Τα προσκυνημένα ανθρωπάκια είναι για φάπες


μερκαντιλιστής μπακάλης

Ή «γιατί ο μερκαντιλιστής Μπακάλης πρέπει να φάει την ζημιά που ο ίδιος προκάλεσε»

Το πράγμα είναι πάρα πολύ απλό: Από το 1985 και μετά (και εντατικά από το 1990 και μετά) φτιάχτηκε ένας μηχανισμός να ψωνίζουμε Γερμανικά (και Γαλλικά) προϊόντα. Λαδωθήκαμε — σαν λαός, με επιδοτήσεις και διαφήμιση στυλ Νίτρο, και σαν πολιτικοί με διαφθορά — για να ψωνίζουμε. Είτε αντέχαμε τα ψώνια είτε όχι. Με δανεικά μεθοδευμένα από τους ίδιους που πουλούσαν τις πραμάτειες τους. Από δικές τους τράπεζες, ή, πολύ βολικότερο, από δικές μας τράπεζες σπρωγμένες επί τούτου από την ανύπαρκτη (ή πουλημένη) Τράπεζα της Ελλάδος, και από παραμάγαζα ντόπιων μανάβηδων που έγιναν «Τραπεζίτες».

Δανειστήκαμε για να ψωνίζουμε. Μας λάδωναν και μας κορόιδευαν για να ψωνίζουμε με δανεικά. Βερεσέ.

Προς όλους, λοιπόν, τους θεωρητικούς των ψεύτικων διλημμάτων δήθεν Κέϋνς και τύπωμα χρήματος και τέτοια. Και προς όλους τους γλείφτες του ξένου μπακάλη. Η λύση ΔΕΝ είναι τύπωμα χρήματος. Η λύση είναι να αναγνωρίσει αυτός που λάδωνε για να πουλάει βερεσέ, με δανεικά που ο ίδιος δάνειζε, ότι έχασε. Πούλησε με το ζόρι, και με απάτες σε πελάτη που ήξερε ότι δεν θα μπορεί να αποπληρώσει. ΔΕΝ θέλω να τυπώσει λεφτά, θέλω να φάει την ζημιά του. Όση του αντιστοιχεί.

Ξεχάστε τα τυπώματα, τους πληθωρισμούς, τις επιμηκύνσεις. WRITE OFF YOUR FUCKING RECEIVABLES.

Δεν θέλω καν τις πολεμικές αποζημιώσεις (αλλά αυτό το κατοχικό δάνειο βρε παιδί μου…). Ναι, και διαρθρωτικές αλλαγές. Να καταργηθεί το βαθύ κράτος που είναι παρακλάδι του συστήματος Ζήμενς (ή Γκαζπρομ), και να κλείσει τάκα τάκα το Μέγκα και ο Σκάϊ. Τα άλλα είναι εύκολα.
Περισσότερα
http://olympia.gr/2015/02/15/%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AF-%CE%AD%CF%87%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CE%B5%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CE%B9%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD/#more-451006

Advertisements

Πρέπει να ξέρουμε και να μην ξεχάσουμε

Τρεις είναι οι βασικές ρήτρες της δανειακής σύμβασης του Μαΐου που πρέπει όλοι να γνωρίζουμε, που πρέπει όλοι να μην ξεχάσουμε…

Αυτές είναι:

1) Η Ελλάδα παραιτείται αμετάκλητα και άνευ όρων από κάθε ασυλία που της παρέχει η εθνική της κυριαρχία

2) Η Ελλάδα δεν μπορεί πλέον να ζητήσει δανειακή βοήθεια από άλλη χώρα εκτός των δανειστών της ( πχ Κίνα, Ρωσία)

3) Η Ελλάδα δεν μπορεί να προβάλλει αξιώσεις από τους δανειστές της ώστε να συμψηφιστούν τα χρέη της με χρέη των δανειστών της προς την ίδια, όπως για παράδειγμα κατοχικό δάνειο που έλαβε η Γερμανία από την Ελλάδα κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.

Η παραπάνω σύμβαση έχει υπογραφεί από τον Κ. Παπακωνσταντίνου και από τον Κ.Προβόπουλο. Το μειονέκτημα για αυτούς και το πλεονέκτημα για μας είναι ότι δεν έχει περάσει από κύρωση από το Ελληνικό Κοινοβούλιο οπότε μπορούμε στο μέλλον να την καταγγείλουμε.

Τώρα βέβαια αυτό προσπαθούν να περάσουν με τη νέα δανειακή σύμβαση που θα περάσει από την Βουλή και επικυρώνει όλα τα παραπάνω!

Όλα αυτά δεν πρέπει να τα ξεχάσουμε. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε πως έχτισαν την φυλακή μας για να μας στιβάξουν μέσα, αφού ζούσαν στο δόγμα «να κάνουμε την κρίση ευκαιρία».

Πράγματι, είδαν τα ξόανα των τραπεζών, οι μαριονέτες των funds και τα υποπόδια της Μέρκελ την ευκαιρία για να φυλακίσουν έναν λαό, να κομματιάσουν και να ξεπουλήσουν μία χώρα και τέλος να διαφύγουν στο όνομα της… «Παπαδημ(ι)οκρατίας»… ή κάποιας έντεχνης δικτατορίας (που θα φοράει τον μανδύα της τρομο-δημοκρατίας του χρέους…)

kostasxan.blogspot

Εργαλείο κατακτητών ο δανεισμός

Το έχουμε γράψει πολλές φορές από το tsantiri, ότι για τα δεινά μας μεγάλη ευθύνη έχει το άθλιο και ξενόδουλο εκπαιδευτικό μας σύστημα που δεν μας δίδαξε ποτέ τους προγόνους μας από το φόβο μη γίνουμε ελεύθεροι άνθρωποι και ανατρέψουμε την ντόπια και ξένη ολιγαρχία. Διαβάστε τι έγραψε ο Πλούταρχος για το δανεισμό 20 αιώνες πριν. Στα σχολεία ποτέ δεν μας είπαν τα λόγια που θα διαβάσετε παρακάτω. Εάν ήθελε ένας Υπουργός Παιδείας να κάνει πραγματική μεταρρύθμιση, τους φιλοσόφους μας θα έπρεπε να εισάγει ως μάθημα και όχι να παραδίδει τα πανεπιστήμια στα οικονομικά συμφέροντα. Αλλά από την Άννα Διαμαντοπούλου, γνωστή για τις απόψεις της, τι να περιμένει κανείς; Το άρθρο που ακολουθεί το βρήκαμε στο blog tokarablackprovataki και το αναδημοσιεύουμε με μεγάλη μας χαρά:

Πράξη υπέρτατης αφροσύνης και μαλθακότητας, είναι ο δανεισμός, λέει ο Πλούταρχος τον 1ο αιώνα μετά Χριστόν, και γίνεται εργαλείο των κατακτητών για καθυπόταξη μίας χώρας.
Το έργο του «Περί του μη δειν δανείζεσθαι» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Νεφέλη», με τίτλο «Οι συμφορές του δανεισμού» και δυστυχώς είναι εξαιρετικά επίκαιρο.
Ο Πλούταρχος απαριθμεί με τρόπο καυστικό τις συμφορές που συσσωρεύονται στον άνθρωπο, ο οποίος καταφεύγει στο δανεισμό.

«Οι οφειλέτες είναι δούλοι όλων των δανειστών τους. Είναι δούλοι δούλων αναιδών και βάρβαρων και βάναυσων». Και οι δανειστές «Μετατρέπουν την αγορά σε κολαστήριο για τους δύσμοιρους οφειλέτες, σαν όρνεα τους κατακρεουργούν και τους κατασπαράζουν βυθίζοντας το ράμφος στα σωθικά τους»… λέει κατηγορηματικά ο Χαιρωνίτης φιλόσοφος, ιστορικός, πολιτικός και ιερέας των Δελφών. Και επιχειρηματολογεί. Και φέρνει παραδείγματα από την ιστορία της εποχής του, από τους μύθους αλλά και από τα παθήματα των απλών ανθρώπων. Και χιούμορ επιστρατεύει ενίοτε μάλιστα μαύρο! Γιατί το κείμενο -μία ομιλία στην πραγματικότητα- δεν γράφτηκε τυχαία. Η Αθήνα και οι άλλες ελληνικές πόλεις μαστίζονταν από τις συνέπειες της υπερχρέωσης, όταν ο Πλούταρχος περί το 92 μ. Χ αποφάσισε να μιλήσει μπροστά σε ακροατήριο για τις σοβαρές συνέπειες του δανεισμού.

Εργαλείο κατακτητών ο δανεισμός!
Σε ποιούς ήταν χρεωμένοι τότε οι άνθρωποι; Σε δικούς τους αλλά κυρίως σε ξένους πιστωτές ως επί το πλείστον Ρωμαίους. «… κουβαλώντας μαζί τους σάκους και συμφωνητικά και συμβόλαια σαν δεσμά εναντίον της Ελλάδος, την οργώνουν από πόλη σε πόλη και σπέρνουν χρέη που πολλά βάσανα φέρνουν και πολλούς τόκους, και που δύσκολα ξεριζώνονται ενώ οι βλαστοί τους περικυκλώνουν τις πόλεις, τις εξασθενούν και τελικά τις πνίγουν», λέει ο Πλούταρχος.

Και τι προτείνει;
«Φύγε να γλυτώσεις από τον εχθρό και τύραννό σου, τον δανειστή που θίγει την ελευθερία σου, βάζει πωλητήριο στην αξιοπρέπειά σου κι αν δεν του δίνεις, σε ενοχλεί· αν πουλήσεις, ρίχνει την τιμή· αν δεν πουλήσεις σε αναγκάζει· αν τον πας στο δικαστήριο προσπαθεί να επηρεάσει την έκβαση της δίκης· αν του ορκίζεσαι σε προστάζει· αν κρατάς την πόρτα κλειστή στήνεται στο κατώφλι και σου βροντά αδιάκοπα…».

Ποιος ήταν: Ιστορικός, βιογράφος και φιλόσοφος (50 μ.Χ. – 127 μ.Χ.). Γεννήθηκε στη Χαιρώνεια της Βοιωτίας από οικογένεια εύπορη και αριστοκρατική. Σπούδασε φιλοσοφία στην Ακαδημία της Αθήνας και ταξίδεψε στην Αλεξάνδρεια και στη Ρώμη, όπου έμεινε πολύ καιρό, και σχετίστηκε με την αυλή του Τραϊανού, για να γίνει αργότερα δάσκαλος του αυτοκράτορα Αδριανού. Στη Ρώμη του δόθηκε η ευκαιρία να συμβουλευτεί τα αρχεία της πόλης, τα οποία χρησιμοποίησε ως πηγή για τη συγγραφή των «Παράλληλων βίων» του. Ο Τραϊανός του έδωσε πολιτικό αξίωμα στην Ιλλυρία. Αλλά και οι συμπατριώτες του τον τίμησαν με διάφορα αξιώματα, όπως του άρχοντα και του ιερέα του Πύθιου Απόλλωνα, ενώ για μεγάλο διάστημα υπήρξε επιμελητής των Πυθικών αγώνων. Ο Πλούταρχος είχε τέσσερις γιους, από τους οποίους ο ένας, ο Πλούταρχος ο νεότερος, δημοσίευσε τα ανέκδοτα του πατέρα του. Ως άνθρωπος ήταν ήρεμος, ευγενής, λιτός και φιλάνθρωπος. Από τα έργα του σώθηκαν 50 «Βίοι» και τα «Ηθικά», δηλ. 83 πραγματείες με ποικίλο περιεχόμενο, από τις οποίες μερικές θεωρούνται νόθες. Τέτοιος είναι ο πλούτος των γνώσεων στα συγγράμματά του, ώστε από αυτά μαθαίνουμε για την αρχαιότητα περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο συγγραφέα. Ο Πλούταρχος κατατάσσεται στους ιστορικούς για τους «Παράλληλους Βίους» του, οι οποίοι είναι 23 ζεύγη, στο καθένα από τα οποία βιογραφεί δύο επιφανείς άνδρες, έναν Έλληνα και ένα Ρωμαίο, τους οποίους στο τέλος παραλληλίζει και συγκρίνει, γι` αυτό και οι βίοι ονομάζονται παράλληλοι. Έτσι συγκρίνει μεταξύ τους το Δημοσθένη με τον Κικέρωνα, τον Αλέξανδρο με τον Καίσαρα, το Θεμιστοκλή με τον Κάμιλο, τον Αριστείδη με τον Κάτωνα κ.λπ. Την ιστορική του ύλη ο συγγραφέας την αντλεί από ελληνικές και ρωμαϊκές πηγές, οι περισσότερες από τις οποίες χάθηκαν. Γι` αυτό τα συγγράμματα του Πλούταρχου έγιναν πολύτιμα. Σ` όλους τους αιώνες και σε πολλούς λαούς οι «Παράλληλοι Βίοι» βρήκαν άπειρους αναγνώστες και θαυμαστές, γιατί ο συγγραφέας όχι μόνο ενθουσιάζει, αλλά και παρορμά τον αναγνώστη να μοιάσει με τους μεγάλους άνδρες που βιογραφεί.

tsantiri.gr