Οι αναπτυξιακοί στόχοι προηγούνται


sporoisporoi
Η εκ των υστέρων κριτική είναι χρήσιμη, αλλά η εκ των προτέρων ορθή επισήμανση και η συμβουλή για όποιον έχει τα αυτιά του ανοιχτά είναι πιο χρήσιμη. Αν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε αφομοιώσει τα παθήματα των προηγούμενων κυβερνήσεων Παπανδρέου και Σαμαρά, δεν θα έκανε ακριβώς τα ίδια λάθη και δεν θα έδινε μια εύκολη νίκη στον Σόϊμπλε ο οποίος είναι πλέον πεπειραμένος σε τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις.

ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΚΟΚΟΡΙΚΟΥ

Κι επειδή είναι δεδομένο ότι αυτός είναι που κινεί τα νήματα από την άκρη του τραπεζιού, θα έπρεπε να τον είχαν μελετήσει καλά. Αυτός κινεί τα πιόνια στη σκακιέρα και μπορεί να κινητοποιήσει εφεδρείες αν χρειαστεί γιατί υπάρχουν πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες που του χρωστούν χάρες ή που θέλουν να του κάνουν χάρες.

Αναπτυξιακό πρότυπο για τη χώρα

Πριν καθίσεις στο τραπέζι πρέπει να έχεις χαράξει μια στρατηγική για τους μακροπρόθεσμους στόχους. Πού θέλεις να οδηγήσεις τη χώρα. Αν δεν το έχεις αφιερώνεις ένα Σαββατοκύριακο από τη ζωή σου και με βάση όσα έμαθες μια ζωή που προετοιμαζόσουν για να αναλάβεις τη διακυβέρνηση της χώρας, τα γράφεις σε ένα κομμάτι χαρτί και με αυτό πορεύεσαι κάνοντας διορθώσεις όπου χρειάζεται και ενσωματώνοντας διάφορες ιδέες που σου προσκομίζουν άλλοι άνθρωποι.
Το τραπέζι των διαπραγματεύσεων δεν είναι ο χώρος όπου θα υλοποιήσεις το σχέδιό σου. Μπορείς όμως να καθορίσεις πλέον τους στόχους της διαπραγμάτευσης. Το 2015 έχουμε μπροστά μας δύο διαπραγματεύσεις καθώς τελειώνει η ισχύς της δανειακής σύμβασης και του μνημονίου. Η μεγάλη διαπραγμάτευση αφορά το αναπτυξιακό πρόγραμμα των επόμενων δέκα χρόνων, ώστε η χώρα να βγει οριστικά από την κρίση και να γυρίσει σελίδα. Ας υποθέσουμε ότι αυτό το δεκαετές πρόγραμμα έχει στόχο την αύξηση του ΑΕΠ κατά 50% σε σύγκριση με το 2014, την καταπολέμηση της ανεργίας ώστε να πέσει κάτω από 10% (από 30%) και την καταπολέμηση των ανισοτήτων ώστε το πλουσιότερο 10% να μην νέμεται περισσότερο από το 50% του πλούτου της χώρας. Αν θέσεις τέτοιους στόχους δεν είναι έντιμη δημοκρατική κυβέρνηση, πόσο μάλλον προοδευτική, ή κεντροαριστερή, ή Αριστερή και όποιο άλλο επίθετο βάλετε μπροστά από το ουσιαστικό που παραμένει ένα: κυβέρνηση.

Η βιωσιμότητα του χρέους εξαρτάται από την ανάπτυξη

Αν το ΑΕΠ μετά δέκα χρόνια είναι 50% μεγαλύτερο δηλαδή 170+85= 255 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο, τότε το δημόσιο χρέος για να παραμένει βιώσιμο δεν πρέπει να ξεπερνά το 80% δηλαδή σχεδόν 185 δισεκατομμύρια ευρώ σε βάθος χρόνου. Αν δεχθούμε επίσης ότι θέλουμε να μειωθεί περαιτέρω, τότε πρέπει να υπολογίσουμε πέραν των τόκων και μια μείωση σχεδόν 2% το χρόνο δηλαδή σχεδόν 2 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Από εδώ και πέρα αρχίζει η διαπραγμάτευση. Ζητάς κούρεμα (διαγραφή ή αναδιάρθρωση ή ελάφρυνση με ισοδύναμο αποτέλεσμα) του 50% του δημόσιου χρέους και μηδενικά επιτόκια για το υπόλοιπο για 50 χρόνια. Δεν σημαίνει ότι θα το πάρεις. Αλλά έτσι παρουσιάζεις μια πρόταση σύμφωνα με την οποία επί δέκα χρόνια θα έχουν παγώσει οι οφειλές και όλες οι προσπάθειες θα είναι ενταγμένες στην ανάπτυξη ώστε να πετύχεις αύξηση 50% στο ΑΕΠ και το χρέος να γίνει βιώσιμο. Σε αυτή την προσπάθεια θα εντάξεις όλες τις προσπάθειες των Ελλήνων. Και θα ρωτήσεις τους ξένους δανειστές και εταίρους αν προτίθενται να βοηθήσουν στο πλαίσιο της αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών μελών ή όχι. Αν απαντήσουν καταφατικά τότε διαπραγματεύεσαι το ύψος της βοήθειας και τους όρους παροχής. Αλλιώς ξεκινάς να υλοποιείς το δικό σου σχέδιο με δικούς σου πόρους και χωρίς καμία παρέμβαση. Ξεκαθαρίζεις όμως ότι έτσι θα χρειαστείς τουλάχιστον το διπλάσιο χρονικό διάστημα και συνεχίζεις τις διαπραγματεύσεις. Δεν χάνεις το στόχο σου που είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας σύμφωνα με το πρόγραμμά σου.

Όταν υπάρξει συμφωνία για το αναπτυξιακό πρόγραμμα, τότε είναι η στιγμή για να αρχίσει η συζήτηση για το ύψος του κουρέματος του χρέους ώστε να καταστεί βιώσιμο. Οίκοθεν νοείται ότι και οι δύο συζητήσεις μπορούν να γίνονται παράλληλα, αλλά θα ισχύσουν μόνον αν υπάρχει συμφωνία πακέτο και για τα δύο σκέλη. Αν το αναπτυξιακό πρόγραμμα προβλέπει αύξηση 100% του ΑΕΠ σε δέκα χρόνια, ενδεχομένως να μην χρειάζεται κανένα κούρεμα του χρέους. Αν προβλέπεται αύξηση του ΑΕΠ (και των δημοσίων εσόδων) σχεδόν 25% τότε το κούρεμα πρέπει να είναι πιο βαθύ ώστε να έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα.

Η συμφωνία γέφυρα χωρίς πολιτικά ανταλλάγματα

Πριν αρχίσουν αυτές οι διαπραγματεύσεις υπάρχει ανάγκη για μια ενδιάμεση τετράμηνη συμφωνία – γέφυρα ώστε να εξασφαλιστεί η ρευστότητα της οικονομίας ως την οριστική συμφωνία ανάπτυξης και διαγραφής του χρέους. Από την αρχή έπρεπε να έχει ξεκαθαριστεί ότι η κυβέρνηση έχει λαϊκή εντολή όχι να εφαρμόσει αλλά να καταργήσει την πολιτική των μνημονίων τα οποία συνοδεύουν τη δανειακή σύμβαση του 2010 και του 2012. Η ευθύνη της υπογραφής των δύο αυτών δανειακών συμβάσεων βαρύνει και τις δύο πλευρές και μάλιστα των δανειστών γιατί οι συμφωνίες είναι λεόντειες υπέρ των δανειστών. Πάντως η κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να εφαρμόσει την πολιτική των μνημονίων και να δώσει πολιτικά ανταλλάγματα για την παροχή ρευστότητας για τέσσερις μήνες μόνον, δηλαδή ως τις 30 Ιουνίου 2015.
Οι δανειστές προφανώς δεν θα ήθελαν να κάνουν τη ζωή της κυβέρνησης εύκολη, αλλά να την πιέσουν ενόψει της μεγάλης διαπραγμάτευσης για την ανάπτυξη και για τη διαγραφή του χρέους. Όπως έκαναν το 2010 και το 2012 (εδώ έρχονται τα παθήματα που γίνονται μαθήματα) θα ήθελαν να στραγγαλίσουν την Ελλάδα ώστε να υποκύψει, για τον πρόσθετο λόγο ότι θέλουν να δώσουν το μήνυμα σε όλη την Ευρώπη (κυρίως Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ιρλανδία κλπ) ότι πρέπει να σκύψουν το κεφάλι και να μην διανοηθούν να αντισταθούν και να συμμαχήσουν για να ανατρέψουν την γερμανική ηγεμονία η οποία είναι ημινόμιμη με την ανοχή των ΗΠΑ.

Εισαγωγή παράλληλου νομίσματος

Συνεπώς η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να είναι προετοιμασμένη να προχωρήσει χωρίς τη ρευστότητα της ΕΚΤ στην υλοποίηση του προγράμματός της σύμφωνα με τη λαϊκή εντολή. Να προχωρήσει τις διαπραγματεύσεις για την μεγάλη συμφωνία (ανάπτυξη και διαγραφή χρέους) χωρίς κανένα αντάλλαγμα για ρευστότητα. Προκειμένου να συνεχίσει να κάνει τις πληρωμές της για όσο χρονικό διάστημα χρειαστεί, θα προχωρούσε στην εισαγωγή παράλληλου νομίσματος όπως η Καλιφόρνια όταν χρεοκόπησε.
Ταυτόχρονα θα σταματούσε τις πληρωμές στους θεσμούς (ΔΝΤ – ΕΚΤ και διμερή δάνεια) γιατί αυτή η καθυστέρηση δεν συνιστά πιστωτικό γεγονός και να συνεχίσει τις πληρωμές μόνον προς ιδιώτες κατόχους ελληνικών ομολόγων που προέρχονται από το κούρεμα του 2012 και η μη πληρωμή τους θα συνιστούσε πιστωτικό γεγονός.
Με το παράλληλο νόμισμα με τη μορφή ομολόγων (ελεύθερων χρέους) θα έκανε τις πληρωμές μισθών και συντάξεων και τα ομόλογα αυτά θα ήταν δεκτά για την πληρωμή φόρων, για την αγορά περιουσίας του ΤΑΙΠΕΔ και θα ήταν ανταλλάξιμα με ευρώ οποιαδήποτε στιγμή. Το μόνο που χρειάζονται όλα αυτά είναι σοβαρότητα και επαγγελματισμό.

Στόχοι της διαπραγμάτευσης

Έτσι η μεγάλη διαπραγμάτευση θα εξελισσόταν κανονικά και χωρίς πρόσθετη πίεση στην Ελλάδα όπως έγινε στο παρελθόν στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Πρόκειται για διαπραγμάτευση από την οποία η Ελλάδα δικαιούται να ζητήσει βοήθεια στη βάση της αλληλεγγύης και δικαιούται να απαιτήσει τα δικαιώματά της σύμφωνα με τις συνθήκες, αλλά και επανόρθωση για τη ζημιά που υπέστη από την εφαρμογή λαθεμένων πολιτικών από τις λεόντειες συμφωνίες. Όλα τα δικαιώματα είναι στο τραπέζι και ασκούνται από τις δύο πλευρές σύμφωνα με τις συνθήκες. Η άσκηση της πολιτικής για ανόρθωση του ΑΕΠ, για καταπολέμηση της φτώχειας και των ανισοτήτων είναι όχι μόνον συμβατές με την πολιτική της ΕΕ αλλά και υποχρεωτικές.

Σε γενικές γραμμές στο πλαίσιο ενός άρθρου, η αναπτυξιακή πολιτική πρέπει να είναι συνδεδεμένη με την πολιτική καταπολέμησης της φτώχειας και των ανισοτήτων και να έχει ύψος τουλάχιστον 2 δισεκατομμυρίων ευρώ το χρόνο, ώστε με πολλαπλασιαστή ισοδύναμο με τις δημόσιες επενδύσεις να παράγει ΑΕΠ 10 δισεκατομμυρίων ευρώ το χρόνο και συνεπώς σε δέκα χρόνια να έχει επιτευχθεί ο στόχος αύξησης του ΑΕΠ κατά 50%, ώστε με κούρεμα 50% να γίνει και το χρέος βιώσιμο. Παράλληλα με αυτό το πρόγραμμα διάσωσης μπορεί όμως να τρέχει ένα παράλληλο αναπτυξιακό πρόγραμμα με επενδύσεις σε καινοτόμους τομείς της οικονομίας όπου υπάρχει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα (πράσινη ενέργεια, φωτοβολταϊκά, αιολική ενέργεια, τεχνολογίες και υπηρεσίες πληροφορικής και προϊόντων για χρήση του ιντερνετ με εξαγωγές, χαλυβουργία, θεματικός τουρισμός, ιατρική έρευνα και ανάπτυξη κλπ) Αυτό το πρόγραμμα πρέπει να χρηματοδοτείται με σχεδόν 2 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο, (και αυτά πρέπει να υπολογιστούν στο μελλοντικό χρέος) ώστε να παράγεται ΑΕΠ σχεδόν 10 δις ευρώ το χρόνο ώστε σε βάθος δεκαετίας να πετύχουμε μεγαλύτερη αύξηση του ΑΕΠ και να πλησιάσει το 100% σε σύγκριση με το 2014, οπότε στην περίπτωση αυτή δεν χρειάζεται κούρεμα παρά σε ένα πολύ μικρό ποσοστό και αρκούν μηδενικά επιτόκια για όλη τη διάρκεια του δανεισμού. Το ποσό της ετήσιας μείωσης του χρέους (χωρίς τόκους) θα συνδεθεί με την αύξηση του ΑΕΠ δηλαδή με την ρήτρα ανάπτυξης και μάλιστα του ΑΕΠ που προέρχεται από εξαγωγές οι οποίες πρέπει να αυξηθούν ώστε να φτάσουν το μέσο όρο της ΕΕ και να τον ξεπεράσουν.

news4people

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s