Πώς οι γερμανοί κατακλέβουν εσαεί την Ελλάδα και την Ευρώπη


Η ΔΙΑΔΟΧΗ ΤΟΥ 3ου ΑΠΟ ΤΟ 4ο ΡΑΪΧ

ΠΩΣ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΤΑΚΛΕΨΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟ 1830 ΚΑΙ ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ 2010-18 ΕΚΕΙΝΗ Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΚΛΟΠΗ!

Γράφει ο Σπυρίδων Λαβδιώτης

Tο έτος 2010, θα μείνει βαθιά ριζωμένο στη μνήμη του κόσμου ως το δυσοίωνο έτος της εθνικής ταπείνωσηςμε την υπογραφή του Α’ Μνημονίου.

Ο λόγος, η σύγχρονη Ελλάδα θα τεθεί για ακόμη μια φορά στην ιστορία της υπό οικονομική επιτροπεία και θα είναι έρμαιο στα καπρίτσια και επιταγές των διεθνών δανειστών.

Η επιβολή των δρακόντειων μέτρων λιτότητας του Α’ Μνημονίου που προκάλεσαν μεγάλη δυστυχία στην κοινωνία και την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας, θα συνοδευτεί με τον ευφημισμό των δανειστών «μεταρρυθμίσεις».

Η δε άκριτη αύξηση φόρων, οι οριζόντιες περικοπές μισθών, συντάξεων και πάσης φύσεως κοινωνικών παροχών, και η μαζική ανεργία θα μετονομαστούν σε «φιλική προς την ανάπτυξη» προσαρμογή.

Όλα αυτά τα επώδυνα μέτρα λιτότητας και οι υπέρογκες δανειακές απαιτήσεις, θα λάβουν χώρα ακριβώς 180 χρόνια-σε πλήρη αντίθεση-από την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830.

Η χρεοκοπία του 1830

Το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3ης Φεβρουαρίου 1830, που υπέγραψαν οι τρείς εγγυήτριες δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία) στη Διάσκεψη του Λονδίνου, διακήρυξε την ανεξαρτησία της Ελλάδος με μορφή πολιτεύματος τη βασιλική μοναρχία.

Πλην όμως, παραχώρησε σ’ αυτές το δικαίωμα εκλογής του βασιλιά χωρίς να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός. 1

Την έλευση του Όθωνα στην Ελλάδα το 1833 την συνοδεύει δάνειο 60 εκατ. γαλλικών φράγκων (Ff), το οποίο καθορίστηκε από τις εγγυήτριες δυνάμεις και την Βαυαρία και θα καταβάλλονταν σε τρεις ισόποσες δόσεις.

Ωστόσο, η 3η δόση του δανείου των Ff20 εκατ. ουδέποτε καταβλήθηκε, αλλά παρακρατήθηκε, όπως και τώρα,2 από τους πιστωτές για την εξυπηρέτηση του δανείου. Από τα υπόλοιπα Ff40 εκατ., τα Ff35 εκατ. αντί να χρησιμοποιηθούν για την ανοικοδόμηση και ανάπτυξη της χώρας, σπαταλήθηκαν κυρίως σε έξοδα της Αντιβασιλείας και του βαυαρικού στρατού.

Πόροι από μια νεοσύστατη χώρα που ήταν ένας σωρός ερειπίων, η ασφάλεια από ληστείες και πειρατείες απουσίαζε και η τραπεζική πίστη βρίσκονταν στα χέρια των σαράφηδων και των τοκογλύφων, είναι αναμενόμενο να μην υπάρχουν για την αποπληρωμή δανείων.

Συν το γεγονός, όσα ποσά εκταμιεύτηκαν δεν αξιοποιήθηκαν για επενδύσεις της κατεστραμμένης ελληνικής οικονομίας. Οι τόκοι που απαιτείτο να καταβάλλονται στους δανειστές ανέρχονταν σχεδόν στο ήμισυ των ετήσιων εσόδων του κράτους! Ως αποτέλεσμα, επεβλήθησαν προκρούστεια μέτρα λιτότητας.

Οι ομοιότητες στο μνημόνιο του 2010 με τα μέτρα του 1830!

Τα μέτρα λιτότητας περιελάμβαναν,

α) απόλυση του 1/3 των δημοσίων υπαλλήλων και μείωση 20% των μισθών όσων παρέμειναν,

β) παύση πληρωμών των συντάξεων (την εποχή εκείνη συντάξεις δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού, μόνο σε ορισμένες κατηγορίες),

γ) κατάργηση των υγειονομικών υπηρεσιών του κράτους και των διπλωματικών αποστολών στο εξωτερικό,

δ) απόλυση όλων των μηχανικών του δημοσίου και παύση των δημοσίων έργων,

ε) μείωση των στρατιωτικών δαπανών 60%, που περιελάμβανε και μείωση του μισθού και του αριθμού, και αντί για μισθό οι αξιωματικοί έπαιρναν χωράφια,

ζ) αύξηση φόρων και δασμών και επιβολή προκαταβολής στο φόρο εισοδήματος και της δεκάτης (φόρος αγροτικής παραγωγής).

Παρά τα τυραννικά μέτρα λιτότητας –η σύγκριση με τα σημερινά είναι εύλογη-που ελήφθησαν για την αποπληρωμή του χρέους, το καλοκαίρι του 1843 η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τους δανειστές ότιαδυνατεί να πληρώσει τη δόση του χρέους και ζητά νέο δάνειο.

Οι εγγυήτριες δυνάμεις αρνούνται, εκτός και εάν η κυβέρνησης δεχθεί να υπογράψει Μνημόνιο. Έτσι, γεννήθηκε το Μνημόνιο –το οποίο οι πολιτικοί μας σήμερα το πολλαπλασίασαν σε Μνημόνια– και μαζί γεννήθηκε η επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, που οδήγησε στην παραχώρηση Συντάγματος και, ακολούθως η Ελλάδα κήρυξε στάση πληρωμών.

Ήταν η 2η χρεοκοπία (η πρώτη επήλθε το 1827, πριν ακόμα δημιουργηθεί επίσημα το Ελληνικό κράτος) και η χώρα βρέθηκε πολύ φτωχότερη από την ημέρα που υπέγραψε το ληστρικό δάνειο. Αφενός, το χρέος με τον ανατοκισμό ανήλθε στα Ff90 εκατ., αφετέρου, τα μέτρα οδήγησαν σε μακροχρόνια ύφεση.

Συμπέρασμα

Θεωρούμε ο αναγνώστης πήρε μια γεύση ότι σχεδόν τίποτε στο φαινόμενο των χρεοκοπιών κρατών και στη ανάλγητη συμπεριφορά των δανειστών δεν είναι καινούργιο, καθώς τα οικονομικά προβλήματα είναι κυκλικά και επαναλαμβανόμενα, διότι η ανθρώπινη φύση δεν αλλάζει.

Εξ ου και το σκηνικό της σημερινής ελεγχόμενης χρεοκοπίας της Ελλάδος είναι παρεμφερές με τη 2η χρεοκοπία. Εντούτοις, υπάρχουν αξιόλογες διαφορές. Όπως, το πολιτικό καθεστώς το 1833 ήταν βασιλική μοναρχία, ενώ το 2010 είχαμε δημοκρατία.

Ή μήπως έχει καταλυθεί το Σύνταγμα της χώρας με τους όρους του Α’ Μνημονίου και με την ηγεμονική στάση της ΕΚΤ, αφού ελέγχει τη δημιουργία του χρήματος και είναι ο απόλυτος ρυθμιστής του τραπεζικού συστήματος.

Το Ελληνικό Σύνταγμα έχει σαφώς καταλυθεί, διότι η δανειακή σύμβαση των €110 δις του Α’ Μνημονίου,ουδέποτε κυρώθηκε από τη Βουλή (απαιτείται η υπερψήφιση από τα 3/5 των μελών -180 βουλευτές).

Όσον άφορα την υπέρ-εθνική ΕΚΤ, οι υπερεξουσίες της απορρέουν από τις διατάξεις της Συνθήκης του Μάαστριχ. Η Βουλή τον Ιούλιο 1992, υπερψήφισε τη Συνθήκη και μεταβιβάσθηκε η νομισματική κυριαρχία της χώρας στη νομισματική αρχή που ιδρύθηκε το 1999, και ονομάζεται Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Η ΕΚΤ, είναι μια ανεξάρτητη (independent) από πολιτική επιρροή κεντρική τράπεζα, δεν δανείζει στα κράτη-μέλη της ζώνης του ευρώ, χαράσσει την ενιαία νομισματική πολιτική και έχει το αποκλειστικό προνόμιο της έκδοσης του ευρώ, το οποίο ενώ το δημιουργεί ex nihilo, το χορηγεί με τόκο.

Συνεπώς, εφόσον το Σύνταγμά μας θέτει το κυριαρχικό δικαίωμα έκδοσης του εθνικού νομίσματος εκτός συνταγματικού πλαισίου, 3η ΕΚΤ έχει πλήρη εξουσία να πράττει όπως αυτή νομίζει στα θέματα νομισματικής πολιτικής.

Τώρα, το πώς λογικώς δύναται να συμβιβαστούν η έννοια της λαϊκής κυριαρχίας με τη στέρηση του δημοκρατικού δικαιώματος να αποφανθεί ο λαός για το νόμισμα της χώρας του είναι μια άλλη ιστορία.

Αυτή είναι η ουτοπία των Ελλήνων πολιτικών, διακυβέρνηση της χώρας χωρίς χρήμα, αλλά με δανεικά! Και πώς θα επιτευχτεί η πολύκροτη ανάπτυξη με δανεικά, όταν η ΕΚΤ δεν δανείζει τα κράτη και οι τράπεζες συνεχίζουν να επουλώνουν τις πληγές τους;

Κλείνοντας την ιστορική αναδρομή αξίζει να σημειωθεί ότι η χρεοκοπία του 1843, έγινε ενώ ίσχυε οχρυσός κανόνας και η νεοϊδρυθείσα Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (1842) είχε το εκδοτικό προνόμιο της κοπής εθνικού νομίσματος.

Σήμερα, ο κλοιός της ΕΚΤ είναι πιο ασφυκτικός, διότι η Ελλάδα έχει απεμπολήσει το δικαίωμα έκδοσης του δικού της χρήματος και είναι χρήστης και όχι εκδότης νομίσματος, όπως όλα τα κράτη-μέλη του ευρώ.

Ούτως, η χώρα δεν μπορεί να εκδώσει το χρέος της στο δικό της νόμισμα-διχοτομείται η δημοσιονομική από τη νομισματική πολιτική-διότι διατηρεί τη δημοσιονομική ευθύνη, ενώ τη νομισματική την έχει η ΕΚΤ, η οποία αρνείται να δώσει στοιχεία πώς δημιουργήθηκε αυτό το ογκώδες δημόσιο χρέος της Ελλάδος.

Σπυρίδων Λαβδιώτης

Former Senior Financial Analyst at Bank of Canada

Πηγές

1«Ηγεμών Άρχων της Ελλάδος» θα οριστεί ο Λεοπόλδος της δυναστείας της Σαξονίας –Κοβούργου (Saxe-Coburg), ο οποίος αρνήθηκε τον ελληνικό θρόνο και στη θέση του ορίστηκε ως Βασιλεύς των Ελλήνων ο νεαρός Όθων Λουδοβίκος φον Βίτελσμπαχ (1815-1867) υπό την κηδεμονία τριών Βαυαρών αντιβασιλέων.

2Το 3ο Μνημόνιο της 14ης Αύγουστου 2015, το οποίο συνοδεύονταν με τη δανειακή σύμβαση των € 86 δις, συμπεριελάμβανε € 25 δις για την ανακεφαλαιοποίηση των ‘ελληνικών’ τραπεζών, που έχουν παρακρατηθεί.

3Το άρθρο 80 του Συντάγματος, παρ. 2, αναφέρει ότι « Νόμος ορίζει τα σχετικά με την κοπή ή την έκδοση του νομίσματος», και αφορά τον νόμο ενισχυμένης ισχύος λειτουργίας της Τραπέζης της Ελλάδος (ΤτΕ).

Μ’ άλλα λόγια, ο νόμος εκχωρεί το δικαίωμα της έκδοσης του εθνικού νομίσματος και την εποπτεία της πίστωσης του τραπεζικού συστήματος στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Ωστόσο, η ΤτΕ μετά από 90 χρόνια λειτουργίας συνεχίζει να είναι ιδιωτικός οργανισμός, μια ανώνυμος εταιρία που η συντριπτική πλειοψηφία του μετοχικού της κεφαλαίου (92%) παραμένει άγνωστη στον ελληνικό λαό.

Και από την ένταξη της Ελλάδος στην Ευρωζώνη, η ΤτΕ δεν έχει το δικαίωμα έκδοσης εθνικού νομίσματος, είναι μια ανεξάρτητη αρχή και ακολουθεί τις κατευθυντήριες γραμμές και οδηγίες της ΕΚΤ. Η ΕΚΤ, που εδρεύει στη Φραγκφούρτη έχει το μονοπώλιο της έκδοσης του ευρώ με τόκο.

ΠΗΓΗ

oimos-athina

Το διαβάσαμε από το: ΠΩΣ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΤΑΚΛΕΨΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟ 1830 ΚΑΙ ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ 2010-18 ΕΚΕΙΝΗ Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΚΛΟΠΗ! http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2018/08/1830-2010-18.html#ixzz5NstmEfX9

Advertisements

Οι αλλαζόνες σπουδαρχίδιδες που νομίζουν οτι λέγονται μακεδόνες

Λέει, πως πρέπει κι εμείς ν’ αναγνωρίσουμε την Χώρα του με το (ψευδ)όνομα Μακεδονία.
«Δεν αισθανόμαστε ευχάριστα, όταν χιλιάδες τουρίστες, ρωτούν υπό σύγχυση, γιατί ο γείτονας μας, (σ.σ. η Ελλάδα) χρησιμοποιεί το όνομα της χώρας μας (σ.σ. Μακεδονία) ως όνομα του αεροδρομίου της Θεσσαλονίκης», έλεγε περίσσιο κυνισμό, ο Γκρουέβσκυ, και συνεχίζουν να το επαναλαμβάνουν, κουτοπόνηρα, και οι διάδοχοί του.
«Το ‘χει η κούτρα τους να κατεβάζει ψείρες».

Λοιπόν, ακούστε, παραχαράκτες της ιστορίας, που ονειρεύεστε, ετσιθελικά, έξω από κάθε ιστορική πραγματικότητα, δική σας «Μακεδονία» που, κατά τα ταραγμένα σας μυαλά, φτάνει μέχρι τον Όλυμπο και «μακεδονική μειονότητα» (ενώ καμία τέτοια μειονότητα δεν έχει καταγραφεί στην περιοχή είτε το 1908, είτε το 1926 που έγιναν απογραφές )

Bulgari (Βούλγαροι), ήταν το όνομά σας που χρησιμοποιούσατε εσείς οι ίδιοι μέχρι το 1944, το οποίο σας είχαν δώσει οι Σέρβοι.

Bardaska Banovina (Διοικητική Περιφέρεια του Βαρδάρη) ήταν το όνομα του Κράτους σας, από το 1918, μέχρι το 1944, όταν κατασκευάστηκε η «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας». Και έκτοτε, φωνασκείτε διεθνώς, και συνεχώς, ενώ είστε σλαβόφωνοι, πως εσείς είστε οι μοναδικοί και γνήσιοι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων.

Ακούστε, λοιπόν, εσείς και οι ομόφρονές σας, τον ίδιο τον Αλέξανδρο, τον Πανέλληνα, του οποίου το όνομα σφετεριστήκατε στην ονομασία του αεροδρομίου σας:

«αυτός τε γαρ Έλλην γένος ειμί τωρχαίον», φωνάζει ο Αλέξανδρος μέσα στην Ιστορία του Ηρόδοτου.

« ..εγώ δε των Ελλήνων ηγεμών κατασταθείς και τιμωρήσασθαι βουλόμενος Πέρσας διέβην ες Ασίαν» κραυγάζει ο Αλέξανδρος στην «Αλεξάνδρου Ανάβασις» του Αρριανού.

«γράμματα τε μανθάνειν ελληνικά…» εντέλλεται ο Αλέξανδρος, τους νεαρούς Πέρσες που είχε στο στράτευμά του, όπως μαρτυρεί ο «Βίος Αλεξάνδρου» του Πλούταρχου.

Οι Σλάβοι προπάτορές σας, έκαναν την εμφάνισή τους στη Βαλκανική Χερσόνησο, τον 6ο μ.Χ. αιώνα, ανάμεσα στον ποταμό Δούναβη και την οροσειρά του Αίμου.

Όμως, η μακεδονική γη της Ελλάδας είναι γεμάτη με θραύσματα και σπαράγματα χιλιάδων επιγραφών που κραυγάζουν, από το βάθος του 5ου αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 7ο αιώνα μετά τον Χριστό, πως:
«Η Μακεδονία, η ξακουστή, του Αλεξάνδρου η χώρα», Έλληνες ανέθρεφε που μιλούσαν γλώσσα ελληνική, από τότε μέχρι τώρα.

Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στην Πέλλα, την οποία ο πατέρας του Φίλιππος είχε κέντρο του Βασιλείου του. Ο Φίλιππος, κάλεσε τον Αριστοτέλη να μάθει, προφανώς, … «σκοπιανά» γράμματα, στον γιο του τον Αλέξανδρο, μιας και ο Αριστοτέλης μιλούσε την «μακεδονική» των Σκοπίων, για να συνεννοείται με τον Αλέξανδρο, στα φιλοσοφικά και πολιτικά του μαθήματα! .

Στα Σκόπια σας, τη γεωγραφική περιοχή που καταλαμβάνει το κράτος σας, το οποίο ψευδωνύμως αποκαλείτε «Μακεδονία», καθώς και σε όλη την περιοχή των Βαλκανίων, η ελληνική γλώσσα και ο ελληνικός πολιτισμός κρατούσαν, από την αλεξανδρινή εποχή μέχρι τους βυζαντινούς χρόνους.

Μάθετε, λοιπόν, ανιστόρητοι, θρασείς σφετεριστές, πως όταν ήρθαν οι προπάτορές σας Σλάβοι στην Βαλκανική, μόνο Έλληνες βρήκαν. Μόνο ελληνικά άκουσαν να ομιλούνται. Ελληνικές λέξεις περιέχει το σλαβικό γλωσσικό σας ιδίωμα, που είναι αποτέλεσμα και της επίδρασης της επίσημης ελληνικής γλώσσας του Βυζαντινού κράτους.

Χιλιάδες ελληνικές λέξεις, που εκφράζουν απλές έννοιες της καθημερινής ζωής, είναι δανεικά φυτεμένες μέσα στο γλωσσικό σας ιδίωμα, και αποδεικνύουν, πως η γεωγραφική περιοχή που ορίζεται ως βόρεια Μακεδονία, ήταν μια καθαρά ελληνόφωνη χώρα η οποία ιστορείται από την αρχαιότητα, από τους αλεξανδρινούς, τους Ρωμαϊκούς και τους Μεσαιωνικούς χρόνους, μέχρι την κάθοδο των σλαβικών φύλων.

Έλληνες, εκσλαβίσατε όταν εμφανιστήκατε στην περιοχή, και όχι Θρακοϊλλυριούς (οι οποίοι, βέβαια, δεν υπήρχαν στην περιοχή τον 7ο αιώνα, κατά τον οποίον εμφανισθήκατε εσείς), όπως ανιστόρητα και σκόπιμα ισχυρίζεστε, για να υποστηρίξετε τη «μακεδονικότητά» σας.

Ανοήτως, και με την ανοχή των ελληνικών Κυβερνήσεων το 1944, ονομάσθηκαν τα Σκόπια, με το ελληνικό ιστορικό όνομα «Μακεδονία», στην Γιουγκοσλαβία του Τίτο. Το νεοπαγές κράτος των σλαβοφώνων και Αλβανών συνάμα, ομιλούν το σερβοβουλγαρικό γλωσσικό ιδίωμα, το οποίο, σε πείσμα όλων όσων ορίζει η επιστήμη της γλωσσολογίας, αποκαλείται «μακεδονική» γλώσσα.

Παραγνωρίσαμε, τότε, την υποκλοπή. Δεν δώσαμε σημασία. Λόγω της απρονοησίας και αδιαφορίας των πολιτικών μας. Εξ αιτίας, των κάθε λογής πολυπολιτισμένων, που στο άκουσμα της λέξης «Πατρίδα» (μπερδεύοντας πατριδέμπορους μαζί με πατριώτες), τους σηκώνετε η τρίχα του «πολιτικώς ορθού» των…

Τώρα, που ο σωβινισμός, και η ανίερη, ανιστόρητη, αλλά πειστική προπαγάνδα, για τους τείνοντες ευήκοον ους στις σκοπιανές ανοησίες, τρέχουμε (και δεν φθάνουμε) πίσω από κάθε διεθνή μεσολαβητή, για να πείσουμε:

Πώς τα Σλαβόφωνα Σκόπια, ΔΕΝ δικαιούνται το όνομα Μακεδονία.

Πως το σερβοβουλγαρικό γλωσσικό τους ιδίωμα, ΔΕΝ είναι μακεδονική γλώσσα, διότι τέτοια δεν υπάρχει.

Πως οι Μακεδόνες ΗΤΑΝ και ΕΙΝΑΙ Έλληνες και ομιλούσαν και ομιλούν την Ελληνική γλώσσα, εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια. Όπως οι Κρητικοί. Όπως οι Μικρασιάτες. Όπως οι Πόντιοι.

«Κι απ’ την θαυμάσια πανελλήνιαν εκστρατεία
την απαράμιλλη: βγήκαμ’ εμείς•
ελληνικός καινούργιος κόσμος μέγας.
Εμείς• οι Αλεξανδρείς, οι Αντιοχείς,
οι Σελευκείς, κι’ οι πολυάριθμοι
επίλοιποι Έλληνες Αιγύπτου και Συρίας,…
Και την Κοινήν Ελληνική Λαλιά
ως μέσα στην Βακτριανή την πήγαμεν, ως τους Ινδούς.» (Κ. Καβάφης)

Πηγές ιστορικών στοιχείων:
Θεοδώρου Δημητρόπουλου, Μακεδονία Ιστορία και Πλαστογραφία. Εκδόσεις Κάκτος
Γεωργίου Χατζιδάκι, Η Ελληνικότητα των Αρχαίων Μακεδόνων, Εκδόσεις Κάκτος
Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Μέγας Αλέξανδρος Ελληνιστικοί Χρόνοι. Εκδοτική Αθηνών
Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018, 15:50
zougla.gr

Γιατί ο Ερτογάν τρέμει τα οικόπεδα της Κυπριακής ΑΟΖ;


Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Είναι καθιερωμένο ο Σουλτάνος να κάνει προκλητικές δηλώσεις και ενέργειες κατά της Κυπριακής ΑΟΖ από τότε που την έφερε, κατά το κοινώς λεγόμενο, ο Τάσσος Παπαδόπουλος το 2004. Η τελευταία όμως, ουσιαστικά, απειλή casus belli για το Οικόπεδο 6 ξεπερνά κάθε προηγούμενη πρόκληση.

Η Κυπριακή κυβέρνηση έχει παραχωρήσει τα δικαιώματα ερευνάς και εκμετάλλευσης tου Οικοπέδου 6 της ΑΟΖ της στην ιταλογαλλική κοινοπραξία ΕΝΙ/TOTAL. Είναι απορίας άξιο γιατί ο Ερντογάν θέλει το οικόπεδο αυτό που δεν συνορεύει με το Οικόπεδο Ζορ της Αιγύπτου, όπου, από ό,τι δείχνουν όλες οι μελέτες, βρίσκεται το μεγαλύτερο κοίτασμα υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου.

Αυτό το γεγονός άναψε τα λαμπάκια στην Άγκυρα και για να προλάβει το κακό, κατέθεσε κείμενο στον ΟΗΕ στις 12 Απρίλιου 2017, μέσω του μόνιμου αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη Φ. Σινιρίογλου. Με το έγγραφο (Α/71/875-S/2017/321) η Άγκυρα δεν επαναφέρει απλώς την αμφισβήτηση της κυπριακής ΑΟΖ, αλλά διατυπώνει ρητή διεκδίκηση επί του Οικοπέδου 6, ως μέρος της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Η Τουρκία, απλώς συνεχίζει την παράνομη, βάσει της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 (UNCLOS), θέση της ότι τα νησιά δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδας.

Με τον μονομερή αυτό ορισμό της τουρκικής υφαλοκρηπίδας ουσιαστικά αποστερείται η Κύπρος κάθε θαλάσσιας ζώνης πέραν των χωρικών υδάτων της και συγχρόνως όλη η ελληνική υφαλοκρηπίδα της Ανατολικής Μεσογείου πέραν των χωρικών υδάτων των 6 ν.μ. των ελληνικών νησιών, περιέρχεται στην Τουρκία.

Όπως έγραψα πρόσφατα:
«Τώρα τελευταία με τις τουρκικές απειλές ότι θα επέμβουν στην κυπριακή ΑΟΖ, διαφαίνεται το μίσος των Τούρκων για την έννοια της ΑΟΖ, γιατί δεν αναφέρουν ότι θα επέμβουν στην ΑΟΖ αλλά στην υφαλοκρηπίδα του νησιού. Από το 1973 μέχρι σήμερα η Τουρκία συνεχίζει να ομιλεί, μονότονα, για την υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο και την νοτιοανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας ότι τα χερσαία εδάφη και όχι τα νησιά δικαιούνται ΑΟΖ. Έτσι όταν αποφάσισε, παράνομα, να οριοθετήσει τα θαλάσσια σύνορά της με το ψευδοκράτος, δεν έκανε οριοθέτηση ΑΟΖ αλλά υφαλοκρηπίδας, δίνοντας υφαλοκρηπίδα στους Τουρκοκύπριους μόνο 12 ν.μ.»

Ο παραπάνω χάρτης δείχνει τις εταιρείες που έχουν αναλάβει την εξερεύνηση για υδρογονάνθρακες στην Κυπριακή ΑΟΖ. Ο Ερντογάν δηλώνει ότι το Οικόπεδο 6 ανήκει στην Τουρκική υφαλοκρηπίδα, αλλά τουρκικοί χάρτες δείχνουν ότι η τουρκική υφαλοκρηπίδα περιλαμβάνει και τα Οικόπεδα 4, 5 και 10. Γιατί ο Ερντογάν δεν αναφέρει και το Οικόπεδο 11; Το οικόπεδο αυτό είναι αυτό που συνορεύει με το κοίτασμα Ζορ της Αιγύπτου και αυτό θα έπρεπε ο Σουλτάνος να απαιτεί. Το Οικόπεδο 10 έχει παραχωρηθεί στην ΕxxonMobil.

Ο Ρεξ Τίλλερσον ήταν ο Πρόεδρος της ExxonMobil, πριν αναλάβει Υπουργός Εξωτερικών του Τραμπ και με προσωπική του παρέμβαση ζήτησε από την Κυπριακή κυβέρνηση το Οικόπεδο 10 και ο αρμόδιος υπουργός Γιώργος Λακκοτρύπης του το έδωσε και έτσι, για μια άλλη φορά, οι Κύπριοι εξουδετέρωσαν τον Ερντογάν.

Η ξεχασμένη οριοθέτηση Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου

Στην κρίσιμη αυτή περίοδο για τον ελληνισμό, επείγει να προχωρήσουμε, επιτέλους, στην οριοθέτηση των ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα, την Κύπρο και την Αίγυπτο. Εχει γίνει βέβαια η οριοθέτηση ανάμεσα στην Κύπρο και την Αίγυπτο, αλλά αυτή δεν είναι πλήρης, διότι με παρέμβαση της τότε ελληνικής κυβέρνησης, δεν έγινε η σωστή οριοθέτηση στο Οικόπεδο 4, δηλ στο κρίσιμο οικόπεδο, όπου συμπίπτουν οι ΑΟΖ της Κύπρου, της Αιγύπτου και της Ελλάδας.

Πρέπει άμεσα να δρομολογηθεί μια πέμπτη και τελευταία Τριμερής Διάσκεψη ανάμεσα στα τρία κράτη. Οι τέσσερις πρώτες έφεραν παχυλά λόγια αλλά καμία ουσία. Στην πρώτη Τριμερή Σύνοδο Κορυφής Αιγύπτου, Ελλάδας και Κύπρου που έλαβε χώρα στο Καϊρο, στις 8 Νοεμβρίου 2014, τα τρία κράτη εξέδωσαν ένα σημαντικό ανακοινωθέν που σ’ένα σημείο αναφέρει τα ακόλουθα:
«Στο πλαίσιο αυτό, υπογραμμίζουμε τον οικουμενικό χαρακτήρα της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και αποφασίζουμε να προχωρήσουμε το ταχύτερο στις διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών μας, όπου αυτό δεν έχει ακόμα γίνει.»

Πέρασαν από τότε σχεδόν τέσσερα χρόνια και πραγματοποιήθηκαν άλλες τρεις τέτοιες συναντήσεις, αλλά η απογοήτευση μας δεν κρύβεται. Οι Έλληνες φοβούνται την Τουρκία και δεν τολμούν να οριοθετήσουν τις ΑΟΖ τους. Αλλά η Λεκάνη του Ηροδότου, που κείται στο κρίσιμο τρίγωνο ανάμεσα στην Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι το κλειδί στα θέματα ενέργειας της Ανατολικής Μεσογείου, γιατί εκεί βρίσκονται τα μεγαλύτερα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

(Πάνω) Τι ισχύει σήμερα και (κάτω) τι επιδιώκει η Τουρκία…

Οι δυο αυτοί χάρτες δείχνουν ξεκάθαρα τις οριοθετήσεις της Ελλάδας και της Τουρκίας. Η Ελλάδα δείχνει την οριοθέτηση της ΑΟΖ της βασισμένη στην UNCLOS του 1982, ενώ η Τουρκία, με τον δικό της χάρτη παραβιάζει κάθε έννοια του Δίκαιου της Θάλασσας.

Ήρθε η ώρα η Ελλάδα να ακολουθήσει, έστω και καθυστερημένα, το παράδειγμα της Κύπρου, της Αιγύπτου και του Ισραήλ, ώστε να κατορθώσει ο ελληνικός λαός, με μέτρο και αυτοσυγκράτηση, να καρπωθεί τον μεγάλο ορυκτό πλούτο της χώρας του και να τον διαφυλάξει και για τις επόμενες γενιές, όπως έχει πράξει με σύνεση η Νορβηγία.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Έκκληση προς τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου:
Ο οργανισμός seaaroundus που χαρτογραφεί όλες τις ΑΟΖ του πλανήτη μας δημοσιεύει μια ΑΟΖ της Ελλάδας, χωρίς την Κρήτη, και μια ξεχωριστή ΑΟΖ της Κρήτης. Επίσης δημοσιεύει ξεχωριστά μια ΑΟΖ της Νότιας Κύπρου και μια ΑΟΖ της Βόρειας Κύπρου.

Το πρόβλημα βρίσκεται στον επίσημο κατάλογο στο: http://www.seaaroundus.org/data/#/eez
Χρειάζεται άμεση επέμβαση των δυο κυβερνήσεων. Δυστυχώς, δεν έχω πρόσβαση στις πρεσβείες της Ελλάδας και Κύπρου στην Ουάσιγκτον, που επιδεικτικά με αγνοούν, και έτσι χρειάζεται άμεση επέμβαση της Αθήνας και της Λευκωσίας στο σοβαρό αυτό θέμα.

Πηγή «ΜIgnatiou»
kostasxan.blogspot.gr

Εργαζόμενοι των 100 ευρώ οι Έλληνες

2016-10-24_133747

ΑΙΣΧΟΣ! Οι μισθοί των εργαζομένων είναι κάτω από το επίδομα ανεργίας

Την εμφάνισή της στην αγορά εργασίας έκανε η γενιά των 100 ευρώ, με τους δανειστές να πηγαινοέρχονται στην Ελλάδα απαιτώντας νέες μειώσεις στον κατώτατο μισθό του ιδιωτικού τομέα και την κυβέρνηση να «παζαρεύεται» κεκτημένα χρόνων.
Της Αμέλιας Αναστασάκη
Με τον κίνδυνο μην μείνουν άνεργοι, εκατοντάδες χιλιάδες νέοι αναγκάζονται να απασχολούνται με δουλειές του ποδαριού, χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και χωρίς ασφαλιστικές εισφορές, αποδεχόμενοι μισθούς κάτω από τα όρια της φτώχειας. Μπροστά στον εφιάλτη της ανεργίας, δεν αρνούνται να λένε «ναι» για εργασία, με αμοιβές που δεν ξεπερνούν τα 100 ευρώ!Τα στοιχεία σοκάρουν από μόνα τους. Περίπου 130.000 εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα αμείβονται με μεικτό μηνιαίο μισθό έως 100 ευρώ, ενώ 350.000 με μηνιαίους μισθούς που κυμαίνονται από 100 έως και 400 ευρώ μεικτά! Οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι ανήκουν στην κατηγορία εκείνων που έχουν υπογράψει συμβάσεις εργασίας μερικής απασχόλησης ή εκ περιτροπής εργασία 2/ 3 ημερών την εβδομάδα, ή και μερικών ωρών την εβδομάδα.

Όλα αυτά την ώρα που ήδη ο κατώτατος μισθός για εργαζόμενους έως 25 ετών είχε κατρακυλήσει στα 511 ευρώ μικτά δηλαδή 429,24 καθαρά, ενώ για εργαζόμενους άνω των 25 ετών στα 586 μικτά δηλαδή 492,24 ευρώ καθαρά. Μάλιστα, το κατώτατο ημερομίσθιο για νέους έως 25 ετών αγγίζει τα 22,83 ευρώ μικτά – δηλαδή 19,18 καθαρά, ενώ για άνω των 25 ετών τα 26,18 ευρώ μικτά δηλαδή 22 ευρώ καθαρά. Ενώ για τους υπάλληλους άνω των 25 ετών ο κατώτατος μισθός δεν ξεπερνά τα 586,08 € και για τους εργατοτεχνίτες άνω των 25 ετών το κατώτατο ημερομίσθιο είναι 26,18 €, και για τους υπάλληλους κάτω των 25 ετών ο κατώτατος μισθός ορίζεται στα 510,95 € και για τους εργατοτεχνίτες κάτω των 25 ετών το κατώτατο ημερομίσθιο δεν ξεφεύγει από τα 22,83€.

Να σκεφτεί κανείς ότι, ο κατώτατος μισθός την περίοδο 2010-2015 σημείωσε μείωση κατά 24,7% και κατά 34,3% για τους νέους ηλικίας κάτω των 25 ετών.

Την ίδια στιγμή, η απασχόληση έχει μειωθεί στο 53%, ενώ η ανεργία είναι κατά πολύ υψηλότερη από το 25% των στατιστικών. Περίπου ένας στους δύο είναι μακροχρόνια άνεργος, κάτι που σημαίνει ότι βρίσκεται εκτός αγοράς εργασίας για τουλάχιστον ένα χρόνο!

– 500.000 ημιαπασχολούμενοι ιδιωτικοί υπάλληλοι αμείβονται καθαρά με λιγότερο από 360 ευρώ!

– Η ανασφάλιστη εργασία αγγίζει τουλάχιστον το 30%.

– Απλήρωτοι είναι πάνω από 1 εκατομμύριο εργαζόμενοι!

– Μία στις δύο προσλήψεις αφορά σε μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση.

– Από το 2010 και έπειτα έγιναν μειώσεις μισθών που έφτασαν στο 50%.

Εξοντωντική φορολόγηση, αύξηση των εισφορών αλλά και δραματικές επιπτώσεις στην αγορά εργασίας, οδήγησαν σε οικονομικό αδιέξοδο επιχειρήσεις και ελληνικά νοικοκυριά, φέρνοντας την απόλυτη ανατροπή στο εργασιακό τοπίο με την επικράτηση ευέλικτων μορφών απασχόλησης και τη δημιουργία μίας νέας γενιάς εργαζομένων που παλεύουν για την επιβίωσή τους.

newsbomb.gr

Το διαβάσαμε από το: Τέλος η γενιά των 500 ευρώ! «Εγκαινιάστηκαν» οι εργαζόμενοι των 100! http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2016/10/500-100.html#ixzz4O0W2yso1

Ελληνικά μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Τα μνημεία που συγκαταλέγονται στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς επιλέγονται και εγκρίνονται βάσει της αξίας τους ως τα καλύτερα παραδείγματα της δημιουργικής ευφυΐας του ανθρώπου. Αποτελούν τεκμήρια μιας σημαντικής ανταλλαγής ανθρώπινων αξιών και παρέχουν μια μοναδική ή τουλάχιστον εξαιρετική μαρτυρία μιας πολιτισμικής παράδοσης ή ενός πολιτισμού που ζει ακόμα ή έχει εξαφανισθεί. Είναι άμεσα συνδεδεμένα με σημαντικά στάδια της ανθρώπινης ιστορίας και για το λόγο αυτό έχουν εξέχουσα οικουμενική αξία και αποτελούν τμήμα της κοινής κληρονομιάς της ανθρωπότητας. Η Ελλάδα έχει συνυπογράψει από το 1981 τη Συνθήκη της UNESCO για την προστασία των μνημείων και χώρων παγκόσμιας κληρονομιάς. Στόχος της UNESCO είναι η προστασία από κάθε είδους φθορά και καταστροφή, προκειμένου αυτά να κληροδοτηθούν στις γενιές του μέλλοντος. Η Ελλάδα έχει εγγράψει 18 μνημεία και τοποθεσίες στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

1.ΝΑΟΣ ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ – ΒΑΣΣΕΣ
(Χρονολογία ένταξης 1986)
1

Ο φημισμένος ναός αφιερωμένος στον θεό της ίασης και του ήλιου, χτίσθηκε στα μέσα του 5ου αιώνα στα απόκρημνα βουνά μεταξύ Ηλείας, Αρκαδίας και Μεσσηνίας. Ο ναός, με το παλαιότερο Κορινθιακό κιονόκρανο, που έχει βρεθεί ποτέ, συνδυάζει τον Αρχαϊκό ρυθμό με την ρώμη του Δωρικού, με ορισμένα τολμηρά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά.

2. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ
(Χρονολογία ένταξης 1987)
2

Απεικονίζοντας τους πολιτισμούς, τους μύθους και τις θρησκείες, οι οποίες άνθισαν στην Ελλάδα για μια περίοδο μεγαλύτερη των χιλίων ετών, η Ακρόπολη περιλαμβάνει τέσσερα από τα σπουδαιότερα αριστουργήματα της κλασσικής Ελληνικής περιόδου, τον Παρθενώνα, τα Προπύλαια, το Ερέχθειο και τον ναό της Αθηνάς Νίκης, τα οποία μπορούν να θεωρηθούν σύμβολα της ιδέας της παγκόσμιας κληρονομιάς.

3. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΔΕΛΦΩΝ
(Χρονολογία ένταξης 1987)
3

Το Πανελλήνιο Ιερό των Δελφών, όπου δινόταν ο χρησμός του Απόλλωνα, εθεωρείτο ο «ομφαλός της γης». Προσαρμοσμένος αρμονικά στο εξαίσιο τοπίο και εμποτισμένος με ιερή σημασία, ο αρχαιολογικός χώρος των Δελφών ήταν τον 6ο π.Χ. αιώνα θρησκευτικό κέντρο και το σύμβολο ενότητας του αρχαίου κόσμου.

4. ΙΕΡΟ ΤΟΥ ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ
(Χρονολογία ένταξης 1988)
4

Σε μια μικρή κοιλάδα της Πελοποννήσου ο αρχαιολογικός χώρος της Επιδαύρου εκτείνεται σε διαφορετικά επίπεδα. Η λατρεία του Ασκληπιού ξεκίνησε εκεί για πρώτη φορά τον 6ο π.Χ. αιώνα, αλλά τα κύρια μνημεία, ειδικότερα το Θέατρο το οποίο θεωρείται ως ένα από τα πιο αμιγή αριστουργήματα της Ελληνικής αρχιτεκτονικής χρονολογούνται από τον 4ο αιώνα. Ο ευρύς αρχαιολογικός χώρος συνιστά φόρο τιμής στις ιαματικές λατρείες της Ελληνικής και Ρωμαϊκής περιόδου με ναούς και νοσοκομειακά κτίρια αφιερωμένα στους θεούς τους.

5. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ – ΑΘΩΣ
(Χρονολογία ένταξης 1988)
5

Ορθόδοξο πνευματικό κέντρο από το 1054, το Όρος Άθως απολαμβάνει καθεστώς αυτονομίας από την εποχή του Βυζαντίου. Το «Άγιο Όρος», η είσοδος στο οποίο είναι απαγορευμένη σε γυναίκες, έχει επίσης αναγνωρισθεί ως τοπίο καλλιτεχνικής αξίας. Η διαρρύθμιση των μοναστηριών (σύνολο 20, στα οποία κατοικούν περίπου 1400 μοναχούς) έχει επηρεάσει μονές πολύ μακρινές (όπως αυτές της Ρωσίας) και η σχολή αγιογραφίας τους έχει επηρεάσει σημαντικά την ιστορία της ορθόδοξης τέχνης.

6. ΜΕΤΕΩΡΑ
(Χρονολογία ένταξης 1988)
6

Σε μια δυσπρόσιτη περιοχή των Μετεώρων, στις κορυφές απόκρημνων βράχων, μοναχοί εγκατέστησαν «τους στύλους του ουρανού», όπως τους αποκαλούσαν, τα ιερά μοναστήρια τους από τον 11ο αιώνα ως σήμερα. Την περίοδο αναβίωσης του ερημιτισμού κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες τον 15ο αιώμα μ.Χ., χτίστηκαν 24 μοναστήρια. Οι τοιχογραφίες των μοναστηριών, οι οποίες χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα, αποτελούν σημείο αναφοράς για την ανάπτυξη της Μεταβυζαντινής ζωγραφικής.

7. ΠΑΛΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
(Χρονολογία ένταξης 1988)
7

Ροτόντα, Ναός της Αχειροποιήτου, Ναός Αγίου Δημητρίου, Μονή Λατόμου, Ναός Αγίας Σοφίας, Παναγία των Χαλκέων, Ναός Αγίου Παντελεήμονα, Ναός Αγίων Αποστόλων, Ναός Αγίου Νικολάου Ορφανού, Ναός Αγίας Αικατερίνης, Ναός του Παντοκράτορα Σωτήρα Χριστού, Μονή Βλατάδων, Ναός του Προφήτη Ηλία, Βυζαντινά Λουτρά, Τείχη της Θεσσαλονίκης.
Η Θεσσαλονίκη, η δεύτερη σημαντικότερη πόλη της Ελλάδος, ιδρύθηκε το 315 και αποτέλεσε ένα από τα πρώτα κέντρα εξάπλωσης του Χριστιανισμού. Μεταξύ των χριστιανικών της μνημείων συγκαταλέγονται προχριστιανικοί ναοί και τρίκλιτες βασιλικές εκκλησίες. Χτίσθηκαν από τον 4ο έως τον 15ο αιώνα και συνιστούν μία διαχρονική τυπολογική σειρά, η οποία επηρέασε σημαντικά τον Βυζαντινό κόσμο. Τα μωσαϊκά της Ροτόντας, του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Δαυίδ συγκαταλέγονται μεταξύ των σπουδαιότερων αριστουργημάτων της πρώιμης χριστιανικής τέχνης.

8. ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ
(Χρονολογία ένταξης 1988)
8

Το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ κατείχε την Ρόδο από το 1309 έως το 1523 και μετέτρεψε την πόλη σε προπύργιο. Μεταγενέστερα, η πόλη εντάχθηκε υπό Ιταλική και Τουρκική κατοχή. Με το Παλάτι των Μεγάλων Αρχόντων, το Νοσοκομείο και τον δρόμο των Ιπποτών, η Άνω Πόλη αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα αστικά κέντρα της Γοτθικής περιόδου. Στην Κάτω Πόλη, η Γοτθική αρχιτεκτονική συνυπάρχει αρμονικά με τα τζαμιά, τα δημόσια λουτρά και με άλλα κτίρια της Οθωμανικής περιόδου.

9. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ
(Χρονολογία ένταξης 1989)
9

Ο αρχαιολογικός χώρος της Ολυμπίας, σε μια κοιλάδα της Πελοποννήσου, κατοικείται από την προϊστορική περίοδο. Τον 10ο αιώνα π.Χ. η Ολυμπία έγινε το κέντρο λατρείας του Δία. Το μνημείο της Άλτης – το ιερό των θεών – συγκεντρώνει σημαντικά αριστουργήματα του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Εκτός από τους ναούς, υπάρχουν και τα υπολείμματα όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων που δημιουργήθηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και οι οποίοι διοργανώνονταν στην Ολυμπία, από το 776 π.Χ., κάθε τέσσερα χρόνια.

10. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΜΥΣΤΡΑ
(Χρονολογία ένταξης 1989)
10

Το θαύμα του Μοριά ανεγέρθη ως φρούριο το 1249 από τον Βασιλιά της Αχαΐας Γουλιέλμο τον Βιλλεαρδουίνο. Επανακτήθηκε από τους Βυζαντινούς, αργότερα κατακτήθηκε από τους Τούρκους και τους Βενετούς. Η πόλη εγκαταλείφθηκε το 1832 αφήνοντας συναρπαστικά μεσαιωνικά ερείπια να στέκουν μέσα σε μία εξαιρετικής ομορφιάς τοποθεσία.

11. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΔΗΛΟΥ
(Χρονολογία ένταξης 1990)
11

Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ο Απόλλωνας γεννήθηκε σε αυτό το μικρό νησί των Κυκλάδων. Τα ιερό του Απόλλωνα προσέλκυε προσκυνητές απ΄ όλη την Ελλάδα και η Δήλος ήταν ένα ακμάζον εμπορικό λιμάνι. Το νησί φέρει επιρροές από τους διαδοχικούς πολιτισμούς του «Αιγιακού» κόσμου, από την 3η χιλιετηρίδα π.Χ. έως την παλαιοχριστιανική εποχή. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι εξαιρετικά εκτεταμένος και πλούσιος και αποδίδει την εικόνα ενός σπουδαίου κοσμοπολίτικου μεσογειακού λιμανιού.

12. ΜΟΝΗ ΔΑΦΝΙΟΥ, ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΟΝΗ ΧΙΟΥ
(Χρονολογία ένταξης 1990)
12

Παρά τη σημαντική γεωγραφική τους απόσταση (το πρώτο στην Αττική, το δεύτερο στην Φωκίδα και το τρίτο στο Αιγαίο) αυτά τα τρία μοναστήρια ανήκουν στην ίδια τυπολογική σειρά. Οι εκκλησίες έχουν κτισθεί με μεγάλο θόλο ο οποίος στηρίζεται με μικρές αψίδες δημιουργώντας έναν οκταγωνικό χώρο. Τον 11ο και 12ο αιώνα οι εκκλησίες είχαν ποικίλο διάκοσμο, πολύχρωμες ορθομαρμαρώσεις, ψηφιδωτά και μωσαϊκά σε χρυσό φόντο, όλα χαρακτηριστικά της «δεύτερης Βυζαντινής Περιόδου».

13. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΗΡΑΙΟΥ ΣΑΜΟΥ
(Χρονολογία ένταξης 1992)
13

Από την 3 χιλιετηρίδα π.Χ. πολλοί πολιτισμοί έχουν κατοικήσει σε αυτό το μικρό νησί του Αιγαίου κοντά στην Μικρά Ασία. Τα ερείπια του Πυθαγόρειου, ενός αρχαίου οχυρωμένου λιμανιού με ελληνικά και ρωμαϊκά μνημεία και ένα εντυπωσιακό υδραγωγείο, καθώς και το Ηραίο, ο ναός της Ήρας της Σάμου, είναι ακόμα επισκέψιμα.

14. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΑΙΓΩΝ (ΒΕΡΓΙΝΑ)
(Χρονολογία ένταξης 1996)
14

Η πόλη Αιγαί, η πρώτη πρωτεύουσα του Βασιλείου της αρχαίας Μακεδονίας, ανακαλύφθηκε τον 19 αιώνα κοντά στην Βεργίνα στην Βόρεια Ελλάδα. Τα πιο σημαντικά μνημεία είναι το Παλάτι, διακοσμημένο με μωσαϊκά και τοιχογραφίες και ο χώρος ταφής, μερικά εκ των οποίων χρονολογούνται από τον 11ο αιώνα π.Χ. Ένας από τους βασιλικούς τάφους στην Μεγάλη Τύμβο, αναγνωρίστηκε ως ο τάφος του Φιλίππου του Β’ ο οποίος κατέκτησε όλες τις ελληνικές πόλεις-κράτη, χαράσσοντας τον δρόμο για τον γιο του Αλέξανδρο και την εξάπλωση του Ελληνιστικού κόσμου.

15. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΜΥΚΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΙΡΥΝΘΑΣ
(Χρονολογία ένταξης 1999)
15

Οι αρχαιολογικοί χώροι των Μυκηνών και της Τίρυνθας αποτελούν τα επιβλητικά μνημεία των δύο μεγαλύτερων πόλεων του Μυκηναϊκού πολιτισμού, ο οποίος κυριάρχησε στην ανατολική Μεσόγειο από τον 15ο έως τον 12ο αιώνα π.Χ. και διαδραμάτισε ζωτικό ρόλο στην ανάπτυξη του κλασσικού ελληνικού πολιτισμού. Αυτές οι δύο πόλεις συνδέονται με τα Ομηρικά έπη, Ιλιάδα και Οδύσσεια, τα οποία επηρέασαν την ευρωπαϊκή τέχνη και λογοτεχνία για περισσότερες από 3 χιλιετίες.

16. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ (ΧΩΡΑ), ΜΕ ΤΗ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΜΟ
(Χρονολογία ένταξης 1999)
16

Η Πάτμος, στα Δωδεκάνησα, φημίζεται ως το νησί όπου ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος έγραψε το Ευαγγέλιο και την Αποκάλυψη. Ένα μοναστήρι αφιερωμένο στον «αγαπημένο μαθητή» ανακαλύφθηκε στο νησί στα τέλη του 10ου αιώνα. Από τότε είναι τόπος προσκυνήματος και σταθμός της ελληνορθόδοξης μάθησης. Το μοναστηριακό συγκρότημα κυριαρχεί στο νησί. Ο παλιός οικισμός της Χώρας, ο οποίος συνδέεται με αυτό, περιλαμβάνει θρησκευτικά και λαϊκά κτίρια.

17. ΠΑΛΑΙΑ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
(Χρονολογία ένταξης 2007)
17

Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας με τα δύο φρούρια της, το παλαιό και το νέο, και με ίχνη πολλαπλών επιρροών, βρίσκεται στην είσοδο της Αδριατικής Θάλασσας και κατοικείται από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Λόγω της στρατηγικής θέσης της η Κέρκυρα εξελίχθηκε σε σημαντικό λιμάνι που προστάτευε το νησί από τις αλλεπάλληλες πολιορκίες. Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας θεωρείται μία από τις σημαντικότερες οχυρωμένες πόλεις της Μεσογείου.

18. Αρχαιολογικός Χώρος Φιλίππων
(Χρονολογία ένταξης 2016)
18

Οι Φίλιπποι αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους και πληρέστερους αρχαιολογικούς χώρους της Βόρειας Ελλάδας, με πλήθος μνημείων, τα οποία συνδέονται με τη διαχρονική εξέλιξη της πόλης από την ελληνιστική περίοδο μέχρι τα ύστερα βυζαντινά χρόνια. Η στρατηγική της θέση, που διέκρινε ο Φίλιππος Β΄, αναβαθμίζεται με την «Εγνατία Οδό». Μετά τη δραματική μάχη το 42 π.Χ. που καθόρισε την πολιτική ιστορία του ρωμαϊκού κράτους ζει μια περίοδο ακμής ως ρωμαϊκή αποικία (Colonia Augusta Julia Philippensis). Σε αυτό το ζωηρό αστικό κέντρο ήρθε ο Απόστολος Παύλος και ίδρυσε την πρώτη χριστιανική εκκλησία σε ευρωπαϊκό έδαφος το 49/50 μ.Χ., γεγονός που έμελλε να αλλάξει τόσο τη φυσιογνωμία της πόλης, όσο και της ηπείρου. Με την αναγνώριση του Χριστιανισμού και την καθιέρωσή του ως επίσημης θρησκείας του κράτους στην πόλη ιδρύθηκαν επιβλητικοί χριστιανικού ναοί, ένα πανόραμα παλαιοχριστιανικής αρχιτεκτονικής.

ellines.com

Πρωτόκολλο Λονδίνου 1830


kapodistrias

(γιατί οι θυσίες των Ελλήνων έπιασαν τους 2-3 αυτούς αιώνες τόπο-εκεί που έπεσαν νεκροί-) Γράφει η Σοφία Τ.

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΛΟΝΔΙΝΟΥ(1830).

Η 1η διοικητική πράξη που αναγνωρίζει την Ελλάδα ως «κυρίαρχο» και «ανεξάρτητο» (τα εισαγωγικά για τους ιστορικούς, πολιτικούς και οικονομικούς λόγους που ξέρουμε όλοι) κράτος, το οποίο, τότε, θα εκτεινόταν στην γραμμή που ορίζουν οι ποταμοί Αχελώος και Σπερχειός.

Μερικοί άλλοι όροι του Πρωτοκόλλου:

1. Στο νέο κράτος(όχι σχέση με την ετυμολογία της λέξης «κράτος», δύναμη δηλ.) θα περιλαμβάνονταν Σποράδες, Κυκλάδες, Σάμος και πιθανόν η Κρήτη 2. Το καθεστώς του κράτους θα είναι κληρονομική μοναρχία(σχόλιο: κληρονομικώ δικαίω είναι η εξουσία από τότε, με ή χωρίς κορώνες) 3. Ο ετήσιος φόρος υποτέλειας στον Σουλτάνο θα είναι 1,5 εκ. γρόσια

Η διπλωματική αυτή πράξη υπεγράφη στο Λονδίνο από τις Μ. Δυνάμεις Βρετανία, Γαλλία και Ρωσία(οι 3 μεγάλες χριστιανικές αυτοκρατορίες της Ευρώπης ως τον Α’ ΠΠ) και την Βαυαρία(οι πρόγονοι και πρότυπα διοικητών-αντιβασιλέων της γερμανικής κυβέρνησης Merkel). Η Ελλάδα, και πριν από αυτό το Πρωτόκολλο που όριζε, αρχικά την αυτονομία, και μετά την ανεξαρτησία της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ήταν ένα έθνος ΠΛΗΡΩΣ ελεγχόμενο από τις «προστάτιδες» Δυνάμεις μέσω δανείων(ρόλος των Rothschild) με ληστρικούς τοκογλυφικούς όρους(το 1ο δάνειο είχε επιτόκιο 5% και ύψος 60 εκ. χρυσά φράγκα).

Να γιατί ήθελαν μια τέτοια «ανεξαρτησία»:

Το 1841 ο Βρετανός πρεσβευτής στην Ελλάδα sir Edmund Lyons δηλώνει: «Μια πραγματικά ανεξάρτητη Ελλάδα είναι παραλογισμός. Η Ελλάδα μπορεί να γίνει είτε Ρωσική είτε Αγγλική. Και αφού δεν πρέπει να γίνει ρωσική είναι ανάγκη να γίνει Αγγλική».

Τα χρήματα αυτών των δανείων σπαταλιόντουσαν στα ίδια συμφέροντα των ομάδων «εξουσίας» της επαναστατημένης Ελλάδας του 1821-1830, οι οποίες ομάδες ήταν εξαρτημένες από τις Μ. Δυνάμεις(δάκτυλοί τους). Οι «προστάτες» μας, βρέξει χιονίσει, δεν έχαναν τα χρήματά τους (όροι δανείου-παρόμοιος «ειδικός λογαριασμός» με το 2012-).

Έτσι η Ελλάδα χρεοκόπησε ΠΡΙΝ καν ανεξαρτητοποιηθεί, αδυνατώντας να αποπληρώνει τα δάνεια που έπαιρνε για να αποπληρώνει δήθεν τα προηγούμενα(τα δάνεια του 1824-5, σύμφωνα με τον Μανώλη Γλέζο, η Ελλάδα τα πλήρωσε πριν 12 χρόνια). Οι Μ. Δυνάμεις, έδωσαν την «ανεξαρτησία» της στην Ελλάδα, όχι όπως την ποθούσαν οι Έλληνες, και επέλεξαν ΚΑΙ το πολίτευμα(μοναρχία) ΚΑΙ τον μονάρχη, στα μέτρα τους, χωρίς την-περιττή διαχρονικά- άποψη του ελληνικού λαού.

Ο «εκλεκτός» τους ήταν ο Βέλγος πρίγκιπας Λεοπόλδος (μετέπειτα βασιλιάς του Βελγίου), ο οποίος, όμως, αρνήθηκε τον θρόνο. Πριν την επιλογή μονάρχη, ο 1ος κυβερνήτης της Ελλάδας, είχε οριστεί από την Συνέλευση της Τροιζήνας(1827), ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ Ιωάννης Καποδίστριας, ένας πολιτικός με διεθνές κύρος (Υπ. Εξ. του τσάρου 2 φορές), αλλά «ενοχλητικός», γιατί ΑΓΑΠΟΥΣΕ-και οι φιλέλληνες φίλοι του στο εξωτερικό (π.χ. Ελβετία), από την εποχή της Επανάστασης, στην Ιερά Συμμαχία του Clemens Metternich και τις «προστάτιδες» Δυνάμεις.

Ήταν τόσο «ενοχλητικός», που οι άνθρωποι των «προστατών» μας, τον δολοφόνησαν στο Ναύπλιο(πρωτεύουσα της Ελλάδας, μετά την προσωρινή στην Αίγινα), στις09/10/1831, για αντίποινα δήθεν στην φυλάκιση του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Μετά την άρνηση του Λεοπόλδου, οι Μ. Δυνάμεις, έφεραν ως βασιλέα των Ελλήνων, τον ανήλικο τότε πρίγκιπα της Βαυαρίας, Όθωνα, δευτερότοκο γιο του βασιλιά της χώρας, και επέλεξαν ως σύζυγό του την Αμαλία, η οποία ΠΟΤΕ δεν μπόρεσε να αγαπήσει και συνηθίσει την… βάρβαρη Ελλάδα. Μαζί με τον βασιλιά… μας, καθότι ανήλικος, μας φόρτωσαν οι «προστάτες» μας και Αντιβασιλείς Βαυαρούς, που αμέσως έπιασαν δουλειά στην Ελλάδα. Ο ένας είπε το 1835 για τον πλούτο και την οργάνωση του κράτους(σαν να μιλάει σήμερα είναι ο Αντιβασιλέας Mauer, που έκανε παραπάνω έργο σε σχέση με τους «Έλληνες» πολιτικούς).

Πόσο Ανεξάρτητη είναι η Ελλάδα – Πρωτόκολλο Λονδίνου (1830) –

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ το έργο του «Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ» («DASGRIECHISCHE VOLK»)!

«Η Ελλάδα είχε απομείνει ακυβέρνητη και είχε πέσει σε άθλια οικονομική κατάσταση. Δεν υπήρχαν εξάλλου ούτε σχολεία, ούτε δικαστήρια, ούτε στρατός που να πειθαρχεί σε κανέναν, ούτε ναυτικό. Ο λαός, μοιρασμένος σε κόμματα, τρεφόταν μονάχα με το μίσος για τον διπλανό του και ολόκληρη η χώρα βάδιζε γοργά προς την πλήρη αποσύνθεση.

»Έτσι, μόλις αποβιβαστήκαμε, κυκλοφορήσαμε μια προκήρυξη με την οποία ζητούσαμε να μας χαρίσει ο ελληνικός λαός πρώτα απ’ όλα την εμπιστοσύνη του. Κι εμείς έπρεπε να βάλουμε μια τάξη σ’ αυτό το χάος. Να συμφιλιώσουμε τους εχθρούς, να χωρίσουμε όσα στοιχεία ήσαν ασυμβίβαστα μεταξύ τους και να επιβληθούμε σ’ όλο αυτό τον κόσμο με πυγμή και δικαιοσύνη. Ακόμη, να πάρουμε έστω και σκληρά μέτρα, προκειμένου να πραγματοποιηθεί ο σκοπός μας. (σχόλιο: γερμανικό σύστημα). Να οργανώσουμε τα Οικονομικά του τόπου, τη Διοίκηση, τη Δικαιοσύνη, την Εκκλησία, την Εκπαίδευση, το Στρατό, το Ναυτικό, και να βάλουμε θεμέλια γερά πάνω στα οποία να στηριχθεί ο λαμπρός νεαρός Βασιλιάς για να σηκώσει, μόνος του πια, από την 1η Ιουνίου του 1835, το οικοδόμημα της νέας Ελλάδας.

»Ό,τι κι αν κάναμε, ή τουλάχιστον ό,τι κι αν προσπαθήσαμε να κάνουμε, στο σύντομο χρονικό διάστημα που μας δόθηκε, ήταν για το καλό της Ελλάδας. Φυσικά, δεν παραβλέψαμε ποτέ τις τοπικές συνήθειες γιατί μόνο πάνω σ’ αυτές μπορεί να στηριχθεί ένα μελλοντικό οικοδόμημα αλλά και ποτέ μας δεν θελήσαμε να φανταστούμε την Ελλάδα περιορισμένη στα σημερινά της όρια. Και για να την κάνουμε μια μέρα μεγάλη, ξέραμε ότι έπρεπε να στηριχθούμε στο Ελληνικό Έθνος, γιατί χωρίς αυτό, ήταν σα να χτίζαμε χωρίς θεμέλια.

»Η Ελλάδα διαθέτει μεγάλες πλουτοπαραγωγικές πηγές (σχόλιο: δεν υπάρχει πετρέλαιο έλεγε ο ΓΑΠ το 2009, αλλά από το 1952 υπήρχε και μόνο οι Έλληνες δεν ήξεραν τον ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ πλούτο 200 χρόνια τώρα), που αν γίνει η κατάλληλη εκμετάλλευσή τους θα μπορεί να εξασφαλίσει μια σημαντική οικονομική άνοδο. […]

»Για την εκμετάλλευση όμως όλου αυτού του πλούτου, τίποτα δεν έχει γίνει.[…]. Όλη γενικά η οργάνωση έμεινε ελαττωματική, έτσι που όχι μονάχα καμιά οικονομική πράξη δεν μπορεί να ελεγχθεί, αλλά ούτε και προϋπολογισμός να καταστρωθεί».

Οι Αντιβασιλείς πάντως δεν ήταν τόσο φιλέλληνες, παρά το παραπάνω, και λειτουργούσαν αυταρχικά και σπάταλα(όλη η βαυαρική κουστωδία). Έτσι, φθάσαμε σε ένα ακόμα τέλμα και ξεφύγαμε(;) με ένα ανατριχιαστικά παρόμοιο «μνημόνιο», το 1843. Ο λαός, μην αντέχοντας την εξαθλίωση, συγκεντρώνεται, στην νέα πρωτεύουσα του κράτους, την Αθήνα(επελέγη λόγω του παρελθόντος της) και πιο συγκεκριμένα στην πλατεία Ανακτόρων(η σημερινή πλατεία Συντάγματος) και απαιτούσε Σύνταγμα, που θα τιμωρεί καταστάσεις όπως εκείνη που ζούσαν(Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843).

Όμως, στην Ελλάδα, οι συμφεροντολόγοι δοσίλογοι δεν έπαψαν ποτέ, γι’ αυτό όλη η υπόλοιπη πορεία της χώρας ως και την σημερινή κρίση είναι γεμάτη χρέη, άδικο σύρσιμο ουσιαστικά σε 2 Παγκοσμίους Πολέμους, που μπορούσαμε να αποφύγουμε, πολεμικές περιπέτειες με δυτική ανάμειξη, χρέη, σκάνδαλα(από τα Λαυρεωτικά στο Χρηματιστήριο του 1999), δάνεια, δικτατορίες, εξορίες, εγκλήματα κατά του Ελληνισμού απλήρωτα και απαρατήρητα σκόπιμα από τους Ευρωπαίους «εταίρους» και καθόλου εκτιμημένα(μάλλον ζηλεύουν), εκμετάλλευση πλούτου και ασυδοσία «τζακιών»(η οικογενειοκρατία δεν ήταν μόνο με κορώνα στολισμένη στην Ελλάδα)… Γενικά, όλη η ιστορία των τελευταίων 200 ετών, είναι μια Ιστορία όπου ο λαός μόνος ξεπερνά δυσκολίες, ανυπέρβλητες φαινομενικά, προερχόμενες από ηγέτες που θέλουν την εξαφάνισή μας(δεν μας σόκαρε, το περιμέναμε, η νυν καγκελάριος Merkel να θέλει την εξαφάνισή μας).

Ιδού συνοπτικά πώς ρυθμίστηκε το θέμα της «τύχης» της Ελλάδας μετά την Επανάσταση

Μετά την αναγνώριση της Ελλάδας ως κράτους ανεξάρτητου και κυρίαρχου, όπως ορίστηκε με το Πρωτόκολλο της Aνεξαρτησίας (22-01/03-02/1830), 2 βασικά ζητήματα παρέμεναν σε εκκρεμότητα: ο καθορισμός των συνόρων και το πρόσωπο του ηγεμόνα.

Σε ό,τι αφορά το 2ο ζήτημα, το οποίο ανέκυψε ξανά μετά την παραίτηση του Λεοπόλδου του Saxe-Coburg από τον ελληνικό θρόνο(09/21-05-1830), οι 3 Δυνάμεις κατέληξαν στον Όθωνα, δευτερότοκο γιο του Λουδοβίκου A’ της Βαυαρίας. Η επίσημη αναγόρευση του Όθωνα ως βασιλιά της Ελλάδας, ενός κράτους ανεξάρτητου που τέθηκε σε καθεστώς εγγύησης από τις 3 Δυνάμεις, οριστικοποιήθηκε με τη Συνθήκη του Λονδίνου(25/04-07/05/1832). Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία θα εγγυόνταν δάνειο 60 εκ φράγκων.

H επιλογή του Όθωνα επικυρώθηκε τυπικά από την ελληνική πλευρά (Iούλιος 1832). Ανοιχτό έμενε το θέμα του συντάγματος στο οποίο αντιτίθεντο ιδίως Pωσία, Γαλλία και ο Λουδοβίκος Α’. Σύνταγμα δε δόθηκε και το θέμα αυτό έμελλε να αποτελέσει βασικό σημείο τριβής ανάμεσα στο Παλάτι και τις πολιτικές δυνάμεις, ιδίως την 1η δεκαετία του νεοσύστατου ελληνικού κράτους(1833-43). Σε ό,τι αφορά τα σύνορα, ο τελικός διακανονισμός επιτεύχθηκε ύστερα από αρκετές παλινωδίες, με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου(Αύγουστος 1832).

Οι 3 εγγυήτριες Δυνάμεις και η Οθωμανική Αυτοκρατορίας είχαν υπογράψει(09/21-07-1832) τη Συνθήκη της Kωνσταντινουπόλεως(Caleder Köşk). Μ’ αυτή οριζόταν ότι τα ΒΔ σύνορα του ελληνικού κράτους θα βρίσκονταν στον Αμβρακικό κόλπο.

Σε ό,τι αφορά τα ΒΑ σύνορα, δηλ. την περιοχή Β του ποταμού Σπερχειού όπου η πόλη της Λαμίας, δεν πάρθηκε καμιά απόφαση και το θέμα παραπέμφθηκε σε νέα διάσκεψη στο Λονδίνο. Αποτέλεσμα αυτής: το Πρωτόκολλο (18/30-08/1832).

Με αυτό επιδικαζόταν στο ελληνικό κράτος η περιοχή της Λαμίας και έτσι τα ελληνο-οθωμανικά σύνορα ορίζονταν μεταξύ των κόλπων Αμβρακικού και Παγασητικού. Επιδικάστηκε το ποσό των 40 εκ γροσίων ως αποζημίωση προς την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενώ απορρίφθηκε το αίτημα Σαμιωτών και Κρητικών να ενταχθούν στο ελληνικό κράτος. Η επακριβής χάραξη των συνόρων ολοκληρώθηκε το Νοέμβριο και έγινε αποδεκτή από την Οθωμανική Αυτοκρατορία(μέσα Δεκεμβρίου 1832). Ένα περίπου μήνα αργότερα (τέλη Ιανουαρίου 1833) ο Όθωνας και η συνοδεία του έφταναν στο λιμάνι του Ναυπλίου, της πρωτεύουσας του πρώτου ελληνικού κράτους.

diadrastika.com

katohika.gr

Το διαβάσαμε από το: Πόσο Ανεξάρτητη είναι η Ελλάδα – Πρωτόκολλο Λονδίνου (1830) http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2016/09/1830.html#ixzz4KuHSmsAR

Πρόβες εμφυλίου για να μην φύγει η Βρετανία από ΕΕ


Εικόνα Χουντα Σαμαρας1
Του Δημήτρη Καζάκη, γγ Ε.ΠΑ.Μ.

Όσοι θέλουν να φύγουν από την ΕΕ είναι λαϊκιστές, ακροδεξιοί, εθνικιστές, φασίστες, ρατσιστές! Είναι γενικά τα τρία κακά της μοίρας τους! Έτσι μας λένε οι μοιρολογίστρες του νεοναζιστικού μορφώματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα, ο τωρινός πρόεδρος της Γερμανίας, Γκάουκ, ο οποίος αναπολεί το αυτοκρατορικό μεγαλείο της Γερμανίας προ του πολέμου, δήλωσε ότι «απορεί» για το πώς είναι δυνατόν οι λαοί να προτιμούν το έθνος κράτος από τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς. Έλα ντε, τα παλιοεθνίκια!

Κανέναν βέβαια δεν ενοχλεί το γεγονός ότι το βρετανικό κατεστημένο αξιοποιεί με τον χειρότερο τρόπο του Σκωτσέζους εθνικιστές και τους εθνικιστές του Σιν Φέιν της βόρειας Ιρλανδίας προκειμένου να δημιουργήσει την εικόνα διάλυσης του Ηνωμένου Βασιλείου. Βλέπετε, αυτοί οι εθνικιστές δηλώνουν υπέρ της ΕΕ και επομένως είναι από του καλούς.

Η κρατούσα τάξη στη Βρετανία έχει τρομάξει τόσο πολύ μ’ αυτή την ψήφο υπέρ του Brexit, που δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει στην ίδια τη χώρα της τις ίδιες τεχνικές διαίρει και βασίλευε, τις οποίες έχει χρησιμοποιήσει κατά κόρο στις αποικίες της. Όποτε πλησίαζε η ώρα της απελευθέρωσης των αποικιών τους, οι Βρετανοί αποικιοκράτες φρόντιζαν να χρησιμοποιήσουν εθνικιστικά και φυλετικά πάθη – τεχνητά ή υπαρκτά – προκειμένου να μην επιτρέψουν τη συγκρότηση ενιαίου έθνους κράτους.

Το έκαναν σχεδόν παντού. Από την Ινδία και την Αφρική, έως την Κύπρο. Με τον τρόπο αυτόν οδηγούσαν στο φυλετικό κομμάτιασμα της χώρας υπό τη μορφή «ομοσπονδίας», προκειμένου είτε να παραμείνουν ως «εγγυήτρια δύναμη», είτε να έχουν το δικαίωμα παρέμβασης στο όνομα της ομαλότητας και της ειρήνης. Η τεχνική αυτή άναψε στις περισσότερες χώρες τον πόλεμο – εμφύλιο και μη – που διατηρείται έως και τις μέρες μας.

Το ίδιο επιχειρούν τώρα και στη Βρετανία. Βάζουν το εθνικιστικό κόμμα της Σκωτίας και το Σιν Φέιν, που κυριαρχούνται όχι απλά από εθνικιστική υστερία, αλλά από φυλετισμό, να εκβιάσουν τις καταστάσεις και να δημιουργήσουν εικόνα διάλυσης. Τώρα γίνεται φανερός ο σκοπός του Σκοτσέζικου δημοψηφίσματος το 2014 από τον Κάμερον και οι πρόσθετες εξουσίες που η κυβέρνησή του παραχώρησε στο επιλεγόμενο κοινοβούλιο της Σκωτίας.

Η πρόθεση δεν ήταν ο αποχωρισμός της Σκωτίας, αλλά η πολιτική επικράτηση των φυλετιστών και εθνικιστών του Scottish National Party (SNP), τους οποίους ελέγχει απόλυτα το City και το βρετανικό κατεστημένο. Με τον τρόπο αυτό κατόρθωσε ο Κάμερον να αποτρέψει την ορμητική είσοδο στο κοινοβούλιο του UKIP στις εκλογές του 2015. Το SNP πήρε μόλις το 4,7% των ψήφων, αλλά αναδείχθηκε τρίτο σε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση με 56 έδρες στο κοινοβούλιο επειδή επικράτησε σ’ όλες τις κομητείες της Σκωτίας. Αντίθετα, το UKIP μπορεί να ήρθε τρίτο κόμμα με 12,6% των ψήφων, όμως πήρε μόλις 1 έδρα.

Τώρα έβαλαν του Σκωτσέζους εθνικιστές να απειλούν με αποχώρηση από το Ηνωμένο Βασίλειο, ώστε η Σκωτία να παραμείνει στην ΕΕ. Αν τυχόν και συμβεί κάτι τέτοιο, θα το πληρώσει ακριβά ο Σκωτσέζος εργαζόμενος. Θα χάσει ακόμη και τα ελάχιστα που του έχουν απομείνει εφαρμόζοντας τις οδηγίες της ενιαίας αγοράς και κοινοτικών κεκτημένων. Η Σκωτία μπόρεσε να κρατήσει καλύτερο επίπεδο δημόσιων υπηρεσιών, χαμηλότερο επίπεδο ιδιωτικοποιήσεων λόγω του ειδικού καθεστώτος εντός του Ηνωμένου Βασιλείου.

Μια Σκωτία εκτός Ηνωμένου Βασιλείου και εντός ΕΕ δεν θα κρατήσει για πολύ. Πολύ σύντομα θα αναγκαστεί να υιοθετήσει και το ευρώ. Ειδικά, αν το City μεταφερθεί εκεί, όπως κινδυνολογούν ορισμένοι. Και τότε θα απολαύσουν οι Σκωτσέζοι – πρωτίστως οι εργαζόμενοι – την κατάσταση που απολαμβάνουμε κι εμείς εδώ στην Ελλάδα.

Στην πράξη τόσο οι Ιρλανδοί εθνικιστές, όσο και οι Σκωτσέζοι εθνικιστές αποδεικνύονται για μια ακόμη φορά καλοί πελάτες της Γερμανικής Ευρώπης. Το ίδιο έκαναν και κατά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο, όπου στο όνομα του αγώνα κατά της κυριαρχίας των Άγγλων υποστήριξαν – συχνά έμπρακτα – τους ναζί. Τους αρκούσε που οι ναζί τους είχαν υποσχεθεί «ανεξαρτησία» στην Ενωμένη Ευρώπη που οικοδομούσαν καίγοντας και σφάζοντας.

Σήμερα, βέβαια, λειτουργούν όχι μόνο υπέρ της νεοναζιστικής ΕΕ, αλλά και σε στενή συνεργασία με το βρετανικό κατεστημένο που δεν θέλει με τίποτε τη Βρετανία εκτός ΕΕ. Έστω κι αν διακινδυνεύουν μ’ αυτόν τον τρόπο να σπρώξουν ολόκληρη τη χώρα σε εμφύλιο και διάλυση. Όπως ακριβώς έκαναν για δεκαετίες οι βρετανοί αποικιοκράτες με τις αποικίες τους, προκειμένου να μην αποκτήσουν ποτέ αληθινή εθνική και λαϊκή κυριαρχία.

ΠΗΓΗ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ
teleytaiaexodos.blogspot

Η εξήγηση γιατί ψήφισαν Brexit

images

Στα «ψιλά» έχει περάσει το σχόλιο του Βρετανού πολίτη Τζάθαν Σμιθ (Jathan Smyth), 29 ετών, ο οποίος εξήγησε γιατί ψήφισε υπέρ του BREXIT απαντώντας στη «λάσπη» περί ακροδεξιάς και ξενοφοβίας.

«Τζάθαν Σμιθ. Είμαι 29, με ΙQ πάνω από 145. Δεν έχω ψηφίσει ποτέ μου κανένα πολιτικό κόμμα, δεν είμαι θρησκευόμενος και αγαπώ κάθε άνθρωπο στον πλανήτη εκτός κελιού φυλακής.
Τώρα, μετά που ψήφισα ΕΚΤΟΣ, έγινα 30 ετών, το IQ μου έπεσε κατακόρυφα, έγινα δεξιός εθνικιστής, χριστιανός και ξενοφοβικός ρατσιστής σύμφωνα με κάποιους που ψήφισαν την παραμονή.
Δεν ψήφισα επειδή πιστεύω στη μία πλευρά ή στην άλλη.
Δεν ψήφισα επειδή μισώ τον Ντέιβιντ Κάμερον ή γιατί θέλω να δω τον Μπόρις Τζόνσον ή τον Νάιτζελ Φάρατζ ή οποιονδήποτε άλλο να γίνεται πρωθυπουργός.
Δεν ψήφισα επειδή θέλω να διώξω τους εκπληκτικούς και σκληρά εργαζόμενους μετανάστες από αυτή τη χώρα.
Δεν ψήφισα για να μπορέσουμε να πούμε στον υπόλοιπο κόσμο και στην Ευρώπη να πάει να γ@μηθεί.
Ψήφισα επειδή πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει το δικαίωμα για μια εκλεγμένη, υπεύθυνη και υπόλογη εκπροσώπηση για τη χώρα του.
Ψήφισα για την ελπίδα ότι η Ευρώπη και η Βρετανία μπορούν με ό,τι απέμεινε από τις εθνικές τους ταυτότητες και ιδιαιτερότητες να εργαστούν από κοινού ως μεγάλα αυτόνομα έθνη, αντί να είναι μια ομογενοποιημένη ομάδα όμοιων ανθρώπων, των οποίων η μόνη διαφορά μεταξύ τους θα είναι ποιος έχει χρήματα και ποιος θα ικετεύει για ψίχουλα από τους μη εκλεγμένους, τζάμπα μάγκες, υποκριτές δικτάτορες που κάνουν κουμάντο στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

ΠΗΓΗ: scoops
teleytaiaexodos.blogspot.gr

Η αλλαγή του τόνου στην Ελληνική Γλώσσα


1

Tου Αντωνίου Α. Αντωνάκου, Καθηγητού – Κλασσικού Φιλολόγου, Ιστορικού – Συγγραφέως

Η ελληνική γλώσσα λειτουργούσε ανέκαθεν με αυστηρούς κανόνες. Όταν όμως επεβλήθη αυτή η διαστρεβλωμένη εκτρωματική «δημοτικιά», η οποία ειρήσθω εν παρόδω ουδεμία σχέση έχει με την αληθινή γλώσσα του λαού, την πραγματική δημοτική, με τις αρχαιοελληνικές ρίζες, την γ΄ κλίση της, την ορθογραφία της, τις προθέσεις της κ.λπ., αυτό άλλαξε.
Καταργήθηκαν γραμματικά μέρη αλλά και τμήματα των μερών τού λόγου, καταστρατηγήθηκαν και άλλαξαν γραμματικοί κανόνες, διαστρεβλώθηκαν ορισμοί και στοιχεία! Και μαζί με όλα αυτά, επεβλήθη και ο τονισμός τής προπαραλήγουσας. Έτσι, αφού βρήκαμε αλάτι, ας ρίξουμε και στα λάχανα, όπως λέει κι ο λαός μας.

Όπως, λοιπόν συμβαίνει με ο,τιδήποτε νέο και «προοδευτικό», ο τονισμός αυτός έγινε της μόδας, οπότε δεν άργησε να έλθει και η κατάχρηση. Τα πάντα τονίζονταν στην προπαραλήγουσα, ακόμη και όταν δεν έπρεπε. «Ολύμπια» αντί «Ολυμπία», «άνηκε» αντί «ανήκε» κ.λπ. Η γλώσσα έγινε πραγματική κωμωδία. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο μεγάλος και ευφυέστατος δάσκαλος Ν. Μέρτζος, όταν πήγαινε κάποιος νέος δημοσιογράφος για συνέντευξη ή «ρεπορτάζ», τον ρωτούσε. «Εσύ τώρα είσαι “δημοσιογράφος” ή “δημοσιόγραφος”, θέλοντας από την θέση τού τόνου να αποκαλύψει την … γλωσσική κατάρτιση του νέου.
Θυμήθηκα ακόμη, με αφορμή αυτό, τα γέλια που κάνουμε κάθε φορά που βλέποντας την περίφημη κωμωδία «μιας πεντάρας νειάτα», ακούμε τον κινηματογραφικό πατέρα τής Έλλης Φωτίου, Νικήτα Πλατή, ο οποίος υπεδύετο τον μπουζουξή Τσεβά, να δηλώνει στον ερωτευμένο Στέφανο Ληναίο ότι θα του παίξει ένα τραγούδι να του ανακουφίσει τον ερωτικό πόνο. Θα σου παίξω, του λέει, τον «ανθρακώρυχο». Κι όταν τον διόρθωσαν ότι το σωστό ήταν «ανθρακωρύχος», τους είπε το αμίμητο… «Ανθρακώρυχος» κύριοι, έχει μεγαλύτερο … βάθος!

Αυτά τα ολίγα για το πού μπορεί να φθάσει η ανεξέλεγκτη χρήση τής αλλαγής τού τόνου. Στην ελληνική γλώσσα μας όμως, όταν δεν επεμβαίνουν οι βίαιοι νόμοι, που καταργούν κανόνες και κλίσεις, διαστρεβλώνουν τονισμούς και αλλοιώνουν λεκτικούς τύπους, η αλλαγή τονισμού λειτουργεί ως δείκτης τής αλλαγής τής εννοίας τής λέξεως. Ας εξετάσουμε, λοιπόν, λίγο αυτό το σημαντικό φαινόμενο!

Ο τόνος κατά το λεξικό τού Ησυχίου είναι «έντασις, ισχύς, δύναμις». Και η δύναμη αυτή φαίνεται από την θέση που τίθεται ο τόνος μέσα στην λέξη. Πράγματι από την εξέταση της Ελληνικής γλώσσης διαπιστώνουμε ότι «ο τονισμός τών λέξεων σε πολλές και ουσιώδεις περιπτώσεις αλλάζει την έννοιά τους, δίνοντας αναλόγως την θετική ή αρνητική έννοια».

Είναι γνωστόν, παραδείγματος χάριν, (και αυτή η παρατήρηση συμπληρώνει την αμέσως προηγούμενη) ότι η λέξη «έργον» συντιθέμενη με ένα συνθετικό αποδίδει ιδιότητα δημιουργώντας την κατάληξη «-ουργός». Και εδώ έρχεται το μεγαλείο τής Ελληνικής, η οποία προστάζει: Εάν το έργο είναι για το καλό των ανθρώπων, τότε η λέξη τονίζεται στην λήγουσα, και παίρνει οξεία, όπως “μελισσουργός”, “σιδηρουργός”, “χειρουργός”, “μουσουργός”, “ιερουργός”, κ.λπ. Όταν όμως το έργο ήταν προς βλάβη τού ανθρώπου, τότε σιγά σιγά ο τόνος μετεφέρθη από την λήγουσα στην παραλήγουσα, και από οξεία έγινε περισπωμένη. Π.χ. “κακούργος”, “πανούργος”, “ραδιούργος” [ραδιούργον μηχανάς κατασκευάζοντα (Σχολιαστής Σοφοκλέους)]. Γι’ αυτό τον λόγο π.χ. δεν πρέπει να αποκαλούμε ανεξέλεγκτα έναν γιατρό «χειρούργο» αλλά «χειρουργό»! Διότι «χειρουργός» είναι ο καλός γιατρός, ο οποίος κάνει το καλό έργο, την καλή εγχείρηση επ’ ωφελεία τού ασθενούς, ενώ «χειρούργος» είναι ο γιατρός που δεν προσέχει πάντοτε, αυτός που σε κάποιες περιπτώσεις ο θυμόσοφος λαός μας αποκαλεί «χασάπη»!

Ο τρόπος αυτός τού τονισμού συνεχίσθηκε και στην ρωμαϊκή περίοδο. Και θα αναφέρω ένα ακόμη παράδειγμα. Η λέξη «rufus» στα λατινικά σήμαινε «αυτόν πού έχει το χρώμα τής φωτιάς», δηλαδή τον κοκκινοπρόσωπο. Οι Ρωμαίοι μάλιστα, οι οποίοι έβαζαν συχνά κάποιο παρατσούκλι στα ονόματα τους [π.χ. Μάρκος Τούλιος Κικέρων (=Ρεβύθης)], πρόσθεταν και το προσωνύμιο «Ρούφος». συχνά στα ονόματα τους. Έτσι έχομε Κούρτιο Ρούφο, Ρουτίλιο Ρούφο, Σουλπίκιο Ρούφο κ.λπ.

Κατά την εποχή τού σπουδαίου Ρωμαίου αυτοκράτορος της δυναστείας τών Αντωνίνων, Τραϊανού, στα 98-117 μ.Χ., ζούσε στην ελληνική πόλη Έφεσο της Μικράς Ασίας ένας γιατρός πού είχε το όνομα Ρούφος. Ήταν πράγματι ένας εξαίρετος γιατρός, ο οποίος έγραψε πολλά ιατρικά συγγράμματα και διεκρίθη στην ειδικότητα του.

Τόσο διάσημος μάλιστα υπήρξε ο γιατρός αυτός, πού οι μαθητές του δεν ονομάζονταν γιατροί, όπως οι άλλοι συνάδελφοί τους, αλλά η ειδικότης τού επαγγέλματός τους πήρε το όνομά της από τον σπουδαίο δάσκαλό τους. Έτσι αυτοί απεκαλούντο «Ρουφιανοί γιατροί» ή απλώς «Ρουφιανοί». Διακρίθηκαν κι εκείνοι, όπως και ο δάσκαλός τους ο Ρούφος στο ιατρικό τους λειτούργημα! Εξ άλλου «μ’ όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις»!

Ωρισμένοι από αυτούς, όμως, παρασυρμένοι από την ανθρώπινη φύση τους, πρόδιδαν το λειτούργημά τους, διότι, λόγω της φύσεως αυτού, ήσαν σε θέση να μαθαίνουν πολλά μυστικά τών γυναικών, τις οποίες είχαν πελάτισσές τους. Έτσι μερικοί ασυνείδητοι απ’ αυτούς κάποιες φορές τις εξεβίαζαν και, ξεχνώντας την επιστημονική απο­στολή, την ιατρική δεοντολογία και τον όρκο τους, ανακατεύονταν σε υποθέσεις πού δεν είχαν καμμία σχέση με την επιστήμη τους. Έτσι, ή λέξη «Ρουφιανός», κατά την συνήθη τακτική τής ελληνικής γλώσσης, με ένα ανέβασμα του τόνου στην παραλήγουσα, πήρε την κακή – αρνητική σημασία με την οποία την χρησιμοποιούμε σήμερα, δηλαδή «ρουφιάνος».

Η αναβίβαση τού τόνου, όμως, δεν δίνει μόνο την θετική ή αρνητική έννοια, την καλή ή την κακή σημασία αλλά διαφοροποιεί και την τελειότητα από κάτι το κοινό! Ας παρατηρήσουμε, για παράδειγμα, λίγο την λέξη «Λυκούργος», η οποία προέρχεται με την σειρά της από τις λέξεις λύκη (=φως) + έργον. Η λέξη αυτή τονίζεται στην παραλήγουσα. Από την «λύκη» μάλιστα, προέρχεται και η λέξη «λυκόφως», όπως και η λέξη «αμφιλύκη». [Λύκη το φως. Αμφιλύκη, η μήποτε πεφωτισμένη νυξ, ο βαθύς όρθρος. (Ετυμολογικό Γουδιανό Λεξικό)]. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ο Λυκούργος είχε όνομα αρνητικό. Απλώς, ο τρόπος αυτός τού τονισμού, συνεχίσθηκε και σε έναν άλλο τομέα. Όχι μόνο σε αυτόν της αλλαγής μιας θετικής εννοίας σε αρνητική αλλά και σ’ αυτόν της διαφοροποίησης, μιας ιδιαίτερης λέξης, που απεδίδετο σε κάποιον από μία άλλη που διεχώριζε τους υπολοίπους.

Παρατηρούμε, ακόμη, ότι η λέξη «Λυκούργος», που σημαίνει «τον πράττοντα το έργο του φωτός» τονίζεται στην παραλήγουσα, διότι θεωρητικά το αληθινό έργο τού φωτός, εφ’ όσον ο ίδιος ο Θεός είναι Φώς, μόνον η Θεία Δύναμις θα μπορούσε να το πράξει, δηλαδή μόνον η Θεία Δύναμις, ο Θεός, θα μπορούσε να είναι Λυκουργός. Ο άνθρωπος, επομένως, επειδή δεν είναι θεός, θα φέρει αναγκαστικά το όνομα «Λυκούργος», για να μη ταυτισθεί με το «θείο» και να διαχωρίζεται απ’ αυτό.

Κατ’ επέκτασιν δε τούτου, ο,τιδήποτε συνδέεται με το καλό, με μοναδικό τρόπο θα τονισθεί στην λήγουσα. Π.χ. ο (Ιησούς) Χριστός, που είναι η προσωποποίηση του καλού τονίζεται στην λήγουσα. Όποιος όμως έχει το όνομά Του ονομάζεται Χρίστος, επειδή δεν μπορεί να ταυτισθεί με το απόλυτο καλό. Κατά τον ίδιο τρόπο και για την ίδια αιτία χαρακτηρίζονται και ονόματα αποδιδόμενα σε ιδιότητες του Θεού. Ο Θεός π.χ είναι Λαμπρός, μέχρι σήμερα όμως όσοι θέλουν να έχουν στο όνομά τους αυτή Του την ιδιότητα, φέρουν το όνομα «Λάμπρος». Το σύμβολο, ακόμη, του Χριστού είναι ο Σταυρός. Οι φέροντες, όμως, αυτό το χαρακτηριστικό αποκαλούνται με το όνομα «Σταύρος»!

Ας κλείσουμε, όμως, το σημερινό μας άρθρο με μία σκέψη, η οποία εκ πρώτης όψεως θα μας κάνει να ευθυμήσουμε, αν όμως την εξετάσουμε προσεκτικώτερα θα δούμε ότι υπάρχουν στοιχεία αληθείας και αν η γλώσσα λειτουργούσε αβίαστα και όχι μέσω νόμων, ίσως να είχαμε άλλα αποτελέσματα. Υπάρχει, λοιπόν, μία βαρύγδουπη λέξη, στην ελληνική γλώσσα. Είναι η λέξη «υπουργός». Εκ προοιμίου, όταν δημιουργήθηκε αυτή η λέξη, τής εδόθη ο τονισμός τής ληγούσης, διότι ο δημιουργός αυτής δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι η λέξη «υπουργός», που στην κλασσική ελληνική γλώσσα σημαίνει τον υπηρετούντα κάποιον, τον “βοηθό” (προέρχεται εκ του «υπο-εργός») θα κατέληγε να έχει αρνητική σημασία. Αναφέρω μία από τις εκατοντάδες παραπομπές της λέξεως που πιστοποιούν την θετική και μόνο σημασία της. Στα «Σχόλια στον Πίνδαρο», (2,1,12.) π.χ. αναφέρεται ότι «αναξιφόρμιγγες ήγουν άνακτες της φόρμιγγος· υπουργός γαρ η φόρμιγξ των ύμνων και προς αυτούς αυτή αρμόζεται». «Η φόρμιγξ λοιπόν είναι βοηθός των ύμνων».

Η σημασία λοιπόν τής λέξεως προκύπτει από τους υπουργούς ως βοηθούς. Βεβαίως δεν εννοεί βοηθούς στο “μαζί τα φάγαμε” αλλά βοηθούς στην επίλυση των προβλημάτων τού λαού, λόγω των γνώσεων, του ήθους και της αποφασιστικότητας, που πρέπει αυτοί να έχουν!

Με τα τόσα όμως που έχουμε δει για υπουργούς που έκλεψαν τα χρήματα του ελληνικού λαού, παίρνοντας μίζες, για προσωπικό όφελος, και μάλιστα με νόμο «περί ευθύνης» τους, που στην πράξη τούς απαλλάσσει πάσης ευθύνης, πρέπει να διαφοροποιηθούν αυτοί από τους άλλους, τους καλούς υπουργούς, που κάνουν πραγματικά καλό έργο. Κι οι δεύτεροι μεν να αποκαλούνται «υπουργοί», διότι το έργο τους αποβαίνει επ’ ωφελεία του λαού. Εκείνοι όμως, οι άλλοι, οι κλέφτες, πρέπει να λέγονται «υπούργοι»! Ίσως έτσι, διά της γλώσσης αποκατασταθεί και μία ηθική δικαιοσύνη. Να χαρακτηρίζονται οι κλέφτες και ταυτοχρόνως να διαφοροποιούνται από τους καλούς με μία απλή αλλαγή τού τονισμού τής λέξεως.

filonoi.gr

Το διαβάσαμε από το: Ἡ ἀλλαγὴ τῆς θέσεως τοῦ τόνου στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, καὶ ἡ δημιουργία θετικῆς ἤ ἀρνητικῆς ἔννοιας. http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2016/03/blog-post_7958.html#ixzz44BxaW51H

Εγώ και η Πατρίδα


ΠΑΤΡ
Τι είναι η Πατρίδα;
Η Πατρίδα είναι σαν ένα μεγάλο δέντρο που απαρτίζεται από:
– Την Εθνική Ιστορία μας
– Την Εθνική Γλώσσα μας
– Τους τάφους και τη μνήμη των Προγόνων μας
– Το Έδαφος που πατούμε εμείς και τα παιδιά μας
– Την Θάλασσα που κολυμπάμε εμείς και τα παιδιά μας
– Τον Αέρα που αναπνέουμε εμείς και τα παιδιά μας
– Το Σπίτι που γεννηθήκαμε
– Την Οικογένειά μας και τους γειτόνους μας.
Ώστε, όλοι εμείς και η Πατρίδα μας είμαστε Ένα. Εμείς, τα παιδιά μας, ο Γεωγραφικός χώρος, η Γλώσσα μας και η Ιστορία μας είμαστε Ένα.
Μόνο με πολλά ξύλα μαζί ανάβει ένα τζάκι γιατί το ένα κομμάτι ζεσταίνει τ’ άλλο. Χωρίς την ομάδα που είναι η Πατρίδα δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουμε να υπάρχουμε.

Η Νέα Τάξη

– Απ’ ότι απαρτίζει την Πατρίδα, δεν είναι κάτι που η Νέα Τάξη δεν έχει με σχέδιο διαβρώσει. Για δεκαετίες τώρα, μέσα από ανθέλληνες ηγέτες υποσκάπτουν την Πατρίδα μας και με δόλο μάς την διαλύουν και μας την αποσπούν.
– Μάς θέλουν απάτριδες. Να μην έχουμε “πού την κεφαλήν κλείναι” …δηλαδή γίνεται μια Γενοκτονία.
Είμαστε σαν ένας δύτης σφουγγαράς που σταδιακά του στενεύουν τον σωλήνα του οξυγόνου… Και ακόμα συνεχίζουμε να απέχουμε από κάθε ενέργεια απόσπασης και αποσόβησης… Και συνεχίζουμε να ελπίζουμε ότι η σωτηρία θα βγει μέσα από το κουτί της Τηλεόρασης…

– Ας στρίψουμε το κεφάλι μακριά από το χαζοκούτι για να δούμε καθαρά:
Δεν μας θέλουν να υπάρχουμε… (τι είναι 10 εκατομμυριάκα μπροστά σ’ αυτά που αφάνισαν τις δεκαετίες του 1910 και1940;;;)

Η Πατρίδα είναι μια Ιστορία, της οποίας αναλαμβάνουμε την ευθύνη και παίρνουμε μαθήματα προς μίμησιν η αποφυγήν.
Ενεργούμε ο καθένας μας και όλοι μαζί: Ό,τι καλό να βελτιώνουμε και ό,τι κακό να απορρίπτουμε.

Τώρα στη μεγάλη κρίση, για να επιζήσει η Πατρίδα, ο Έλληνας έχει χρέος να διοχετεύει προσοχή και αγάπη προς την Πατρίδα και όχι στο Εγώ (Φιλοπατρία). Δέκα εκατομμύρια Εγώ ξεχωριστά σαν μικρά κλαδιά τα παίρνει ο άνεμος, αλλά ένα μεγάλο Δέντρο στέκει σταθερά.
Όλα τα έθνη για να προοδεύσουν πρέπει να βαδίσουν εμπρός, πλην των Ελλήνων που, λόγω του ανεξάντλητου Ιστορικού πλούτου των, πρέπει να στραφούν πίσω. Σωτήριες ιδέες για “λύση” υπάρχουν μόνο στην Ιστορία μας.
Πατρίδα δεν είναι το κράτος
Το κράτος δεν είναι πατρίδα. Το κράτος είναι απλώς ένα σύστημα διαχείρισης της κοινωνίας που αλλάζει ανάλογα με τα πρόσωπα τα οποία εντελώς πρόσκαιρα και συγκυριακά το στελεχώνουν.
Το κράτος πιθανόν να είναι δίκαιο ή άδικο, ικανό ή ανίκανο, αφερέγγυο, αυταρχικό και σπανίως στοργικό, να δέρνει τους συνταξιούχους, να μη σέβεται ζώντες και τεθνεώτες, να μεροληπτεί, να ψεύδεται, να εξαπατά, να χρηματίζεται, να τρομοκρατεί.
Η πατρίδα είναι κάτι ακλόνητο, βαθύ και καθοριστικό για τον άνθρωπο. Η πατρίδα είναι η πανάρχαιη γειτονιά μας στον κόσμο.
Η πορεία ενός έθνους δεν καθορίζεται από ευκαιριακά συμφέροντα και ανεπαρκείς ηγεσίες. Περιλαμβάνεται στις θυσίες των νεκρών μας, στο παρόν το δικό μας και στο μέλλον αυτών που έρχονται.

Τα κυριαρχικά μας δικαιώματα μπορεί να τα χάσουμε μόνο μετά από στρατιωτική ήττα, ουδείς από τους κρατούντες νομιμοποιείται να τα παραχωρήσει σε διαπραγματεύσεις.
Η εθνική επιβίωση είναι υπεράνω ιδεολογιών, ταξικών διαφορών, προσωπικών αδικιών και συμφερόντων.

Όποιος μιλάει για ελευθερία και ανεξαρτησία χωρίς να είναι έτοιμος να ματώσει είναι απατεώνας. Ούτε το δικαστήριο της Χάγης ούτε οποιοσδήποτε άλλος διεθνής οργανισμός μπορεί να αποφανθεί αν επιτρέπεται να αναπνέουμε ακόμη τον αέρα της πατρίδας μας ή αν η Θράκη, η Κύπρος και τα νησιά είναι δικά μας.

Η αλήθεια είναι μία και πανάρχαιη: Δικό σου είναι μόνο αυτό που μπορείς να προστατεύσεις.

Δημοσιεύεται στο βιβλίο του «Ημών των Ιδίων»

ΠΗΓΗ:frixos-words
teleytaiaexodos.blogspot