Ο συμβολισμός του καρπού της ροδιάς

Αρχαίος καρπός. Αρχαιολογικές ανασκαφές αποδεικνύουν με ευρήματα ότι αυτός ο πολυσήμαντος καρπός ανά τους αιώνες είναι ενδημικός στη Μεσόγειο και αυτόχθων.
Ρόδια βρέθηκαν ζωγραφισμένα σε αγγεία, στη Φυλακωπή της Μήλου, καρποί βρέθηκαν στην προϊστορική πόλη του Ακρωτηριού, στην Σαντορίνη και αργότερα εντοπίστηκαν χρυσά περίαπτα ροδιών σε κοσμήματα των Μυκηνών.
Καρπός της αιωνιότητας, της αφθονίας, της γονιμότητας, της καλοτυχίας, του πλούτου, του έρωτα, αλλά και των νεκρών ή του θανάτου.
Το ρόδι είναι ένα από τα 7 αντικείμενα που επεδείκνυε ο Ιεροφάντης σε αυτούς που επρόκειτο να μυηθούν στα Ελευσίνια Μυστήρια.
Ο Όμηρος αναφέρει στην Οδύσσεια, ότι καλλιεργούσαν ροδιές στους κήπους του Βασιλιά Αλκίνοου στο νησί των Φαιάκων, ενώ ο Θεόφραστος αναφέρει τη ροδιά με τα ονόματα «ροιά» και «ρόα».
Ύστερα από όλα αυτά δεν είναι καθόλου ανεξήγητο γιατί το ρόδι σπάει στο κατώφλι του καινούριου χρόνου, με την προσδοκία μιας καλής χρονιάς.

3
Περιδέραιο με χρυσά περίαπτα ρόδια, από τον Τάφο III
(τάφος των Γυναικών), στις Μυκήνες Ταφικός κύκλος Α,
-16ος αιώνας, Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Τα μοναδικά χαρακτηριστικά που έχει το ρόδι είναι αυτά που το κάνουν σύμβολο. Η ιδιαιτερότητα στα εξωτερικά του χαρακτηριστικά είναι ο κάλυκας που έχει στην κορυφή του και έχει τη μορφή κορώνας ή στέμματος. Στο εσωτερικό του είναι επίσης μοναδικό, χωρισμένο σε πολλά «διαμερίσματα» με κίτρινα χωρίσματα, που έχουν «θήκες» για τους ζουμερούς κόκκινους καρπούς και διάφανες μεμβράνες που τους προστατεύουν. Το ανοιγμένο ή σπασμένο ρόδι δίνει με το πλούσιο εσωτερικό του μια εικόνα αφθονίας, ενώ το κόκκινο χρώμα των ζουμερών και γευστικών καρπών του συμβολίζει την ευτυχία, τους χυμούς του ‘Ερωτα, αλλά και την αιωνιότητα.
Πριν από πέντε χιλιάδες χρόνια, την -3η χιλιετία, η ροδιά είναι βέβαιο ότι φύεται στη Σαντορίνη. Στις ανασκαφές που έφεραν στο φως την προϊστορική πόλη στο Ακρωτήρι εντοπίζεται απανθρακωμένο ξύλο ροδιάς. Από τη Σαντορίνη είναι και τα δίχρωμα αγγεία του -17ου αιώνα, που έχουν κεντρικό ζωγραφικό μοτίβο τους το ρόδι.
Στη Μινωική Κρήτη έχουν βρεθεί αγγεία που είχαν τελετουργική χρήση, όπως το αγγείο σε σχήμα ροδιού, του -17ου αιώνα, (Μεσομινωική III περίοδος), που βρέθηκε στο ανάκτορο της Φαιστού και του αποδίδεται τελετουργική χρήση. Στο παλάτι της Κνωσού έχουν βρεθεί οστέινα ομοιώματα άνθους ροδιού, που χρονολογούνται στην Υστερομινωική ΙΑ περίοδο, δηλαδή στον -16ο αιώνα.
Και από τις τελετουργίες με τα ρόδια στα Μινωικά Ανάκτορα της Κρήτης, να πάμε στο Αιγαίο και στη Μήλοαυτή τη φορά του -17ου αιώνα (στην πόλη της Φυλακωπής III ), απ’ όπου και έχουν έρθει στο φως ανασκαφικά, αγγεία με παραστάσεις ροδιού.
Ρόδια έχουν βρεθεί και στις Μυκήνες (Ταφικός Κύκλος Α, τάφος III, γυναικών, -16ος αιώνας). Είναι ένα περιδέραιο με πολλά μικρά χρυσά ρόδια, σύμβολα της αφθονίας.
4
Ορειχάλκινο ρόδι από την Ακρόπολη των Αθηνών,
αφιέρωνα στην Αθηνά,
όπως συνήθιζαν στην αρχαιότητα οι Αθηναίοι
Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Ρόδια όμως έχουν βρεθεί και στην Ακρόπολη των Αθηνών, σύμβολα και εδώ ευκαρπίας, γονιμότητας και ευδαιμονίας. Τα ρόδια ήταν αναθήματα στην Αθηνά από τους Αθηναίους, ιδιαίτερα τον -6ο αιώνα. Μια από τις Κόρες της Ακρόπολης (-570) κρατάει ρόδι στο αριστερό της χέρι και στο δεξί ένα στεφάνι.
Καρπός πολυσήμαντος, με μια μεγάλη διαδρομή στο χρόνο και με τους ανθρώπους να εναποθέτουν πάνω του ευχές, προσδοκίες και δοξασίες, που διασώζονται ακόμη και σήμερα.
Χρήσιμος καρπός για τους γιατρούς και την ιατρική της αρχαιότητας, ενώ και η σύγχρονη ιατρική επιβεβαιώνει τη χρησιμότητα του ροδιού και τις ευεργετικές του ιδιότητες. Αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος να πιστεύουν οι γιατροί της αρχαιότητας, ότι «το ρόδι είναι θαυματουργό».
Στην Αρχαία Ελλάδα το ρόδι ήταν έμβλημα πολλών γυναικείων θεοτήτων και η χρήση του είχε θέση στη λατρεία του. Η Ήρα, η Αθηνά, η Αφροδίτη, η Δήμητρα και η Περσεφόνη είναι ορισμένες από τις θεότητες αυτές.
Στην εορτή των Θεσμοφορίων, προς τιμή της Δήμητρας, οι γυναίκες έτρωγαν σπόρους ροδιού για να έχουν ευημερία και γονιμότητα, ενώ η Ήρα, Θεά προστάτιδα του γάμου, έχει έμβλημά της το ρόδι, που κρατά στο χέρι της.
Η σύγχρονη επιστήμη διαπιστώνει ότι το ρόδι είναι πλούσιο σε βιταμίνες A, C, και E, σε φυλλικό οξύ, σίδηρο και κάλιο. Διαπιστωμένες είναι και οι αντιοξειδωτικές του ουσίες (τανίνη, ελλαγικό οξύ και ανθοκυανίνη), με μεγάλη αντιοξειδωτική δράση.

2

«Το σύμβολο αυτό, είναι πολύ παλιό. Βλέπετε πως δίνεται με δυο διαφορετικές όψεις – παρουσιάσεις. Η πρώτη παρουσίαση δείχνει τον καρπό, το ρόδι ανοιχτό. Η δεύτερη παρουσίαση, δείχνει τον καρπό κλειστό. Η πρώτη παρουσίαση συμβολίζει το υπαρκτό Σύμπαν. Η δεύτερη συμβολίζει την επαναφορά των κόσμων όλων, μέσα στην ίδια αρχική εστία. Ο κάθε σπόρος του ροδιού είναι και ένας ήλιος, που τυλιγμένος στα λεπτά του χιτώνια, κάποτε θα τα αποτινάξει για να σκορπίσει τη ζωή στα όντα που θα κατοικήσουν στους πλανήτες του. Είναι λοιπόν ο κάθε σπόρος του ροδιού, το σύμβολο συγκέντρωσης και αποταμίευσης ζωής.
Μοιάζει στην ίδια τον Παγκόσμια Ψυχή που έχει μέσα του τους κόσμους – ήλιους και που κάποια στιγμή σαν σπέρματα (ροδιάς κόκκους) θα τα εξαπολύσει με τις ακτίνες του να σχηματίσουν τη ζωή στους νέους κόσμους – διαστάσεις – υποστάσεις.
Ακόμη συμβολίζει το σχήμα του, το σχήμα κάθε Σύμπαντος. Όπως το ρόδι είναι στρογγυλό, κατά τον ίδιο τρόπο και το δικό μας Σύμπαν είναι στρογγυλό. Όπως η διάταξη των σπόρων του ροδιού είναι διατεταγμένη κατ’ ευθεία γραμμή από μέσα προς τα έξω, κατά τον ίδιο τρόπο και οι κόσμοι αρχίζουν από τα έσω και βγαίνουν προς τα έξω, με μια μαθηματική ακρίβεια και μια νοήμονα τάξη και διάταξη απόλυτη.
Όπως το ρόδι μέσα εγκλείει τη μέλλουσα ενέργεια ζωής και παρουσίας της αδιάκοπης αναπαράστασης του είδους του, κατά τον ίδιο τρόπο και η Αρχική – Πηγή – Ουσία – Σκέψη – Νους, μέσα της περιέχει όλα τα σπέρματα και όλα θα παρουσιασθούν στα μέλλοντα δημιουργήματα.»
5
Το «Χάσμα» στο Πλουτώνιο της Ελευσίνας,
απ’ όπου πιστεύεται ότι ανεβοκατέβαινε στον Άδη η Περσεφόνη.
Διακρίνεται ένα σπασμένο ρόδι, αφημένο εκεί,
προφανώς από σημερινούς «μύστες»,
που τιμούν ακόμη την «Κόρη» και τα «Μυστήρια».
Όποιος κατάλαβε καλά την υπερβατική αποκάλυψη του γέροντα Αρχιερέα, θα μπήκε εύκολα μέσα στο βασικό και αρχικό μυστήριο της πλάσης και της παρουσίασης της πολλαπλότητας των κόσμων.
«Το σύμβολο κλεισμένο ρόδι συμβολίζει το Πρωτοσπέρμα που δεν ανοίχτηκε για το σχηματισμό καινούργιων κόσμων. Αλλά στον άπειρο μέλλοντα χρόνο, κάποια στιγμή θα ανοίξει για να εκχύσει τα νέα ανάτυπα που σύμφωνα με τη σκέψη του και το καινούριο σχέδιο, θα σχηματίσουν τους διαδοχικούς κόσμους.»
Εδώ κλείνει ο συμβολισμός του καρπού της ροδιάς και όλο το ομοίωμα ρόδι. Ίσως να είπε περισσότερα, ακόμη πιο ανώτερα από τα λίγα που σαν απλός αποσυμβολισμός εδώ τώρα γράφεται. Αλλά εκείνα τα περισσότερα και σοβαρότερα, τα βαθυστόχαστα και τα εσώτερα, είναι στην ουσία τους και δυσνόητα για τους ανθρώπους της εποχής.
Ας παραμένουν λοιπόν αυτά τα σοβαρότερα κλεισμένα στα άγια αρχεία τους, ώσπου να σημάνει η ώρα να αποκαλυφθούν για να εννοηθούν από τους άξιους ερευνητές.

Πηγές: Νικόλαος Μαργιωρής – Τα Ελευσίνια Μυστήρια ΜΥΘΑΓΩΓΙΑ -http://zervonikolakis.lastros.net/rodi.html

http://enneaetifotos.blogspot.gr
fryktories.net

Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα


images
Έχετε προσέξει ότι τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς είναι λίγο … ασυνάρτητα; Όσο και αν προσπαθήσετε δεν βγαίνει νόημα. Για να θυμηθούμε πως ένα ερωτευμένο παλικάρι με πολύ ρομαντική διάθεση έπλασε τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα:

Διαβάστε περισσότερα: Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα – Δείτε τι σημαίνουν οι ασυνάρτητοι στίχοι τους | ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ
Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά
Ψηλή μου δεντρολιβανιά (*)
Κι αρχή καλός μας χρόνος
Εκκλησιά με τ’ άγιος θόλος (*)
Άγιος Βασίλης έρχεται
Και δε μας καταδέχεται (*)
Από την Καισαρεία
Συ είσ’ αρχόντισσα κυρία (*)
Βαστάει πένα και χαρτί
Ζαχαροκάντυο ζυμωτή (*)
Χαρτί-χαρτί και καλαμάρι
Δες και με το παλικάρι (*) ————————————————————

Ας δούμε λοιπόν πώς εξηγείται η ασυναρτησία … Η ιστορία μας διαδραματίζεται στο Βυζάντιο. Σε εκείνα τα χρόνια οι φτωχοί και χαμηλών στρωμάτων άνθρωποι δεν είχαν το δικαίωμα να μιλούν στους αριστοκράτες-τισες, παρά μόνο σε γιορτές, όπου μπορούσαν να τους απευθύνουν ευχές. (μήπως τώρα ?) Κάποιος νεαρός λοιπόν, ταπεινής καταγωγής, ήταν ερωτευμένος με μια αρχοντοπούλα.. Επειδή δεν ήταν κοινωνικά αποδεκτό να την πλησιάσει, παρά μόνο σε περίοδο εορτών για να της απευθύνει ευχές, αποφάσισε ανάμεσα στα κάλαντα του Μεγάλου Βασιλείου, να εντάξει και ένα ερωτικό ποίημα, που είχε συνθέσει ! Αρχίζει λοιπόν και βάζει ενδιάμεσους στίχους (αυτούς με τα αστεράκια). Με αυτόν τον τρόπο και τα κάλαντα θα έλεγε, ακολουθώντας τους κοινωνικούς κανόνες αλλά ταυτόχρονα θα παίνευε την καλή του … !!! Την αποκαλεί ψηλή, σαν δεντρολιβανιά. Επειδή φορούσε ένα από τα ψηλά τα κωνικά καπέλα με το τούλι στην κορυφή, την παρομοιάζει με Εκκλησιά με τ’ Άγιος θόλος (θόλος εκκλησίας). Της λέει ότι δεν τον καταδέχεται (ο Άη Βασίλης δεν έχει να κάνει!) γιατί είναι αρχόντισσα κυρία. Τέλος κλείνει με τις γαλιφιές !!! Την λέει ζαχαροκάντυο ζυμωτή, δηλαδή φτιαγμένη από ζάχαρη (γλυκιά μου) και την παρακαλεί να του ρίξει μια ματιά. Έτσι λοιπόν αυτά τα παράδοξα Κάλαντα πέρασαν από γενιά σε γενιά και έγιναν τα πιο διαδεδομένα σε όλο τον ελληνικό χώρο … !!! από Πρωτοχρονιάτικο email φίλης

Διαβάστε περισσότερα: Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα – Δείτε τι σημαίνουν οι ασυνάρτητοι στίχοι τους | ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ

Αγία Δύναμις. Ένα εκκλησάκι χωμένο στις κολώνες του Υπουργείου Παιδείας


agia-dynamis-1
Αγία Δύναμις: Βρίσκεται στη συμβολή των οδών Μητροπόλεως 15-17 και Πεντέλης 2, κάτω από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Η «Αγία Δύναμις» είναι μονόκλιτος βασιλική με καμάρα και κτίστηκε τον 16ο αιώνα πιθανόν πάνω στα ερείπια του Ναού του ενδοξοτέρου ήρωα (ημίθεου και κατόπιν θεού) της Ελληνικής Μυθολογίας Ηρακλή, γιου του Δία και της Αλκμήνης, συζύγου του Αμφιτρύωνος, του οποίου αδυναμία ήταν η δύναμή του.
Η εκκλησία ήταν γνωστή ως Μετόχι του Ροδακιού, από το όνομα της γειτονιάς της, αλλά και σαν Μεντελίτισσα, από την παραφθορά του ονόματος Πεντέλη σε Μεντέλη.
Η επωνυμία «Αγία Δύναμις» αναφέρεται στην Παναγία ως προστάτιδα των επιτόκων γυναικών, γι” αυτό και ο εορτασμός του ναού τελείται στις 8 Σεπτεμβρίου, ημέρα του Γενεσίου της Θεοτόκου.
Ωστόσο η ιστορία φανέρωσε και μια άλλη κρυφή, αλληγορική έννοια της επωνυμίας «Αγία Δύναμη»: ο ναΐσκος αυτός αποτέλεσε στα χρόνια της Επανάστασης του 1821 ουσιαστική Δύναμη για τους Έλληνες αγωνιστές.
Έτσι η επωνυμία του Ναού της Γεννήσεως της Θεοτόκου «Αγία Δύναμις» οφείλεται, κατόπιν ευρείας αποδοχής του λαού:
α) στη Δύναμη του ήρωα Ηρακλή,
β) στη Δύναμη της επιτόκου γυναίκας που παίρνει από την εικόνα της Γεννήσεως της Θεοτόκου, προκειμένου να φέρει στον κόσμο παιδί, μια νέα ζωή,
γ) στα χρόνια της επανάστασης του 1821 στη Δύναμη του Έλληνα αγωνιστή και
δ) σήμερα στα χρόνια της αποδυνάμωσης, της χαλάρωσης, της διάβρωσης, της διάλυσης, της σήψης, της μόλυνσης και της ρύπανσης (οικογενειακής, κοινωνικής, πνευματικής, ηθικής, περιβαλλοντικής, ατμοσφαιρικής) η «Αγία Δύναμη» αποτελεί τη δύναμη της ψυχής, την ενδυνάμωση την πνευματική, την αντίσταση την ηθική του κάθε ευλαβούς ταπεινού προσκυνητή.
agia-dynamis_2
Στα χρόνια της Επανάστασης του 1821, σε ένα σπιτάκι μέσα στο Μετόχι και κοντά στην Αγία Δύναμη, ο γνωστός πυροτεχνίτης Μαστροπαυλής κατασκεύαζε πυρομαχικά για λογαριασμό των Τούρκων που βρίσκονταν οχυρωμένοι στο Κάστρο. Όμως, στα χέρια των Τούρκων έφτανε μόνο ο μικρός αριθμός πολεμοφοδίων που παρασκευάζονταν με βραδύ ρυθμό κατά τη διάρκεια της μέρας.
Το μεγαλύτερο μέρος των πυρομαχικών, τα οποία παρασκευάζονταν με πυρετώδεις ρυθμούς τη νύχτα, παραλάμβανε το πρωί κρυφά, μέσα στο κοφίνι με τα άπλυτα, η κυρά Μανώλαινα Μπινιάρη, η οποία τα μετέφερε ως τον Ιλισό, στην πηγή της Καλλιρρόης. Από εκεί, το μπαρούτι και τα φυσέκια μεταφέρονταν από έμπιστα πρόσωπα στο Μενίδι, όπου είχαν συγκεντρωθεί οι επαναστάτες για την εξέγερση της 25ης Απριλίου του 1821.
Μέσα στο Μετόχι, στην «κρυψώνα της Πεντέλης», έκρυψαν οι πατέρες κατά την επιδρομή του Ομέρ Βρυώνη στη Στερεά Ελλάδα τα κειμήλια της Μονής. Ιερά σκεύη, άμφια, άγια λείψανα, τα έγγραφα των ιδιοκτησιών της Μονής, Σουλτανικά φιρμάνια και Πατριαρχικά σιγίλια καταστράφηκαν, όταν οι Τούρκοι στρατιώτες, άγνωστο με τίνος υπόδειξη, ανακάλυψαν την κρυψώνα.
Η επαναστατική Δύναμη, όμως που παρείχε το Μετόχι, δεν εξαντλήθηκε εκεί. Διοχετεύτηκε μέσα από πολλούς δρόμους και κάποιοι από αυτούς ήταν μυστικοί.
Κάτω από την Αγία Τράπεζα του ναού υπάρχει μια σκάλα που κατεβαίνει προς τα κάτω. Σε βάθος 15 μέτρων, υπάρχει ένας μεγάλος υπόγειος χώρος, σαν σπηλιά 100 περίπου τετραγωνικών μέτρων, όπου οι μοναχοί κατασκεύαζαν τα πολεμοφόδια. Το χώρο αυτό, στα χρόνια του Αγώνα, χρησιμοποιούσαν οι καλόγεροι της Μονής, σαν εργαστήριο, όπου κατασκεύαζαν πυρίτιδα, σφαίρες και φυσέκια.
Στη συνέχεια, μετέφεραν τα πυρομαχικά μέσω μιας υπόγειας στοάς που ξεκινά από τον υπόγειο αυτό χώρο και καταλήγει κάπου κοντά στο σημερινό σκοπευτήριο της Καισαριανής. Εκεί τα παραλάμβαναν χωριάτες με μουλάρια και τα μετέφεραν στους Αγωνιστές, ενώ οι καλόγεροι επέστρεφαν σο υπόγειο εργαστήριό τους.
Ο χώρος αυτός κάτω από το ιερό της Αγίας Δύναμης, όπως και η στοά που ξεκινά από αυτόν, δηλώνει την προγενέστερη ύπαρξη υπόγειας ζωής.
Τους τοίχους του κοσμούν παλιές τοιχογραφίες και σκαλισμένες παραστάσεις πουλιών, φύλλων αμπέλου και αγγέλων που κρατούν ρομφαίες. Όλα δείχνουν πως πρόκειται για κάποιον τόπο λατρείας. Μικρές κολώνες, σπασμένες ή γερμένες στο έδαφος, ανάγουν χρονολογικά ακόμη πιο πίσω, στην αρχαιότητα, ίσως στο Ναό του Ηρακλή.

Η ύπαρξη αρχαϊκών στοιχείων, άλλωστε, είναι χαρακτηριστικό πολλών ναών της Τουρκοκρατίας, αφού για την κατασκευή τους χρησιμοποιούνταν ανάγλυφα κομμάτια παλαιοτέρων ναών, αρχαία ή, αργότερα, χριστιανικά. Συγκεκριμένα, η εξωτερική θύρα της Αγίας Δυνάμεως φέρει μαρμάρινο πλαίσιο με χριστιανικά σύμβολα.
agia-dynamis_3
Ο ναός φέρει γενικότερα την αρχιτεκτονική της εποχής της Τουρκοκρατίας. Είναι μια μικρών διαστάσεων μονόκλιτος βασιλική με ξύλινη στέγη, για την κεράμωση της οποίας χρησιμοποιήθηκαν μεγάλοι κοίλοι στρωτήρες και σωληνωτοί καλυπτήρες.
Η όψη του ιερού είναι κυκλική. Στην ανατολική πλευρά του ναού διαγράφονται τρεις ημικυκλικές αψίδες. Η κεντρική είναι μεγαλύτερη και εξέχει, ενώ οι δυο μικρότερες, πλάγιες αψίδες εγγράφονται στο εσωτερικό του τοίχου.
Τα παράθυρα είναι στενά σαν πολεμίστρες, ενώ η θύρα βρίσκεται στο μέσο του δυτικού τοίχου και φέρει μαρμάρινο πλαίσιο. Μπαίνοντας ο προσκυνητής αντικρίζει επί του βορείου τοίχου, με σειρά από την είσοδο προς το ιερό, τις τοιχογραφίες της Αγίας Μαρίνας, της Αγίας Ειρήνης, της Αγίας Παρασκευής, του Αγίου Δημητρίου, του Αγίου Διονυσίου και του Αγίου Ιεροθέου.
Στον νότιο τοίχο και με σειρά από το ιερό προς την έξοδο απεικονίζονται η Αγία Φιλοθέη, η Αποτομή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, η Αγία Αικατερίνη και η Αγία Κυριακή. Στον Ιερό Ναό επίσης φυλάσσεται το ιερό Λείψανο του Αγίου Νικολάου του Πλανά, του σύγχρονου Αγίου της Εκκλησίας μας, το οποίο μπορεί ο προσκυνητής επισκέπτης εύκολα να ασπαστεί και να λάβει ευλογία.
H ασημένια λάρνακα, στην οποία τοποθετήθηκαν τα ιερά και θαυματουργά Λείψανα του Αγίου Νικολάου του Πλανά την 29 Αυγούστου του 1992 σήμερα βρίσκεται στο δεξιό κλίτος του Ιερού Ναού του Αγίου Ιωάννου επί της οδού Βουλιαγμένης, όπου εφημέρευε.
Σήμερα ο Ναΐσκος παράλληλα με το κατά το πρόγραμμα της Ιεράς Μονής Πεντέλης ημέρας και ώρας ιεράς εξομολογήσεως, Αγίου Ευχελαίου. Παρακλήσεων, λειτουργεί κάθε Σάββατο και Κυριακή, κάθε Δεσποτική και Θεομητορική εορτή και σε κάθε πανσέβαστη μνήμη εορταζομένου αγίου εκάστου μηνός.
Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Τερζής, Η «Αγία Δύναμις», Μετόχι Ιεράς Μονής Πεντέλης
agia-dynamis_4
Πρωινό χειμωνιάτικο στην καρδιά της Αθήνας πριν από πέντε δεκαετίες. Σε πρώτη ανάγνωση λίγα έχουν αλλάξει από τότε στην οδό Μητροπόλεως, μερικά μέτρα από την πλατεία Συντάγματος.

Το διαβάσαμε από το: Αγία Δύναμις: Τι κρύβεται κάτω από το εκκλησάκι που βρίσκεται χωμένο στις κολώνες του Υπουργείου Παιδείας http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/12/blog-post_8915.html#ixzz3NDJSJTWH

13ος και 14ος μισθός δεν είναι δώρο


images
Nέα Υόρκη, αρχές του 20ου αιώνα. Στα κεντρικά γραφεία κάποιας εταιρείας, οι υπάλληλοι συγκεντρώνονται σε μια μεγάλη αίθουσα περιμένοντας το παραδοσιακό δώρο της διεύθυνσης για τα Χριστούγεννα: ένα ρολόι, ένα χρυσό νόμισμα ή ακόμη και μια γαλοπούλα (ενίοτε ζωντανή). Μόνο που αυτή τη φορά ο διευθυντής κάνει την μεγάλη έκπληξη. Προσφέρει το δώρο σε χρήματα! Μέσα σε ελάχιστα χρόνια η νέα αυτή πρακτική κυριαρχεί στις περισσότερες αμερικανικές επιχειρήσεις. Ήδη, μάλιστα, από το 1902 εταιρείες όπως η J.P Morgan.Co προσέφεραν σε ορισμένα στελέχη τους τον μισθό ενός ολόκληρου έτους ως δώρο Χριστουγέννων. Οι ιστορικοί μπορεί να θυμούνται τον John Pierpont Morgan ως τον επιχειρηματία που πλούτισε πουλώντας ελαττωματικά τουφέκια στον αμερικανικό εμφύλιο αλλά oι παροικούντες την Wall Street τον τιμούν ακόμη σαν τον άνθρωπο που προσέφερε τα πρώτα λαμπρά Bonus στους υπαλλήλους του.

Φυσικά τα χρηματικά δώρα των Χριστουγέννων δεν περιορίζονταν μόνο στα μεγαλοστελέχη της Wall Street αλλά και σε απλούς εργαζόμενους. Μέχρι το 1911 οι περισσότερες εταιρείες προσέφεραν έως και 10% του μισθού ως δώρο Χριστουγέννων.Ύστερα μάλιστα από την χρηματιστηριακή κατάρρευση του 1929 και τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του ’30 το κευνσιανό πνεύμα των ημερών επέβαλε στις επιχειρήσεις και στο κράτος να βοηθούν τους εργαζόμενους τις ημέρες των γιορτών ώστε και αυτοί με τη σειρά τους να τιμήσουν το εμπορικό πνεύμα των Χριστουγέννων και να θέσουν σε λειτουργία το μηχανισμό της αγοράς.

Ο απόηχος από τα κάλαντα του Κέινς θα έρθει και στην Ελλάδα – έστω και με καθυστέρηση μερικών δεκαετιών. Οι Έλληνες υπάλληλοι, βέβαια, είχαν συνηθίσει να παίρνουν κάποια χρηματική ενίσχυση τις ημέρες των εορτών ήδη από τα χρόνια του μεσοπολέμου. Ορισμένες επιχειρήσεις μάλιστα, όπως τα μεταλλεία Λαυρίου και η τσιμεντοβιομηχανία Eλευσίνας προσέφεραν ως δώρο στους εργαζόμενους μια μικρή κατοικία κοντά στο εργοστάσιο – γεγονός που σύμφωνα με αρκετούς ιστορικούς ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό για την άναρχη δόμηση μεγάλων περιοχών της Αττικής. Ακόμη πάντως ο λεγόμενος 13ος μισθός στηριζόταν σε εθιμικό δίκαιο. Επισήμως ο ελληνικός 13ος μισθός γεννιέται με νόμο το 1946 ως «έκτακτη οικονομική ενίσχυση για τις γιορτές». Στα χρόνια του εμφυλίου όμως ελάχιστες είναι οι επιχειρήσεις που θα τηρήσουν την υποχρέωσή τους. Μόνο μετά το 1949 το δώρο των Χριστουγέννων γίνεται κανόνας.

Φυσικά από τη στιγμή που ο 13ος και αργότερα και ο 14ος μισθός θεσμοθετήθηκαν, έπαψαν να αποτελούν κάποιο είδος «δώρου». Ήταν και αυτοί ένα τμήμα του μισθού το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης ανάμεσα στον εργαζόμενο και τον εργοδότη. Αφού όμως ο 13ος μισθός ήταν προκαθορισμένος γιατί να μην διανέμεται στους υπόλοιπους 12 μισθούς του έτους; Η απάντηση είναι ότι η κυβέρνηση διατηρούσε με αυτό τον τρόπο ένα ισχυρότατο όπλο για την τόνωση της αγοράς σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Ρίχνοντας στην αγορά το ζεστό χρήμα του «χριστουγεννιάτικου μισθού» προσέφερε πολλαπλασιαστικά οφέλη για τους εμπόρους (παράλληλα στρατιές διαφημιστών αναλάμβαναν να εξασφαλίσουν ότι ο τελευταίους μισθός της χρονιάς θα καταναλωθεί στην αγορά και δεν θα αποταμιευθεί).
Για τον ίδιο λόγο το δώρο δεν δινόταν πλέον στο τέλος του Δεκεμβρίου ή μετά τη γιορτή των Φώτων, όπως συνέβαινε τη δεκαετία του ’40, αλλά στις αρχές Δεκεμβρίου ώστε να υπάρχει επαρκής χρόνος για κατανάλωση.

Το χρηματικό δώρο Χριστουγέννων επικρατεί και στις ΗΠΑ ως σταθερό τμήμα των αποδοχών του εργαζομένου από τη δεκαετία του ’50. Παρά τις αντιδράσεις αρκετών εταιρειών, που θεωρούν ότι ο 13ος μισθός δεν πρέπει να είναι σταθερός αλλά να συνδέεται με την αποδοτικότητα των υπαλλήλων, η εκρηκτική ανάπτυξη της εποχής επιτρέπει την ελάχιστη αυτή γενναιοδωρία. Παρόλα αυτά με το πέρασμα του χρόνου οι αμερικανικές αλλά και αρκετές ευρωπαϊκές εταιρείες θα καταφέρουν να αποσύρουν τον 13 μισθό. Σήμερα στις ΗΠΑ σχεδόν το 60% των επιχειρήσεων δεν προσφέρει κανενός είδους δώρου στους εργαζόμενους ενώ και όσες το κάνουν το συνδέουν όλο και συχνότερα με τη συνολική απόδοση μέσα στη χρονιά. Αντίθετα ο 13ος μισθός διατηρείται μόνο σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου έχει χάσει δηλαδή την σημασία του «δώρου» και αποτελεί τμήμα του μισθού.

Από την Ελλάδα του εμφυλίου στην Ελλάδα των τραπεζών

του Άρη Χατζηστεφάνου
hellasforce.com

Χρόνια πολλά!!


wpid-20141224021152

Συνήθως υποστηρίζεται πως τα Κάλαντα ανάγονται στην εποχή του Βυζαντίου.
Υπάρχουν όμως και λαογράφοι που ανάγουν την απώτατη καταγωγή τους στηναρχαία Αθήνα, όπου επικρατούσε μια όμοια συνήθεια.
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. ΑΞΙΖΟΥΝ!

Στις γιορτές των Πυανεψίων και των Θαργηλίων, κατά τις οποίες προσφέρονταν θυσίες προς τον Ήλιο, ήταν καθιερωμένο να γυρνούν τα παιδιά στους αθηναϊκούς δρόμους.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να συμμετάσχουν σ’ αυτή τη γιορτή ήταν να ζουν και οι δύο γονείς τους. Έξω από κάθε σπίτι τα παιδιά έλεγαν διάφορα άσματα τα οποία είχαν συντεθεί για την περίσταση και συγχρόνως κρεμούσαν στην πόρτα του σπιτιού και ένα κλαδί ελιάς με μερικούς άγουρους καρπούς.

Τα παιδιά, όπως συμβαίνει και στα σύγχρονα Κάλαντα, αμείβονταν από τον νοικοκύρη του σπιτιού. Το έθιμο αυτό, όπως και το τραγούδι, ονομαζόταν από τους Αθηναίους Ειρεσιώνη.

Από την αθηναϊκή αυτή εορταστική εκδήλωση πιστεύουν αρκετοί πως προήλθε παρόμοια συνήθεια των Ρωμαίων (calendae) και μεταβιβάστηκε, διατηρώντας το όνομά της, στο Βυζάντιο.

Εξάλλου, σε πολλές ελληνικές περιφέρειες ο μήνας Ιανουάριος λεγόταν και Καλαντάρης, εξαιτίας των βυζαντινών Καλενδών που ψάλλονταν την παραμονή του Αγίου Βασιλείου.

Ωστόσο, τα Κάλαντα ή Κάλενδοι όπως ονομάζονταν στο Βυζάντιο, δηλαδή στην Κωνσταντινούπολη, δεν ήταν απλά τραγούδια. Ήταν λαμπρή γιορτή. Μικροί και μεγάλοι, χωρισμένοι σε ομάδες, γυρνούσαν στα σπίτια και τραγουδούσαν διάφορα εγκωμιαστικά ή και σατιρικά για τον νοικοκύρη τραγούδια, παίρνοντας το ανάλογο φιλοδώρημα.

Φαίνεται μάλιστα ότι το έθιμο δεν τύγχανε της εγκρίσεως της επίσημης Εκκλησίας και πολλοί Πατριάρχες το απαγόρευαν στους πιστούς. Ο βυζαντινός χρονικογράφος Ιωάννης Τζέτζης που έζησε τον 12ο αιώνα αποκαλούσε όσους έλεγαν τα κάλαντα αγύρτες!

Από την Κωνσταντινούπολη λοιπόν πέρασαν στην υπόλοιπη Ελλάδα, όπου απλώθηκαν και απέκτησαν τις διάφορες τοπικές παραλλαγές. Η γλωσσική τους έκφραση ακολούθησε την εξέλιξη της Ελληνικής γλώσσας.

olympia.gr

Κωμικός είναι μόνο ο Χαικάλης;;;


αρχείο λήψης
Aναρωτιούνται, φαντάζομαι, οι περισσότεροι, πώς γίνεται και οι πολιτικοί μας εξακολουθούν και κινούνται στον αστερισμό του γέλιου, παρά τις σοβαρές καταστάσεις μέσα στις οποίες μας έχουν αναγκάσει να ζούμε.

Δεν είναι μόνο που τα μεγάλα κόμματα έχουν φτιάξει δύο εντελώς αντίθετες Ελλάδες, που δεν τις αφήνουν να συναντηθούν πουθενά και τις βάζουν απέναντι να τσακώνονται. Αυτό άντε να το καταλάβω. Οι μεν σκορπάνε φόβο, ξέροντας πως αν ο κόσμος ψηφίσει «ελεύθερα» οι μέρες τους θα είναι μετρημένες. Οι δε καταλαβαίνουν πως αν δεν βγουν ούτε τώρα, θα δουν εξουσία του… αγίου Ποτέ. Αρα, κάνουν το παιχνιδάκι τους μέχρι την…
τελική νίκη, αδιάφοροι για τις συνέπειες!

Το θέμα όμως είναι ότι σε τόσο δύσκολες εποχές, όχι μόνο δεν υπάρχουν σοβαρές πολιτικές, αλλά αντίθετα ξεπετάγονται κάτι τύποι που οποιαδήποτε υπεύθυνη κοινωνία μέσα στην κρίση που την ταλαιπωρεί θα έπρεπε να τους είχε πάρει με τις πέτρες.

Δεν κάνει, ας πούμε, κόμμα από το πουθενά μόνο ο Απόστολος Γκλέτσος. Προχωράει κι ο Γιωργάκης. Γύρισε και απειλεί να μας ξανασώσει. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, την ιδρυτική του διακήρυξη να την κάνει από το Καστελόριζο – έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε!

Από την άλλη, υπάρχουν εκτιμήσεις σύμφωνα με τις οποίες ο… άλλος πρωθυπουργός -άκης, αν δεν βαριόταν να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θα μάζευε εύκολα παραπάνω από τους 180 που χρειάζονται. Μιλάμε για εκείνον που πήρε το χρέος στα 200 δισ., το έφτασε 300 μέσα σε τέσσερα χρόνια και την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια…

Τρίτη χαλαρή περίπτωση, ο Κουβέλης. Αφού μας βούτηξε για δύο χρόνια στα πιο βαθιά μνημόνια, μόλις κατάλαβε ότι θα εξαφανιζόταν από τον χάρτη, θυμήθηκε ότι είναι αριστερός. Αρχισε να καταγγέλλει τη δική του κυβέρνηση! Και επειδή δεν τον γλίτωσε ούτε αυτό, έκανε την τεράστια κωλοτούμπα. Τώρα πλευρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας κολλήσει όλες τις παιδικές αρρώστιες του ΠΑΣΟΚ, το συζητάει σοβαρά μαζί του.

Υπάρχει κι ένα κομμάτι που το ξεφτιλίζει το πράγμα εντελώς. Ξαπλώνει ο επίσης… αριστερός βουλευτής στο Σύνταγμα μαζί με τους πρόσφυγες από τη Συρία με κεντρικό σύνθημα… «σπάστε τον καναπέ» (!), μέχρι που κάποια στιγμή βαριέται, αρχίζει και να βρέχει, οπότε αποφασίζει να κάνει ένα διαλειμματάκι για να πιει καφέ. Παίρνει και μια σακούλα με τυρόπιτες, ώσπου τον τσακώνουν οι κάμερες (επαναστατικές πράξεις χωρίς κάμερες δεν έχουν νόημα πλέον…) να μασουλάει. Και επειδή δεν μπορεί να κρυφτεί από την τηλεόραση, πηγαίνει μετά στην εκπομπή του Θέμου και αδειάζει στο τραπέζι μια τσάντα χάπια που τάχα έπαιρνε την ώρα που τον τσίμπησαν να τρώει!

Φυσικά το θέμα δεν είναι αυτός. Ούτε ο πρώτος ακίνδυνος γραφικός, ούτε ο τελευταίος. Η ουσία έχει να κάνει με την αντίδραση του κόμματός του που δεν ενοχλήθηκε καν ή… θεώρησε επαρκείς τις εξηγήσεις του!

Υπάρχουν βέβαια κι άλλοι διασκεδαστές.
Ο Μελάς, π.χ., που αφού ψήφισε πρώτα το… 20%, τώρα θα πάει στο άλλο 80, προκαλώντας ένα από τα πιο τρελά ιντερνετικά τρολαρίσματα τη χρονιά που φεύγει.
Η Βούλτεψη, που βγάζει κάθε τρεις και λίγο τις εκφοβιστικές… α λα Χρύσα Ρώπα κορόνες της.
Ο Αδωνις, που σηκώνει το σκιάχτρο της… Μικρασιατικής Καταστροφής!
Τελικά, σε όλη αυτή την κωμωδία που ζούμε ο μοναδικός αληθινός κωμικός φαίνεται να είναι ο Χαϊκάλης. Οι άλλοι δηλώνουν κανονικοί πολιτικοί…
Το χειρότερο; Εχουμε μπροστά μας μια καθημερινή γελοία παράνοια που την ανεχόμαστε, όχι επειδή μας κάνει να γελάμε, αλλά γιατί φτάσαμε στο σημείο να μη μας ενοχλεί! Ξέρουμε άλλωστε πως αν δεν θέλαμε, δεν θα την αφήναμε να κυριαρχήσει πάνω μας.

Μία από τις αιτίες που φτάσαμε ώς εδώ είναι επειδή σε τέτοιους ανθρώπους δώσαμε και εξακολουθούμε να δίνουμε ρόλους. Υπάρχουν μερικοί που τους χειροκροτούν κιόλας. Ακόμη! Και περιμένουν -ουμε να μας βγάλουν από την κρίση. Πιο παρανοϊκό και αστείο αυτό…

Νίκος Ασημακόπουλος από efsyn
greki-gr.blogspot

Η περιπέτεια ενός παλτού….στην Βουλή


palto708_0
Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος.

Με την μικροπολιτική (και όχι μικρο-πολιτική, ασφαλώς) δεν ασχολούμαι, όπως ξέρεις αναγνώστη μου! Ούτε την κυρία Ραχήλ Μακρή γνωρίζω προσωπικά. Σε κάθε περίπτωση όμως οι αποσπασματικές σκηνές από την παρουσία της στα κοινά, που έχω παρακολουθήσει, δεν θα μπορούσαν να μου προκαλέσουν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Έτσι, η κυρία Μακρή αποτελούσε μέχρι χες ένα «σχήμα» στο κοινοβουλευτικό μας προσωπικό χωρίς κάτι προκλητικό ή απλώς ιδιαίτερο πολιτικώς και έτσι ένα «σχήμα» αδιάφορο στο πλαίσιο της επικοινωνίας μας. Η κυρία Μακρή, με μια κουβέντα, φαινόταν ανίκανη να συνθέσει με επάρκεια ένα σύγχρονο, αυθεντικό πολιτικό μήνυμα – όπως άλλωστε η πλειονότητα εκ των βουλευτών μας – και να το διαπραγματευτεί με αξιώσεις.

Όλα αυτά μέχρι χθες! Αν, πράγματι η κυρία Μακρή είπε αυτά που διαβάζω ότι είπε, ως προς τα φετιχιστικά καμώματα με το παλτό της των δύο αυτοπαρουσιαζόμενων ως «απελευθερωμένων» από την ερμηνευτική βία της κομματικής αριστεράς βουλευτών (Γρηγόρης Ψαριανός, Πέτρος Τατσόπουλος), τότε είναι βέβαιον πως μεταβάλω αμέσως «σχήμα» ως προς το σημαίνον Ραχήλ Μακρή!

Αν τα λόγια που ακολουθούν εντός των εισαγωγικών είναι πράγματι της κυρίας Μακρή, τότε η γυναίκα αυτή θα μπορούσε να ασκηθεί ακόμη και στην σοβαρή πολιτική με αξιώσεις: «Η φύση είναι σοφή. Όταν επέρχεται οποιαδήποτε είδους ανικανότητα ενός οργάνου, προσπαθεί να αντικαταστήσει τα αποτελέσματα της λειτουργίας του από άλλα όργανα λιγότερο ή περισσότερο σχετικά. Δεν μπορώ να σκεφτώ, βέβαια, ποιανού οργάνου δυσλειτουργία ή ανικανότητα αντικαθιστά η γλώσσα, παράγοντας δηλώσεις για τακτοποίηση της μισής Αθήνας ή η μύτη λαμβάνοντας αγχωμένες βαθιές εισπνοές από ένα γυναικείο παλτό… Και για όσους δεν κατάλαβαν οι πιθανώς ανίκανοι μυρίζουν σαν τον σκύλο τους», φέρεται να σχολίασε η βουλευτής.

Θαυμάσια, ακριβώς περί αυτού πρόκειται! Από εκεί ξεκινά κάποιος ώριμος άνθρωπος για να προσεγγίσει πολιτικά φαινόμενα στη σημερινή Ελλάδα της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής διαστροφής! Δείτε για παράδειγμα: οι ανίκανοι βουλευτές να στοχαστούν πολιτικά και να παράγουν με εντιμότητα και θεσμική/διοικητική ορθότητα πολιτικό αποτέλεσμα, οσφραίνονται σαν τον σκύλο τους την προεκλογική «κατάσταση» και φτιάχνουν προσωπική και κομματική κατάσταση για την εκλογική τους πελατεία και τους πάτρωνές τους, με νέο ρεκόρ τροπολογιών που βρωμούν από μακριά χυδαίο αντι-βιοοικονομικό λαϊκισμό, διαφθορά και διαπλοκή.

Όταν, αγαπητέ αναγνώστη, επέρχεται οποιαδήποτε είδους ανικανότητα ενός οργάνου του κράτους ή ευρύτερα της πολιτείας και του πολιτικού συστήματος, και αυτό προσπαθεί να αντικαταστήσει τα αποτελέσματα της προβληματικής λειτουργίας του ή μη-λειτουργίας του από άλλα όργανα λιγότερο ή περισσότερο σχετικά, τότε η χώρα περνά στην πολιτική ανωμαλία και σε διάφορες μορφές φετιχισμού. Εδώ βρισκόμαστε σήμερα, εδώ τριγυρίζουν διάφορες προτάσεις συντήρησης αυτής της βουλής.

Ας πάμε, λοιπόν, ήσυχα, ώριμα και απλά σε γενικές εκλογές μια καί η συγκυβέρνηση καί το κοινοβούλιο καί η διοίκηση καί η τρόικα πάσχουν εμφανώς πλέον από ανικανότητα. Η ελληνική κρίση δεν μπορεί πλέον να διασκεδάζεται στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Πρέπει να αντιμετωπισθεί ριζικά εδώ και τώρα. Πρέπει να ανακατευτεί εκ νέου η πολιτική τράπουλα από το εκλογικό σώμα και να ξαναμοιραστούν τα κομματικά χαρτιά, για να ξαναρχίσει ένα νέο παιχνίδι μεταπολίτευσης.

Η Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία ας «κατεβάσει αυλαία» με την φωτογραφία του Γρηγόρη και του Πέτρου να «μυρίζουν» και να «χαϊδεύουν» το παλτό της Ραχήλ Μακρή μέσα στη Βουλή! Αυτό είναι, σε κάθε περίπτωση, μια λιγότερο ανώμαλη εικόνα – για να διατηρήσουμε στη μνήμη μας – από εκείνη των μαζικών πελατειακών και διαπλεκόμενων (ν)τροπολογιών, για τις οποίες κανείς πλέον δε μοιάζει να ντρέπεται!…

press-gr.com

Οι προφήτες του χρήματος.


1
«Όχι ένας, αλλά περισσότεροι από τους οικογενειακούς φίλους, έχουν αναφέρει ότι, για κάθε γεύμα, η οικογένεια θέτει μια θέση στο τραπέζι για τον Εωσφόρο». ~ Fritz Springmeier

Οίκος Ρότισλντ : Διακεκριμένη οικογένεια γερμανοεβραίων τραπεζιτών, με σημαντική επιρροή στην οικονομικοπολιτική ιστορία της Ευρώπης.

Γενάρχης της δυναστείας θεωρείται ο Μάγερ Άνσελμ Μπάουερ (1743-1812), ο οποίος έλαβε το επίθετο Ρότσιλντ (στα γερμανικά «κόκκινη ασπίδα») από το σήμα της επιχείρησης του πατέρα του, που διατηρούσε ενεχειροδανειστήριο στη Φραγκφούρτη, όπου και γεννήθηκε. Ο Μάγερ εκμεταλλεύτηκε τη θέση του ως οικονομικός σύμβουλος του εκλέκτορα της Έσης και έστησε την πρώτη του επενδυτική τράπεζα στη γενέτειρά του. Μεγάλη ώθηση στις επιχειρηματικές δραστηριότητες των Ρότσιλντ έδωσαν η Γαλλική Επανάσταση και οι Ναπολεόντειοι Πόλεμοι (1792-1815). Την περίοδο αυτή χρηματοδοτούσαν με δάνεια τα διάφορα εμπόλεμα μέρη και εμπορεύονταν σιτηρά, βαμβάκι, αποικιακά προϊόντα και όπλα. Είχαν αναπτύξει ένα εκτεταμένο δίκτυο αντιπροσώπων και συνεργατών, που περιλάμβανε ιδιωτικό ταχυδρομείο και υπηρεσία πληροφοριών. Λέγεται ότι το δικό τους κατασκοπευτικό δίκτυο πληροφόρησε το Λονδίνο για τη νίκη του Ουέλινγκτον στη Μάχη του Βατερλό, μία μέρα πριν από την άφιξη των στρατιωτικών αγγελιοφόρων. Οι Ρότσιλντ συμμετείχαν στο κονσόρτσιουμ που χορήγησε τα δύο δάνεια στην επαναστατημένη Ελλάδα το 1824, ενώ ήταν και από τους ιδρυτικούς μετόχους της Εθνικής Τράπεζας το 1841.

Οι Ρότσιλντ χρηματοδότησαν την εγκατάσταση Εβραίων στην Παλαιστίνη κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου και υπήρξαν θερμοί υποστηρικτές του κράτους του Ισραήλ. Άλλωστε, ένας Ρότσιλντ ήταν ο πρώτος παραλήπτης της Διακήρυξης Μπάλφουρ, με την οποία η Μεγάλη Βρετανία εξέφραζε τη θέλησή της για τη δημιουργία εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη.

Σχετικά με το βιβλίο: Όποιος ενδιαφέρεται για την οικονομία, την ιστορία της Ευρώπης ή την άνοδο μίας θεαματικά επιτυχημένης εβραϊκής οικογένειας θα βρει τον πρώτο τόμο αυτής της ιστορίας του οίκου των Ρότσιλντς υπέροχο. Έχοντας μία άνευ προηγουμένου πρόσβαση στα αρχεία των Rothschild πριν το 1915, ο ιστορικός του Παν/μίου της Οξφόρδης Ferguson, ξεκινά την ιστορία της οικογένειας με τον έμπορο της Φρανκφούρτης Amschel, αλλά η πραγματική ιστορία ξεκινά με την άφιξη του πιο ικανού από τους γιους του, τον Nathan Mayer, στην Αγγλία πριν από 200 χρόνια. Ο κάθε ένας από τους πέντε γιους του Mayer, βρίσκονταν σε διαφορετικές πόλεις; Στο Παρίσι, το Λονδίνο, τη Βιέννη, τη Νάπολη και τη Φρανκφούρτη. Σε συνδυασμό με μια εντολή ενότητας που κράτησε τους αδελφούς εντυπωσιακά κοντά, ενώ κρατούσαν κόρες, μακριά από ξένους, αυτή η γεωγραφική διασπορά έδωσε στο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα της οικογένειας, ένα ασυναγώνιστο πλεονέκτημα, παρά το ότι οι γιοι του Mayer ήταν άνισης ικανότητας. Ο N.M. Rothschild είναι αυτός που ο Φέργκιουσον επιλέγει ως πρωταγωνιστή του (ο τρισέγγονός του πρότεινε το έργο στον συγγραφέα).

Από το 1815 και μετά, οι Ρότσιλντ ήταν παντού στην Ευρώπη. Κυριάρχησαν στη διεθνή αγορά ομολόγων, αγόραζαν και να πωλούσαν προϊόντα, όπως βαμβάκι, καπνό, ζάχαρη, χαλκό και υδράργυρο. Και επηρέασαν τον Μέτερνιχ, τον Ουέλινγκτον, την Βασίλισσα Βικτωρία, τον Βίσμαρκ, τον Gladstone και τον Disraeli.

Σύμφωνα με το SNIPPITS and SNAPPITS από όπου είδα και το βίντεο:
Ήξερες ότι πριν η Παλαιστίνη, διακανονιστεί ως «πατρίδα για τους Εβραίους», οι Ρότσιλντ εξέταζαν και το ενδεχόμενο της Μαδαγασκάρης, του Τσαντ, του Mato Grosso στη Βραζιλία, της Άνω Κοιλάδας του Νείλου, της Κένυα, της Βόρεια Ροδεσία, της Γουιάνα;

Αυτή η ταινία είναι γεμάτη ιστορικά δεδομένα που σπάνια εκτίθενται σε έλεγχο. Συνιστάται ανεπιφύλακτα η προβολή.
Η δυναστεία Rothschild κάνει χρήματα από τις δύο πλευρές του κάθε πολέμου. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν θα έπρεπε να συμβεί ποτέ, αλλά το τραπεζικό καρτέλ των Rothschild ήθελε χρήματα και εξουσία καθώς και μια δικαιολογία για να οικοδομήσει μια Κοινωνία των Εθνών. (και να αρπάξει την Παλαιστίνη).
Η Federal Reserve Bank είναι η κεντρική τράπεζα που τυπώνει το αμερικανικό δολάριο. Δεν είναι τράπεζα της κυβέρνησης, αλλά ανήκει στους παγκ΄σομιους τραπεζίτες, στους πιο ισχυρούς από αυτούς, που είναι η οικογένεια Rothschild.
Ελέγχουν όλο το Παγκόσμιο Σύστημα συναλλάγματος.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή
redskywarning.blogspot.com
ksipnistere.blogspot

Ο τηλέγραφος της αρχαιότητας


1
Σύμφωνα με τον Πολύβιο, την πυρσεία, δηλαδή την οπτική αναμετάδοση σημάτων με φλόγες, εφεύραν οι Κλεόξενος και Δημόκλειτος γύρω στο 150 π.Χ. και τη βελτίωσε ο ίδιος.

Όμως ο Αισχύλος, στο έργο του Αγαμέμνων, περιγράφει την είδηση της πτώσης της Τροίας, η οποία μεταδόθηκε ως τις Μυκήνες με τις φρυκτωρίες (φρυκτός=πυρσός και ώρα = φροντίδα). Ενδιάμεσοι σταθμοί μεταδόσεως υπήρχαν στην Ίδη της Μυσίας, στο Ακρωτήρι της Λήμνου (σημερινή Πλάκα), στον Άθω, στο βουνό Μάκιστο και στις πλαγιές του Αραχναίου.

Η αναπαράσταση βασίζεται κυρίως στο κείμενο του Πολυβίου (Χ, 43-47) καθώς και σε αναγεννησιακές απεικονίσεις. Η πυρσεία στηριζόταν σ΄ ένα διαχωρισμό των γραμμάτων του ελληνικού αλφαβήτου σε ομάδες πέντε γραμμάτων.

Η κάθε ομάδα ήταν γραμμένη σε πέντε πίνακες (ο τελευταίος περιείχε τέσσερα γράμματα). Κάθε πίνακας συνοδεύονταν από αντίστοιχους πέντε πυρσούς. Ο αριθμός αναμμένων πυρσών (εξ” ου και πυρσεία), παρίστανε το αντίστοιχο γράμμα.

Στην αναπαράσταση ο συνδυασμός των πυρσών επιτυγχάνεται με την οριζόντια και κάθετη τοποθέτηση της σειράς των γραμμάτων.

Ο συνδυασμός της χρήσης δύο πεντάδων μεγάλων πυρσών, οι οποίοι διακρίνονται σε μεγάλες αποστάσεις με τη βοήθεια διόπτρων, παριστάνει το αντίστοιχο γράμμα (οι γραμμές αντιπροσωπεύονται από τους αριστερούς πυρσούς και οι στήλες από τους δεξιούς πυρσούς).

Σε κάθε ζευγάρι πυρσών αντιστοιχεί και συγκεκριμένο γράμμα. Π.χ. για το γράμμα Α έχουμε ένα πυρσό αριστερά και ένα δεξιά. Για το γράμμα Θ δύο πυρσούς αριστερά και τρεις δεξιά κλπ. Με τον τρόπο αυτό μπορούν να μεταδοθούν ολόκληρα κείμενα από φρυκτωρία σε φρυκτωρία.

Τα σημεία αναμετάδοσης του μηνύματος της πτώσης της Τροίας

Στη βελτιωμένη παραλλαγή του συστήματος χρησιμοποιούσαν ένα είδος οργάνου προγόνου της διόπτρας, όπως απεικονίζεται στο εκμαγείο του ΟΤΕ. Η πυρσεία ονομάστηκε και «οπτικός τηλέγραφος», ήταν δε ως τηλεπικοινωνιακό μέσο τελειότερο από τον «υδραυλικό τηλέγραφο» του Αινεία. Ο Forbes το χαρακτηρίζει ως το πλέον αποδοτικό τηλεγραφικό σύστημα και το θεωρεί ως πρόδρομο του τηλεγράφου.

Πηγή: Νόησις, ΟΤΕ, Βικιπαίδεια
ksipnistere.blogspot

Η «Αμφίπολη» του Πλαταμώνα


platamonas 1
Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα ήρθαν στο φως από την αρχαιολογική σκαπάνη στην περιοχή του Πλαταμώνα Πιερίας, μετά από εργασίες που έγιναν για την κατασκευή οδικών τμημάτων που θα συνδέσουν τις τρεις σήραγγες των Τεμπών με την υπόλοιπη εθνική οδό.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της υπεύθυνης αρχαιολόγου, εντοπίστηκε ένα αρχαίο νεκροταφείο της ύστερης εποχής του χαλκού, με 19 αποκαλυμμένους τάφους, αρκετοί από τους οποίους περιείχαν πλούσια κτερίσματα, όπως αγγεία, χάλκινους κρίκους, οστέινες χάντρες και χάλκινα μαχαίρια.

Στο ίδιο σημείο, μετά την ταφική χρήση, κατασκευάστηκαν δύο εντυπωσιακά αψιδωτά κτήρια και μνημειακοί τοίχοι, που πιθανόν οριοθετούν τον οικιστικό χώρο.
platamonas 2
platamonas 3
platamonas 4

Ανακοίνωση για τα αρχαιολογικά ευρήματα εξέδωσε η αρχαιολόγος της ΚΖ’ ΕΚΠΑ, Σοφία Κουλίδου. στην οποία αναφέρει πως η σωστική ανασκαφική έρευνα που διενεργεί η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πιερίας, στο πλαίσιο κατασκευής της νέας εθνικής οδού ΠΑΘΕ –τμήμα Μαλιακός-Κλειδί Ημαθίας-, αποκάλυψε πρόσφατα στη θέση «Ρέμα Ξυδιάς» (περιοχή Πηγή Αρτέμιδος) του Πλαταμώνα νεκροταφείο και οικισμό της Ύστερης Εποχής Χαλκού (μέσα 2ης χιλιετίας π.Χ.).
platamonas 5

Η θέση χρησιμοποιήθηκε κατ’ αρχήν ως νεκροταφείο με μέχρι στιγμής δεκαεννέα (19) αποκαλυμμένους κιβωτιόσχημους τάφους (Εικ. 1-3). Αρκετοί περιείχαν πλούσια κτερίσματα, όπως αγγεία (χειροποίητα και τροχήλατα μυκηναϊκού ρυθμού), χάλκινους κρίκους, οστέινες χάντρες, πήλινα «σφονδύλια» ή βαρύδια, χάλκινα μαχαίρια, έναν σφραγιδόλιθο κ.α. (Εικ. 4-5). Κάποιοι από τους τάφους είχαν ιδιαίτερα μικρό μέγεθος και προφανώς περιείχαν παιδικούς ενταφιασμούς (Εικ. 6).

platamonas 6
platamonas 7
platamonas 8

Μετά την ταφική χρήση και ίσως παράλληλα με αυτήν κατασκευάστηκαν στην ίδια θέση αρχιτεκτονήματα τα οποία φέρνει τώρα στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη. Πρόκειται για δύο αψιδωτά κτήρια (Εικ. 7α) και μνημειακούς τοίχους (ίσως περιβόλους) που πιθανόν οριοθετούν τον οικιστικό χώρο (Εικ. 7). Το πρώτο αψιδωτό κτήριο σώζεται στο επίπεδο των λίθινων θεμελίων του και έχει μήκος περίπου 10μ. (Εικ. 8-9). Η ανωδομή του θα ήταν κατασκευασμένη από πλιθιά, ίχνη των οποίων διατηρήθηκαν στο στρώμα καταστροφής του. Κατά τη διάρκεια της χρήσης του το αψιδωτό επεκτάθηκε με την προσθήκη κτηρίου ορθογώνιας κάτοψης με μεσοτοιχία (Εικ. 10). Στο εσωτερικό των κτηρίων εντοπίστηκαν οι πασσαλότρυπες των πασσάλων που στήριζαν τη στέγη, ίχνη από πήλινες χρηστικές κατασκευές, πληθώρα αγγείων, χειροποίητων αλλά και μυκηναϊκού ρυθμού, καθώς και λίθινα και πήλινα τέχνεργα (Εικ. 11). Εξωτερικά τους εντοπίστηκαν δύο πιθάρια που σώθηκαν τοποθετημένα στη θέση τους (Εικ. 12).

platamonas 9

Δεύτερο αψιδωτό κτήριο εντοπίστηκε δίπλα στο πρώτο και παράλληλα προς αυτό. Σώζεται επίσης στο επίπεδο των λίθινων θεμελίων του, ενώ συνεχίζεται η αρχαιολογική διερεύνησή του. Σε απόσταση λίγων μέτρων νότια των κτηρίων αποκαλύφθηκαν δύο μνημειακοί τοίχοι-περίβολοι με αδιευκρίνιστη μέχρι στιγμής χρήση οι οποίοι σχετίζονται με πληθώρα καλής ποιότητας τροχήλατης μυκηναϊκού ρυθμού κεραμικής (Εικ. 13-17) και τμημάτων πιθαριών.
Ο αψιδωτός τύπος κτηρίου (οικία;) έχει καταγωγή από την Μέση Εποχή του Χαλκού (αρχή 2ης χιλιετίας π.Χ.) και δεν έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα στην περιοχή του μακεδονικού Ολύμπου. Το παράδειγμα του ρέματος Ξυδιά αποτελεί πιθανώς τοπική επιβίωση του τύπου στην Ύστερη Εποχή Χαλκού, όταν στους γνωστούς οικισμούς της ηπειρωτικής Ελλάδας κυριαρχεί πλέον ο ορθογώνιος μακρόστενος τύπος κτηρίου («μέγαρο»).

Τα αψιδωτά κτήρια του ρέματος Ξυδιά αποτελούν σπάνιο δείγμα οικιστικής αρχιτεκτονικής σε μία περιοχή, όπου σπανίζουν τα οικιστικά κατάλοιπα της Ύστερης Εποχής Χαλκού (1600-1050π.Χ.). Επιπλέον, ο συσχετισμός τους με πληθώρα κεραμικής μυκηναϊκού τύπου και ρυθμού επιβεβαιώνει για μία ακόμη φορά την ένταξη της περιοχής στον θεσσαλικό-ευβοϊκό πολιτιστικό κύκλο. Με την αποκάλυψη αυτή εμπλουτίζονται και συμπληρώνονται οι πληροφορίες για την ζωή και τον θάνατο κατά την Ύστερη Εποχή Χαλκού στην περιοχή, οι οποίες είχαν πρόσφατα αποκτηθεί από τις ανασκαφές κυρίως νεκροταφείων στο πλαίσιο των μεγάλων εθνικών έργων της σιδηροδρομικής γραμμής και του αυτοκινητόδρομου.

Οι νέες αυτές ανακαλύψεις, αναφέρει η υπεύθυνη αρχαιολόγος, αποτελούν μία σπουδαία ευκαιρία για την μελέτη των κοινωνικών δομών σε μία χρονολογική περίοδο (αρχή της Ύστερης Εποχής Χαλκού/μέσα 2ης χιλιετίας π.Χ.) κατά την οποία η οικιστική αρχιτεκτονική αρχίζει να αντικατοπτρίζει τον σταδιακό σχηματισμό μίας κοινωνικής ιεραρχίας –σε αντιπαραβολή με την μεσοελλαδική περίοδο που δεν διαφαίνεται η ύπαρξη σαφών κοινωνικών διαφοροποιήσεων. Στην περίπτωση μάλιστα που τα αψιδωτά κτήρια συνδέονται λειτουργικά με τους παρακείμενους κιβωτιόσχημους τάφους (Εικ. 18), είναι δυνατόν να εξαχθούν σημαντικά συμπεράσματα για τις ταφικές πρακτικές των μέσων της 2ης χιλιετίας π.Χ.

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πιερίας έχει συμπράξει με το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων που είναι ο κύριος του έργου, με την Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου Α.Ε., καθώς και με την Κοινοπραξία Μαλιακός-Κλειδί (MKC JV), ώστε το πρώτο αψιδωτό μαζί με το πρόσκτισμά του να μεταφερθούν και να αναδειχθούν στο αρχαιολογικό Πάρκο Λειβήθρων.

Στον ίδιο χώρο θα παρουσιαστούν όλες οι αρχαιότητες που αποκαλύφθηκαν στο πλαίσιο της κατασκευής της νέας εθνικής οδού ΠΑΘΕ (τμήμα Μαλιακός-Κλειδί) προσφέροντας στον επισκέπτη του πάρκου την πληρέστερη δυνατή πληροφόρηση για τον αρχαίο πολιτισμό της περιοχής του Μακεδονικού Ολύμπου.

Πηγή: dionolympos.gr
ksipnistere.blogspot