Χαρτζηλικάκι 20.000 εὐρῶ στὴν Ἀλεξία Μπακογιάννη ἀπὸ τὸν …«ὁρκισμένο ἐχθρό» Σαμαρᾶ!

Advertisements

Ἐάν βγοῦμε ἀπό τό εὐρῶ θά καταῤῥεύση τό παγκόσμιον χρηματοοικονομικόν σύστημα;

Ἐάν βγοῦμε ἀπό τό εὐρῶ θά καταῤῥεύση τό παγκόσμιον χρηματοοικονομικόν σύστημα;.

Οι τελευταίοι…


2dbe9-delfoi-02
Λύπη μόνο για αυτά που θεωρούσαμε ότι θα είναι πάντα εκεί να μάς περιμένουν, όπως οι σπαρμένοι κίονες σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας, που πλέον ούτε σαν τουρίστες δεν θα μπορούμε να τους προσκυνήσουμε. Μεσοτοιχία στα μέτρα του ανθρώπου αρχαίοι ναοί με το υπερπολυτελές τερατούργημα ενός κακομοίρη Κινέζου που θα βάλει τον πολύχρωμο Δράκο του να πάρει την δόξα του μαυροντυμένου Μινώταυρου.

Δάκρυ μόνο για αυτά που βουβά έπεφταν όπως τα δέντρα στην Ιερισσό, όπως οι φωλιές των αγριογούρουνων και τα μονοπάτια των ζαρκαδιών για το χρυσάφι που οι Δυτικοί στοιβάζουν στα αμπάρια των πλοίων τους σαν νέοι Φρανθίσκο Πιθάρρο. Αυτοβαφτιστήκαμε εμείς Δυτικοί δίνοντας το λαιμό ανυπεράσπιστων θαυμάτων της ελληνικής φύσης ως λάφυρο.

Θρήνος μόνο για τις ακρογιαλιές που είτε βουλιάξαμε τα πόδια μας σε αυτές ή το είχαμε όνειρο ότι μια μέρα θα τις ακουμπήσουμε. Η άμμος τους, τα βράχια τους και ο αφρός του κύματος θα μπουν σε ευρωπαϊκή τακτοποίηση, θα δεχθούν τις πολυτελείς πλαστικούρες και τα τσιμεντένια μεγαθήρια τύπου Μαϊάμι. Δεν μπορεί το αλμυρίκι να φυτρώνει άναρχα. Το άναρχο είναι τρομοκρατία για τους ορισμούς των ευρωπαϊκών “ιδεωδών” και πάντα το ταξίδι στο Μαϊάμι θάμπωνε την πλειοψηφία των βλαχοΛουδοβίκων.

Θυμός μόνο για τα ποτάμια που ως ταυτοποιημένοι ευρωπαίοι έχουμε δεχθεί εδώ και 14 ολόκληρα χρόνια ότι δεν είναι στοιχεία της φύσης αλλά προϊόντα υδροηλεκτρικής ενέργειας. Έτοιμοι να φυλακίσουν κι άλλα ποτάμια, να τα κάνουν φράγματα να γίνουμε αναπτυγμένοι, να γίνουμε δυτικοί, Ευρωπαίοι. Να βουλιάξουν πεδιάδες και φαράγγια, να πεθάνουν από ασφυξία δελφίνια, να λιμοκτονήσουν αγριόπαπιες και κύκνοι εις το όνομα του δυτικού πολιτισμού.

Λυγμός μόνο για τα πεδία μαχών υπέρ της ελευθερίας που μόνο μια στήλη λιτή ανέφερε την ανθρώπινη πράξη και τόνοι ξεραμένου αίματος και οστών θαμμένα κάτω από τα πόδια μας. Με σύρματα θα ορίσουν οι Δυτικοί την ιδιοκτησία τους σπάζοντας την στήλη ως άριστοι απόγονοι των Φιλλελήνων. Αμμοκονία θα κάνουν το μάρμαρο, το αίμα και τα οστά. Αμμοκονία….

Πίκρα μόνο για τους λίγους. Για όσους έχουν ήδη νιώσει λύπη, έχουν χύσει δάκρυ, έχουν θυμώσει και κρατάνε βουβό λυγμό για όλα αυτά που τους κληροδοτήθηκαν και προδοτικά παραδόθηκαν από τους πολλούς στων οποίων την ταυτότητα λείπει ο επιθετικός προσδιορισμός για το“ Έλληνας ”: “Κομπλεξικός Έλληνας”.

Αυτό είναι το χειρότερο είδος που πέρασε από τον πλανήτη, που όχι μόνο δεν κατάλαβε που έτυχε να γεννηθεί αλλά έκανε τα πάντα να ξεκαρφώσει και τον τελευταίο κόκκο ελληνικής άμμου για να πάρει μια άλλη ταυτότητα στα λιλιπούτεια μέτρα του. Να γίνει Άγγλος, Γερμανός, Ιταλός, Γάλλος, ακόμα και Τούρκος ή Αλβανός, Βλάχος ή Σκοπιανός αρκεί να μην έχει να υπερασπιστεί αυτά που τυχαία του χαρίστηκαν. Να βγάλει αυτό το βάρος από πάνω του αφού δεν μπορούσε ούτε να το χαρεί, άρα ούτε να το υπερασπιστεί. Ο δύσκολος τρόπος είναι να κρατήσεις την ταυτότητα σου, ο εύκολος να την αποποιηθείς για 100 τμ τσιμεντένιου κλουβιού με τραπεζικό δάνειο και ένα επίδομα από την μαμά Ευρώπη ως εθνικά ανάπηρος.

Φτιαγμένοι από ένα τυχαίο ζευγάρωμα, σε μια τυχαία χρονική στιγμή, δυστυχώς όμως σε αυτόν τον τόπο. Δυστυχώς σε αυτό το κομμάτι γης που όλοι οι θεοί του σύμπαντος βάφτισαν ως “Το κέντρο του κόσμου”. Και οι κομπλεξικοί άνοιξαν τις πόρτες του κέντρου και μπήκε μέσα όλος ο κόσμος. Με δραπανηφόρα, με αλυσοπρίονα, με μπουλντόζες, με γεωτρύπανα, με τουρμπίνες, με ανεμογεννήτριες, με ηλιοσυλλέκτες, με τράπεζες και πάνω από όλα με την λαιμαργία του κατακτητή.

Το μόνο που μένει για τους λίγους είναι να πάρουν μία μπουκάλα κρασί φτιαγμένο με τα τελευταία ελληνικά σταφύλια, ένα κομμάτι τυρί από το τελευταίο ελληνικό γάλα, ένα κομμάτι ψωμί από το τελευταίο ελληνικό στάρι, να ανέβουν στο τελευταίο ελεύθερο ελληνικό ξέφωτο, να ακουμπήσουν στον τελευταίο όρθιο ελληνικό έλατο, δίπλα από το τελευταίο ελεύθερο ελληνικό ρυάκι. Να ζητήσουν σιωπηλά συγνώμη για αυτά που δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν, για αυτά που η ελευθεριότητας της Κομπλεξοκρατίας κατάφερε σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, όση αντίσταση αυτοί κι αν προέβαλαν.

Αυτοί οι λίγοι, οι τελευταίοι, αν έχουν τα κότσια να κάνουν ζημιές ως άναρχα πνεύματα υπέρ της Ελευθερίας, ελληνοπρεπώς θα πράξουν. Κι αν είναι να πεθάνουν γέροι κι ανίκανοι ας αφήσουν την τελευταία τους πνοή αδιαπραγμάτευτοι. Ως πλάσματα που εναρμονίστηκαν απόλυτα με το περιβάλλον των ανθρώπων, των Ελλήνων, των ελεύθερων.

Απο τον Simple Man
olympia.gr

Ας αναφωνήσουμε ξανά «αέρα»

Μου λένε πολλοί ότι μάταια προσπαθούμε να αλλάξουμε κάτι.

Μου λένε ότι με πληκτρολόγια και πλατείες δεν κερδίζεις τον πόλεμο.

Αλλοι θέλουν να σπάσουν όλα, όπως το 2008 κι άλλοι απλώς ότι είναι μάταιο να……..
είμαστε απέναντι στα δισεκατομμύρια των εργολάβων και των Ρεπουσοβερέμιδων.

Εγώ λέω ότι έχουμε κερδίσει ήδη την πρώτη μάχη.

Για να βρεθεί ο απλώς αγράμματος χωριάτης ή πλούσιος αστός, πάνω στο βουνό στους -20° C με ένα όπλο και μια γεμιστήρα δεν φτάνει ένα χαρτί επιστράτευσης.

Δεν αρκεί.

Αλλιώς θα ήταν όλοι Λεωνίδες από κούνια.

Χρειάζεται καλλιέργεια, Παιδεία.

Όχι γνώση, αλλιώς θα στην έδιναν μαζί με το απολυτήριο. Και θα την είχαν λίγοι.

Καλλιέργεια είναι το έθος, το ήθος, αυτά που σου δίνουν το ηθικό Ανάστημα.

Γι αυτό δεκαετίες τώρα προσπαθούν να μας «εκπαιδεύσουν» ότι είμαστε όλοι το ίδιο, ένα παγκοσμιοποιημένος καταναλωτικός χυλός, κιμάς που έλεγε ο Χριστόδουλος.

Ρεπούση, Γιωργάκης, Βερέμης, Δραγώνα ιδίως στα χρόνια του Σημιτικού Μεσαίωνα, σοβαροί και αυθεντίες προσπάθησαν να εκπαιδεύσουν πρώτα στα Πανεπιστήμια τους, αυτούς που θα διδάξουν τα παιδιά μας κι έπειτα και τα ίδια τα παιδιά μας ότι οι ήρωες μας ήταν…άνθρωποι με…ελαττώματα!

Μα οι άνθρωποι είναι τελικά οι ηρωες! Ακόμη και στο τελευταίο κατσικοχώρι θα βρείτε μνημείο ηρώων, γιατί ήρωες μπορούν να γίνουν μόνο οι θνητοί, μόνο αυτοί που έχουν να κάτι να θυσιάσουν.

Για να φτάσουμε λοιπόν σε οποιοδήποτε ανάστημα και να πούμε το μεγάλο ΟΧΙ ή και ΝΑΙ όταν χρειάζεται πρέπει να υπάρχει πίσω μας το καλλιεργημένο έδαφος του ήθους και εν προκειμένω του Ελληνικού.

Είμαστε ο Σπόρος του Θεμιστοκλή, του Μακρυγιάννη, του Παλαμά, του Σωκράτη, αυτό έχουμε μάθει να υπερασπιζόμαστε κι όχι το Lifestyle που ήθελαν να μας μάθουν να ανεχόμαστε.

Αν κι εσείς τρομοκρατήστε για το πως θα είναι το Αύριο αν πούμε κάποιο ΟΧΙ στους δυνάστες μας, διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα.

Το έγραψε εν μέσω του Β΄ΠΠ ο Εγγλέζος Σκώτος Πατριώτης Κομπτον Μακενζι, στο βιβλίο του «Ανεμος Ελευθερίας», εμπνευσμένο από την πολεμική ιαχή των Ελλήνων «Αερα!!!!»

«Η Ελληνική άρνηση υποταγής ήταν για την ανθρωπότητα ένας δεύτερος Μαραθώνας και έτσι θα την θεωρήσει η Ιστορία όταν τελειώσει αυτός ο μεγάλος φρικτός πόλεμος. Ο σύγχρονος χρονογράφος τουλάχιστον δεν διστάζει να προβλέψει αυτή την άποψη βεβαιώνοντας ότι αν η Ελλάδα είχε δεχθεί τις απαιτήσεις των άνανδρων Ιταλών θα είχε αλλάξει όλη η ροή των γεγονότων, επειδή η Ρωσία θα είχε συντριβεί το φθινόπωρο του 1941.

Η Ελλάδα ήταν, που έσωσε την ψυχή της ανθρωπότητας, αυτή η μικρή ορεινή χώρα η τριγυρισμένη από θάλασσα όπου γεννήθηκε πρώτα η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Και ο απλός στρατιώτης ήταν εκείνος που έσωσε την Ελλάδα. Η επιδέξια στρατηγική του Μεταξά, ο ταχύς αυτοσχεδιασμός του Γενικού Στρατηγείου, η ταχυκινησία των ορεινων πυροβόλων, η γενναιοψυχία του τοπικού πληθυσμού, η ενθουσιώδης συνδρομή της RAF, δεν θα ωφελούσαν σε τίποτα αν δεν μπορούσε να νοιώσει κάθε στρατιώτης ότι μέσα του ήταν όλο Ελλάδα και αν δεν σήκωνε τις ευθύνες του τόσο αποφασιστικά όσο σήκωνε το τουφέκι του…ΧΩΡΙΣ ΕΛΠΙΔΑ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ή ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ, τρεφόμενος επί μέρες με ο,τι τρόφιμα είχε μαζί του, αντιμετωπίζοντας το δριμύ ψύχος και τις χιονοθύελλες με μια μόνο κουβέρτα, προχώρησε πολεμώντας σε κορφές τρεις χιλιάδες μέτρα ψηλές και πέθανε ΕΚΕΙ για την ΕΛΛΑΔΑ, έχοντας στην σκέψη του τις ελιές του χωριού, τα κουδούνια από τα πρόβατα και τις κατσίκες του στα λιβάδια της Αρκαδίας, τα λουσμένα στον αφρό νησιά του Αιγαίου, τους θορυβώδεις δρόμους της Αθήνας και τα ρυακια της Θεσσαλίας»

http://netakias.wordpress.com
ksipnistere.blogspot

Γιατί δεν ξεσηκωνόμαστε ακόμα?

Γράφει ο Χάρρυ Κλυνν

Κατάπληκτη η διεθνής κοινότητα αναρωτιέται, γιατί οι έλληνες, αυτός ο περήφανος και αδούλωτος λαός, δεν έχουν ξεσηκωθεί ακόμα; Τι άλλο περιμένουν να τους συμβεί; Επιστήμονες σχίζουν τα πτυχία τους και πολιτικοί παρατηρητές την διορατικότητα τους, ενώ διάσημοι κοινωνιοβιολόγοι εγκύπτουν στα μικροσκόπια τους μπας και ανακαλύψουν στο DNA αυτού του λαού κάποιον γραμμένο μαζοχισμό, οπότε έτσι και αλλιώς κάθε ελπίδα για εξέγερση είναι μάταιη…

Η χρεοκοπία αυτού του λαού είναι πρωτίστως ψυχολογική και το γεγονός αυτό είναι το τραγικότερο απ όλα. Παρά την διαρκώς πολλαπλασιαζόμενη βία και βαρβαρότητα που ασκείται ανελέητα πάνω του, ανά μήνα περίπου, με κάθε νέο εκβιασμό, κάθε νέα «δόση» και με κάθε νέα «σωτηρία» της πατρίδας, δεν κουνιέται απολύτως τίποτα!!! Όχι μόνο φύλο δεν κουνιέται, αλλά ούτε καν ένας χαριτόβρυτος γκέι σε τηλεοπτικό πάνελ! Ούτε καν και αυτοί οι περήφανοι κουκουλοφόροι!

Από τότε που η πραγματική εξουσία έγινε «αντιεξουσία» και ο μυαλοφυγόδικος Γιωργάκης και ο αδίστακτος και ξετσίπωτος πασοκισμός δηλώνουν «αντιεξουσιαστές» (!) λούφαξαν και οι πραγματικοί αντιεξουσιαστές!
Και ενώ επί κυβερνήσεως των ανικάνων του Καραμανλή, οι κουκουλοφόροι έκαναν βόλτες στο Κολωνάκι καθημερινά και σπάγανε τις βιτρίνες στη Σκουφά έτσι για πλάκα, τώρα έχουν εξαφανιστεί από προσώπου πεζοδρομίου και εμφανίζονται μόνο στις μεγάλες διαδηλώσεις ώστε, σε συνεργασία με τα άφθονα χημικά του Παπουτσή, να τρομάξουν τον κόσμο και να τον κλειδαμπαρώσουν στα σπίτια του…

Το φαινόμενο της ψυχολογικής χρεοκοπίας αυτού του λαού παίρνει ακόμα πιο περίεργες διαστάσεις αν αναλογιστούμε, όπως οι πάντες πια παραδέχονται, πως, αν επί κυβερνήσεως της επάρατου δεξιάς «βαρβαρότητας» εφαρμόζονταν έστω και το ένα χιλιοστό από τα σημερινά μέτρα, τότε θα καιγόταν η Ελλάδα!
Τι συμβαίνει λοιπόν σήμερα;
Εφόσον αυτός ο περήφανος και αδούλωτος λαός έχει αρχίσει να πεινάει και να ψάχνει στα σκουπίδια, τότε, τί είναι αυτό που τον βυθίζει στους καναπέδες της μαλακίας;

Φταίει ότι είμαστε ζαλισμένοι από την απίστευτη βία που ασκείται πάνω μας; Από τα απανωτά σοκ και τις καρπαζιές που κάνουν τα αυτιά μας να βουίζουν και παραπατάμε και τρεκλίζουμε και ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει καλά-καλά τί συμβαίνει και από πού μας έρχεται;

Φταίει ότι ο εχθρός είναι αόρατος και δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι η σύγχρονη χούντα δεν φοράει πια στρατιωτικά αλλά πολιτικά πηλίκια και ότι οι δηλώσεις στις τηλεοράσεις έχουν αντικαταστήσει τις ερπύστριες των τάνκς;

Φταίει αυτός ο τυχοδιωκτικός πασοκισμός που είναι βαθιά ριζωμένος και μας έχει απονευρώσει παντελώς από κάθε ανθρώπινη αξία γιατί έχει ενσταλάξει στις φλέβες μας το βόλεμα, την αρπαχτή, τον αμοραλισμό και τον άκρατο ατομικισμό;

Φταίει το γεγονός ότι και να θέλουμε να ξεσηκωθούμε δεν πιστεύουμε πια ότι μπορούμε και πως κάθε αντίδραση την θεωρούμε μάταιη;

Φταίει δηλαδή ότι απωλέσαμε την αξιοπρέπεια μας ρε γαμώτο;

Φταίει το γεγονός πως αυτός ο ανάδελφος τόπος δεν διαθέτει μίντια και ενημέρωση με μια τουλάχιστον στοιχειώδη εθνική συνείδηση; Δεν υπάρχουν μόνο δοσίλογοι πολιτικοί αλλά και δοσίλογοι μεγαλο-δημοσιογράφοι και αν οι δημοσιογράφοι είχαν κάποια συνείδηση και οι πολιτικοί αναγκαστικά θα ήταν καλύτεροι.
Κανένας ξένος δημοσιογράφος δεν θα κατηγορούσε τόσο πολύ την πατρίδα του και το λαό του, δεν θα δημιουργούσε τόσο φόβο και ενοχές στο κοινό του προκειμένου αυτό να δεχτεί αδιαμαρτύρητα τόση απίστευτη βία και παραλογισμό.
Ποτέ οι δημοσιογράφοι στα ευρωπαϊκά μίντια δεν είπαν ότι οι κινητοποιήσεις και οι αγώνες των εργαζομένων «αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας» τους στο εξωτερικό.
Ποιος ξεχνά ότι αυτή η ίδια η ελληνική δοσίλογη δημοσιογραφία στην εποχή της δήθεν Καραμανλικής «βαρβαρότητας» ξεσήκωνε τον κόσμο να βγει στους δρόμους και τώρα, που ισοπεδώθηκαν τα πάντα, του λέει κάτσε καλά για να πάρεις τη «δόση» σου;

Φταίει τέλος αυτή η κραυγαλέα απουσία μιας αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης από την αριστερά; Ότι κατά βάθος η μεγαλύτερη τραγωδία αυτής της χώρας είναι η απουσίας μιας πραγματικής και σύγχρονης αριστεράς;
Πώς να ξεσηκωθεί ο κόσμος χωρίς να υπάρχει ένα όραμα, ένα όνειρο;

Φταίει ότι το σταλινικό ΚΚΕ τρομάζει τον κόσμο αντί να τον ξεσηκώνει, λέγοντας του, έλα τώρα να ανατρέψουμε τον καπιταλισμό; Τέτοιος πολιτικός κρετινισμός πια; Δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι λουφάζουν τον κόσμο στα σπίτια του;
Αντί να κάνουν μια εθνική πολιτική, κάτι σαν ένα νέο ΕΑΜ, τώρα βρήκαν την ώρα να καλέσουν τον κόσμο να ανατρέψει τον καπιταλισμό;
Βεβαίως το ΚΚΕ φέρει την κύρια ευθύνη ως η πιο δυνατή και οργανωμένη αριστερά, αλλά δεν φταίει μόνο αυτό.
Άραγε δεν φταίει και ο ΣΥΡΙΖΑ που ενίοτε ερωτοτροπεί με τον αριστερισμό και ο Κουβέλης με τον πασοκισμό;
Ποιος πιστεύει πια, σέβεται, εκτιμά και εμπνέεται από ένα τόσο αναξιόπιστο, φθαρμένο και διαφθαρμένο πολιτικό σύστημα;

Φταίνε λοιπόν όλα αυτά λοιπόν και άλλα πολλά..

Φυσικά δεν φταίει μόνο «ο Λυράρης αλλά φταίει και τούτος ο λαός που είναι μαραζιάρης».. Για την ακρίβεια θα έλεγα ερωτιάρης.. δηλαδή καψούρης, γιατί ο έρωτας είναι ομορφιά αλλά η καψούρα αρρώστια..
Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με ένα λαό που μια ζωή είναι εγκλωβισμένος σε μια οικογενειακή δημοκρατία των αρχηγών γιατί αντί να σκέφτεται, καψουρεύεται τους αρχηγούς του..
Από την δεκαετία του 70 ψηφίζαμε τον Εθνάρχη Καραμανλή γιατί ήταν ομορφάντρας και είχε μεγάλα φρύδια..
Μετά, τον Αντρέα γιατί ήταν πηδηχταράς στα γεράματα.. Δεν μας ένοιαζε ότι ο πασοκισμός πρόδωσε και γκρέμισε κάθε όραμα για αλλαγή και σοσιαλισμό, ότι ο Αντρέας ουσιαστικά καταχρέωσε τη χώρα, θεσμοθέτησε το γνωστό «δωράκι», το βόλεμα και τη λαμογιά, αλλά νιώθαμε και περήφανοι γιατί είχαμε έναν γαμίκουλα πρόεδρο που πηδούσε τη Μιμή(!)

Σήμερα, λόγω κληρονομικού πασοκισμού, είχαμε την ελπίδα ότι και το σπέρμα του Αντρέα, ο γιός του, θα έβγαινε πηδηχταράς σαν τον πατέρα του, αλλά αυτός μας βγήκε εντελώς Τζέφρυ..

Αλλά ακόμα και με αυτόν τον ξενέρωτο και ανέραστο Παπαδήμο, πάλι η ίδια συμπεριφορά. Δεν μας ενδιαφέρει αν διορίστηκε από τους ξένους για να εφαρμόσει πιο αποτελεσματικά τα μέτρα εναντίον μας, αλλά αν ο Παπαδήμος είναι όντας δυναμικός πρωθυπουργός και μπορεί και επιβάλλεται στους υπουργούς του έτσι ώστε να μας πηδάνε ακόμα πιο σκληρά…

Τόχω ξαναπεί πολλές φορές.
Στο εξής δεν θα λέμε οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες, αλλά και οι μαλάκες αντέχουν σαν Έλληνες!

Η εξήγηση είναι απλή και δεν είναι τυχαίο που όλες οι σεξουαλικές μετρήσεις δείχνουν κατακόρυφη πτώση της ελληνικής λίμπιντο..
Δεν υπάρχουν πια εξεγερμένα πουλιά αλλά κουρνιασμένες κότες…
Και δεν ξεσηκωνόμαστε γιατί δυστυχώς δεν έχουμε ανάγκη από το γνήσιο και επαναστατικό σεξ..
Και δεν έχουμε ανάγκη από σεξ γιατί είμαστε καψούρηδες και μας αρέσει που η κυβέρνηση μας και οι ξένοι μας πηδάνε κάθε μέρα..
Αμήν.

kostasxan.blogspot

Σσσσ. Ησυχία. Οι Έλληνες ξανακοιμήθηκαν

Πρόσφατα φίλος μου βρέθηκε στη Μαδρίτη. Όταν σε κάποια παρέα είπε ότι είναι Έλληνας, αυθόρμητα ένας Ισπανός έφερε το δάχτυλό στα χείλη του λέγοντας:
Σσσ….τ, κάντε ησυχία, οι Έλληνες ξανακοιμήθηκαν.
Καληνύχτα μας λοιπόν και για ό,τι συμβεί δεν θα φταίει ο Μπένυ, αφού όλα τα αποδεχόμαστε αδιαμαρτύρητα.

Στέφανος Γκίκας

olympia.gr

‘Αδειες βλέπω τις πλατείες


Τελικά οι εξεγερμένοι – αγανακτισμένοι έλληνες πολίτες φαίνεται πως είχαν συγκεκριμένο πρόβλημα αντιπάθειας στο Γιωργάκη. Τα πράγματα πηγαίνουν προς το χειρότερο. Υπάρχει κυβέρνηση μη εκλεγμένη από το λαό. Οι ενδείξεις για γενικές ανακατατάξεις στην Ευρώπη είναι εμφανείς. Η ανθρωπότητα γενικότερα βρίσκεται σε αναβρασμό. Στην Αίγυπτο οι πλατείες βάφονται πάλι με αίμα. Αλλά οι έλληνες φαίνεται πως είχαν εστιάσει την αγανάκτισή τους στο Γιωργάκη.

Εχω την αίσθηση πως σ΄αυτό το τόπο το ιδεολογικό στίγμα, την κατεύθυνση των εξεγέρσεων τη δίνει το … τσαντίρι! Περιμένουμε οδηγίες τη Τρίτη το βράδυ να δούμε ποιον πρέπει να κοροιδέψουμε. Μάλλον το πρόβλημα έγκειται εκεί. Δεν έχει πάρει ξεκάθαρες θέσεις ο Λάκης ακόμα. Πρέπει να διαμαρτυρηθούμε για τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης; Τι γνώμη έχει για το Καρατζαφέρη; Για το Παπαδήμο; Για τον Σαμαρά; Ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος για να γελοιοποιήσουμε; Σημαντικό ερώτημα πλανιέται στην ατμόσφαιρα.
Οι πολίτες βρίσκονται με το χέρι σηκωμένο «κυρία να πάω στο μπάνιο;»

Ασε που παίζουν και μερικά ιδεολογικά ζητήματα πλέον πολύ σοβαρά. Αντε και κατεβαίνουμε πάλι στις πλατείες. Θα μουτζώνουμε δηλαδή τώρα το Σαμαρά και το Καρατζαφέρη…? Και θα υποστηίζουμε δηλαδή ποιον. Κι αυτός ο Παπαδήμος δεν εμπνέέι να γίνει σάκος του μπόξ. Σας μεγαλοστέλεχος πολυεθνικής είναι. Κι άντε και κατεβαίνουμε όλοι να διαμαρτυρηθούμε για τις μυστικές λέσχες των εβραίων. Αφού το πράγμα έχει γίνει ένα μπάχαλο. Δυνάμεις ελπίδας για την ικανοποίηση ανθρωποφαγίας παντός τύπου είναι μέσα τώρα. Δηλαδή με ποιον θα φάμε τώρα τους εβραίους, τους μαύρους, τους τουρκαλάδες, τους υπονομευτές της ελληνικής φυλής? Με τη Παπαρήγα;

Ακρα του τάφου σιωπή στο κάμπο βασιλεύει. Το κουμπάκι είναι πατημένο στη παύση και τα μυαλά κολλημένα ανάμεσα σε πρωτόγνωρα διλήμματα. Ποιος λέει τι. Ποιος πιστεύει τι. Είναι ο έλληνας τελικά δεξιός, αριστερός, ανάρχας, απολιτίκ, άρρωστος, υγιής. Τι είναι τέλος πάντων και τι θέλει. Τι είναι πιο σημαντικό τώρα. Ο μισθός που εξαφανίζεται ή η πατρίδα που ξεπουλιέται; Η προσωπική κυριαρχία ή η εθνική κυριαρχία; Η ατομική ελευθερία ή η μαζικοποιημένη σκλαβιά; Κι αν είμαι φιλελεύθερος δεξιός αλλά άνεργος τι κάνω; Αν είμαι ακροδεξιός ξενόφοβος και στην εφεδρεία τι κάνω; Αν είμαι κομουνιστής και διεθνιστής τι κάνω;

Η ευρωπαική κυβέρνηση συνεχίζει ακάθεκτη τους στόχους της αγνοώντας τι πατάει, που πατάει, ποιον πατάέι κι από κάτω οι πολίτες έχουν ξεμείνει με τις ιδεολογίες τους και τα από πάππου προς πάππου κολλήματά τους στο χέρι και τα περιφέρουν δεξιά κι αριστερά χωρίς να ξέρουν που να τα ακουμπήσουν. Ασε που κανέναν ηγέτη δεν ενδιαφέρει από ότι φαίνεται αν τα βάλουν και στο κ..ο τους τελικά! Τα πιστεύω σου που ποτίστηκες από τη κοιλιά της μάνας σου και στη επόμενη παραλία για να παίξεις Τοτό.

Η επέλαση της βαρβαρότητας των αγορών δεν γίνεται έτσι εύκολα γιατί οι πολίτες είναι φοβισμένοι. Γίνεται γιατί δεν ξέρουν για πιο λόγο να είναι θαρραλέοι….Σε εκείνο το κενό πολιτικής αμορφωσιάς, κοινωνικής διάσπασης και δεισιδαιμονικής αντίληψης της πραγματικότητας βρήκαν πόρτα και μπήκαν και στογγυλοκάθισαν. Μέχρι εμείς να σκεφτούμε τι είμαστε τελικά και αν είμαστε κάτι περισσότερο από εθισμένοι καταναλωτές με πεδίο αντίληψης το χώρο που καταλαμβάνουν οι σόλες των παπουτσιών μας η ανθρωπότητα γύρω μας χαώδης ανασυντάσσεται πατώντας επάνω στο μητσο-φοβικό σαρκίο μας και προχωρά στη τελική φάση.

Οι πανικόβλητες ουρές στη ΔΕΗ, τις εφορίες, οι πανικόβλητοι άνεργοι με τα βιογραφικά στο χέρι που προσφέρουν γη και ύδωρα έστω και για τέσσερα κατοστάρικα, οι παππούδες , γιαγάδες, οι άνεργοι, οι άστεγοι που στήνονται στις ουρές στα συσίτια της εκκλησίας αγνοώντας πόσο πολύ μοιάζουν με τις ουρές των στρατοπέδων συγκέντρωσης, οι νέοι που συνεχίζουν να πίνουν μπάφους και να παίζουν προ, οι κοπελιές που αγωνιούν για τους επί πλέον πόντους στο πισινό τους και τα αγοράκια που συνεχίζουν να αγωνιούν που θα τοποθετήσουν το μόριό τους, είναι κοινωνία τελικά. Είναι η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας που είναι έτοιμη να αναβληθούν οι εκλογές, να μπουν κι άλλοι φόροι και να αποδεχτούν τον κύριο Ραιχεμπαχ να δίνει οδηγίες…

Γιατί τελικά πριν να εκτελεστούν οι δημοκρατίες είχαν εκτελεστεί με αργό και βασανιστικό θάνατο τα μυαλά των ανθρώπων. Οι λαοί παραδόθηκαν πριν να ξεσπάσει ο πόλεμος. Και τώρα δεν υπάρχουν στρατιώτες να υπερασπιστούν τα πάτρια εδάφή γιατί δεν υπάρχουν εδάφη. Τα πάντα είναι σε επίπεδο εικόνας και αριθμών. Και δεν υπάρχει φαντάρος εκπαιδευμένος να πολεμάει τις οθόνες των χρηματηστηρίων ούτε τα cds. Κάτι μαύρους με παράνομα cd ήθελαν να διώξουν. Για τα cds δεν είχε μιλήσει κανένας…

Φυσικά υπάρχουν άνθρωποι που είναι έξω από όλα αυτά. Ανθρωποι που δεν έχουν παραδόσει σάρκα και πνεύμα στην επέλαση αυτής της παράνοιας. Πάντα υπάρχουν οι αστάθημτοι παράγοντες μέσα στη μαζικοποιημένη τάξη. Οι ανυπότακτοι και ανησυχοι. Αλλά το πρόβλημά μας αυτή τη στιγμή δεν είναι πόσοι έχουν κλείσει το χαζοκούτι και σκέφτονται σοβαρά τι θα γίνει αλλά πόσοι πολλοί είναι αυτοί που δεν ανησυχούν που δεν έχουν κλείσει το χαζοκούτι. Δεν εστιάζω στο ποσοι μπορούν να σκέφτονται ελεύθερα αλλά πόσοι δεν μπορούν… Κι οι χιλιάδες ανήμποροι να εστιάσουν που τελικά είναι το πρόβλημα θα είναι η τρικλοποδιά στην άκρη του γκρεμού.

kostasxan.blogspot

Οι στόχοι των γαλακτοκομικών αυξήθηκαν

Γράφει ο Γιώργος Μ.
Χαράς ευαγγέλια για τα βοθροκάναλα, τις αγορές, τις δυνάμεις κατοχής μέρκελ – σαρκοζί, και όλους τους γελοίους και πουλημένους αφισοκολλητές του ελληνικού ‘κυνοβουλίου’.
Ιδιαίτερα χαρούμενοι πρέπει να νιώθουν οι ‘βολευτές’ του πασοκ αφού πλέον θα μοιράζονται τις ντομάτες και τα αυγά και ποιος ξέρει και τι άλλο.

Τελικά ο ΓΑΠ είχε δίκιο όταν έλεγε ‘Θα μας πάρουν όλους με τις πέτρες’.

Προφανώς εννοούσε ΟΛΟ το πολιτικό σύστημα καθώς και όλο το σύστημα των ΜΜΕ.

Τώρα ζούμε ατιμωτικές και εξευτιλιστικές στιγμές και όχι μεγάλες στιγμές όπως λένε τα παπαγαλάκια σε όλα τα πουλημένα κανάλια.

Μεγάλες στιγμές θα ζήσουμε σύντομα.

Και σε αυτές πρωταγωνιστής θα είναι ο λαός.

olympia.gr

Η μάσκα των απανταχού αγανακτισμένων

..Η μάσκα με το «παγωμένο» χαμόγελο που έγινε γνωστή μέσα από την ταινία «V for Vendetta» επιλέχθηκε ως το λάβαρο του κινήματος των Αγανακτισμένων παγκοσμίως.
Τo πρόσωπο πίσω από το προσωπείο, που χρησιμοποιείται σήμερα ως σύμβολο σθεναρής αντίδρασης ενάντια στην οικονομική δυσπραγία, την ανεργία, τη φτώχεια και την απληστία των «μεγάλων», έρχεται από το παρελθόν με μια ενδιαφέρουσα, αληθινή ιστορία.
Στις 5 Νοεμβρίου 1605, ο… Guy Fawkes, μέλος μιας ομάδας Άγγλων Καθολικών, βρέθηκε με τους συνεργάτες του στις υπόγειες στοές του Λονδίνου, κάτω από το βρετανικό Κοινοβούλιο.
Το μυστικό σχέδιο του Fawkes, που έφερε την ονομασία «Συνωμοσία της Πυρίτιδας» φιλοδοξούσε να αποτελέσει μια ηχηρή απάντηση στο τυραννικό -όπως ισχυρίζονταν- καθεστώς του βασιλιά James I’.
Όμως, το σχέδιο αποκαλύφθηκε στις βρετανικές Αρχές με κάποια ανώνυμη επιστολή.
Η βρετανική Αστυνομία περικύκλωσε το Westminster Palace και έπιασε τον Fawkes να φυλά 36 βαρέλια με πυρίτιδα, με την οποία είχε σκοπό να ανατινάξει τη Βουλή των Λόρδων.

Στις 31 Ιανουαρίου 1606, μετά από πολυήμερες ανακρίσεις και φριχτά βασανιστήρια, ο Fawkes «έσπασε» και τα ομολόγησε όλα, οπότε και απαγχονίστηκε μαζί με τους συνεργούς του, ενώ το πτώμα του διαμελίστηκε προς παραδειγματισμό.
Ωστόσο, το πρόσωπό του με το λεπτό μουστάκι διασώθηκε στο πέρασμα των αιώνων χαμογελαστό, συμβολίζοντας την αντίσταση κατά της αυταρχικής εξουσίας.

Διαβάστε περισσότερα: http://rc-cafe.blogspot.com/2011/10/blog-post_4587.html#ixzz1boIYGTMZ

Την Τρίτη αποκλεισμός της Βουλής

ΤΡΙΤΗ 27/9 ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ&ΕΜΕΙΣ ΧΑΡΑΤΣΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ!

Αποκλεισμός της Βουλής των Ελλήνων την ερχόμενη Τρίτη 27/9/2011

Η τελευταία ευκαιρία κάθε Έλληνα έχει ημερομηνία. Αποκλεισμός της Βουλής των Ελλήνων την ερχόμενη Τρίτη που θα ψηφιστεί ο φόρος για τα…
ακίνητα μέσω λογαριασμών της ΔΕΗ. Με αυτοκίνητα, μηχανές, πεζοί, όλοι οι Έλληνες στο Σύνταγμα. Δώστε τέλος στην προδοσία. Όλη η Ελλάδα ενωμένη.

Διαδώστε το μήνυμα, με κάθε μέσο η ελπίδα είναι στα χέρια κάθε ενός ξεχωριστά.