Δ’ ράιχ η ΕΕ

TetartoReichL

Οι ΗΠΑ κλιμακώνουν τις πιέσεις στην Γερμανία για να αλλάξει πολιτική εντός της ευρωζώνης και ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας, φοβούμενες τα χειρότερα: Εσωτερική κατάρρευση, αποδόμηση της οικονομικής και πολιτικής ελίτ και «αλλαγή στρατοπέδου» προς την κατεύθυνση της Ρωσίας, όπως έγινε με την Σερβία, την Ουκρανία και πιθανόν να συμβεί και με την Βουλγαρία.
Σε άρθρο του κατά της πολιτικής εξαθλίωσης του νότου και του κοινού νομίσματος ο Αμερικανός συγγραφέας και δημοσιογράφος, συνεργάτης της εφημερίδας Observer, Γκρέγκορι Πάλαστ ο οποίος βρίσκεται «κοντά» στον Λευκοί Οίκο και τις θέσεις των ΗΠΑ σε διάφορα θέματα, χαρακτηρίζει την ευρωζώνη “Tέταρτο Ράιχ” και την Ελλάδα ως “σκηνή εγκλήματος” του Τέταρτου Ράϊχ!…

Αλλά σφυροκοπά και τους Έλληνες πολίτες που έχουν σκύψει το κεφάλι στην τρόικαχαρακτηρίζοντάς τους «δειλούς» και καλεί να υπάρξει «μια διαφορετική φωνή στην Ελλάδα για να τοποθετηθεί κατά του ευρώ. Ακόμα και τον ΣΥΡΙΖΑ τον χαρακτηρίζει «συμβιβασμένο που έχει υποκύψει πλήρως»!
“Πρέπει η Ελλάδα να φύγει από την Ευρωζώνη. Δεν πρέπει να είστε μέλος της. Το να θέλεις να μείνεις στην Ευρωζώνη είναι σαν να θέλεις να μείνεις σε μια κοινότητα λεπρών… Το ευρώ είναι το Τέταρτο Ράιχ” αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αμερικανός δημοσιογράφος και συνεχίζει “Η διαφορά ανάμεσα στους Έλληνες και τους Αργεντινούς είναι πως οι Έλληνες είναι δειλοί. Ο ελληνικός λαός είναι εκ φύσεως δειλός [….] δεν υπάρχει κάποια φωνή κατά του ευρώ. Υπήρχε κάποτε ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά πλέον έχει υποκύψει πλήρως. Χρειάζεστε μια διαφορετική φωνή” καταλήγει ο Γκρέγκορι Πάλαστ.
Ο Αμερικανός συγγραφέας σημειώνει ότι η σημερινή οικονομική πολιτική που έχει επιβάλει η Γερμανία στην Ελλάδα ισοδυναμεί με θανατική καταδίκη της χώρας και το ΔΝΤ λανθασμένα συμπορεύεται με αυτή την πολιτική.
Σύμφωνα με τον ίδιο οι επιταγές του ΔΝΤ και της τρόικα προς την Ελλάδα είναι παρόμοιες με αυτές σε χώρες της Λατινικής Αμερικής που είχαν ως αποτέλεσμα να πωληθούν σε εξευτελιστικές τιμές πλουτοπαραγωγικές πηγές στο βωμό μιας υποτιθέμενης ανάπτυξης.
“Τα παραδείγματα χωρών της λατινικής Αμερικής μας δείχνουν πολλά. Η Ελλάδα χρειάζεται το νερό και την ενέργεια. Αν τα πουλήσει θα αναγκαστεί να τα αγοράζει από αμερικανικές ή γερμανικές εταιρίες” αναφέρει ο ίδιος ο Γκρέγκορι Πάλαστ ο οποίος με έναν λίβελο κατά της Ε.Ε καλεί τη χώρα μας να εγκαταλείψει πάραυτα την Νομισματική Ένωση.

skeftomasteellhnika.blogspot

Advertisements

Τί θα συμβεί άν επιστρέψουμε στην Δραχμή?

draxmi

Του Στρατή Μαζίδη

Αν η Ελλάδα τολμήσει να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη και επιστρέψει στη δραχμή τότε μια σειρά από τρομερά δεινά θα τη συνταράξουν:…

– δε θα έχουμε νερό
– θα σταματήσει να βρέχει

– τα σπίτια μας θα γκρεμιστούν και θα κατεδαφιστούν από μόνα τους πριν τα αγοράσουν οι ξένοι για ένα κομμάτι ψωμί αντί για ένα γερμανικό στρούντελ
– θα πάψει να υπάρχει καλοκαίρι

– η θερμοκρασία αμέσως θα υποχωρήσει κατά 30-40 βαθμούς
– τα δένδρα θα ξεραθούν

– τα ψάρια θα φύγουν για άλλες θάλασσες
– θα στερέψουν τα ποτάμια και οι λίμνες

– τα πουλιά θα σταματήσουν να κελαηδούν
– δε θα μπορούμε να κατουράμε όρθιοι

– θα υποστεί καθίζηση όλο το οδικό δίκτυο της χώρας
– δε θα ανατείλει ποτέ ξανά ο ήλιος

– θα ψοφήσουν όλα τα ζωντανά
– δε θα μπορούμε να αγοράσουμε πετρέλαιο (αλήθεια η Αλβανία πως το αγοράζει; κι εμείς τώρα που το προμηθευόμαστε από το Ιράν το πληρώνουμε; )

– θα μας αποκλείσουν οι αγορές (ενώ τώρα δεν είμαστε αποκλεισμένοι)
– θα προκληθεί γιγαντιαίο τσουνάμι στο Αιγαίο

– θα κλείσουν οι βιομηχανίες που παράγουν λουκέτα
– θα επικρατήσει ο τρόμος κι η αναρχία ενώ τώρα ζούμε σε ένα σοβαρό οργανομένο κράτος

– θα λιώσουν τα χιόνια στην Πίνδο
– θα φύγει ο Πέτρος από τη Μύκονο

– θα φύγουν όλοι οι λαθρομετανάστες
– θα αδειάσουν τα καταστήματα ενώ τώρα μπορούμε και πηγαίνουμε ξοδεύοντας αδρά για τις αγορές μας

Αυτά και άλλα πολλά φοβερά και τρομερά πράγματα πρόκειται να συμβούν ΑΝ επιστρέψουμε στη Δραχμή.

freepen.gr
ksipnistere.blogspot

Όποιος δεν έχει λερωμένη την φωλιά του να σηκώσει το χέρι

kaliergies


Ψαρεύω αυτές τις μέρες ότι άρθρο σχετικό έχει γραφτεί σχετικά με την διατροφική επάρκεια στη πατρίδα μας, και παρακολουθώ καυγάδες μεταξύ ευρωλάγνων και δραχμολάγων όπου οι μεν βέβαια προσπαθούν να αποδείξουν πως την επόμενη μέρα που θα βγούμε από το ευρώ θα μαζεύουμε με τα κάρα τους σκελετωμένους συμπολίτες μας όπως στη προηγούμενη κατοχή, και οι μεν ισχυρίζονται πως η χώρα έχει επάρκεια κατά 94% (φυσικά άν μπορούσε ο ξενόπληκτος εθισμένος και λοβοτομημένος καταναλωτής να ζήσει με ελίτσα, κρεμμύδι, ψωμάκι ζυμωτό, φέτα και πορτοκάλια χωρίς να πάθει πολιτισμικό σοκ από τις αηδίες και τα γκατζετάκια που θα του αφαιρέσουν από τη ζωή του) !!
Δεν είμαι επιστήμων του τομέα τροφίμων, δεν είμαι αγρότης, δεν είμαι παραγωγός ή εισαγωγέας αλλά μπορώ ελεύθερα να θαυμάζω το θράσος, όσων τρομοκρατούν το κόσμο, να δείχνουν με κάθε τρόπο πως θα πεινάσουμε, και να το λένε αυτό τα ασύδοτα τέκνα όλων των πολιτικών συμμοριών που παρέλασαν από αυτό εδώ το ταλαίπωρο τόπο ρημάζοντας και ξεπουλώντας φτηνιάρικα και αισχρά όλα εκείνα που θα μπορούσαν σήμερα να μας κάνουν να σηκώσουμε το κεφάλι και να πούμε ένα νέο ΟΧΙ, περήφανα χωρίς να γινόμαστε οι καραγκιόζηδες της Ευρώπης.
Κι όταν λέω «όλα εκείνα» δεν εννοώ μόνο τη ρημαγμένη γη. Εννοώ τη νοοτροπία στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, όπου η πλειοψηφία κρατικών λειτουργών, υπαλλήλων, επιχειρηματιών, απλών πολιτών λειτούργησε χωρίς ντροπή, ξεκάθαρα για το τομάρι του ο καθένας, με μηδενική έγνοια και φροντίδα για τη πατρίδα, τους συνανθρώπους, τη πρόοδο, την ανάπτυξη, το πολιτισμό, τις επιστήμες, την έρευνα, τη παιδεία, την υγεία, την τεχνολογία, τις τέχνες και οτιδήποτε άλλο δίνει τη δυνατότητα σε ένα κράτος και το λαό του, να έχει αποθέματα, ΕΠΑΡΚΕΙΑ, αγαθών, υπηρεσιών, παραγωγής, πρώτων υλών, εργατικού κι επιστημονικού δυναμικού, ώστε να σταθεί στα πόδια του οποιαδήποτε στιγμή κάποιος απειλήσει την ανεξαρτησία του και παρουσιάσει βλέψεις επικίνδυνες .
Ένα τέτοιο κράτος φυσικά δεν θα είχε καν την ανάγκη να έχει καταντήσει σαν ένα ρεμάλι, εθισμένος τζογαδόρος που ξεπουλάει το σπίτι του και τα παιδιά του για να παίζει και να τζογάρει, δεν θα είχε καταντήσει να χρωστάει της Μιχαλούς και βάλε για τα επόμενα εκατό χρόνια, χωρίς δυνατότητα να ψελλίσει ένα όχι έτσι για τη τιμή των όπλων. Ένα τέτοιο κράτος θα είχε ένα λαό περήφανο που θα μπορούσε να παρατάξει σαν ασπίδα τη συνέπειά του, τη εντιμότητά του, το πολιτισμός του την εργατικότητά του και δεν θα ανεχόταν κανένα εισβολέα ούτε να τον απειλήσει ούτε να τον προσβάλλει. Κι ακόμα κι αν οι διεθνείς συγκυρίες και τα παιχνίδια των μεγάλων δυνάμεων έφθαναν στο σημείο να απειλήσουν ή και να επιτεθούν στη μικρή μας πατρίδα, δεν θα έβρισκαν μπροστά τους έναν αποχαυνωμένο τηλεορασόπληκτο άβουλο λαό, μ΄ενα μυαλό που έχει αντικατασταθεί από ξύγκι και μια νοοτροπία φοβισμένου ραγιά που έχει κάνει εθνικό σύμβολο και φετίχ δυο απεχθέστατες λέξεις «ρουσφέτι και χαράτσι»
Γιατί ερήμωσε ο τόπος? Γιατί μαζευτήκαμε πέντε εκατομμύρια σε μια πρωτεύουσα στριμωγμένοι υπαλληλίσκοι του δημοσίου ή του ιδιωτικού τομέα? Γιατί δυνατά μυαλά φύγανε στο εξωτερικό και προσφέρουν υπηρεσίες αλλού? Γιατί άλλοι ικανότατοι άνθρωποι σε πληθώρα τομέων θάφτηκαν κι εξαφανίστηκαν από προσώπου γης? Γιατί ρήμαξαν κι έκλεισαν χιλιάδες βιοτεχνίες, εργοστάσια, καταστήματα, παραδοσιακά ονόματα κι αγαπημένα στην ελληνική οικογένεια?
Για ποιο λόγο εισάγουμε λάδι ? Γιατί έκλεισαν εργοστάσια ζάχαρης? Γιατί εισάγουμε πορτοκάλια , λεμόνια, ντομάτες, ξηρούς καρπούς, ψάρια, σιτάρι, κρέας?
Γιατί είναι δύσκολο να τα βρούμε όλα αυτά εδώ στη Σαχάρα, στην άγονη στέπα, στα ρημαγμένα νησιά από τους τυφώνες, στην γεμάτη παγόβουνα θάλασσα? Δηλαδή πόσο ηλίθιος μπορεί να καταντήσει ένας λαός για να ακούει τέτοιες αηδίες και να κοιτάζει σαν αποχαυνωμένος μ@λάκας?
Γιατί στο διάολο αγοράζουμε πανάκριβα αυτά που οι πατεράδες μας μάζευαν από την αυλή του σπιτιού τους? Γιατί πάω στο χωριό του πατέρα μου και βλέπω τα κάστανα και τα καρύδια από εκατοντάδες δέντρα να είναι σαπισμένα πεσμένα στο έδαφος και να μην υπάρχει ούτε ένα χέρι να τα μαζέψει? Τα βουνά να είναι γεμάτα βότανα κάθε είδους, τσάγια, μέλια, και να μην γνωρίζει ένα νέο παιδί ούτε τι είναι το τσάι του βουνού? Γιατί τα παιδιά μας θρέφονται με πλαστικά μπιφτέκια και προτηγανισμένες πατάτες? Εσύ Ελληνίδα μάνα με τα ανορθωμένα βυζιά και τις δεκαεξάποντες γόβες… σ΄εσενα μιλάω. Και σε σένα, την άλλη, που είσαι πιο σοβαρά ντυμένη και φτιάχνεις και κανένα γεμιστό όταν προλάβεις, αλλά το μυαλό σου ασχολιόταν τα τελευταία τριάντα χρόνια με τις κουρτίνες του μπάνιου, τα φωτιστικά, την ανακαίνιση του σπιτιού στο χωριό και τα δέκα φροντιστήρια του Γιαννάκη για να γίνει με το ζόρι γιατρός…
Φταίει ο Σόιμπλε για όλα αυτά? Φταίει η Μέρκελ ή η μικρή Ολλανδέζα? Φταίνε οι Τούρκοι?Οι βαλκάνιοι? Οι Αμερικάνοι? Οι Ρώσοι? Φταίνε όλοι εκτός από το κεφάλι μας έτσι;
Άκου θράσος να σχολιάζουν τη διατροφική επάρκεια, σίγουρη πως μιλάνε σε πιθήκους. Σίγουροι πως μιλάνε σε ανόητους. Ούτε σε ανόητους μιλάνε, ούτε σε πιθήκους. ΣΕ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥΣ ΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ απευθύνονται. Ο ένας κρατάει από τ’@ρχίδια τον άλλον.
Οι «κατακτητές μας γερμανοί» γνωρίζουν σαν κάλπικοι δεκάρα και ποιοι ήταν οι συνεργάτες τους, και πόσοι γερμανοτσολιάδες, δοσίλογοι, μαυραγορίτες πιάσανε καίρια πόστα μετά το πόλεμο και τι φάκελλο έχουν για τη πάρτη τους. Όπως σίγουρα γνωρίζει ο κ.Σόιμπλε γιατί μπορεί έτσι με άνεση να λέει δεν δικαιούστε καμιά αποζημίωση (αλήθεια γιατί?) και γιατί δεκαετίες ολόκληρες κανένας δεν διεκδίκησε ποτέ αυτές τις περίφημες αποζημιώσεις. Όπως σίγουρα γνωρίζουν και τους νεώτερους γερμανοτσολιάδες που έχουν φάει δισεκατομμύρια ευρώ που κατέφθαναν από τους συμμάχους για να κάνουμε διάφορες παπαριές που υποσχόμαστε ότι θα κάνουμε και μετά μετατρεπόντουσαν σε βίλες, κότερα και λογαριασμούς στους φορολογικούς παραδείσους. Το ίδιο κι οι γερμανοτσολιάδες γνωρίζουν σαν κάλπικη δεκάρα την ομερτά του ραγιά που έκλεινε τα μάτια αρκεί να του διόριζες το παιδάκι κάπου και να αγόραζε το σπιτάκι του και το αυτοκινητάκι του.
Κάποτε σε μια δουλειά που ήμουν, είχαμε δυο απίστευτα λαμόγια συναδέλφους. Ο ένας ήταν ένας τύπος καθηγητής στις δολοπλοκίες, μπορούσε να σκαρφιστεί απίστευτες αισχρότητες για να ικανοποιήσει τα συμφέροντά του, η άλλη ήταν καθηγήτρια του καθηγητή. Όχι απλά μπορούσε αλλά δίδασκε λαμογιά , ήταν γεννημένη καθίκι. Κάποια μέρα αυτοί οι δύο τσακώθηκαν άγρια και περιμέναμε με αγωνία να δούμε τι θα σκαρφιστεί το μυαλό τους να πουν στο αφεντικό ώστε να εξοντώσει ο ένας τον άλλον. Είχε γίνει θρίλερ η υπόθεση…
Ώσπου μια μέρα ακούστηκε ένας θεϊκός διάλογος στο διάδρομο.
Γυρίζει η μια και λέει στον άλλον.
«Ξέρεις κάτι? Πούστης εσύ, πουτάνα εγώ, δεν θα πάμε στο αφεντικό. Αστο καλύτερα»
Καταλάβατε γιατί δεν μιλάει κανένας? Γιατί όλοι το παίζουν αδιάφοροι? Γιατί δεν τολμάνε να κάνουν κιχ απέναντι στα θηρία? Γιατί
Πούστηδες αυτοί, πουτάνες οι άλλοι, δεν θα πάνε στο Γερμαναρά, κανένας να το παίξουν μάγκες. Γιατί πολύ απλά δεν είναι.
Όλους αυτούς τους καταλαβαίνω. Αυτούς που δεν καταλαβαίνω είναι οι υπόλοιποι. Όσοι δεν τα έφαγαν μαζί. Όσοι κράτησαν την αξιοπρέπειά τους. Όσους αγωνίστηκαν και κέρδισαν το ψωμί τους με τον ιδρώτα τους. Όσους έμαθαν μια τέχνη, ή πήραν ένα πτυχίο με κόπους και με βάσανα. Όσους έφτιαξαν με μεράκι μια επιχείρηση ή μεγάλωσαν την οικογένειά τους με ήθος και αρχές. Όσους νοιάστηκαν και για τη πατρίδα τους και για τους συμπολίτες τους. Όσοι πατριώτες υπάρχουν σε όλα τα στρώματα και σε όλη την επικράτεια?
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΟΜΟΙΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΚΑΘΙΚΙΑ;
Λες να είναι τόσοι λίγοι τελικά που να μη γεμίζουν ούτε ένα καφενείο;….

vasiliskos2

Read more: http://tolimeri.blogspot.com/2013/04/blog-post_3415.html#ixzz2QQAGFhm3

Τα ξένα ΜΜΕ δημιουργούν κλίμα τρομοκρατίας…

… Για να κερδοσκοπήσουν οι γνωστές μας αγορές

Σε νέα επιχείρηση τρομοκρατίας και παρέμβασης στην Ελληνική οικονομία, επιχειρείται από τους Sunday Times. Αξίζει να παρακολουθήσει κανείς την αυθαιρεσία στην προσέγγιση των εξελίξεων, όπως αξίζει να παρατηρηθεί η βεβαιότητα της μη αντίδρασης ή άλλης ενέργειας (π.χ. αυτοδιαχείριση της δραχμής, εφόσον επανέλθουμε σε αυτήν) από την Ελληνική κυβέρνηση. Και αυτή ακριβώς η βεβαιότητα γεννά περισσότερες υποψίες, όχι τόσο για το δημοσίευμα, όσο για την κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου…

JP Morgan: «Σε 70 ημέρες η ελληνική χρεοκοπία με ευρώ στις 1.530 δραχμές»

Δεδομένη θεωρούν αναλυτές της αγοράς συναλλάγματος, αλλά και επενδυτικών οίκων, όχι μόνο την έξοδο της χώρας μας από το ευρώ, αλλά και τη σημαντική υποτίμηση του νομίσματος της Ελλάδας, όπως και αν θα λέγεται αυτό.
Eκτός της JP Morgan που προεξοφλεί χρεοκοπία της Ελλάδας και ποντάρει σε αυτήν προτρέποντας και τους πελάτες της να κάνουν το ίδιο αλλά και των Sunday Times που αναφέρονται σε αναπόφευκτη χρεοκοπία της Ελλάδα τον Μάρτιο .

Οι Sunday Times σε ρεπορτάζ τους αναφέρουν ότι η Ελλάδα ενδέχεται να “πτωχεύσει ατάκτως” μέσα στις επόμενες 10 εβδομάδες, θέτοντας σε αμφισβήτηση την επιβίωση του ευρώ. Η εφημερίδα δημοσιεύει αυτή την εκτίμηση με αφορμή τη κατάρρευση των συνομιλιών για το χρέος τη Παρασκευή, επισημαίνοντας ότι «η Ελλάδα δεν έχει τα 14,4 δισ. € ομολόγων που πρέπει να εξοφληθούν στις 20 Μαρτίου».

Αναλυτές της αγοράς αναφέρονται σε υποτίμηση-σοκ της δραχμής θεωρώντας επίσης δεδομένη την χρεοκοπία και την έξοδο της χώρας μας από το κοινό νόμισμα.
«Δεδομένου ότι η Ελλάδα εντάχθηκε στην ευρωζώνη πριν από δέκα χρόνια, με ισοτιμία 1 ευρώ προς 340,75 δραχμές, η αγορά τιμολογεί αυτή την περίοδο σε μια μαζική υποτίμηση, γύρω στις 1530 δραχμές ανά ευρώ», αναφέρει χαρακτηριστικά ιστοσελίδα που σχετίζεται με επενδύσεις σε νομίσματα και εμπορεύματα, βασισμένη -όπως ισχυρίζεται- σε έκθεση μεγάλου οίκου.

Παράλληλα, η καταστροφολογική έκθεση αναφέρεται και σε νέο εσκούδο και νέα ιρλανδική λίρα, προβλέποντας προφανώς αργή και βασανιστική αποδόμηση της ευρωζώνης.

«Ο δούρειος ίππος της Goldman Sachs»

Με τίτλο «Ο δούρειος ίππος της Goldman Sachs», το οποίο συνοδεύεται από ένα δούρειο ίππο με ελληνική σημαία, οι Times της Κυριακής αναφέρονται στα λογιστικά τεχνάσματα που χρησιμοποίησαν στο παρελθόν χώρες της ευρωζώνης προκειμένου να αποκρύψουν στοιχεία του χρέους τους.
Εκτενές είναι το αφιέρωμα στις συμφωνίες ανταλλαγής χρέους που συνομολόγησε η Ελλάδα με τη Goldman Sachs το 2001 και αναφέρεται στο πως κατόρθωσε η επενδυτική τράπεζα να εισχωρήσει στην ευρωζώνη, βοηθώντας στην «αναβάπτιση» δημοσιονομικών στοιχείων μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών όπως η Ιταλία και η Γερμανία.
«Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες ήταν περισσότερο από ευτυχείς να πληρώνουν μεγάλες προμήθειες για οτιδήποτε μπορούσε να κάνει το χρέος τους να φαίνεται μικρότερο» τονίζει στην αγγλική εφημερίδα χρηματιστής που δεν ονομάζεται αλλά συμμετείχε σε πολλές από τις μεγάλες συμφωνίες απόκρυψης των κρατικών ελλειμμάτων στην ΕΕ.

«Ελλάδα : Ακροβατικά για να έχει ευτυχισμένη την Ευρώπη»

Υποστηρίζοντας ότι τόσο η χώρα μας όσο και η Goldman Sachs που τη βοήθησε δεν έκαναν τίποτε το παράνομο, οι Sunday Times γράφουν χαρακτηριστικά πως η Ελλάδα έκανε κάθε είδους ακροβατικά για να κρατήσει την Ευρώπη ευτυχισμένη:

«Πριν ενταχθεί στο ευρώ, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλλει επιτόκια της τάξης του 18% για να δανειστεί από τις διεθνείς αγορές. Μετά την προσχώρησή της στο ευρώ, το επιτόκιο μειώθηκε στο περίπου 5%. Ήταν απόλυτα λογικό να κάνει κάθε είδους ακροβατικά για να κρατήσει την Ευρώπη ευτυχισμένη».

Παράλληλα, η Βρετανική εφημερίδα κάνει ειδική αναφορά στην Αντιγόνη Λουδιάδη, πρώην στέλεχος της Goldman Sachs, η οποία φέρεται να αξιοποίησε τα παράθυρα των ευρωπαϊκών κανόνων λογιστικής για να «βοηθήσει» την Ελλάδα να περιορίσει το χρέος της. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το αντίτιμο ανήλθε στο τεράστιο ποσό των 300 εκ. ευρώ. Σήμερα, η κα Λουδιάδη είναι διευθύνουσα σύμβουλος της ασφαλιστικής εταιρείας Rothesay Life, 100% θυγατρικής της Goldman Sachs, που διαχειρίζεται κεφάλαια 9 δισ. λιρών.

«Τα «μαγείρεψαν» και οι Γερμανοί»

Υπογραμμίζοντας ότι αυτό που ενόχλησε και δημιούργησε προβλήματα ότι η φύση και ο σκοπός των συναλλαγών και όχι το ποσό (το οποίο αντιπροσωπεύει μόλις το 0,02% του ελληνικού χρέους), η βρετανική εφημερίδα επισημαίνει ότι η Ελλάδα δεν ήταν μόνη της στο μαγείρεμα των βιβλίων της.
«Ακόμη και οι Γερμανοί προέβησαν σε τιτλοποιήσεις προκειμένου να χρησιμοποιήσουν μελλοντικές πληρωμές για να μειωθούν τα επίπεδα χρέους. Ήταν όλα μέρος μιας απεγνωσμένης προσπάθειας για να συρραφεί το εγχείρημα του ευρώ και να ισιώσει εξαρχής από τις άκρες» αναφέρει χαρακτηριστικά.

kostasxan.blogspot

Δραχμή ναι. Αλλά πώς και με ποιούς

Είναι γνωστό ότι οι πολιτικές αποφάσεις και δη οι οικονομικές άλλους τους ωφελούν και άλλους τους ζημιώνουν. Οι πολιτικοί οφείλουν να παίρνουν τις αποφάσεις τους έτσι ώστε η ζημία να είναι όσο το δυνατόν μικρότερη για όσο το δυνατόν λιγότερους και αντίστοιχα η ωφέλεια να είναι όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σε όσο το δυνατόν περισσότερους. Αυτά βέβαια δεν έχουν καμία σχέση με το σημερινό πολιτικό προσωπικό που παίρνει αποφάσεις με…..
διαφορετικά κριτήρια, άντε στην καλύτερη αποφάσεις στο «πόδι».

Πολλοί ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να χρεοκοπήσει γιατί κάποιοι θα ευνοηθούν απ’ τα CDS. Κανείς τους όμως δεν λέει ότι σήμερα η χώρα υφίσταται τα δεινά της πτώχευσης χωρίς να έχει τυπικά πτωχεύσει και ταυτόχρονα δεν έχει τα πλεονεκτήματα που ακολουθούν μία πτώχευση. Η χώρα καταστρέφεται αλλά τα δάνεια θα πληρωθούν στο ακέραιο σύμφωνα με τα όσα δηλώνουν οι πολιτικοί μας υπεύθυνοι και μάλιστα μετατρέπονται σε δάνεια με εμπράγματες εγγυήσεις.

Πολλοί ισχυρίζονται ότι πιθανή επιστροφή μας σε εθνικό νόμισμα (δραχμή) θα σημάνει την κατάρρευση της χώρας λες και σήμερα η χώρα ευημερεί και ατενίζει αισιόδοξα το μέλλον.

Η επιστροφή στην δραχμή χωρίς τις απαραίτητες εγγυήσεις σίγουρα θα είναι καταστροφή αλλά και η παραμονή μας στην ζώνη του καταρρέοντος ευρώ πάλι μας οδηγεί στην χρεοκοπία.

Η ιστορία μας διδάσκει ότι όποτε συνδέσαμε το εθνικό μας νόμισμα με ένα ξένο, ισχυρό και σκληρό, υποστήκαμε οικονομική καταστροφή, ας δούμε και την περίπτωση της Αργεντινής.

Όσοι στηρίζουν την επιστροφή της χώρας στην δραχμή, όπως εγώ, θέτουν κάποιες προϋποθέσεις.

Πρώτη και βασικότερη προϋπόθεση είναι η αλλαγή του διεφθαρμένου και σάπιου πολιτικού μας συστήματος.
Άρα μιλάμε για πατριωτική κυβέρνηση των Ελλήνων και όχι για κατοχική που εξυπηρετεί τους ντόπιους και ξένους τοκογλύφους.

Εδώ προβάλλεται ο αντίλογος ότι όσοι μετέφεραν τα κλεμμένα στο εξωτερικό θα έρθουν και θα αγοράσουν την χώρα «μπιρ παρά». Αν η κυβέρνηση είναι πατριωτική φυσικά αυτά τα «λαμόγια» και θα επιστρέψουν τα κλεμμένα και θα τιμωρηθούν παραδειγματικά.

Μία άλλη προϋπόθεση είναι να διευκρινιστεί το πόσα, και σε ποιους χρωστάμε. Αυτή η διαδικασία θα μειώσει τόσο το χρέος ώστε η αποπληρωμή του υπολοίπου να είναι κατορθωτή για την οικονομία και τους ήδη καταταλαιπωρημένους πολίτες.

Τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας σχετικά με το χρέος είναι αποκαλυπτικά του πόσο μεγάλο κομμάτι του είναι απεχθές και δολίως δοσμένο.

Ένα σαθρό αντεπιχείρημα είναι ότι αυτά δεν γίνονται γιατί όλοι οι ιθύνοντες είναι βουτηγμένοι στην διαφθορά και «κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει». Αυτό εκτός του ότι είναι ισοπεδωτικό είναι και αποπροσανατολιστικό. Φυσικά και υπάρχουν στην Ελληνική κοινωνία υγιείς δυνάμεις ακόμη και μέσα στα κόμματα. Η ενεργοποίηση όλων αυτών με ταυτόχρονη απομόνωση-εκδίωξη των «λαδιάρηδων» μπορεί να δώσει ένα υγειές πολιτικό σύστημα που θα κάνει πράξη την επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα και θα επιβάλει το δίκαιο τιμωρώντας όσους παρανόμησαν.
Όλοι σχεδόν οι πολιτικοί μας μιλάνε τώρα τελευταία πολύ για ανάπτυξη. Το τι θεωρεί ο καθένας τους ανάπτυξη χρήζει διερεύνησης. Ένα ακραίο παράδειγμα. Το να γκρεμίσουμε την ακρόπολη και στη θέση της να χτίσουμε ένα πυρηνικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρική ενέργειας μπορεί να χαρακτηριστεί αναπτυξιακό μέτρο; Φυσικά και όχι. Γιατί; αφού θα δώσει φτηνή ενέργεια. Ναι! Αλλά με ποιο κόστος;

Το να ξεπουλήσουμε ότι υπάρχει στην χώρα για να γίνουν επενδύσεις και έτσι να έχουμε ανάπτυξη αποτελεί λύση για την Ελλάδα; Φυσικά και όχι. Έχουμε την δυνατότητα να αναπτύξουμε την Ελλάδα μόνοι μας. Οι ευρωλάγνοι στο περιθώριο.

Η απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων του τόπου, η δραστηριοποίηση του επιχειρησιακού και εργατικού της δυναμικού, η επανεκκίνηση του αγροτικού τομέα κλπ θα βάλουν τις βάσεις για την ανάπτυξη. Θέλει κόπο και χρόνο αλλά μπορούμε.

Όλα τα άλλα είναι για «αμπελοφιλοσοφίες».

Οι συνεχώς αναβαλλόμενες εκλογές αν και απαραίτητες δεν πρόκειται να δώσουν ένα νέο υγειές πολιτικό σύστημα, θα καταδείξουν ότι είναι πολυκερματισμένο και καταρρέον, θα βάλουν όμως γερά θεμέλια για την δομική αλλαγή του.
Περιμένοντας την ενεργοποίηση του υγιούς μέρους της κοινωνίας ας έχουμε τουλάχιστον υγεία.

Κλεισθένης

freepen.gr
ksipnistere.blogspot

Γερμανικές αποζημιώσεις και είσοδος της Ελλάδας στο ευρώ

Μιλώντας με μια φίλη στην Ουάσινγκτον κατάφερα να συμπληρώσω τα κομμάτια που έλλειπαν και να δω τη μεγάλη εικόνα. Η Ελένη Γιόκα, Ελληνίδα της Αμερικής επιστήμων άνθρωπος και ένα από τα ελληνικά μυαλά που βρήκαν εύφορο έδαφος μακριά από τον τόπο τους -όπως τόσοι άλλοι, μέσα από την…

κουβέντα μας κατάφερε να μου απαντήσει απορίες που είχα πολύ καιρό αναπάντητες -όπως την αιτία της….
χαντακωμένης από τα μίντια δήλωσης της Ψαρούδα-Μπενάκη κατά την ορκωμοσία του Παπούλια το 2005 (δες το βίντεο στην πλαίνη στήλη του ιστολογιου) ή την απίστευτη ιστορία της ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, με την παραποίηση των οικονομικών στοιχείων (από Σημίτη , Παπαδήμο και Σια) και όλα όσα αυτό συνεπάγετο.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως……….

Η ιστορία ξεκινά με το τέλος του 2ου παγκοσμίου πολέμου που βρήκε την Γερμανία ως τον μεγάλο ηττημένο και την Ελλάδα ως μία από τους περισσότερο ζημιωμένους.
Συνολικά κατά τη διάρκεια του πολέμου, και κυρίως της κατοχής, η Ελλάδα έχασε το 13% του πληθυσμού της ως άμεσο αποτέλεσμα της ναζιστικής βαρβαρότητας -χιλιάδες σφαγιάστηκαν, χωριά ολόκληρα ξεκληρίστηκαν μέσα σε λίγα λεπτά σαν αντίποινα για τη δράση των ανταρτών της ελληνικής αντίστασης, αλλά ήταν επίσης άπειροι αυτοί που πέθαναν -ειδικά στις πόλεις, από την πείνα και την κακουχία αποτέλεσμα του δυσβάσταχτου κατοχικού δανείου που σήμαινε ότι όλοι οι πόροι της χώρας πήγαιναν κατευθείαν στα Γερμανικά στομάχια αφήνοντας τους Έλληνες πραγματικά να πεθαίνουν κατά εκατοντάδες καθημερινά.
Το τέλος του πολέμου φέρνει και το θέμα των εγκλημάτων που διεπράγησαν από τις δυνάμεις κατοχής και ανοίγει το κεφάλαιο των αποζημιώσεων προς τους πληγέντες.

Μεγάλη και τραγική ιστορία αυτή για τις ελληνικές διεκδικήσεις.
Κοίτα να δεις όμως τώρα πως παίζουμε με τις λέξεις.
Οι αποζημιώσεις αυτές μέσα από τις συνθήκες των Παρισίων το ’40, του Λονδίνου το ’53 και της Μόσχας το ’90 δεν είναι διεκδικήσιμες αλλά απαιτητές και μάλιστα άμεσα!

Αυτό σημαίνει με απλά λόγια ότι δε χρειάζεται να κάνουμε κάτι για να τις διεκδικήσουμε, δε χρειάζεται να τις αποδείξουμε με κάποιο τρόπο, χρειάζεται απλά να τις ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ!
Γιατί δεν έγινε αυτό ως τώρα ρωτάτε; Την κατάφορα πασιφανή και λυπηρή
απάντηση θα σας την αρνηθώ -τα συμπεράσματα ας τα βγάλει ο καθένας μόνος
του.
Στη συνθήκη του Λονδίνου το βασικό πράγμα που ορίστηκε ήταν ότι ναι μεν μπορεί τα παθόντα κράτη να έχουν απαιτήσεις από την Γερμανία, αλλά μιας και αυτή μόλις βγήκε πολύπαθη και διαμελισμένη από τον πόλεμο και προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί, στην ουσία ζήτησε -και έλαβε, πίστωση χρόνου
από τους απαιτητές της (εμάς) τουλάχιστον εωσότου ξαναγινόταν μια ενωμένη οντότητα.

Fast forward ….. : στο 1989 και την πτώση του τοίχους του Βερολίνου και την επανένωση λοιπόν της Γερμανίας. Ακολουθεί η συνθήκη της Μόσχας το 1990 όπου η Γερμανία -άρτι επανενωθείσα, ξαναζητά πίστωση χρόνου -το λεγόμενο 2+4 ήτοι ’90, ’91 συν τέσσερα φτάνουμε στο 1995! Από εκεί και πέρα είχαμε ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ τις αποζημιώσεις τις οποίες σημειωτέον, τα εντελώς απαισιόδοξα σενάρια τοποθετούν σε μερικές εκατοντάδες ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ Ευρώ και οι πολύ αισιόδοξες εκτιμήσεις -που ενστερνίζονται πολλοί εξέχοντες γνώστες του θέματος, τοποθετούν σε ποσό που αγγίζει τα 1,5 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ Ευρώ – ναι καλά διαβάσατε !!!
Είναι πολλά τα λεφτά Άρη.

Και τώρα ερχόμαστε στο άλλο, πολύ εύλογο ερώτημα του γιατί τελικά ήταν τόσο σημαντικό για την μικρή Βαλκανικών-προδιαγραφών και μεγεθών, Ελληνική οικονομία, που αντιστοιχούσε μόλις στο 2% της Ε.Ε., να ενταχτεί στη ζώνη του νομίσματος των ισχυρών ντε και καλά με την έναρξή του.

Η κυβέρνηση Σιμήτη που το ’95 ανέλαβε τα ηνία της χώρας όχι μόνο δεν έκανε καμία ουσιαστική προσπάθεια να διεκδικήσει τις αποζημιώσεις αλλά διέπραξε το ακόμη χειρότερο έγκλημα του κλειδώματος της ισοτιμίας μας με το Ευρώ.
Αναρωτήθηκε ποτέ κανείς πως προέκυψε αυτό το περίφημο 347,5 δραχμές;
Το ισχυρό νόμισμα της εποχής και της περιοχής ήταν το Γερμανικό Μάρκο και η αντιστοιχία με αυτό ήταν περίπου στις 172 δραχμές, παρόλα αυτά όμως το κλείδωμα με το Ευρώ έγινε στο διπλάσιο ποσό και αυτόματα έφερε υποτίμηση της οικονομίας μας κατά 50% περίπου -να μη μιλήσουμε για τη γνωστή πια υπόθεση του μαγειρέματος των στοιχείων ώστε να καταφέρουμε να ενταχτούμε στο Ευρώ.
Προς τι όμως η τόση επιμονή;

Πριν γίνουν όλα αυτά, η συνθήκη Σένγκεν που προετοίμαζε το έδαφος για την νομισματική ένωση ανέφερε ότι τα κράτη-μέλη εισερχόμενα στο κοινό νόμισμα θα παραχωρούσαν την νομισματική τους πολιτική εκχωρώντας μέρος της στην κεντρική Ευρωπαϊκή εξουσία και στο άρθρο 50 της συνθήκης νομισματικής ένωσης αναφέρεται ότι καλή τη πίστη, όλα τα κράτη μέλη παραιτούνται από τυχόν απαιτήσεις που μπορεί να έχουν απέναντι σε άλλα κράτη μέλη μέσα στην Ευρωζώνη……
…… μήπως αρχίζει να ξεκαθαρίζει η εικόνα τώρα;

Ένα άλλο πράγμα που ορίζεται στην συμφωνία νομισματικής ένωσης είναι ότι παρόλο που κανένα κράτος μέλος δε μπορεί να εκδιωχθεί από την Ευρωζώνη, διατηρεί όμως το δικαίωμα να αποχωρήσει από αυτήν αν το επιθυμεί. Σε αυτή την περίπτωση εννοείται ότι αποκαθίσταται η νομισματική του κυριαρχία αλλά επίσης θα πρέπει να του επιστραφεί από την Ε.Κ.Τ. ότι έδωσε για να εισέλθει -βλέπε χρυσό, αξιόγραφα κτλ. Δεν σταματάει εδώ όμως -κρατηθείτε τώρα, το αποχωρών κράτος μέλος έχει επίσης το δικαίωμα να ζητήσει αποζημιώσεις για βλάβες που έχει υποστεί κατά την παραμονή του στην νομισματική ένωση! Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό;;

Δεν είμαστε εμείς που θα ζημιωθούμε από την αποχώρησή μας από το Ευρώ -ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΟΥΝ!!!!

Και στο σημείο αυτό βεβαίως-βεβαίως έρχονται τα ‘πάναγνα’ πλην καταχρεωμένα Ελληνικά ΜΜΕ -το Ε για Εξαπάτηση, που υπακούοντας στα αφεντικά τους έχουν ριχτεί εδώ και τόσο καιρό στον τόσο αβυσσαλέο εκφοβισμό του κόσμου με τα σενάρια τρόμου επιστροφής μας στη δραχμή -λες και πριν το Ευρώ δεν ζούσαμε, δεν υπήρχε Ελλάδα ούτε οικονομική δραστηριότητα ή ότι όλες οι χώρες που δεν ανήκουν στη ζώνη του Ευρώ ή του Δολαρίου είναι καταδικασμένες στην ανυπαρξία.

Σα να μην φτάνουν όλα τα παραπάνω -και ως απόδειξη ότι ολόκληρο το πολιτικό σύστημα ‘από κάπου μπάζει’ έρχεται η ημερομηνία της 26ης Ιουνίου 2011.
Για τους περισσότερους από μας αυτή ήταν απλώς μια ακόμα ημέρα στο ημερολόγιο της παραφροσύνης που ζούμε τον τελευταίο καιρό. Ήταν όμως μια πολύ σημαντική ημέρα για την Ε.Ε. …..
Σύμφωνα λοιπόν με τη συνθήκη της Λισαβόνας, κάπου εκεί στα ψιλά γράμματα γινόταν η σχετική αναφορά, την ημέρα αυτή όλες οι χώρες μέλη που υπέγραφαν αυτή τη συνθήκη παραχωρούσαν μέρος της εθνικής τους κυριαρχίας στην κεντρική εξουσία των Βρυξελλών -εξ ‘ου και η δήλωση της Ψαρούδα-Μπενάκη κατά την ορκωμοσία Παπούλια για το ότι αναλαμβάνει την προεδρία σε δύσκολους καιρούς, καιρούς που θα αναγκαστούμε να δεχτούμε μείωση συνόρων και εθνικής κυριαρχίας για το γενικότερο όφελος -δήλωση που μίντια και πολιτικοί την έκαναν γαργάρα τότε!

Και ερχόμαστε στον περίφημο Καλλικράτη -μια από τις πρώτες κινήσεις του Papandreou με το που πήρε την εξουσία στα χέρια του. Με τον Καλλικράτη λοιπόν, η χώρα χωρίζεται σε 13 μικρότερα σύνολα, κάτι σαν τις πόλεις-κράτη του πάλαι πότε.
Αυτό όμως επίσης σημαίνει ότι η έννοια του έθνους κράτους, ως ενωμένης αυθύπαρκτης οντότητας έχει πια κατακερματιστεί.
Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι θέλουμε να διεκδικήσουμε τις γερμανικές αποζημιώσεις δεν μπορούμε πια να το κάνουμε ως ένα κράτος – έθνος απέναντι σε άλλο κράτος-έθνος αφού είμαστε ομοσπονδία καντονιών πλέον!
Ο μόνος τρόπος δηλαδή να ξαναγίνουμε κράτος έθνος, να αποκτήσουμε και πάλι την εθνική μας κυριαρχία και ασυλία αλλά και να ζητήσουμε τις γερμανικές αποζημιώσεις είναι .να φύγουμε από την ζώνη του ευρώ, αλλά με τους δικούς μας όρους!
Αν αφήσουμε τους δυνάστες μας, υπό την νέα πλήρως αντισυνταγματική δικτατορική κυβέρνηση, της οποίας ηγείται μέλος της Τριημερούς Επιτροπής, να μας κατευθύνουν προς ένα μαλακό Ευρώ τότε όλα αυτά τα σενάρια καταστροφής που μας ταΐζουν τα ΜΜΕ τόσο καιρό θα επαληθευτούν, κι αυτοί θα μας το παίζουν και προφήτες!

Ήρθε η ώρα να δούμε την αλήθεια, να ξεσκεπάσουμε την μεγάλη συνομωσία και
να πάρουμε τη γενναία απόφαση.
Να το πάρουμε χαμπάρι:

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΕ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΝΟΜΙΣΜΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΗΜΑΝΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΑΣ
ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ!

http://dinatos.blogspot.com/
ksipnistere.blogspot

Επιστροφή στην λαική Δραχμή

Άρθρο του καθηγητή οικονομικών Λιότσιου Σ.Βασίλη

Για να ξεκαθαρίσουμε κάτι σχετικό με την επιστροφή της οικονομίας μας στη δραχμή μιας και, για ευνόητους λόγους, σκόπιμα αποκρύπτεται .Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ «ΠΑΛΙΑ» ΔΡΑΧΜΗ ΠΟΥ ΚΟΒΟΤΑΝ ΣΤΑ ΕΚΔΟΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ ΑΠΟ ΙΔΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΕΝΤΟΚΑ (!?) Η διαδικασία αυτή αποτελεί το υπέρτατο κόλπο των τραπεζιτών, το οποίο δημιουργεί νομοτελειακά και παγκόσμια το λεγόμενο «δημόσιο χρέος» που «δικαιολογεί» επίθεση, κατά βούληση, των γνωστών οίκων. (αρνητική αξιολόγηση – αύξηση των σπρέτς – «καθυστέρηση» δήθεν των κυβερνόντων – αδιέξοδο – ανάγκη μετρητών – προσφυγή σε Ε.Ε. ΔΝΤ με νέα δάνεια – νέα υπερχρέωση – ελεγχόμενη πτώχευση – ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ !)
Φανταστείτε ! Η δραχμή που «κόβαμε» ήταν …αγορασμένη με τόκο από ιδιώτες, δεν την παράγαμε εμείς !

Άρα λοιπόν, ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ, ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΕΑΤΟΚΟ ΛΑΪΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ,ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ (ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΤΗΣ ΕΚΤΥΠΩΤΗΡΙΑ), ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΠΛΗΡΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΑΜΕΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ! ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΙΔΙΑ …

Κάτω από αυτό το πρίσμα, δεν μιλάμε μόνο για οικονομική λύση στα στενά πλαίσια της , αλλά για ένα νέο κοινωνικό ξεκίνημα, για μια νέα κοινωνία που από οικονομικής πλευράς θα έχει τα χαρακτηριστικά της αυτονομίας ,της ανυπαρξίας πιστωτικής ασφυξίας (ρευστό) και της δίκαιης διανομής του εισοδήματος. Σε κάθε προτεινόμενο πολιτικό σύστημα, το ΑΤΟΚΟ λαϊκό νόμισμα αποτελεί τη δικλείδα ασφαλείας .Μ’ αυτό, δεν υπάρχουν ‘’κρίσεις’’, αεριτζήδες, απίθανα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, ελεγχόμενα χρηματιστήρια και μπούρδες, δεν έχουν νόημα οι τραπεζίτες. Ο μοναδικός τραπεζίτης θα είναι το κράτος και στο βαθμό που δεν υπάρχει τόκος και ή έκδοση νομίσματος είναι στα χέρια του ,όποιος παράγει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΓΑΘΑ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ,θα αμείβεται ανάλογα και δεν θα υπάρχει το κίνητρο του μεσοβέζικου, παρασιτικού κέρδους ,ή η τοκογλυφία, τραπεζική ή μη !
Από το πρώτο νόμισμα των αποίκων στις ΗΠΑ, το «green back» του Λίνκολν στον εμφύλιο, μέχρι το εμβρυακό «τρουέκε» των Αργεντίνων, το άτοκο λαϊκό νόμισμαπρόσφερε λύση, ανάπτυξη και κυρίως, χαμόγελο. Όταν οι τραπεζίτες κατάλαβαν ότι σπάει το μονοπώλιό τους και κινδυνεύουν να …δουλέψουν, το ανακήρυξαν ως τον υπέρτατο εχθρό, το πολέμησαν με λύσσα και με ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ (δολοφόνησαν 4 Αμερικανούς προέδρους) και το εξαφάνισαν ακόμα και ως εναλλακτική οικονομική θεωρία. Στις αποικίες , η αναγκαστική έντοκη λύρα που επέβαλε ο Γεώργιος ο 3ος ως νόμισμα ,ξαναδημιούργησε χρέη, ανεργία και εξαθλίωση και έτσι ξέσπασε επανάσταση, ενώ στην Αργεντινή, οι τραπεζίτες αναγκάστηκαν να ρίξουν στην αγορά πλαστά τρουέκε ώστε, να προκύψει πληθωρισμός και να ανακοπεί η κυριαρχία και δημοφιλία του.

ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΜΙΛΑΜΕ ΚΥΡΙΟΙ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΕΙ ΑΝ Η ΔΡΑΧΜΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΤΟΚΗ ΚΑΙ ΑΝ ΘΑ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ Η ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΕΣ – ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ, ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΙΣΧΡΗ ΕΦΕΔΡΕΙΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ !

‘’ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΕ ΛΑΪΚΗ ΑΤΟΚΗ ΔΡΑΧΜΗ’’ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΚΕΤΑ ‘’ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ’’ ! ΠΟΝΗΡΑ ΦΕΡΕΦΩΝΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ !!!

Read more: http://tolimeri.blogspot.com/2011/11/blog-post_2505.html#ixzz1d808YtKf

Μόνο η δραχμή μπορεί να σώσει το ευρώ και την Ελλάδα Reuters

Αυτός είναι ο τίτλος κύριου άρθρου στο Reuters, όπου γράφεται επίσης πως οι μισθοί στην Ελλάδα θα πρέπει να μειωθούν κατά τουλάχιστον 40% για να γίνουμε ανταγωνιστικοί…

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο Martin Hutchinson »το ελληνικό βιοτικό επίπεδο αυξήθηκε με τόσο μεγάλη απόκλιση σε σχέση με την παραγωγικότητα, από τότε που η χώρα εισήλθε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε τα μέτρα λιτότητας δεν επαρκούν για την εξισορρόπηση της οικονομίας.Έτσι, η επιστροφή στη δραχμή, είναι μια λύση που θα επιτρέψει στις δυνάμεις της αγοράς να διαμορφώσουν τα ορθά μισθολογικά επίπεδα στην Ελλάδα και στα υπόλοιπα χρεωμένα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προωθήσουν μεταρρυθμίσεις χωρίς τη βοήθεια της Ε.Ε., και άρα θα ισχυροποιήσει το ευρώ».

Στη στήλη Breakingviews ο Martin Hutchinson γράφει :»η δραματική αύξηση στο ελληνικό βιοτικό επίπεδο στο επίπεδο των 30.400 δολ. για το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, που είναι σχεδόν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος, προκλήθηκε όχι από μια θεαματική βελτίωση στην παραγωγικότητα, αλλά κυρίως από μαζικές επιδοτήσεις και δανεισμό».

Τα συγκριτικά στοιχεία που μελετά ο αρθρογράφος δείχνουν ότι, για να γίνει ανταγωνιστική η Ελλάδα, το βιοτικό επίπεδο θα πρέπει να διολισθήσει 30% – 40%. Αυτή η προσαρμογή δεν είναι δυνατόν να γίνει μόνο μέσω της λιτότητας και, δεδομένου ότι είναι πολιτικά ανέφικτο να υπάρξει περαιτέρω «επιδότηση» από τους Ευρωπαίους φορολογουμένους, η αντικατάσταση του ευρώ με μια νέα δραχμή εμφανίζεται ως η μόνη πρακτική εναλλακτική λύση.

Ακόμα και ο ίδιος, που αναφέρει ως λύση την επιστροφή στη δραχμή, καταλαβαίνει τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν και προτείνει τακτικές-συνταγές που ακολουθήθηκαν στην Αργεντινή το 2001-02 και στα κράτη της Γιουγκοσλαβίας μετά τη διάλυση.

«Στην Αργεντινή, η κυβέρνηση αρχικώς επέβαλε όριο αναλήψεων ρευστού από τις τράπεζες στα 250 δολ. την εβδομάδα. Η μετατρεψιμότητα του πέσο καταργήθηκε το 2002 και δημιουργήθηκε μια συναλλαγματική ισοτιμία στο 1,4 πέσο ανά δολάριο, βάσει της οποίας μετατράπηκαν σε πέσο υποχρεωτικά όλες οι καταθέσεις. Όταν η ισοτιμία στην ελεύθερη αγορά κατακάθισε στα περίπου 4 πέσος ανά δολάριο, τις μεγαλύτερες απώλειες κεφαλαίου είχαν επωμιστεί οι καταθέτες και όχι οι τράπεζες».

«Λογιστικά, η εκτύπωση τραπεζογραμματίων δραχμής με εγγυήσεις δεν θα είναι απαραίτητη. Με βάση το παράδειγμα του τόλαρ Σλοβενίας, οι συναλλαγές σε ρευστό θα μπορούν εναλλακτικά να γίνονται σε ευρώ, τα οποία θα δίνονται από τις τράπεζες σε ελεύθερη ισοτιμία, όταν οι τραπεζικοί λογαριασμοί μετατραπούν σε δραχμές.

Θα υπάρξουν δυσάρεστες, αλλά παροδικές επιπτώσεις, όπως όρια στις τραπεζικές αναλήψεις, συναλλαγματικοί έλεγχοι και ενδεχομένως πρόσκαιρη αναστολή των δικαιωμάτων που παρέχει η Συνθήκη του Σένγκεν.

Οικονομικά, η αξία της δραχμής θα πέσει κάθετα, αλλά η πτώση στο βιοτικό επίπεδο θα είναι μικρότερη: Η αξία μιας Mercedes θα εκτιναχτεί, αλλά η αξία των ελληνικών υπηρεσιών και αγαθών δεν θα αυξηθεί άμεσα. Οι Έλληνες εργαζόμενοι θα γίνουν διεθνώς ανταγωνιστικοί και η Ελλάδα γρήγορα θα αποκτήσει εμπορικό πλεόνασμα, χάρη στις πολύ φθηνές τουριστικές προσφορές της, και η δραματική ανεργία θα μειωθεί θεαματικά.

Θα είναι μια επίπονη διαδικασία, αλλά η αυξημένη οικονομική ζωντάνια και η μείωση της ανεργίας καθιστούν αυτήν τη λύση καλύτερη για τους Έλληνες σε σχέση με πολλά χρόνια λιτότητας, που θα επιβάλλεται από το εξωτερικό, και πολιτικού χάους. Για την Ε.Ε. και το ευρώ θα είναι ευεργετική, καθώς θα εξαλείψει τον ‘ηθικό κίνδυνο’ επανάληψης ανάλογων εξελίξεων στην υπόλοιπη ευρωζώνη».

newsit.gr
tsiliadoros.blogspot

Ελλάδα χωρίς εθνικό νόμισμα

Τις τελευταίες μέρες διαβάζουμε σενάρια για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.

Κάποιοι λένε ότι είναι η γνωστή τακτική εκφοβισμού, τύπου Δαμανάκη, για να καταπιούν οι Έλληνες τα μέτρα-δηλητήριο που θα τους σκοτώσουν, φοβούμενοι μια μεγάλη οικονομική ταραχή που μπορεί να επιφέρει μια αλλαγή νομίσματος τόσο βίαια.

Όπως φαίνεται όμως τα πράγματα είναι πιο σοβαρά και οι “εταίροι” μας, που έτσι κι αλλιώς αποφασίζουν για μας -φρόντισε ο ΓΑΠ γι’αυτό-, σκέφτονται να μας αποβάλλουν από το ευρώ και μαζί μ’ εμάς και άλλες χώρες της περιφέρειας.

Πρόκειται για την απόλυτη ελληνική ξεφτίλα, αφού μιλάμε για μια ατιμωτική αποπομπή, και παράλληλα το ξεβράκωμα των γελοίων παπαγάλων-ειδημόνων, που από εποχής Σημίτη προσπαθούσαν να πείσουν, και το κατάφεραν σε πολύ μεγάλο βαθμό, ότι το μέλλον της Ελλάδας είναι μέσα στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης… (Απλά εμείς τότε αυτόν τον σκληρό πυρήνα δεν τον μεταφράσαμε στα αγγλικά, hard core, για να καταλάβουμε τί μας περιμένει…)

Όλες οι φωνές ανθρώπων που αντιμετώπιζαν ψυχρά και λογικά το θέμα, χωρίς κορώνες για την ευρωπαϊκή ενοποίηση, κι αμφισβητούσαν ότι ένα τόσο σκληρό νόμισμα θα μπορούσε να προσφέρει οφέλη σε μια οικονομία όπως αυτή της Ελλάδας, έπεφταν στο κενό και χάνονταν στις φιέστες που γίνονταν μετά τα μαγειρέματα των swaps Σημίτη – Goldman Sachs – εταίρων.

Τώρα έρχονται οι ίδιοι Ευρωπαίοι που μας δέχτηκαν στην Ευρωζώνη και αντιλαμβάνονται ότι οικονομίες σαν την Ελλάδα πρέπει να έχουν υποτιμημένο νόμισμα για να είναι πιο ανταγωνιστικές!!!!

Μα καλά ρε γελοίοι αυτό εγώ το έμαθα στο λύκειο στο μάθημα των Αρχών Οικονομίας και μάλιστα θυμάμαι να μας εξηγεί η καθηγήτρια το παράδειγμα της Ιαπωνίας που υποτιμά οικειοθελώς το νόμισμά της για να κρατάει ψηλά τις εξαγωγές της. Εσείς με 20 πτυχία οικονομίας και 50 μεταπτυχιακά και διδακτορικά δεν καταλάβατε σε τί περιπέτειες μπαίνει η Ελλάδα με την ένταξή της στο ευρώ;

Πέρα όμως από την οργή μου για τα λάθη, τα μαγειρέματα και την ευρωπροπαγάνδα του 2000 ας σταθούμε λίγο στο τί σκέφτονται να κάνουν σήμερα οι δανειστές μας πλέον και όχι εταίροι. Θέλουν λοιπόν να βγάλουν τις χώρες της περιφέρειας από το Ευρώ και να δημιουργήσουν ένα παράλληλο ευρώ για εμάς, υποτιμημένο περίπου κατά 20% σε σχέση με το κανονικό ευρώ που θα έχουν οι ισχυρές χώρες… Κι αυτό λένε για να βοηθήσουν την ανάπτυξη σε αυτές τις χώρες!

Πάλι δηλαδή θα οδηγηθούμε σε μια “φιξαρισμένη” ισοτιμία, χωρίς να ελέγχουμε την νομισματική μας πολιτική που προφανώς θα ελέγχεται από τις Βρυξέλλες.

Η εμμονή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών σε ελεγχόμενα νομίσματα είναι θεμελιώδης για την εφαρμογή τους.

Μην ξεχνάμε ότι και στην Αργεντινή η εκεί κυβέρνηση δεν μπορούσε και να ήθελε να ασκήσει νομισματική πολιτική, γιατί είχαν φροντίσει οι Αργεντίνοι προδότες του λαού τους να συνδέσουν με σταθερή ισοτιμία 1:1 το αργεντίνικο πέσος με το αμερικάνικο δολάριο, πράγμα που αποτέλεσε και την ταφόπλακα στην αργεντίνικη ανάπτυξη και την οδήγησε σε καταστάσεις που παρόμοιες ζούμε σήμερα εμείς.

Τυχαίο λοιπόν που ακόμη κι αν είμαστε στο χείλος της καταστροφής θέλουν να μας επιβάλλουν ένα ελεγχόμενο νόμισμα;

Μπορεί να βλέπουν ότι αν παραμείνουμε στο ευρώ θα έχουν πολύ σοβαρά προβλήματα και οι ίδιοι, αλλά για επιστροφή σε εθνικό νόμισμα δεν κάνουν κουβέντα απλά γιατί τότε αποκτούμε την ελευθερία να δώσουμε ανάπτυξη στην οικονομία μας, να εξάγουμε τα προϊόντα μας φτηνά και να απαγκιστρωθούμε από τις εξαρτήσεις μας.

Άποψή μου είναι ότι δεν έπρεπε ποτέ να μπούμε στο Ευρώ. Αν είχαμε μείνει στην δραχμή θα ήμασταν τώρα ένας φτηνός παράδεισος για τους Ευρωπαίους τουρίστες, τα ελληνικά προϊόντα θα ήταν ανταγωνιστικότερα έξω και δεν θα είχαν φτάσει οι τιμές στα ύψη μέσα στην χώρα. Πλούσιοι μπορεί να μην ήμασταν αλλά δεν θα ‘μασταν και τόσο φτωχοί!

Η μόνη λύση που μας απομένει τώρα, εφόσον γίνεται αντιληπτό ότι το ευρώ δεν μας σηκώνει είναι να επιστρέψουμε στην δραχμή, σε ένα εθνικό νόμισμα που εμείς θα ελέγχουμε, θα μπορούμε να το υποτιμήσουμε για να αποτελέσει το πάτημα για την ανάπτυξη της οικονομίας και της χώρας. Σίγουρα δεν θα είναι εύκολο, και πρέπει να γίνει με ένα πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο, αλλά με φτηνό νόμισμα η ανάπτυξη και οι ξένες επενδύσεις που τόσο θέλουν οι πολιτικοί μας θα είναι πολύ πιο εύκολες να επιτευχθούν.

Οι λύσεις που μας ετοιμάζουν για ευρώ δύο ταχυτήτων με ένα “σκληρό”για τους δυνατούς και ένα “μαλακό” για τους αδύναμους είναι η μετεξέλιξη της καταστροφικής πολιτικής που ακολουθούμε υπό τις ευλογίες των δανειστών μας, που μας οδηγεί στην απόλυτη εξαθλίωση για να μας αγοράσουν όσο πιο φτηνά μπορούν…

olympia.gr