Κυρίες και Κύριοι …..Ιδού


1

Ουδόλως…γιγνώσκω κατά πόσον η Ελληνική Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να δια-πραγματευτεί σκληρά και έντιμα (η λέξη έντιμη διαπραγμάτευση εντός του Ευρώ ηχεί μάλλον, ως ανέκδοτο) το μέλλον της χώρας. Ομοίως, δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω το κατά πόσον η εν λόγω Κυβέρνηση ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ
κονταροχτυπιέται τόσο με τους αλλότριους τοκογλύφους, όσο και με τους εγχώριους υπο-τακτικούς τους, (Σαμαράς, Φώφη και Μπομπολάκης) οι οποίοι έχουν πάει και αυτοί στις Βρυξέλλες για να κλάψουν τον…μακαρίτη, σκυλεύοντας το πτώμα του! (δηλαδή την καρέκλα της εξουσίας) Το μόνο, που ξέρω είναι, ότι διαθέτω αρκετές…ήδη εκπεφρασμένες απορίες, μερικές εκ των οποίων θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας:

1) Χρειάζεται να δουλεύεις για την…NASA για να αντιληφθείς, ότι οι εκπρόσωποι των Ευρωπαϊκών (όχι κρατών-εθνών) εταιρειών ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ να βρεθεί λύση στο Ελληνικό ζήτημα και ότι το μόνο, που διαπράττουν είναι να τορπιλίζουν κάθε προσπάθεια διαπραγμάτευσης, απορρίπτοντας κάθε ισοδύναμη Ελληνική πρόταση, ούτως ώστε να πριονίζουν κάθε δευτερόλεπτο όλο και περισσότερο την καρέκλα του Έλληνα Πρωθυπουργού μιας και ο χρόνος δουλεύει σε βάρος μας;;; Πρόκειται ή δεν πρόκειται για στυγνούς οικονομικούς δολοφόνους;;

2) Μήπως το κάνουν αυτό για να γονατίσουν…στα τέσσερα την Ελληνική Κυβέρνηση, (όπως και την προηγούμενη) να την αποψιλώσουν, να την απανθρακώσουν, να την αποφλοιώσουν και να την εξευτελίσουν με στόχο να μετατραπούμε και…ενυπογράφως σε αποικία, όπου θα προβλέπεται δήμευση της δημόσιας περιουσίας μας και δέσμευση του τεράστιου ορυκτού μας πλούτου;;

3) Έχουμε συνειδητοποιήσει, ότι το καινούριο, νεόκοπο όραμα του Ελληνισμού δεν είναι τίποτε άλλο από το να ξεπεράσουμε την κρίση για να βγούμε στις…αγορές;; Έχουμε ή δεν έχουμε αναγάγει πλέον σε μείζον ιδανικό τον εξωτερικό δανεισμό;;!! Τί σόι (αν)εγκέφαλοι είναι αυτοί, οι οποίοι παίρνουν τις πολιτικές αποφάσεις να πολεμήσουν το χρέος με…καινούριο χρέος;;!! Προσκυνούμε ή δεν προσκυνούμε (πάντα στα τέσσερα) εν είδει Εκκλησιών τους τραπεζικούς ναούς για να λάβουμε την…χάρη του οβολού των ενώ οι οίκοι αξιολόγησης, ως άλλοι…ιερείς θα μας εξαγνίζουν και θα μας προετοιμάζουν με τα ιερά μυστήρια της…αναβάθμισης των ομολόγων μας, ούτως ώστε να πάρουμε το πολυπόθητο χρίσμα του…χρυσού των τραπεζιτών τοκογλύφων;;!! Για την ακρίβεια, αυτό που θα πάρουμε σχετίζεται περισσότερο με τα…Ζουράρεια μέζεα παρά με χρυσό αφού από το 1971 και ύστερα, όταν και κατηργήθη η συνθήκη του Bretton Woods, το χρήμα…ουδόλως αντιστοιχεί πλέον την αξία του εις χρυσό! Κατά συνέπεια, το σημερινό Παγκόσμιο χρήμα, ανεξαρτήτως νομίσματος, δεν είναι τίποτε άλλο από ανύπαρκτα τοξικά εφευρήματα των πέντε Παγκόσμιων μεγαλοτραπεζιτών, τουτέστιν…αέρας κοπανιστός!

4) Αλήθεια, έχει ξανϋπάρξει κυβέρνηση στην ιστορία, η οποία ενώ διαπραγματεύεται (;) για το μέλλον της χώρας, η αντιπολίτευση, intra portas, να διοργανώνει συλλαλητήρια, υποστηρίζοντας…τον αντίπαλο;;; Φαντάζεστε να παίζει η Εθνική Ελλάδος και κάποιοι Έλληνες (;) να φωνάζουν υπέρ της αντίπαλης ομάδας;; Πολλώ δε μάλλον, όταν δεν πρόκειται για κάποιο παιχνίδι αλλά για τις γενιές των Ελλήνων που έρχονται!! Χμ, θα μου πείτε, ότι ο Έλληνας ήταν πάντοτε πρωτότυπος και απρόβλεπτος στις αντιδράσεις του…

5) Έχουμε αντιληφθεί, ότι όσο διαρκεί στας Ευρώπας το…πανηγυράκι με τους τεχνοκράτες αριθμολάγνους υπαλλήλους των Ροκφέλερ και του Σόρος, εδώ στην Ελλάδα ψηφίζονται νομοσχέδια άκρως αντεθνικά, τα οποία υπονομεύουν ακόμη και την…βιολογική μας ύπαρξη, ως έθνος;;;

6) Θεωρούμε, το όμαιμον (την κοινή δηλαδή γονιδιακή και φυλετική καταγωγή, όπως πίστευαν και οι πρόγονοί μας) ως το πρωταρχικό στοιχείο ορισμού του Έλληνα ή πιστεύουμε, ότι μπορεί να αντικατασταθεί το αίμα με το…μελάνι των αδειών παραμονής, δημιουργώντας καινούριους, κλωνοποιημένους…χάρτινους Έλληνες, οι οποίοι θα αποτελέσουν λίαν συντόμως μια καινούρια, ραγδαία αναπτυσσόμενη…δεξαμενή ψηφοφόρων;;;!!!

7) Αλήθεια, είμαστε σοβαροί ή έχουμε αποκλίνει του ορθού λόγου και της κοινής λογικής, όταν πιστεύουμε, ότι η ανθηρή οικονομία αποτελεί ισχυρότερο παράγοντα επιβίωσης και διαιώνισης του Ελληνισμού από την…Βιολογία του…οίκου μας;; Ποιός ο λόγος να έχεις ισχυρή οικονομία, όταν διαρκώς…αποταμιεύεις αλλότριους εισβολείς και όταν σε λίγα χρόνια τούτος δω ο τόπος θα κατοικείται από έναν…πληθυσμό εξευρωπαϊσμένου Ισλαμικού χαλιφάτου;;;!!

8) Γνωρίζετε, ότι αυτή η χώρα έχει χρεοκοπήσει πλείστες όσες φορές κατά το παρελθόν αλλά πάντα ο Ελληνισμός σηκώνονταν όρθιος, στηριζόμενος στις αξίες του, μα πάνω από όλα στηριζόμενος στον δικό του γονιδιακό-ενοποιητικό παράγοντα, που συνέδεε όλα τα Ελληνικά φύλα, ο οποίος αργότερα εμβαπτίστηκε και μετεξελίχθηκε και στην αρραγή ένωση του Ελληνορθόδοξου πολιτισμού;;!! Όταν λίαν συντόμως θα εξαφανιστεί η Ελληνική φυλή, (με κύριους πυλώνες την υπογεννητικότητα, την λαθρομετανάστευση και τον εκπατρισμό της νέας γενιάς προς εύρεση εργασίας στο εξωτερικό) πείτε μου, ποιούς ακριβώς κατοίκους του σύγχρονου…Ελλαδιστάν θα ενώσει;; Τους…Σιίτες με τους Σουνίτες;;;!! Ή μήπως τις…λεσβίες και τους gay;;!! Διορθώνω πάραυτα διότι θα κατηγορηθώ για ρατσισμό!! Τους ερμαφρόδιτους unisex, εννοούσα!

9) Θυμάστε, το σωτήριον έτος 1894, όταν ο Χαρίλαος Τρικούπης είπε την περίφημη εκείνη φράση: «…δυστυχώς επτωχεύσαμεν!»;; 18 χρόνια αργότερα μια…πτωχευμένη χώρα διπλασίασε την έκτασή της με τους Βαλκανικούς Πολέμους και ελάχιστα χρόνια μετά, έγινε η Ελλάς των 2 ΗΠΕΙΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ 5 ΘΑΛΑΣΣΩΝ! Πρώτα όμως, επήλθε η κάθαρση με το στρατιωτικό κίνημα στο Γουδί το 1909, όπου ο αείμνηστος Νικόλαος Ζορμπάς ικανοποίησε το κοινό περί δικαίου αίσθημα και η Νέμεσις έριξε…πέλεκυ βαρύ στην κεφάλα των πολιτικάντηδων της τότε εποχής! Βρίσκετε, ότι υπάρχει αναλογία με τους χαλεπούς καιρούς μας;;; Μήπως η ιστορία πρέπει κάπου-κάπου να διδάσκει;;; Ή έστω να κάνει κύκλους;;

10) Μήπως την στιγμή που γίνεται αυτή η…ιστορική διαπραγμάτευση (και τρίχες κατσαρές) η Θράκη μας Κοσοβοποιείται μέρα με την μέρα, ώρα με την ώρα, όλο και περισσότερο;; Μήπως την ώρα που θα ματώνουμε από τα καινούρια μέτρα υφεσιακής λιτότητας αλλά θα είμαστε περήφανοι και περιχαρείς διότι…μένουμε Ευρώπη, μήπως λέω, ξυπνήσουμε μιαν ωραία πρωία…γκαστρωμένοι με ένα κράτος εν κράτη μέσα στα σπλάχνα μας, το οποίο αναμένεται να γεννηθεί από στιγμή σε στιγμή, ως ανεξάρτητη κρατική οντότητα, ζητώντας πλήρη αυτονομία;;!!! (διότι η μερική έχει ήδη γίνει). Για να δούμε, οι…Ευρωπαϊστές θα καταφέρουν να πείσουν τον Σόιμπλε και την Μέρκελ να στείλουν τον (ανύπαρκτο) Ευρωστρατό να…βομβαρδίσει την Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Θράκης ή μήπως τα Τουρκικά τανκς και F16 θα κάνουν απλά…παρέλαση;;;

11) Τί μέλλον μπορεί να έχει αυτή η χώρα, όταν οι…νεογραικύλοι, που την απαρτίζουν (οι οποίοι βεβαίως δικαιολογούνται εν μέρει, έχοντας φάει…αμάσητη όλη την προπαγάνδα των media των εγχωρίων οικονομικών νταβατζήδων) θεωρούν το εθνικό μας νόμισμα, ως…νόσημα και ηδονίζονται μαζοχιστικά να ζητιανεύουν τον κάθε υπάλληλο των Σόρος και των Ροκφέλερ να τους πετάξει την…δόση τους, την οποία θα τους την ξαναπάρει ύστερα από την άλλη τσέπη επειδή το χρέος μας…υπερέβη το 175% του ΑΕΠ;;!! Πόσο…ατομικός εραστής μπορεί να είναι κάποιος, όταν προτιμά να ζητιανεύει από το να δημιουργήσει και να παράξει το δικό του χρήμα;;; Εθελοτυφλεί ή γίνεται…εθελόδουλος (πραγματικά εδώ οι λέξεις χάνουν το νόημά τους) όποιος επιλέγει να καθίσταται όμηρος μιας ξένης τράπεζας παρά να ορίζει ο ίδιος την νομισματική του πολιτική, την οικονομία του και κατ’ επέκτασιν την…ίδια του την μοίρα με την χρήση του αρτιοτέρου δημοσιονομικού του εργαλείου, δηλαδή με το δικό του εθνικό νόμισμα;;; Όσο γι’ αυτούς, οι οποίοι αγωνιούν, ότι εάν…απογειωθούμε από το Ευρώ θα…προσγειωθούν αιμοδιψείς εξωγήινοι να τους αφαιμάξουν τους μισθούς και τις συντάξεις, χρησιμοποιείστε την λογική σας (ο πρόγονός σας ο Αριστοτέλης άλλωστε την όρισε, ως επιστήμη) και σκεφθείτε το εξής: Πότε έχεις τις μικρότερες πιθανότητες να καταβληθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, όταν…δανείζεσαι για να τις πληρώνεις ή όταν τις πληρώνεις εσύ ο ίδιος με δικό σου χρήμα και δικούς σου πόρους;;

12) Τί μέλλον μπορεί να έχει ένας λαός, όταν ενσυνειδήτως εκχωρεί την εθνική του κυριαρχία αλλά και την ίδια την…βιολογική υπόσταση με αντάλλαγμα να μείνουμε λέει…στην Ευρώπη (την οποία η Ελλάς εξεπολίτισε και της έδωσε αυτό το ελληνικότατο όνομα) και στο Ευρώ;;!! Τί μέλλον μπορεί να έχει ένας λαός, όταν ακόμη και σήμερα δεν έχει κατανοήσει πλήρως το σχέδιο εισόδου μας στην Ο.Ν.Ε., (με τα…φτιασιδώματα του χρέους της Ελλάδος από την Goldman Sachs έναντι αδράς αμοιβής από τον εθνοπροδότη Σημίτη, ο οποίος πούλησε τον χρυσό της Ελλόδος στην Γερμανίά αφού βεβαίως είχε προλάβει να διαλύσει τα ασφαλιστικά ταμεία, παίζοντας τα λεφτουδάκια των ασφαλισμένων Ελλήνων στο χρηματιστήριο) το οποίο προέβλεπε τον άκρατο δανεισμό από Γαλλικές και Γερμανικές τράπεζες (με το…τυράκι του χαμηλού επιτοκίου του 1%) με τίμημα την…ανακατασκευή μας από την αρχή (αεροδρόμια, εξοπλισμοί, πολιτικός έλεγχος μέσω Siemens) και το θάψιμο της εθνικής μας παραγωγής;;!!!

13) Τί μέλλον μπορεί να έχει ο Ελληνικός λαός, όταν τούτον τον…απόπατο δημοκρατίας των οικονομικών ολιγαρχών και των πολιτικών τους…γκρίζων δούλων, τον έχει αναγάγει σε αυτοσκοπό ενώ τους αντεθνικούς νόμους, οι οποίοι έχουν ψηφιστεί από το (Αντι)δημοκρατικό τόξο τους θεωρεί…ευαγγέλια;;!!

Θα το ξαναγράψω για μιαν…ετέραν φορά μιας και έχουμε ακόμη αλισβερισια με τους…εταίρους μας στας Βρυξέλλας. Όλα τα πολιτεύματα, είτε αυτά ονομάζονται δημοκρατικά είτε ολιγαρχικά, είτε τυραννικά, έχουν ως στόχο να υπηρετούν την πατρίδα και…ουχί η πατρίδα να υπηρετεί το πολίτευμα, κάτι που δυστυχώς καθίσταται εξόχως οφθαλμοφανές στους καιρούς μας! Συνεπώς, η δημοκρατία δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά πολύ απλά το όχημα, το οποίο θα μεταφέρει τον Ελληνικό λαό, οδηγώντας τον στην ευημερία. Όταν ένα πολίτευμα επιφέρει στο έθνος περισσότερη ζημία από κέρδος τότε το εν λόγω…όχημα έχει κλατάρει και πρέπει να παίρνει την άγουσα προς…απόσυρση και αντικατάσταση! Η επιβίωση και διαιώνιση του Ελληνικού έθνους και της Ελληνικής φυλής ήταν, είναι και θα είναι η ενσάρκωση του Ελληνισμού, ο οποίος αποτελεί τον εξανθρωπισμό όλων των φυλών του κόσμου και την ανύψωση της συνειδήσεως της ανθρωπότητας!

Δυστυχώς, ή ευτυχώς, η δημοκρατία είναι ένα σχετικά καλό σύστημα διακυβέρνησης για τους πολίτες, υπό την προϋπόθεση, ότι το εκλογικό σώμα διαθέτει την…προαπαιτούμενη Παιδεία για να την υποστηρίξει και να την διαχειρισθεί. Εάν το τελευταίο δεν είναι εφικτό τότε εμφανίζονται κοινωνικά φαινόμενα σήψης και διαφθοράς, ανάλογα των ημερών μας. Τουτέστιν, για να το πω…μάγκικα και Πειραιώτικα, γίναμε τόσο άχρηστοι και διεφθαρμένοι, που ίσως θα έπρεπε να έρθουν οι Γερμανοί να μας κυβερνήσουν!!!

Παρόλα αυτά, ακόμη κι έτσι, ο Ελληνικός λαός είναι ο μόνος, που μπορεί να δώσει την λύση αλλά είτε κοιμάται τον ύπνο του δικαίου, είτε αφήνει σε άλλους την υποχρέωση να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Πάλι δηλαδή τίθεται ζήτημα…χρέους! Ίσως ο λαός να περιμένει τον καινούριο εθνάρχη, ο οποίος θα τον εμπνεύσει, ο οποίος θα μιλήσει στην ψυχή του αλλά που δυστυχώς δεν έχει ακόμη ξεπροβάλλει, λόγω της λειψανδρίας ηγετών, που χαρακτηρίζει την εποχή μας! Αυτό ξέρετε, μου θυμίζει την έννοια του «από μηχανής Θεού» στην αρχαία τραγωδία! Ακόμη και αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε οπωσδήποτε ο Ευρυπίδης να τον είχε δημιουργήσει!!

Όπως και να χει, με ή χωρίς ηγέτη, ΞΥΠΝΗΣΤΕ και αποτελειώστε ΕΣΕΙΣ (μαζικά και λαϊκά) αυτό το σάπιο πολιτικό σύστημα, το οποίο ήδη πνέει τα λοίσθια διότι εάν εξακολουθείτε να παραμένετε στον διαρκή σας νιρβάνα…ίσως πάμε για ΑΛΛΑ! Λίαν συντόμως, η κατάσταση θα ξεφύγει και θα περάσουμε σε άλλες ατραπούς, για τις οποίες κάποιοι εξ’ υμών προφανώς…βγάζετε καντήλες και μόνο με την σκέψη! Όπως και να χει, Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΘΑ ΔΙΑΣΩΘΕΙ!!!

Έτσι γίνονταν πάντα, έτσι θα συνεχίσει να γίνεται εις το διηνεκές! Από εσάς εξαρτάται να αποτελέσετε ή όχι τμήμα του!

Σκεφθείτε τα αυτά και συνεχίζουμε…

ksipnistere.com

Η θεραπευτική δύναμη του ήχου

bad40-11

Ο ήχος και η φωνή επικοινωνώντας άμεσα με τις υποσυνείδητες περιοχές του νου, θεωρείται ως το αρχαιότερο μέσο θεραπείας. Σήμερα είναι πλέον αποδεκτή η θεραπευτική δύναμη του ήχου. Από παλιά ιερείς, θεραπευτές, φιλόσοφοι και μουσικοί πίστευαν, ότι η δύναμη του ήχου και γενικά της μουσικής μπορεί να φέρει σε αρμονία σώμα και νου του ανθρώπου. Ο ήχος έχει πρόσβαση στις βαθύτερες καταστάσεις της συνείδησης.

Οι απεριόριστες χρήσεις της δύναμης του ήχου ήταν αρκετά γνωστές στους Αρχαίους Έλληνες. Ευρύτατα διαδεδομένη ήταν η χρήση επωδών, που θεωρούνταν ιαματικά άσματα ή λόγια, που αποδίδονταν στον Ασκληπιό. Μ’ αυτά πίστευαν, ότι θεραπεύονταν τραύματα και κάθε νόσος. Η Ελληνική Μυθολογία και Ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα ατόμων, που έκαναν χρήση των απόκρυφων δυνάμεων του ήχου. Ο θεός Πάνας με την άγρια φωνή του τρομοκρατούσε τους εχθρούς του και τους έτρεπε σε φυγή (πανικός), ενώ με τη μουσική του αυλού του προσέλκυε τις νύμφες, που δεν μπορούσαν να αντισταθούν στο άκουσμα της μουσικής του. Με τη δύναμη της μουσικής του ο φιλόσοφος Εμπεδοκλής γαλήνεψε έναν εξαγριωμένο νέο, που ήταν έτοιμος να επιτεθεί στον συκοφάντη του πατέρα του. Ο Αμφίονας, γιος της Αντιόπης, γνώριζε την τέχνη εμψύχωσης των λίθων και μ’ αυτή τη γνώση που κατείχε, κατάφερε να οικοδομήσει τα τείχη των Θηβών. Στο άκουσμα της λύρας και του τραγουδιού του οι πέτρες κινούνταν και τα δέντρα άφηναν τις ρίζες τους στο χώμα και παραδίνονταν στους ξυλουργούς. Οι κινούμενες πέτρες έμπαιναν σε τάξη με τον ήχο της λύρας και έτσι υψώθηκε το τείχος με τις επτά πύλες, γιατί η λύρα του είχε επτά χορδές. Μ’ αυτό τον τρόπο η Θήβα έγινε ισχυρή πόλη. Ο θεός Απόλλων με τη δύναμη των μελωδιών της λύρας του έχτισε τα τείχη της Τροίας.* Ο Ορφέας με τη μουσική του μάγευε θεούς και ανθρώπους. Οι ορφικοί ύμνοι με τη σωστή χρήση και εκφορά τους μπορεί να επιταχύνουν τους ρυθμούς της πνευματικόνοητικής εξέλιξης του χρήστη. Ο Ορφέας ψέλνοντας με την συνοδεία ενός μουσικού οργάνου είχε την δύναμη να επιδρά στην συναισθηματική και νοητική σφαίρα των ανθρώπων εξαγνίζοντάς τις και βοηθώντας στην εξέλιξή τους. Χρησιμοποιώντας τη μελωδική φωνή του και επαναλαμβάνοντας τους ήχους μπορούσε να δημιουργήσει εικόνες στα μάτια των μαθητών του και να διευρύνει την αντίληψή τους για την πραγματικότητα. Μ’ αυτό τον τρόπο τους οδηγούσε σε επαφή με ανώτερους κόσμους. Αυτή η συγκεκριμένη τεχνοτροπία χρησιμοποιήθηκε αργότερα στις τελετουργίες των Ελληνικών Μυστηρίων. Ακόμη πιο καθοριστική ήταν η συμβολή του Πυθαγόρα, τόσο στην εξέλιξη του ήχου, όσο και στη συστηματοποίηση της μαθηματικής βάσης της μουσικής κλίμακας. Ο Πυθαγόρας πίστευε ότι τα άστρα και οι πλανήτες παράγουν ήχους, που δεν γίνονται αντιληπτοί, λόγω ατέλειας του ανθρώπινου αυτιού. Μπορούν όμως και επηρεάζουν τον ψυχισμό του ανθρώπου. «Αν κάποιος σαν τον Πυθαγόρα, που άκουγε αυτή την αρμονία, είχε ελεύθερο τον γήινο φορέα του και εξαγνισμένες τις αισθήσεις του και φωτεινό τον ουράνιο φορέα του, από αγαθή τύχη, ή λόγω χρηστής ζωής, ή μέσω κάποιας τελειοποίησης από τα ιερά λειτουργήματα, αυτός ο άνθρωπος θα αντιλαμβάνονταν αόρατα πράγματα και θα άκουγε ανήκουστα πράγματα σε άλλους». (Αριστοτέλους: Περί Ουρανού). Οι Πυθαγόρειοι πίστευαν, ότι η μουσική οδηγεί στην ενοποίηση σώματος και ψυχής και διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή τους. Κοιμόντουσαν ακούγοντας ένα είδος μουσικής, που τους βύθιζε σε βαθύ ύπνο και ξύπναγαν στο άκουσμα μιας μουσικής, που τους έδινε ενέργεια και ζωτικότητα. Όλες αυτές οι συνήθειες και πεποιθήσεις των Αρχαίων Ελλήνων δείχνουν, ότι κατείχαν αρκετά σημαντικές γνώσεις γύρω από την επιστήμη της Ψυχο-Ακουστικής. Η μουσική, μαζί με το σιτάρι και τις μέλισσες, ήταν κατά την Αρχαιότητα τα δώρα των Θεών στον άνθρωπο, στην προσπάθεια να τον βοηθήσουν στην εξέλιξή του. Η γενεσιουργός αιτία των δομών της ύλης είναι η ΔΟΝΗΣΗ. Η μουσικοθεραπεία βασίζεται στην επιστήμη της Κυματικής, σύμφωνα με την οποία κάθε υγιές όργανο εκπέμπει μια συγκεκριμένη δόνηση και η μεταβολή της σημαίνει την εμφάνιση κάποιας ασθένειας. Πίσω από τη δημιουργία των δομών του ορατού κόσμου κρύβονται οι ηχητικές δονήσεις. Ο Πλωτίνος ταύτιζε τον ήχο με την δημιουργό ενέργεια. Οι δονήσεις, οι συχνότητες, η περιοδικότητα και τα ρυθμικά μοτίβα ίσως είναι η γενεσιουργός αιτία της ύλης, αποτελώντας ταυτόχρονα μια γιγάντια μουσική ορχήστρα ηχοχρωμάτων, που αέναα εκτελεί ένα μουσικό έργο εν αγνοία μας. Τα ενεργειακά κέντρα του ανθρώπου αφυπνίζονται με την εκφορά επαναλαμβανόμενων λεκτικών φράσεων. Η αφύπνιση αυτή οδηγεί στην ανάπτυξη των ψυχικών δυνάμεων του ατόμου. Η σωστή χρήση τους μπορεί να βοηθήσει στην καλή υγεία του σώματος και την επιμήκυνση της ζωής για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Από την Αρχαιότητα είναι ευρύτατα διαδεδομένη η θεραπεία ασθενειών με τη χρήση επαναλαμβανόμενων ήχων. Ο Πλάτων πίστευε ότι τα δημιουργήματα των καλλιτεχνών δεν είναι στην ουσία δικά τους, αλλά δώρο των θεών. Η επίδραση του ήχου στη ζωή μας είναι πολυεπίπεδη και πολυποίκιλη.

theancientwebgreece

olympia.gr

Λήμνος, η αγάπη του Ήφαιστου


OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΜΥΡΙΝΑΣ….ΛΗΜΝΟΣ ΛΗΜΝΟΣ= «γαία, πολύ φιλτάτη απασέων»(ραψ. θ)

Και μόνο το εργαστήρι του Ηφαιστου θα ήταν ο λόγος να επισκεφτεί ο τουρίστας την Λήμνο. Πλήθος οι θαυμαστές, ακόμη και για σήμερα, πρωτοποριακές του ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ.

Ο φιλότιμος αυτός, παρότι «xωλός εών» Έλληνας θεός,

ήταν και ο πιο δημιουργικός πολυτεχνίτης…. (… χτίστης,αρχιτέκτων, χρυσοχόος, χαλκοχύτης, τορευτής, εφευρέτης… σημειώνει ο Ι. Κακριδής).

«κλυτοτέχνη και περικλυτό….» = (παγκόσμιας φήμης, ένδοξο καλλιτέχνη) τον επαινεί (!) και τον «προβάλλει» (!) ο…. αντιρατσιστής Όμηρος (δες σχετικό άρθρο μου), ο ΠΡΩΤΟΣ παγκοσμίως υπέρμαχος του ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ,

τονίζοντας τις «ειδικές ικανότητες» ενός «αδικημένου» σωματικά θεού.

Πώς θα πήγαινε ο…. ΟΜΗΡΙΚΟΣ(!!!!) τουρίστας στην Λήμνο;

Πολύ εύκολα, με εμπορικά πλοία, τα Βοιωτικά λεγόμενα. Ήταν μεγάλης χωρητικότητας μέχρι και 150 άτομα με όλα τα μπαγκάζια τους. Τα δρομολόγια ήταν συχνότατα, λόγω εμπορικών συναλλαγών με την απέναντι… Μικρασιατική Ελλάδα.

Όμως με όποιον τρόπο κι αν έφτανε στην Λήμνο, ο τουρίστας θα αποζημιωνόταν με μοναδικές εμπειρίες:

Ο Τυχερός επισκέπτης της Λήμνου, θα έβλεπε συχνά πολλούς… celebritis της εποχής να έρχονται στο νησί για τις παραγγελίες τους, στον πρώτο παγκοσμίως διάσημο εφευρέτη και τεχνίτη, όπως την Αθηνά, την Θέτιδα, τον Μίνωα…. ακόμη και την ίδια την Ήρα….

Σημείωση: Δεν είναι και λίγο να βλέπεις την Ήρα να παραγγέλνει στον Ήφαιστο ένα παιχνιδιάρικο τριποδάκι…. ρομποτικό, μπας και κρατήσει λίγο μέσα στο σπίτι τον άτακτο άνδρα της, που συνήθως γύριζε…. αργά στο σπίτι (κι αυτό κτισμένο από τον Ήφαιστο) τσιμπολογούσε λίγη ΑΜΒΡΟΣΙΑ (δυστυχώς όχι και…. την ΗΡΑ) και κουρασμένος πήγαινε για ύπνο.
Να σκεφτεί κανένα…… ερωτικό «εφέ», και προπάντων να είναι φρέσκος και… έτοιμος
την άλλη μέρα.
Πού ξέρεις, όλο και κάποιο… έκτακτο (one niht…) μπορεί να του πετύχαινε….!

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό.

Μεγάλη τύχη για τον τουρίστα να πετύχαινε λ.χ τον Ήφαιστο σε στιγμές μεγάλης
έμπνευσης. Όπως λ.χ την ώρα που σχεδίαζε (παραγγελία της ΘΕΤΙΔΑΣ)

την καινούργια θαυμαστή Α Σ Π Ι Δ Α του Αχιλλέα… Θαύμα ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ και ΟΡΑΜΑΤΟΣ.
(το σπουδαιότερο από τα έργα του).

ή τον Μίνωα να αναθέτει στην εταιρεία του Ηφαίστου την αμυντική θωράκιση της Κρήτης. Τότε ο αρχαίος τουρίστας θα έβλεπε τον Ήφαιστο να κατασκεύαζει το φοβερό και τρομερό ΡΟΜΠΟΤ, τον ΤΑΛΩ.

Για ένα ροζ σκάνδαλο που κυκλοφόρησαν τα μέσα της εποχής και που ήθελαν
τον Ήφαιστο να την…. πέφτει στην ΑΘΗΝΑ, τί να πούμε…..

Η αλήθεια είναι ότι με γυναίκα του την…. ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ήταν πολλοί αυτοί που τον
μακάριζαν, αλλά ο ίδιος μόνο ήξερε πώς περνούσε….!

Βρήκε και σ” αυτό όμως λύση:

όπως λ.χ έχοντας ήδη πάρει και την επιταγή για τα «μοιχάγρια» (λύτρα απιστίας της γυναίκας του Αφροδίτης) από τον Άρη ή με ομόλογα από τον εγγυητή θείο τους Ποσειδώνα,

πανευτυχής, να…. χαριεντίζεται με τα… δίμετρα γυναικεία έμψυχα… «ρομπότ»…. δικής του έμπνευσης και κατασκευής, για…. προσωπική χρήση.

ο Όμηρος, που συνήθως δεν μασάει τα λόγια του, είναι διακριτικός στην περίπτωσή του
λέγοντας ότι ήταν απλώς μόνο βοηθοί και μόνιμοι συνοδοί του.

Όπως και νά “χει ο… άσχημος θεός, έκανε το «κομμάτι” του, συνοδευόμενος από δύο ωραιότατες γυναίκες, αν μη τι άλλο, τουλάχιστον αυτές….εντελώς και… μόνο δικές του.

Να γιατί Θ Α ήταν και εξακολουθεί να είναι ξεχωριστά δημοφιλής τουριστικός προορισμός η…… Ομηρική ΛΗΜΝΟΣ.

Υ.Γ Η Λήμνος λόγω θέσης «μετέχει» ενεργά και ποικιλοτρόπως στον Τρωικό πόλεμο.
(αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία)

Επί τη ευκαιρία:

Οργανώθηκε ποτέ στην Λήμνο του…. Ηφαίστου, κάποιο Διεθνές Συνέδριο λ.χ
«Νέων Τεχνολογιών» (λέμε τώρα)…..; Άν όχι η Λήμνος, ποιο άλλο μέρος του κόσμου

ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ…… δια…. να οργανώνει παρόμοια Συνέδρια;
Υ.Γ Συνεχίζοντας τον…. Ομηρικό Τουρισμό, μετά την ΚΡΑΝΑΗ και την ΛΗΜΝΟ:
«Ο ΟΜΗΡΟΣ αγαπάει την ΘΡΑΚΗ»
Χρυσόστομος Τσιρίδης

olympia.gr

Εάν ένας πολιτικός είχε ελάχιστο ίχνος ευαισθησίας


e1bc90e1bdb0cebd-cebae1bdb1cf80cebfceb9cebfcf82-cf80cebfcebbceb9cf84ceb9cebae1bdb8cf82-ceb5e1bcb6cf87ceb5-e1bc90cebbe1bdb1cf87ceb9cf83

Εχθές το πρωί κάναμε αποτύπωση ενός οικοπέδου σε χωριό κοντά στην Έδεσσα.
Κλασσική περίπτωση νοικοκυρεμένου χώρου, με διώροφο σπίτι, λαχανόκηπο, αποθήκες, κοτέτσι κι ένα ζευγάρι τεράστια μαύρα pit bull, εντελώς φιλικά που μας τριγύριζαν γεμάτα περιέργεια, για το τι κάναμε στον χώρο τους.
Ο ιδιοκτήτης, σχεδόν τυφλός (αναπηρική σύνταξη από ατύχημα σε εργοστάσιο της Γερμανίας, όπου δούλεψε επί 27 χρόνια), ευγενέστατος και καλοσυνάτος απαντούσε άμεσα στην κάθε ερώτηση, ενώ ο μικρότερος γιος (ΑΜΕΑ) μας παρακολουθούσε απόμακρος κι αμίλητος.

Τόσο το οικόπεδο, όσο και οι κατασκευές αγοράστηκε και ανεγέρθηκαν αντίστοιχα, με δάνειο της δεκαετίας του 1980 με τα άγνωστα σε εμάς επιτόκια του 25% και αποπληρώθηκαν κυριολεκτικά με αίμα.
Κάποια στιγμή η συζήτηση ήλθε σε φόρους, μεταβιβάσεις, πρόστιμα νομιμοποίησης αυθαίρετων, ΕΝΦΙΑ κλπ.
Αν οποιοσδήποτε πολιτικός μπορούσε να ακούσει το τι ειπώθηκε από αυτόν τον βασανισμένο άνθρωπο για κράτος και πολιτικούς, όσο μεγάλο βαθμό αναισθησίας κι αν διέθετε, θα έλεγε να ανοίξει η γη και να τον καταπιεί.

Ἀπόστολος Ἀθανασάκης
filonoi.gr

Ο θρυλικός Χούβερ του FBI


cc4f44ebf7-325x400

1908. Στις Ηνωμένες Πολιτείες τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, καταπατούσαν τεράστιες εκτάσεις γης με ελάχιστα ΧΡΉΜΑΤΑ, δωροδοκώντας κρατικούς υπαλλήλους. Είχαν καταφέρει να κλέψουν περίπου 160 εκατομμύρια στρέμματα, προκαλώντας πολιτική κρίση και πονοκέφαλο στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Θεόδωρο Ρούσβελτ. Παρά το γεγονός ότι η εποχή του σημαδεύτηκε από την κατακόρυφη αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, ο Ρούσβελτ προσπάθησε να περιορίσει τη δύναμη των μεγάλων επιχειρήσεων και κεφαλαίων. Οι γνωστές και ως «κλοπές εδαφών» και η εκτεταμένη διαφθορά, τον οδήγησαν στην απόφαση να ιδρύσει ένα σώμα με απολύτως έντιμα στελέχη, που θα διερευνούν τις μεγάλες υποθέσεις. Η αποστολή τους ήταν να ψάξουν σε όλη τη χώρα ύποπτες υποθέσεις καταπάτησης γης και να οδηγήσουν στη δικαιοσύνη τους υπεύθυνους. Ο πρώτος Διευθυντής του FBI Τσαρλς Βοναπάρτης Το νέο διεφθαρμένο «Γραφείο Ερευνών». Η υπηρεσία ονομάστηκε «Γραφείο Ερευνών». Ανήκε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και είχε απεριόριστη εξουσία. Επικεφαλής επιλέχτηκε ο Τσαρλς Βοναπάρτης, ένας ακέραιος και έντιμος άνδρας. Ο Βοναπάρτης δεν κατάφερε να οργανώσει σωστά το Γραφείο Ερευνών, καθώς διέθετε μόλις 200 άτομα προσωπικό και ελάχιστα ΧΡΉΜΑΤΑ. Άλλο ένα πρόβλημα που προέκυψε ήταν ότι οι σταδιακά οι πράκτορες προσλαμβάνονταν με ρουσφέτι, αναλόγως τα πολιτικά φρονήματα και τις γνωριμίες τους. Έτσι, το σώμα που ίδρυσε ο Ρούσβελτ, έγινε μέρος του διεφθαρμένου συστήματος, δηλαδή αυτό που ήθελε να καταπολεμήσει. Ο λαός αγανακτισμένος παρακολουθούσε τους νέους διεφθαρμένους πράκτορες να μην κάνουν απολύτως τίποτα, με αποτέλεσμα το Γραφείο Ερευνών να γίνει ιδιαίτερα αντιπαθητικό για το μέσο Αμερικανό πολίτη. Ειδικά στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο η ανικανότητα των πρακτόρων έφτασε στα ύψη. Τους ανατέθηκε η παρακολούθηση του γερμανικού δικτύου κατασκοπείας και απέτυχαν τελείως. Πολλά εργοστάσια υπέστησαν σαμποτάζ και αρκετά πλοία κάηκαν ή βυθίστηκαν στο πέλαγος. Κάτω από τη μύτη του Γραφείου Ερευνών στις 30 Ιουνίου του 1916, 4 χιλιάδες τόνοι δυναμίτιδας τίναξαν στον αέρα τμήμα του λιμανιού της Νέας Υόρκης, με πολλούς νεκρούς και τραυματίες. Ο Τύπος και η κοινή γνώμη είχαν αγανακτήσει μαζί τους ζητώντας τη διάλυση του Σώματος. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ υποσχέθηκε ριζικές αλλαγές τις οποίες όμως έκανε έπειτα από 8 χρόνια. Η νέα εποχή του FBI. Ο Χούβερ τα άλλαξε όλα Όταν το 1924 ανέλαβε υπουργός Δικαιοσύνης ο Χάρλαν Φίσκε Στον, το πρώτο που έκανε ήταν να απομακρύνει τον διευθυντή του Γραφείου Ερευνών. Στη θέση του τοποθέτησε τον Τζον Έντγκαρ Χούβερ, ένα φιλόδοξο νέο με εξαιρετικά προσόντα. «Δέχομαι την πρόταση υπό τον όρο να απομακρυνθεί η υπηρεσία από την πολιτική, να μην επηρεάζεται από κόμματα και να μην ξαναγίνει ρουσφέτι. Θα εξαρτώμαι μόνο από τον υπουργό και κανέναν άλλο», είπε ο Χούβερ και ο Στον συμφώνησε. Ο Τζον Έντγκαρ Χούβερ Ο Χούβερ μόλις ανέλαβε καθήκοντα, άλλαξε τα πάντα. Έδιωξε τους κηφήνες και τα ρουσφέτια, απαγόρευσε το αλκοόλ εν ώρα υπηρεσίας και συνέστησε στους πράκτορες να κάνουν το ίδιο και στη ζωή τους. Επέβαλε νέο κώδικα επικοινωνίας μεταξύ πρακτόρων και πολιτών, βασισμένο σε ευγενικούς και διπλωματικούς τρόπους. Υποχρέωσε τους πράκτορες να δηλώνουν όλα τους τα εισοδήματα στην Εφορία και απείλησε με διώξεις όσους είχαν στενές επαφές με πολιτικά στελέχη και κομματικά γραφεία. Στρατολόγησε νέους επιστήμονες που είχαν αριστεύσει στο πανεπιστήμιο και έφτιαξε εργαστήρια για την εξιχνίαση των υποθέσεων. Στο εξής η πειθαρχία, η εκπαίδευση και η επιστημονική έρευνα των πρακτόρων θα ήταν η βάση λειτουργίας του Γραφείου. Όλα τα στελέχη υποχρεώθηκαν να γίνουν αυθεντίες στους τύπους και τη χρήση όλων των όπλων, αλλά και να πυροβολούν με απόλυτη ακρίβεια Η εκπαίδευση στο Ζίου Ζίτσου και η χρήση των όπλων, μπήκαν στην καθημερινότητα των πρακτόρων. Προσελήφθησαν ειδικοί επιστήμονες που εξέταζαν τρίχες, ίνες, αίμα, δακτυλικά αποτυπώματα, μελάνη, έγγραφα, προβιές ζώων, αποτυπώματα από ελαστικά, τακούνια παπουτσιών, βερνίκια αυτοκινήτων και άλλα στοιχεία που μπορούσαν να βοηθήσουν στην αποκάλυψη των ενόχων και στην τεκμηρίωση της ενοχής των υπόπτων. Επίσης οι γραφομηχανές κατέγραφαν πλέον τα πάντα και όλα τα έγγραφα ταξινομούνταν, σχηματίζοντας ένα τεράστιο αρχείο για ΠΡΌΣΩΠΑ και υποθέσεις. Σε μερικά χρόνια το αρχείο είχε γίνει ένα πολύτιμο εργαλείο. Οι πράκτορες, κατά τη διάρκεια μιας έρευνας, μπορούσαν να απαντήσουν σε αρκετά ερωτήματα τα οποία στο παρελθόν ήταν πραγματικοί γρίφοι. Όταν η υπηρεσία άρχισε τις μαζικές συλλήψεις, ο Χούβερ ήταν παρών στις επιχειρήσεις και έβγαζε φωτογραφίες με τους συλληφθέντες. Προσπαθούσε να πείσει την κοινή γνώμη ότι στο εξής, οι πράκτορες θα ήταν στο πλευρό τους και ότι κάτι νέο γεννιόταν. Ο σχεδιασμός ολοκληρώθηκε το 1935, όταν ιδρύθηκε η Εθνική Αστυνομική Ακαδημία, από την οποία η Υπηρεσία θα αντλούσε εκπαιδευμένο προσωπικό, που έγιναν γνωστοί ως G Men (Government Men). Ήταν τότε, που ο Χούβερ άλλαξε ακόμη και το όνομα του σώματος σε Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών (Federal Bureau of Investigation), αφήνοντας πίσω τις κακές ημέρες με τους ανίκανους πράκτορες. Μια νέα εποχή με πολλές σκοτεινές περιόδους άρχιζε, ειδικά όταν η δίωξη των κομμουνιστών έκανε τον Χούβερ απαραίτητο, ανεξέλεγκτο και παντοδύναμο. Ο Έντγκαρ Χούβερ πέθανε στις 2 Μαΐου toy 1972, σε ηλικία 77 ετών….

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/o-thrilikos-chouver-tou-fbi-edioxe-ta-rousfetia-ke-tous-dieftharmenous-proselave-epistimones-apelise-tous-anikanous-ke-egine-o-kiriarchos-tou-pechnidiou/

Το ΣτΕ απαγορεύει την ανάπλαση και πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου


393746
Δεν μπορεί να υλοποιηθεί η ανάπλαση και πεζοδρόμηση της οδού Πανεπιστημίου, την οποία προωθεί το Ίδρυμα Ωνάση και αυτό γιατί η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπ΄ αριθμ. 2152/2015 απόφασή της έκανε δεκτή την…

προσφυγή του τέως προέδρου του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος Ιωάννη Αλαβάνου και άλλων Αθηναίων, που στρέφονταν κατά της πεζοδρόμησης της οδού Πανεπιστημίου.
Οι σύμβουλοι Επικρατείας ακύρωσαν ως μη νόμιμη την από 12.2.2014 απόφαση του υπουργού Περιβάλλοντος με την οποία εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι για «την ανάπλαση της οδού Πανεπιστημίου και την επέκταση του τραμ σε συναφείς κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στο πλαίσιο της ανασυγκρότησης του κέντρο της Αθήνας με άξονα την οδό Πανεπιστημίου».
Η επίμαχη υπουργική απόφαση κρίθηκε παράνομη, καθώς «πέραν του ότι εκδίδεται υπό μορφή έγκρισης περιβαλλοντικών όρων έργου, ενώ αποτελεί πρωτίστως πρόγραμμα ή σχέδιο», ο σχεδιασμός της είναι μερικά αντίθετος με τον ισχύοντα κατά την έκδοση του Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας και με το ισχύον Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο του Δήμου Αθηναίων.
Συγκεκριμένα, έρχεται σε σύγκρουση με τις διατάξεις του νόμου 1515/1985 που ενέκρινε το ρυθμιστικό σχέδιο των Αθηνών και την υπουργική απόφαση του 1988 με την οποία εγκρίθηκε το γενικό πολεοδομικό σχέδιο του Δήμου Αθηναίων.
Υπενθυμίζεται ότι το κοινωφελές ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης χρηματοδότησε και δώρισε στο Ελληνικό Δημόσιο τις αρχιτεκτονικές και λοιπές μελέτες για ανάπλαση και πεζοδρόμηση της οδού Πανεπιστημίου.

trelokouneli.gr

Καμένη Γη


oldphotossp1308kameni1407921428-1024x683
Του Γιώργου Καραμπελιά
Το επιχείρημα το οποίο χρησιμοποιούν πολύ συχνά οι εκάστοτε κυβερνώντες είναι πως παρέλαβαν «καμένη γη» από τους προκατόχους τους. Το επιχείρημα αυτό καλύπτει ψυχολογικά για κάποιους μήνες τους απατημένους οπαδούς της νέας κατάστασης, που αρνούνται να αποδεχτούν το συνήθως ασύνετο της επιλογής τους και δεν θέλουν να παραδεχθούν πως θα πρέπει να γίνουν «κοψοχέρηδες». Το ίδιο επιχείρημα χρησιμοποιείται για χρόνια ολόκληρα στις κοκορομαχίες των ανεγκέφαλων πολιτικών στις τηλεοράσεις. Ακούει κανείς ακόμα τον δόλιο βλάκα να επαναλαμβάνει πως παρέλαβε «καμένη γη» το 2009 και γι’ αυτό οδήγησε τη χώρα στην μνημονιακή καταστροφή. Εγώ «σκέφτομαι να πρωτοτυπήσω», και παρότι δεν συμμετέχω ούτε συμμετείχα ποτέ σε κάποιο μηχανισμό εξουσίας –ή ίσως ακριβώς γι’ αυτό– να μην εκφραστώ ως «Επιμηθέας», δηλαδή κατόπιν εορτής, αλλά ως αγγελιαφόρος επερχομένων –και εν μέρει ήδη συντελεσθέντων– δεινών. Δυστυχώς είμαι πεπεισμένος ότι η παρούσα «κυβέρνηση»(!) θα παραδώσει καμένη γη κατά την αποχώρησή της, οποτεδήποτε αυτή επισυμβεί. Βέβαια μετά από τις 130 ημέρες της στην εξουσία έχω μάλλον εύκολο έργο, διότι «εξ όνυχος τον λέοντα».
Ωστόσο αυτό που εξαιρετικά εύκολα θα μπορούσε να συναχθεί ως συμπέρασμα από τον κάθε νουνεχή Έλληνα, αν αυτός βρισκόταν στους Αυστραλιανούς αντίποδες (πόσο μου άρεσε μικρός αυτό το υπέροχο Terra incognita Australis), καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο όταν βρίσκεται στην Ελλάδα. Δυστυχώς στον δημόσιο χώρο κατακλυζόμαστε από δειλούς, μικροκομπιναδόρους και ανεγκεφάλους, επειδή οι υπόλοιποι κανονικοί άνθρωποι προσπαθούν να ζήσουν την οικογένεια τους και έχουν εκχωρήσει τον δημόσιο χώρο σε αυτούς. Γι’ αυτό και τα εξόχως προφανή αυτά συμπεράσματα καθίστανται δύσκολο να συναχθούν μέσα από την αβάσταχτη πολυλογία που καθημερινά έχει κάνει κουρκούτι το μυαλό των Ελλήνων.
Θεωρώ λοιπόν απολύτως προφανές και αυταπόδεικτο το συμπέρασμα πως αυτοί οι λεβέντες θα παραδώσουν καμένη γη σε μας και τους επομένους. Βιώσαμε ήδη την πρακτική τους κατ’ αυτές τις μακρές, αλλά από ένα σημείο και μετά ανιαρές, ημέρες, διότι μοιάζουν με μια αέναη επανάληψη δηλώσεων και αντιδηλώσεων Βαρουφάκη(!), βαρυσήμαντων παρεμβάσεων Λεουτσάκου, μαραθωνίων παιδαγωγικών νουθεσιών της προέδρου Ζωής σε ατάραχα λαμόγια, και προ παντός των νυκτερινών (τηλε)διασκέψεων του «γάτου» πρωθυπουργού με πλανητάρχες και ευρωκράτες. Αυτά την επόμενη ημέρα ή εβδομάδα θα επαναληφθούν ίδια και απαράλλακτα σε ένα παγωμένο και διαρκώς επαναλαμβανόμενο ενσταντανέ!
Και καθώς αυτοί καλά τρώνε και καλά πίνουν –καμιά φορά με τον λογαριασμό στα 900 δολάρια­­– προσποιούμενοι πως κυβερνούν, η οικονομία, η κοινωνία, η χώρα εν τέλει, συνεχίζει την καθοδική της πορεία, ακάθεκτη. Στα «μακροοικονομικά» δεδομένα, το Εθνικό εισόδημα βρίσκεται και πάλι σε –επιταχυνόμενη φοβούμαι– πτώση, όλοι οι προμηθευτές του δημοσίου δεν έχουν να λαμβάνουν τίποτε από τα χρήματα που τους χρωστάει το δημόσιο (που αξίζει να σημειώσουμε πως αντιπροσωπεύει το 50% του ΑΕΠ της χώρας), τα νοσοκομεία αποσυντίθενται, τα κόκκινα δάνεια διογκώνονται ταχύτατα, οι ασφαλιστικές εισφορές δεν καταβάλλονται, παρά μόνο όσες έχουν ενταχθεί στις εκατό δόσεις, η ανεργία αρχίζει και πάλι την ανοδική της πορεία. Και θα μπορούσα να συνεχίζω επ’ άπειρον αυτόν τον ανελέητο κατάλογο.
Όμως εκείνα τα ζητήματα που πάνω από όλα θα έπρεπε να ανησυχούν τους Έλληνες είναι ζητήματα άλλης τάξης, πολύ πιο επικίνδυνα μεγαλύτερου βάθους και συνεπειών. Αυτά που ελάχιστα συζητιούνται από τους αθλίους των καναλιών. Η τεράστια επιδείνωση των μεταναστευτικών ρευμάτων στα νησιά μας που αποτελεί μια θρυαλλίδα στο ίδιο το μέλλον του τόπου, η επιστροφή με ταχύτατα βήματα ενός νέου σχεδίου Ανάν στην Κύπρο –γιατί άραγε οι Αμερικανοί «αγαπούν» τόσο πολύ την κυβέρνηση Τσίπρα;– οι κινήσεις των Τούρκων στη Θράκη, οι Αλβανικές προκλήσεις και προ παντός η δημογραφική κατάρρευση της χώρας και η συνεχιζόμενη φυγή των νέων που επιτείνεται, όλα αυτά μαζί αποτελούν για μένα πολύ μεγαλύτερες υποθήκες για την τύχη του τόπου ακόμα και από τα ζέοντα οικονομικά ζητήματα.
Αλλά ας φτάσουμε και στην περιβόητη διαπραγμάτευση. Μέσα στο γνωστό παιγνίδι που παίζουν οι δανειστές και οι Ελληνικές κυβερνήσεις –ΟΛΕΣ χωρίς καμία εξαίρεση– από το 2010 μέχρι σήμερα οι τοκογλύφοι εταίροι βάζουν ένα πολύ μεγάλο πακέτο στη ζυγαριά έτσι ώστε το θύμα, η Ελλάδα, να δεχθεί ένα μέρος από αυτά στην παρούσα διαπραγμάτευση και τα υπόλοιπα να ξαναϊδωθούν στη συνέχεια! Ήδη η «ανένδοτη αντιμνημονιακή» κυβέρνηση Τσίπρα έχει δεχθεί μέτρα 1,9 δισεκατομμύρια επιπλέον, ενώ ευαγγελιζόταν όχι μόνο ελάφρυνση αλλά και έναν πακτωλό 12 δισεκατομμυρίων που τα είχε «κοστολογήσει» ο Τσίπρας και ο… Μηλιός (contradictio in terminis για τους λατινομαθείς!) Η διαφορά που τους χωρίζει από τους δανειστές είναι κατι ψιλολόγια 1,5-2 δισεκατομμύρια. Προφανώς όπως στον μύθο του Χότζα θα βγάλουν μερικά για να το φάνε οι χαχόλοι –δηλαδή εμείς– και τα υπόλοιπα μέτρα θα έλθουν στην… επόμενη διαπραγμάτευση! Αυτό γίνεται συστηματικά από το 2010, και η στρατηγική του Σόϊμπλε, της Μέρκελ και όλης της κομπανίας, ανεξαιρέτως, είναι πως στο τέλος του προγράμματος, που το υπολογίζουν ότι χρειάζεται μερικά χρόνια ακόμα, η Ελλάδα θα έχει βγει «σενιαρισμένη», έχοντας χάσει τα «περιττά κιλά». Θα μπορεί έτσι να συμμετέχει ως τουριστικό παράσιτο, απόθεμα ανεπιθύμητων μεταναστών και γεωπολιτικό οικόπεδο/σύνορο στην νέα Ευρώπη του λυσσαλέου πλανητικού ανταγωνισμού που ήδη διεξάγεται και θα επιταθεί τα επόμενα χρόνια. Γι’ αυτό και οι Γερμανοί δεν θέλουν με κανένα τρόπο να τελειώσει το πρόγραμμα προτού ολοκληρώσουν αυτόν τον μετασχηματισμό. Γι’ αυτό και όταν χρειάστηκε έριξαν πρώτα τον Γιωργάκη το 2011 και πρόσφατα τον Σαμαρά, όταν άρχισε να θέλει να αυτονομηθεί και «να βγει στις αγορές». Προτίμησαν να τον ρίξουν με την ασφυκτική πίεση που του προκάλεσαν από την Άνοιξη του 2014 και κατ’ εξοχήν το Φθινόπωρο του 2014, παίρνοντας το ρίσκο μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, παρά να αφήσουν την Ελλάδα να ξεφύγει από τον μνημονιακό κορσέ. Και βέβαια ο εξουσιομανής νεανίας και η παρέα του, που νόμισαν πως μπορούν να βγουν και στα μεγάλα καζίνα, ενώ είχαν μάθει μόνο στο πόκερ της Αίγινας με τον Αλέκο, κατάπιαν το δόλωμα αμάσητο. Η «παγίδα», για την οποία μιλάνε και την αποδίδουν στον Σαμαρά, είχε σφραγίδα Σόϊμπλε και Μέρκελ, οι οποίοι με την Κυβέρνηση Σύριζα, Ανελ, Οικολόγων Πρασίνων και Πυρικαύστου Ελλάδος (για να λέμε τα πράγματα στην ακρίβειά τους) ήθελαν να ολοκληρώσουν την μνημονιακή μετάλλαξη και την κατοικιδιοποίηση ολόκληρου του ελληνικού πολιτικού συστήματος και κατ’ επέκτασιν την υποταγή ολόκληρου του ελληνικού λαού.
Γιατί, και το έχουμε επαναλάβει αναρίθμητες φορές, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε τις ιδεολογικές και κοινωνιολογικές προϋποθέσεις για μια αυθεντική ρήξη με το παγκόσμιο σύστημα, διότι αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα, και παρεμπιπτόντως δεν τις είχε αυτή τη στιγμή ούτε και ο ελληνικός λαός σε μια παρασιτοποιημένη εξαρτώμενη οικονομία και σε μια χώρα με δύσκολη γεωπολιτική θέση. Για να μπορείς να προχωρήσεις σε ΡΗΞΗ θα έπρεπε όχι μόνο να έχεις μαζί σου ένα σημαντικό κομμάτι του λαού που να την επιθυμεί και να μπορεί να πραγματοποιήσει μια παραγωγική και ιδεολογική επανάσταση στη χώρα αλλά να διαθέτεις και μια ρεαλιστική ανάλυση της παγκόσμιας κατάστασης. Και ο Σύριζα δεν διαθέτει τίποτε από όλα αυτά. Στο ιδεολογικό πεδίο έχει δύο βασικές αποφασιστικής σημασίας ελλείψεις:
Α. Η ελληνική Αριστερά σε μια χώρα αποικιοποιημένη εδώ και οκτώ αιώνες σε Ανατολή και Δύση, μετά την Μεταπολίτευση κατασκεύασε μια αριστερή εκδοχή της παγκοσμιοποίησης και της άρνησης της σημασίας και του ρόλου της εθνικής ταυτότητας. Από αυτή την Αριστερά βγήκαν ο Λιάκος, η Ρεπούση, ο Χριστόπουλος, η Αναγνωστοπούλου, ο Μπαλτάς, ο Νταβανέλος και άλλοι ων ου έστι αριθμός. Σε αυτήν ανήκει και ο Γιάννης Μηλιός που μαζί με διάφορους αστέρες του ΚΚΕ χαρακτηρίζουν ιμπεριαλιστική και υπεραναπτυγμένη τη σημερινή Ελλάδα. Αυτή η Αριστερά μαζί με τους εκσυγχρονιστές του Σημίτη διέλυσε τα προηγούμενα χρόνια την εθνική ταυτότητα των Ελλήνων νέων και θέλησε να τους μεταβάλει σε εγωτικά και εγωπαθή άτομα που ενδιαφέρονται μόνο για την πάρτη τους, την οποία αποκαλούν ψευδωνύμως «δικαιώματα». Πώς λοιπόν να οικοδομήσεις το αναγκαίο σήμερα πατριωτικό μέτωπο όταν για παράδειγμα εξακολουθείς ακόμα να ενοχλείσαι από το λείψανο της Αγίας Βαρβάρας και τη λαϊκή θρησκευτικότητα. Και αυτό δεν ανασκευάζεται σε μερικούς μήνες εξου και η μόνη διαδήλωση που έκανε η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν για το δικαίωμα στο ελεύθερο χασίσι.
Β. Η ελληνική Αριστερά είναι η μοναδική σε ολόκληρη την Ευρώπη όπου δεν έγινε ποτέ καμία συζήτηση σε βάθος για την σοσιαλιστική εμπειρία του 20ού αιώνα, ως συνέπεια εν πολλοίς και του εμφυλίου πολέμου και της ανόδου της Χούντας. Έτσι η ελληνική Αριστερά δεν συζήτησε ποτέ το λεγόμενο σοσιαλιστικό μοντέλο και τις πρακτικές της κομμουνιστογενούς Αριστεράς. Αντίθετα μάλιστα τα τελευταία χρόνια αναζωπύρωσε μια άθλια εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα συζήτηση για τον Εμφύλιο, με παρτενέρ κάποιους εμπαθείς αντιπάλους της Δεξιάς, που συνέβαλαν στην ωρίμανση του φρούτου της Χρυσής Αυγής. Το αποτέλεσμα είναι πως αντί να επισημαίνονται οι ευθύνες των μεγάλων δυνάμεων που οδήγησαν τον ελληνικό λαό στη σφαγή για τα συμφέροντά τους, να ανακυκλώνεται ένα κλίμα ενός ψευδοεμφυλίου, αποτέλεσμα του οποίου υπήρξε και η μόνη μηδενιστική «επανάσταση» που έγινε τα τελευταία χρόνια, ο Δεκέμβρης του 2008, που βρίσκεται πίσω από πολλά από τα σημερινά φαινόμενα.
Παράλληλα και συναφώς ο Σύριζα και το μεγαλύτερο μέρος της Ελληνικής Αριστεράς έχει εσφαλμένη ανάλυση για τη σημερινή παγκόσμια οικονομική συγκυρία και ακολουθεί –ω της αστειότητας– θεωρίες τύπου Βαρουφάκη, ότι με χαζοχαρούμενα τούιτερ θα τρομάξουμε τους Γερμανούς. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει πως η εποχή της σοσιλδημοκρατίας και του εξασφαλισμένου κοινωνικού κράτους, μπήκε σε κρίση εξ αιτίας της παγκοσμιοποίησης και γι’ αυτό δεν σηκώνουν μεσοβέζικες λύσεις. Είτε θα δημιουργηθούν, στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως, δυνάμεις που θα θελήσουν να ανατρέψουν τη σημερινή χρηματοπιστωτική δικτατορία είτε θα σερνόμαστε πίσω από τον Σόϊμπλε και την Μέρκελ. Και για να κανείς το πρώτο, όταν μάλιστα βρίσκεσαι σε μία χώρα ευαίσθητη γεωπολιτικά πρέπει να έχεις μαζί σου πριν απ’ όλα έναν συνειδητοποιημένο λαό, έτοιμο για έναν μακρόχρονο και σκληρό αγώνα στα πλαίσια ενός παγκόσμιου κινήματος ανατροπής της δικτατορίας των αγορών. Ως προς αυτό, και μόνο, το ΚΚΕ έχει απόλυτα δίκιο, μόνο που βέβαια δεν κάνει τίποτε για να συγκροτηθεί το ανάλογο κίνημα. Διαφορετικά θα συνεχίζεις να σπέρνεις αυταπάτες περί ευνοϊκής λύσης και ψευδορήξεων, που στο τέλος θα καταλήγουν σε ακόμα περισσότερη καμένη γη και αδιέξοδα.
Γιατί ας υποθέσουμε πως η σημερινή κυβέρνηση, με το σημερινό επίπεδο συνειδητοποίησης του ελληνικού λαού, προχωρούσε προς μια ρήξη που ανέντιμα –γιατί ποτέ δεν έχει ομολογηθεί στον λαό– προωθούν πολλοί της αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή να μας διώξουν οι άλλοι για να επιτύχουμε εμείς αυτό που ο λαός δεν θέλει! Μα πιστεύουν πως μπορούν οι ίδιοι να διαχειριστούν το πέρασμα στο εθνικό νόμισμα, να σώσουν την ελληνική οικονομία και να διασφαλίσουν την ακεραιότητα της χώρας μας; Αυτό δεν το πιστεύει κανείς, κυριολεκτικώς, ούτε οι ίδιοι, εκτός ίσως από τον Αγγλοτραφή «αντιεθνικιστή» Λαπαβίτσα. Κατά συνέπεια δεν μπορούν να κάνουν κυριολεκτικώς τίποτε. Γι’ αυτό και επί τέσσερις μήνες στριφογυρνάνε γύρω από τον εαυτό τους.
Πραγματική ρήξη ξέρουν πως δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν, ούτε ταυτόχρονα μπορούν να υλοποιήσουν αυτοί τα όντως σκληρά μέτρα που οσονούπω ετοιμάζονται να υπογράψουν και που γίνονται όλο και πιο σκληρότερα όσο περνάει ο χρόνος. Ο Τσίπρας και όλοι οι εξουσιομανείς της παρέας του θα ήταν ίσως διατεθειμένοι να το κάνουν, αλλά τους λείπει το «εργαλείο», δηλαδή το κόμμα που θα τα υλοποιούσε και θα τα «περνούσε» στην κοινωνία. Διότι το κόμμα δεν είναι «δικό» τους, είναι ένα σύνολο «συνιστωσών» και όσο και αν προσπαθούν να το γλυκάνουν με αθρόους διορισμούς, ο μετασχηματισμός δεν μπορεί να γίνει σε ημέρες και λίγους μήνες. Την ίδια στιγμή που οι τράπεζες αδειάζουν, τα ελλείμματα συσσωρεύονται οι γάζες κάνουν φτερά από τα νοσοκομεία.
Κατάληξη: απραξία, και στρατηγική της στρουθοκαμήλου ενώ τα αδιέξοδα συσσωρεύονται. Και το τέλος αυτής της όπερας μπούφα – ως προς τους πρωταγωνιστές και τραγωδίας για τους «θεατές», δηλαδή τον ελληνικό λαό, είναι ακόμα άδηλο. Καταστροφικό θα είναι οπωσδήποτε, ακριβά θα πληρωθεί οπωσδήποτε, η μόνη δυνατότητα για την οποία πρέπει να πασχίσουμε είναι να μειώσουμε τη ζημιά. Και το πρώτο βήμα είναι να πάψουμε να παριστάνουμε το «παγώνι», να πάψουμε να παριστάνουμε πως «δεν παρακολουθούμε» τις τηλεοράσεις, να ξεφύγουμε από αυτή τη θανατερή απραξία, που μας βυθίζει κάθε μέρα και περισσότερο. Να φωνάξουμε στους ακυβέρνητους κυβερνήτες πως δεν πάει άλλο, να τους πείσουμε πως το χειρότερο που έχουν να κάνουν είναι η σημερινή τους ακινησία, και να συνεγείρουν όλο τον Ελληνικό λαό και όσες πολιτικές δυνάμεις το επιθυμούν σε μια πανεθνική κινητοποίηση ελάττωσης των απωλειών. Αφού το διαπράξαμε το σφάλμα και πειστήκαμε στις υποσχέσεις τους ας μη τους αφήνουμε άλλο να συνεχίζουν.
Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως, πως εμείς, ο λαός, θα αναλάβουμε να υπογράψουμε για λογαριασμό τους. Αυτοί θα υπογράψουν, και αυτοί θα αναλάβουν το πολιτικό κόστος, εμείς θα πληρώσουμε ούτως ή άλλως με την υποβάθμιση της ζωής μας. Πάντως το πολιτικό κόστος δεν μπορούν να το αποφύγουν όσο και να θέλουν. Το μόνο που πασχίζουν να πετύχουν είναι να μας φέρουν τα μέτρα σε πακέτα, σε δόσεις, για να το καταπιούμε ευκολότερα και εμείς και το κόμμα τους και απηυδισμένοι να φωνάξουμε πως «παραδινόμαστε». Αυτός είναι όλος και όλος ο αγώνας τους. Για να το πετύχουν όμως είναι ικανοί να επιχειρήσουν και άλλους τυχοδιωκτισμούς. Εάν όμως κατανοήσουν ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να συναινέσουμε –είτε εκλογές είτε δημοψηφίσματα είναι αυτά και κατανοήσουν πως κινδυνεύουν να τα χάσουν, μαζί με την περιπόθητη εξουσία, τότε ίσως να κινηθούν αποφασιστικότερα. Όντως είναι το μόνο κίνητρο που μπορεί να τους ξεκουνήσει.

περιοδικό Άρδην – εφημερίδα Ρήξη
press-gr.com

Δεν είναι κρίση. Είναι παρακμή


αρχείο λήψης
Ονομάζουμε «οικονομισμό» την υποταγή της πολιτικής στην οικονομία: Ο πολιτικός προβληματισμός και οι πολιτικές στοχεύσεις δεν αντλούνται από τις ανάγκες της κοινωνίας και δεν αποβλέπουν σε αυτές. Αφορούν και αποβλέπουν κατά απόλυτη προτεραιότητα (ή αποκλειστικά) στις απαιτήσεις εξισορρόπησης λογιστικών μεγεθών, στην κατασφάλιση των Τραπεζών – όχι στη διακονία της συλλογικότητας και των προβλημάτων της.

Σήμερα οι δανειστές της Ελλάδας επιβάλλουν στην καταχρεωμένη χώρα μας, εκβιαστικά, τον οικονομισμό. Και οι ελλαδικές κυβερνήσεις (τόσο του σοσιαλ-δεξιού αχταρμά της ντροπής, που προηγήθηκε, όσο και της αριστερο-παρδαλής ασυνεννοησίας που ακολούθησε) πειθαρχούν στον εκβιαστικό οικονομισμό άτσαλα, σπασμωδικά, αυτοσχεδιάζοντας. Αποτέλεσμα: Πέντε χρόνια τώρα, εφιαλτικά τα μεγέθη της ανεργίας, γκανγκστερική ατίμωση των συμβολαίων που είχε υπογράψει το κράτος με τους λειτουργούς του (εν ενεργεία ή σε σύνταξη), διάλυση των υπηρεσιών υγείας και νοσοκομείων, ανυπαρξία επιστημονικής έρευνας, μηδενισμός των εξοπλιστικών προϋποθέσεων εθνικής άμυνας, και μύρια ανάλογα. Θυσίες εξωφρενικές, μόνο για να επιτευχθούν εκείνοι οι δείκτες οικονομικών μεγεθών, που θα πείθουν τους δανειστές για τη σίγουρη επανάκτηση των χρημάτων τους.

Οταν μια χώρα φτάνει στη χρεοκοπία (από ξέφρενες σπατάλες του πολιτικού της προσωπικού στον βωμό της συντήρησης του πελατειακού κράτους) η υγιής (δηλαδή λογική) στάση είναι να κηρύξει αδυναμία πληρωμών προς τους δανειστές της. Το ρίσκο στην περίπτωση αυτή είναι να χάσει, για κάποιο διάστημα, πηγές δανεισμού. Και η ευκαιρία είναι να ξαναστήσει, από την αρχή, την οικονομία της σε στέρεες, υγιείς βάσεις. Στοιχειώδης προϋπόθεση για την υγιή – λογική στάση είναι να λειτουργήσει νέμεσις: Να τιμωρηθούν με δήμευση περιουσίας οι αυτουργοί του κακουργήματος της εξωφρενικής δανειοληψίας. Και να αναζητήσουν οι πολίτες καινούργιους πολιτικούς ηγέτες, ικανούς να λειτουργήσουν ως κοινωνικοί αναμορφωτές.

Η υγιής λύση δεν προκρίθηκε στην περίπτωση της Ελλάδας. Την κρίσιμη ώρα ο πρωθυπουργός ήταν ολίγιστος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διακοσμητικός, οι κοινωνικοί θεσμοί (Δικαιοσύνη, Τοπική Αυτοδιοίκηση, Ενοπλες Δυνάμεις, Ακαδημία Αθηνών, Επισκοπικό Σώμα) ιδιοτελέστατα παραιτημένοι από την ευαισθησία και τις ευθύνες για τα κοινά. Και ταυτόχρονα οι δανειστές είχαν έγκαιρα προνοήσει να κατασφαλίσουν δικαιώματα δήμευσης των «φιλέτων» από την κοινωνική περιουσία των Ελλήνων.

Να μην ξεχνάμε ότι, σε αντίθεση με τους χαυνωμένους από την καταναλωτική υστερία Ελλαδίτες, οι δανειστές ήξεραν πολύ καλά, όταν δάνειζαν, ότι διακινδύνευαν έναν παρανοϊκό υπερδανεισμό – η δανειολήπτης χώρα ήταν αδύνατο, στον αιώνα τον άπαντα, να αποπληρώσει τέτοιο υπέρογκο χρέος. Οπως ήξεραν και ότι, το μεγαλύτερο μέρος του πακτωλού των χρημάτων που δάνειζαν στην Ελλάδα θα επέστρεφε στις δικές τους Τράπεζες, ως προϊόν της καταλήστευσής τους (ωμής λωποδυσίας) από την «άρχουσα» στην Ελλάδα τάξη. Ηξεραν, ακόμα, ότι θα ήταν ευκολότατο να επιβάλουν στους σπιθαμιαίους κυβερνήτες της ελλαδικής μπανανίας συμφωνίες αποπληρωμής του εξωφρενικού χρέους («μνημόνια») που μόνο κάφροι θα τις αποδέχονταν – καθιστούσαν την Ελλάδα κράτος εθελούσια παραιτημένο από την ανεξαρτησία του, με ταπεινωτική, ακραίου εξευτελισμού επιτόπια επιτρόπευση υπουργείων και δημόσιων υπηρεσιών.

Οι σπιθαμιαίοι του σοσιαλ-δεξιού αχταρμά δεν μπορούσαν ούτε καν να διανοηθούν ότι η καταστροφή που συντελέστηκε στη χώρα ήταν και ευκαιρία «επανίδρυσης» του κράτους: Με μοχλό τις απάνθρωπες απαιτήσεις των δανειστών θα μπορούσαν να κατορθωθούν καίρια διαρθρωτικά (κοινωνικής ανασυγκρότησης) επιτεύγματα: Να θεμελιωθεί ριζικά καινούργιο ασφαλιστικό σύστημα (υπήρχε, ως μαγιά, η πρόταση Τάσου Γιαννίτση και αγνοήθηκε). Να επανακριθούν οι στρατιές των πρόωρα ή χαριστικά συνταξιοδοτημένων και των διορισμένων με κομματικά σημειώματα στο Δημόσιο. Να σχεδιαστεί εξ υπαρχής η οργάνωση υπουργείων και κρατικών υπηρεσιών. Να απεξαρτηθεί νομοθετικά ο συνδικαλισμός από τα κόμματα. Να επανελεγχθούν οι υπερβάσεις των συμβάσεων εργοληπτών και προμηθευτών του Δημοσίου τα τελευταία σαράντα χρόνια. Να δημευθούν επίσης περιουσίες για τις χαριστικές επιδοτήσεις και τη διαγραφή χρεών των πολιτικών κομμάτων, των ραδιοτηλεοπτικών συγκροτημάτων, των εταιρειών επαγγελματικού αθλητισμού.

Κοντολογίς: να καταλυθεί το πελατειακό κράτος, κάτι που μόνο σε συνθήκες εξόφθαλμης καταστροφής μπορούσε να επιχειρηθεί. Μόνο με μοχλό τη φρίκη της ανεργίας, την κατοχική εικόνα των μαγαζιών με τα κατεβασμένα ρολά, τις ουρές των πεινασμένων στα συσσίτια της Εκκλησίας, μόνο στο κλίμα αυτού του πανικού θα μπορούσαν τα κόμματα να αρνηθούν για την πελατεία τους τον ρόλο του προαγωγού. Αλλά μαζί με την εφιαλτική συγκυρία, ήταν απαραίτητη προϋπόθεση και η ενεργητική βούληση των κομματαρχών να αποδουλωθούν από τη φαυλότητα και τη λαμογιά. Να φιλοδοξήσουν τη σωτηρία από τον επονείδιστο στιγματισμό που θα συνοδεύει το όνομά τους, αιώνες αιώνων, στις σελίδες της Ιστορίας.

Φυσικά και δεν είχαν ούτε την αρετή ούτε την τόλμη για τέτοιο ανδραγάθημα. Κάποια στιγμή, μπροστά σε καινούργια απαίτηση των δανειστών για παραπέρα μείωση μισθών και συντάξεων, η σοσιαλ-δεξιά κυβέρνηση παραιτήθηκε, κατεσπευσμένα, προκηρύσσοντας εκλογές. Κεντρικός άξονας και αυτής της προεκλογικής αντιπαράθεσης δεν ήταν η αντιμετώπιση του δεδομένου εφιάλτη της καταστροφής, αλλά μικρονοϊκές μωρολογίες για «πρωτογενές πλεόνασμα» που «ήδη αλλάζει τη ζωή μας» ή λαϊκίστικες επαγγελίες της «αριστερής» παρδαλής ασυνεννοησίας για επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων του Δημοσίου!

Τέσσερις μήνες τώρα η καινούργια κυβέρνηση δείχνει να παραπαίει ανάμεσα στην άσκηση πολιτικής και στο κυνηγητό τού εντυπωσιασμού συγχέοντας την πολιτική με τις επιδόσεις σε πυκνότητα τηλεοπτικών εμφανίσεων. Παράλληλα όμως, έστω και μέσα από πολλές αστοχίες και παιδαριώδεις συγχύσεις, συνέβαλε στο να έρθουν στο φως και να συνειδητοποιηθούν δυο πολύ σημαντικά δεδομένα: Το πρώτο, ότι η στρατηγική των δανειστών είναι άτεγκτα αποφασισμένη να αντιμετωπίσει την Ελλάδα με τους όρους που έχει επιβάλει ο παγκοσμιοποιημένος ολοκληρωτισμός της δικτατορίας των «Αγορών». Και το δεύτερο, ότι η ελλαδική «Αριστερά» δεν θα διανοηθεί ποτέ να καταλύσει το πελατειακό κράτος της σοσιαλ-Δεξιάς.

Μακάρι η διάγνωση να είναι εσφαλμένη.

Από Palmografos.com: Palmografos.com – Δεν είναι κρίση, είναι παρακμή – Του Χρήστου Γιανναρά