Αν θέλετε να κάνετε χαρακίρι τί σας φταίμε εμείς?

 

Ο Α. Καζάκος απέδειξε με τα λεγόμενα του ότι τα μέτρα που πήρε η κυβέρνηση με πρόσχημα την «σωτηρία της πατρίδος» όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της καπιταλιστικής κρίσης αλλά αντίθετα το βαθαίνουν. Οδηγούν τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα σε έναν νέο εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα.

Εχουμε στην Ελλάδα τον μικρότερο κατώτατο μισθό σε όλη την Ευρώπη και ταυτόχρονα μας οδηγούν σε «κινεζοποίηση» του εργατικού δυναμικού. «Εχει ακρωτηριαστεί η εθνική κυριαρχία» είπε μεταξύ άλλων ο καθηγητής και απέδωσε την αποχή από τις αυτοδιοικητικές εκλογές σε μια καθολική αποδοκιμασία του κόσμου απέναντι στο πολιτικό σύστημα.

 

Οι εκλεκτοί της μειοψηφίας

 

3573569341_f57e051394.jpg picture by bananiagr

Ολοκληρώθηκε, χθες, το εκλογικό πραξικόπημα του καθεστώτος που ξεκίνησε την προηγούμενη Κυριακή. Το καθεστώς, η κυβέρνησή του και όλα τα κόμματα, από κοινού με τα ΜΜΕ, υπέγραψαν την ανοικτή εκλογική εκτροπή, καταργώντας βάναυσα κάθε δημοκρατική αρχή και τις ίδιες τις διακοσμητικές λειτουργίες του αστικού κοινοβουλευτισμού.

Η έννοια της λαϊκής κυριαρχίας καρατομήθηκε αγρίως. Δεν μπορεί να νοηθεί «λαϊκή κυριαρχία» με το να εκλέγονται εκπρόσωποι του λαού με 15-17% του πληθυσμού μιας χώρας. Καμία δημοκρατική νομιμοποίηση δεν μπορεί να έχουν οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι ή κόμματα με τέτοια ποσοστά. Και καμία αλγεβρική εκλογική αλχημεία δεν μπορεί να κουκουλώσει την κατάσταση. ΟΤΑΝ πάνω από 70% του ελληνικού λαού καταδίκασαν με την ΑΠΟΧΗ και τα άκυρα-λευκά τα κυβερνητικά κόμματα δεν μπορεί να υπάρχει δημοκρατική νομιμότητα.

Και είναι αποτρόπαια γκριμάτσα φασιστικής αυθάδειας να βγαίνουν τα ανδρείκελα της κατοχικής κυβέρνησης και να λένε ότι η «βούληση του λαού» (15-17%) επικρότησε την πολιτική τους τον Καλλικράτη (η διάλυση της Ελλάδας) και τις δικτατορικές αλυσίδες της ΕΕ, του ΔΝΤ και των διεθνών ληστών. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ανοικτή καθεστωτική δικτατορία και σε ένα ωμό και φρενοβλαβές πολιτικό πραξικόπημα κατάργησης κάθε δημοκρατίας και έννοιας «λαϊκής κυριαρχίας».

Η κυβέρνηση, η Ν.Δ. και όλα τα κόμματα δεν είναι απλώς συνένοχα γι’ αυτό το πολιτικό πραξικόπημα, αλλά ενεργητικά γρανάζια αυτού του πραξικοπήματος. Ωμά και κυνικά γράψανε στα παλιά τους τα παπούτσια το 70% και άνω του ελληνικού πληθυσμού και νομιμοποίησαν το εκλογικό πραξικόπημα. Το ίδιο και η «αριστερά». Δεν νομιμοποίησε μόνο τις κατοχικές εκλογές με τη συμμετοχή της σε αυτές, αλλά και τα αποτελέσματα του εκλογικού πραξικοπήματος. Ούτε καν ψέλλισε αυτή η «αριστερά» και το «κόμμα του λαού» (ΚΚΕ) ότι με 15-17% ουδείς νομιμοποιείται να εκλέγεται. Αυτό αποτελεί όχι απλώς κατάφορη παραβίαση της Δημοκρατίας και της «λαϊκής κυριαρχίας», αλλά ανοικτό πολιτικό πραξικόπημα κατά της λαϊκής βούλησης.

Κόπτεται το «κόμμα του λαού» για το λαό και δεν καταγγέλλει το εκλογικό πραξικόπημα: Την ωμή και αυθάδη περιφρόνηση του 75% και άνω της λαϊκής ετυμηγορίας…

ΟΛΑ τα κόμματα συμμετείχαν και νομιμοποίησαν αυτό το πολιτικό πραξικόπημα που ανοίγει πλέον το δρόμο για μεγάλες συμφορές και την ολοκληρωτική φίμωση του ελληνικού λαού.

ΟΛΑ τα κόμματα νομιμοποίησαν την κατάργηση της «λαϊκής κυριαρχίας», «πλάθοντας» το «γύψο» της ελληνικής κοινωνίας.

Ματαιοπονούν για άλλη μια φορά.

Ο χείμαρρος της λαϊκής οργής θα τους πνίξει όλους. Κάθε έγκλημα το ακολουθεί η τιμωρίαpressgr.com

Ο λαός μίλησε !

 

Ο λαός μίλησε και οφείλουμε όλοι να το σεβαστούμε. Η συντριπτική πλειοψηφία του λαού προτίμησε να γυρίσει την πλάτη στο πολιτικό σύστημα, θυμωμένος από την κατάντια της χώρας. Όπως, όμως το είχαμε εξηγήσει πολλές φορές, το πολιτικό μας σύστημα δεν θέλει τους θυμωμένους στις κάλπες. Δεν το ενδιαφέρει καθόλου η αποχή. Αντίθετα την επιδιώκει.

Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς πέτυχαν οι απέχοντες.
Πάντως εκείνο που μετά βεβαιότητας πέτυχαν, είναι ότι νομιμοποίησαν την πολιτική του μνημονίου.

Απαλλοτρίωσαν το δικαίωμα συμμετοχής τους και καθορισμού της ζωής τους και άφησαν να ψηφίσουν μόνο τα κομματικά μέλη των διαφόρων κομμάτων μαζί με τις οικογένειές τους.

Οι εκλογές στις… δύο τελευταίες Κυριακές απέδειξαν τον πλήρη εξευτελισμό του πολιτικού συστήματος.

Οι πολίτες αποσύρθηκαν.
Ψηφίζουν μόνο τα κομματικά μέλη.

thesecretrealtruth.blogspot

Βολικοί Μύθοι

 

 
 
 

 

 
 
Βολικοί μύθοι
Πέντ’ έξι ψήφισαν. Κι έβγαλαν δημάρχους και περιφερειάρχες. Ούτε η δήθεν «κοινωνία των πολιτών» επέβαλε τον Καμίνη και τον Μπουτάρη, ούτε η απήχηση του Κουβέλη και των οικολόγων.
Πόσω μάλλον η… ελκυστική εικόνα του ΠΑΣΟΚ. Δύναμή τους, η αποχή των άλλων -για οποιονδήποτε λόγο κι αν την επέλεξαν. Τώρα, αν μέτρησε ο απωθητικός λαϊκισμός του Κακλαμάνη, οι ψήφοι της Ντόρας στον Μπουτάρη (ελάχιστες, αλλά καθοριστικές) δεν έχει μεγάλη σημασία. Το θέμα είναι ότι τόσο το πράσινο στις Περιφέρειες, όσο και οι θεαματικές ανατροπές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη έδωσαν την ευκαιρία στο ΠΑΣΟΚ να κερδίσει τις εντυπώσεις. Υπαρκτός θρίαμβος, αλλά πρόσκαιρος. Γιατί η αποχή ίσως να δείξει τα αντικυβερνητικά δόντια της στις γενικές εκλογές. Ανάσα για την κυβέρνηση και ευκαιρία για τον Ντομινίκ Στρος-Καν να χειροκροτήσει τη… δικαίωση της ασκούμενης πολιτικής των εντεταλμένων
*** Αλήθεια, ποια είναι η περιώνυμη «κοινωνία των πολιτών»; Και πώς δημιουργείται η δυναμική της; Μια προσεκτική ματιά π.χ. στους υποστηρικτές του κ. Καμίνη πείθει ότι οι πρωτεργάτες, σχεδόν στο σύνολό τους, είναι προβεβλημένοι «επώνυμοι», φίλα προσκείμενοι στο «εκσυγχρονιστικό» ΠΑΣΟΚ, υποστηρικτές του Μνημονίου, θιασώτες της παγκοσμιοποίησης, φανατικοί αντίπαλοι των λαϊκών κινητοποιήσεων και αφιονισμένοι εχθροί παντός του εθνικού. Με αναμφισβήτητη ισχύ στον χώρο των μήντια και των πανεπιστημίων, δημιούργησαν μια δυναμική, στην οποία βαθμηδόν εντάχθηκαν αρκετοί «ανώνυμοι» που νομίζουν ότι ο -ουχί ευκαταφρόνητος, αλλά ατελής- ακτιβισμός, όπως εκδηλώνεται με τα κεράκια και τα ποδήλατα, μπορεί να ανατρέψει παγιωμένες καταστάσεις στην άκαμπτη και συνοφρυωμένη πόλη. Αναφαίρετο δικαίωμα και των «επωνύμων» να προβάλλουν τις ιδέες τους και των «ανωνύμων» να νομίζουν ότι η πρακτική τους -με κάποιες φρέσκιες ιδέες, είναι, αλήθεια- θα αλλάξει τα πράγματα. Το μόρφωμα αυτό δεν συνιστά «κοινωνία πολιτών». Μια μορφή της, ίσως. Και πάντως όχι πρωτογενή και ανόθευτη.
*** Από το «διακύβευμα» στις «αφηγήσεις». Καινούργιο κοσκινάκι, κατάλληλο διά πάσαν χρήσιν, που δανείζει κλέος στον χρήστη…
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

 

bromoskylo.blogspot

Δεν βάζουμε μυαλό με τίποτα !!

 

Νέος δήμαρχος του Αριστοτέλη Χαλκιδικής είναι ο Χρήστος Πάχτας, πρώην υφυπουργός Οικονομικών επί κυβέρνησης Σημίτη. Ο κ. Πάχτας είχε εκδιωχθεί από την κυβέρνηση, με απόφαση του……
Γιώργου Παπανδρέου, λόγω της υπόθεσης του Πόρτο Καρράς.
Σημειώνεται ότι ο αντίπαλος του κ. Πάχτα, Μιχάλης Βλαχόπουλος, είχε στηριχθεί από το ΠΑΣΟΚ.

ksipnistere.blogspot

Πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας

 

Ηττήθηκε ο “επικοινωνιολόγος” του Σημίτη…
   Όταν η απουσιάζουν πολιτική πρόταση και ιδεολογία, μπαίνουν στο παιχνίδι οι αμόρφωτοι και απολιτικοποίητοι επιτήδειοι διαφημιστές του κακού καιρού…
Οι «ηγέτες» νομίζουν πως μπορούν να κρύψουν τη γύμνια τους και μέσω αποτυχημένων πλασιέ, κονσέρβες που έχουν λήξει, προσπαθούν να πουλήσουν καθρεφτάκια στους ιθαγενείς, για να καλύψουν την πολιτική τους ανικανότητα…
Αυτό είναι το…
 πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας του 21ου αιώνα…

Χθές στην Ζούγκλα

 

 

ΠΙΟ ΚΑΛΟΣ… ΕΚΤΟΣ ΕΔΡΑΣ

Έβγαλε το άχτι του ο Χατζηνικολάου. Αφού δεν ήταν καλεσμένοι στη δική του εκπομπή έπαιξε μπάλα, όπως αυτός πίστευε καλύτερα. Δεν ήταν οικοδεσπότης, κατά συνέπεια δεν είχε κανένα λόγο να είναι ευγενής. Μισή ώρα ανέκρινε ο Χατζηνικολάου τους δυο υποψηφίους περιφερειάρχες. Του έδωσε…
όλο τον χρόνο ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος για να συντονίσει την τηλεμαχία των δυο μονομάχων. Πολύ καλός. Καλύτερος από όταν παρουσιάζει τις δικές του εκπομπές. Και πιο επιθετικός. Εάν ήταν καλύτερη και η ποιότητα της τηλεφωνικής επικοινωνίας ίσως θα ήταν ο τέλειος συντονισμός…
Σ.Σ. Τρομερή η πρόταση του Χατζηνικολάου να διοριστεί Γενικός Διευθυντής στην περιφέρεια μάνατζερ που θα γνωρίζει από διοίκηση. Τους τάπωσε και τους δυο. Κανένας όμως από τους υποψηφίους δεν απάντησε…
 
 
fimotro.blogspot

Οι Έλληνες ανακάλεσαν την λαική εντολή

 

Οι ελληνικές, τοπικές εκλογές της Κυριακής ήταν ασυνήθιστες. Όση σημασία κι αν είχαν για την τοπική αυτοδιοίκηση, οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές δεν θεωρήθηκαν ποτέ στο παρελθόν κρίσιμες για την επιβίωση μιας κυβέρνησης. Σ’ αυτή την περίπτωση όμως, ο Έλληνας πρωθυπουργός διατύπωσε ένα μάλλον παράξενο τελεσίγραφο στο εκλογικό σώμα: ψηφίστε τους….
υποψηφίους δημάρχους και περιφερειάρχες του ΠΑΣΟΚ, διαφορετικά θα παραιτηθώ, θα προκηρύξω πρόωρες βουλευτικές εκλογές και, κατά συνέπεια, ο κόσμος θα χάσει την τόσο σκληρά κερδισμένη εμπιστοσύνη του στην Ελλάδα, με βαριές συνέπειες για τους απλούς ανθρώπους.
Των Κώστα Δουζίνα και Πέτρου Παπακωνσταντίνου, aπό τον Guardian της Τρίτης, 9 Νοεμβρίου 2010.
Ήταν άραγε αυτή η ασυνήθιστη κίνηση ένα τολμηρό σκακιστικό «γκαμπί», μια γνήσια επιδίωξη ανανέωσης της δημοκρατικής, λαϊκής εντολής ή μια απεγνωσμένη μπλόφα χαρτοπαίκτη που δεν στηρίζεται σε ισχυρό φύλλο; Η χειρονομία Παπανδρέου καταδεικνύει την εμπύρετη κατάσταση της ελληνικής πολιτικής ζωής την επαύριον των μέτρων λιτότητας και αναδιάρθρωσης που επέβαλαν στη χώρα το ΔΝΤ και η Ε.Ε. σε αντάλλαγμα ενός δανείου ύψους 110 δις ευρώ. Μειώσεις μισθών και συντάξεων δημοσίων υπαλλήλων μέχρι και 30% και αυξήσεις των άμεσων και εμμέσων φόρων έριξαν μια εύθραυστη οικονομία σε βαθειά ύφεση. Η ανεργία της νεολαίας, που κυμαίνεται ήδη στο 30%, αναπόφευκτα θα αυξηθεί καθώς ο ιδιωτικός τομέας αξιοποιεί τα μέτρα αυτά για να καταργήσει θέσεις εργασίας και να υπονομεύσει εργατικές κατακτήσεις δεκαετιών.
Το τέχνασμα του Παπανδρέου μπορεί να ερμηνευθεί υπό το πρίσμα της άνευ προηγουμένου οικονομικής και πολιτικής αστάθειας της χώρας. Επί δύο μήνες οι Έλληνες βομβαρδίζονταν με μηνύματα αισιοδοξίας ότι τα μέτρα πετυχαίνουν να μειώσουν το έλλειμμα, αυξάνοντας τα φορολογικά έσοδα, ανατρέποντας τα δεδομένα στον παραδοσιακά αντιπαραγωγικό δημόσιο τομέα και απελευθερώνοντας την ιδιωτική πρωτοβουλία. Η υποστήριξη που προσφέρθηκε στην κυβέρνηση από τα συγκροτήματα του Τύπου και τα ηλεκτρονικά μέσα ήταν τόσο ομόθυμη που θα έκανε και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι να ζηλεύει. Ο Παπανδρέου έκανε δηλώσεις μετανοίας στις πρωτεύουσες των ισχυρότερων κρατών, ενώ ομάδες απεσταλμένων του ΔΝΤ και της Ε.Ε. εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, με μια συμπεριφορά κυβερνητών διεθνούς προτεκτοράτου.
Ωστόσο η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική από τη ρόδινη εικόνα που εμφάνιζαν. Τον τελευταίο μήνα, τα spreads ανάμεσα στα γερμανικά και τα ελληνικά ομόλογα ανέβηκαν σε επίπεδα υψηλότερα από κάθε άλλη φορά μετά τη χορήγηση του δανείου. Η αύξηση στα ασφάλιστρα των ελληνικών ομολόγων σημαίνει ότι οι αγορές προεξοφλούν πτώχευση της χώρας. Η ιδέα της στάσης πληρωμών, της αναδιάρθρωσης του χρέους ή ακόμη και της αποχώρησης από την ευρωζώνη αντιμετωπιζόταν ως πρόσφατα ως εξτρεμιστική και καταστροφική. Μετά όμως από τις τροποποιήσεις της ΄Αγκελα Μέρκελ στο μηχανισμό διάσωσης, η αναδιάρθρωση του χρέους εμφανίζεται περισσότερο πιθανή και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη άρχισαν να προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για αυτό το ενδεχόμενο.
Οι μαχητικές διαδηλώσεις και απεργίες της άνοιξης υποχώρησαν την περίοδο των θερινών διακοπών. Ωστόσο η κοινωνική ατμόσφαιρα άρχισε να θερμαίνεται εκ νέου από τον Σεπτέμβριο, καθώς ο κόσμος έρχεται βαθμιαία αντιμέτωπος με τις συνέπειες των μέτρων λιτότητας πάνω στο πορτοφόλι τους. Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν συστηματικά μεγάλες πλειοψηφίες να απορρίπτουν τα μέτρα και ευρύτερα στρώματα να αποξενώνονται από το δικομματικό σύστημα της κεντροαριστεράς και της κεντροδεξιάς που κυβερνά τη χώρα από το 1974, για να την οδηγήσει στην εφιαλτική έλικα των ελλειμμάτων και του χρέους. Ενώ ο αποδεκατισμός του δημόσιου τομέα μείωσε το έλλειμμα, τα φορολογικά έσοδα υπολείπονται των απαιτήσεων του ΔΝΤ και η αναμενόμενη αναθεώρηση του ελλείμματος του 2009 προς τα πάνω προαναγγέλλει την επιβολή νέων μέτρων λιτότητας στο εγγύς μέλλον. Πίσω από το παραπέτασμα της «επιτυχίας», η οικονομία βουλιάζει, τα κοινωνικά προβλήματα μεγεθύνονται και η πολιτική ελίτ είναι ανίκανη να διαχειριστεί την κρίση. Το μεταπολεμικό κοινωνικό συμβόλαιο κηρύχθηκε νεκρό και η εθνική κυριαρχία της χώρας δεν τα πάει πολύ καλύτερα.
Σ’ αυτό το φόντο πρέπει να κατανοηθεί το τελεσίγραφο του Παπανδρέου. Η κυβέρνησή του εξελέγη τον Οκτώβριο του 2009 με μια σοσιαλδημοκρατική πλατφόρμα και δεν είχε καμία λαϊκή εντολή για την επιβολή των πλέον εκτεταμένων νεοφιλελεύθερων μέτρων που έχει δει η Ευρώπη. Είτε η Ελλάδα κηρύξει στάση πληρωμών και ζητήσει μια μεγάλης έκτασης παραγραφή χρέους, είτε επιβάλει νέα, αυστηρότερα μέτρα λιτότητας, οι καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις του Παπανδρέου δεν θα αξίζουν ούτε το χαρτί πάνω στο οποίο τυπώθηκαν. Να γιατί η κυβέρνηση μετέτρεψε τις τοπικές εκλογές σε δημοψήφισμα, εκβιάζοντας το εκλογικό σώμα και ζητώντας λευκή επιταγή για περαιτέρω περικοπές και εκποίηση του εθνικού πλούτου (ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, μεταφορές), όπως επιζητά το ΔΝΤ. Ωστόσο, στις εκλογές της Κυριακής οι Έλληνες είπαν αποφασιστικά όχι σε μια λευκή επιταγή αυτού του είδους.
Σε μια χώρα όπου το ποσοστό συμμετοχής κυμαίνεται παραδοσιακά γύρω στο 80%, περίπου 40% του εκλογικού σώματος (στα μεγάλα αστικά κέντρα 45%) απείχε, ενώ άλλο 10% πήγε στις κάλπες μόνο για να ρίξει λευκό ή άκυρο. Το ΠΑΣΟΚ έλαβε περίπου το 34% των ψήφων, η συντηρητική αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας 32% και το Κομμουνιστικό Κόμμα 11%. Τα τρία κόμματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, που κατέβηκαν με χωριστούς υποψηφίους, πήραν αθροιστικά γύρω στο 11% στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας. Αν είχε δημιουργηθεί ένα ενιαίο μέτωπο εναντίον των μέτρων, θα μπορούσε να αναδειχθεί ηγεμονικό μπλοκ αντιμαχόμενο τη νεοφιλελεύθερη λογική των κυρίαρχων ελίτ. Υπό το βάρος αυτών των αποτελεσμάτων, ένας εξουθενωμένος Παπανδρέου δήλωσε το βράδυ των εκλογών ότι δεν θα προκηρύξει εκλογές, αλλά θα συναντήσει την εφαρμογή των μέτρων. Πώς να εξηγήσουμε τη χωρίς προηγούμενο χαμηλή προσέλευση στις κάλπες και το κύμα των λευκών και ακύρων ψηφοδελτίων; Το φαινόμενο αυτό θυμίζει την έξοχη πολιτική αλληγορία του Σαραμάγκο «Βλέποντας».
Οι πολίτες μιας μη κατονομαζόμενης πρωτεύουσας ρίχνουν μαζικά λευκά ψηφοδέλτια σε δύο διαδοχικές, εθνικές εκλογές. Η δεξιά κυβέρνηση αντιμετωπίζει αυτή την εξέλιξη ως πράξη εθνικής προδοσίας και κηρύσσει κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Τελικά, η κυβέρνηση εγκαταλείπει την πρωτεύουσα ελπίζοντας ότι η συνακόλουθη αναρχία θα υποχρεώσει τους πολίτες να λογικευτούν. Ωστόσο η ζωή συνεχίζεται ειρηνικά.
Και στην Ελλάδα οι απλοί πολίτες αντιστάθηκαν στα μέτρα λιτότητας απέχοντας ή ρίχοντας λευκά και άκυρα ψηφοδέλτια. Η επιλογή αυτή, σε μια έντονα πολιτικοποιημένη αναμέτρηση είναι πολιτική πράξη με μεγάλες συνέπειες, καθώς αφήνει την κυβέρνηση χωρίς λαϊκή εντολή, στην προσπάθειά της να επιβάλει τα μέτρα. Είναι το ελληνικό ισοδύναμο στην κραυγή των Αργεντίνων «que sa vayan todos» (να φύγουν όλοι) εναντίον των ελίτ που οδήγησαν τη χώρα σε χρεωκοπία, τον Δεκέμβριο του 2001. Το χρονικό προαναγγελθέντος οικονομικού θανάτου που έγραψαν ΔΝΤ και Ε.Ε. θα περάσει στην τελική φάση του, με τους πληρεξούσιους των τραπεζών να υπογράφουν τη ληξιαρχική πράξη θανάτου του κοινωνικού κράτους, αλλά η λαϊκή αντίσταση είναι πιθανό να ανεβάσει ταχύτητα. Απεργίες, διαδηλώσεις και κοινωνική αναταραχή θα αποφασίσουν το μέλλον της χώρας τους επόμενους μήνες. Οι Έλληνες έχουν ιστορία αντίστασης απέναντι στους εξωτερικούς και εσωτερικούς επικυρίαρχους για την οποία αισθάνονται υπερήφανοι. Τώρα χρειάζονται νέες ιδέες, ανθρώπους και συγκλίσεις, αν πρόκειται η σημερινή κατάρρευση να αναδείξει καινούργιες πολιτικές. Σ’ αυτή την κατεύθυνση, η ευρύτερη Αριστερά, η μόνη πολιτική οικογένεια που δεν εμπλέκεται στην υπερχρέωση και τη διαφθορά, έχει να παίξει μείζονα ρόλο.
* Ο Κώστας Δουζίνας είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής και διευθυντής του Ινστιτούτου Μπίρκμπεκ στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου είναι αρθρογράφος της εφημερίδας «Καθημερινή».
NEWSN.WORDPRESS.COM