Σαν σήμερα η απελευθέρωση των Δωδεκανήσων


Έτσι για να μην ξεχνιώμαστε

ceb4cf89ceb4ceb5cebaceb1cebdceb7cf83ceb1
Και ακόμα υπάρχουν υπόδουλες, πατρογονικές εστίες του Ελληνισμού. Η διεκδίκηση από μία δύναμη πολιτισμού, δεν είναι ιμπεριαλισμός αλλά δικαιοσύνη. Καλή λευτεριά στην Κύπρο, στην Β. Ήπειρο, στην Β. Μακεδονία, σε κάθε τόπο που σκεπάζει το σκοτάδι της μισανθρωπίας και της αδικίας.

Σήμερα οι εορτασμοί και η μεγάλη παρέλαση για την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα

Τα Δωδεκάνησα (για την ακρίβεια είναι 14) ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων δεμένα με τις τύχες του Ελληνισμού. Εν τούτοις, μόλις το 1947 ενσωματώθηκαν στο ελληνικό κράτος.

Εξαιτίας της γεωγραφικής τους θέσης δέχθηκαν καταστρεπτικές επιδρομές… από τους Πέρσες, τους Σαρακηνούς, τους Βενετούς, τους Γενουάτες, τους Σταυροφόρους και τους Τούρκους (Σελτζούκους και Οθωμανούς). Από το 1309 περιήλθαν στην εξουσία των Ιωαννιτών Ιπποτών και έμειναν υπό την κυριαρχία τους έως το 1522, οπότε καταλήφθηκαν από τους Οθωμανούς Τούρκους.

Με την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821, τα Δωδεκάνησα επαναστάτησαν, αλλά το 1830 επιστράφηκαν μαζί με τη Σάμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, με αντάλλαγμα την Εύβοια, η οποία ενσωματώθηκε στο ελεύθερο ελληνικό κράτος.

Η κατάληψη των Δωδεκανήσων από τους Ιταλούς το 1912 αναπτέρωσε τις ελπίδες των κατοίκων τους ότι σύντομα τα νησιά θα ενταχθούν στον εθνικό κορμό. Πράγματι, με τη συνθήκη των Σεβρών (10 Αυγούστου 1920) τα Δωδεκάνησα παραχωρούνταν στην Ελλάδα, με εξαίρεση τη Ρόδο, που θα παρέμενε για ένα διάστημα υπό ιταλική διοίκηση. Όμως, η ατυχής έκβαση της μικρασιατικής εκστρατείας έδωσε την ευκαιρία στους Ιταλούς να υπαναχωρήσουν και με την άνοδο του Μουσολίνι προσπάθησαν να τα εξιταλίσουν.

Μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών (1943), κύριοι των Δωδεκανήσων έγιναν οι Γερμανοί και μετά την παράδοση της Χιτλερικής Γερμανίας (Μάιος 1945), η Μεγάλη Βρετανία.
Ήταν η χρυσή ευκαιρία για την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στο ελληνικό κράτος, την οποία η ελληνική διπλωματία δεν έπρεπε να αφήσει να πάει χαμένη. Ήταν απαίτηση του ελληνικού λαού και είχε χυθεί άφθονο ελληνικό αίμα για την εκδίωξη των Γερμανών από τα Δωδεκάνησα. Το θέμα θα λυνόταν οριστικά από τη Διάσκεψη Ειρήνης των νικητριών δυνάμεων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που θα συνερχόταν στο Παρίσι.

Η Ελλάδα δια του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη διαμήνυσε ότι θα έθετε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ως εθνικές διεκδικήσεις την πρόσκτηση της Βορείου Ηπείρου και των Δωδεκανήσων, τη διευθέτηση των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, ενώ σκόπευε να θέσει και το ζήτημα της Κύπρου στη Μεγάλη Βρετανία. Από τις τέσσερις αυτές εθνικές διεκδικήσεις, μόνο το θέμα των Δωδεκανήσων ευοδώθηκε, χωρίς δυσκολίες και περιπλοκές.

Είναι γνωστό ότι ο Στάλιν και ο Τσόρτσιλ, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, προσπάθησαν να δελεάσουν την Τουρκία, προσφέροντάς της ορισμένα παράκτια νησιά του Αιγαίου, προκειμένου να την πείσουν να βγει στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων ή τουλάχιστον να παραμείνει αυστηρά ουδέτερη. Επιπροσθέτως, ο Στάλιν είχε συνδέσει το θέμα των Δωδεκανήσων με την Τριπολίτιδα (σημερινή Λιβύη), για την οποία η Σοβιετική Ένωση είχε διατυπώσει το αίτημα να της ανατεθεί η εντολή.

Όμως, σε μια απρόσμενη στροφή της πολιτικής της, η Σοβιετική Ένωση συγκατατέθηκε να αποδοθούν τα Δωδεκάνησα στη Ελλάδα, στη συνεδρίαση των Υπουργών Εξωτερικών που προετοίμαζε τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων. Η δήλωση έγινε στις 27 Ιουνίου 1946 από τον Υπουργό Εξωτερικών Βιατσεσλάβ Σκριάμπιν, γνωστότερο ως Μολότωφ, με μοναδικό όρο την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών. Έτσι, προτού καν συνέλθει η Διάσκεψη Ειρήνης, το θέμα των Δωδεκανήσων είχε λάβει ευνοϊκή τροπή για την Ελλάδα.

Η είδηση για την απόδοση των Δωδεκανήσων στη Ελλάδα χαιρετίστηκε με μεγάλο ενθουσιασμό, σε μια περίοδο που η χώρα βρισκόταν στη δίνη του Εμφυλίου Πολέμου. Η Διάσκεψη της Ειρήνης συνήλθε στο Παρίσι από τις 29 Ιουλίου έως τις 11 Οκτωβρίου 1946, όπου τέθηκαν από ελληνικής πλευράς και τα θέματα της Βορείου Ηπείρου και της διευθέτησης των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, χωρίς επιτυχία, αφού οι ΗΠΑ δεν θέλησαν να δυσαρεστήσουν τη σύμμαχό τους Σοβιετική Ένωση και τους δορυφόρους της Αλβανία και Βουλγαρία. Η προσπάθεια της Τουρκίας να διεκδικήσει το Καστελόριζο και τη Σύμη έπεσαν στο κενό.

Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 υπογράφηκε στο Παρίσι η Συνθήκη Ειρήνης με την Ιταλία, σύμφωνα με την οποία τα Δωδεκάνησα αποδίδονταν στην Ελλάδα, ενώ η Ιταλία υποχρεωνόταν σε αποζημίωση ύψους 105 εκατομμυρίων δολαρίων προς τη χώρα μας. Με επιμονή της σοβιετικής πλευράς, οριζόταν στο κείμενο ότι τα νησιά θα παρέμεναν αποστρατιωτικοποιημένα, πρόβλεψη που θα επικαλεστεί η Τουρκία κατά τρόπο καταχρηστικό μετά το 1974. Από την τουρκική ερμηνεία του κειμένου της ελληνοϊταλικής συνθήκης του 1947, σε συνδυασμό με τις ιταλοτουρκικές συμφωνίες του 1932, θα προκύψει και το ζήτημα των «γκρίζων ζωνών», που έθεσε η Άγκυρα μετά την Κρίση των Ιμίων το 1996.

Η τελετή παράδοσης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα από τις βρετανικές αρχές έγινε στις 31 Μαρτίου 1947 στη Ρόδο μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα. Πρώτος διοικητής των Δωδεκανήσων ανέλαβε ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης, με πολιτικό σύμβουλο τον πανεπιστημιακό και δικαστικό Μιχαήλ Στασινόπουλο, μετέπειτα πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η επίσημη τελετή της ενσωμάτωσης έγινε στις 7 Μαρτίου 1948 και το 1955 τα Δωδεκάνησα έγιναν νομός με πρωτεύουσα τη Ρόδο.

Το διάγγελμα του Βασιλέως των Ελλήνων Παύλου στις 7 Μαρτίου 1948 προς τον λαό της Δωδεκανήσου στην Πλατεία Διοικητηρίου στη Ρόδο.

“Κατά την χαρμόσυνον αυτήν στιγμήν φέρω εις τους Έλληνας της Δωδεκανήσου τον αδελφικόν χαιρετισμόν του Ελληνικού Λαού.
Η σημερινή αγία ημέρα, κατά την οποίαν ικανοποιείται ο ζωηρότερος παλμός της Ελλάδος, είναι η ευτυχεστέρα ημέρα της ζωής μου. Ευχαριστώ τον Θεόν διότι έλαχεν εις εμέ η τιμή να περιβάλω με την ενεργόν στοργήν μου την Δωδεκάνησον και να ίδω κυματίζουσαν την Κυανόλευκον εις τον Ελληνικόν ουρανόν της.
Η σημερινή ημέρα επληρώθη με πολύ αίμα και πολλά δάκρυα, αλλά μόνον με αίμα και δάκρυα γράφονται ιστορίαι, όπως η Ελληνική.

Η Δωδεκάνησος υπήρξεν εις των λαμπροτέρων αστέρων εις τον ουρανόν του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού. Υπήρξεν πάντοτε ένδοξον προπύργιον των αγώνων της Φυλής και μήτηρ υπερηφάνων και ανδρείων τέκνων.
Υπήρξε πάντοτε πηγή ακτινοβολίας Ελληνικού πνεύματος. Η Δωδεκάνησος δεν είναι μόνον Ελληνική, είναι Ελλάς.

Είμαι ευτυχής και συγκεκινημένος. Αισθάνομαι να πτερυγίζουν χαρμοσύνως γύρω μας αι ψυχαί των νεκρών αδελφών μας του τελευταίου ενδόξου πολέμου και η σκέψις μου την στιγμήν αυτήν στρέφεται προς τον Μέγαν Απόντα, τον αείμνηστον αδελφόν μου Βασιλέα Γεώργιον, τον νικητήν του Πολέμου της Αλβανίας.

Εν ονόματι της ικανοποιήσεως των ιερωτέρων ανθρωπίνων δικααιωμάτων,
Εν ονόματι της ενδόξου Ελληνικής Ιστορίας,
Ενώπιον της αιωνίας Ελλάδος και ενώπιον του Παντοδυνάμου Θεού
Κυρώνω την προσάρτησιν της Δωδεκανήσου εις την μητέρα Πατρίδα”

http://www.newsbomb.gr/koinwnia/story/414225/7-martioy-1948-i-ensomatosi-tis-dodekanisoy-stin-ellada#ixzz2vGKAQTcE
olympia.gr

Advertisements

Άρχισαν οι εορτασμοί για τα 100 χρόνια απελευθέρωσης της Θεσσαλινίκης

Με ομαδική προσευχή μουσουλμάνων, διάρκειας 24 ωρών στο φουαγιέ και την αίθουσα τελετών του ΑΠΘ φαίνεται ότι αρχίζουν οι εκδηλώσεις του 2012 στη Θεσσαλονίκη, για τα «100 χρόνια ελεύθερη πόλη»!
Το θέμα αποκαλύπτει ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΛΑΟΣ Άγγελος Κολοκοτρώνης, που ως έμπειρος δημοσιογράφος φαίνεται ότι έκανε πολύ καλό ρεπορτάζ!
Σύμφωνα λοιπόν με ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή…
το ΑΠΘ έχει διαθέσει κεντρικούς του χώρους σε οργανώσεις μουσουλμάνων που διοργανώνουν για σήμερα 24ωρο ομαδικό προσκύνημα. Ο βουλευτής ζητά να πληροφορηθεί με ποιες διαδικασίες και μέσα σε ποιο νομικό πλαίσιο έγινε αυτή η παραχώρηση. Θεωρεί μάλιστα εντελώς ακατάλληλη την επιλογή να παραχωρούνται για θρησκευτικές τελετές χώροι πνευματικών ιδρυμάτων στα οποία υποτίθεται ότι παρέχεται μόρφωση χωρίς φυλετικές ή θρησκευτικές διακρίσεις. Η παραχώρηση αυτή σίγουρα αποτελεί διακριτή μεταχείριση των μουσουλμάνων έναντι των φοιτητών άλλων θρησκειών.

Για κάποιον άγνωστο όσο και περίεργο λόγο ο πρύτανης του ΑΠΘ Γιάννης Μυλόπουλος δηλώνει άγνοια για την εκδήλωση, ισχυριζόμενος ότι η εκμετάλλευση των χώρων αυτών έχει δοθεί σε εταιρία του ΑΠΘ, η οποία δεν ενημερώνει τη Σύγκλητο για το πρόγραμμα των δραστηριοτήτων της. Πρόκειται φυσικά για μία δικαιολογία με σκοπό ο πρύτανης να ξεφύγει και να μην δώσει απάντηση εάν ο ίδιος έδωσε την άδεια ή συμφωνεί με την παραχώρηση…
Είναι περίπου βέβαιο ότι εάν η εν λόγω εταιρία αποφάσισε την παραχώρηση του φουαγιέ σε μία εταιρία παραγωγής πορνοταινιών ο κ. πρύτανης θα έδινε ακριβώς την ίδια απάντηση…

taxalia.blogspot

Απελευθερώστε την οικονομία

…από τους Προκρούστες που «κόβουν τα πόδια» κάθε Έλληνα που είναι πάνω από τα μέτρα τους.

Γράφει ο Νικόλαος Μουτσόπουλος.

Το Ελληνικό δημόσιο πρέπει να αντιληφθεί ότι δεν φταίει η υποτιθέμενη ανεπάρκεια των Ελλήνων που επιχειρούν εντός του προβληματικού πολιτικού μας συστήματος, ούτε η προσπάθεια των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα που ζουν με το φάσμα της ανεργίας, αλλά το ίδιο το αναξιοκρατικό σύστημα που ενώ τους ταλαιπωρεί στο έπακρο, τους έχει επί πλέον δαιμονοποιήσει.

Όποιον οικονομικό τομέα επόπτευσε η γραφειοκρατία της μεταπολίτευσης κυριολεκτικά τον διέλυσε, πλην των χορηγών των κομμάτων που μάλιστα αγόραζαν και νόμους. Γλύτωσαν μόνο τα βαπόρια επειδή έχουν προπέλα και φεύγουν.

Σ’ αυτό το αναξιοκρατικό καθεστώς πια τύχη θα είχαν ο νοτιοκορεάτης Daewoo όταν έφυγε ξυπόλυτος από το χωράφι του πατέρα του, αμόρφωτος, για να δημιουργήσει μια καινοτόμο αυτοκρατορία τεχνολογίας, ειδικά στα ναυπηγεία, ή ο Steve Jobs που φτωχός και χωρίς τελικά πτυχίο άλλαξε κυριολεκτικά τον κόσμο με την πρωτοπόρο τεχνολογία του.

Άραγε πόσοι χαρισματικοί Έλληνες που θα μπορούσαν να τραβήξουν την χώρα μπροστά «ακυρώθηκαν» από τον νεποτισμό του διεφθαρμένου καθεστώτος της μεταπολίτευσης.

Η πολιτική απάντηση στην οικονομία, όσο σωστά κι’ αν είναι δομημένη με όρους εσωτερικών θεσμών και αξιών, δεν μπορεί να παρεκκλίνει ριζικά από το διεθνές οικονομικό γίγνεσθαι. Διότι η οικονομία και η εξωτερική πολιτική δεν

«παίζονται» μόνο στο δικό μας γήπεδο. Συνεπώς θα «παίξουμε» με τους κανόνες που εκάστοτε ισχύουν διεθνώς. Μεγιστοποιούμε λοιπόν τα οφέλη μας από τα όποια περιθώρια θετικής εθνικής διαφοροποίησης μας επιτρέπει το οικονομικό μας μέγεθος και από ένα παραγωγικότερο θεσμικό οικονομικό πλαίσιο που πιστεύω ότι θα κάνει την θετική διαφορά για μια αξιόπιστη αειφόρο οικονομική ανάπτυξη.

Η διαφορά του νέου θεσμικού οικονομικού πλαισίου βρίσκεται ακριβώς στη διάχυση των αξιών του νέου συντάγματος και στην οικονομία χώρος που η αξιοκρατία έχει προνομιακό πεδίο προσδιορισμού της. Όσοι έχουν υποστεί την διαφθορά της γραφειοκρατίας αντιλαμβάνονται ότι αυτές οι αξίες έχουν τεράστιο θετικό οικονομικό αποτέλεσμα. Επί πλέον, σαν μικρή χώρα χρειαζόμαστε ακόμα μεγαλύτερη οικονομική αξιοπιστία από ότι οι μεγάλες χώρες. Αυτή η αξιοπιστία θα εξασφαλιστεί με την θεσμοθέτηση της διαφάνειας και σ’ αυτόν τον τομέα.

Νέο θεσμικό οικονομικό πλαίσιο.

Η νέα οικονομική πολιτική, προσδιορίζεται μέσα από τους θεσμούς και τους κυβερνητικούς κύκλους που αποτελούν το νέο κυβερνητικό σχήμα που προτείνω. Οι αρχές και οι αξίες του νέου συντάγματος, διαχέονται πλέον και στον τομέα της οικονομίας.

Δίνεται έμφαση στην διαφάνεια σε κάθε οικονομικό επίπεδο συναλλαγής.

Στην χρηστή και διαφανή εταιρική διακυβέρνηση που περιλαμβάνει: Σταθερή τήρηση όλων των κανόνων της κεφαλαιαγοράς και ενιαία αντιμετώπιση ιδιωτικών και δημόσιων επιχειρήσεων. Αξιόπιστη και έγκυρη επιχειρηματική ενημέρωση της μειοψηφίας.

Στην ενιαία κρατική αντιμετώπιση μικρών και μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων. Σε σαφείς αντιμονοπωλιακούς και αντιολιγοπωλιακούς κανόνες λειτουργίας της αγοράς. Στην εμπέδωση του υγιούς ανταγωνισμού. Σε αυστηρούς περιβαλλοντικούς κανόνες λειτουργίας των επιχειρήσεων ιδιωτικών και κρατικών. Σε αποτελεσματικό θεσμικό πλαίσιο στο οποίο θα λειτουργούν οι μηχανισμοί (κρατικοί και ιδιωτικοί) ελέγχου και πιστοποίησης ποιότητας των πάσης φύσεως προϊόντων, με ιδιαίτερο θεσμικό πλαίσιο για την υπηρεσία ελέγχου του τομέα τροφίμων και φαρμάκων.

Σε ένα δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό πλαίσιο, που θα αφορά ισότιμα όλους, καθώς και σταθερά επενδυτικά κίνητρα.

Στην δημιουργία μιας αξιόπιστης και διαφανούς δημόσιας διοίκησης, που ως εποπτεύουσα αρχή θα αποτελέσει τον κοινό παρανομαστή για την επίτευξη των πιο πάνω αρχών.

Τέλος, η ύπαρξη του νέου πρόσθετου τομέα προώθησης εξαγωγών σαν βασική αρμοδιότητα του υφυπουργού εξωτερικών, θα δείχνει στο υπουργείο οικονομικών την κύρια κατεύθυνση στην οποία πρέπει να στραφεί η Ελληνική οικονομία.

Όλα αυτά, θα αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη του επιχειρηματικού κόσμου στο κράτος, θα εξασφαλίσουν την παραμονή στην χώρα του εισρεύσαντος εισοδήματος από τις αξιόλογες πλέον εξαγωγές, την τροφοδοσία από αυτό της εσωτερικής οικονομίας και των εσόδων του κράτους από την ανάπτυξη που θα επιφέρει και το ξεκίνημα αποπληρωμής του δυσβάσταχτου χρέους, τερματίζοντας έτσι την έντονη ανάγκη του δημοσίου για συνεχή δανεισμό και ανακουφίζοντας τον προϋπολογισμό από αυτό το μεταπολιτευτικό άχθος.

Αυτά όσον αφορά στο εσωτερικό. Στους διεθνείς οικονομικούς θεσμούς ωστόσο, στους οποίους κι’ εμείς συμμετέχουμε, υπάρχουν «μαύρες τρύπες» στην εφαρμογή της διαφάνειας, που εντοπίζονται κυρίως στην ολιγοπωλιακή διαχείριση της εταιρικής πληροφόρησης, στην εταιρική παραπληροφόρηση από τις ίδιες τις εταιρείες ή από ισχυρά funds τα οποία κατά περίπτωση έχουν συμφέρον είτε να τις αναβαθμίζουν είτε να τις υποβαθμίζουν αναλόγως αν προτίθενται να αγοράσουν ή να πωλήσουν τις μετοχές τους. Σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που βρίσκονται σε κράτη των οποίων το τραπεζικό σύστημα δεν ελέγχει επαρκώς την νομιμότητα της προέλευσης των κεφαλαίων και δεν συνεργάζεται επαρκώς με τις Ελληνικές ή τις κοινοτικές ελεγκτικές αρχές γι’ αυτόν τον σκοπό. Σε υπεράκτιες εταιρείες που βρίσκονται σε χώρες με προβληματικές ελεγκτικές αρχές.

Σε αυτά τα θέματα η χώρα μας πρέπει να είναι σταθερά προσανατολισμένη και να επιδιώκει την αποκατάσταση της διαφάνειας με διεθνή συνεργασία.

Αν οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις είχαν ξεκινήσει προς αυτήν την κατεύθυνση, όπως προ δεκαπενταετίας πρότεινα με το βιβλίο μου, σήμερα θα βρισκόμαστε στην πρωτοπορία της Ευρωπαϊκής ένωσης και εν πάση περιπτώσει θα αντιμετωπίζαμε πολύ πιο ανώδυνα τους οποιουσδήποτε διεθνείς οικονομικούς κλυδωνισμούς.

Διότι ναι μεν οι επί μέρους οικονομικές πολιτικές και οι επιχειρηματικές δραστηριότητες αναπροσαρμόζονται αενάως και γι’ αυτές πάντα υπάρχουν πολλές καινούριες ιδέες. Η κεντρική οικονομική πολιτική μιας χώρας όμως πρέπει να έχει σωστή και σταθερή κατεύθυνση που να αντέχει στον χρόνο για να επιτρέπει και να βοηθά να πραγματοποιηθούν αυτές οι ιδέες.

olympia.gr

Στη Λακεδαίμονα θα βρείς τους πιό σκλαβωμένους και τους πιό ελεύθερους

“Δημιουργεί” ο Αμετανόητος

Αυτό που έγινε στην Ελλάδα από τον Οκτώβριο του 2009 εως τον Οκτώβριο του 2011 είμαι σίγουρος ότι όταν μελετηθεί από τον οποιοδήποτε Ιστορικό του μέλλοντος θα αποτελέσει την Αρχή του 21ου αιώνα.Ο 21ος αιώνας δεν μπήκε το 2000.Αργησε 10 χρόνια και μπήκε ουσιαστικά το 2010 με την ψήφιση του Μνημονίου στην 1η επαρχία της Παγκόσμιας Τάξης Πραγμάτων,την Ελλάδα.

Ο τοπικός πρωθυπουργός άλλωστε, το βροντοφώναζε παντού και σε κάθε Κατεύθυνση.

«Θέλουμε ένα σύστημα Παγκόσμιας Διακυβέρνησης»

Χρησιμοποιεί τη Λέξη «θέλουμε» για να επιβάλλει στο Συλλογικό Υποσυνείδητο των Λαών, την Παγκόσμια Δικτατορία του Κεφαλαίου.

Η Νέα Εποχή όπως την αποκαλούν οι Ιθύνοντες της Νέας Τάξης Πραγμάτων άρχισε με την Υπογραφή των κκ.Παπακωνσταντίνου-Παπανδρέου στο περιβόητο Μνημόνιο.

Η Παγκόσμια Χρηματιστηριακή και Τραπεζική Χούντα επεβλήθη Απόλυτα σε ένα Κυρίαρχο Κράτος.

Το Παγκόσμιο Κεφάλαιο επιτίθεται μεμονωμένα σε Κράτη και τα Διαλύει.Οχι μόνο του Μεγέθους της Ελλάδας, αλλά ακόμα και αυτό της Ιταλίας της Ισπανίας και της Γαλλίας.

Στην Ελλάδα επιλέχθηκε το Χρέος της για να γίνει η κερκόπορτα της Υποταγής των Ελλήνων στις βουλές της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Ενα Χρέος που ως γνωστόν δεν θα ΜΠΟΡΟΥΣΕ ποτέ να πληρωθεί όπως ΔΕΝ πληρώνονται τα Παγκόσμια Χρέη άλλων πιό Πλούσιων Κρατών…

http://www.economist.com/content/global_debt_clock

Εάν υποτεθεί ότι π.χ. θα πρέπει όλα τα κράτη που χρωστάνε ΠΑΝΩ από το 100% του ΑΕΠ τους, να ξεπληρώσουν μόνο αυτό, το πάνω από το 100% Χρέος τους, εφαρμόζοντας μία Αυστηρή Δημοσιονομική Πειθαρχία όπως η Ελλάδα,θα είχαμε μία τεράστια ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΦΕΣΗ.

Είναι σαν να τρέχουν τα μονοθέσια της Φόρμουλα Ενα με 300χλμ/ώρα και αποφασίσουν 5-6 επικεφαλείς οδηγοί να πατήσουν φρένο…

Η «στούκα» δεν θα έχει προηγούμενο…

Ο σκοπός του Κόλπου ήταν, και παραμένει, οι Ευρωπαϊκοί Λαοί να απορροφήσουν τις Ευρωπαϊκές Απώλειες από την κατάρρευση της Lehman Brothers στα πλαίσια του Παγκοσμιοποιημένου πλέον Καπιταλισμού.

Οι Τράπεζες,και ο Διεθνής Χρηματοπιστωτικός Τομέας που σπεκουλάρει στα Συνδεδεμένα Χρηματιστήρια του Κόσμου, που αυτοί ευθύνονται για αυτά τα Εκτρώματα,θα πρέπει να μην έχουν απώλειες και να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο τους.

Ετσι σαν ο πιό αδύναμος κρίκος στην Ευρωπαϊκή αλυσίδα χτυπήθηκε πρώτα η Ελλάδα και έγινε το ινδικό χοιρίδιο της ελίτ των Βρυξελλών.

“Ολος ο Πόλεμος στηρίζεται στην εξαπάτηση”

Η τέχνη του Πολέμου-Σουν Τζου

Στην 1η φάση του Σχεδίου η Ελλάδα έπρεπε πάσει θυσία να ΜΗΝ μπορεί να δανείζεται (βγαίνουμε στις αγορές…) και να έρθει το ΔΝΤ και οι Ευρωπαίοι να της εξασφαλίσουν ρευστότητα…

Ρευστότητα όχι όμως για την Ελληνική κοινωνία και οικονομία αλλά για να μπορεί να ΞΕΠΛΗΡΩΝΕΙ τους τόκους και το Κεφάλαιο των Ομολογιούχων του Εξωτερικού.

Σε αυτό το πλαίσιο υπογράφηκε η κατάπτυστη Δανειακή σύμβαση η οποία στην ουσία δημιούργησε τα ΕΝΥΠΟΘΗΚΑ ΔΑΝΕΙΑ από το ΔΝΤ και την Ε.Ε. και έδωσε πιά το Δικαίωμα σύμφωνα με το ΑΓΓΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ στον Πιστωτή να σου πάρει ακόμα και την Ακρόπολη…ή να βάλει ακόμα και την «αγαπημένη» μας Τουρκία να εισπράξει την απαίτηση…

Περιττό να πούμε ότι στα Ομόλογα δεν «έπαιζε» τίποτα από όλα αυτά…

Ο ομολογιούχος παίρνει ένα ρίσκο, και χάνει,αφού δεν μπορούμε να τον πληρώσουμε…

Με αυτή τη Σύμβαση επιπλέον,δώθηκε χρόνος στις Γαλλογερμανικές τράπεζες ιδιαίτερα,να ξεφορτωθούν τα σαπάκια-Ελληνικά ομόλογα.

Το σύστημα σώθηκε από το Εμφραγμα.

Το πετύχανε.

Στην 2η φάση του σχεδίου έπρεπε να ληφθούν κατεπείγοντα μέτρα ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ.

Ετσι κόψανε,μισθούς,συντάξεις,κοινωνικές δαπάνες,κτλ,το Κοινωνικό Κράτος καταργήθηκε (τα ψείγματα δηλαδή που είχαμε εδώ στην Ελλάδα) και ο Λαός αρχίζει και υποφέρει.

Σημειωτέον όμως, οι Δαπάνες των Υπουργείων και των λοιπών «Κρυφών κονδυλίων» του προϋπολογισμού δεν πειράχτηκαν.

Είπαμε φτωχαίνει πάντα ο Λαός όχι ο Βασιλιάς και η Αυλή του…

Οι εργαζόμενοι στον Δημόσιο Τομέα και στον Ιδιωτικό Τομέα βλέπουν μία βαθύτατη μείωση των αποδοχών τους.

Αν αναλογιστεί κανείς ότι στο μακρυνό 1985, από έναν «Σοσιαλιστή» υπουργό ονόματι Κώστα Σημίτη, καταργήθηκε και η Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή των Μισθών και των Συντάξεων ώστε να ροκανίζονται τα Πραγματικά Διαθέσιμα Εισοδήματα από τον Πληθωρισμό, καταλαβαίνουμε ότι οι Εργαζόμενοι και οι Συνταξιούχοι με την ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ περικοπή μισθών και συντάξεων δέχθηκαν ένα Τεράστιο ακόμα χτύπημα,το τελειωτικό, και μέσα σε μία νύχτα «μεταφέρθηκε» ξανά πλούτος από τους Ελληνες εργαζόμενους στους Ομολογιούχους-Δανειστές-Μεγάλο Κεφάλαιο (Διεθνές και εγχώριο).

Πιά,το πραγματικό Διαθέσιμο Εισόδημα των Εργαζομένων εκφρασμένο σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης (ΜΑΔ) έχει υποχωρήσει στο πρίν, το 1981, επίπεδο.

Και αυτό το πετύχανε.

Στην 3η φάση του σχεδίου έπρεπε να αρχίσει η ΑΡΠΑΓΗ του ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΟΥ Πλούτου ΟΛΗΣ της Ελληνικής Κοινωνίας πλήν αυτών που διαπλέκονται με το σύστημα.Γιατί είναι οι στυλοβάτες του συστήματος.Αυτό στήθηκε σε δύο επίπεδα

Και εξηγούμαι.

Στο πρώτο επίπεδο όλοι οι ΠΟΛΥ μεγάλοι Κεφαλαιοκράτες (Ολιγάρχες) που καταδυναστεύουν τον Τόπο από το 1981 (και μπορούμε να πάμε και πιό πίσω…) είχαν ειδοποιηθεί και είχαν φυγαδεύσει ΟΛΑ τα Κεφάλαια τους στο Εξωτερικό.

Ετσι εδώ μείνανε οι πενιχρές αποταμιεύσεις των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Με δεδομένου ότι η ΥΦΕΣΗ δηλαδή η φτώχεια άρχισε να φαίνεται από το 2008, ολοένα και «φαγωνόταν» ένα σημαντικό ποσό από τις καταθέσεις για να μπορέσουν οι Ελληνες να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους και να μπορέσουν να επιβιώσουν.

Και αυτό το πετύχανε.

Στο δεύτερο επίπεδο έπρεπε να ΑΥΞΗΘΕΙ η έμμεση φορολογία (ΦΠΑ) αλλά και η άμμεση έτσι ώστε ο Λαός να φτωχύνει με μεγαλύτερη ταχύτητα…

Δεν φρόντισαν από την Αρχή να κυνηγήσουν τους Μεγάλους Φοροφυγάδες αλλά και αυτούς που διοχέτευσαν σε Ξένες Τράπεζες του Εξωτερικού τεράστια ποσά από το 1981 και μετά…

Αυτοί είναι ακόμα στο απυρόβλητο.

Μάλιστα, το Ψέμα που ειπώθηκε στον Ελληνικό Λαό ήταν ότι δεν υπήρχε ικανός Φοροεισπρακτικός Μηχανισμός…λες και ιδρύσαμε εχτές το Ελληνικό Κράτος.

Επρεπε ο Λαός,ο εργαζόμενος Λαός,αυτός που παράγει ΠΛΟΥΤΟ, να βαδίζει ολοένα και πιό βαθειά στο τούνελ της φτώχειας.

Και αυτό το πετύχανε.

Στην 4η φάση του Σχεδίου έπρεπε το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ να αποσαθρωθεί και να διαλυθεί.

Οποιος έχει διαβάσει το εκπληκτικό Βιβλίο «Το Δόγμα του Σοκ», Παγκόσμιο μπεστ σέλλερ,διαπιστώνει ότι το Δόγμα του Νεοφιλελευθερισμού ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ τίποτα Κρατικό αλλά όλα πρέπει να «περάσουν» στην Ιδιωτική Πρωτοβουλία.

Ακόμα και ο Στρατός όπως περιγράφει για την Αμερική του Μπους στην περίπτωση του Ιράκ.

Δεν συζητάμε βέβαια για Παιδεία,Υγεία,Δήμους κτ.λ.

Αυτές οι λειτουργίες σιγά-σιγά θα αντικατασταθούν από τους Ιδιώτες.

Βιβλία,Ιατρικές υπηρεσίες,κτλ ότι χρειάζεται ένας Ανθρωπος για να μπορέσει να επιζήσει και να ευημερήσει θα περνάει από την θέληση και τις ορέξεις του κάθε Ιδιώτη.

Το Ελληνικό Κράτος,σαν μία Ελληνική Συλλογική Οντότητα (και το κάθε Κράτος) δεν εξυπηρετεί το Δόγμα της Παγκοσμιοποίησης.

Τα Κεφάλαια πρέπει να κινούνται Παγκόσμια,Ανεξέλεγκτα και τα Κυρίαρχα Κράτη δεν εξυπηρετούν «τις Αγορές» με την Λειτουργία τους…

Ετσι και το Ελληνικό Κράτος πρέπει σιγά-σιγά να περιοριστεί και να εξαφανιστεί, με έναν πολύ μικρό αριθμό δημοσίων υπαλλήλων και λειτουργιών.

Και αυτό επιτεύχθη.

Στο τέλος της διακυβέρνησης Γ.Α.Παπανδρέου, το Ελληνικό Κράτος ουσιαστικά δεν θα έχει Λειτουργούς.

Στην 5η φάση του Σχεδίου αφού πλέον όλος ο Κοινωνικός Ιστός και το Ελληνικό Κράτος θα εξαφανίζονται σιγά-σιγά από τον Χάρτη, περνάμε στην ΔΙΟΙΚΗΣΗ αυτής της ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ επαρχίας υπό Γερμανικό Καθεστώς.

Τόσο όσον αφορά στην εθνικότητα του νέου Φεουδάρχη, αλλά και στην εκπόνηση του Σχεδίου κατοχής που έχει τη σφραγίδα μίας Γερμανίδας Προέδρου.

Γίνεται λοιπόν αλλη μία θεατράλε σύσκεψη στο Κάστρο των Βρυξελλών,αποφασίζεται μία από Τεχνικής Φύσεως «καταστροφή χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου» δηλαδή σπάμε μία μικρή φουσκίτσα…ενώ οι μπουρμπουλήθρες συνεχίζουν να βγαίνουν από το μηχάνημα-χρηματιστήρια, και εγκαθιστούμε μόνιμα στην Αθήνα στρατιώτες ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ που σαν στόχο έχουν πολύ απλά την Διακυβέρνηση με τους Ελληνες συνεργάτες τους, του Ελληνικού Λαού.

Και αυτό, εχτές,επιτεύχθη.

Επειδή θα μπορούσε ο οποιοσδήποτε έχει διδαχθεί συστημικές θεωρίες να προσθέσει και να αφαιρέσει modules στις πέντε φάσεις που πολύ συνοπτικά περιέγραψα, θα σταματήσω εδώ.

Το άρθρο γράφτηκε μόνο και μόνο σαν μία τάχιστη περίληψη αυτών των ιστορικών γεγονότων που έλαβαν χώρα στα θλιβερά δύο έτη της Γενοκτονίας των Ελλήνων, κατά την διακυβέρνηση Παπανδρέου.

Αυτό μόνο που θα πώ, είναι ότι, μάλλον, δεν έχουμε δεί ίσως την Κορυφαία Πράξη του Σχεδίου.Αυτή όπως πάντα δεν εμφανίζεται εξ’ αρχής και μονομιάς και θα πρέπει να παίξει Καθοριστικό Ρόλο στην οριστική επικράτηση στην 1η Μεγάλη Μάχη του 21ου αιώνα.

Το μόνο που σώζει πιά, τους Ελληνες, είναι η Ανυπακοή και η Αντίσταση.

«Ολοι αναγνωρίζουν το δικαίωμα στην επανάσταση που είναι δικαίωμα να αρνηθείς πίστη στην κυβέρνηση και να αντισταθείς όταν η εξουσία της ή η ακαταλληλότητα της είναι βαριά και επαχθής»

Χένρυ Νταίηβιντ Θορώ – Πολιτική Ανυπακοή

Και όπως πάντα, στον Αγραφο Κανόνα του Σύμπαντος, το «κακό» μπορεί να κερδίζει κάποιες μάχες, αλλά στο τέλος, το «καλό» κερδίζει τον Πόλεμο.

Καλή Λευτεριά.

*Κριτίας ο Αθηναίος,Λακεδαιμονίων Πολιτεία.
olympia.gr

23 Μαρτίου 1821

– 23 Μαρτίου 1821 ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Παπαφλέσσας και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης απελευθερώνουν την Καλαμάτα από τους Οθωμανούς Τούρκους .
– Στις 21 του μηνός (Μαρτίου 1821) κι όλας οι Τούρκοι της Καλαμάτας, φοβούμενοι από τον επαναστατικό αναβρασμό, είχαν οχυρωθεί στα πιο δυνατά σπίτια. Και την άλλη μέρα ο Θεόδ. Κολοκοτρώνης, «ο άνθρωπος της επαναστάσεως» , ξεκινούσε μαζί με τον Αναγνώστη Παπαγεωργίου (Αναγνωσταρά), τον Κυριακούλη Μαυρομιχάλη , τον Καπετανάκη Κουμουνδουράκη κ.ά. καπετάνιους με 2.000 Μανιάτες και άλλους Πελοποννησίους και στις 23 Μαρτίου μπαίνουν στην Καλαμάτα (όπου βρίσκουν τον Ηλία και Αντώνη Μαυρομιχάλη να πολιορκούν τους Τούρκους σε τρία οχυρωμένα σπίτια) – σε λίγο φθάνει και ο Πετρόμπεης – και αναγκάζουν τους Τούρκους με επικεφαλής τον έπαρχό τους Σουλεϊμάν Αρναούτογλου να παραδοθούν με όρους…».

mantatanews.gr