Εργαζόμενοι των 100 ευρώ οι Έλληνες

2016-10-24_133747

ΑΙΣΧΟΣ! Οι μισθοί των εργαζομένων είναι κάτω από το επίδομα ανεργίας

Την εμφάνισή της στην αγορά εργασίας έκανε η γενιά των 100 ευρώ, με τους δανειστές να πηγαινοέρχονται στην Ελλάδα απαιτώντας νέες μειώσεις στον κατώτατο μισθό του ιδιωτικού τομέα και την κυβέρνηση να «παζαρεύεται» κεκτημένα χρόνων.
Της Αμέλιας Αναστασάκη
Με τον κίνδυνο μην μείνουν άνεργοι, εκατοντάδες χιλιάδες νέοι αναγκάζονται να απασχολούνται με δουλειές του ποδαριού, χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και χωρίς ασφαλιστικές εισφορές, αποδεχόμενοι μισθούς κάτω από τα όρια της φτώχειας. Μπροστά στον εφιάλτη της ανεργίας, δεν αρνούνται να λένε «ναι» για εργασία, με αμοιβές που δεν ξεπερνούν τα 100 ευρώ!Τα στοιχεία σοκάρουν από μόνα τους. Περίπου 130.000 εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα αμείβονται με μεικτό μηνιαίο μισθό έως 100 ευρώ, ενώ 350.000 με μηνιαίους μισθούς που κυμαίνονται από 100 έως και 400 ευρώ μεικτά! Οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι ανήκουν στην κατηγορία εκείνων που έχουν υπογράψει συμβάσεις εργασίας μερικής απασχόλησης ή εκ περιτροπής εργασία 2/ 3 ημερών την εβδομάδα, ή και μερικών ωρών την εβδομάδα.

Όλα αυτά την ώρα που ήδη ο κατώτατος μισθός για εργαζόμενους έως 25 ετών είχε κατρακυλήσει στα 511 ευρώ μικτά δηλαδή 429,24 καθαρά, ενώ για εργαζόμενους άνω των 25 ετών στα 586 μικτά δηλαδή 492,24 ευρώ καθαρά. Μάλιστα, το κατώτατο ημερομίσθιο για νέους έως 25 ετών αγγίζει τα 22,83 ευρώ μικτά – δηλαδή 19,18 καθαρά, ενώ για άνω των 25 ετών τα 26,18 ευρώ μικτά δηλαδή 22 ευρώ καθαρά. Ενώ για τους υπάλληλους άνω των 25 ετών ο κατώτατος μισθός δεν ξεπερνά τα 586,08 € και για τους εργατοτεχνίτες άνω των 25 ετών το κατώτατο ημερομίσθιο είναι 26,18 €, και για τους υπάλληλους κάτω των 25 ετών ο κατώτατος μισθός ορίζεται στα 510,95 € και για τους εργατοτεχνίτες κάτω των 25 ετών το κατώτατο ημερομίσθιο δεν ξεφεύγει από τα 22,83€.

Να σκεφτεί κανείς ότι, ο κατώτατος μισθός την περίοδο 2010-2015 σημείωσε μείωση κατά 24,7% και κατά 34,3% για τους νέους ηλικίας κάτω των 25 ετών.

Την ίδια στιγμή, η απασχόληση έχει μειωθεί στο 53%, ενώ η ανεργία είναι κατά πολύ υψηλότερη από το 25% των στατιστικών. Περίπου ένας στους δύο είναι μακροχρόνια άνεργος, κάτι που σημαίνει ότι βρίσκεται εκτός αγοράς εργασίας για τουλάχιστον ένα χρόνο!

– 500.000 ημιαπασχολούμενοι ιδιωτικοί υπάλληλοι αμείβονται καθαρά με λιγότερο από 360 ευρώ!

– Η ανασφάλιστη εργασία αγγίζει τουλάχιστον το 30%.

– Απλήρωτοι είναι πάνω από 1 εκατομμύριο εργαζόμενοι!

– Μία στις δύο προσλήψεις αφορά σε μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση.

– Από το 2010 και έπειτα έγιναν μειώσεις μισθών που έφτασαν στο 50%.

Εξοντωντική φορολόγηση, αύξηση των εισφορών αλλά και δραματικές επιπτώσεις στην αγορά εργασίας, οδήγησαν σε οικονομικό αδιέξοδο επιχειρήσεις και ελληνικά νοικοκυριά, φέρνοντας την απόλυτη ανατροπή στο εργασιακό τοπίο με την επικράτηση ευέλικτων μορφών απασχόλησης και τη δημιουργία μίας νέας γενιάς εργαζομένων που παλεύουν για την επιβίωσή τους.

newsbomb.gr

Το διαβάσαμε από το: Τέλος η γενιά των 500 ευρώ! «Εγκαινιάστηκαν» οι εργαζόμενοι των 100! http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2016/10/500-100.html#ixzz4O0W2yso1

Advertisements

Το παγκόσμιο νόμισμα η απάντηση στην κρίση του ευρώ


g-708_41-1
netakias

Μήπως το Παγκόσμιο Νόμισμα θα είναι η απάντηση-θηλιά, που θα μας σερβίρουν απέναντι στην Κρίση του ΕΥΡΩ;

Αγορές και Παγκόσμια διακυβέρνηση.

ΑΘΗΝΑ, 28 Απριλίου 2010, στο Συνέδριο του Economist με θέμα: «Meeting the challenges through leadership strategy» ο τότε Πρωθυπουργός κ.Γιώργος Παπανδρέου λέει, την γνωστή πλέον, φράση «Χρειαζόμαστε παγκόσμια διακυβέρνηση, παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση και τη χρειαζόμαστε γρήγορα!».
Πολλοί τότε ξαφνιάστηκαν με την αμεσότητα και την ευκολία με την οποία μίλησε για μια παγκόσμια διακυβέρνηση, αλλά για όσους γνωρίζουν τις θέσεις του ιδίου, αλλά κι άλλων μελών της Σοσιαλιστικής Διεθνούς αλλά και του διεθνούς οικονομικού κατεστημένου δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο.

Τι εννοεί όμως λέγοντας «Παγκόσμια Διακυβέρνηση»;

Το εξηγεί αναλυτικότερα ο ίδιος λίγους μήνες μετά κατά την έναρξη των εργασιών της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στις 21 Ιουνίου 2010 στη Νέα Υόρκη. Εκεί αφού αναλύει το πως η Ελλάδα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα, λόγω της παγκόσμιας κρίσης και όντως η Ελλάδα υπήρξε ο αδύναμος κρίκος, καταλήγει πως επρόκειτο παρά ταύτα για μια συστημική κρίση, ευρέως φάσματος, την απαρχή της οποίας σηματοδότησε η οικονομική κρίση του 2008. Συμπεραίνει λοιπόν ότι το αντίδοτο στην επέλαση των Αγορών και της χρηματοπιστωτικής κρίσης που αυτές προκάλεσαν, υπάρχει ανάγκη για αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών, όπως αυτή μπορεί να εκφραστεί μέσα από οργανισμούς όπως οι G20, το ΔΝΤ κι η Σοσιαλιστική Διεθνής.
Σύμφωνα με την αντίληψη του, η Παγκοσμιοποίηση είναι μια θετική πρόοδος στην οποία όμως οι Αγορές, όπως έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε το Τραπεζικό κι Επενδυτικό παγκόσμιο σύστημα, είναι ανεξέλεγκτες και «η υπερβολική εξάρτηση από τις αγορές ως ένα μέτρο της ανάπτυξης και την υπόθεση ότι οι αγορές είναι πάντα σωστές, αποδείχθηκε τελικά ότι είναι λάθος.» ( 12/8/2010, The Christian Science Monitor)

g-708_41-1
Τα εθνικά κράτη όμως μόνα τους δεν διαθέτουν την ικανότητα να αντιμετωπίσουν τα παγκόσμια ζητήματα. Ταυτόχρονα, η συγκέντρωση της εξουσίας, του κεφαλαίου και των μέσων ενημέρωσης επέτρεψε σε μια προνομιούχο ελίτ με παγιωμένα συμφέροντα για να εγκλωβίσει τις δημοκρατικές διαδικασίες μας, άρα παρά τις καλές προθέσεις των κυβερνήσεων τις Ελλάδας ή της Ισπανίας ή της Πορτογαλίας να αντιμετωπίσουν δημοκρατικά την κρίση, οι Αγορές είναι πιο ευέλικτες και ποιο γρήγορες στην λήψη αποφάσεων.
«Πρόκειται για μια ανισορροπία που αντανακλάται στις πολιτικές μας. Φυσικά οι πολιτικές, όλοι γνωρίζουμε, εξακολουθούν να είναι τοπικές, είναι εθνικές. Αυτές μέχρι σήμερα υπήρξαν επιτυχείς και ικανές. Αλλά η δημοκρατία σήμερα πρέπει να γίνει παγκοσμιοποιημένη» (15/11/2010 Council of the Socialist International – Opening)

Το συμπέρασμα είναι ότι δεν έχει σημασία πόσο ισχυρή είναι η χώρα ή πόσο ισχυρή η οικονομία, το εθνικό κράτος, μόνο του δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίσει τα διακρατικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε τώρα. Είτε πρόκειται για διακρατική κερδοσκοπία, είτε πρόκειται για την κλιματική αλλαγή ή αν είναι η ανεργία των νέων.

Ενώ για την δημοκρατία και τις εκλογές, από το Παρίσι εξέφρασε την άποψη ότι «Εμείς οι πολιτικοί ηγέτες πρέπει να μπορούμε να σκεφτόμαστε και να δρουμε πέραν των εκλογικών κύκλων, αλλά και πέρα από τα εθνικά σύνορα. Αυτό είναι όπου οι οργανώσεις, όπως η Σοσιαλιστική Διεθνής μπορεί να έχουν μεγάλο αντίκτυπο. Θα σκεφτούμε τη συνολική εικόνα. Μιλάμε γι αυτή της παγκόσμιας δημοκρατικής διακυβέρνησης. Μπορούμε να δώσουμε συνέχεια στo πολιτικό μας πρόγραμμα πέρα από τους κύκλους των εκλογών. Μπορούμε να δείξουμε στους ανθρώπους, τους πολίτες μας και ψηφοφόρους ότι δεν είναι μόνοι, ότι υπάρχει ελπίδα, ότι υπάρχει ένα παγκόσμιο κίνημα, ότι υπάρχει αλληλεγγύη, ότι υπάρχει μια παγκόσμια προοπτική, αρκεί να ενώνουμε τις προσπάθειές μας»

Η λύση δηλαδή των μνημονίων που επιβλήθηκε στην Ελλάδα κι όλοι βιώνουμε στην καθημερινότητα μας είναι ο δρόμος που θα μας οδηγήσει στην απελευθέρωση από την πίεση των Αγορών και του παγκόσμιου Καπιταλισμού, όπως τον αντιλαμβάνονται τα νεο φιλελεύθερα think tanks, ενώ τα μέτρα λιτότητας που οι κυβερνήσεις επιβάλλουν είναι προσωρινά αναγκαία γιατί δεν υπάρχει αυτή η Παγκοσμιοποιημένη αλληλεγγύη.

Θα ζητήσουμε μόνοι μας την βοήθεια τους.

Όλοι γνωρίζουμε πως η χώρα μας βρέθηκε στο έλεος των Αγορών αδυνατώντας να δανειστεί τον Μάιο του 2010, οπότε δημιουργήθηκε ένα μνημόνιο από την ΕΕ και το ΔΝΤ το οποίο ανέλαβε να μας «προστατεύσει» από τις αρπακτικές διαθέσεις των Αγορών. Αυτό έγινε μεταφέροντας τα δάνεια που χρωστούσε η Ελλάδα στις Τράπεζες με την μορφή ομολόγων, σε διακρατικά ενυπόθηκα δάνεια. Δηλαδή σε χρήματα που πάλι προέρχονται από το Τραπεζικό σύστημα και την ΕΚΤ με υποθήκη την περιουσία της χώρας ενώ σήμερα με το Μνημόνιο ΙΙ δημιουργήθηκε κι ένα ταμείο όπου όλα τα έσοδα του Κράτους θα δίδονται κατά προτεραιότητα στην αποπληρωμή των υπέρογκων Δανείων.
Οι συμφωνίες που υπόσχονται σωτηρία της Ελλάδας, αλλά και τον άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, βασίζονται μονομερώς σε μέτρα λιτότητας και προκαλούν ύφεση, ενώ οι διαρθρωτικές αλλαγές που διατείνονται ότι θα βελτιώσουν την κατάσταση, λίγα έχουν να προσφέρουν στην πραγματική οικονομία που στερείτε διαρκώς ρευστού, αφού αυτό καταλήγει στην αποπληρωμή παλαιότερων δανείων και τόκων και δεν μπαίνει στην Αγορά. Η ανάπτυξη φαντάζει όλο και πιο μακρινό όνειρο, ενώ η παραμικρή απόκλιση από το πρόγραμμα σημαίνει νέα οικονομική βοήθεια, νέα σωτηρία, νέο δανεισμό ή πτώχευση. Ήδη το πολυδιαφημισμένο κούρεμα του PSI, πριν ακόμη ολοκληρωθεί, πολλοί οικονομικοί αναλυτές το θεωρούν λίγο και προτείνουν στο μέλλον και δεύτερο.

Οι Τράπεζες, το ΔΝΤ και όλα τα λόμπι το γνωρίζουν ότι τα μέτρα είναι αδιέξοδα και γι αυτό αντιδημοφιλή από προηγούμενες «επισκέψεις» τους σε χώρες του Τρίτου Κόσμου και στην Λατινική Αμερική. Τώρα θα έχουν όμως να αντιμετωπίσουν πολίτες Ευρωπαϊκών Κρατών με έντονη ταξική συνείδηση και κοινωνικά δικαιώματα κι όσο πλησιάζουν στο αδιέξοδο θα πρέπει να έχουν σκεφτεί και την διέξοδο διαφυγής ώστε αυτή να είναι ελεγχόμενη και επίσης κερδοφόρα. Εδώ προετοιμάζουν την λύση της Παγκόσμιας Οικονομικής Διακυβέρνησης.

«Πρέπει να αλλάξουμε μια ευρύτερη κοινωνία, το σημερινό παγκόσμιο χωριό μας».

( 29/10/2011 Κρήτη, Σοσιαλιστική Διεθνή.)
Πολλά από αυτά που φαίνονται εξ αρχής μικρής σημασίας, ή πολύ τοπικά ως αναφορά την εμβέλεια τους ή την επίδραση τους δεν είναι και τόσο αθώα. Η κυβέρνηση Παπανδρέου το πρώτο μεγάλο μέτρο που κατάφερε τελικά να περάσει, είναι ο νόμος για την ευκολότερη απόδοση Ιθαγένειας. Κανείς δεν αρνηθείτε καθ’ εαυτό την εργασία ούτε την δίκαιη αμοιβή των μεταναστών, αν και τουλάχιστον στην Ελλάδα με την γραφειοκρατία και την έλλειψη επαρκών ελέγχων χρησιμοποιήθηκαν οι αλλοδαποί για να παρακάμπτουν παρανόμως εργατικά δικαιώματα όπως για παράδειγμα με την ανασφάλιστη εργασία.
Το σκεπτικό όμως ενός τέτοιου νόμο εντάσσεται καθαρά σε μια Παγκοσμιοποιημένη Κοινωνία.
Η παγκοσμιοποίηση μετά την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων προσπαθεί να επιβάλλει και την ελεύθερη διακίνηση Ανθρώπων. Τα κράτη κι οι πολίτες έχουν σχέση αλληλεπίδρασης κι άρα αλληλεξάρτησης η οποία πρέπει να διαρραγεί ώστε να ομογενοποιηθεί η κρίσιμη μάζα πολιτών που επηρεάζει το πολίτευμα και το πολιτικό προσωπικό, να νοιώθει ο κάτοικος μιας χώρας περισσότερο πολίτης τους κόσμου, παρά του κράτους ή της εκάστοτε εθνικής ομάδας. Ακόμη κι η λέξη «Οικονομικοί μετανάστες» που χρησιμοποιούν προδίδει την σκοπιμότητα. Δηλαδή αποδεικνύουν ότι η σχέση τους με το κράτος που τους φιλοξενεί είναι κατά 99% καθαρά οικονομική! Δηλαδή ευκαιριακή! Δεν ήρθαν ούτε για τον πολιτισμό, ούτε για το τρόπο ζωής ούτε γιατί ήθελαν να γίνουν Έλληνες, ή Γερμανοί κτλ και να αποποιηθούν την ταυτότητα τους, τους συγγενείς και φίλους, τον εαυτό τους το ίδιο!
Όσο έχουν δουλεία στην Ελλάδα θα γίνονται Έλληνες Ιθαγενείς. Αν χτιστεί ένα εργοστάσιο από την άλλη πλευρά των συνόρων περνάνε στο νέο εργοδότη και γίνονται Βούλγαροι Ιθαγενείς κ.ο.κ.; Ο μαζικός καταναλωτικός οικονομικός πολιτισμός του τζιν, της κόλα και του Χολυγουντ που έχει ήδη κατακτήσει τον κόσμο, τείνει να γίνει και βιολογικός. Οι άνθρωποι θα αλλάζουν ιθαγένεια ανά γενεά όπως τα κεφάλαια.
Τέτοιες πρακτικές διαταράσσουν την ομοιογένεια του εκλογικού σώματος κι έτσι ελέγχονται καλύτερα τα εκλεγμένα κέντρα των αποφάσεων. Αυτό είναι μια αρχή της δημοκρατίας που είχε παρατηρήσει κι ο Θουκυδίδης που λέει στο επικήδειο του Περικλή ότι αν υπάρχουν ισόψηφοι αλλά όχι ομόφυλοι ο καθένας κοιτάει το συμφέρον του («.πάντες τε ισόψηφοι όντες και ουχ ομόφυλοι το εφ’εαυτόν έκαστος σπεύδει» -Θουκυδίδου Ιστορία βιβλίο 1 141)
Το Παγκόσμιο Νόμισμα.

Ως αντίβαρο του παγκόσμιου Χρηματοπιστωτικού Συστήματος η λύση που προτείνουν είναι η δημιουργία ενός Παγκόσμιου Νομίσματος.
Εδώ και χρόνια οι γκουρού της οικονομίας όπως Τζωρτζ Σόρος μιλάνε για τα οφέλη της «ανοιχτής κοινωνίας» και για την ομαλή πτώση του Αμερικανικού Δολαρίου υπέρ ενός Παγκόσμιου Νομίσματος, όπως δήλωσε σε συνέντευξη του στους
Ο νομπελίστας οικονομολόγος Ιωσήφ Στιγκλιτς και αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, σύμβουλος επίσης του κ.Παπανδρέου, μιλάει κι αυτός για μια ανθρώπινη Παγκοσμιοποίηση. Σε άρθρο του επι τη ευκαιρία επιλογής νέου Προέδρου στο ΔΝΤ ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «Οι άνθρωποι θα πρέπει να τίθενται σε προτεραιότητα και όχι οι μέτοχοι των τραπεζών και οι επενδυτές» ενώ παρακάτω κατακρίνει τις «Απλοϊκές συνταγές όπως » η λιτότητα είναι προς το συμφέρον σας» το μόνο που κάνουν είναι να επιδεινώνουν τα προβλήματα» ενώ ήταν επιθετικός κατά των Τραπεζών «Είναι ακόμα εφικτό να διασωθούν οι τράπεζες και παράλληλα να προφυλαχθούν οι εργαζόμενοι και οι φορολογούμενοι, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι οι μέτοχοι και οι ομολογιούχοι (των τραπεζών) θα τα χάσουν όλα»
Ποια είναι όμως η σωτηρία που προτείνει;

Θα εκδώσουν παγκόσμιο νόμισμα, όχι με την έννοια που μέχρι σήμερα γνωρίζουμε, φυσικά θα υπάρχει το δολάριο, το Ευρώ, το γιέν, στις ιδιωτικές συναλλαγές, αλλά αυτά θα καθορίζονται σε κεντρικό πλέον επίπεδο από τις Τράπεζες και τα καρτέλ που είθισται να αποκαλούμε «Αγορές». O Στιγκλιτς προτείνει να υλοποιηθεί αυτό με την αναβάθμιση του SDR, ή την έκδοση ενός νομίσματος απευθείας από ΔΝΤ.
Τα «Ειδικά Τραβηχτικά Δικαιώματα» (Special Drawing Rights-SDR) είναι ένα είδος διεθνούς «αποθεματικού νομίσματος» που δημιουργήθηκε από το ΔΝΤ το 1969. Αρχικά ήταν συνδεδεμένο με το χρυσό αλλά σήμερα μετέχουν το δολάριο, το γεν, η στερλίνα και το Ευρώ και καθορίζεται σύμφωνα με την αξία τους και χρησιμοποιείται κυρίως ως λογιστική μονάδα από το ΔΝΤ. Χρησιμεύει στην αναπλήρωση των συναλλαγματικών αποθεμάτων όποιας χώρας μετέχει στο ΔΝΤ, ενώ αναζητείται κι η συμμετοχή του Κινέζικου Γουάν.
Το σκεπτικό τους είναι απλό. Οι ανισορροπίες κι η απορύθμιση των Αγορών αν και δεν οφείλονται αποκλειστικά, όπως πιστεύουν στο διεθνές νομισματικό σύστημα, δεν μπορεί το ίδιο από μόνο του να τις αντιμετωπίσει οπότε χρειάζεται ριζική μεταρρύθμιση.
Το δολάριο σαν παγκόσμιο νόμισμα έχει δείξει τις αδυναμίες του, γιατί όπως και να το κάνουμε είναι τελικά ένα Εθνικό νόμισμα και επηρεάζεται από τα σκαμπανεβάσματα της Αμερικανικής Οικονομίας όσο και από τις εκάστοτε κυβερνήσεις του Λευκού Οίκου. Οπότε ενισχύοντας τον παγκόσμιο ρόλο των SDR θα αυξηθεί κατά συνέπεια κι η ευελιξία κι η δύναμη του ΔΝΤ να επεμβαίνει σε χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα όπως οι χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου ή του Τρίτου Κόσμου.
Σε σχετικό άρθρο του στους Financial Times γράφει «Ένας τρόπος θα ήταν για το ΔΝΤ να χρησιμοποιούν αυτά τα SDR για τη χρηματοδότηση δανείων σε χώρες που χρειάζονται βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση, όπως συνέβη πρόσφατα στην Ελλάδα και την Ιρλανδία. Τελικά τα SDR θα μπορούσαν να γίνουν ο κύριος, ή ακόμα και ο μόνος μηχανισμός για τη χρηματοδότηση του ΔΝΤ.» ενώ παρακάτω επανέρχεται « Περαιτέρω, όταν συμβαίνουν κρίσεις σε πολλές χώρες ταυτόχρονα, όπως συνέβη, για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του 1998 στην ανατολική ασιατική κρίση, το ΔΝΤ θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί εξ ολοκλήρου από νέες εκδόσεις SDR για απεριόριστα ποσά. Εάν και όταν η παγκόσμια οικονομία ανακάμψει ή υπάρξει ξαφνική αστάθεια, οι εκδόσεις των SDR θα μπορούσαν στη συνέχεια να σταματήσουν, ή ακόμα και να απορροφηθούν.
Έτσι, το ΔΝΤ θα έχει μεγαλύτερο ρόλο στη δημιουργία ρευστότητας επίσημα, κατά τρόπο που να καμφθεί τόσο ύφεσης και των πληθωριστικών τάσεων σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.»
Σήμερα μάλιστα συμβαίνει σε παγκόσμιο επίπεδο οι τιμές χρυσού να έχουν πάρει ανοδική πορεία λόγο της αυξημένης ζήτησης, που όμως δεν εξηγείτε ούτε από κάποιον πανικό που συνήθως είναι παροδικός ούτε από τον παγκόσμιο πληθωρισμό, αυτό που φαίνεται να οδηγεί τις τρέχουσες τιμές του χρυσού, είναι ότι τα επίπεδα του δημόσιου χρέους των ΗΠΑ έχουν αυξηθεί στο σημείο όπου το χρέος θα εξοφληθεί σε μεγάλο βαθμό από υποτιμημένο νόμισμα.
Με άλλα λόγια, φοβούνται αυτό που ονομάζεται «νομισματοποίηση του χρέους» δηλαδή την δημιουργία χρήματος από την κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ (FED) και το νέο χρήμα στη συνέχεια θα δανειστεί η κυβέρνηση του Λευκού Οίκου για να καλύψει τις ανάγκες της χώρας. Έτσι οι περισσότεροι επιλέγουν την ασφάλεια του χρυσού, τόσο που αυτό ανάγκασε και τον Πρόεδρο της FED Ben Bernanke να αφιερώσει μεγάλο μέρος της τελευταίας ομιλίας του σου πανεπιστήμιοιο Τζώρτζ Ουάσιγκτον στις 20 Μαρτίου του ενεστώτος έτους στα «ελαττώματα» του χρυσού προβληματιζόμενος με την αποδυνάμωση του δολαρίου (η ομιλία http://www.federalreserve.gov).
Τελικά βλέπουμε ότι παγκόσμιο κέντρο εξουσίας μετατοπίζεται όλο και περισσότερο προς μια ισχυρότερη ομάδα των G20 ως θεματοφύλακα της Σταθερότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης της Παγκόσμιας Οικονομίας και για να γίνει αυτό θα χρειαστεί και τα μέσα, δηλαδή τον έλεγχο μιας παγκόσμιας νομισματικής μονάδας.
Άρα το σκεπτικό του κ.Παπανδρέου στην «δημοκρατική» Παγκόσμια διακυβέρνηση είναι οι G20, οι οποίοι είναι «εκλεγμένοι» αντιπρόσωποι των Κρατών τους. Είναι όμως έτσι; Τα τελευταία δύο χρόνια βιώνουμε στην Ελλάδα τον έλεγχο μιας «Τρόικα» εκπροσώπων του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ οι οποίοι αν κι εκπροσωπούν τυπικά την Κομισιόν, τουλάχιστον από την πλευρά του Ματιάς Μόρς δεν λογοδοτούν σε αυτό, ενώ ακόμη κι όταν κληθήκαν να ενημερώσουν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τα τεκταινόμενα στη Ελλάδα, αρκέστηκαν σε μια απλή ενημέρωση. Ενώ ακόμη και ο πρόσφατος μηχανισμός του EFSF που θα αναλάβει την Χρηματοδότηση εφεξής της Ελλάδα, θα είναι τελικά ένας ανεξάρτητος φορέας της ΕΕ που δεν υπόκεινται σε κανέναν ουσιαστικά Δημοκρατικό έλεγχο.
Έχουμε μπει σε ένα τούνελ όπου από την μια πλευρά βρίσκονται οι Αγορές κι η απειλή της ύφεσης της λιτότητας ή ακόμη και της χρεοκοπίας κι από την άλλη, αυτό που θέλουν να μας παρουσιάσουν ως δημοκρατική διέξοδο και είναι ένα απλώς ένα άλλο μοντέλο ελέγχου της Οικονομίας πάλι Παγκοσμιοποιημένου με τις κρατικές μας οντότητες σε δεύτερη μοίρα.
Το χρέος όμως διαρκώς θα αυξάνετε, όχι μόνο της χώρας μας, αλλά των άλλων χωρών, ίσως διαλέξουν να κάνουν ένα συνολικό διακανονισμό για όλες τις χώρες μαζί, αφού σιγά σιγά η αποπληρωμή του θα φαντάζει ολοένα περισσότερο αδύνατη. Οι ίδιοι που μας οδηγούν στην λιτότητα θα είναι κι αυτοί που θα δώσουν την έξοδο που οι ίδιοι έχουν προετοιμάσει για εμάς σε ένα παιχνίδι win-win γι αυτούς αλλά σε ένα κόσμο που δεν ελέγχουμε πια και θα είμαστε ανήμποροι να επηρεάσουμε.

Απο τον Σεπτέμβριο του 2012 μάλιστα έχει συσταθεί επιτροπή μεταξύ των θεσμών της Ευρώπης ώστε να υλοποιηθεί ένας Κεντρικός Προυπολογισμός στις Βρυξέλλες για όλα τα Κράτη ή ότι έχει απομείνει από αυτα!
Το όνειρο της συμμετοχή μας στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι μόνο δεν μας έδωσε την δύναμη να ακουστεί η φωνή μας και οι θέσεις των Ελλήνων πολιτών, αλλά αποδεικνύεται κι ο Δούρειος Ιππος κάθε ίχνους Εθνικής Ανεξαρτησίας και δημοκρατικών κατακτήσεων που είχαμε ως σήμερα.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

· George Papandreou – April 29, 2010 Economist Conference http://tinyurl.com/bw5xtlo
· George Papandreou – June 21, 2010 Socialist International NY http://tinyurl.com/crzula4
· George Papandreou – August 12, 2010 The Christian Science Monitor
· George Papandreou – September 20, 2010 UN General Assembly http://tinyurl.com/d426rkz
· George Papandreou – November 15, 2010 OECD headquarters, Paris http://tinyurl.com/ca3g9ua
· George Soros – October 23, 2009 Financial Times http://tinyurl.com/boskkmt
· Joseph E. Stiglitz – March 31, 2011 The best alternative to a new global currency http://tinyurl.com/codptc7
· Joseph E. Stiglitz – June 3, 2011 Choosing the IMF’s Next Leader http://tinyurl.com/6ref86e
· Die Welt – Van Rompuy will Zentralbudget für die Euro-Zone
· Ελευθεροτυπία – Μάρτιος 29, 2009 Τι είναι τα SDR http://tinyurl.com/cmlrfcd
· Jerry Bowyer – March 29, 2012 FORBES:Gold, Money Creation, and the Monetization of Debt http://tinyurl.com/cq7ssdo
· Ζέζα Ζήκου -Μαρτιος 28, 2012 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Οταν… η τρόικα απολογήθηκε για τα δεινά μας στο Ευρωκοινοβούλιο! http://tinyurl.com/c9yxwdn

olympia.gr

Έξω από το ευρώ όποιος δεν παραδίνει την Εθνική ανεξαρτησία


διαπλοκη
Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Σοκ προκαλεί το άρθρο του Γερμανού Βόλφγκανγκ Γκλομπ, μέλους της Γαλλογερμανικής Οικονομικής Επιτροπής, στην ημερήσια γαλλική οικονομική εφημερίδα «Λεζ Εκό» από τις πρώτες κιόλας λέξεις του: «Η Γερμανία έχει ένα πρόβλημα. Αυτό το πρόβλημα είναι η Γαλλία» γράφει χωρίς περιστροφές ευθύς εξαρχής. Πολύ πιο ωμό είναι το κλείσιμο αυτού του περιεκτικού άρθρου: «Η διάσημη γερμανική Επιτροπή των Σοφών δεν έχει αφήσει την παραμικρή αμφιβολία στην τελευταία ετήσια έκθεσή της: η καλή λειτουργία ενός κοινού νομίσματος σε ευρωπαϊκή κλίμακα απαιτεί την εγκατάλειψη της εθνικής κυριαρχίας σε κεντρικούς τομείς.Τα κράτη που θα αρνηθούν αυτή την εγκατάλειψη, πρέπει να εγκαταλείψουν το κοινό νόμισμα. Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθείται στη Γερμανία η συζήτηση που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Γαλλία για την έξοδό της από το ευρώ! Το μέλλον θα δείξει αν αυτό το βήμα είναι η έσχατη λύση για την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της γαλλικής βιομηχανίας»!
Ανατριχίλα προκαλούν οι «σοφοί» της Γερμανίας με τις θέσεις τους: Οποια χώρα αρνείται να παραδώσει την εθνική κυριαρχία της, πρέπει να εγκαταλείψει το ευρώ! Οποιος λαός δηλαδή αρνείται να γίνει δούλος του Τέταρτου Ράιχ, δεν έχει καμιά θέση στην Ευρωζώνη και πρέπει αμέσως να πάψει να χρησιμοποιεί το ευρώ ως νόμισμά του! Στο πλαίσιο αυτό, το μέλλον θα δείξει αν και η Γαλλία πρέπει να βγει από την Ευρωζώνη και να εγκαταλείψει το ευρώ! Τελεία και παύλα. Το ζήτημα δηλαδή της καταρράκωσης της εθνικής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας δεν περιορίζεται στη φτωχή και ήδη κατεξευτελισμένη Ελλάδα, στην Πορτογαλία, στην Κύπρο, στην Ισπανία, αλλά και στην Ιταλία, ακόμη και στη Γαλλία! Μόνο οι χώρες που παραδίδουν την κυριαρχία τους στο Τέταρτο Ράιχ της Γερμανίας μπορούν να χρησιμοποιούν ως «εθνικό» νόμισμα το ευρώ!
Οι όροι είναι σαφέστατοι και το τίμημα που πρέπει να πληρώσει ο κάθε λαός για να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ επαρκέστατα προσδιορισμένο. Λαοί και ηγέτες της Ευρώπης καλούνται να αποφασίσουν, χωρίς κανένα δικαίωμα να παραπονούνται εκ των υστέρων ότι οι Γερμανοί τους «ξεγέλασαν». Το Βερολίνο έχει θέσει πεντακάθαρα τους όρους του και περιμένει τις δηλώσεις αποδοχής τους. Οι Γάλλοι έλαβαν το μήνυμα. Δεν τολμούν να σηκώσουν το γάντι. Απλώς ικετεύουν τους Γερμανούς να αλλάξουν πολιτική, αν κρίνει τουλάχιστον κανείς από ένα άρθρο του αρχισυντάκτη του μηνιαίου γαλλικού οικονομικού περιοδικού «Λεζ Αλτερνατίβ Εκονομίκ» Γκιγιόμ Ντιβάλ. «Το Βερολίνο πρέπει να πάψει να πνίγει μέσω ασφυξίας την Ευρώπη» είναι ο εύγλωττος τίτλος του άρθρου αυτού.
«Η πολιτική της γερμανικής κυβέρνησης συνεχίζει να απειλεί το μέλλον της ευρωπαϊκής οικοδόμησης» ισχυρίζεται ο αρθρογράφος, ο οποίος αγωνιά: «Πώς να κάνουμε να καταλάβουν οι γείτονές μας ότι η γερμανική πολιτική οδηγεί την Ευρώπη στο χείλος της αβύσσου;… Πώς να κάνουμε να καταλάβουν οι γείτονές μας ότι μας στήνουν στον τοίχο;». Στην αρχή προσπαθεί να τρομάξει τους Γερμανούς λέγοντας ότι η πολιτική τους προκαλεί κοινωνικές εντάσεις που μπορεί να φτάσουν ακόμη και στον σημαντικότερο εταίρο του Βερολίνου, την ίδια τη Γαλλία. «Δεν είναι βέβαιο ότι οι πιο έντονες εντάσεις θα προκληθούν στις περιφερειακές χώρες της Ευρώπης. Η Γαλλία φαίνεται να είναι επίσης μια καλή υποψήφια χώρα για μείζονες κρίσεις με την Αριστερά της πολύ εξασθενημένη και ισχυρή την Ακρα Δεξιά, με απελπισμένες πολλές κοινωνικές ομάδες» γράφει ο Γάλλος αρθρογράφος. Αντιλαμβάνεται όμως ότι η πολιτική της Μέρκελ έχει ευρύτατη υποστήριξη στον γερμανικό πληθυσμό. «Η καγκελάριος απολαμβάνει της στήριξης της μεγάλης πλειονότητας των συμπολιτών της.
Εδώ και τέσσερα χρόνια βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια τραγική κατάσταση αναφορικά με τη γερμανική κοινή γνώμη» ομολογεί και παραδέχεται ότι η Μέρκελ είναι πλήρως εναρμονισμένη στην ευρωπαϊκή πολιτική της με το γενικό αίσθημα του λαού της. «Στην κρίση της Ευρωζώνης οι Γερμανοί δεν μπορούν να δεχτούν να βοηθήσουν τις χώρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες αν οι πολίτες τους δεν υποφέρουν τουλάχιστον τόσο όσο οι Γερμανοί με την »ατζέντα Σρέντερ». Πρόκειται για μια στάση κατανοητή ψυχολογικά, αλλά εντελώς αυτοκτονική για την Ευρώπη» ισχυρίζεται. Το λάθος του είναι εξόφθαλμο.Μόνο «αυτοκτονική» δεν είναι αυτή η πολιτική για τη Γερμανία, όσο τα κράτη και οι λαοί της Ευρώπης υποτάσσονται στο Τέταρτο Ράιχ. Μόνο αν ξεσηκωθούν εναντίον του, το Βερολίνο θα σκεφθεί αν πρέπει να αλλάξει πολιτική.
*Δημοσιεύθηκε στο «ΕΘΝΟΣ» την Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2014

Read more: http://tolimeri.blogspot.com/2014/02/blog-post_6715.html#ixzz2uEYbNB61

Φταίνε οι Έλληνες ή το μοντέλο οικονομικής ζωής??


διαπλοκη
Στη 15ετία 1994 έως 2008, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, ως ποσοστό του ΑΕΠ (αυτό που έχει πραγματική αξία) παρέμενε σταθερό και περιστρεφόταν γύρω από το 110%. Σε απλά μαθηματικά αυτό σημαίνει ότι σ’ αυτά τα 15 χρόνια ξοδεύαμε όσα παράγαμε και η χώρα μας είχε πιστοληπτική ικανότητα ΑΑΑ. Τι συνέβη λοιπόν ξαφνικά το 2009; Τι ξαφνικό και εγκληματικό έκανε η κυβέρνηση Καραμανλή ώστε να στείλει τη χώρα στην χρεοκοπία; Γιατί δεν βγαίνει ο ίδιος να μας εξηγήσει;

Πρέπει ακόμα να μας προβληματίσει το γεγονός ότι αυτό που ονομάζεται πρόβλημα δημοσίου χρέους δεν εμφανίστηκε μόνο στην Ελλάδα το 2009, αλλά σε όλες της χώρες της ΕΕ ταυτόχρονα. Μέχρι τότε τόσο η Ελλάδα όσο και τα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης εξυπηρετούσαν κανονικότατα τα χρέη τους.

Δυστυχώς, υπάρχει ένα φοβερό κοινό μυστικό μεταξύ των ευρωπαϊκών ελίτ που τώρα κάνουν κοινώς την «πάπια» σε βάρος των λαών τους και το οποίο μυστικό άρχισαν να το υποψιάζονται αλλά δεν το γνωρίζουν επακριβώς οι λαοί της Ευρώπης. Όπως ξέρουμε πλέον όλοι (και όσοι δεν το ήξεραν τους ανάγκασε η κρίση να το μάθουν), το χρήμα παράγεται από το χρέος που δημιουργούν οι ιδιωτικές τράπεζες, μέσω της χορήγησης των δανείων. Αυτό το πράγμα, μαζί με κάποια άλλα παράγωγα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, δημιούργησαν μια δυσθεώρητη φούσκα χρέους, στα χέρια των ευρωπαϊκών τραπεζών που οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε κατάρρευση ολόκληρου του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην ΕΕ και όχι μόνο.

Όπως διαβάζουμε σε άρθρο του δημοσιογράφου Γ. Δελαστίκ στην εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ», το έτος 2009 οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και η ΕΚΤ (προφανώς έπειτα από απαίτηση των ευρωπαϊκών ελίτ και κυρίως των τραπεζιτών), ξόδεψαν από 5 έως 8 τρισεκατομμύρια ευρώ (οι σχετικές μελέτες ποικίλουν για το ακριβές ποσό), προκειμένου να σώσουν τις γερμανικές, τις γαλλικές, τις αγγλικές κ.λ.π. τράπεζες της Ευρώπης. Τι έκαναν λοιπόν; Έκαναν το εξής απλό. Κρατικοποίησαν τα χρέη των ιδιωτικών τραπεζών. Και τούτο γιατί δεν κυβερνούν οι λαοί στην Ευρώπη αλλά οι ευρωπαϊκές ελίτ. Επειδή η ΕΕ έχει περίπου 500 εκατομμύρια πληθυσμό, αποφάσισαν να επιβαρύνουν με 1000 ευρώ κάθε ευρωπαίο επί 10 χρόνια, για να βγουν 5 τρισεκατομμύρια ευρώ. Στην ουσία δηλαδή, αποφάσισαν να σκάσουν τη χρηματοπιστωτική φούσκα στα κεφάλια των απλών ανθρώπων. Αυτό ακριβώς γίνεται αυτή τη στιγμή σε όλη την ΕΕ και γι’ αυτό όλα ξεκίνησαν ξαφνικά το 2009. Η εφαρμογή του προγράμματος άρχισε από τους πιο αδύναμους κρίκους και κυρίως την Ελλάδα, χωρίς προς το παρόν να μπορεί να εξηγηθεί γιατί το δέχτηκε αυτό η κυβέρνηση Παπανδρέου.

Η Ελλάδα λοιπόν συνεχίζει να χρησιμοποιείται ως πειραματόζωο προκειμένου να τρομοκρατηθούν και να “συνετιστούν” οι υπόλοιποι ευρωπαϊκοί λαοί, ώστε να δεχτούν χωρίς πολλές διαμαρτυρίες αυτή την επιβάρυνση. Τα υπόλοιπα περί τεμπέληδων και διεφθαρμένων Ελλήνων είναι εντελώς παραμύθια και χρησιμοποιούνται για να μας ακυρώσουν. Επειδή «ουδείς αναμάρτητος» ανάμεσά μας, κατάφεραν με την προπαγάνδα να μας κάνουν να αισθανόμαστε όλοι ένοχοι, ενώ δεν είμαστε περισσότερο ένοχοι από τους Γερμανούς, Ιταλούς κ.λ.π.. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να προσπαθήσουμε να γίνουμε καλύτεροι, αλλά ο ίδιος λαός και με την ίδια νοοτροπία ήμασταν και στην 15ετία 1994 – 2008. Τι άλλαξε λοιπόν ξαφνικά και γίναμε τόσο εξευτελισμένοι σε όλη την Υδρόγειο;

Όσο όμως και αν υποφέρουν οι ευρωπαϊκοί λαοί για να διασώσουν το ιδιωτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, επειδή αυτό το σύστημα είναι αδιέξοδο, σε λίγα χρόνια θα καταλήξουμε στα ίδια. Γι’ αυτό, από εδώ από την Ελλάδα, από το κέντρο διεξαγωγής του πειράματος, θα πρέπει να τους εκπλήξουμε. Θα πρέπει να πρωτοστατήσουμε ώστε να ξεσηκωθούν οι λαοί της Ευρώπης από τα κάτω (η θέση των ελίτ είναι δεδομένη), ώστε να αλλάξουμε μοντέλο οικονομικής ζωής.

Πέτρος Χασάπης

olympia.gr

Τί θα συμβεί άν επιστρέψουμε στην Δραχμή?

draxmi

Του Στρατή Μαζίδη

Αν η Ελλάδα τολμήσει να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη και επιστρέψει στη δραχμή τότε μια σειρά από τρομερά δεινά θα τη συνταράξουν:…

– δε θα έχουμε νερό
– θα σταματήσει να βρέχει

– τα σπίτια μας θα γκρεμιστούν και θα κατεδαφιστούν από μόνα τους πριν τα αγοράσουν οι ξένοι για ένα κομμάτι ψωμί αντί για ένα γερμανικό στρούντελ
– θα πάψει να υπάρχει καλοκαίρι

– η θερμοκρασία αμέσως θα υποχωρήσει κατά 30-40 βαθμούς
– τα δένδρα θα ξεραθούν

– τα ψάρια θα φύγουν για άλλες θάλασσες
– θα στερέψουν τα ποτάμια και οι λίμνες

– τα πουλιά θα σταματήσουν να κελαηδούν
– δε θα μπορούμε να κατουράμε όρθιοι

– θα υποστεί καθίζηση όλο το οδικό δίκτυο της χώρας
– δε θα ανατείλει ποτέ ξανά ο ήλιος

– θα ψοφήσουν όλα τα ζωντανά
– δε θα μπορούμε να αγοράσουμε πετρέλαιο (αλήθεια η Αλβανία πως το αγοράζει; κι εμείς τώρα που το προμηθευόμαστε από το Ιράν το πληρώνουμε; )

– θα μας αποκλείσουν οι αγορές (ενώ τώρα δεν είμαστε αποκλεισμένοι)
– θα προκληθεί γιγαντιαίο τσουνάμι στο Αιγαίο

– θα κλείσουν οι βιομηχανίες που παράγουν λουκέτα
– θα επικρατήσει ο τρόμος κι η αναρχία ενώ τώρα ζούμε σε ένα σοβαρό οργανομένο κράτος

– θα λιώσουν τα χιόνια στην Πίνδο
– θα φύγει ο Πέτρος από τη Μύκονο

– θα φύγουν όλοι οι λαθρομετανάστες
– θα αδειάσουν τα καταστήματα ενώ τώρα μπορούμε και πηγαίνουμε ξοδεύοντας αδρά για τις αγορές μας

Αυτά και άλλα πολλά φοβερά και τρομερά πράγματα πρόκειται να συμβούν ΑΝ επιστρέψουμε στη Δραχμή.

freepen.gr
ksipnistere.blogspot

Για να σταματήσει το παραμύθι περί πείνας έξω από το ευρώ

12092012tsantiri.gr_2-300x230

Από τον Χάρρυ Κλυν
Ας βγούμε από το ευρώ και ας σταματήσουν να γίνονται εισαγωγές.
Και ας πεινάσουμε όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι ξένοι και οι έλληνες δοσίλογοι των καναλιών.
Όλοι λένε ότι θα σταματήσουν να γίνονται εισαγωγές, αλλά έκατσε κανείς από εσάς να σκεφτεί τι ακριβώς εισάγουμε και τι ακριβώς να πάψει να έρχεται στην Ελλάδα;
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε αυτοκίνητα. Τότε να δείτε κλάμα που θα ρίξουν Γερμανοί και Γάλλοι που δεν θα ξαναπουλήσουν ούτε ένα αυτοκίνητο τα επόμενα χρόνια.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε γάλα, τυριά και βούτυρο. Τότε να δείτε κλάμα που θα ρίξουν τα φασιστόμουτρα οι Βέλγοι και οι Ολλανδοί.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε ξηρούς καρπούς από την Τουρκία.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε καρπούζια και σταφύλια από την Αφρική.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε σταφίδες από την Χιλή (αν είναι δυνατόν!)
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε σπορέλαια και άλλα γράσα.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε ρετσίνα από την Καλιφόρνια (θου Κύριε).
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τις εκατοντάδες είδη από οινοπνευματώδη ποτά.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τυριά, κονσέρβες, κέικ, ζαμπονάκια κλπ.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε κινητά, τηλεοράσεις, υπολογιστές και τα χίλια δυο ηλίθια γκάτζετ που στραβώνουν τον κόσμο.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τα εκατοντάδες είδη καπνού, πούρων και άλλων δηλητηρίων.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τα μπατζάρια τουρσί από την Γερμανία (θεέ μου, θεέ μου).
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τα δεκάδες είδη ξένων γλυκών και σοκολατοειδών που στέλνουν τα λεφτά μας στο εξωτερικό και την χοληστερίνη στα ύψη.
-Θα σταματήσουμε να εισάγουμε ρούχα, παπούτσια, παιχνίδια, και πληθώρα από άχρηστα είδη για το σπίτι (μέχρι κόφτης για να κόβεις σε ίσια κομμάτια την μπανάνα υπάρχει!!!).
Ας επιστρέψουμε στην εποχή του 60.
Ας περπατήσουμε και πάλι ήσυχοι στον άδειο δρόμο.
Ας κοιμηθούμε το βράδυ χωρίς να ξυπνάμε από τον κάθε αργόσχολο ηλίθιο που τριγυρνάει με το αμάξι ακούγοντας τουρκογύφτικα καψουρολαϊκά ή χαζά ραπ στην διαπασών.
Ας φάμε λιγότερο και ας χάσουμε το υπέρβαρο λίπος μας.
Ας κάνουμε πάλι γιορτές-ρεφενέ.
Ας ξανακάνουμε αληθινούς φίλους, αντί για τους ηλεκτρονικούς που έχουμε σήμερα.

Ξυπνάτε μαλάκες Έλληνες.

Έχουμε περάσει δια πυρός και σιδήρου.
Έχουμε δώσει τα φώτα του πολιτισμού στον κόσμο.
Έχουμε τσακίσει στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο την ιταλική και γερμανική υπερδύναμη.
Και έχουμε καταντήσει σήμερα να ζητιανεύουμε από τους κωλο-ευρωπαίους και να τους παρακαλάμε να μας πηδάνε, ώστε να έχουμε βίντεο και κινητά.
Και από πάνω καθόμαστε και μας βρίζουν, αφού δεν έχουμε πλέον ΚΑΘΟΛΟΥ αξιοπρέπεια. L1

olympia.gr

Επιστροφή 105 εκ. ευρώ στην Ελλάδα

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να καταβληθούν στην Ελλάδα 104,8 εκατομμύρια ευρώ για αγροτικές δαπάνες που δεν είχαν καταβληθεί σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες.Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να καταβληθούν στην Ελλάδα 104,8 εκατομμύρια ευρώ για αγροτικές δαπάνες που δεν είχαν καταβληθεί σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες.Αυτό έγινε στο πλαίσιο της εκκαθάρισης των λογαριασμών που προβαίνει σε τακτά χρονικά διαστήματα. Συνολικά θα ανακτηθούν 426 εκατ. ευρώ από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ειδικότερα για την Ελλάδα, προβλέπεται η ανάκτηση 11, 5 εκατ. ευρώ για διορθώσεις που αφορούν την έλλειψη συστήματος ελέγχου για την παραγωγή και αποθήκευση ζάχαρης και η ανάκτηση 0,5 εκατ. ευρώ για ανεπαρκείς ελέγχους στον τομέα των φρούτων και λαχανικών. Παράλληλα, ζητείται η επιστροφή 71, 5 εκατ. ευρώ για διορθώσεις σε ελλείψεις που αφορούν τον τομέα της σταφίδας και 21,3 εκατ. ευρώ για παρατυπίες στον τομέα του οίνου.

spirospero.gr
olympia.gr

Σχόλιο. Το καρότο είναι τα 105 εκ ευρώ. Το μαστίγιο όμως, είναι οτι δεν μπορούμε πια να φυτεύουμε αυτά τα φυσικά εξαγώγιμα προιόντα της φύσης μας. Είναι η κοινή αγροτική πολιτική που μας έφτασε στην κατάντια του δόλιου δανεισμού και επιτρέπει σε χώρες που δεν παράγουν τα εν λόγω προιόντα να τα εξάγουν στις διάφορες χώρες και δή στην ίδια την χώρα που τα παράγει. Αυτή είναι η αλήθεια. Και άν δεν αλλάξει αυτό δεν πρόκειται ποτέ να ανακάμψουμε. Τί θα πεί ανάπτυξη??? Όχι μόνο το μνημόνιο είναι εκτός νόμου αλλά και η κοινή αγροτική πολιτική. Φ.

Έξω από το ευρώ η…. Όλλανδία


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ
Δεν είναι ανάγκη να είναι κανείς χαιρέκακος για να διασκεδάσει με το πάθημα της δεξιάς ολλανδικής κυβέρνησης μειοψηφίας, η οποία στηρίζεται στην Ακροδεξιά για να έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Επί μήνες η ολλανδική κυβέρνηση και προεξάρχοντος του υπουργού Οικονομικών Γιαν Κέες ντε Γιάχερ πρωτοστατεί στις επιθέσεις εναντίον της Ελλάδας, υπερβαίνοντας μερικές φορές και τις πιο σκληρές θέσεις της Γερμανίας, επειδή η Αθήνα δεν είναι συνεπής προς τις επιταγές του συμφώνου σταθερότητας.

Με έμμεσο, αλλά σαφή τρόπο ο ντε Γιάχερ είχε επανειλημμένα υποστηρίξει την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.

Πού να φαντάζονταν οι Ολλανδοί υπουργοί ότι εδώ και δέκα μέρες η κυβέρνησή τους θα απειλείτο με… κατάρρευση εξαιτίας ακριβώς του συμφώνου σταθερότητας της Ευρωζώνης, το οποίο δεν πληροί πλέον η δική τους χώρα! Και ενώ οι Ολλανδοί μαζί με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους «ξέσκισαν» πολιτικά τον Γιώργο Παπανδρέου, όταν αυτός τόλμησε να μιλήσει για τη διενέργεια δημοψηφίσματος στην Ελλάδα με θέμα την αποδοχή του Μνημονίου, προκειμένου να παραμείνει η χώρα μας στην Ευρωζώνη, πού να υποψιαστούν τον εξευτελισμό που τους περίμενε: ο Χέερτ Βίλντερς, ηγέτης του ακροδεξιού Κόμματος της Ελευθερίας, που είναι η δεύτερη πολιτική δύναμη της χώρας και στην οποία στηρίζεται η δεξιά κυβέρνηση, απαίτησε να γίνει δημοψήφισμα, προκειμένου η Ολλανδία να… αποχωρήσει από το ευρώ!

Οι Φιλελεύθεροι, από τους οποίους προέρχεται και ο πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε, και οι Χριστιανοδημοκράτες που συναπαρτίζουν τη δεξιά κυβέρνηση της Ολλανδίας που δεν έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, κόντεψαν να πάθουν αποπληξία από το σοκ της απαίτησης του Βίλντερς, ο οποίος όποια στιγμή θέλει ανατρέπει την κυβέρνησή τους αποσύροντας απλώς την υποστήριξή του.

Το πανηγύρι άρχισε όταν το Κεντρικό Γραφείο Σχεδιασμού του ολλανδικού υπουργείου Οικονομικών δημοσίευσε έκθεση βάσει της οποίας, χωρίς πρόσθετα μέτρα λιτότητας, το έλλειμμα της Ολλανδίας το 2013 θα ανέλθει στο 4,5% του ΑΕΠ. Για να πέσει στο 3%, που ορίζει το εν ισχύι σύμφωνο σταθερότητας της Ευρωζώνης, πρέπει να γίνουν επιπλέον περικοπές κρατικών δαπανών ή αύξηση εσόδων συνολικού ύψους τουλάχιστον 9 δισεκατομμυρίων ευρώ.

«Το σοκ είναι σκληρό για αυτή τη δεξιά κυβέρνηση, η οποία, μαζί με τις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Φινλανδίας, έχει αποδειχθεί η πιο αδιάλλακτη απέναντι στην Ελλάδα και όλους εκείνους που άφησαν να τους ξεφύγουν οι λογαριασμοί τους», σημειώνει η γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ» και προσθέτει με εμφανή σαρκαστική διάθεση: «Αυτή τη φορά θα πρέπει να εφαρμόσει στον εαυτό της τις δικές της συμβουλές και μπορεί, αν το κάνει, να παρασυρθεί και η ίδια από την κρίση».

Πού να βρει τα λεφτά για πρόσθετες περικοπές ο δεξιός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε; Ο ακροδεξιός Χέερτ Βίλντερς βρήκε την ευκαιρία να εκβιάσει την κατάσταση. Παρουσίασε μια μελέτη που ο ίδιος είχε παραγγείλει σε βρετανικό ειδικευμένο γραφείο και η οποία κατέληγε στο συμπέρασμα ότι την Ολλανδία τη συμφέρει να εγκαταλείψει το ευρώ και να επιστρέψει στο φιορίνι.

Βάσει αυτής αρνήθηκε να συναινέσει σε περικοπές και απαίτησε να γίνει πρώτα δημοψήφισμα, για να αποφανθεί ο ολλανδικός λαός αν επιθυμεί την αποχώρηση της χώρας του από το ευρώ! Στην πραγματικότητα ο Βίλντερς θέλει να εκβιάσει εκλογές, όπου ελπίζει βάσιμα να διεκδικήσει να αναδειχθεί η Ακροδεξιά πρώτο κόμμα!

Ο πρωθυπουργός Ρούτε, ο οποίος φυσικά δεν θέλει να ακούσει κουβέντα για εκλογές, αφού μόλις το φθινόπωρο του 2010 σχηματίστηκε με τα χίλια ζόρια η κυβέρνησή του, δεν μπορεί να αναζητήσει συμμάχους ούτε προς τα αριστερά του.

Στις 20 Φεβρουαρίου παραιτήθηκε -ουσιαστικά καθαιρέθηκε- ο πολύ μετριοπαθής ηγέτης των Εργατικών, Γιομπ Κοέν. Αυτός λειτουργούσε σαν «τσόντα» της Δεξιάς, όποτε χρειαζόταν. Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν όμως ότι οδηγεί το κόμμα του σε πλήρη καταστροφή και έτσι οι σύντροφοί του τον υποχρέωσαν να αποχωρήσει από την ηγεσία μήπως και σωθούν. Οι υποψήφιοι για τη διαδοχή του έχουν εκφράσει πολύ σκληρότερες θέσεις που δεν αφήνουν καμιά ελπίδα στον δεξιό πρωθυπουργό ότι μπορεί να τον διασώσουν για μια ακόμη φορά οι Εργατικοί.

Καθώς οι Εργατικοί καταρρέουν δημοσκοπικά ιδιαίτερα ανυπόμονο για την άμεση προσφυγή στις κάλπες είναι το πολύ αριστερό για τα ολλανδικά δεδομένα Σοσιαλιστικό Κόμμα. Παρόλο που το 2010 είχε έρθει μόλις πέμπτο κόμμα, σήμερα έρχεται πρώτο σε όλες τις σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης!

ΣΥΝΔΡΟΜΟ
Η «μικρομέγαλη» ενοχλητική χώρα

ΞΕΣΠΑΘΩΣΑΝ οι Βέλγοι -και μάλιστα ακόμη και οι Φλαμανδοί, δηλαδή οι ολλανδόφωνοι- εναντίον των Ολλανδών, τώρα που τους πέτυχαν σε κρίση. «Ο αρχιφωνακλάς Γιαν Κέες ντε Γιάχερ εκφράζει το σύνδρομο της μικρομέγαλης χώρας, σύνδρομο που ανέκαθεν ταλάνιζε την Ολλανδία», γράφει η φλαμανδική εφημερίδα «Ντε Τέιτ» του Βελγίου, χλευάζοντας την προσπάθεια των Ολλανδών να εμφανίζονται ότι βρίσκονται στο επίκεντρο των ευρωπαϊκών πολιτικών εξελίξεων.

«Ετσι όμως επιτείνουν τις εντάσεις και γίνονται και οι ίδιοι πλέον μέρος του προβλήματος», τονίζει η βελγική εφημερίδα. Οι Ευρωπαίοι ειδικά που πρόσκεινται στην Αριστερά θεωρούν την πολιτική στάση του Γιαν Κέες ντε Γιάχερ… «ηλίθια (!)» προσθέτει εμφανώς χαιρέκακα.

tsantiri.gr

Η παραμονή στο ευρώ, εγγυάται την καταστροφή

Του Bruce Arnold,

The Irish Independent

Αποτελεί κοινή παραδοχή, πως σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς θα πρέπει να είμαστε ενωμένοι. Εννοώ τις χώρες της ευρωζώνης. Οι οποίες παραμένουν σφιχτά δεμένες μεταξύ τους, παρά τα αποτυχημένα μέχρι στιγμής μέτρα για την σωτηρία τους.

Η γενική συναίνεση θέλει η στενή συνεργασία να πρέπει να συνεχιστεί, ενόψει της νέας εξέλιξης, που αφορά στην αλλαγή της ευρωπαϊκής Συνθήκης για μια νέα δημοσιονομική ένωση, που υποτίθεται πως θα ξαναφέρει την εμπιστοΣύνδεσμοςσύνη σε όλους. Οι συλλογικοί πόροι της ΕΕ θα αποτελέσουν την μέθοδο για να καταπολεμηθεί το υπερβολικό χρέος και η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος.

Η νέα συνθήκη όμως, δεν είναι αρκετή για να φέρει πίσω την χαμένη εμπιστοσύνη, ούτε το χαμένο όραμα.

Εδώ και δεκαετίες, σιγά σιγά, η δημοκρατία απογυμνώνεται. Η ΕΕ διοικείται από μια χούντα αυτόκλητων σωτήρων, που εξαρτώνται από την ανεπαρκή χρηματοδότηση της ΕΚΤ, τα λεφτά της οποίας πάνε στις αποτυχημένες τράπεζες, και του ΔΝΤ, που με τη σειρά του δεν δίνει αρκετά στην ευρωζώνη, αφού κρίνει ότι υπάρχουν μεγαλύτερες ανάγκες αλλού.

Η σαθρότητα της δημοκρατίας στην ΕΕ μετριέται από την αδυναμία της πλειονότητας των ευρωβουλευτών, και των τριών μεγάλων παρατάξεων που εκπροσωπούν. Δεν μπορούν να ασκήσουν βέτο στα μαγειρέματα του Herman van Rompuy, ούτε καν να τα τροποποιήσουν.

Το ευρωκοινοβούλιο θα απογοητεύσει τις χώρες που του στέλνουν αντιπροσώπους, και θα αναγκαστεί να περάσει στην άκρη, αμέτοχο, μέχρι να βρεθεί κάποια άλλο δημοκρατικό όργανο για να κάνει την δουλειά του.

Όλες οι χώρες, πλην της Βρετανίας, έχουν συμφωνήσει σε μια πρόταση για μια νέα συνθήκη που θα μας ενώσει ακόμη πιο πολύ, και που θα καταδικάσει την Ιρλανδία σε οικονομική κατάρρευση, που θα ακολουθηθεί από πολιτικό χάος.

Είμαι πολύ προσεκτικός στις διατυπώσεις μου, και θέλω πραγματικά να τρομάξω τον κόσμο. Θέλω να ανοίξω τα μάτια των κυβερνώντων μας.

Σε ένα πρόσφατο άρθρο, σε αυτήν εδώ την εφημερίδα, επισημάνθηκε το μάταιο της νέας προτεινόμενης μορφής της ευρωζώνης, η οποία δεν πρόκειται επ ουδενί να πετύχει, όπως και αν εφαρμοστεί.

Την αποτυχία εγγυάται το γεγονός ότι δεν διαθέτουμε δικό μας νόμισμα, και άρα τη δυνατότητα να επηρεάσουμε την ισοτιμία του, τα επιτόκια, και την ανταγωνιστικότητα μας.

Χωρίς αυτήν την δυνατότητα, είμαστε καταδικασμένοι. Θα μπούμε σε βαθιά ύφεση, μαζί με την υπόλοιπη Ευρώπη, και όλα θα χειροτερέψουν.

Το άρθρο μιλούσε για εσωτερική υποτίμηση. Πρόκειται για μια υποτίμηση χωρίς εκείνους τους ανεξάρτητους μηχανισμούς που επιτρέπουν την υποτίμηση του νομίσματος. Έτσι, ο μοναδικός εναλλακτικός τρόπος υποτίμησης είναι οι απολύσεις, σώζοντας μεν τα ημερομίσθια, αλλά καταδικάζοντας τις επιχειρήσεις στην παραγωγή και πώληση των προϊόντων τους σε μη ανταγωνιστικές τιμές. Στα παραπάνω προστίθενται και οι δραματικές περιστολές των κρατικών δαπανών.

Η τρόικα μας έχει ήδη δέσει χεροπόδαρα, αναγκάζοντας μας να μειώνουμε καθημερινά τις δαπάνες. Κι αυτή η αρνητική πολιτική θα συνεχιστεί επ αόριστον. Και θα την πληρώσουν οι πιο αδύναμοι και οι μη προνομιούχοι. Άρα που είναι η επιστροφή της εμπιστοσύνης, και η ανάκαμψη που κάποιοι έχουν συνδέσει με την νέα πρόταση της ΕΕ για στενότερη δημοσιονομική ένωση;

Η αλήθεια είναι σκληρή. Οι νέες σχεδιαζόμενες προτάσεις θα κάνουν την απόδραση μας από την φτώχια σχεδόν αδύνατη. Αν το κράτος δεν δαπανά, και αν οι φοβισμένοι πολίτες δεν καταναλώνουν, πως θα ανακάμψουμε;

Οι οικονομικές δυνάμεις που καθορίζουν τα πράγματα στη χώρα μας, είναι έτσι σχεδιασμένες ώστε να μην μπορέσουμε να αποκτήσουμε την απαραίτητη ανταγωνιστικότητα.

Η παραμονή μας στο ευρώ, παρά τα οράματα και τις υποσχέσεις, εγγυάται την εξαθλίωση μας. Για παράδειγμα, όλα τα χρήματα που καταφέραμε να κερδίσουμε από τον αυστηρό προϋπολογισμό του περασμένου μήνα, κατέληξαν σε αποπληρωμές επιτοκίων που μας χρεώνουν οι Ευρωπαίοι για τα τραπεζικά ομόλογα. Και αυτή η τρέλα θα συνεχιστεί στο μέλλον. Η διάσωση του ευρώ, με το οποίο είμαστε δεμένοι, αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο στην ανάκαμψη της διεθνούς μας ανταγωνιστικότητας.

Δεν μειώνουμε τα μεροκάματα για να μειωθούν οι τιμές, που θα ήταν λογικό για να επιτευχθεί η ανταγωνιστικότητα, αλλά μειώνουμε τις θέσεις εργασίας. Στην ουσία μειώνεται η παραγωγή, στην οποία βασίζεται η οικονομική ανάπτυξη.

Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις τελευταία, ότι η παραμονή μας στο ευρώ άρχισε να αμφισβητείται μέσα στους κόλπους της κυβέρνησης. Κάποιοι φωστήρες πολιτικοί μας άρχισαν να συνειδητοποιούν πως η πορεία της χώρας την οδηγεί σε πρόσκρουση με παγόβουνο. Και πως το σκάφος μας θα βυθιστεί αύτανδρο.

Δυστυχώς δεν υπάρχει κάποια σκέψη, ή κάποιες διαβουλεύσεις, για το αν θα πρέπει από μόνοι μας, ή παρέα με τα υπόλοιπα κράτη PIIGS, που έχουν τα ίδια με εμάς διλήμματα, να αναθεωρήσουμε την πορεία μας. Απλά περιμένουμε όλοι, να δούμε τι θα μας κάνουν.

Η έναρξη μιας τέτοιας συνεννόησης με τις χώρες PIIGS, θα πρέπει να αποτελεί την βασική μας προτεραιότητα. Αυτή την ώρα, δεν σκεφτόμαστε για τον εαυτό μας. Στην πραγματικότητα σκεφτόμαστε για τις πλούσιες χώρες της ευρωζώνης, που ετοιμάζονται να μας πάνε μια ακόμη βόλτα, προς τον όλεθρο!

Απόδοση: S.A.
kostasxan.blogspot

Economist. Έρχεται το τέλος του ευρώ

Εκτός κι αν κινηθεί κάποια στιγμή η Γερμανία…

Με τίτλο «Είναι πράγματι το τέλος;» το άρθρο του περιοδικού αναλύει τις κρίσιμες ώρες που ζει το ευρώ.

Ακόμα πιο χαρακτηριστική είναι και η φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο με ένα ευρώ που πέφτει σαν φλεγόμενος μετεωρίτης.

«Ακόμη και τη στιγμή που η ευρωζώνη οδεύει προς μετωπική σύγκρουση, ο περισσότερος κόσμος υποθέτει ότι στο τέλος, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα κάνουν ό,τι χρειαστεί για να σώσουν το ενιαίο νόμισμα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι συνέπειες της καταστροφής του ευρώ είναι τόσο καταστροφικές ώστε κανένας λογικός υπεύθυνος για τη χάραξη πολιτικής δεν θα μπορούσε να το αφήσει να συμβεί», αναφέρει το δημοσίευμα.

Στο δημοσίευμα υποστηρίζεται ότι «μια διάσπαση του ευρώ θα προκαλούσε παγκόσμια ύφεση, χειρότερη ακόμα και από αυτήν του 2008-09. Η πιο ενοποιημένη οικονομική περιοχή θα διαλυόταν από χρεοκοπίες, πτωχεύσεις τραπεζών και επιβολή ελέγχων κεφαλαίου. Η ευρωζώνη θα διαλυόταν σε διαφορετικά κομμάτια ή σε ένα μεγάλο μπλοκ του βορρά και ένα κατακερματισμένο νότο.

Εν μέσω αντεγκλήσεων και παραβιασμένων συμφωνιών μετά την αποτυχία του μεγαλύτερου οικονομικού προγράμματος της Ε.Ε., οι άγριες ταλαντεύσεις του νομίσματος μεταξύ όσων βρίσκονται στον πυρήνα και όσων βρίσκονται στην περιφέρεια, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα φέρουν την ενιαία αγορά σε μια ανατριχιαστική παύση. Η επιβίωση της ίδιας της Ε.Ε. θα τεθεί υπό αμφισβήτηση».

«Η πιστωτική κρίση θα μπορούσε να είναι βαθύτερη από αυτή που έπληξε την Ευρώπη μετά την κατάρρευση της Λίμαν Μπράδερς».

Το περιοδικό αναφέρεται και στις πιέσεις προς τη Γερμανία να παρέμβει στην ΕΚΤ, να κόψει χρήμα, γράφοντας:

«Αν δεν υπάρξει μια δραματική αλλαγή από την ΕΚΤ και από τους ευρωπαίους ηγέτες, το ενιαίο νόμισμα θα μπορούσε να διαλυθεί μέσα σε λίγες εβδομάδες».

kostasxah.blogspot