Όταν μου πειράξουν την Πατρίδα.. Μακρυγιάννης


macedonia

«Όταν μου πειράξουν την πατρίδα και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα’ νεργήσω κι’ ό,τι θέλουν ας μου κάνουν»
Γιάννης Μακρυγιάννης

Τότε, εκεί που καθόμουν εις το περιβόλι μου και έτρωγα ψωμί, πονώντας από τις πληγές, όπου έλαβα εις τον αγώνα και περισσότερο πονώντας δια τις μέσα πληγές όπου δέχομαι δια τα σημερινά δεινά της Πατρίδος, ήλθαν δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγώνται έτσι:

«Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη».

Εγώ, στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω:

«Αδελφοί, με αδικείτε. Ελλάδα δεν πουλάω, νοικοκυραίγοι μου. Τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τό’ χα, δεν τό’ δινα κανενός.

Κι’ αν πουλιέται Ελλάδα, δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε τον κόσμον εσείς λογιώτατοι, να μην θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο».

Έφυγαν αυτοί. Κι’ έκατσα σε μίαν πέτραν μόνος και έκλαιγα. Μισός άνθρωπος καταστάθηκα από το ντουφέκι του Τούρκου, τσακίστηκα εις τις περιστάσεις του αγώνα και κυνηγιέμαι και σήμερον.

Κυνηγιώνται και άλλοι αγωνιστές πολύ καλύτεροί μου, διότι εγώ είμαι ο τελευταίος και ο χειρότερος. Και οι πιο καλύτεροι όλων αφανίστηκαν.

Αυτοί που θυσίασαν αρετή και πατριωτισμόν, για να ειπωθεί ελεύτερη η Ελλάδα κι’ εχάθηκαν φαμελιές ολωσδιόλου, είπαν να ζητήσουν ένα αποδειχτικόν που να λέγει ότι έτρεξαν κι’ αυτοί εις την υπηρεσίαν της Πατρίδος και Τούρκο δεν άφηκαν αντουφέκιγο.

Πήγε να’ νεργήσει η Κυβέρνηση και βγήκαν κάτι τσασίτες και σπιγούνοι, που δουλεύουν μίσος και ιδιοτέλεια, και είπαν «όχι».

Και είπαν και βρισιές παλιές δια τους αγωνιστές. Για να μην πάρουν το αποδειχτικόν, ένα χαρτί που δεν κάνει τίποτες γρόσια.

Πατρίδα να θυμάσαι εσύ αυτούς όπου, δια την τιμήν και την λευτερίαν σου, δεν λογάριασαν θάνατο και βάσανα. Κι’ αν εσύ τους λησμονήσεις, θα τους θυμηθούν οι πέτρες και τα χώματα, όπου έχυσαν αίματα και δάκρυα.

Θεέ, συχώρεσε τους παντίδους, που θέλουν να μας πάρουν τον αγέρα που αναπνέομεν και την τιμήν που με ντουφέκι και γιαταγάνι πήραμε.

Εμείς το χρέος, το κατά δύναμιν, επράξαμεν. Και αυτοί βγήκαν σήμερον να προκόψουν την Πατρίδα. Μας γέμισαν φατρία και διχόνοιαν. Και την Πατρίδα δεν την θέλουν Μητέρα κοινή. Αμορόζα εις τα κρεβάτια τους την θέλουν. Γι’ αυτό περνούν και ρεθίζουν τον κόσμον με τέχνες και καμώματα.

Και καζαντίσαν αυτοί πουγγιά και αγαθά και αφήκαν τους αγωνιστές, τις χήρες και τα ορφανά εις την άκρην. Αυτοί είναι οι ανθρώπινοι λύκοι, που φέραν δυστυχήματα και κίντυνον εις τον τόπον. Ας όψονται.

Τότε που η Τουρκιά εκατέβαινε από τα ντερβένια και ολίγοι έτρεχαν με ολίγα ντουφέκια, με τριχιές δεμένα, να πολεμήσουν, θέλοντας λευτεριάν ή θάνατον, οι φρόνιμοι ασφάλιζαν τις φαμελιές τους εις τα νησιά κι’ αυτοί τρέχαν εις ρεματιές και βουνά, μη βλέποντας ποτέ Τούρκου πρόσωπον. Κι’ όταν ακούγαν τα ντισμπάρκα των Τούρκων, τρέχαν μακρύτερα.

Τώρα θέλουν δικήν τους την Πατρίδα και κυνηγούν τους αγωνιστές.

Εγίναμε θηρία που θέλουν κριγιάτα (κρέατα) ανθρωπινά να χορτάσουν. Και χωρίζουν τον κόσμον σε πατριώτες και αντιπατριώτες. Αυτοί γίναν οι σημαντικοί της Πατρίδος και οι άλλοι να χαθούν. Δεν ξηγιώνται γλυκότερα να φυλάξωμεν Πατρίδα και να δούμεν λευτερίαν πραγματικήν.

Ρωμαίγικον δεν φτιάχνεται χωρίς ούλλοι να θυσιάσουν αρετήν και πατριωτισμόν. Και χωρίς να πάψει η μέσα, η δική μας τυραγνία.

Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον.

Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον.

Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα:

«Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολυτίμητον τζιβαϊρικόν έχομεν.

Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας».

Ένας δικός μου αγωνιστής μου έφερε και μου διάβασεν ένα παλαιόν χαρτί, που έγραψεν ο κοντομερίτης μου Άγιος παπάς, ο Κοσμάς ο Αιτωλός.

Τον εκρέμασαν εις ένα δέντρον Τούρκοι και Εβραίοι, διότι έτρεχεν ο ευλογημένος παντού και εδίδασκεν Ελλάδα, Ορθοδοξία και Γράμματα.

Έγραφεν ο μακάριος εκείνος ότι:

«Ένας άνθρωπος να με υβρίσει, να φονεύσει τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφόν μου και ύστερα το μάτι να μου βγάλει, έχω χρέος σαν χριστιανός να τον συγχωρήσω.
Το να υβρίσει τον Χριστόν μου και την Παναγία μου, δεν θέλω να τον βλέπω».

Το χαρτί του πατέρα Κοσμά έβαλα και μου το εκαθαρόγραψαν. Και το εκράτησα ως Άγιον Φυλαχτόν, που λέγει μεγάλην αλήθειαν. Θα πω να μου γράψουν καλλιγραφικά και τον άλλον αθάνατον λόγον του.
«τον Πάπαν να καταράσθε ως αίτιον»

Θέλω να το βλέπω κοντά στα’ κονίσματά μου, διότι τελευταίως κάποιοι δικοί μας ανάξιοι λέγουν ότι αν τα φτιάξουμε με τον δικέρατον Πάπαν, θα ολιγοστέψουν οι κίντυνοι, τα βάσανα και η φτώχεια μας. Τρομάρα τους!!!

Και είπαν οι άθρησκοι που εβάλαμεν εις τον σβέρκο μας να μη μανθάνουν τα παιδιά μας Χριστόν και Παναγίαν, διότι θα μας παρεξηγήσουν οι ισχυροί.

Και βγήκαν ακόμη να’ ποτάξουν την Εκκλησίαν, διότι έχει πολλήν δύναμη και την φοβούνται. Και είπαν λόγια άπρεπα δια τους παπάδες.

Εμείς, με σκιάν μας τον Τίμιον Σταυρόν, επολεμήσαμεν ολούθε, σε κάστρα, σε ντερβένια, σε μπογάζια και σε ταμπούργια.

Και αυτός ο Σταυρός μας έσωσε. Μας έδωσε την νίκη και έχασε (οδήγησε σε ήττα) τον άπιστον Τούρκον. Τόση μικρότητα στον Σταυρό, τον σωτήρα μας!

Και βρίζουν οι πουλημένοι εις τους ξένους και τους παπάδες μας, τους ζυγίζουν άναντρους και απόλεμους.

Εμείς τους παπάδες τους είχαμε μαζί εις κάθε μετερίζι, εις κάθε πόνον και δυστυχίαν.

Όχι μόνον δια να βλογάνε τα όπλα τα ιερά, αλλά και αυτοί με ντουφέκι και γιαταγάνι, πολεμώντας σαν λεοντάρια.

Ντροπή Έλληνες!

ksipnistere.blogspot

Advertisements

Οι Αρχαίοι Έλληνες αναλύουν το σήμερα….


13
Στην Ελλαδα ειναι παντα συνηθισμενοι στη φτωχια, αλλα μαθαινουν να φιλοτιμουνται πως να γινουν τελειοι, πραγμα που κατορθωνεται με την κρισι τη σωστη και με την επιβολη του κρατους Δικαιου. Με την φιλοτιμια
αυτη συνηθως οι Ελληνες καταπολεμουν και την φτωχια και την αυθαιρετη εξουσια.
Ηροδοτος

Οι ελευθεροι λαοι οφειλουν να μαχωνται με ολην την δυναμιν των κατα του απειλουντος την ελευθερια των,
κατα των βεβηλωνοντος τα εδαφη των.

Ηροδοτος

Αφου ευτυχης μεν ειναι ο ελευθερος, ελευθερος δε ο γενναιος, μην φοβεισθε τους πολεμικους κινδυνους

Θουκυδιδης

Εις, λαους οι οποιοι ανεχονται να διαρπαζωνται και δεν θελουν να πολεμησουν μητε αμυνομενοι, τιποτε αλλο δεν μενει παρα να γινουν δουλοι.

Δημοσθενης

Εκαστος αποθνησκων ας ριπτη εν υστατο βελος. Ειναι ενδοξον και ευγενες δι ενα ανδρα να υπερασπιζεται κατα του εχθρου την πατριδα του. Ο θανατος θα ελθει, οταν θα τον υφανει η Μοιρα. Εκαστος ομοιως κατα τον πρωτον ας βαδιση προς τα εμπρος με το ξιφος υψηλα και την καρδια ατρομητον υπο την σκεπην της ασπιδος, μολις αρχισει ο αγων.

Καλλινος ( ελεγειακος ποιητης )

Κωνσταντινος
olympia.gr

Άγονοι Επίγονοι


images

Επίγονε, ό,τι – διαχρονικά – σου συμβαίνει, δεν είναι κάτι το εντελώς συμπτωματικό, γραφτό / ειμαρμένη.
Ούτε φταίνε εξολοκλήρου κάποιοι ανθέλληνες που σου την είχανε στημένη.
Αν πράγματι θέλεις να μάθεις, να βρείς τα πως και τα γιατί, οφείλεις τον εαυτό σου να ενδοσκοπείς.
Μπροστά στον καθρέφτη σου αφτιασίδωτος – χωρίς κληρονομικά στολίδια -να κοιταχτείς.
Να δείς εκεί, τι ειν’αυτό που φταίει, και – συνεχώς – τα φτερά σου καίει.

Γιατί κάθε φορά που ψηλά πετάς, σαν τον Ίκαρο, πέφτεις , πισογυρνάς,
λες και κάποια κατάρα / έρμα πάνω σου κουβαλάς;
Ανεβαίνεις σαν τον Σίσυφο και μετά κατρακυλάς (!).
Έχεις μάθει στην ιστορική κληρονομιά σου μόνο να στηρίζεσαι,
δεν προσπαθείς δημιουργικά να αγωνίζεσαι.
«Αντλείς εις Πίθον Δαναΐδων» και μάταια ελπίζεις,
Ένα πιθάρι, δίχως πάτο, με τις προσδοκίες σου άσκοπα / απελπισμένα γεμίζεις.
Προσπαθείς, παλεύεις να επιπλεύσεις, αλλά ξαναβουλιάζεις στα κρίματά σου.
Έχει φθαρεί / αχρηστευτεί από την (κατά) χρηση, το σωσίβιο – κληροδότημα σου.
Όσα κληρονόμησες μοναδικά, σπουδαία,καλά και άγια,
αλλά εσύ φρόντισες να προκαλείς διαρκή ναυάγια.
Ανεξήγητα κατάφερες να τα μετατρέψεις σε βαρίδια που σε τραβάνε στο βυθό
εσένα, τον ασήμαντο πια, επηρμένο φελλό.
Στάσου για λίγο αναβάτη. Ξεπέζεψε από το δικό σου άτι,
εκείνο το καλάμι που καβαλίκεψες για να νοιώσεις πως είσαι κάτι.
Οι προγόνοι σού δώσανε ολόκληρο Πήγασο για να πετάς στον ουρανό,
κι εσύ άσκεφτε, τιποτένιε, κακομοιριασμένε προτίμησες το καλάμι, το φτηνό(!).
Γελοίος Δον Κιχώτης κατάντησες, που κυνηγά ανεμόμυλους της συμφοράς.
Βαδίζεις, χωρίς πυξίδα, στο άγνωστο, χωρίς να ξέρεις για πού τραβάς, και τι ζητάς.
Δεν εκτίμησες το όνομα, την καταγωγή, τις ρίζες σου , τα πολιτισμικά ανώγια,
διάλεξες, ως περίδακρυς παρίας να συγκατοικείς σε πολυπολιτισμικά κατώγια!
Έγινες αγνώριστος, μεταλλάχτηκες κυριολεκτικά,
περιφέρεσαι ρακένδυτος, αξιολύπητος σαν τον ναρκομανή που αναζητά την δόση του σε ύποπτα στέκια ……πολυπολιτισμικά.
Λιμνάζεις τα όνειρα σου σε ξένα βουρκάρια βρωμερά.
Όταν – καμία φορά – κάτι αξιόλογο κατορθώνεις, το καταστρέφεις αμέσως μετά (!).
Συμπεριφέρεσαι αυτοκαταστροφικά.
Ο εγγενής φθόνος, η ζήλεια, το «εγώ», σου καίνε τα σωθικά.
Το έμφυτο στοιχείο του διχασμού ελλοχεύει, και για να σε αφανίσει καραδοκεί υπομονετικά. Εμφυλιοπολεμικά. Αδελφοκτονικά !

Εχθρός σου είναι ο ίδιος ο εαυτός σου , μην το ξεχνάς!
Αν κατορθώσεις να τον νικήσεις (Σ.Σ δεν υπάρχει μεγαλύτερη νίκη στη ζωή) θα θριαμβεύσεις, θα γίνεις εσύ ό ξεχωριστός , ο αξιόλογος.
Διαφορετικά θα παραμένεις ένας αξιοχλεύαστος αχθοφόρος ιστορικού ονόματος, ακατανόμαστος.

Πεποίθηση μου είναι πως:
«Τα (εγγενή) ελαττώματα είναι αυτά που χαρακτηρίζουν, καθοδηγούν, ποδηγετούν και χαράσσουν την πορεία ατόμων και λαών τελικά»(Κ.Δ.Χρ)
Δεν είναι – ούτε αρκούν – τα προτερήματα, όσο κ αι αν είναι ξεχωριστά.

Υ.Γ Πρέπει να διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού την αστραφτερή μας
ελληνικότητα .
Να διδαχθούμε από τις αρετές Εκείνων και να αξιοποιήσουμε το ανεκτίμητης αξίας έργο τους, που αποτελεί μυθικό/ μοναδικό απόκτημα! Διαφορετικά θα είμαστε ιδανικοί αυτόχειρες, βδελυροί πατροκτόνοι, ατιμασμένοι. Ανάξιοι της Πατρίδας, των Προγόνων, εσαεί αποτυχημένοι, στιγματισμένοι!
Ο σύγχρονος Ελληνισμός οφείλει να χαράξει την δική του (ανάλογη)
πορεία, την ιστορική.
Οι άγονοι επίγονοι οφείλουν να γίνουν γόνιμοι, παραγωγικοί. Οι καιροί ου μενετοί.

olympia.gr

Αυτός που σπέρνει δάκρυα και τρόμο θερίζει την αυγή θανατικό

anastasi Elladas


του Πασχάλη Τσολάκη.

Τα δάκρυα των ανθρώπων πληθαίνουν κάθε μέρα από την ασκούμενη μνημονιακή πολιτική και ο τρόμος περισσεύει από τα άγρια μέτρα, τα χαράτσια, τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, τις απολύσεις…
Κάθε ξημέρωμα κι ένας συνάνθρωπος, σηκώνει τα χέρια και το κεφάλι ψηλά, όχι για να προσευχηθεί, αλλά για να δέσει το σχοινί που θα τον γλυτώσει από ότι αυτός θεωρεί βάσανο και βάρος ασήκωτο. Αν δεν είναι σχοινί θα είναι κάποιο όπλο στον κρόταφο, κάποιο δραστικό φάρμακο ή κάποιο πήδημα στο κενό!

Κακή επιλογή, αλλά ποιος είναι αυτός που θα κρίνει έναν άνθρωπο σε τι ψυχοσυναισθηματική κατάσταση βρίσκεται, την ώρα που επιλέγει την πράξη του,

θεωρώντας την ίσως, ότι τον απαλλάσσει από χιλιάδες καθημερινούς θανάτους!

Αυτά θερίζουν οι κυβερνώντες, αλλά άραγε δεν γνωρίζουν ότι στέλνοντας στον θάνατο αθώους ανθρώπους, κι οι ίδιοι θα έχουν έναν σκληρό πολιτικό, ηθικό και ιστορικό θανατικό! Γιατί η ιστορία, στο διηνεκές, θα θυμίζει τις ημέρες και τα έργα τους. Όπως τα ολοκαυτώματα, οι γενοκτονίες, οι σφαγές, το Άουσβιτς, η Χιροσίμα..

Διάβαζα το κύριο άρθρο της Real News με τίτλο « ή με την κοινωνία ή με την τρόικα» και θυμήθηκα το τελείωμα της ανοιχτής επιστολής προς τους πολίτες, του Παναγιώτη Τσολάκη ως υποψήφιου πολιτευτή, μοναδική έντυπη σελίδα, ως προεκλογικό υλικό: Εμείς με την Ελλάδα – Αυτοί με τα μνημόνια. Εμείς με την κοινωνία – αυτοί με τους δανειστές.

Δυστυχώς η κυρίαρχη μέχρι και τώρα πολιτική, έχει κάνει την επιλογή της. Η κοινωνία είναι αδύναμη να επιβάλει την δική της θέληση και οι αντιμνημονιακοί, ή δεν θέλουν ή δεν μπορούν να ξεσηκώσουν την κοινωνία.

Σε στιγμές κρίσεις, σε στιγμές απόγνωσης, σε στιγμές αγωνίας, πείνας και επιβίωσης, δεν πείθεις με ρητορείες φορώντας κοστούμια και συνολάκια, διαφορετικά κάθε μέρα, δεν πείθεις φορώντας ακριβά αρώματα απευθυνόμενος σε πολίτες που μυρίζουν ιδρώτα από κούραση και αγωνία, δεν πείθεις με μισθό 6-8 χιλιάδες, μιλώντας σε ανθρώπους που ματώνουν για 500 ευρώ και σε ανθρώπους που είναι άνεργοι.

Δεν πείθεις με τόσα προνόμια, όσες κορώνες κι αν ρίχνεις από τα δικά τους πάνελ.

Σε ώρες πολέμου, όπου οι άνθρωποι σκοτώνονται, ματώνουν, τραυματίζονται, βογγάνε, πεινάνε, διψάνε, κρυώνουν, δεν πείθεις διοικώντας και δίνοντας εντολές μέσα από πολυτελή γραφεία.

Δεν πείθεις με τόσους συμβούλους που ο λαός πληρώνει, δεν πείθεις με βουλευτικά γραφεία, τηλέφωνα, ατέλειες, αυτοκίνητα και προσωπικό ασφαλείας, την ώρα που η ίδια η πολιτική δεν παρέχει καμία ασφάλεια στους πολίτες!

Σε στιγμές κρίσης, σε στιγμές ανυδρίας, εκείνο που κρατάει την σπίθα της αισιοδοξίας και του αγώνα είναι το παράδειγμα του Μέγα Αλέξανδρου, που όταν η δίψα θέριζε, οι συστρατιώτες στράγγισαν τα παγούρια και γεμίσανε το κράνος για να πιει ο αρχηγός τους κι εκείνος το έριξε στο χώμα λέγοντας: Δεν γίνεται οι μαχητές μου να διψάνε και να υποφέρουν και εγώ να μην υποφέρω μαζί τους. Αυτοί είναι οι ηγέτες. Άλλωστε η ίδια η δημοκρατία, η ίδια η πολιτεία κάποια επαγγέλματα τα ξεχωρίζει και τα χαρακτηρίζει λειτουργήματα. Δηλαδή προσφορά και μόνο.

Οι πολιτικοί, οι βουλευτές, ο άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκητες, προσφέρθηκαν για να βοηθήσουν την κοινωνία. Συνεπώς το λιγότερο που μπορούν να κάνουν, αν δεν μπορούν να προσφέρουν πολλά, είναι να μην έχουν κερδίσει τίποτα ! Αυτό σημαίνει λειτούργημα.

Πολιτικός και πλούσιος δεν γίνεται. Ο πολιτικός είναι να προσφέρει και όχι να κερδίζει από την πολιτική. Όπως και ο γιατρός, όπως ο ιερωμένος, όπως ο εκπαιδευτικός. Δεν γίνεται να πλουτίζουν γιατί αυτοί είναι λειτουργοί. Όποιος θέλει να πλουτίσει μπορεί να γίνει έμπορος, επιχειρηματίας, τραπεζίτης, εργοστασιάρχης, εισοδηματίας, τυχοδιώκτης….

Τέτοια μνημόνια χρειάζεται η κοινωνία και όχι τα μνημόνια των τραπεζιτών και των τοκογλύφων.

Υ.Γ Είναι γνωστό πως στην περιοχή μου (Ν. ΚΟΖΑΝΗΣ) δραστηριοποιείται η ΔΕΗ. Τα τελευταία χρόνια, λόγω συρρίκνωσης του προσωπικού στα εργοστάσια παραγωγής και ορυχεία, ο αριθμός των εποχούμενου προσωπικού, τα γνωστά οχτάμηνα έχουν αυξηθεί. Η εργασία αυτή ήταν μια ανάσα για τους ανθρώπους της περιοχής, δεδομένου του γνωστού μεγέθους της ανεργίας στην περιοχή. Ένας μηχανοτεχνίτης ή ηλεκτροτεχνίτης αμείβονταν, με 1036 ευρώ και τώρα στις νέες προσλήψεις που γίνονται αυτές τις μέρες ο μισθός θα είναι 585 ευρώ! Μία μείωση πάνω από 40%. Κάτω δεν των 25 ετών ο μισθός είναι 510 ευρώ. Καθαρά δηλαδή γύρω στα 450-460 ευρώ.

Η αναφορά αυτή για να συνειδητοποιήσουν οι νέοι ποια ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ τους περιμένει και ποια ζωή τους περιμένει, γιατί παραμένον ακόμα αδρανείς.

Πρέπει να πούνε ασιχτίρ σε τέτοιους πολιτικούς και δέκα φορές ασιχτίρ στους οικονομικούς δολοφόνους και σε όλους εκείνους που καταλύουν εθνικές κυριαρχίες, εθνικά, κοινωνικά και ανθρώπινα δικαιώματα και κυρίως το νόημα της αξιοπρέπειας…

press-gr.blogspot

Οι πλανητικοί δολοφόνοι….

Το «Σχέδιο για τον Νέο Αμερικανικό Αιώνα» (PNAC) ιδρύθηκε το 1997, με απολύτως ξεκάθαρους και διακηρυγμένους στόχους: Την απόλυτη και με κάθε μέσο επιβολή της αμερικανικής κυριαρχίας στον κόσμο κατά τον 21ο αιώνα.

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Στα «μανιφέστα» του PNAC, που είδαν το φως της δημοσιότητας τόσο τον Ιούνη του 1997, όσο και το Νοέμβρη του 2000 (το δεύτερο, δηλαδή, μόλις ένα χρόνο πριν από τους Δίδυμους Πύργους) γινόταν καθαρό πως η αμερικανική κυριαρχία θα περνούσε μέσα από «προληπτικούς» πολέμους, μέσα από την καθυπόταξη έως και κατάργηση του ΟΗΕ (που παρουσιαζόταν σαν ένα «φόρουμ για αριστερίζοντες, αντισιωνιστές και αντιιμπεριαλιστές») και μέσα από την επιβολή της κρατικής τρομοκρατίας ως παρονομαστή των διεθνών σχέσεων.

Μάλιστα, στο «μανιφέστο» του Νοέμβρη του 2000 περιέχεται και μια ενδιαφέρουσα «προφητεία»:…
«Εάν σημειωθεί ένα καταστροφικό συμβάν, όπως ένα νέο Περλ Χάρμπορ, αυτό θα έχει καταλυτικές συνέπειες» (!),
σημείωναν οι εμπνευστές του σχεδίου, για να τεθεί το αμερικανικό σχέδιο σε εφαρμογή μια ώρα αρχύτερα… Θα ‘λεγε κανείς ότι τα μέλη του PNAC «προφήτεψαν» την 11η Σεπτέμβρη ένα χρόνο πριν ακόμα κι από τον… Μπιν Λάντεν.
Ετσι, σε λιγότερο από δώδεκα μήνες μετά από την εκλογή του Μπους, μέσω του οποίου οι αρχιτέκτονες του PNAC (Τσέινι, Γούλφοβιτς, Ράμσφελντ κ.λπ.) είχαν ανέλθει στην κυβερνητική εξουσία, η «ευκαιρία» που τόσο επιθυμούσαν, το νέο «Περλ Χάρμπορ» που τόσο περίμεναν για να τους «λύσει τα χέρια», ήταν πραγματικότητα…

Εκτοτε, η ανθρωπότητα βιώνει μια διαρκή «11η του Σεπτέμβρη». Ολα όσα μεσολάβησαν από εκείνο το πρωινό στο Μανχάταν βοούν ότι η 11η Σεπτέμβρη του 2001 αξιοποιήθηκε ως το αναγκαίο πρόσχημα, η αναγκαία αφορμή, για την εκδήλωση μιας άνευ προηγουμένου παγκόσμιας τρομοκρατίας από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
Το έγκλημα που συντελέστηκε στην καρδιά των ΗΠΑ, το αίμα των 3.000 νεκρών των δίδυμων πύργων, χρησιμοποιήθηκε από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό ως ένα διαρκές «άλλοθι» για τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα και την ιμπεριαλιστική θηριωδία που έχουν σπείρει στον πλανήτη.

Το τι και το πώς συνέβη εκείνο το πρωινό στη Νέα Υόρκη, τι προηγήθηκε, πώς σχεδιάστηκε, ποιες είναι οι πραγματικές διαστάσεις της επιχείρησης και των μηχανισμών που την έφεραν σε πέρας ίσως δεν αποκαλυφθούν ποτέ.
Αλλωστε, αν και συμπληρώνεται μισός αιώνας από το Ντάλας του 1963, ουδέποτε αποκαλύφθηκε τι κρυβόταν πίσω από το παραβάν της δολοφονίας του Κένεντι.

Εντούτοις, ήδη αυτά που γνωρίζουμε είναι πάρα πολλά.
Και σίγουρα εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να χρησιμοποιεί σαν πρόσχημα το αίμα ακόμα και του αμερικανικού λαού, όπως συνέβη με τα σχεδόν 3.000 θύματα των δίδυμων πύργων, για να επεκτείνει τη θηριωδία του.

Εκείνο που, επίσης, έχει πια απαντηθεί πεντακάθαρα είναι το «ποιος είχε όφελος» από μια τέτοια ενέργεια:
Αρκεί μια ματιά στο χάρτη της υδρογείου, όπου, μετά την 11η Σεπτέμβρη, σε πάνω από 150 χώρες του πλανήτη έχει εγκατασταθεί η μπότα του Αμερικανού πεζοναύτη.

Το «Σχέδιο Για Τον Νέο Αμερικανικό Αιώνα» έχει πια αποκαλυφθεί στην ολότητά του, και στο πλαίσιό του η 11η Σεπτέμβρη αξιοποιήθηκε ως αφορμή, ως σκαλοπάτι, ως σταθμός
για την επιβολή μιας παγκόσμιας χούντας, που στα κελιά της, στο Γκουαντάναμο, στο Αμπού Γκράιμπ, στις μυστικές επίγειες ή ιπτάμενες φυλακές της CIA βασιλεύει ο νόμος των νέων «Αουσβιτς»,
για να περάσει ο ιμπεριαλισμός από τους «ανθρωπιστικούς» του πολέμους (όπως στη Γιουγκοσλαβία), στους «προληπτικούς» του πολέμους (Αφγανιστάν) και από εκεί στους πολέμους και στις ελεγχόμενες εξεγέρσεις «εξαγωγής της δημοκρατίας» (Ιράκ – Μέση Ανατολή),
για τη διακήρυξη της «ενοχής» όλου του πλανήτη (!), αφού, κατά το δόγμα Μπους, «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας».
Το κράτος – τρομοκράτης, οι ΗΠΑ, μαζί με τους Ευρωπαίους συμμάχους τους, χρησιμοποίησαν την 11η Σεπτέμβρη για να τυλίξουν τον κόσμο «σε μια κόλλα χαρτί»:

Εκτόξευση της «οικονομίας του πολέμου» με πάνω από 6 τρισεκατομμύρια δολάρια να έχουν διατεθεί μόνο για τις επεμβάσεις σε Αφγανιστάν και Ιράκ,
Εγκατάσταση «Τσολάκογλου» και αμερικανοτσολιάδων ανά τον κόσμο,
Τρομονόμοι, χαφιεδοκάμερες, φακέλωμα, καταπάτηση ελευθεριών, τρομο-υστερία, φαλκίδευση ατομικών δικαιωμάτων, «δικαίωμα» στη CIA για δολοφονίες ξένων ηγετών, απαγωγές, βασανιστήρια,
Απροσχημάτιστες επεμβάσεις στο εσωτερικό κρατών, κατασκευασμένες «επαναστάσεις», Κοσσυφοπέδια, «πόλεμος των άστρων».
Την επόμενη μέρα της 11ης του Σεπτέμβρη είχαμε την απαρχή της εφόρμησης της «νέας τάξης» ενός νέου «Ράιχ», κτηνώδους και καταστροφικού, που πρέπει να έχει ένα τέλος πανομοιότυπο με το τέλος του προηγούμενου.

Σε αυτόν τον αγώνα ζωής, ο λαός της Ελλάδας, αν θέλει να έχει τη δική του συμβολή για να έρθει μια ώρα αρχύτερα η νέα «Νυρεμβέργη», έχει μία επιλογή:
Την αταλάντευτη και εντεινόμενη αντιπαράθεσή του με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και τον ευρω-ατλαντισμό, την καταδίκη και πολιτική ανατροπή των στυλοβατών και των ερεισμάτων των Αμερικανών, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στον τόπο μας.

kostasxan.blogspot

Έτσι γεννιέσαι Έλληνας


Μου πήρες την ελπίδα, σε ευχαριστώ, γιατί ταυτόχρονα μού πήρες και τον φόβο.

Καταπάτησες τα όρια της προσωπικής μου πατρίδας, σε ευχαριστώ, γιατί ταυτόχρονα έσπασες τις αλυσίδες που κρατούσαν στο μπουντρούμι της Κοινωνικής Ηθικής την Ελευθερία μου, ανόητε Κρατούντα.

Ήρθε η ώρα να σε ευχαριστήσω που μου τα στέρησες όλα και κατανόησα μετά από πολλά χρόνια τα λόγια του Έλληνα Καζαντζάκη.

Έχοντας την Ελπίδα ότι ό,τι έχεις θα ανδρωθεί και αν δεν έχεις θα το αποκτήσεις, γεννιέται ασυνείδητα ο φόβος της απώλειάς τους.

Παράλληλα με αυτόν και ο φόβος να αντιδράσεις σε όποιον τα απειλεί. Η ελπίδα σε κάνει να οπισθοχωρείς όταν δέχεσαι επιθέσεις παντός τύπου.

Και ήρθες, εσύ Κρατούντα, και τα πήρες όλα με τη μία θεωρώντας ότι ο φόβος θα είναι ο ίδιος με αυτόν που με διακατείχε τόσα χρόνια. Ότι θα κλειστώ και πάλι στο καβούκι μου λέγοντας : «Αύριο ξημερώνει άλλη μέρα».

Ξημέρωσε όμως η άλλη μέρα.

Και είμαι εδώ με τις τσέπες της ψυχής μου τρύπιες και την οργή του Άδικου να έχει περάσει σε άλλο επίπεδο. Στο επίπεδο της ανέλπιδης μάχης.

Τώρα πια, μικρόνοε Κρατούντα, δεν έχω τίποτε άλλο να χάσω.

Ό,τι με έκανε να νιώθω περήφανος το έχεις κάνει ψίχουλο να ταΐσεις τις κότες της πολιτικής σου αυλής και τους ξεφτιλισμένους πουλημένους τεμπέληδες της δημόσιας στρατιάς σου.

Δεν υπάρχουν μέσα μου πλέον αμυντικά κύτταρα να σταθούν στρατιώτες στις επόμενες επιθέσεις σου.

Δεν υπάρχει ούτε μία πέτρα όρθια στο κάστρο της ηθικής του συνόλου που είχα φτιάξει να προστατεύω αναμνήσεις και «πρέπει».

Και όλα αυτά, ηλίθιε Κρατούντα, τα κατάφερες από μόνος σου.
Δεν θα πέσουν απειλές σε αυτόν τον πόλεμο που μου κήρυξες άνευ λόγου.
Ούτε καν υποχθόνιες ματιές χολιγουντιανού τύπου.

Δεν θα υπάρξει ούτε μία διαπραγμάτευση μεταξύ μας.

Και ναι, αν ο Έλληνας Καζαντζάκης εννοούσε ότι μόνο νεκρός είσαι Ελεύθερος, τότε κατανοώ απόλυτα τι σημαίνει ζωντανός χωρίς Ελπίδα.

Κατανοώ την έννοια του ανέλπιδου χωρίς Πατρίδα.

Ανθέλληνα Κρατούντα, μέσα στην υπεροψία της ψηφοΛογικής δημοκρατίας σου δεν υπολόγισες ότι σκοτώνοντας τον Φόβο για την διατήρηση της Ελπίδας, γεννάς έναν Ελεύθερο.

Δηλαδή, έναν Έλληνα.

kostasxan.blogspot

Άν μισούνται ανάμεσά τους, δεν τους πρέπει λευτεριά

Του Δημήτρη Ιατροπούλου

Θυμηθείτε τον Διονύσιο Σολωμό:

“Αν μισούνται ανάμεσό τους, δεν τους πρέπει λευτεριά…”

Πώς τα καταφέραμε και πλακωθήκαμε στο φτερό και γίναμε δέκα κομμάτια μεταξύ μας με όλη αυτή την οπερέτα, Συνέλληνες;

Τι να τροποποιήσει πια, ο Αντώνης;

Σήμερα δεν ακούσατε ότι θα τρέξουν αστραπιαία 8 νομοσχέδια που έχουν καθυστερήσει, (αυτό που κόβει τις επικουρικές συντάξεις, μεταξύ άλλων) και τα ρέστα του Μεσοπρόσθεσμου;

Θα τροποποιήσει το φορολογικό;

Μα, αφού θα το ψηφίσουνε τώρα κι αυτό!

Αφού θα ψηφίσουνε τα πάντα, λέμε, σε 80 μέρες το πολύ!

Τι θα μείνει μετά για όποιον γίνει πρωθυπουργός, ΑΝ ΞΑΝΑΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΧΡΟΝΙΑ;

Όποιος κι αν είναι,είτε ο Σαμαράς,είτε όλοι μαζί πάλι,είτε δεν ξέρω κι εγώ ποιοί…

Δεν το έχουμε καταλάβει ότι σε λίγο θα φτιάξουνε καινούργια συνθήκη και θα μας πετάξουνε απ την Ευρώπη;

Το καλύτερο δεν θα ήταν λοιπόν, να τους προφτάσουμε στο τσακ και να πετάξουμε εμείς πια,την Ευρώπη από πάνω μας;

Με Ελληνικό, Εθνικό, Δημοκρατικό, Πατριωτικό,Λαϊκό, κι ό,τι άλλο στο διάλο Μέτωπο θέλετε, αλλά πάνω απ’ όλα ΕΝΩΜΕΝΟΙ γαμώτο μας!

Αμα δεν κάψουμε ένα πρωί σ όλες τις πλατείες της χώρας, τις κομματικές μας ταυτότητες και άμα δεν φτιάξουμε ένα αληθινό Κίνημα των Απελπισμένων (γιατί περί αυτού πρόκειται πια) κι άμα δεν σπρώξουμε τους καλύτερους του τόπου σε μια αναγκαστική σύμπραξη, άσπρη μέρα δεν θα δούμε..

Θα πλακωνόμαστε μια ζωή, με τα χρώματα, Άσπρο, Μαύρο, Κόκκινο, Μπλε, Γαλάζιο, Πράσινο, Λαχανί, Πορτοκαλί κι άντε πάλι απ΄την αρχή,διακόσια χρόνια πίσω…

Έλεος πια,τίποτε δεν πήραμε χαμπάρι,όλη μέρα τ ακούμε,τα διαβάζουμε,τα λέμε,κρεμάσαμε και κάποιοι ρομαντικοί την κάπα μας στην αλυγαριά, και βάζουμε και το κεφάλι μας στον ντορβά,,κανείς δεν βλέπει ότι μας έχουνε ξεγράψει οι κότες κι οι κοκότες,ντόπιοι και ξένοι;

Ποιές εκλογές μωρέ;

Και ποιός σας είπε ότι αυτός που θα ψηφίσετε,θα εκλεγεί κιόλας;

Εδώ φάγανε ολόκληρο Καραμανλή το 2000, μέσα σε μισή ώρα, ποιος σας είπε ότι υπάρχουν τίμιες εκλογές στην Ελλάδα;

ΜΟΝΟ ΑΜΑ ΔΟΥΝΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΦΑΝΤΑΡΟ, ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.

Και μόνο τότε άμα το ποτάμι γίνει τεράστιο, θα αναγκαστούνε να κάνουνε και τίμιες εκλογές και θα την κοπανήσουνε όλοι τους να ξεκοκκαλίσουνε τα κλεμμένα στου διαόλου τη μάνα και θα μας αφήσουνε να ξαναστήσουμε τον τόπο…

ΚΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ…
ΟΜΩΣ,ΞΕΚΙΝΗΣΤΕ ΤΟ!

Στο σπίτι σας, στη γειτονιά σας, με λαϊκές επιτροπές και εκπροσώπηση, με μια πανεθνική συνδιάσκεψη, νόμιμη, χωρίς ακρότητες και μπάχαλα, χωρίς να πάρει πάσα κανένας κερατάς να μας σταματήσει…

Να με συμπαθάτε για τη φόρτιση, είναι ξέρετε, ιδιοσυγκρασιακό μου..

kostasxan.blogspot

NewYorkTimes. Η Ελλάδα το λίκνο της δημοκρατίας κλονίζει τον πλανήτη

Του Μαρκ Μαζάουερ.
Όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την Ελλάδα καθώς το κοινοβούλιο της ψήφισε ένα διχαστικό πακέτο μέτρων λιτότητας το οποίο θα μπορούσε να έχει κρίσιμες επιπτώσεις στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Ισως προκαλεί έκπληξη που… αυτή η μικρή άκρη της χερσονήσου των Βαλκανίων συγκεντρώνει τόση προσοχή.
Σκεφτόμαστε συνήθως την Ελλάδα ως την πατρίδα του Πλάτωνα και του Περικλή, με την πραγματική της σημασία να βρίσκεται βαθιά στην αρχαιότητα. Αλλά δεν είναι η
πρώτη φορά που για να κατανοήσεις το μέλλον της Ευρώπης χρειάζεται να στραφείς μακριά από τις μεγάλες δυνάμεις στο κέντρο της ηπείρου και να κοιτάξεις προσεκτικά όσα συμβαίνουν στην Αθήνα.
Τα τελευταία 200 χρόνια η Ελλάδα ήταν στην πρώτη γραμμή της εξέλιξης της Ευρώπης. Στη δεκαετία του 1820, στη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία από την οθωμανική αυτοκρατορία, η Ελλάδα έγινε ένα πρώιμο σύμβολο δραπέτευσης από… τη φυλακή της αυτοκρατορίας.
Για τους φιλέλληνες, η παλιγγενεσία της αποτελούσε τον πιο ευγενή αγώνα. “Στο μεγάλο πρωινό του κόσμου”, έγραψε ο Σέλεϊ στο ποιημά του “Ελλάς”, “το μεγαλείο της Ελευθερίας τινάχθηκε και έλαμψε! “ Η νίκη θα σήμαινε τον θρίαμβο της ελευθερίας όχι μόνο επί των Τούρκων αλλά και επί όλων των δυναστών που κρατούσαν υπόδουλους τόσο πολλούς ευρωπαίους.
Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Αμερικανοί έτρεξαν να πολεμήσουν υπό την γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας για χάρη της δημοκρατίας. Και μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα κέρδισε την ελευθερία της. Στη διάρκεια του 20ου αιώνα ο ριζοσπαστικός νέος συνδυασμός της συνταγματικής δημοκρατίας και του εθνικισμού που ενσάρκωσε η Ελλάδα εξαπλώθηκε στην ήπειρο και κορυφώθηκε στην “ειρήνη που τερμάτισε κάθε ειρήνη” στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τρεις αυτοκρατορίες, η οθωμανική , εκείνη των Αψβούργων και η ρωσική, κατέρρευσαν και αντικαταστάθηκαν από έθνη-κράτη.
Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα άνοιξε και πάλι τον δρόμο για το μέλλον της Ευρώπης. Μόνο που τώρα ήταν η σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας που βγήκε στο προσκήνιο. Σε έναν κόσμο εθνικών κρατών, εθνοτικές μειονότητες όπως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ελλάδας και οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας ήταν μια συνταγή για διεθνή αστάθεια.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, έλληνες και τούρκοι ηγέτες αποφάσισαν να ανταλλάξουν τους μειονοτικούς πληθυσμούς τους, εκτοπίζοντας περί τα δύο εκατομμύρια χριστιανούς και μουσουλμάνους προς χάριν της εθνικής ομοιογένειας.
Η ελληνο – τουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών ήταν η μεγαλύτερη οργανωμένη μετακίνηση προσφύγων στην ιστορία μέχρι τότε και μοντέλο που οι ναζιστές και άλλοι θα το επικαλούνταν αργότερα για να εκτοπίσουν ανθρώπους στην ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ινδία. Είναι ειρωνικό, λοιπόν, που η Ελλάδα ήταν επίσης στην πρωτοπορία της αντίστασης στους ναζιστές.
Τον χειμώνα του 1940-41, ήταν η πρώτη χώρα που αντεπιτέθηκε αποτελεσματικά κατά των δυνάμεων του Αξονα, ταπεινώνοντας τον Μουσολίνι στον ελληνο – ιταλικό πόλεμο ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επευφημούσε την Ελλάδα. Και πολλοί χειροκρότησαν πάλι λίγους μήνες αργότερα όταν ένας νεαρός αριστερός αντιστασιακός ονόματι Μανώλης Γλέζος σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη ένα βράδυ με έναν φίλο και κατέβασαν τη σημαία με την σβάστικα που οι Γερμανοί είχαν πρόσφατα υψώσει.
Σχεδόν 70 χρόνια αργότερα, η ελληνική αστυνομία θα έριχνε δακρυγόνα στον κ. Γλέζο ο οποίος διαδήλωνε κατά του προγράμματος λιτότητας. Αλλά στο τέλος, η Ελλάδα υπέκυψε στη γερμανική κατοχή. Η κυριαρχία των ναζιστών έφερε μαζί της την πολιτική κατάρρευση, την μεγάλη πείνα, και μετά την απελευθέρωση, την βύθιση της χώρας σε έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στις κομμουνιστικές και τις αντικομμουνιστικές δυνάμεις.
Μόλις λίγα χρόνια μετά την ήττα του Χίτλερ, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της ιστορίας, ως μέτωπο του Ψυχρού Πολέμου. Το 1947, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν χρησιμοποίησε τον κλιμακούμενο εμφύλιο στην Ελλάδα για να πείσει το Κογκρέσο να στηρίξει το Δόγμα Τρούμαν και την ειρηνική δέσμευση αμερικανικών πόρων για τον αγώνα κατά του Κομμουνισμού και την ανοικοδόμηση της Ευρώπης.
Ανυψωμένη ξαφνικά σε έναν διατλαντικό αγώνα, η Ελλάδα συμβόλιζε τώρα μια πολύ διαφορετική Ευρώπη – μία Ευρώπη που είχε αυτοκαταστραφεί, και που ο μόνος δρόμος εξόδου από την ανέχεια των μέσων της δεκαετίας του 1940 ήταν ως μικρότερος εταίρος της Ουάσινγκτον.
Καθώς τα δολάρια άρχισαν να ρέουν, αμερικανοί σύμβουλοι έλεγαν στους έλληνες πολιτικούς τι να κάνουν και αμερικανικές βόμβες ναπάλμ έκαιγαν τα ελληνικά βουνά καθώς οι κομμουνιστές αντάρτες τρέπονταν σε φυγή. Η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στις αδυναμίες και την εξάρτηση της διχοτομημένης ηπείρου.
Και εδώ η Ελλάδα έγινε σύμβολο μιας νέας φάσης στην ευρωπαϊκή ιστορία. Η πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 δεν έφερε στη χώρα μόνο την πλήρη ένταξη σε αυτό που θα γινόταν η Ευρωπαϊκή Ενωση.
Προανήγγηλε επίσης (μαζί με τη μετάβαση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στη δημοκρατία την ίδια εποχή) το παγκόσμιο κύμα εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1980 και του ’90, πρώτα στη Νότια Αμερική και τη Νοτιοανατολική Ασία και μετά στην Ανατολική Ευρώπη.
Και έδωσε στην Ευρωπαϊκή Ενωση την όρεξη για διεύρυνση και τη φιλοδοξία να εξελιχθεί από ένα μικρό κλαμπ πλούσιων δυτικοευρωπαϊκών κρατών σε φωνή για ολόκληρη την προσφάτως εκδημοκρατισμένη ήπειρο, η οποία εξαπλώθηκε κατά πολύ στο νότο και την ανατολή.
Και τώρα, σήμερα, αφότου έσβησε η ευφορία της δεκαετίας του ’90 και μια νέα ταπεινοφροσύνη χαρακτηρίζει τους Ευρωπαίους, ο κλήρος πέφτει και πάλι στην Ελλάδα ως χώρας η οποία θα προκαλέσει τους μανδαρίνους της Ευρωπαϊκής Ενωσης και θα θέσει το ερώτημα: “ποιο θα είναι το μέλλον της ηπείρου;”.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση υποτίθεται ότι θα ένωνε μια κατακερματισμένη Ευρώπη, ότι θα ενίσχυε τις δημοκρατικές της δυνατότητες και ότι θα μεταμόρφωνε την ήπειρο σε μια ανταγωνιστική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. Είναι ίσως ταιριαστό που ένα από τα αρχαιότερα και πιο δημοκρατικά έθνη – κράτη της Ευρώπης βρίσκεται στην καινούργια εμπροσθοφυλακή, όσων θέτουν εν αμφιβόλω όλα αυτά τα επιτεύγματα.
Γιατί είμαστε όλοι μικρές δυνάμεις τώρα, και για άλλη μια φορά η Ελλάδα πολεμάει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το μέλλον.
*Μαρκ Μαζάουερ,
Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας, καθηγητής Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ.

oxafies.blogspot

Κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας….

Κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας…
Από παιδάκι έμαθα ότι είστε ο ανώτατος άρχοντας της χώρας μου…
Από παιδάκι έμαθα ότι είστε η κολώνα της δημοκρατίας μας…της δημοκρατίας που εγκαθιδρύθηκε σ αυτή τη χώρα και έγινε φως για όλη την ανθρωπότητα…
Από παιδάκι έμαθα να τιμώ το πρόσωπό σας, αλλά κυρίως αυτό που σηματοδοτεί, ή που θα έπρεπε να σηματοδοτεί το αξίωμά σας..
Από παιδάκι έμαθα να τιμώ τις εθνικές επετείους της χώρας μου και τους ένδοξους αγώνες των προγόνων μου..
Από παιδάκι έμαθα να κουβαλάω την λαμπρή ιστορία της πατρίδας μου και προσπάθησα πάντα να τιμώ τους αγώνες της και την βαριά κληρονομιά που σημαίνει να είσαι ΈΛΛΗΝΑΣ…
Τώρα, στη μέση ηλικία της ζωής μου, μου καταλύσατε τα πάντα..
ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ
Και ντρέπομαι για λογαριασμό σας… γιατί φανήκατε μικρότερος των περιστάσεων… Γιατί δεν μπορέσατε να γίνετε ο νέος Μεταξάς και να κραυγάσετε το νέο ΟΧΙ ενάντια στο «Δ’ Ράιχ» που η κυβέρνησή σας μας φόρεσε καπέλο…
Σας κακοφάνηκε που σας αποδοκίμασαν στη Θεσσαλονίκη λίγη ώρα πριν.. και κάνατε δηλώσεις ότι ντρέπεστε… μιλάτε για μειοψηφία… Ποια μειοψηφία; Σε όλες τις πόλεις της χώρας υπάρχουν αντιδράσεις.. όχι μόνο σήμερα.. καιρό τώρα…
Θέλετε να ξέρετε πως αισθάνεται ένας ολόκληρος λαός;
Ένας ολόκληρος λαός ντρέπεται για λογαριασμό σας.. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΑΛΑΒΑΤΕ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΣΑΣ.. Υποβάλλω έκκληση, όχι σ’ εσάς, αλλά στο αξίωμά σας… ΑΝΑΛΑΒΕΤΕ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΣΑΣ ΤΩΡΑ…με ευθύνη και σεβασμό στην πλειοψηφία της χώρας που είναι μήνες τώρα στους δρόμους…
Θέλετε να μείνετε στην ιστορία κύριε Πρόεδρε, ως ο πρόεδρος που αντί το ΟΧΙ είπε το ΠΕΡΑΣΤΕ???
Γιατί γι αυτό θα μείνετε στην ιστορία κύριε Παπούλια.. κι εσείς κι η κυβέρνησή σας, κι οι έτεροι πολιτικοί και τα φερέφωνά σας οι δημοσιογράφοι…
Θα μείνετε στην ιστορία για το «ηρωικό σας» ΠΕΡΑΣΤΕ ΚΟΣΜΕ….
Όμως, επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται ως γνωστόν… ξεκίνησε η αντίσταση, κύριε Πρόεδρε… και θα φύγουν όλοι αυτοί που παρέδωσαν τη χώρα στη νέα κατοχή και δικτατορία…και η Ελλάδα ξανά θα δοξαστεί, γιατί τη δόξα της οφείλει στους αγώνες της για ελευθερία, δημοκρατία και ανθρώπινη αξιοπρέπεια… και αυτή η ώρα είναι κοντά…
Όσο πιο πολύ πέφτουμε, τόσο περισσότερη δύναμη αντλούμε και θα δώσουμε την απάντηση… όλο και πιο ηχηρή….ΣΥΝΤΟΜΑ!!!!
ΚΑΙ ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ του 1940 ακριβώς ακολουθώντας την οδό που εκείνοι βάδισαν….ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ!!!!

ΠΗΓΗ: Κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας… http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2011/10/blog-post_3936.html#ixzz1c5fqlPQg

Στη Λακεδαίμονα θα βρείς τους πιό σκλαβωμένους και τους πιό ελεύθερους

“Δημιουργεί” ο Αμετανόητος

Αυτό που έγινε στην Ελλάδα από τον Οκτώβριο του 2009 εως τον Οκτώβριο του 2011 είμαι σίγουρος ότι όταν μελετηθεί από τον οποιοδήποτε Ιστορικό του μέλλοντος θα αποτελέσει την Αρχή του 21ου αιώνα.Ο 21ος αιώνας δεν μπήκε το 2000.Αργησε 10 χρόνια και μπήκε ουσιαστικά το 2010 με την ψήφιση του Μνημονίου στην 1η επαρχία της Παγκόσμιας Τάξης Πραγμάτων,την Ελλάδα.

Ο τοπικός πρωθυπουργός άλλωστε, το βροντοφώναζε παντού και σε κάθε Κατεύθυνση.

«Θέλουμε ένα σύστημα Παγκόσμιας Διακυβέρνησης»

Χρησιμοποιεί τη Λέξη «θέλουμε» για να επιβάλλει στο Συλλογικό Υποσυνείδητο των Λαών, την Παγκόσμια Δικτατορία του Κεφαλαίου.

Η Νέα Εποχή όπως την αποκαλούν οι Ιθύνοντες της Νέας Τάξης Πραγμάτων άρχισε με την Υπογραφή των κκ.Παπακωνσταντίνου-Παπανδρέου στο περιβόητο Μνημόνιο.

Η Παγκόσμια Χρηματιστηριακή και Τραπεζική Χούντα επεβλήθη Απόλυτα σε ένα Κυρίαρχο Κράτος.

Το Παγκόσμιο Κεφάλαιο επιτίθεται μεμονωμένα σε Κράτη και τα Διαλύει.Οχι μόνο του Μεγέθους της Ελλάδας, αλλά ακόμα και αυτό της Ιταλίας της Ισπανίας και της Γαλλίας.

Στην Ελλάδα επιλέχθηκε το Χρέος της για να γίνει η κερκόπορτα της Υποταγής των Ελλήνων στις βουλές της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Ενα Χρέος που ως γνωστόν δεν θα ΜΠΟΡΟΥΣΕ ποτέ να πληρωθεί όπως ΔΕΝ πληρώνονται τα Παγκόσμια Χρέη άλλων πιό Πλούσιων Κρατών…

http://www.economist.com/content/global_debt_clock

Εάν υποτεθεί ότι π.χ. θα πρέπει όλα τα κράτη που χρωστάνε ΠΑΝΩ από το 100% του ΑΕΠ τους, να ξεπληρώσουν μόνο αυτό, το πάνω από το 100% Χρέος τους, εφαρμόζοντας μία Αυστηρή Δημοσιονομική Πειθαρχία όπως η Ελλάδα,θα είχαμε μία τεράστια ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΦΕΣΗ.

Είναι σαν να τρέχουν τα μονοθέσια της Φόρμουλα Ενα με 300χλμ/ώρα και αποφασίσουν 5-6 επικεφαλείς οδηγοί να πατήσουν φρένο…

Η «στούκα» δεν θα έχει προηγούμενο…

Ο σκοπός του Κόλπου ήταν, και παραμένει, οι Ευρωπαϊκοί Λαοί να απορροφήσουν τις Ευρωπαϊκές Απώλειες από την κατάρρευση της Lehman Brothers στα πλαίσια του Παγκοσμιοποιημένου πλέον Καπιταλισμού.

Οι Τράπεζες,και ο Διεθνής Χρηματοπιστωτικός Τομέας που σπεκουλάρει στα Συνδεδεμένα Χρηματιστήρια του Κόσμου, που αυτοί ευθύνονται για αυτά τα Εκτρώματα,θα πρέπει να μην έχουν απώλειες και να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο τους.

Ετσι σαν ο πιό αδύναμος κρίκος στην Ευρωπαϊκή αλυσίδα χτυπήθηκε πρώτα η Ελλάδα και έγινε το ινδικό χοιρίδιο της ελίτ των Βρυξελλών.

“Ολος ο Πόλεμος στηρίζεται στην εξαπάτηση”

Η τέχνη του Πολέμου-Σουν Τζου

Στην 1η φάση του Σχεδίου η Ελλάδα έπρεπε πάσει θυσία να ΜΗΝ μπορεί να δανείζεται (βγαίνουμε στις αγορές…) και να έρθει το ΔΝΤ και οι Ευρωπαίοι να της εξασφαλίσουν ρευστότητα…

Ρευστότητα όχι όμως για την Ελληνική κοινωνία και οικονομία αλλά για να μπορεί να ΞΕΠΛΗΡΩΝΕΙ τους τόκους και το Κεφάλαιο των Ομολογιούχων του Εξωτερικού.

Σε αυτό το πλαίσιο υπογράφηκε η κατάπτυστη Δανειακή σύμβαση η οποία στην ουσία δημιούργησε τα ΕΝΥΠΟΘΗΚΑ ΔΑΝΕΙΑ από το ΔΝΤ και την Ε.Ε. και έδωσε πιά το Δικαίωμα σύμφωνα με το ΑΓΓΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ στον Πιστωτή να σου πάρει ακόμα και την Ακρόπολη…ή να βάλει ακόμα και την «αγαπημένη» μας Τουρκία να εισπράξει την απαίτηση…

Περιττό να πούμε ότι στα Ομόλογα δεν «έπαιζε» τίποτα από όλα αυτά…

Ο ομολογιούχος παίρνει ένα ρίσκο, και χάνει,αφού δεν μπορούμε να τον πληρώσουμε…

Με αυτή τη Σύμβαση επιπλέον,δώθηκε χρόνος στις Γαλλογερμανικές τράπεζες ιδιαίτερα,να ξεφορτωθούν τα σαπάκια-Ελληνικά ομόλογα.

Το σύστημα σώθηκε από το Εμφραγμα.

Το πετύχανε.

Στην 2η φάση του σχεδίου έπρεπε να ληφθούν κατεπείγοντα μέτρα ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ.

Ετσι κόψανε,μισθούς,συντάξεις,κοινωνικές δαπάνες,κτλ,το Κοινωνικό Κράτος καταργήθηκε (τα ψείγματα δηλαδή που είχαμε εδώ στην Ελλάδα) και ο Λαός αρχίζει και υποφέρει.

Σημειωτέον όμως, οι Δαπάνες των Υπουργείων και των λοιπών «Κρυφών κονδυλίων» του προϋπολογισμού δεν πειράχτηκαν.

Είπαμε φτωχαίνει πάντα ο Λαός όχι ο Βασιλιάς και η Αυλή του…

Οι εργαζόμενοι στον Δημόσιο Τομέα και στον Ιδιωτικό Τομέα βλέπουν μία βαθύτατη μείωση των αποδοχών τους.

Αν αναλογιστεί κανείς ότι στο μακρυνό 1985, από έναν «Σοσιαλιστή» υπουργό ονόματι Κώστα Σημίτη, καταργήθηκε και η Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή των Μισθών και των Συντάξεων ώστε να ροκανίζονται τα Πραγματικά Διαθέσιμα Εισοδήματα από τον Πληθωρισμό, καταλαβαίνουμε ότι οι Εργαζόμενοι και οι Συνταξιούχοι με την ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ περικοπή μισθών και συντάξεων δέχθηκαν ένα Τεράστιο ακόμα χτύπημα,το τελειωτικό, και μέσα σε μία νύχτα «μεταφέρθηκε» ξανά πλούτος από τους Ελληνες εργαζόμενους στους Ομολογιούχους-Δανειστές-Μεγάλο Κεφάλαιο (Διεθνές και εγχώριο).

Πιά,το πραγματικό Διαθέσιμο Εισόδημα των Εργαζομένων εκφρασμένο σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης (ΜΑΔ) έχει υποχωρήσει στο πρίν, το 1981, επίπεδο.

Και αυτό το πετύχανε.

Στην 3η φάση του σχεδίου έπρεπε να αρχίσει η ΑΡΠΑΓΗ του ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΟΥ Πλούτου ΟΛΗΣ της Ελληνικής Κοινωνίας πλήν αυτών που διαπλέκονται με το σύστημα.Γιατί είναι οι στυλοβάτες του συστήματος.Αυτό στήθηκε σε δύο επίπεδα

Και εξηγούμαι.

Στο πρώτο επίπεδο όλοι οι ΠΟΛΥ μεγάλοι Κεφαλαιοκράτες (Ολιγάρχες) που καταδυναστεύουν τον Τόπο από το 1981 (και μπορούμε να πάμε και πιό πίσω…) είχαν ειδοποιηθεί και είχαν φυγαδεύσει ΟΛΑ τα Κεφάλαια τους στο Εξωτερικό.

Ετσι εδώ μείνανε οι πενιχρές αποταμιεύσεις των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Με δεδομένου ότι η ΥΦΕΣΗ δηλαδή η φτώχεια άρχισε να φαίνεται από το 2008, ολοένα και «φαγωνόταν» ένα σημαντικό ποσό από τις καταθέσεις για να μπορέσουν οι Ελληνες να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους και να μπορέσουν να επιβιώσουν.

Και αυτό το πετύχανε.

Στο δεύτερο επίπεδο έπρεπε να ΑΥΞΗΘΕΙ η έμμεση φορολογία (ΦΠΑ) αλλά και η άμμεση έτσι ώστε ο Λαός να φτωχύνει με μεγαλύτερη ταχύτητα…

Δεν φρόντισαν από την Αρχή να κυνηγήσουν τους Μεγάλους Φοροφυγάδες αλλά και αυτούς που διοχέτευσαν σε Ξένες Τράπεζες του Εξωτερικού τεράστια ποσά από το 1981 και μετά…

Αυτοί είναι ακόμα στο απυρόβλητο.

Μάλιστα, το Ψέμα που ειπώθηκε στον Ελληνικό Λαό ήταν ότι δεν υπήρχε ικανός Φοροεισπρακτικός Μηχανισμός…λες και ιδρύσαμε εχτές το Ελληνικό Κράτος.

Επρεπε ο Λαός,ο εργαζόμενος Λαός,αυτός που παράγει ΠΛΟΥΤΟ, να βαδίζει ολοένα και πιό βαθειά στο τούνελ της φτώχειας.

Και αυτό το πετύχανε.

Στην 4η φάση του Σχεδίου έπρεπε το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ να αποσαθρωθεί και να διαλυθεί.

Οποιος έχει διαβάσει το εκπληκτικό Βιβλίο «Το Δόγμα του Σοκ», Παγκόσμιο μπεστ σέλλερ,διαπιστώνει ότι το Δόγμα του Νεοφιλελευθερισμού ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ τίποτα Κρατικό αλλά όλα πρέπει να «περάσουν» στην Ιδιωτική Πρωτοβουλία.

Ακόμα και ο Στρατός όπως περιγράφει για την Αμερική του Μπους στην περίπτωση του Ιράκ.

Δεν συζητάμε βέβαια για Παιδεία,Υγεία,Δήμους κτ.λ.

Αυτές οι λειτουργίες σιγά-σιγά θα αντικατασταθούν από τους Ιδιώτες.

Βιβλία,Ιατρικές υπηρεσίες,κτλ ότι χρειάζεται ένας Ανθρωπος για να μπορέσει να επιζήσει και να ευημερήσει θα περνάει από την θέληση και τις ορέξεις του κάθε Ιδιώτη.

Το Ελληνικό Κράτος,σαν μία Ελληνική Συλλογική Οντότητα (και το κάθε Κράτος) δεν εξυπηρετεί το Δόγμα της Παγκοσμιοποίησης.

Τα Κεφάλαια πρέπει να κινούνται Παγκόσμια,Ανεξέλεγκτα και τα Κυρίαρχα Κράτη δεν εξυπηρετούν «τις Αγορές» με την Λειτουργία τους…

Ετσι και το Ελληνικό Κράτος πρέπει σιγά-σιγά να περιοριστεί και να εξαφανιστεί, με έναν πολύ μικρό αριθμό δημοσίων υπαλλήλων και λειτουργιών.

Και αυτό επιτεύχθη.

Στο τέλος της διακυβέρνησης Γ.Α.Παπανδρέου, το Ελληνικό Κράτος ουσιαστικά δεν θα έχει Λειτουργούς.

Στην 5η φάση του Σχεδίου αφού πλέον όλος ο Κοινωνικός Ιστός και το Ελληνικό Κράτος θα εξαφανίζονται σιγά-σιγά από τον Χάρτη, περνάμε στην ΔΙΟΙΚΗΣΗ αυτής της ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ επαρχίας υπό Γερμανικό Καθεστώς.

Τόσο όσον αφορά στην εθνικότητα του νέου Φεουδάρχη, αλλά και στην εκπόνηση του Σχεδίου κατοχής που έχει τη σφραγίδα μίας Γερμανίδας Προέδρου.

Γίνεται λοιπόν αλλη μία θεατράλε σύσκεψη στο Κάστρο των Βρυξελλών,αποφασίζεται μία από Τεχνικής Φύσεως «καταστροφή χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου» δηλαδή σπάμε μία μικρή φουσκίτσα…ενώ οι μπουρμπουλήθρες συνεχίζουν να βγαίνουν από το μηχάνημα-χρηματιστήρια, και εγκαθιστούμε μόνιμα στην Αθήνα στρατιώτες ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ που σαν στόχο έχουν πολύ απλά την Διακυβέρνηση με τους Ελληνες συνεργάτες τους, του Ελληνικού Λαού.

Και αυτό, εχτές,επιτεύχθη.

Επειδή θα μπορούσε ο οποιοσδήποτε έχει διδαχθεί συστημικές θεωρίες να προσθέσει και να αφαιρέσει modules στις πέντε φάσεις που πολύ συνοπτικά περιέγραψα, θα σταματήσω εδώ.

Το άρθρο γράφτηκε μόνο και μόνο σαν μία τάχιστη περίληψη αυτών των ιστορικών γεγονότων που έλαβαν χώρα στα θλιβερά δύο έτη της Γενοκτονίας των Ελλήνων, κατά την διακυβέρνηση Παπανδρέου.

Αυτό μόνο που θα πώ, είναι ότι, μάλλον, δεν έχουμε δεί ίσως την Κορυφαία Πράξη του Σχεδίου.Αυτή όπως πάντα δεν εμφανίζεται εξ’ αρχής και μονομιάς και θα πρέπει να παίξει Καθοριστικό Ρόλο στην οριστική επικράτηση στην 1η Μεγάλη Μάχη του 21ου αιώνα.

Το μόνο που σώζει πιά, τους Ελληνες, είναι η Ανυπακοή και η Αντίσταση.

«Ολοι αναγνωρίζουν το δικαίωμα στην επανάσταση που είναι δικαίωμα να αρνηθείς πίστη στην κυβέρνηση και να αντισταθείς όταν η εξουσία της ή η ακαταλληλότητα της είναι βαριά και επαχθής»

Χένρυ Νταίηβιντ Θορώ – Πολιτική Ανυπακοή

Και όπως πάντα, στον Αγραφο Κανόνα του Σύμπαντος, το «κακό» μπορεί να κερδίζει κάποιες μάχες, αλλά στο τέλος, το «καλό» κερδίζει τον Πόλεμο.

Καλή Λευτεριά.

*Κριτίας ο Αθηναίος,Λακεδαιμονίων Πολιτεία.
olympia.gr