσει στα χέρια αυτού που θα διαθέτει λιγότερο από 1 δισ. ευρώ! Δηλαδή με 680 εκατομμύρια Ευρώ επιβάλλεται καθεστώς «ηλεκτρικής» κατοχής! Για την ΕΥΔΑΠ αρκούν 180 εκατομμύρια ευρώ για να πάρει ένας ιδιώτης τον πλήρη έλεγχο της ύδρευσης και αποχέτευσης των 5 εκατομμυρίων κατοίκων της πρωτεύουσας. Όσο για την Θεσσαλονίκη αρκούν μόνο 58 εκατομμύρια.

Για τα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης μπορεί να αποκτήσει κανείς τον απόλυτο έλεγχο με 135 εκατομμύρια για το πρώτο και μόλις με 54 για το δεύτερο! Εκεί που θα γίνει πραγματικά χαλασμός Κυρίου είναι με την πώληση της Αγροτικής Τράπεζας, γιατί πολλές χιλιάδες αγρότες, γνωρίζοντας ότι πρόκειται για κρατική τράπεζα, είχαν συνηθίσει να μην εξοφλούν τα χρέη τους. Αν υποθέσουμε ότι μια γερμανική τράπεζα αγοράζει με 500 εκ. ευρώ την Αγροτική, θα μπορεί να προχωρήσει νομότυπα στην κατάσχεση όλων των χωραφιών που αγοράστηκαν με δάνεια που δεν έχουν εξοφληθεί. Όλη η Ελλάδα στο σφυρί!

Να γιατί η υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα του Ελληνικού έχει σήμερα τόσο μεγάλη σημασία για κάθε Έλληνα και Ελληνίδα. Είναι οι νέες Θερμοπύλες απ’ όπου θα περάσουν οι νεοβάρβαροι που μας έχουν βάλει στα δίχτυα τους και απειλούν να μας εξαθλιώσουν ως λαό και να μας εξαγοράσουν ως χώρα.

Γι’ αυτό όταν είπα «κατάληψη», εννοούσα ότι θα πρέπει να βρεθούν τρόποι που να εξασφαλίζουν τη διαρκή παρουσία χιλιάδων πολιτών, με την οργάνωση παράλληλων πολιτιστικών και αθλητικών εκδηλώσεων. Συναυλίες, θεατρικές και άλλες παραστάσεις, εκθέσεις, πολλαπλά γήπεδα μπάσκετ, βόλεϋ, τένις, κλασσικός αθλητισμός, ποδηλατοδρομίες και φυσικά συγκεντρώσεις με ομιλίες με θέμα το ΕΛΛΗΝΙΚΟ αλλά και τη γενικότερη κατάσταση της χώρας.

Ας ξυπνήσουν επί τέλους και ας δραστηριοποιηθούν οι καλλιτέχνες, οι πνευματικοί άνθρωποι και οι αθλητές. Ας επιστρατευθεί δυναμικά η ελληνική νεολαία για τη Σωτηρία της Πατρίδας Οι ανεξάρτητοι και οι αγανακτισμένοι πολίτες θα βρουν στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ένα πεδίο δράσης με συγκεκριμένους στόχους, που αυτή τη στιγμή αφορούν την επιβίωσή μας ως Έθνους, ως Κοινωνίας και ως Λαού.

Πρέπει το ΕΛΛΗΝΙΚΟ να γίνει παράδειγμα και φάρος που να φωτίζει και να προκαλεί παρόμοιες πρωτοβουλίες, εκδηλώσεις και δράσεις παντού όπου επιχειρούνται παρόμοια χτυπήματα σε βάρος του Λαού και της Χώρας. Ή τώρα ή ποτέ! Σήμερα είναι ήδη αργά.

Αθήνα, 16.9.2011

Μίκης Θεοδωράκης

kostasxan.blogspot

Advertisements

Επιστολή Θεοδωράκη για τις απαιτήσεις των Φινλανδών

Athens, 30.8.2011

Dear Arja,

Please pass on to your kind compatriot, the Minister of Finance, that she is greatly mistaken if she believes that we Greeks will ever accept to give the guarantees she demands from today’s Greek Government in exchange for some loan from your country.

Even more so if those guarantees concern a part of our national wealth. You have lived with us during the times of struggle against military dictatorship, and therefore you know better than anyone our love for our country and our will to defend it at all costs.

Back then it was the dictators that had stolen our freedom. Now our ‘friends’, exploiting our misfortune, ask of us to sell them in exchange for a fistful of Euro the body of our country: our national integrity.

This is never going to happen! And whoever dares to try to buy us off, will not only lose but will also become our eternal enemy.

Also tell her that the Government with which she is now negotiating is only supported by less than 20% of the Hellenic people, and that soon the great majority of our People will vigorously invalidate all these vile transactions.

With love for you and the People of Finland,

Kind regards,

Mikis Theodorakis

ΠΗΓΗ: http://en.mikis-theodorakis.net/index.php/article/articleview/554/1/75/

Αγαπητή Αrja,

Παρακαλώ να διαμηνύσετε στην αγαπητή συμπατριώτη σας, την Υπουργό Οικονομικών, ότι είναι μεγάλο λάθος αν πιστεύει ότι εμείς οι Έλληνες θα δεχτούμε ποτέ να δώσουμε τις εγγυήσεις που απαιτεί από την ελληνική κυβέρνηση σήμερα με αντάλλαγμα κάποιο δάνειο απ’ τη χώρα σας.
Ακόμη περισσότερο, εάν οι εγγυήσεις αυτές αφορούν ένα μέρος του εθνικού πλούτου μας. Έχετε ζήσει μαζί μας κατά την περίοδο του αγώνα ενάντια στην στρατιωτική δικτατορία, και ως εκ τούτου γνωρίζετε καλύτερα από τον καθένα την αγάπη μας για τη χώρα μας και τη θέλησή μας να την υπερασπιστούμε με κάθε κόστος.

Τότε ήταν οι δικτάτορες που είχαν κλέψει την ελευθερία μας. Τώρα οι «φίλοι» μας, αξιοποιώντας την ατυχία μας, ζητούν από εμας να πουλήσουν σε αντάλλαγμα για μια χούφτα ευρώ το σώμα της χώρας μας: την εθνική μας ακεραιότητα.

Αυτό ποτέ δεν πρόκειται να συμβεί! Και όποιος τολμήσει να προσπαθήσει να μας εξαγοράσει, όχι μόνο θα χάσει, αλλά θα γίνει ο αιώνιος εχθρός μας.

Επίσης να της διαμηνύσετε ότι η κυβέρνηση με την οποία διαπραγματεύεται πλέον υποστηρίζεται μόνο από το 20% του Ελληνικού λαού, και ότι σύντομα η μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας θα ακυρώσει αυστηρά όλες αυτές τις χυδαίες συναλλαγές.

Με αγάπη για εσάς και το λαό της Φινλανδίας,

Με φιλικούς χαιρετισμούς,

Μίκης Θεοδωράκης

olympia.gr

Antonito el Camborio Μαρία Φαραντούρη

ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΩΝ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.

ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΛΛΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΑΝ ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΞΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.

comradegeo

‘Εχουν φωνή οι πλατείες?

ΑΠΟΨΗ
του Σεραφείμ Π. Κοτρώτσου
(από το : anatropi2020)
Το τελευταίο 48ωρο ο Γιάννης Μπουτάρης δέχεται διασταυρούμενα πυρά επειδή αρνήθηκε στο Μίκη και τους «Σπίθες» του να πραγματοποιήσουν…
συγκέντρωση (ανάλογη με εκείνη των Προπυλαίων) στην Αριστοτέλους, υπό το επιχείρημα πως ο δήμος επιχειρεί να αναβαθμίσει την ιστορική πλατεία. Πέραν του ότι ο κοσμοπολίτης και συμπαθής οικονοποιός- δήμαρχος αυτοδιαψεύσθηκε όταν ομολόγησε πως υπαναχώρησε σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις (συγκέντρωση εξαγριωμένων οπαδών του Ηρακλή και Εργατικό Κέντρο της πόλης), εκείνο που έχει σημασία είναι πως προσδιορίζει κανείς την έννοια της αναβάθμισης μιας πλατείας. Η Αριστοτέλους είναι συνυφασμένη με την Ιστορία. Είναι, όμως, όχι γιατί υπήρξε κάποτε μία «τακτοποιημένη» πλατεία. Ούτε γιατί οι παλιοί Θεσσαλονικείς ή οι τουρίστες Αθηναίοι του Σεπτεμβρίου (ΔΕΘ) απολάμβαναν ουζάκια στου Τόττη. Η Αριστοτέλους κέρδισε τη διαχρονικότητα και τη σχέση της με την Ιστορία, κυρίως, εξαιτίας των συγκεντρώσεων. Από το Μάη του ‘ 36, μέχρι τη δολοφονία του Λαμπράκη και από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Ανδρέα Παπανδρέου μέχρι το Μακεδονικό, η πλατεία συνδέθηκε με τις χιλιάδες λαού που συνωστίστηκαν εκεί για να συμμετάσχουν σε ιστορικά γεγονότα. Είναι αλήθεια πως επί Παπαγεωργόπουλου η πλατεία ευτελίστηκε. Γέμισε τέντες από τα καφέ που ξεφύτρωναν το ένα μετά το άλλο και γνώρισε πιένες (;) με το Ρέμο, το Ρουβά, τον Πασχάλη Τερζή που φιλοξενήθηκαν εκεί στο πλαίσιο των λαϊκών γλεντιών του πρώην δημάρχου. Καλώς, λοιπόν, ο Μπουτάρης θέλει να την εξωραϊσει, να την αναβαθμίσει, να την επανεντάξει στον ιστό της πόλης. Ο ιστός, όμως, της Θεσσαλονίκης είναι η ιστορία της. Το κοινωνικό και εθνοτικό μωσαϊκό της. Οι συγκρούσεις. Οι ξεσηκωμοί. Η αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Οι πολιτικές συγκεντρώσεις. Και στις μέρες μας, ακόμα περισσότερο. Διότι η Αριστοτέλους (όπως και το Σύνταγμα) εκπέμπουν συμβολισμούς. Εάν ο συμπαθής δήμαρχος οραματίζεται μία πλατεία αντισηπτική, μία πλατεία ευνουχισμένη από ότι ήταν, η μία πλατεία- παιδική χαρά για βολτίτσες το απόγευμα της Κυριακής με μαλί της γριάς και λούνα παρκ, κακώς. Στην πλατεία Αριστοτέλους χωράει κι ο Μίκης, κι ο Χριστιανόπουλος να απαγγέλει Αναγνωστάκη, κι ο Σαββόπουλος, και τα τραγούδια του Ρασούλη και του Παπάζογλου, και πολλοί άλλοι. Αλλιώς ξίνισε το κρασί, δήμαρχε…

fimotro.blogspot

Όλοι μας τα μάτια ανοικτά

Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός
e-mail: prevejohn@yahoo.gr

Πιστεύω ότι όλοι οι Έλληνες πρέπει να παρακολουθήσουν την συνέντευξη του Μίκη Θεοδωράκη στην πρωινή ζώνη του Αnt1 με το Γιώργο Παπαδάκη. (παραθέτω τους συνδέσμους των βίντεο στο τέλος)
Τον Μίκη ο οποίος για άλλη μία φορά με γλώσσα απλή και κατανοητή είπε τα πράγματα με το όνομα τους.

Προσωπικά δεν μου προκαλεί εντύπωση το ότι οι ιθύνοντες του σταθμού αποφάσισαν την συγκεκριμένη περίοδο να δώσουν βήμα στο…..
μεγάλο μας συνθέτη ο οποίος εδώ και καιρό και μετά την ίδρυση της κίνησης των πολιτών με την ονομασία “Σπίθα” έχει κάνει πολλές ομιλίες ανά την Ελλάδα και οι οποίες ποτέ δεν έτυχαν της προβολής που θα έπρεπε.
Αυτή λοιπόν η “ευχάριστη” εξέλιξη συνδυάζοντας την και με την αλλαγή τακτικής του MEGAβαντόρικου καναλιού προς την κατεύθυνση κριτικής προς την κυβέρνηση δείχνει ότι είμαστε στον προθάλαμο ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων.

Φίλες/οι μη γελιόμαστε όλο αυτό δείχνει ότι οι εξ εξωτερικού δυνάστες μας αλλά και εγχώριοι συμμετέχοντες , αβανταδόροι και θιασώτες τους, θεωρούν πλέον τον κ. Παπανδρέου και την παρέα του καμένα χαρτιά τα οποία θα πρέπει να αποσύρουν έγκαιρα πριν εκδηλωθεί η οργή του Ελληνικού λαού.

Μια οργή που θα τους πάρει και θα τους σηκώσει όλους μαζί (πολιτικούς και δημοσιογράφους) για την προδοσία, το ξεπούλημα και την υποθήκευση του μέλλοντος της ζωής των παιδιών μας.

Αυτό όλο σίγουρα μπορεί να φαντάζει ελπιδοφόρο αλλά θα πρέπει να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά για το τι έχουν σχεδιάσει προκειμένου να μας ξεγελάσουν για άλλη μία φορά.

Θεωρώ η λύση όπως είπε και ο Μίκης θα πρέπει να δοθεί ειρηνικά αλλά δυναμικά από τον λαό μας ο οποίος θα βάλει μπροστάρηδες για την μεγάλη αλλαγή ανθρώπους έντιμους και άφθαρτους μέσα από τα ίδια του τα σπλάχνα δίνοντας τέλος στα τζάκια και στην οικογενειοκρατία των τελευταίων 60 χρόνων.

Παράλληλα θα πρέπει να ελέγξει όλους όσους άσκησαν εξουσία τα τελευταία χρόνια επιβάλλοντας βαριά τιμωρία στους κλέφτες, στα λαμόγια και τους προδότες!!!

ksipnistere.blogspot

Λάσπη κατά του Μ. Θεοδωράκη

 

Αλίμονο σε όποιον βγει από το μαντρί. Αλίμονο σε όποιον δεν επαναλαμβάνει τα κλισέ. Αλίμονο σε όποιον δεν συμφωνεί απόλυτα μαζί τους!
Κάτι αυτόκλητοι εκπρόσωποι των αναρχικών, μαζί με αυτόκλητους εκπροσώπους της πατριωτικής αριστεράς και άλλους ποντικομάχους του διαδικτύου λιθοβολούν στερεοφωνικά τον Μίκη Θεοδωράκη.
Μία μεγάλη ορχήστρα των «τίποτων του τιπότου» που λέει και γνωστός σχεδιαστής, ένας μεγάλος αριθμός μηδενικών …
κρίνει ,εγκαλεί και βρίζει τον Μίκη Θεοδωράκη. Γιατί δεν μίλησε τότε, γιατί δεν μίλησε μετά, γιατί έπιασε το χέρι του Ερντογάν και άλλα τέτοια πιο φαιδρά κι από φαιδρά.
Πολλά μηδενικά εναντίον ενός που είναι κάτι πραγματικά μεγάλο, που είναι κάποιος και που είναι κάποιος για πάρα πολλούς. Κι η λάσπη ρέει με τους τόνους.
Οι υπάλληλοι του Soros τον είπανε τρελό, γέρο και φασίστα. Ότι άλλοι γράφουν γι’ αυτόν … κι αυτός τα υπογράφει.
Οι «πατριώτες» του «Λεονάϊντας» και του counter strike τον είπανε προδότη γιατί χαμογέλασε στον Ερντογάν αντί να τον φτύσει γιατί οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Πόλη.
Άλλος για τα λεφτά κι άλλος λόγω βλακείας απαιτούν από τον Μίκη Θεοδωράκη … υπακοή! Να ζητήσει συγνώμη του ζητούν κάποιοι κι άλλοι θέλουν … να πεθάνει!
Τα «τίποτα του τιπότου» , οι ηγέτες του καθιστικού τους που ρίχνονται στη μάχη του πεδίου μεγάλου σαν το mousepad, έβγαλαν την απόφαση και η ποινή είναι «Θάνατος στο Θεοδωράκη»!
Κι εκεί που νομίζαμε ότι το Internet θα έφερνε τον κόσμο πιο κοντά στη γνώση , δεν προβλέψαμε ότι η βλακεία θα είχε τόσους πολλούς υποδοχείς…

Τρέμουν οι «τρακόσιοι» μην την πατήσουν πάλι όπως με τον Καρατζαφέρη … που αλλιώς τα ‘λεγε απ’ έξω κι αλλιώς τα λέει μέσα στον χορό. Και πριν μιλήσει ο Μίκης Θεοδωράκης, πριν τους διαβάσει δυο σελίδες με σκέψεις που όλοι κάνουν, εντόπισαν συνομωσία και την ξεσκέπασαν στο πιτς φιτίλι !
Κι εγώ σ’ όλους αυτούς θα έλεγα … σιγά παιδιά, σιγά. Καλή η Σάρα , καλή κι η Μάρα … αλλά μπήκαμε όλοι στο ίδιο καζάνι χωρίς να μας προσκαλέσουν.
Ο Μίκης Θεοδωράκης θέλει να κάνει το δικό του κίνημα. Καλά κάνει και είναι δικαίωμά του. Δεν ζήτησε από κανέναν τα λεφτά του, ούτε έβαλε σε κανέναν φόρους. Και μακάρι σαν τον Μίκη όλοι οι διανοούμενοι να έκαναν ο καθένας το δικό του κίνημα, το δικό τους «μαγαζί». Κι ο Ζουράρις, κι ο Σαρρής, κι ο Θύμιος Παπανικολάου, κι όλοι όσοι μπορούν και θέλουν.
Μπουτάρης, Βερέμης , Δήμου, Μάνος κλπ … ένα κόμμα-τίποτα 7-8 παππούδων … πήρε τη Δημαρχία της Θεσσαλονίκης. Το κατάλαβαν άραγε κάποιοι πως συνέβη αυτό; Κατάλαβαν ότι δεν χρειάζεται «Εγχειρίδιο του σωστού Κινήματος» και θεωρητικές παπαριές που είχαν μοναδικό σκοπό να διχάσουν τον κόσμο σε κομμουνιστές και καπιταλιστές, όλοι θύματα του ίδιου θύτη.
Ο καθένας ας κριθεί για το αποτέλεσμα. Είναι εύκολο να κρίνεις αλλά δύσκολο να φέρεις αποτέλεσμα απτό στον πραγματικό κόσμο. Ο Μίκης έφερε αποτέλεσμα σε επίπεδο πλανήτη και είναι τόσο μεγάλος που ούτε ο θάνατος δεν τον τρομάζει πλέον. Και νέος όταν ήταν απέναντι στη χούντα της Νέας Τάξης ήταν και ως γέρος τώρα πάλι απέναντι στη Νέα Τάξη είναι. Να τον μαλώσουμε που τον χρησιμοποίησαν επί οικουμενικής; Όλους μας είχαν κοροϊδέψει τότε. Να τον μαλώσουμε που χαιρέτησε τον Ερντογάν; Μήπως ο Ερντογαν πάτησε στα Ίμια; Μήπως ο Ερντογάν διέταξε την εισβολή στην Κύπρο; Και παρόλα αυτά μερικοί ξεχνιούνται, νομίζουν ότι η «ανδρεία» των Ελλήνων φοβίζει τρελά τους Τούρκους. Νομίζουν ότι υπάρχει οπλική ισορροπία και οι Τούρκοι φοβούνται τον στρατό μας. Μεταξύ Hollywood και Μακρυγιάννη … τη χάσαμε την επαφή με την πραγματικότητα.
Δεν αντιλαμβανόμαστε τα μεγέθη. Νευρικά τσιουάουα που κάνουν τσαμπουκά σε ντόμπερμαν … με όπλο το ποντίκι. Και δεν ξέρει κανείς αν πρέπει να γελάει ή να κλάψει με τους «αλάθητους» που γέμισε το internet. Καθηγητές επανάστασης και θεωρητικοί των κινημάτων, σε μία παραζάλη, μοναχικής κομμουνιστικο-ρομαντικό-πατριωτικής έξαψης που δεν έχουν τα κότσια να παραδεχτούν ότι πήραν τη ζωή τους λάθος, όπως όλοι άλλωστε, βρίζουν τον Μίκη Θεοδωράκη . Του Μίκη που μόνος του έζησε 1000 φορές τις δόξες και τις ζωές όσων τον κριτικάρουν. Άλλωστε με προπαγάνδα μεγάλωσαν, στην προπαγάνδα πίστεψαν κι ακόμα δεν κατάλαβαν ότι όλα έγιναν επίτηδες.
Μπουρδολόγοι με πλούσιο λεξιλόγιο, περήφανοι αριστεροί που τα ρολόγια τους έμειναν κάτι δεκαετίες πίσω. Και η εμμονή σε κάτι που δεν λειτουργεί είναι καλό πιστοποιητικό βλακείας. Πολύ περισσότερο στις μέρες μας που φάνηκε πως όλα είχαν σχεδιαστεί από τους ίδιους «εκλεκτούς» με στόχο τα λεφτά μας.
Ο Μίκης χόρτασε τα πάντα. Κι από αγάπη, κι από αναγνώριση, κι από δόξες και τιμές, κι από χρήματα κι από κυνηγητό. Τα έκανε όλα και το κυριότερο έβαλε την Ελλάδα στο κάδρο του πλανήτη και κυρίως στις καρδιές όλου του κόσμου. Ξεφορτώθηκε από πάνω του τον Λένιν, τον Μαρξ κι άλλους «εκλεκτούς» θεωρητικούς του διχασμού και θέλει να ενώσει. Κι όταν μιλάς για ένωση στο διάολο και οι αριστεροί , στο διάολο κι οι δεξιοί.
Κι εκεί είναι που πανικοβάλλονται όσοι ήθελαν πίσω από ντεμοντέ κλισέ και χρώματα να βρουν μία θέση στην πολιτική.
Θέλει να χρησιμοποιήσει την εικόνα του, το όνομά του και να περάσει στην αιωνιότητα ως ο ιδρυτής ενός κινήματος αντίστασης. Να πούμε ότι είναι νάρκισσος; Κι αν είναι … μήπως δεν έχει λόγο; Τα τίποτα είναι νάρκισσοι, όλοι μας είμαστε νάρκισσοι , ο Μίκης που είναι κάτι … να μην είναι;
Ο πρωθυπουργός μίας χώρας που ξεφτιλίστηκε διεθνώς κι έγινε συνώνυμο της χρεοκοπίας είναι νάρκισσος… ο Μίκης να μην είναι ; Ακόμα κι αν έκανε λάθη στη ζωή του αυτά δεν έβλαψαν ποτέ κανέναν. Του χρωστάμε ως χώρα και δεν μας χρωστάει τίποτα. Με τι να το δελεάσουν άραγε οι πολιτικοί; Με το μισθό του βουλευτή, με τη δόξα; Με τι να τον εντυπωσιάσουν και να τον κάνουν να υπακούσει;
Αλλά η λάσπη είναι φθηνή κι εκ του ασφαλούς όλοι έγιναν κριτές κι αλάθητοι. Και πίσω από την κριτική … κρυφές φιλοδοξίες κι επίδοξοι ηγέτες της πατριωτικής αριστεράς που έμειναν πίσω στην ουρά. Και μόνο που το σκέφτηκαν ότι με εκατό γραμμές επίθεσης και λάσπη θα βγάλουν από τη μέση έναν Θεοδωράκη είναι κι αυτό απόδειξη νόσου βαριάς και χρόνιας.
Αλλά αυτά για τον Μίκη είναι θλιβερές ασήμαντες λεπτομέρειες. Και ξύλο έφαγε και δεν έκανε πίσω , τώρα τι να φοβηθεί; Τον κάθε κουραμπιέ που έγινε διεθνολόγος, τουρκολόγος. Μακεδονομάχος, βυζαντινολόγος με πτυχίο στο copy-paste φράσεων και ιδεών μιας άλλης εποχής;
Ο Μίκης θα κριθεί και θα κριθούνε όλοι. Αν πόνεσε κάποιους που νομίζουν ότι τους έφαγε στη στροφή και φοβούνται μην τους πάρει την πελατεία της πατριωτικής αριστεράς … ας βάλουν νερό στο κρασί τους. Ας κάνουν το δικό τους κίνημα που θα βγει στους δρόμους κι όχι στην ADSL , και τότε ας τον κρίνουν. Με λογοκρισία της λογικής και αβάντα των υποκειμένων που αποκαλούν τον Μίκη Θεοδωράκη… «Μικυ Μάουζ» … ας χαίρονται την μοναξιά και τη γελοιότητά τους μέσα από εύκολες και δωρεάν αλληλοφρονήσεις σε σκοτεινές γωνιές του διαδικτύου.
Μακάρι σαν τον Μίκη να ήτανε χιλιάδες … κι όλοι μαζί σε μια κοινή πορεία , απέναντι σε όσους μας πουλούν και το μέλλον μας διαλύουν. Κι αν τελικά δεν βγει κι αυτή η συνταγή πάμε παρακάτω. Δεν ψάχνουμε σωτήρα… η έμπνευση μας λείπει. Κι αν είναι αργά … το μέλλον θα μας δείξει.
Σίμος Σ.
Έδεσσα

bromoskylo.blogspot

Το όπλο της ανυπακοής

 

Του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
Τα αποτελέσματα από τις τελευταίες εκλογές θέτουν σοβαρά προβλήματα σε σχέση με εκείνο το ποσοστό των ψηφοφόρων που νομιμοποιεί μια κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα να ισχυρίζονται ότι διαθέτουν την πλειοψηφία ενός λαού και επομένως το δικαιούται να ασκούν την εξουσία.
Ηδη το γεγονός ότι οι ποικίλες αλχημείεςαπαραίτητες για να λειτουργήσει δήθεν το σύστημα- επιτρέπουν να αναδειχθούν κυβερνήσεις ουσιαστικής μειοψηφίας κάτω του 50% και να λαμβάνουν αποφάσεις και μέτρα που είναι δυνατόν ακόμη και να αντίκεινται στα συμφέροντα της πραγματικής πλειοψηφίας έχει ως αποτέλεσμα να υποσκάπτεται η ενότητα του λαού που μονάχα μια ουσιαστική πλειοψηφία μπορεί να εξασφαλίσει και επομένως η εθνική σύμπνοια που θα πρέπει να αποτελεί το ΑΛΦΑ και το ΩΜΕΓΑ τόσο για την ομαλότητα όσο και για την πρόοδο του συνόλου μιας κοινωνίας.
Τι γίνεται όμως όταν η μεγάλη αποχή και η ύπαρξη πολλών κομμάτων κατεβάζουν τον πήχη της κυβερνητικής πλειοψηφίας στο ένα τρίτο του συνόλου των ψηφοφόρων; Δεν πρόκειται πλέον για ένα ποσοστό περιορισμένης μειοψηφίας όπως πριν, αλλά για ένα αποτέλεσμα μιας ελάχιστης μειοψηφίας, που επομένως είναι απαράδεκτο να μπορεί να ………..εκπροσωπήσει το σύνολο του λαού και μάλιστα σε μια περίοδο εθνικής κρίσεως.
Από τις αλχημείες των συνταγματολόγων του ισχύοντος κοινοβουλευτικού μας συστήματος εκπέσαμε στην καρικατούρα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας που επιτρέπει σε μια ασήμαντη για κοινοβουλευτικά σταθμά μειοψηφία να ασκεί την εξουσία εν ονόματι, αλλά αν το επιθυμεί και εις βάρος, της πραγματικής πλειοψηφίας του λαού.
Το γεγονός αυτό κατά τη γνώμη ενός απλού πολίτη όπως εγώ αποτελεί εκτροπή από τη δημοκρατική νομιμότητα κατά την οποία η πλειοψηφία κυβερνά και η μειοψηφία ελέγχει. Γιατί σήμερα η μεν μειοψηφία κυβερνά, η δε πλειοψηφία είναι καταδικασμένη να υφίσταται παθητικά τις αποφάσεις της.
Γεγονός που κατά τη γνώμη μου νομιμοποιεί την ανυπακοή και την καθιστά όργανο άμυνας των πολλών απέναντι σε μια έωλη και ουσιαστικά αντιδημοκρατική νομιμοποίηση των ολίγων.
Στον πρώτο γύρο των εκλογών για τον «Καλλικράτη» το ΠαΣοΚ απώλεσε ένα εκατομμύριο των ψηφοφόρων του. Αυτό σημαίνει ότι με τον α΄ ή τον β΄ τρόπο οι οπαδοί του κυβερνώντος κόμματος διαφώνησαν με την πολιτική του. Πώς καταγράφεται λοιπόν αυτή η αποδοκιμασία του κυβερνητικού προγράμματος από τους ίδιους τους οπαδούς του σε συνταγματικό επίπεδο ουσίας και όχι τύπων; Και κυρίως ποια είναι στο επίπεδο πραγματικής δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος; Και με ποιες επιπτώσεις στην πορεία της χώρας; Και με ποιο ουσιαστικό και όχι τυπικό και διάτρητο κύρος όπως τώρα θα εξακολουθεί να έχει το μονοπώλιο των αποφάσεων στη Βουλή για την ψήφιση νόμων και μέτρων χάρη στην κυβερνητική πλειοψηφία;
Πρόκειται για ένα συνταγματικό αδιέξοδο, που βαρύνει, αλλοιώνει και βλάπτει τη χρηστή διακυβέρνηση της χώρας, οδηγώντας σε μια ουσιαστική κατάχρηση εξουσίας, και μετατρέπει τη Βουλή σε ένα άλλοθι για μια κατ΄ ουσίαν δικτατορική επιβολή μιας μειοψηφίας επί της πλειοψηφίας. Με άλλα λόγια οδηγεί στην καταπάτηση της Δημοκρατίας ως συστήματος που διασφαλίζει ίσα δικαιώματα σε όλους τους πολίτες. Υποθέτω ότι μετά τη μετατροπή του πολιτεύματος από προεδρικό σε πρωθυπουργοκεντρικό ο ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας, που είναι κατά το Σύνταγμα «ρυθμιστής του πολιτεύματος», παραμένει παθητικός.
Τι δέον γενέσθαι; Το ιδεώδες θα ήταν η ίδια η κυβέρνηση να αποκτούσε συναίσθηση της θέσης της και να αναζητούσε μέσα και έξω από τη Βουλή την ευρύτερη δυνατή συναίνεση, επιδιώκοντας οι όποιες αποφάσεις να έχουν την έγκριση της ουσιαστικής πλειοψηφίας του λαού, παύοντας να οχυρώνεται αλαζονικά σε μια συνταγματική νομιμότητα που μοιάζει με το «άδειο πουκάμισο» του Γιώργου Σεφέρη.
Σήμερα μπορούμε να πούμε ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός, δηλαδή ιστορικά και εθνικά ακατάλληλος να υποστηρίξει τα δικαιώματα του λαού του.
Στο μεταξύ και ώσπου η πολιτική εξουσία να επιλύσει τα προβλήματά της, εμείς η συντριπτική πλειοψηφία των ανεξάρτητων πολιτών έχουμε ηθικό, εθνικό και δημοκρατικό χρέος να θεωρούμε τις αποφάσεις αυτής της ουσιαστικής μειοψηφίας, σε μια εποχή μάλιστα που έχει παραδώσει τις τύχες της χώρας μας στους ξένους, ως ηθικά, εθνικά και δημοκρατικά παράνομες, αντιτάσσοντας το όπλο της ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ στις ηθικά, εθνικά, δημοκρατικά και ιστορικά παράνομες αποφάσεις της.
Ανυπακοή, ατομική και συλλογική, σε όλα τα αντιλαϊκά μέτρα που παίρνονται μάλιστα κατ΄ επιταγήν των ξένων επιτηρητών μας και που θίγουν, εκτός από τα συμφέροντα του Λαού και της χώρας, την προσωπική, λαϊκή και εθνική μας αξιοπρέπεια.
Στην ιστορία των δημοκρατιών η πολιτική ανυπακοή υπήρξε το μέσο μη βίαιης και διαφανούς αντίστασης του συνειδητού πολίτη απέναντι στις αποφάσεις μιας κυβέρνησης που παραβιάζει τους θεμελιώδεις κανόνες της κοινωνικής συμβίωσης. Η πολιτική ανυπακοή δεν είναι μια αυθαίρετη έννοια. Είναι μια ολόκληρη θεωρία της πολιτικής επιστήμης και του Συνταγματικού Δικαίου και κεκτημένο του πολιτικού και συνταγματικού μας πολιτισμού. Ας μην ξεχνάμε την ακροτελεύτια διάταξη του Συντάγματός μας: «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων».

kafeneio-gr.blogspot

Προμήνυμα μεγάλων συμφορών

Γράφει ο Μίκης Θεοδωράκης
«Με τον κοινό νου που διαθέτω, δεν μπορώ να εξηγήσω και ακόμα περισσότερο να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία…κατρακύλησε η χώρα μας από τα επίπεδα του 2009 σε τέτοιο σημείο, ώστε με το ΔΝΤ να απολέσουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να τεθούμε σε καθεστώς κηδεμονίας…

Και είναι περίεργο ότι κανείς έως τώρα δεν ασχολήθηκε με το πιο απλό, δηλαδή την οικονομική μας διαδρομή με αριθμούς και στοιχεία από τότε έως τώρα, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς οι αδαείς τους πραγματικούς λόγους αυτής της πρωτοφανούς και ιλιγγιώδους εξελίξεως, που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της εθνικής μας αυτοτέλειας και μαζί της την διεθνή ταπείνωση.

Άκουω για το χρέος των 360 δισεκατομμυρίων, όμως συγχρόνως βλέπω ότι τα ίδια και μεγαλύτερα χρέη έχουν πολλές άλλες χώρες. Άρα δεν μπορεί να είναι αυτή η βασική αιτία της κακοδαιμονίας. Επίσης με προβληματίζει το στοιχείο της υπερβολής στα διεθνή χτυπήματα με στόχο την χώρα μας, μαζί με ένα τόσο καλά εναρμονισμένο συντονισμό εναντίον μιας ασήμαντης οικονομικά χώρας, που καταντά ύποπτος. Έτσι οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι κάποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν, για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ, που αποτελεί βασικό παράγοντα της επεκτατικής πο! λιτικής των ΗΠΑ και όλα τα άλλα περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ήταν στάχτη στα μάτια μας, για να μη φανεί ότι πρόκειται για μια καθαρά αμερικανική πρωτοβουλία, για να μας ρίξει σε μια εν πολλοίς τεχνητή οικονομική κρίση, ώστε να φοβηθεί ο λαός μας, να φτωχύνει, να χάσει πολύτιμες κατακτήσεις και τέλος να γονατίσει, έχοντας δεχθεί να τον κυβερνούν ξένοι. Όμως γιατί; Για να εξυπηρετηθούν ποια σχέδια και ποιοι στόχοι;

Παρ’ ό,τι υπήρξα και παραμένω οπαδός της ελληνοτουρκικής φιλίας, εν τούτοις πρέπει να πω ότι με φοβίζει αυτή η αιφνίδια σύσφιξη των κυβερνητικών σχέσεων, οι επαφές υπουργών και άλλων παραγόντων, οι επισκέψεις στην Κύπρο και η έλευση του Ερντογκάν. Υποψιάζομαι ότι πίσω απ’ αυτά κρύβεται η αμερικανική πολιτική με τα ύποπτα σχέδιά της, που αφορούν τον γεωγραφικό μας χώρο, την ύπαρξη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, το καθεστώς της Κύπρου, το Αιγαίο, τους βόρειους γείτονές μας και την αλαζονική στάση της Τουρκίας, με μόνο εμπόδιο την καχυποψία κα! ι την εναντίωση του ελληνικού λαού.

Όλοι γύρω μας, ποιος λίγο ποιος πολύ, είναι δεμένοι στο άρμα των ΗΠΑ. Η μόνη παραφωνία εμείς, που από την επιβολή της Χούντας και την απώλεια του 40% της Κύπρου ως τους εναγκαλισμούς με τα Σκόπια και τους υπερεθνικιστές Αλβανούς, δεχόμαστε συνεχώς χτυπήματα δίχως να βάλουμε μυαλό.

Θα έπρεπε λοιπόν να καταργηθούμε ως λαός και αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα. Καλώ τους οικονομολόγους, πολιτικούς, αναλυτές να με διαψεύσουν. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλη λογικοφανής εξήγηση παρά το γεγονός ότι υπήρξε μια διεθνής συνωμοσία, στην οποία συμμετείχαν και οι Ευρωπαίοι φιλοαμερικανοί τύπου Μέρκελ, η ευρωπαϊκή Τράπεζα, ο διεθνής αντιδραστικός τύπος, που όλοι μαζί συνωμότησαν για το «μεγάλο κόλπο» της υποβάθμισης ενός ελεύθερου Λαού σε υποτελή. Τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να δώσω καμμία άλλη εξήγηση. Παραδέχομαι όμως ότι δεν διαθ! έτω ειδικές γνώσεις αλλά μιλώ βασισμένος στον κοινό νου. Ίσως και πολλοί άλλοι να σκέφτονται όπως εγώ κι αυτό ίσως το δούμε στις μέρες που θα ‘ρθουν.

Πάντως θα ήθελα να προετοιμάσω την κοινή γνώμη και να τονίσω ότι εάν η ανάλυσή μου είναι ορθή, τότε η οικονομική κρίση (που όπως είπα μας επεβλήθη) δεν είναι παρά μόνο το πρώτο πικρό ποτήρι στο λουκούλειο γεύμα που θα ακολουθήσει και που αυτή τη φορά θα αφορά ζωτικά και κρίσιμα εθνικά μας θέματα, που δεν θα ήθελα ούτε να φανταστώ πού θα μας οδηγήσουν.
Μακάρι να έχω άδικο.»

mistikos-planitis.blogspot