Πώς καταστρέψαμε την πρωτογενή μας παραγωγή


main_1480444218_7138575
Το 1980 το ποσοστό της πρωτογενούς παραγωγής στο ΑΕΠ ήταν 25% και της μεταποίησης 15%. Το 1983 τα ποσοστά έγιναν 19% και 14% αντίστοιχα. Το 1987, 11% και 15% αντίστοιχα. Εκεί παρέμειναν μέχρι το 2000. Μετά σιγά-σιγά άλλαξαν και σήμερα είναι πρωτογενής 3% και μεταποίηση 6%. Δηλαδή, τη δεκαετία 1981-1990 σημειώθηκε ραγδαία πτώση του ΑΕΠ της γεωργίας με μέσο ετήσιο ρυθμό -7,8%, τάση που αναστράφηκε μερικά την περίοδο 1991-1999, οπότε σημειώθηκε μέση ετήσια αύξηση 2,6%. Συνολικά όμως, για τη 19ετία ‘80-’99, η μέση ετήσια μεταβολή του ΑΕΠ του πρωτογενούς τομέα κινήθηκε στα επίπεδα του -3,0%, καθορίζοντας την πτωτική τάση του τομέα.

Λένε πολλοί σήμερα: E και; Και τι έγινε;

Διαβάστε χαρακτηριστικά από μια ομιλία του υπουργού Γεωργίας Στέφανου Τζουμάκα στο ΙΣΤΑΜΕ το 1998: Έλεγε ο Τζουμάκας: «Φέτος ο προϋπολογισμός είναι 15 τρισεκατομμύρια. Απ’ αυτά έχουμε τα δέκα. Τα δέκα θα τα διαθέσουμε ως εξής: τρία τρισεκατομμύρια για χρεολύσια από τα προη­γούμενα δάνεια του κράτους, τρία τρισεκατομμύρια για τόκους των δάνειων αυτών. Έξι, λοιπόν, τρις για χρεολύσια και τόκους, που δανείζονταν οι προηγούμενες κυβερνή­σεις και έδιναν μέσα από το κράτος ενισχύσεις. Τρία τρισεκατομμύρια θα πάνε για μισθούς και για συντάξεις στο Δημόσιο. Και θα μείνει ένα τρισεκατομμύριο για να κάνει πολιτική η κυβέρνηση στην παιδεία, στην εκπαί­δευση, στον πολιτισμό, στα δημόσια έργα, σε όλες τις άλλες δραστηριότητες, στην άμυνα. Σε ό,τι άλλο διαμορφώνεται στο ελληνικό κράτος.Και επειδή δεν μπορούμε με ένα τρισεκατομμύριο να κάνουμε πολιτική, θα δανει­στούμε άλλα πέντε τρισεκατομμύρια σε ομόλογα, σε συνάλλαγμα, για να μπορέσουμε να εκτελέσουμε τον προϋπολογισμό».

Αυτή ήταν η συνταγή για πολλά χρόνια μετά το 1980 έως και το 2009 που έσκασε η φούσκα της «ανάπτυξης», με προεξάρχουσα την εγκληματική κατάσταση της περιόδου Καραμανλή 2003-2008, όπου μας ξετίναξε. Μπορεί όμως να γίνει κάτι σε αυτό που λέμε Παραγωγική Ανασυγκρότηση της πατρίδας μας; Αξίζει να δούμε λίγα στοιχεία που τα έχουμε ξαναγράψει σε διάφορα άρθρα αυτά τα χρόνια.

Η Ελλάδα από τη στιγμή που έγινε κράτος το 1827 και για περίπου 100 χρόνια ζούσε σχεδόν από ένα προϊόν. Τη σταφίδα. Με αυτή μεγάλωσαν και σπούδασαν σχεδόν τέσσερις γενιές. Η σταφίδα κάλυπτε το 50% των εξαγωγών μας ως χώρα, συνολικά. Δηλαδή αν υποθέσουμε ότι σήμερα που οι εξαγωγές μας είναι 27 δις ευρώ, σαν να έχουμε εξαγωγές σταφίδας 13,5 δις. Ενημερωτικά φέτος κλείσαμε με εξαγωγές σταφίδας 39 εκατ. ευρώ.

Το 2000 η χώρα είχε 60 νηματουργεία και παρήγαγε νήμα από βαμβάκι το οποίο το έκανε ρούχα. Σήμερα υπάρχει μόνο ένα νηματουργείο μεγάλο, ο Επίλεκτος στα Φάρσαλα. Το βαμβάκι μας εξάγεται στην Τουρκία κυρίως, παίρνουν οι αγρότες 350 εκατ. ευρω, γίνεται εκεί νήμα και το εισάγουμε πληρώνοντας 1,5 δισ., και τα ρούχα του Ελληνικού Στρατού φτιάχνονται στα Άδανα της Τουρκίας. Αυτό έγινε. Αυτή τη χώρα φτιάξαμε και καλούμαστε όλοι μας να την αλλάξουμε. Και την καταταντήσαμε έτσι με σειρά εγκληματικών πολιτικών για τη ανάπτυξη μετά το 1980.

Η χώρα μας είναι η δεύτερη σε βιοποικιλότητα στον πλανήτη, με αποτέλεσμα οι παραγωγές της να έχουν μεγάλη ιδιαιτερότητα άρα και ποιότητα. Η διεθνοποιημένη αγορά έχει οδηγήσει (όλο και περισσότερο) την πρωτογενή παραγωγή σε μια κατεύθυνση συμπίεσης του κόστους, κυρίως μέσα από πρακτικές μη ασφαλούς παραγωγής και αναζήτησης πρώτων υλών που εξυπηρετούν την μαζική βιομηχανία τροφίμων.

Η Ελλάδα, σαν μια περιοχή πρωτογενούς παραγωγής, δεν μπορεί να ανταγωνιστεί με όρους μαζικής φτηνής, παραγωγής, γιατί το μέγεθός της δεν επιτρέπει την μετάβαση σε τέτοιου είδους εκμεταλλεύσεις. Το πλεονέκτημά της (υπήρξε και οφείλει να συνεχίσει να υπάρχει) ήταν οι μικρές παραγωγές που με κόπο, μεράκι και σεβασμό στον άνθρωπο μπορούσε να αντλήσει από το χώμα της. Η Ελληνική γη και οι άνθρωποι της απόλυτα συμφιλιωμένοι με το κοινό τους μέλλον μπορούν να παράγουν καταπληκτικά προϊόντα.

Από τα 27 δίσ. ευρω εξαγωγές της Ελλάδος το 2014, τα 10 δις είναι ορυκτέλαια τα οποία προκύπτουν από το πετρέλαιο που εισάγουμε, 5 δίσ. προϊόντα πρωτογενούς παραγωγής από τα οποία 1 δις ψάρια (είμαστε πρώτοι σε εξαγωγές τσιπούρας και λαβρακιού στον κόσμο), 4 δις τρόφιμα, 1 δις γενόσημα φάρμακα. Δηλαδή το 35 % των εξαγωγών μας αφορούν την γη. Άρα η απάντηση στην ερώτηση και τι έγινε που η Ελλάδα έχει συρρικνώσει την παραγωγή της, είναι σαν να απεμπολούν οι Άραβες το πετρέλαιο.

Μερικοί «έξυπνοι» σύμβουλοι προσπαθούν να πείσουν τους ιθαγενείς ότι θα βγούν από την κρίση με τη δημιουργία start-ups, τους λένε όμως τη μισή αλήθεια. Οι νεοφυείς επιχειρήσεις, Ελληνιστί (τον όρο start-up τον άκουσα σε ένα συνέδριο στην Καλαμπάκα το 1995), είναι διέξοδος φυσικά. Σε ποιο τομέα όμως; Στην πληροφορική; Η μήπως στην μικροηλεκτρονική;

Όχι κύριοι σύμβουλοι επιχειρήσεων. Η σύγχρονη γεωργία μικρών χωρών όπως η Ελλάδα απαιτεί μικρές παραγωγές εξειδικευμένων προϊόντων τα οποία:

Είτε θα χρησιμοποιηθούν ως πρώτη ύλη για την παραγωγή καινοτόμων, μοναδικών τροφίμων, ελκυστικών στον καταναλωτή, ικανών να εξαχθούν στην παγκόσμια αγορά
Είτε θα εξαχθούν ως έχουν, ως μοναδικά ελληνικά προϊόντα, ύστερα από μία βασική επεξεργασία (όπως καθαρισμός), και κατάλληλα συσκευασμένα με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές.
Και στις δύο περιπτώσεις επιτυγχάνεται η παραγωγή τελικού διατροφικού, μοναδικού, Ελληνικού προϊόντος το οποίο θα πωληθεί στην διεθνή αγορά ως Greek brand name, με υψηλή προστιθέμενη αξία, και συνεπώς με υψηλή τιμή τέτοια που να εξασφαλίζει τελικά ικανοποιητικό εισόδημα σε όλους τους εμπλεκόμενους στην διαδικασία συμπεριλαμβανομένων και των γεωργών.

Ένα παράδειγμα: Ένα μεγάλο μέρος του Ελληνικού ελαιολάδου έχει τέτοια περιεκτικότητα σε φαινόλες, οι οποίες του επιτρέπουν να έχει ισχυρισμό υγείας ότι προστατεύει από την οξείδωση της χοληστερόλης και βοηθά στην υγεία των αγγείων. Όμως μόνο ελάχιστο μέρος του τυποποιείται έτσι, για να πουλιέται ως φάρμακο σε φαρμακεία και ακριβά καταστήματα στο εξωτερικό. Χαρακτηριστικά ένα τέτοιο ελαιόλαδο με ισχυρισμό υγείας πουλιέται πάνω από 80 ευρώ το κιλό, σήμερα σε πολλά σημεία στην Νέα Υόρκη.

Μια τέτοια παρέμβαση θα σήμαινε έσοδα για τον παραγωγό περίπου 1,5 δις. Δηλαδή 10 φορές περισσότερα από ότι βγάζει τώρα.

Πότε επιτέλους θα ξεκινήσει αυτή η συζήτηση ντε;

Του Δημήτρη Κουρέτα/(Eίναι καθηγητής Βιοχημείας-Βιοτεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, πρώην αναπληρωτής Πρύτανης)

liberal.gr

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Πώς καταστρέψαμε την πρωτογενή μας παραγωγή και πώς θα αναστήσουμε το ελληνικό brand name!

superfood.blogy.gr

Advertisements

Η επερχόμενη κόλαση των αγροτών

2
Την 5η Μαΐου του σωτηρίου έτους 2014, ένας μεγάλος Έλληνας πατριώτης και αγωνιστής όδευε προς το πολυαγαπημένο Eurogroup, για μια ακόμα αιμοβόρα μάχη. Μια σκληρή μάχη, στα πλαίσια της αιώνιας διαπραγμάτευσης με τους τρεις τότε «θεσμούς». Τον έλεγαν Γιάννη. Γιάννη Στουρνάρα και είχε μαύρο κορακίσιο μαλλί – παρότι γέρασε, καθώς τα χρόνια περνούν, πάντα στην υπηρεσία των τραπεζιτών βεβαίως βεβαίως. Δεν πήγαινε όμως άοπλος ο πολεμιστής (τότε) υπουργός οικονομικών. Είχε στη μασχάλη του από κάτω, ένα χαρτοφύλακα που περιείχε το καλύτερό του όπλο στην προσπάθεια παράδοσης της Ελλαδίτσας, στα ξένα όρνια που έχουν πέσει να ξεσκίσουν τις σάρκες της.
Το πυρηνικό αυτό όπλο λεγόταν «Greece 20/20″ ή αλλιώς έκθεση McKinsey. Πήρε το όνομα, από την εταιρεία που την συνέταξε, κατά παραγγελία των εγχώριων τραπεζών και του ΣΕΒ. Άρχισε η μελέτη το 2010 και ολοκληρώθηκε το 2012.

Η έκθεση αυτή, επιχειρεί να φανταστεί πως θα πρέπει να είναι η Ελλάδα το 2020, αν θέλει να προκόψει. Κάνει μια πρόβλεψη, που είναι και πρόταση ταυτόχρονα. Εδώ τελειώνει η πλάκα και αρχίζει ο τρόμος για την κόλαση που έρχεται. Τίποτα δεν έχουμε δει ακόμα, τα σοβαρά τώρα αρχίζουν. Τι προτείνει/προβλέπει η εν λόγω έκθεση για το αγροτικό ζήτημα; Διαβάστε περιληπτικά και φρίξτε:

Επειδή στην Ελλάδα, υπάρχει τεράστιο πρόβλημα κατακερματισμού της γης, καθώς οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις είναι στο 1/5 περίπου των αντίστοιχων της ευρωζώνης, έχουμε πρόβλημα στην ανταγωνιστικότητα, μας λέει. Άρα, τι κάνουμε για να λύσουμε το πρόβλημα; Μα είναι πολύ απλό ρε παιδιά:μαζεύουμε τη γη σε λίγα χέρια, που έχουν όρεξη (και φράγκα) για επενδύσεις. Την παίρνουμε από τους πολλούς και ενοχλητικούς μικρούς και μεσαίους γεωργούς και την παραδίνουμε σε άξιους μεγαλοεπενδυτές, που τυγχάνει να είναι και ξένοι. Οι σημερινοί μικροί και οι μεσαίοι, θα δουλεύουν σαν εργάτες γης στους επενδυτές, που θα πάρουν τη γη και θα εφαρμόσουν νέες μεθόδους καλλιέργειας, σε προϊόντα για τα οποία διακρίνεται η ελληνική παραγωγή.Ελιές και λάδι, λαχανικά, φρούτα.

Αν ακούγοντας για νέες μεθόδους καλλιέργειας, πηγαίνει ο νους σας σε επιστροφή στις παραδοσιακές και βιολογικές μεθόδους, χρειάζεστε γιατρό επειγόντως. Τα μεταλλαγμένα προϊόντα και τα φυτοφάρμακα θα πάνε σύννεφο. Κάτι ακούγεται, πως οι μεγαλοεπενδυτές που θα καλλιεργούν, θα είναι θυγατρικές της περίφημης Monsanto. Οπότε μπορείτε μόνοι σας να καταλάβετε, τι είδους καλλιέργεια θα γίνεται.

Το παραγόμενο προϊόν, θα είναι κρίμα να το πουλάμε χύμα σαν πρώτη ύλη στα ξένα συσκευαστήρια, μας λέει η έκθεση και πολύ σωστά. Οπότε, έχει έτοιμη τη λύση: μεταποιητικές μονάδες. Για να μην ξοδευόμαστε, όμως, και φτιάχνουμε πολλές τέτοιες μονάδες, μας έχει πάλι τη λύση: τέσσερις ή πέντε σε όλη την Ελλάδα. Δεν αστειεύομαι φίλοι μου. Προτείνει τη δημιουργία τεσσάρων mega factories, τεσσάρων γιγάντιων εργοστασίων, που θα μεταποιούν όλη την παραγωγή της χώρας. Δύο για το λάδι και δύο ή τρία για τα λαχανικά και φρούτα. Τα δύο του λαδιού θα φτιαχτούν στην Πελοπόννησο και την Κρήτη και τα συσκευαστήρια στην Πελοπόννησο και την Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα.
Τα τόσα μικρά και μεσαία ελαιοτριβεία που υπάρχουν και λειτουργούν στην Ελλάδα, θα εξαφανιστούν σε μια νύχτα. Δεν είναι καθόλου δύσκολο αυτό. Επειδή οι όποιοι κυβερνώντες (δεξιοί ή αριστεροί) είναι οικολογικά ευαίσθητοι, θα βγάλουν ένα νόμο με πολύ αυστηρές και πανάκριβες προϋποθέσεις για να λειτουργούν τα λιοτρίβια, εξαναγκάζοντάς τα σε διαχείριση αποβλήτων και βιολογικούς καθαρισμούς, που δεν θα μπορούν να πληρώσουν. Το ότι το ελληνικό λάδι δεν θα είναι πια αυτό που ξέραμε και θα ανέβουν τα οξέα, λίγο τους νοιάζει. Φτηνό να είναι και ας μπαίνει και στον κινητήρα του αυτοκινήτου.

Δεν τελειώνει εδώ ο εφιάλτης της «ανάπτυξης». Ο προσανατολισμός όλων αυτών των επενδύσεων – κατά την εταιρεία – δε θα είναι η διατροφική επάρκεια και η σωστή διατροφή των Ελλήνων, αλλά οι εξαγωγές και η κονόμα. Καλά θα καλλιεργούν οι επενδυτές, καλά θα συσκευάζουν οι mega εργοστασιάρχες, ποιος όμως, θα διακινεί τα προϊόντα στο εξωτερικό; Και εδώ έρχεται η έκθεση να μας αφήσει για μια ακόμα φορά άναυδους. Θα υπάρχει 1 (ολογράφως μία) εταιρεία, που θα λέγεται “Greek Foods Company” και θα αναλάβει την εμπορία όλων αυτών των προϊόντων στο εξωτερικό. Θα είναι ιδιωτική. Αλλά και κρατική να είναι, μικρή σημασία έχει, καθότι το ΤΑΙΠΕΔ και το μοναστήρι να είναι καλά…

Η έκθεση αυτή, εγκρίθηκε από το Eurogroup της 5η Μαΐου 2014 και αποτελεί πλέον μπούσουλα για τον τρόπο ανάπτυξης που προωθούν. Σύμφωνα με αυτή κινούνται οι κυβερνήσεις μας. Για να γίνουν αυτές οι τεράστιες επενδύσεις, θα χρηματοδοτηθούν από το ΕΣΠΑ, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων και την γερμανική τράπεζα KFW, που πρόεδρός της τυγχάνει να είναι ο «φιλέλληνας» ναζί του Δ΄Ράιχ, Κύριος Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Τώρα σίγουρα αναρωτιέστε: θα γίνουν πραγματικότητα όλα αυτά τα εφιαλτικά ή είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας;
Σύμφωνα με μια μελέτη της περίφημης Eurostat, που καλύπτει τη δεκαετία 2003 – 2013, ενώ στην Ελλάδα αυξήθηκε η καλλιεργούμενη γη κατά 22,4%, οι αγροτικές μονάδες μειώθηκαν κατά 14%. Είναι αυτονόητο πως σήμερα θα είναι κατά πολύ περισσότερο μειωμένες. Μόλις το 5,2% των αγροτών μας είναι κάτω από 35 ετών, ενώ από 55 μέχρι 64 ετών είναι το 24,9% και πάνω από 65 ετών είναι το 31,3%. Τι βλέπετε; Μαζεύεται η γη σε λίγα χέρια ή όχι; Τα μέτρα που παίρνει στους αγρότες η κυβέρνηση, στέλνουν τους αγρότες στην ανεργία, ναι ή όχι; Τα κόκκινα αγροτικά δάνεια που έχουν περάσει σε χέρια άγνωστων funds, θα αλλάξουν το καθεστώς ιδιοκτησίας, ναι ή όχι; Τι θα γίνει όλη αυτή η πραγματικά ευλογημένη γη, που θα μείνει χωρίς αφεντικά; Βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει.

Καταλαβαίνετε τώρα, φίλοι αγρότες, πως το πρόβλημά σας δεν είναι το ασφαλιστικό και το φορολογικό; Αντιλαμβάνεστε ότι σε αυτό το καθεστώς κατοχής που έχουμε, η μόνη μοίρα που σας περιμένει, είναι να γίνεται εργάτες στη δική σας γη; Κατανοείτε, ότι ακόμα και αν η κυβέρνηση πάρει πίσω τα νομοσχέδια που σας διαλύουν, δεν έχετε κανένα μέλλον όσο υπάρχει αυτή η κατάσταση κατοχής της χώρας μας; Άντε και πληρώνετε στο μέλλον ότι και τώρα, σε ταμεία και εφορία. Που θα πουλάτε το προϊόν του ιδρώτα σας; Στον Έλληνα που δε μπορεί πλέον να αγοράσει τα βασικά είδη διατροφής σε ποσοστό 32% πέρυσι και 50% φέτος; Στον Έλληνα που κάθε μέρα που περνάει, φτωχαίνει όλο και περισσότερο; Σε αυτούς θα πουλήστε τα προϊόντα σας;

Ή μήπως σε αυτούς;

Η μόνη πελατεία που θα έχετε, για όσο ακόμα θα είστε κύριοι της γης σας, θα είναι τα συσσίτια της Εκκλησίας και τα φιλανθρωπικά σωματεία.

Πετάχτε λοιπόν στην άκρη τα κομματόσκυλα τους αγροτοπατέρες, που προσπαθούν να σας κρατήσουν ναρκωμένους και απαθείς, περιορίζοντας το πρόβλημα στο ασφαλιστικό και το φορολογικό. Ενωθείτε με την υπόλοιπη κοινωνία, για να ρίξουμε όλοι μαζί στα τάρταρα της ιστορίας, τους δωσίλογους που μας κυβερνάνε με τα κόμματά τους και τους συνδικαλιστές τους. Να τερματίσουμε τη νέα κατοχή, να πάρουμε την Πατρίδα μας πίσω και να δείξουμε σε όλους τι μπορεί να κάνει ο Έλληνας, όταν είναι ελεύθερος στη χώρα του.

Ολη η έκθεση McKinsey ΕΔΩ

teleytaiaexodos.blogspot

Πώς κόπηκε ο φυσικός κύκλος της διατροφικής επάρκειας


2222

Στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας, στη λεκάνη απορροής των νερών του όρους Κόζιακα και ανάμεσα στις αγροτικές κοινότητες Κόκκινου Πύργου, Αγίων Αποστόλων, Ρογγίων, Διπόταμου και Πυργετού βρίσκονται οι φλέβες (κανάλια) με τρεχούμενο νερό ήπιας ροής.

Οι φλέβες δημιουργήθηκαν κύρια από φυσικές πηγές (ανάβρες) που με τον καιρό διανοίχθηκαν από τους αγρότες, διοχετεύοντας σ’αυτές το νερό της βροχής και των αρτεσιανών. Ο μικρός αυτός υγροβιότοπος αποστραγγίζει το νερό της περιοχής, κάνοντας τη γη καλλιεργήσιμη, επικοινωνώντας με τον Κουμέρκη και τον Αγιαμονιώτη ποταμό, οι οποίοι με τη σειρά τους συνδέονται με τους παραποτάμους του Πηνειού,Ανάποδο και Σαλαμπριά .

Ψάρια (αγάδες και μυλωνάκια), καραβίδες, καβούρια, χέλια, βίδρες και νερόκοτες ζούσαν στον υγροβιότοπο των φλεβών, ως τις αρχές της δεκαετίας του ’80.

Παράλληλα, υπήρχε μια τοπική διατροφική αυτάρκεια των αγροτών βασιζόμενη στα οικόσιτα ζώα…
(κότες, πάπιες, γουρούνια, αρνιά, κατσίκια και αγελάδες) και στους κήπους που όλοι μα όλοι καλλιεργούσαν, ενώ συμπλήρωναν τα γεύματα τους με ψάρια και καραβίδες που ψάρευαν στις φλέβες και στα ποτάμια.

Οι τοπικές αγροτικές κοινωνίες είχαν προσαρμόσει τον τρόπο ζωής τους στο υπάρχον φυσικό περιβάλλον, δίνοντας δείγματα ανακύκλωσης, κυκλικής εναλλαγής καλλιεργειών, αυτάρκειας, προστασίας της βιοποικιλότητας, οικολογίας, μέτρου, σεβασμού στο περιβάλλον, ανεξαρτησίας από εισροές, όλα αυτά, ενδεχομένως, χωρίς να γνωρίζουν καθόλου αυτές τις έννοιες.

Πέρα από την αυτάρκεια (οικονομική και διατροφική) που παρείχαν στους αγρότες τα κατοικίδια ζώα, οι κοπριές τους χρησίμευαν ως λίπασμα για τους κήπους. Με τα περισσεύματα των κήπων (από τα παζάρια) τάιζαν τα οικόσιτα ζώα τους. Παράλληλα, κρατούσαν και αντάλλασαν ντόπιους σπόρους φυτών, εξασφαλίζοντας ποικιλία γεύσεων.

Βοσκότοποι (λιβάδια), κήποι, καλλιέργειες (σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι, τριφύλλι) εναλλάσσονταν κατά καιρούς στη καλλιέργεια διατηρώντας τη γη παραγωγική και υγιή. Με τα γέρικα ξύλα από τους φυσικούς φράχτες (λεύκες, αγριολεύκες, φτελιάδες, ιτιές) ζέσταιναν τα σπίτια τους τον χειμώνα, ενώ οι περισσότεροι φρόντιζαν και ένα μικρό αμπέλι για τις χαρές και τις λύπες της ζωής.

Εκεί στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και αρχές τις δεκαετίας του ’80, εισβάλλει στην οικονομία της υπαίθρου η ονομαζόμενη «Πράσινη Ανάπτυξη», έχοντας ως κυρίαρχο στοιχείο την υποταγή του περιβάλλοντος και των αγροτών στην εντατικοποίηση της παραγωγής και στο μύθο της συνεχούς μεγέθυνσης.

Μονοκαλλιέργειες καρπουζιών, καπνού, καλαμποκιού και κυρίως βάμβακος ισοπεδώνουν κάθε σπιθαμή της γης. Δένδρα κόβονται, ανεμοφράκτες γκρεμίζονται, μπροστά το τρακτέρ ψεκάζει με ζιζανιοκτόνα, ακολουθεί το χημικό λίπασμα και στη συνέχεια η σπορά με καινούργιους υβριδικούς σπόρους. Αργότερα ακολουθούν κι άλλοι ψεκασμοί με ζιζανιοκτόνα (για τα χορτάρια) και με εντομοκτόνα για «τα βλαβερά» έντομα.

Χιλιάδες τόνοι χημικών λιπασμάτων, ζιζανιοκτόνων, εντομοκτόνων, παρασιτοκτόνων, ρίχνονται στην αγροτική γη. Το νερό της βροχής και του ποτίσματος ξεπλένει τα υπολείμματα των φυτοφαρμάκων και των λιπασμάτων. Κιτρινίζουν οι φλέβες από τα ζιζανιοκτόνα, το νερό της φλέβας, λόγω της ήπιας ροής, «κρατάει» για μέρες τα φυτοφάρμακα.

Οι Αγάδες ψοφάνε, οι καραβίδες και τα χέλια εξαφανίζονται, η υπόλοιπη υδρόβια ζωή (νερόκοτες, βίδρες. νεροχελώνες) και τα πουλιά εγκαταλείπουν τις φλέβες λόγω έλλειψης τροφής. Ο υδροφόρος ορίζοντας γεμίζει νιτρικά. Σύμφωνα με έρευνα του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας κ. Νικήτα Μυλόπουλο στην ευρύτερη περιοχή χρησιμοποιούνται 230.000 τόνοι λιπάσματα και 2.000 τόνοι φυτοφάρμακα σε ετήσια βάση.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο αγρότης να χάσει την επαφή με τον κύκλο ζωής της γης. Υιοθετεί τη γραμμική αντίληψη για την παραγωγή και χάνει την αυτάρκεια του.

Επιδοτήσεις ρέουν άφθονες, πολυεθνικές αγροχημικών, τράπεζες και εταιρείες παραγωγής αγροτικών μηχανημάτων κάνουν χρυσές δουλείες. Η Ελλάδα από την ένταξή της στην Ε.Ε. έλαβε 120 δις Ευρώ σαν επιδοτήσεις. Από τα λεφτά αυτά τα 51,3 δις επέστρεψαν στις εταιρείες της Δ. Ευρώπης που προμηθεύουν τόσα χρόνια τη χώρα με εξοπλισμό, μηχανήματα και πρώτες ύλες. (εφημερίδα Ελευθεροτυπία 17/10/2010)

Το Α.Ε.Π. της χώρας μεγαλώνει, μεγαλώνοντας συγχρόνως και η εξάρτηση από τις πολυεθνικές αγροχημικών προϊόντων. Οι σπόροι κάθε χρόνο αγοράζονται, οι ίδιες πολυεθνικές εταιρείες που παράγουν τους σπόρους – υβρίδια, παράγουν και τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα (στις μέρες μας είναι πάλι οι ίδιες οι εταιρείες που προωθούν τη καλλιέργεια των μεταλλαγμένων).

Αγοράζονται μεγαλύτερα και βαρύτερα γεωργικά μηχανήματα, η γη οργώνεται όλο και πιο βαθιά, ρίχνονται περισσότερα λιπάσματα και φυτοφάρμακα, η αγροτική παραγωγή αυξάνεται, ενώ ταυτόχρονα μεγαλώνει το χρέος των αγροτών στις τράπεζες. Με στοιχεία της Αγροτικής τράπεζας, το 70% της αγροτικής γης είναι υποθηκευμένο.Κάποια στιγμή η ύβρις της διαρκούς μεγέθυνσης δείχνει τα όρια της. Η απόδοση της αγροτικής γης, παρ’όλο που διπλασιάζεται η ποσότητα του λιπάσματος, μένει η ίδια και μειώνεται. Σύμφωνα με στοιχεία της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης, 55.000 στρέμματα στη Θεσσαλία βρίσκονται στο στάδιο της ερημοποίησης, που σημαίνει νεκρή γη, όσο και να τη λιπαίνεις δεν αποδίδει πια.

Οι τιμές των αγροτικών προϊόντων κατρακυλούν, τα προϊόντα μένουν απούλητα. Οι Γκουρού της διαρκούς ανάπτυξης προσπαθούν να στρέψουν τους αγρότες στην καλλιέργεια μεταλλαγμένων(GMO) και ενεργειακών φυτών(βιοκαύσιμα), διατηρώντας ανέπαφο το ίδιο μοντέλο παραγωγής.

Στο μεταξύ οι αγρότες μετρούν απώλειες. Η ύπαιθρος εγκαταλείπεται, η βιοποικιλότητα βρίσκεται σε κίνδυνο, εξαφανίζεται ο πλούτος των ντόπιων ποικιλιών, φυτών και ζώων, τα ύδατα υπεραντλούνται και μολύνονται, ενώ σημειώνεται κατακόρυφη πτώση του υδροφόρου ορίζοντα. Στις πεδιάδες της Θεσσαλίας οι γεωτρήσεις φτάνουν πια στα 350 μέτρα βάθος.

Την ίδια στιγμή, οι ποταμοί νεκρώνουν, υγροβιότοποι καταστρέφονται και ο Πηνειός, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γίνεται ο δεύτερος πιο μολυσμένος ποταμός στην Ευρώπη μετά τον Πάδο της Ιταλίας.

Η Λίμνη Κάρλα αποξηράνθηκε και μαζί της χάθηκε και ο παραλίμνιος πολιτισμός και το ευεργετικό για τη Θεσσαλία μικροκλίμα της. Σήμερα με την μερική της επανασύσταση, κάθε προσπάθεια για εμπλουτισμό της λίμνης με υδρόβια ζωή(ψάρια, ψαροπούλια κ.λπ) αποτυγχάνει λόγω του μολυσμένου με βαρέα μέταλλα νερού του Πηνειού, που μεταφέρονται στους ταμιευτήρες της.Οι αγρότες του παραδείγματος «αναπτύχθηκαν». Η ανάπτυξη τους εξαφάνισε τα ψάρια(τη τροφή τους) με τη χρήση των φυτοφαρμάκων, μόλυνε τους ποταμούς και αυτοί με τη σειρά τους μόλυναν τη θάλασσα. Έτσι οι αγρότες μας με τα κέρδη της ανάπτυξης αγοράζουν πια τα ψάρια τους, τα οποία έχουν μεγαλώσει με ένα μέρος των φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων που οι ίδιοι χρησιμοποίησαν για να «αναπτυχθούν», φαύλος κύκλος δηλαδή.

Τo Ιερατείο της διαρκούς ανάπτυξης τους λέει να μην ανησυχούνε, θα «εκτρέψουμε» τον Αχελώο. Σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό του τόπου τάσσεται υπέρ της εκτροπής του Αχελώου και υπέρ της αέναης ανάπτυξης. Ο παραγωγισμός, ως συστημική υπερκομματική ιδεολογία, κυριαρχεί σχεδόν παντού.

Άνθρωποι που παράγουν με τον τρόπο των αγροτών του παραδείγματος μας, υιοθετούν – εν αγνοία τους άραγε; – και το ανάλογο νόημα ζωής που προβάλλει η διαρκής Καπιταλιστική Ανάπτυξη.Παρήγαγε με όποιον τρόπο μπορείς για να αυξήσεις την παραγωγή σου, μη νοιάζεσαι για το φυσικό περιβάλλον, μη δείχνεις καμία αλληλεγγύη για τις γενιές που θα έρθουν. Αδιαφόρησε για τις επιπτώσεις στη υγεία των ανθρώπων που θα χρησιμοποιήσουν τα προϊόντα που παράγεις. Η ηθική του Καπιταλισμού στα μεγαλείο της! Όσο για την πείνα στον τρίτο κόσμο μην ανησυχείτε. Οι εταιρείες των μεταλλαγμένων ετοίμασαν ένα ένζυμο που θα επιτρέπει τους φτωχούς να χωνεύουν το χορτάρι και τα φύλλα των δέντρων.

Την ίδια στιγμή, με δυο ευρώ, ημερησίως που είναι το κατά κεφαλήν εισόδημα της συντριπτικής πλειοψηφίας των χώρων του τρίτου κόσμου, επιδοτούνται ημερησίως τα βοοειδή στην Ευρώπη. Το 4% του παγκόσμιου πληθυσμού (ΗΠΑ) καταναλώνει το 25% της παγκόσμιας παραγόμενης ενέργειας.

Αν όλες οι χώρες αποκτήσουν το ίδιο επίπεδο ανάπτυξης, παραγωγής και κατανάλωσης με τις ΗΠΑ, χρειαζόμαστε 3 με 4 πλανήτες ακόμα. Ο δικός μας αγρότης έχασε τους Αγάδες του και την αυτάρκεια του, ο κάτοικος του βιομηχανικά ανεπτυγμένου βορρά κάθισε να αγναντέψει τα αστέρια και αντίκρισε έντρομος την τρύπα του όζοντος.

Σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο Ζίγκμουντ Μπάουμαν «ο Καπιταλισμός είναι ένα παρασιτικό σύστημα. Μπορεί να ευημερεί μόνον όταν βρίσκει έναν οργανισμό, τον οποίο δεν έχει ακόμα εκμεταλλευτεί, καταστρέφοντας τον». Επιβιώνει δημιουργώντας διαρκώς ανάγκες, στην περίπτωσή μας σπόρους, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, αγροτικά μηχανήματα.

Γίνεται έτσι αντιληπτό ότι η αυτάρκεια των παραπάνω αγροτικών κοινοτήτων ήταν εμπόδιο στα σχέδια τους(είναι ενδεικτικό ότι καμία επιδότηση δε δίνεται στους αγρότες εάν δεν έχουν τα περίφημα καρτελάκια αγοράς υβριδικών σπόρων). Βασίζεται (ο Καπιταλισμός) στην υπερπαραγωγή και στην υπερκατανάλωση, καταστρέφοντας σύμφωνα με το Marx και τις δυο πηγές πλούτου, τη γη (καραβίδες, ψάρια και υγροβιότοποι όπως οι δικές μας φλέβες) και τους ανθρώπους (αγρότες και αγροτικές κοινότητες εν προκειμένω).

Εκτός αυτού, το οικολογικό όριο της περατότητας των φυσικών πόρων και η μόλυνση του περιβάλλοντος, δεν ήταν τόσο εμφανής στα χρόνια του Marx. Μια νέα αντίθεση πέρα της αντίθεσης του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής, (και λόγω της παγκοσμιοποίησης), γίνεται περισσότερο από ποτέ κυρίαρχα εμφανής. Είναι η αντίθεση ανθρώπου – φύσης.

Έτσι λοιπόν, εκτός από το ποιος κατέχει τα μέσα παραγωγής (που παραμένει καθοριστικό) αυτός καθαυτός ο τρόπος παραγωγής (εκτατικός, γραμμικός, βιομηχανικός, καπιταλιστικός) όπως και να τον ονομάσει κανείς, εφόσον διέπεται από την αντίληψη της διαρκούς μεγέθυνσης της παραγωγής και της κατανάλωσης, οδηγεί σε αδιέξοδο (εκτός και αν δεχτούμε ότι ο εποικισμός άλλων πλανητών από το ανθρώπινο είδος είναι εφικτός).Για μας «η οικολογία είναι ανατρεπτική, επειδή θέτει υπό ερώτηση το καπιταλιστικό φαντασιακό που εξουσιάζει τον πλανήτη. Απορρίπτει το κεντρικό κίνητρο, σύμφωνα με το οποίο η μοίρα μας είναι να αυξάνουμε ασταμάτητα την παραγωγή και την κατανάλωση. Δείχνει (η οικολογία) τον καταστροφικό αντίκτυπο της καπιταλιστικής λογικής πάνω στο φυσικό περιβάλλον και στη ζωή των ανθρώπινων όντων».

Ίσως χρειαστεί αρκετός χρόνος και προσπάθεια ακόμα για να αποδομηθεί το κεντρικό φαντασιακό της διαρκούς μεγέθυνσης στον αγροτικό κόσμο και μια σειρά από αυταπάτες που καλλιεργήθηκαν στους αγρότες κυρίως μέσω των επιδοτήσεων των Βρυξελών. Κυρίως χρειάζεται να γίνει εμφανής ένας άλλος τρόπος παραγωγής στους ίδιους τους αγρότες.

Η άρνηση των κατοίκων των Μεγάλων Καλυβίων να επιτρέψουν την τερατώδη μεγέθυνση της πρώην ΕΛ.ΒΙ.Κ., η άρνηση της Ο.Α.Σ.Ε. (ομοσπονδία αγροτικών συλλόγων Ελλάδας) στην καλλιέργεια των μεταλλαγμένων και ο αγώνας ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου είναι κοινά στοιχεία αντίστασης και αποδόμησης της διαρκούς Καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Κοινότητες, όπως το «Πελίτι» ή ο «Αιγίλοπας», που δραστηριοποιούνται στην εύρεση, συλλογή και διαφύλαξη ντόπιων σπόρων και φυτών και των αυτοχθόνων αγροτικών ζώων και τα μικρά και μεσαία αγροκτήματα (κυρίως οικογενειακής δομής) που δημιουργούνται σιγά-σιγά παντού στον τόπο μας, παράγοντας τοπικά ποιοτικά αγροτικά προϊόντα, δείχνουν να ξαναπιάνουν το νήμα από το σημείο που κόπηκε…

​*Από το περιεχόμενο του βιβλίου Ο ανθρωπολογικός τύπος της αποανάπτυξης – τοπικοποίησης, του Γιώργου Κολέμπα και του Γιάννη Μπίλλα, Εκδόσεις των Συναδέλφων.
teleytaiaexodos.blogspot

Εάν ένας πολιτικός είχε ελάχιστο ίχνος ευαισθησίας


e1bc90e1bdb0cebd-cebae1bdb1cf80cebfceb9cebfcf82-cf80cebfcebbceb9cf84ceb9cebae1bdb8cf82-ceb5e1bcb6cf87ceb5-e1bc90cebbe1bdb1cf87ceb9cf83

Εχθές το πρωί κάναμε αποτύπωση ενός οικοπέδου σε χωριό κοντά στην Έδεσσα.
Κλασσική περίπτωση νοικοκυρεμένου χώρου, με διώροφο σπίτι, λαχανόκηπο, αποθήκες, κοτέτσι κι ένα ζευγάρι τεράστια μαύρα pit bull, εντελώς φιλικά που μας τριγύριζαν γεμάτα περιέργεια, για το τι κάναμε στον χώρο τους.
Ο ιδιοκτήτης, σχεδόν τυφλός (αναπηρική σύνταξη από ατύχημα σε εργοστάσιο της Γερμανίας, όπου δούλεψε επί 27 χρόνια), ευγενέστατος και καλοσυνάτος απαντούσε άμεσα στην κάθε ερώτηση, ενώ ο μικρότερος γιος (ΑΜΕΑ) μας παρακολουθούσε απόμακρος κι αμίλητος.

Τόσο το οικόπεδο, όσο και οι κατασκευές αγοράστηκε και ανεγέρθηκαν αντίστοιχα, με δάνειο της δεκαετίας του 1980 με τα άγνωστα σε εμάς επιτόκια του 25% και αποπληρώθηκαν κυριολεκτικά με αίμα.
Κάποια στιγμή η συζήτηση ήλθε σε φόρους, μεταβιβάσεις, πρόστιμα νομιμοποίησης αυθαίρετων, ΕΝΦΙΑ κλπ.
Αν οποιοσδήποτε πολιτικός μπορούσε να ακούσει το τι ειπώθηκε από αυτόν τον βασανισμένο άνθρωπο για κράτος και πολιτικούς, όσο μεγάλο βαθμό αναισθησίας κι αν διέθετε, θα έλεγε να ανοίξει η γη και να τον καταπιεί.

Ἀπόστολος Ἀθανασάκης
filonoi.gr

Οι αναπτυξιακοί στόχοι προηγούνται


sporoisporoi
Η εκ των υστέρων κριτική είναι χρήσιμη, αλλά η εκ των προτέρων ορθή επισήμανση και η συμβουλή για όποιον έχει τα αυτιά του ανοιχτά είναι πιο χρήσιμη. Αν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε αφομοιώσει τα παθήματα των προηγούμενων κυβερνήσεων Παπανδρέου και Σαμαρά, δεν θα έκανε ακριβώς τα ίδια λάθη και δεν θα έδινε μια εύκολη νίκη στον Σόϊμπλε ο οποίος είναι πλέον πεπειραμένος σε τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις.

ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΚΟΚΟΡΙΚΟΥ

Κι επειδή είναι δεδομένο ότι αυτός είναι που κινεί τα νήματα από την άκρη του τραπεζιού, θα έπρεπε να τον είχαν μελετήσει καλά. Αυτός κινεί τα πιόνια στη σκακιέρα και μπορεί να κινητοποιήσει εφεδρείες αν χρειαστεί γιατί υπάρχουν πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες που του χρωστούν χάρες ή που θέλουν να του κάνουν χάρες.

Αναπτυξιακό πρότυπο για τη χώρα

Πριν καθίσεις στο τραπέζι πρέπει να έχεις χαράξει μια στρατηγική για τους μακροπρόθεσμους στόχους. Πού θέλεις να οδηγήσεις τη χώρα. Αν δεν το έχεις αφιερώνεις ένα Σαββατοκύριακο από τη ζωή σου και με βάση όσα έμαθες μια ζωή που προετοιμαζόσουν για να αναλάβεις τη διακυβέρνηση της χώρας, τα γράφεις σε ένα κομμάτι χαρτί και με αυτό πορεύεσαι κάνοντας διορθώσεις όπου χρειάζεται και ενσωματώνοντας διάφορες ιδέες που σου προσκομίζουν άλλοι άνθρωποι.
Το τραπέζι των διαπραγματεύσεων δεν είναι ο χώρος όπου θα υλοποιήσεις το σχέδιό σου. Μπορείς όμως να καθορίσεις πλέον τους στόχους της διαπραγμάτευσης. Το 2015 έχουμε μπροστά μας δύο διαπραγματεύσεις καθώς τελειώνει η ισχύς της δανειακής σύμβασης και του μνημονίου. Η μεγάλη διαπραγμάτευση αφορά το αναπτυξιακό πρόγραμμα των επόμενων δέκα χρόνων, ώστε η χώρα να βγει οριστικά από την κρίση και να γυρίσει σελίδα. Ας υποθέσουμε ότι αυτό το δεκαετές πρόγραμμα έχει στόχο την αύξηση του ΑΕΠ κατά 50% σε σύγκριση με το 2014, την καταπολέμηση της ανεργίας ώστε να πέσει κάτω από 10% (από 30%) και την καταπολέμηση των ανισοτήτων ώστε το πλουσιότερο 10% να μην νέμεται περισσότερο από το 50% του πλούτου της χώρας. Αν θέσεις τέτοιους στόχους δεν είναι έντιμη δημοκρατική κυβέρνηση, πόσο μάλλον προοδευτική, ή κεντροαριστερή, ή Αριστερή και όποιο άλλο επίθετο βάλετε μπροστά από το ουσιαστικό που παραμένει ένα: κυβέρνηση.

Η βιωσιμότητα του χρέους εξαρτάται από την ανάπτυξη

Αν το ΑΕΠ μετά δέκα χρόνια είναι 50% μεγαλύτερο δηλαδή 170+85= 255 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο, τότε το δημόσιο χρέος για να παραμένει βιώσιμο δεν πρέπει να ξεπερνά το 80% δηλαδή σχεδόν 185 δισεκατομμύρια ευρώ σε βάθος χρόνου. Αν δεχθούμε επίσης ότι θέλουμε να μειωθεί περαιτέρω, τότε πρέπει να υπολογίσουμε πέραν των τόκων και μια μείωση σχεδόν 2% το χρόνο δηλαδή σχεδόν 2 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Από εδώ και πέρα αρχίζει η διαπραγμάτευση. Ζητάς κούρεμα (διαγραφή ή αναδιάρθρωση ή ελάφρυνση με ισοδύναμο αποτέλεσμα) του 50% του δημόσιου χρέους και μηδενικά επιτόκια για το υπόλοιπο για 50 χρόνια. Δεν σημαίνει ότι θα το πάρεις. Αλλά έτσι παρουσιάζεις μια πρόταση σύμφωνα με την οποία επί δέκα χρόνια θα έχουν παγώσει οι οφειλές και όλες οι προσπάθειες θα είναι ενταγμένες στην ανάπτυξη ώστε να πετύχεις αύξηση 50% στο ΑΕΠ και το χρέος να γίνει βιώσιμο. Σε αυτή την προσπάθεια θα εντάξεις όλες τις προσπάθειες των Ελλήνων. Και θα ρωτήσεις τους ξένους δανειστές και εταίρους αν προτίθενται να βοηθήσουν στο πλαίσιο της αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών μελών ή όχι. Αν απαντήσουν καταφατικά τότε διαπραγματεύεσαι το ύψος της βοήθειας και τους όρους παροχής. Αλλιώς ξεκινάς να υλοποιείς το δικό σου σχέδιο με δικούς σου πόρους και χωρίς καμία παρέμβαση. Ξεκαθαρίζεις όμως ότι έτσι θα χρειαστείς τουλάχιστον το διπλάσιο χρονικό διάστημα και συνεχίζεις τις διαπραγματεύσεις. Δεν χάνεις το στόχο σου που είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας σύμφωνα με το πρόγραμμά σου.

Όταν υπάρξει συμφωνία για το αναπτυξιακό πρόγραμμα, τότε είναι η στιγμή για να αρχίσει η συζήτηση για το ύψος του κουρέματος του χρέους ώστε να καταστεί βιώσιμο. Οίκοθεν νοείται ότι και οι δύο συζητήσεις μπορούν να γίνονται παράλληλα, αλλά θα ισχύσουν μόνον αν υπάρχει συμφωνία πακέτο και για τα δύο σκέλη. Αν το αναπτυξιακό πρόγραμμα προβλέπει αύξηση 100% του ΑΕΠ σε δέκα χρόνια, ενδεχομένως να μην χρειάζεται κανένα κούρεμα του χρέους. Αν προβλέπεται αύξηση του ΑΕΠ (και των δημοσίων εσόδων) σχεδόν 25% τότε το κούρεμα πρέπει να είναι πιο βαθύ ώστε να έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα.

Η συμφωνία γέφυρα χωρίς πολιτικά ανταλλάγματα

Πριν αρχίσουν αυτές οι διαπραγματεύσεις υπάρχει ανάγκη για μια ενδιάμεση τετράμηνη συμφωνία – γέφυρα ώστε να εξασφαλιστεί η ρευστότητα της οικονομίας ως την οριστική συμφωνία ανάπτυξης και διαγραφής του χρέους. Από την αρχή έπρεπε να έχει ξεκαθαριστεί ότι η κυβέρνηση έχει λαϊκή εντολή όχι να εφαρμόσει αλλά να καταργήσει την πολιτική των μνημονίων τα οποία συνοδεύουν τη δανειακή σύμβαση του 2010 και του 2012. Η ευθύνη της υπογραφής των δύο αυτών δανειακών συμβάσεων βαρύνει και τις δύο πλευρές και μάλιστα των δανειστών γιατί οι συμφωνίες είναι λεόντειες υπέρ των δανειστών. Πάντως η κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να εφαρμόσει την πολιτική των μνημονίων και να δώσει πολιτικά ανταλλάγματα για την παροχή ρευστότητας για τέσσερις μήνες μόνον, δηλαδή ως τις 30 Ιουνίου 2015.
Οι δανειστές προφανώς δεν θα ήθελαν να κάνουν τη ζωή της κυβέρνησης εύκολη, αλλά να την πιέσουν ενόψει της μεγάλης διαπραγμάτευσης για την ανάπτυξη και για τη διαγραφή του χρέους. Όπως έκαναν το 2010 και το 2012 (εδώ έρχονται τα παθήματα που γίνονται μαθήματα) θα ήθελαν να στραγγαλίσουν την Ελλάδα ώστε να υποκύψει, για τον πρόσθετο λόγο ότι θέλουν να δώσουν το μήνυμα σε όλη την Ευρώπη (κυρίως Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ιρλανδία κλπ) ότι πρέπει να σκύψουν το κεφάλι και να μην διανοηθούν να αντισταθούν και να συμμαχήσουν για να ανατρέψουν την γερμανική ηγεμονία η οποία είναι ημινόμιμη με την ανοχή των ΗΠΑ.

Εισαγωγή παράλληλου νομίσματος

Συνεπώς η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να είναι προετοιμασμένη να προχωρήσει χωρίς τη ρευστότητα της ΕΚΤ στην υλοποίηση του προγράμματός της σύμφωνα με τη λαϊκή εντολή. Να προχωρήσει τις διαπραγματεύσεις για την μεγάλη συμφωνία (ανάπτυξη και διαγραφή χρέους) χωρίς κανένα αντάλλαγμα για ρευστότητα. Προκειμένου να συνεχίσει να κάνει τις πληρωμές της για όσο χρονικό διάστημα χρειαστεί, θα προχωρούσε στην εισαγωγή παράλληλου νομίσματος όπως η Καλιφόρνια όταν χρεοκόπησε.
Ταυτόχρονα θα σταματούσε τις πληρωμές στους θεσμούς (ΔΝΤ – ΕΚΤ και διμερή δάνεια) γιατί αυτή η καθυστέρηση δεν συνιστά πιστωτικό γεγονός και να συνεχίσει τις πληρωμές μόνον προς ιδιώτες κατόχους ελληνικών ομολόγων που προέρχονται από το κούρεμα του 2012 και η μη πληρωμή τους θα συνιστούσε πιστωτικό γεγονός.
Με το παράλληλο νόμισμα με τη μορφή ομολόγων (ελεύθερων χρέους) θα έκανε τις πληρωμές μισθών και συντάξεων και τα ομόλογα αυτά θα ήταν δεκτά για την πληρωμή φόρων, για την αγορά περιουσίας του ΤΑΙΠΕΔ και θα ήταν ανταλλάξιμα με ευρώ οποιαδήποτε στιγμή. Το μόνο που χρειάζονται όλα αυτά είναι σοβαρότητα και επαγγελματισμό.

Στόχοι της διαπραγμάτευσης

Έτσι η μεγάλη διαπραγμάτευση θα εξελισσόταν κανονικά και χωρίς πρόσθετη πίεση στην Ελλάδα όπως έγινε στο παρελθόν στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Πρόκειται για διαπραγμάτευση από την οποία η Ελλάδα δικαιούται να ζητήσει βοήθεια στη βάση της αλληλεγγύης και δικαιούται να απαιτήσει τα δικαιώματά της σύμφωνα με τις συνθήκες, αλλά και επανόρθωση για τη ζημιά που υπέστη από την εφαρμογή λαθεμένων πολιτικών από τις λεόντειες συμφωνίες. Όλα τα δικαιώματα είναι στο τραπέζι και ασκούνται από τις δύο πλευρές σύμφωνα με τις συνθήκες. Η άσκηση της πολιτικής για ανόρθωση του ΑΕΠ, για καταπολέμηση της φτώχειας και των ανισοτήτων είναι όχι μόνον συμβατές με την πολιτική της ΕΕ αλλά και υποχρεωτικές.

Σε γενικές γραμμές στο πλαίσιο ενός άρθρου, η αναπτυξιακή πολιτική πρέπει να είναι συνδεδεμένη με την πολιτική καταπολέμησης της φτώχειας και των ανισοτήτων και να έχει ύψος τουλάχιστον 2 δισεκατομμυρίων ευρώ το χρόνο, ώστε με πολλαπλασιαστή ισοδύναμο με τις δημόσιες επενδύσεις να παράγει ΑΕΠ 10 δισεκατομμυρίων ευρώ το χρόνο και συνεπώς σε δέκα χρόνια να έχει επιτευχθεί ο στόχος αύξησης του ΑΕΠ κατά 50%, ώστε με κούρεμα 50% να γίνει και το χρέος βιώσιμο. Παράλληλα με αυτό το πρόγραμμα διάσωσης μπορεί όμως να τρέχει ένα παράλληλο αναπτυξιακό πρόγραμμα με επενδύσεις σε καινοτόμους τομείς της οικονομίας όπου υπάρχει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα (πράσινη ενέργεια, φωτοβολταϊκά, αιολική ενέργεια, τεχνολογίες και υπηρεσίες πληροφορικής και προϊόντων για χρήση του ιντερνετ με εξαγωγές, χαλυβουργία, θεματικός τουρισμός, ιατρική έρευνα και ανάπτυξη κλπ) Αυτό το πρόγραμμα πρέπει να χρηματοδοτείται με σχεδόν 2 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο, (και αυτά πρέπει να υπολογιστούν στο μελλοντικό χρέος) ώστε να παράγεται ΑΕΠ σχεδόν 10 δις ευρώ το χρόνο ώστε σε βάθος δεκαετίας να πετύχουμε μεγαλύτερη αύξηση του ΑΕΠ και να πλησιάσει το 100% σε σύγκριση με το 2014, οπότε στην περίπτωση αυτή δεν χρειάζεται κούρεμα παρά σε ένα πολύ μικρό ποσοστό και αρκούν μηδενικά επιτόκια για όλη τη διάρκεια του δανεισμού. Το ποσό της ετήσιας μείωσης του χρέους (χωρίς τόκους) θα συνδεθεί με την αύξηση του ΑΕΠ δηλαδή με την ρήτρα ανάπτυξης και μάλιστα του ΑΕΠ που προέρχεται από εξαγωγές οι οποίες πρέπει να αυξηθούν ώστε να φτάσουν το μέσο όρο της ΕΕ και να τον ξεπεράσουν.

news4people

Επιστροφή 105 εκ. ευρώ στην Ελλάδα

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να καταβληθούν στην Ελλάδα 104,8 εκατομμύρια ευρώ για αγροτικές δαπάνες που δεν είχαν καταβληθεί σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες.Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να καταβληθούν στην Ελλάδα 104,8 εκατομμύρια ευρώ για αγροτικές δαπάνες που δεν είχαν καταβληθεί σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες.Αυτό έγινε στο πλαίσιο της εκκαθάρισης των λογαριασμών που προβαίνει σε τακτά χρονικά διαστήματα. Συνολικά θα ανακτηθούν 426 εκατ. ευρώ από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ειδικότερα για την Ελλάδα, προβλέπεται η ανάκτηση 11, 5 εκατ. ευρώ για διορθώσεις που αφορούν την έλλειψη συστήματος ελέγχου για την παραγωγή και αποθήκευση ζάχαρης και η ανάκτηση 0,5 εκατ. ευρώ για ανεπαρκείς ελέγχους στον τομέα των φρούτων και λαχανικών. Παράλληλα, ζητείται η επιστροφή 71, 5 εκατ. ευρώ για διορθώσεις σε ελλείψεις που αφορούν τον τομέα της σταφίδας και 21,3 εκατ. ευρώ για παρατυπίες στον τομέα του οίνου.

spirospero.gr
olympia.gr

Σχόλιο. Το καρότο είναι τα 105 εκ ευρώ. Το μαστίγιο όμως, είναι οτι δεν μπορούμε πια να φυτεύουμε αυτά τα φυσικά εξαγώγιμα προιόντα της φύσης μας. Είναι η κοινή αγροτική πολιτική που μας έφτασε στην κατάντια του δόλιου δανεισμού και επιτρέπει σε χώρες που δεν παράγουν τα εν λόγω προιόντα να τα εξάγουν στις διάφορες χώρες και δή στην ίδια την χώρα που τα παράγει. Αυτή είναι η αλήθεια. Και άν δεν αλλάξει αυτό δεν πρόκειται ποτέ να ανακάμψουμε. Τί θα πεί ανάπτυξη??? Όχι μόνο το μνημόνιο είναι εκτός νόμου αλλά και η κοινή αγροτική πολιτική. Φ.

Η αγροτιά μπορεί να σώσει την Ελλάδα

Απαράδεκτες οι φήμες που κυκλοφορούν ότι η ελληνική αγροτική παραγωγή δεν επαρκεί

Τέλος στην φημολογία ότι οι Έλληνες αγρότες δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες του πληθυσμού έβαλε ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ, Τζανέτος Καραμίχας, χαρακτηρίζοντας απαράδεκτες της φήμες που κυκλοφορούν κάποιοι κύκλοι ότι η ελληνική αγροτική παραγωγή δεν επαρκεί για να θρέψει τον ελληνικό λαό.

Ο αγροτικός κλάδος, όπως εξήγησε ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ, είναι ιδιαίτερα δυναμικός και μπορεί να τρέξει ακόμα πιο γοργά εάν υιοθετηθεί και εφαρμοστεί μια σωστή αγροτική πολιτική, που θα κοιτάει μπροστά και δεν θα γυρνάει συνέχεια σε λάθη του παρελθόντος. Στο πλαίσιο αυτό διευκρίνισε, “δεν αποτελεί πολιτική το καλάθι της περιφέρειας, ούτε και ο θεσμός των δημοπρατηρίων”, αφού όπως τόνισε αποτελούν πεπαλαιωμένες πρακτικές.

Βάσει μελέτης το ποσοστό αυτάρκειας της χώρας μας σε μια σειρά βασικών αγροτικών προϊόντων φυτικής και ζωϊκής παραγωγής διαμορφωνόταν κατά μέσο όρο στο 94% το 2010. Στη φυτική παραγωγή, όπως προκύπτει η αυτάρκεια είναι 99% κατά μέσο όρο και διαφοροποιείται μεταξύ επιμέρους κατηγοριών προϊόντων.

Μία τέτοια περίπτωση είναι τα δημητριακά όπου η αυτάρκεια ανέρχεται στο 82% περίπου, ενώ το μικρότερο ποσοστό εντοπίζεται στο μαλακό στάρι (32%) και το υψηλότερο στο ρύζι (171%).

Εκεί που η ελληνική αγροτική παραγωγή παρουσιάζει την μεγαλύτερη αυτάρκεια είναι στα εσπεριδοειδή όπως τα πορτοκάλια (167%) ενώ στα λεμόνια η αυτάρκεια περιορίζεται στο 67% η οποία καλύπτεται με εισαγωγές κυρίως από την Τουρκία και χώρες του νοτίου ημισφαιρίου.

Στα φρούτα η αυτάρκεια παραμένει υψηλή (128%), ενώ χαμηλή διαπιστώνεται στον κλάδο των οσπρίων (39%). Στη ζωϊκή παραγωγή το ποσοστό αυτάρκειας της ελληνικής αγροτικής παραγωγής ανέρχεται κατά μέσο όρο στο 73%.

Στο κρέας καταγράφεται αυτάρκεια 56%, με το μικρότερο ποσοστό στο βόειο κρέας (30%) και το υψηλότερο στο αιγοπρόβειο (94%).

Στην κατηγορία των γαλακτοκομικών-τυροκομικών προϊόντων ο μέσος όρος κυμαίνεται στο 80% με την παραγωγή της φέτας να υπερβαίνει την εγχώρια κατανάλωση (αυτάρκεια 147%).

Στο μέλι και στα αυγά, καταγράφεται ποσοστό αυτάρκειας 92% και 91% αντίστοιχα. Σε τελική ανάλυση όπως δήλωσε ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ “ακόμα και αν πάμε στη δραχμή οι Έλληνες δε θα πεινάσουμε“.

kostasxan.blogspot

Γιατί ο Σόρος αγοράζει γή??

Στο άρθρο του Mike Adams που ακολουθεί εξηγείται το γιατί η επένδυση σε οτιδήποτε έχει να κάνει με τα τρόφιμα αποτελεί επένδυση στο μέλλον. Διαβάστε το προσεκτικά γιατί όλα συνηγορούν ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν ακριβώς όπως τα περιγράφει!

Οι τιμές των τροφίμων έχουν εκτοξευτεί σε όλη την υφήλιο και δεν φαίνεται να υπάρξει σύντομα κάμψη. Ο ΟΗΕ αναφέρει ότι ο πληθωρισμός των τροφίμων είναι στο 30% ετησίως και η πτώση της αξίας του δολαρίου κάνει τις τιμές τους να φαίνονται ακόμη υψηλότερες. Καθώς το δολάριο χάνει την αξία του λόγω του χρήματος που τυπώνει η Federal Reserve, το κόστος εισαγωγής τροφίμων από άλλα κράτη φαίνεται ότι θα διπλασιαστεί τα επόμενα δύο χρόνια – και πιθανόν και τα δύο που θα ακολουθήσουν μετά από αυτά.

Γι’ αυτό τον λόγο οι επενδυτές στρέφονται στα αγροκτήματα θεωρώντας τα την νέα βιομηχανία ανάπτυξης. «Οι επενδυτές τοποθετούνται σε αγροτική γη στις ΗΠΑ και σε άλλα μέρη στην Ευρώπη, την Λ. Αμερική και την Αφρική καθώς οι διεθνείς τιμές των τροφίμων εκτοξεύονται», αναφέρει το περιοδικό Bloomberg. «Ένα fund που ελέγχεται από τον εκατομμυριούχο hedge-fund manager, George Soros, κατέχει το 23.4% της αγροτικής επιχείρησης της Ν. Αμερικής Adecoagro SA».

Στο δημοσίευμα παρατίθενται και μια δήλωση του Jim Rogers, «έχω πολλάκις πει ότι μία από τις καλύτερες επενδύσεις παγκοσμίως θα είναι η αγροτική γη».

Αυτό οφείλεται στην αυξανόμενη ζήτηση των τροφίμων την στιγμή που οι κλιματικές αλλαγές, η απώλεια ενός μέρους των παροχών νερού και η αποτυχία των γενετικά μεταλλαγμένων καλλιεργειών μειώνουν την παραγωγή διεθνώς. Η Ceres Partners που επενδύει σε καλλιεργήσιμη γη έχει απόδοση της τάξης του 16% από τότε που πρωτοξεκίνησε του 2008. Και αυτό μάλιστα κατά την διάρκεια μιας υφεσιακής οικονομικής περιόδου στην οποία όλες οι άλλες βιομηχανίες κατέγραφαν ζημίες.

Γιατί η παραγωγή και αποθήκευση των τροφίμων μπορεί να αποδειχθεί χρυσωρυχείο

Μπορούμε να υπολογίζουμε σε 3 πράγματα που θα συμβούν τα χρόνια που έρχονται:

Πρόβλεψη 1) Τα αποθέματα τροφής θα μειωθούν περισσότερο.

Πρόβλεψη 2) Οι τιμές των τροφίμων θα διπλασιαστούν τα επόμενα 2-3 χρόνια και πιθανόν θα ξαναδιπλασιαστούν τα επόμενα 2-3 χρόνια που θα ακολουθήσουν μετά.

Πρόβλεψη 3) Όταν οι τιμές των τροφίμων θα είναι στο 400% των σημερινών επιπέδων, τα αγροκτήματα και οι λαχανόκηποι θα αποδίδουν τρομερά ποσά.

Με άλλα λόγια, καθώς οι τιμές των τροφίμων θα εκτοξεύονται, θα καθίσταται όλο και πιο βιώσιμη οικονομικά η καλλιέργεια του δικού μας φαγητού (ή η αποθήκευση αυτού τώρα που οι τιμές είναι χαμηλά).

[…] Δεν μπορούμε να καλλιεργήσουμε χρυσό. Δεν μπορούμε να τυπώσουμε το δικό μας νόμισμα. ‘Ομως μπορούμε να καλλιεργήσουμε κάτι που είναι μεγαλύτερης αξίας από τον χρυσό και τα λεφτά: το Φαγητό!

Μαθήματα από την Ταΐβάν μετά τον Β’ ΠΠ και γιατί το φαγητό είναι μεγαλύτερης αξίας από τον χρυσό

Έζησα στην Ταΐβάν για 2 χρόνια και είχα την ευκαιρία να μιλήσω με ανθρώπους που βίωσαν την κατάσταση μετά τον Β’ ΠΠ. Στην διάρκεια του πολέμου βεβαίως, η Ταΐβάν βρίσκονταν υπό την κατοχή των Ιαπώνων.

Μετά το τέλος του πολέμου και την αποχώρηση των Ιαπώνων, η Ταΐβάν απέκτησε δικιά της κυβέρνηση υπό τον Τσανγκ Κάι-Σεκ. Το παλιό της νόμισμα τυπώθηκε αμέσως σε μεγάλες ποσότητες από την κυβέρνηση οδηγώντας σε πληθωρισμό αυτού που τώρα αποκαλείται «το παλιό ταϊβανέζικο δολάριο». Ωστόσο η κυβέρνηση εισήγαγε πολύ γρήγορα ένα νέο νόμισμα, το Νέο Ταϊβανέζικο δολάριο. Μέχρι το 1949 το παλιό ταϊβανέζικο δολάριο ανταλλάσσονταν με το νέο με μία ισοτιμία 40,000 προς 1!

Αυτά τα χρόνια μετά τον Β ΠΠ, εάν ήθελες να νοικιάσεις ένα διαμέρισμα, να αγοράσεις ένα σπίτι ή να βρεις ένα μέρος για να ζήσεις, τα μετρητά ήταν άχρηστα και ακόμη και ο χρυσός δεν θεωρούνταν τόσο χρήσιμος. Το μόνο πράγμα που αντιπροσώπευε πραγματική ευημερία ήταν το φαγητό. Εάν είχες φαγητό, μπορούσες να το ανταλλάξεις με τα πάντα: ένα αυτοκίνητο, ένα σπίτι, εργαλεία, ρούχα, ακόμη και με γη. Εάν δεν είχες φαγητό ήσουν χρεοκοπημένος ανεξάρτητα του πόσα μετρητά ή χρυσό είχες στην κατοχή σου.

Μια κότα που μπορούσε να κάνει αυγά άξιζε περισσότερο από μία ουγγιά χρυσού.

Δεν μπορείς να φας το χρυσό και δεν μπορείς να φας το ασήμι. Όλοι έχουν ανάγκη από την τροφή για να ζήσουν και αυτό σημαίνει ότι όλοι χρειάζονται μια σταθερή παροχή τροφής απλά και μόνο για να συνεχίσουν να αναπνέουν. Γι’ αυτό η επένδυση στα τρόφιμα έχει λογική.

Και λέγοντας «επένδυση στα τρόφιμα» εννοώ οτιδήποτε ή όλα τα παρακάτω:

Επένδυση σε αποθήκευση τροφίμων που μπορείς να φυλάξεις στο ράφι και να χρησιμοποιήσεις μελλοντικά ή να τα παζαρέψεις.
Επένδυση σε προσωπικές ικανότητες κηπουρικής ώστε να αποκτήσεις το know-how της παραγωγής τροφής όταν χρειάζεται.
Επένδυση σε μη υβριδικούς σπόρους που δεν είναι στείροι.
Επένδυση σε καλλιεργήσιμη γη – ειδικά κοντά σε νερό – που να είναι εύφορη και σε κλίμα κατάλληλο για την παραγωγή τροφίμων.
Επένδυση σε εκπαιδευτικά σεμινάρια δημιουργίας τροφίμων μέσω μιας ποικιλίας μεθόδων.

kostasxan.blogspot

Αγροτικές καλλιέργιες και τροποποιημένοι σπόροι

Φίλοι ο κόσμος γίνεται όλο και πιό τρελός.

Ο Michael Taylor μόλις ορίστηκε ανώτερος σύμβουλος της επιτροπής FDA. Αυτός είναι ο ίδιος άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για την πολιτική του FDA όταν επετράπη η προμήθεια τροφίμων των ΗΠΑ χωρίς να υποβάλλονται σε καμμία δοκιμή για να καθοριστεί η ασφάλειά τους. Ήταν δικηγόρος της MONSANTO και μετά αντιπρόεδρος και διευθύνων λομπίστας στις υποθέσεις της MONSANTO.

Τώρα είναι τσάρος για την ασφάλεια των τροφίμων των ΗΠΑ.

Όταν οι FDA επιστήμονες κλήθηκαν να ζυγίσουν σχετικά με το τί έμελλε να γίνει στην πιό ριζοσπαστική και δυνητικά επικίνδυνη αλλαγή στην διατροφή μας, απόρρητα έγγραφα αποκαλύπτους τώρα, οτι οι εμπειρογνώμονες ανησυχούσαν πολύ. Πολλά υπομνήματα περιέγραφαν τοξίνες, νέες ασθένειες, διατροφικές ελλείψεις και δύσκολα να εντοπιστούν αλλεργιογόνα. Ήταν σίγουροι οτι η τεχνολογία κατείχε σοβαρούς κινδύνους για την υγεία, και απαιτείτο προσεκτική και μακροπρόθεσμη έρευνα πριν οι γεννετικά τροποποιημένοι οργανισμοί θα μπορούσαν να είναι ασφαλείς προς κατανάλωση. Όμως η βιοτεχνολογική βιομηχανία είχε στημένο παιχνίδι έτσι ώστε ούτε οι επιστήμονες, ούτε οι επιστήμες να σταθούν εμπόδιο στον δρόμο τους.

Τοποθέτησαν τον δικό τους άνθρωπο στην θέση που είναι επιφορτισμένη με την πολιτική FDA και δεν επρόκειτο να πεισθεί απο τα επιχειρήματα που σχετίζονται με την ασφάλεια των τροφίμων.

Όταν η FDA είχε κανονίσει την πολιτική της για το 1991-2 οι επιστήμονες τους επισήμαναν οτι το γονίδιο-φέτες  των τροφίμων ήταν σημαντικά διαφορετικό από τα συμβατικά τρόφιμα και θα μπορούσε να οδηγήσει σε διάφορους κινδύνους . Αλλά η επίσημη πολιτική δήλωσε το αντίθετο, υποστηρίζοντας οτι η FDA  δεν ήξερε τίποτα για τις διαφορές και αποφασίστηκε οτο ησαν τελικά ισοδύναμες τροφές.  Έτσι η διαπίστωση του κατά πόσο τα γεννετικά τροποποιημένα τρόφιμα είναι ασφαλή βρέθηκαν αποκλειστικά στα χέρια των εταιρειών όπως η MONSANTO . Κατά τα επόμενα 9 χρόνια πολλές χρόνιες ασθένειες και αλλεργίες διπλασιάσθηκαν στις ΗΠΑ. Τον Ιανουάριο του 2011 ο κορυφαίος βιολόγος Dr Bhargava κατέληξε στο συμπέρασμα οτι τα γεννετικά τροποποιημένα τρόφιμα ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για πολλές σοβαρές ασθένειες…

Το υπόλοιπο άρθρο στα αγγλικά

http://www.responsibletechnology.org/blog/858

Βιοκαλλιεργητές μήνυσαν την MONSANTO  υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα της προστασίας μας απο τους γεννετικά τροποποιημένους σπόρους και τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας της MONSANTO.

Η MONSANTO προτίθεται να συνεχίσει, απειλώντας και παρενοχλώντας τους αγρότες……..

Συνέχεια στα αγγλικά

http://www.growswitch.com/blog/2011/07/270000-organic-farmers-sue-monsanto/#.TlKCg5a_Wid.facebook

Μετάφραση. Φαιναρέτη

Ο στρατός των πρασινόκρανων

ΠΡΑΣΙΝΟΙ “ΣΩΤΗΡΕΣ” ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ (AGENDA 21). «Ο στρατός των Πρασινόκρανων». Του Neil Foster (The Sovereign Independent)
Οι«Πρασινόκρανοι», όπως τα Ηνωμένα Έθνη θα τους αποκαλούν, αυτοί οι μισθοφόροι της ελίτ εξουσίας θα εισβάλλουν σε χώρες με το πρόσχημα «να σώσουν τον κόσμο από την κλιματική αλλαγή»

Αν νομίζατε ότι η ατζέντα της ευγονικής των Ηνωμένων Εθνών, χρειάζεται να διευκρινιστεί λίγο καλύτερα από τις λεγόμενες «συνωμοσιολογικές» ιστοσελίδες, τότε κοιτάξτε τα τελευταία σχέδια των Ηνωμένων Εθνών για ένα Πράσινο Στρατό.
Η λειτουργία αυτού του στρατού είναι να επιβάλει την ειρήνη επάνω σε ήδη ειρηνικούς ανθρώπους με την κάνη του όπλου ή με την πτήση πυραύλων Κρουζ. Πόσο ειρηνικό σας φαίνεται αυτό;
Υποθέτω ότι με αυτό το είδος λογικής θα πρέπει ενεργοποιήσουμε τους κωδικούς εκτόξευσης των πυρηνικών και να εξαλείψουμε την ανθρωπότητα μια για πάντα και να αφήσουμε τον πλανήτη σε κατά πολύ ανώτερα είδη που μπορούν να βρουν καταφύγιο και να επιβιώσουν από μια τέτοια καταστροφή.
Α, ξέχασα, η ελίτ, μέσω των Ηνωμένων Εθνών, έχει ήδη ένα σχέδιο για να εξολοθρεύσει την ανθρωπότητα, αφήνοντας
έξω τα ζώα. Ονομάζεται Ατζέντα 21!
Ναι,έχουμε γίνει πολύ ενοχλητικοί και άχρηστοι αυτές τις μέρες, ώστε δεν υπάρχει τίποτα άλλο να γίνει παρά να εξαλειφτεί το 90% από εμάς και να κρατηθεί το 10% που θα απομείνει ζωντανό σε κοινωνίες διαρκούς δουλείας, όπου θα έχει ως αποκλειστικό ρόλο, να εξυπηρετούν τις ιδιοτροπίες των ελίτ που θα έχουν τρυπώσει στα υπόγεια, ενώ τα χρήσιμα ηλίθια τσιράκια τους θα είναι στην επιφάνεια καταστρέφοντας τον πλανήτη και μαζί με αυτόν το 90% του παγκόσμιου πληθυσμού.
Τα 10% των ανθρώπων που θα φυλάσσεται με αλυσίδες θα χρησιμοποιηθεί και θα απαλλαγεί από την υποχρέωσή του να επιβιώσει, όπως και όταν αυτοί, οι ελίτ, κρίνουν. Μπορεί να έχουν τη δυνατότητα να αναπαραγάγουν την επόμενη γενιά δούλων, εκτός αν οι τρελοί επιστήμονες της καταστροφής έχουν βρει τα μέσα να εκθρέψουν την επόμενη «φυλή» σκλάβων που επιθυμούν, χωρίς να χρειάζεται η ανθρώπινη αναπαραγωγή. Νομίζω ότι το τελευταίο είναι πιο πιθανό, όπως οι φάρμες των νεογνών που απεικονίζονται στο «Brave New World» του Huxley. Ένας σκλάβος απαιτούνται για κάθε λειτουργία.
Αλλά για να περάσουμε πίσω στην Ατζέντα 21, μπορούμε να δούμε τα κομμάτια να μπαίνουν σε εφαρμογή σήμερα με τους αγρότες που απαγορεύεται να καλλιεργούν τη δική τους γη, με αποτέλεσμα την έναρξη της έλλειψης τροφίμων.
Ανθρώπους που απαγορεύεται να καλλιεργούν τη τροφή τους στους κήπους τους, επομένως, δεν είναι σε θέση ούτε για τους εαυτούς τους, να προβλέψουν, όταν θα έρθει η έλλειψη τροφίμων. Και εκείνους που επιλέγουν να είναι αυτάρκεις, να εκδιώκονται από τη δική τους γη και να ρίχνονται στο κομμουνιστικό σύστημα το οποίο έχει βρει εφαρμογή στις λεγόμενες «πολιτισμένες» δυτικές κοινωνίες σήμερα. Δεν θα επιτρέπεται να έχεις οποιοδήποτε μέσο επιβίωσης, επειδή η ουσία είναι ότι ο ΟΗΕ θέλει να πεθάνεις!
Όσον αφορά τους «Πρασινόκρανους», όπως τα Ηνωμένα Έθνη θα τους αποκαλούν, αυτοί οι μισθοφόροι της ελίτ εξουσίας θα εισβάλλουν σε χώρες με το πρόσχημα «να σώσουν τον κόσμο από την κλιματική αλλαγή», αυτή η απόλυτη ανοησία που προωθείται ως επιστημονικό γεγονός με την ίδια λατρεία του ΟΗΕ που θα μας έκανε να πιστέψουμε ότι το CO2 είναι μια τοξική ουσία και ότι μπορούν να μας σώσουν από τους εαυτούς μας, επειδή είναι καλύτεροι από εμάς. Θα σταματήσουν τα ‘αποτυπώματα του άνθρακα’ που καταστρέφουν τον κόσμο, ενώ θα τρέχουν σε όλη την γη με στρατιωτική ισχύ καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά τους και αφήνοντας το θάνατο, ενώ στο πέρασμά τους την ίδια στιγμή θα αφήνουν ένα περιβάλλον μολυσμένο με τοξίνες και ακτινοβολία για αιώνες.
Αυτοί οι «Πρασινόκράνοι», φυσικά, θα αφαιρέσουν τα εκατομμύρια των ‘αποτυπωμάτων άνθρακα’ από την επιφάνεια της Γης (τους ανθρώπους δηλαδή), ρίχνοντας βροχή από σφαίρες και βλήματα πάνω στα κεφάλια της ανθρωπότητας σκοτώνοντας και ακρωτηριάζοντας, στο όνομα της Γαίας, της νέας θρησκείας, της νέας σέκτας των διεστραμμένων μυαλών των παγκοσμιοποιητών.
Καλώς ήρθατε στην κόλαση, ολοκληρωμένη με άφθονη ποσότητα πυρός και θείου, μια ευγενική προσφορά του ΟΗΕ, μιας ιδιωτικής οργάνωσης,

που χρηματοδοτείται από ελίτ τραπεζίτες για να εκτελέσουν τις διαταγές τους σε μια σταυροφορία ευγονικής ‘Πρασινοκτονίας’ (‘Greenocide’) για την υπόλοιπη ανθρωπότητα.