Δεν υπάρχουν πιά δάσκαλοι


ΠΑΙΔΕΙΑ_ΒΙΒΛΙΑ_WERNER_JAEGER
Αμαθέστατοι οι σημερινοί δημοδιδάσκαλοι – Οικτρή η κατάσταση τής Παιδείας και τής Εκπαιδεύσεως στη σύγχρονη Ελλάδα – Νεαρός διδάσκαλος, στην εκπομπή «Hot Seat» τού Ζουγανέλη, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΟΝ ΠΡΙΑΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΑΒΗ !!! Τελειώσαμε ως Έθνος με τους αλήτες – προδότες – πολιτικούς τύπου Λοβέρδου / Κουτσίκου κτλ που κατέστρεψαν την Ελληνική Νεολαία τα τελευταία 40 χρόνια…

Η ερώτηση ήταν η εξής: Ποιο από τα ακόλουθα τέσσερα πρόσωπα, ΔΕΝ ήταν παιδί τής Εκάβης;
α. ο Έκτωρ β. η Κασσάνδρα γ. ο Πάρις δ. ο Πρίαμος
Ο αμαθέστατος δασκαλάκος μας λοιπόν, απήντησε… «η Κασσάνδρα» ! Τι να πης; Κατάντια… Τελειώσαμε…

Η Εκάβη υπήρξε πιστή σύζυγος και φιλόστοργη μητέρα, διάσημη ως πολύτεκνη: Εκτός από τον Έκτορα, απέκτησε άλλα 18 παιδιά, όλα με τον Πρίαμο. Ο Ευριπίδης προχωρεί περισσότερο και το 19 το αυξάνει στο μη πιστευτό 50. Ο Απολλόδωρος απαριθμεί τα εξής 14 (4 κόρες και 10 γιοί):
Έκτορας (ήταν ο πρωτότοκος)
Πάρις (γνωστός και ως Αλέξανδρος)
Κρέουσα
Λαοδίκη
Κασσάνδρα
Πολυξένη
Δηίφοβος
Έλενος
Πάμμωνας
Πολίτης
Άντιφος
Ιππόνοος
Πολύδωρος
Τρωίλος
Ως δέκατο πέμπτο τέκνο της Εκάβης αναφέρεται ο Πολυδάμας. Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014
Μία συμβουλή προς τους νέους και τις νέες τής δύσμοιρης τούτης χώρας: Μην περιμένετε ΤΙΠΟΤΑ από το ξεφτιλισμένο κράτος. Πάρτε ένα ρημάδι «χαρτί» από τα κωλοχανεία τους, αλλά φροντίστε εσείς οι ίδιοι για την μόρφωσή σας. Αυτομόρφωση ! Δεν γίνεται αλλιώς, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ. Η παιδεία και η εκπαίδευση κατεστράφησαν από την καταραμένη «γενιά τού Πολυτεχνείου».

Εσχάτη ελπίς: H αυτοπαιδεία !
Μπουγάδα απλώθηκε χθες στο προαύλιο του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών! Συγκεκριμένα, χθες το μεσημέρι έκπληκτοι πανεπιστημιακοί διαπίστωσαν ότι οι θάμνοι στον κήπο του προαυλίου του ΟΠΑ είχαν αξιοποιηθεί για το…
Η συνέχεια εδώ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ

Χθες και σήμερα, εμφανίσθηκαν στο τηλεπαιχνίδι «Hot Seat» δύο παίκτριες, δασκαλίτσες στο επάγγελμα. Η χθεσινή, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕ το ποιος είπε την φράση «Πάταξον μέν ἄκουσον δέ».
Πάταξον μέν ἄκουσον δέ
κτύπα αλλά (προηγουμένως) άκουσέ με
ιστορική φράση επιμονής του Θεμιστοκλή προς τον Ευρυβιάδη για την αντιμετώπιση του περσικού στόλου στη Σαλαμίνα, αντί στον Ισθμό, το 480 π.Χ.
η φράση αυτή έχει γίνει παροιμιώδης και χρησιμοποιείται σήμερα ως τολμηρή έκφραση σε δίκαιο και λογικό αίτημα.
Η σημερινή, ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΙΓΟΥΡΗ (έκανε «πάσο») για το ποιο δάκτυλο τού χεριού μας έχει δύο φάλαγγες (αντίχειρας). Σε κάποιο σημείο μάλιστα τού παιχνιδιού, είπε και το εξής αμίμητο: «Είμαι φανατική οπαδή τού…»
Τα συμπεράσματα, δικά σας.
Διηνέκης

Το διαβάσαμε από το: Οικτρή η κατάσταση τής Παιδείας και τής Εκπαιδεύσεως – Νεαρός διδάσκαλος, στην εκπομπή τού Ζουγανέλη, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΟΝ ΠΡΙΑΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΑΒΗ http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/11/blog-post_4717.html#ixzz3KO1xNxuX

Advertisements

Όταν μου πειράξουν την Πατρίδα.. Μακρυγιάννης


macedonia

«Όταν μου πειράξουν την πατρίδα και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα’ νεργήσω κι’ ό,τι θέλουν ας μου κάνουν»
Γιάννης Μακρυγιάννης

Τότε, εκεί που καθόμουν εις το περιβόλι μου και έτρωγα ψωμί, πονώντας από τις πληγές, όπου έλαβα εις τον αγώνα και περισσότερο πονώντας δια τις μέσα πληγές όπου δέχομαι δια τα σημερινά δεινά της Πατρίδος, ήλθαν δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγώνται έτσι:

«Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη».

Εγώ, στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω:

«Αδελφοί, με αδικείτε. Ελλάδα δεν πουλάω, νοικοκυραίγοι μου. Τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τό’ χα, δεν τό’ δινα κανενός.

Κι’ αν πουλιέται Ελλάδα, δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε τον κόσμον εσείς λογιώτατοι, να μην θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο».

Έφυγαν αυτοί. Κι’ έκατσα σε μίαν πέτραν μόνος και έκλαιγα. Μισός άνθρωπος καταστάθηκα από το ντουφέκι του Τούρκου, τσακίστηκα εις τις περιστάσεις του αγώνα και κυνηγιέμαι και σήμερον.

Κυνηγιώνται και άλλοι αγωνιστές πολύ καλύτεροί μου, διότι εγώ είμαι ο τελευταίος και ο χειρότερος. Και οι πιο καλύτεροι όλων αφανίστηκαν.

Αυτοί που θυσίασαν αρετή και πατριωτισμόν, για να ειπωθεί ελεύτερη η Ελλάδα κι’ εχάθηκαν φαμελιές ολωσδιόλου, είπαν να ζητήσουν ένα αποδειχτικόν που να λέγει ότι έτρεξαν κι’ αυτοί εις την υπηρεσίαν της Πατρίδος και Τούρκο δεν άφηκαν αντουφέκιγο.

Πήγε να’ νεργήσει η Κυβέρνηση και βγήκαν κάτι τσασίτες και σπιγούνοι, που δουλεύουν μίσος και ιδιοτέλεια, και είπαν «όχι».

Και είπαν και βρισιές παλιές δια τους αγωνιστές. Για να μην πάρουν το αποδειχτικόν, ένα χαρτί που δεν κάνει τίποτες γρόσια.

Πατρίδα να θυμάσαι εσύ αυτούς όπου, δια την τιμήν και την λευτερίαν σου, δεν λογάριασαν θάνατο και βάσανα. Κι’ αν εσύ τους λησμονήσεις, θα τους θυμηθούν οι πέτρες και τα χώματα, όπου έχυσαν αίματα και δάκρυα.

Θεέ, συχώρεσε τους παντίδους, που θέλουν να μας πάρουν τον αγέρα που αναπνέομεν και την τιμήν που με ντουφέκι και γιαταγάνι πήραμε.

Εμείς το χρέος, το κατά δύναμιν, επράξαμεν. Και αυτοί βγήκαν σήμερον να προκόψουν την Πατρίδα. Μας γέμισαν φατρία και διχόνοιαν. Και την Πατρίδα δεν την θέλουν Μητέρα κοινή. Αμορόζα εις τα κρεβάτια τους την θέλουν. Γι’ αυτό περνούν και ρεθίζουν τον κόσμον με τέχνες και καμώματα.

Και καζαντίσαν αυτοί πουγγιά και αγαθά και αφήκαν τους αγωνιστές, τις χήρες και τα ορφανά εις την άκρην. Αυτοί είναι οι ανθρώπινοι λύκοι, που φέραν δυστυχήματα και κίντυνον εις τον τόπον. Ας όψονται.

Τότε που η Τουρκιά εκατέβαινε από τα ντερβένια και ολίγοι έτρεχαν με ολίγα ντουφέκια, με τριχιές δεμένα, να πολεμήσουν, θέλοντας λευτεριάν ή θάνατον, οι φρόνιμοι ασφάλιζαν τις φαμελιές τους εις τα νησιά κι’ αυτοί τρέχαν εις ρεματιές και βουνά, μη βλέποντας ποτέ Τούρκου πρόσωπον. Κι’ όταν ακούγαν τα ντισμπάρκα των Τούρκων, τρέχαν μακρύτερα.

Τώρα θέλουν δικήν τους την Πατρίδα και κυνηγούν τους αγωνιστές.

Εγίναμε θηρία που θέλουν κριγιάτα (κρέατα) ανθρωπινά να χορτάσουν. Και χωρίζουν τον κόσμον σε πατριώτες και αντιπατριώτες. Αυτοί γίναν οι σημαντικοί της Πατρίδος και οι άλλοι να χαθούν. Δεν ξηγιώνται γλυκότερα να φυλάξωμεν Πατρίδα και να δούμεν λευτερίαν πραγματικήν.

Ρωμαίγικον δεν φτιάχνεται χωρίς ούλλοι να θυσιάσουν αρετήν και πατριωτισμόν. Και χωρίς να πάψει η μέσα, η δική μας τυραγνία.

Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον.

Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον.

Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα:

«Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολυτίμητον τζιβαϊρικόν έχομεν.

Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας».

Ένας δικός μου αγωνιστής μου έφερε και μου διάβασεν ένα παλαιόν χαρτί, που έγραψεν ο κοντομερίτης μου Άγιος παπάς, ο Κοσμάς ο Αιτωλός.

Τον εκρέμασαν εις ένα δέντρον Τούρκοι και Εβραίοι, διότι έτρεχεν ο ευλογημένος παντού και εδίδασκεν Ελλάδα, Ορθοδοξία και Γράμματα.

Έγραφεν ο μακάριος εκείνος ότι:

«Ένας άνθρωπος να με υβρίσει, να φονεύσει τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφόν μου και ύστερα το μάτι να μου βγάλει, έχω χρέος σαν χριστιανός να τον συγχωρήσω.
Το να υβρίσει τον Χριστόν μου και την Παναγία μου, δεν θέλω να τον βλέπω».

Το χαρτί του πατέρα Κοσμά έβαλα και μου το εκαθαρόγραψαν. Και το εκράτησα ως Άγιον Φυλαχτόν, που λέγει μεγάλην αλήθειαν. Θα πω να μου γράψουν καλλιγραφικά και τον άλλον αθάνατον λόγον του.
«τον Πάπαν να καταράσθε ως αίτιον»

Θέλω να το βλέπω κοντά στα’ κονίσματά μου, διότι τελευταίως κάποιοι δικοί μας ανάξιοι λέγουν ότι αν τα φτιάξουμε με τον δικέρατον Πάπαν, θα ολιγοστέψουν οι κίντυνοι, τα βάσανα και η φτώχεια μας. Τρομάρα τους!!!

Και είπαν οι άθρησκοι που εβάλαμεν εις τον σβέρκο μας να μη μανθάνουν τα παιδιά μας Χριστόν και Παναγίαν, διότι θα μας παρεξηγήσουν οι ισχυροί.

Και βγήκαν ακόμη να’ ποτάξουν την Εκκλησίαν, διότι έχει πολλήν δύναμη και την φοβούνται. Και είπαν λόγια άπρεπα δια τους παπάδες.

Εμείς, με σκιάν μας τον Τίμιον Σταυρόν, επολεμήσαμεν ολούθε, σε κάστρα, σε ντερβένια, σε μπογάζια και σε ταμπούργια.

Και αυτός ο Σταυρός μας έσωσε. Μας έδωσε την νίκη και έχασε (οδήγησε σε ήττα) τον άπιστον Τούρκον. Τόση μικρότητα στον Σταυρό, τον σωτήρα μας!

Και βρίζουν οι πουλημένοι εις τους ξένους και τους παπάδες μας, τους ζυγίζουν άναντρους και απόλεμους.

Εμείς τους παπάδες τους είχαμε μαζί εις κάθε μετερίζι, εις κάθε πόνον και δυστυχίαν.

Όχι μόνον δια να βλογάνε τα όπλα τα ιερά, αλλά και αυτοί με ντουφέκι και γιαταγάνι, πολεμώντας σαν λεοντάρια.

Ντροπή Έλληνες!

ksipnistere.blogspot

Και συνεχίζουν να τρώνε οι ανεπάγγελτοι


1982b
Χαμόγελο και γοητεία η LEADER της αρπαχτής και πολυτάλαντη μανδάμ
της ψωρο-ελίτ
Φαυλοκρατία, Οικογενειοκρατία, Κομματοκρατία, Κλεπτοκρατία. Λεφτά υπήρχαν και υπάρχουν για την Ψωρο-Ελίτ. Τα δικά μας δικά τους.
Η πολυτάλαντη Ελενα Ακρίτα, η κόρη του Λουκή και της Σύλβας, εισέπραττε προσωπική σύνταξη για 45 χρόνια μέχρι το 2010 και τσέπωσε 1 εκ ευρώ από τα Δημόσια Ταμεία, διότι το κράτος είναι δικό τους. Η μαμά Σύλβα διορίστηκε βουλευτής από τον Αντρέα, και η κόρη δημοσιογράφος και τηλεκριτικός από το ΔΟΛιο συγκρότημα, και σεναριογράφος.
Η μανδάμ Έλενα Ακρίτα βάσει του ειδικού νόμου 4470/1965 που είχε φτιάξει ο Γεώργιος Παπανδρέου ειδικά γι’ αυτήν και την μητέρα της Σύλβα, έπαιρνε επί 45 ολόκληρα χρόνια (1965-2010) την σύνταξη του μπαμπά της Λουκή Ακρίτα….
Το 2010 έπαψε να της χορηγείται η σύνταξις, λόγω Μνημονίου, αφού δεν πληρούσε τα εισοδηματικά κριτήρια και ήταν πάμπλουτη.
Η σύνταξη ήταν ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ που δεν ακολουθεί τις διατάξεις του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων, δηλαδή δεν υπόκεινται στις εκάστοτε περικοπές, και προβλεπόταν ότι θα συνεχίσει να την παίρνει όσες φορές κι αν παντρευτεί στην ζωή της, πράγμα που δεν ισχύει για τις υπόλοιπες ορφανές που εφ’ όσον παντρευτούν, χάνουν την σύνταξη.
Η σύνταξη στην μεγάλη «δημοκράτισσα» Έλενα Ακρίτα καταβαλλόταν κανονικά και επί Χούντας. Από το 1965 μέχρι το 1974 έπαιρνε σύνταξη ίση προς την μισή βουλευτική αποζημίωση, δηλαδή με σημερινά χρήματα… πάνω από 1.500 ευρώ τον μήνα!
Από το 1974 μέχρι το 1987, η σύνταξη στην Έλενα Ακρίτα αυξήθηκε: Έγινε ίση προς την εκάστοτε σύνταξη βουλευτού με 15ετή θητεία, δηλαδή γύρω στις 3.000 ευρώ τον μήνα! Από το 1965 μέχρι το 1974 έλαβε περίπου 190.000 ευρώπουλα. Από το 1974 μέχρι το 1987 που πρώτο παντρεύτηκε έλαβε άλλα 546.000 ευρώ, ενώ από το 1987 μέχρι το 2010 που της ανεστάλη η σύνταξη, η Έλενα Ακρίτα τσέπωσε τουλάχιστον 240.000 ευρώ. Συνολικά ένα εκατομμύριο.
Η Έλενα Ακρίτα παντρεύτηκε για πρώτη φορά το Νάσο Κόκκινο. Κάθε άλλη Ελληνίδα ορφανή θα έχανε αυτομάτως την σύνταξη, όχι όμως η εκλεκτή των πολιτικάντηδων Έλενα . Μετά, το 1987 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Κώστα Αρζόγλου και αφου έβαλε τη «Βέρα στο Δεξί», το 2012, (έπειτα από 18 χρόνια κοινής ζωής και επαγγελματικής συμπόρευσης), παντρεύτηκε τον ηθοποιό, σεναριογράφο και βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Γιώργο Κυρίτση).
Ενώ λοιπόν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες πεινάνε, η ψωρο-ελίτ κατέβαλε στην ταλαντούχα και πάμπλουτη Έλενα Ακρίτα σύνταξη απροστάτευτης κόρης η οποία λόγω μνημονίου δεν καταργήθηκε αλλά ΑΝΕΣΤΑΛΗ.
Αυτό είναι το Κράτος τους. Η Φαυλοκρατία, η Οικογενειοκρατία, η Κομματοκρατία, και η Κλεπτοκρατία, όλα μαζί, στο πρόσωπο της Έλενας Ακρίτας, που έχει βραβευτεί ως «Καλύτερη Δημοσιογράφος Εντύπων το 2004 και 2005, και ως Κορυφαία Γυναικεία προσωπικότητα της χρονιάς 2004 από τους LEADERS OF THE YEAR.

http://deltio11.blogspot.com/
skeftomasteellhnika.blogspot

Φωκίωνος Νέγρη από άλλες εποχές


patision1

Η Φωκίωνος Νέγρη είναι ονομαστός πεζόδρομος της Αθήνας στην Κυψέλη, που αρχίζει από την Πλατεία Κυψέλης και τερματίζει στην οδό Ιωάννου Δροσοπούλου. Διαμορφώθηκε στη δεκαετία του 1930 πάνω στα ίχνη ενός παλαιού ρέματος, που άρχιζε από τα Τουρκοβούνια. Σήμερα, η Φωκίωνος Νέγρη είναι διαμορφωμένη στη μέση με παρτέρια και αποτελεί μια από τις πιο δημοφιλείς γειτονιές της Αθήνας.

Ιστορία

Ο πεζόδρομος πήρε το όνομά του από τον Φωκίωνα Νέγρη (1846 – 1928), Αθηναίο πολιτικό και ακαδημαϊκό, πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών, αμέσως μετά την ίδρυση της το 1926. Στις δεκαετίες του ’50 και ’60, η Φωκίωνος Νέγρη αποτελούσε κοσμικό κέντρο της αστικής κοινωνίας της Κυψέλης, αλλά και μια από τις πιο ακριβές περιοχές της Αθήνας. Είχε έντονη κοινωνική ζωή και αποτελούσε τόπο αναψυχής για εκατοντάδες Αθηναίους. Κατά μήκος του δενδρόφυτου πεζόδρομου υπήρχαν, όπως και σήμερα, καφετέριες, καφενεία, ζαχαροπλαστεία, μπυραρίες και εστιατόρια.Quinta
Quinta2
Η Quinta με ιδιοκτήτης τον Μπάμπη Μουτσάτσο, ο οποίος ήταν παντρεμένος με την παγκοσμίως διάσημη στριπτιζέζ Ρίτα Κάντιλλακ, ήταν από τα πρώτα νυκτερινά κέντρα της Αθήνας στη Φωκίωνος Νέγρη το οποίο είχε γίνει το κέντρο συνάντησης των επωνύμων και αγαπημένο στέκι των καλλιτεχνών. Από τον Αριστοτέλη Ωνάση μέχρι την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και τη Τζένη Καρέζη. Ο χώρος φιλοξένησε και φημισμένους ξένους πελάτες, όπως ο Ομάρ Σαρίφ και στη σκηνή του εμφανίσθηκαν πασίγνωστα ονόματα της διεθνούς μουσικής σκηνής, όπως ο Λούτσιο Ντάλλα.top-hat
top-hat3
Το Top Hat, από τα πρώτα rock club της Αθήνας, χορευτικό στέκι της «εξεγερμένης» νεολαίας της δεκαετίας του ’60, γνωστό για τους χορευτικούς διαγωνισμούς αντοχής στο ροκ εντ ρολ. Στο Top Hat έκανε την εμφάνισή του ο πρώτο Jukebox της εποχής.

Το «Igloo» ήταν νυχτερινό κέντρο στο οποίο εμφανίστηκαν ο Βαγγέλης Παπαθανασίου και ο Ντέμης Ρούσος. Από τη σκηνή του πέρασαν και οι juniors, διάσημο ελληνικό συγκρότημα στο οποίο έπαιξε για ένα διάστημα κιθάρα ο Eric Clapton.

Στο κέντρο «Η Νύχτα της Αθήνας» (το συγκεκριμένο κέντρο έγινε διαβόητο για το φονικό με τον Νίκο Κοεμτζή, όπως και με την ταινία «Η Παραγγελιά»), εμφανίζονταν διάσημα ονόματα, όπως ο Τόλης Βοσκόπουλος, η Μαρινέλλα, η Βίκυ Μοσχολιού, ο Ντέμης Ρούσσος , ο Βαγγέλης Παπαθανασίου κ.α.

Η περίφημη «Θράκα» (που δεν υπάρχει σήμερα) ήταν το δημοφιλές εστιατόριο της ευκατάστατης αστικής κοινωνίας της περιοχής.select
select4
Το ζαχαροπλαστείο «Select», στη γωνία Φωκίωνος Νέγρη και Επτανήσου, το οποίο φημιζόταν για τρία πράγματα: για το Σικάγο του, τα «σελεκτόσημα» με ώρες παραμονής που αστειεύονταν ότι συγκεντρώνουν οι θαμώνες του και το κόκκινο τηλέφωνο στο περίπτερο απέναντι. Θαμώνες του «Select» o Νίκος Τσιφόρος, ο Αλέκος Σακελλάριος, η Σοφία Βέμπο, ο Βασίλης Αυλωνίτης και ο Νίκος Σταυρίδης.

Η αρχοντική αυτή γειτονιά, με επίκεντρό της τον ιστορικό πεζόδρομο της Φωκίωνος Νέγρη, φιλοξένησε για πολλά χρόνια την ελίτ της ελληνικής διανόησης. Ήταν προσφιλές στέκι συγγραφέων, καλλιτεχνών, ηθοποιών και κινηματογραφιστών (Δαλιανίδης), τραγουδιστών (Μαρινέλλα, Βίκυ Μοσχολιού) ή και ποδοσφαιριστών (Αντωνιάδης, Δομάζος). Όπως χαρακτηριστικά λέει σε συνέντευξή του ο Διονύσης Ζήβας, αρχιτέκτων και ομότιμος καθηγητής του ΕΜΠ, η Φωκίωνος Νέγρη είναι ένα επίτευγμα προπολεμικό. Την αποκαλούσαν Βία Βένετο της Αθήνας.

Πηγή:fthinopolis.gr (με πληροφορίες απο wikipedia)
spirospero.gr

Γιαννακάκη. Πιό Ρεπούση και από την Ρεπούση


macedonia
ΚΑΜΑΡΩΣΤΕ ΤΗΝ – Πιο Ρεπούση και απ’ την…Ρεπούση: Αυτή είναι η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ που κετέθεσε ερώτηση υπέρ Σκοπιανών Φασιστών !!
Τι δουλειά εχει μια βουλευτής Β´ Πειραια να καταθέτει ερωτήσεις για σεσημασμένους Σκοπιανούς ακροδεξιούς; Η δικαιοσύνη ποτέ θα ασχοληθεί με την περίεργη δράση της κυρίας;… Ποσά δις ευρώ παίζονται στο παιχνίδι της σκοπιανής παρακρατικής οργάνωσης;
«Φάμπρικα» με σκοπό τη δημιουργία, διά της πλαγίας οδού, θέματος «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα έχουν ανοίξει τα Σκόπια με τη συμμετοχή δικηγόρων και στις δύο πλευρές των συνόρων, που αναλαμβάνουν εργολαβικά την αναζήτηση στοιχείων και τίτλων ώστε να διεκδικηθούν περιουσίες που εγκαταλείφθηκαν πριν από εβδομήντα χρόνια στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία και αυθαίρετα τις υπολογίζουν στα… 10 δισ. ευρώ.
Η επιχείρηση αυτή είχε ξεκινήσει με τις ευλογίες του κ. Γκρούεφσκι το 2008, με τη γνωστή επιστολή του στον Κ. Καραμανλή, με την όποια ζητούσε την αναγνώριση «μακεδονικής μειονότητας» και των περιουσιακών διεκδικήσεών της, κάτι που είχε απορριφθεί από την Αθήνα, η οποία σταθερά για όλα τα θέματα αυτά παραπέμπει στα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια.
Καθώς η πολυδιαφημισμένη τότε καμπάνια του VMRO δεν είχε αποτελέσματα, τώρα, με την ενίσχυση και των κρατικών υπηρεσιών της ΠΓΔΜ, επιχειρείται να επαναληφθεί η επιχείρηση αυτή σιωπηλά, με δικηγόρους που ασχολούνται με ομάδες ατομικών υποθέσεων. Δικηγόροι από τα Σκόπια έρχονται σε επαφή με κάποια πρόθυμα δικηγορικά γραφεία, κυρίως στη Θεσσαλονίκη, με στόχο να αναζητηθούν από τα υποθηκοφυλακεία στοιχεία για περιουσίες οι οποίες μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διεκδίκησης στα ελληνικά δικαστήρια από τους ίδιους ή τους απογόνους Σλαβομακεδόνων που εγκατέλειψαν την Ελλάδα μετά τον Εμφύλιο και σήμερα αποτελούν την αιχμή του δόρατος της σκοπιανής πολιτικής εναντίον της Ελλάδας.
Το θέμα δεν εξαντλείται μόνο στο ατομικό δικαίωμα της περιουσίας, το οποίο είναι σεβαστό και εφόσον φυσικά υπάρχουν περιουσίες που δεν έχουν αλλάξει καθεστώς, θα μπορούσαν να εγερθούν αξιώσεις επ” αυτών, εάν και εφόσον βρεθούν τα απαραίτητα πιστοποιητικά στοιχεία.
Όμως όλη αυτή η επιχείρηση έχει «πακεταριστεί» με έντονο πολιτικό περίβλημα, καθώς όσοι διεκδικούν τις περιουσίες αυτές (με την υποστήριξη της σκοπιανής κυβέρνησης) δηλώνουν το γένος «Μακεδόνες» και έτσι, διά της πλαγίας οδού, επιχειρείται να επιβληθεί «μειονοτικό» ζήτημα.
Η επιχείρηση αυτή, που είχε ξεκινήσει το 2008, φαινόταν να έχει ξεχασθεί, αλλά αποκαλύφθηκε ότι πλέον γίνεται ατομικά και σιωπηρά. Αφορμή στάθηκε η επερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Μαρία Γιαννακάκη, διαμαρτυρόμενη για την απαγόρευση εισόδου στη χώρα, από τον σταθμό των Ευζώνων, της σκοπιανής δικηγόρου Τρεντάφιλκα Σάντεβα.
Σας μεταφέρουμε αποσπάσματα από την ερώτηση της κ. Γιαννακάκη:
«…Η δικηγόρος Sandeva συνόδευε τρεις πελάτες της και τον οδηγό του οχήματος (και οι πέντε με διαβατήρια της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας) που μετέβαιναν σε συμβολαιογραφικό γραφείο της Θεσσαλονίκης για να υπογράψουν οι πελάτες της ειδικά πληρεξούσια σε έλληνες δικηγόρους εν όψει εκδίκασης υποθέσεών τους από τα ελληνικά διοικητικά δικαστήρια.
…Η άρνηση εισόδου (μόνο σε αυτήν) κατέστησε τη διαδικασία εξαιρετικά πιο δύσκολη, αφού τα άτομα που συνόδευε δεν ομιλούν ελληνικά, ούτε άλλη γλώσσα που θα τους επέτρεπε να συνεννοηθούν με τρίτους στην Ελλάδα.
Η Trendafilka Sandeva έχει επισκεφθεί την Ελλάδα χωρίς κανένα πρόβλημα πολλές φορές στο παρελθόν.
Συγκεκριμένα, το κείμενο της ερώτησης της βουλευτού της ΔΗΜΑΡ αναφέρει:
1. Για ποιον λόγο καταχωρήθηκε η δικηγόρος Trendafilka Sandeva στον κατάλογο ανεπιθύμητων προσώπων, αφού από τα παραπάνω φαίνεται πως μοναδικός λόγος είναι η υπεράσπιση πελατών που έχουν ασκήσει και με δικές της ενέργειες ένδικα μέσα ενώπιον ελληνικών δικαστηρίων;
2. Αν πρόκειται για λάθος, θα ανακληθεί αυτή η απόφαση και θα ζητηθεί συγγνώμη από τη θιγείσα;
3. Με δεδομένο ότι διαφαίνεται πως οι αστυνομικές αρχές πήραν την απόφαση αυτή για να αποτρέψουν ανάλογες προσφυγές στην ελληνική δικαιοσύνη, θα διαταχθεί πειθαρχική και δικαστική διερεύνηση της απόφασης αυτής για να αναζητηθούν και να αποδοθούν ευθύνες;
4. Η ενέργεια αυτή θεωρείται από την κυβέρνηση συμβατή με την Ενδιάμεση Συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών;
5. Σε ποιες γλώσσες έχουν συνταχθεί τα δίγλωσσα έγγραφα με αποφάσεις άρνησης εισόδου, που χορηγούνται στον συνοριακό σταθμό Ευζώνων στα άτομα με διαβατήρια της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας ώστε να είναι κατανοητά από τα άτομα αυτά;».
Η κ. Γιαννακάκη, η οποία προφανώς πρέπει να αναζητήσει και να διαβάσει την Ενδιάμεση Συμφωνία και τι αναφέρει αυτή για την περίπτωση εκατέρων διεκδικήσεων, δεν δείχνει να αντιλαμβάνεται ότι η υπόθεση δεν αφορά φυσικά την «άσκηση ενδίκων μέσων σε ελληνικά δικαστήρια», αλλά συντονισμένη και καθοδηγούμενη επιχείρηση για τη δημιουργία «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα. Κάτι για το οποίο πιθανότατα η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ δεν ενοχλείται, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να το αποδεχθεί και η Ελληνική Πολιτεία.
Το εάν έπρεπε ή όχι να απαγορευθεί η είσοδος στη σκοπιανή δικηγόρο, θα το απαντήσουν οι αρμόδιες υπηρεσίες, αλλά δεν νοείται μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου να εμφανίζεται ως συνήγορος του πιο ακραίου αλυτρωτισμού των Σκοπίων. Εξάλλου, η κ. Γιαννακάκη θα όφειλε να γνωρίζει ότι η άσκηση ενδίκων μέσων από Σλαβομακεδόνες, που ασπαστήκαν τον «μακεδονισμό» εγκαταλείποντας την πατρίδα τους για να ενταχθούν στο «εθνικό κράτος» τους, δεν απαγορεύεται στη χώρα μας.
Το πιο σημαντικό λάθος της βουλευτίνας της ΔΗΜΑΡ είναι ότι λόγω της σύντομης και επιφανειακής ενασχόλησής της με θέματα εξωτερικής πολιτικής δεν αντιλαμβάνεται τη διαφορά μεταξύ της προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων και της ξένης προπαγάνδας, ενώ θα πρέπει να υπάρχει μια στοιχειώδης αναφορά ότι δεν πρέπει αυτές οι ατομικές διεκδικήσεις και αξιώσεις να εντάσσονται σε κρατικές προσπάθειες άσκησης προπαγανδιστικής και αλυτρωτικής πολιτικής.

olympia
makeleio.gr

Πηγή: http://pisoapothnkoyrtina.blogspot.com/2014/11/blog-post_590.html#ixzz3K55LVx3c

Η καταγωγή του θρύλου του Μαρμαρωμένου Βασιλιά

marmarwmenos-ar8ro
Ενας από τους δημοφιλέστερους εθνικούς μας θρύλους είναι αυτός του μαρμαρωμένου βασιλιά, ο οποίος μέλλει κάποτε να διώξει τους Τούρκους από την Κωνσταντινούπολη και να αναβιώσει τη βυζαντινή αυτοκρατορία. Αναζητώντας ωστόσο την προέλευσή του, θα διαπιστώσουμε ότι σχετίζεται με μεσσιανικές και εσχατολογικές παραδόσεις που διαπερνούν τη χιλιόχρονη ιστορική διάρκεια του Βυζαντίου και φτάνουν μέχρι τις πηγές του πρώιμου Χριστιανισμού, οι οποίες, ως γνωστόν, είναι ιουδαϊκές.

«Οταν μπήκαν οι Τούρκοι στην Κωνσταντινούπολη, ο βασιλιάς αντιστάθηκε ηρωικά. Καθώς όμως οι εχθροί τον περικύκλωσαν και ετοιμάζονταν να τον σκοτώσουν, άγγελος Κυρίου τον άρπαξε και τον πήγε σε μια μυστική σπηλιά. Εκεί βρίσκεται μαρμαρωμένος και περιμένει τον άγγελο να τον σηκώσει και να του ξαναδώσει το σπαθί του. Οταν γίνει αυτό, ο βασιλιάς θα διώξει τους Τούρκους από την Πόλη και θα τους κυνηγήσει μέχρι την Κόκκινη Μηλιά».

Αυτός είναι με δυο λόγια ο θρύλος που απηχούσε τους πόθους των υπόδουλων Ελλήνων για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού και την επανασύσταση της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Πρωταγωνιστής ήταν ο τελευταίος βυζαντινός αυτοκράτορας, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο ηρωισμός του οποίου έκανε τη λαϊκή μούσα να αρνηθεί το γεγονός πως είχε πεθάνει.

Ο θρύλος του λυτρωτή βασιλιά πριν από την Αλωση

Το βασικό όμως θέμα αυτής της παράδοσης – ο βασιλιάς-λυτρωτής που θα κατατρόπωνε τους εχθρούς και θα αποκαθιστούσε την τάξη – δεν γεννήθηκε ούτε εξαιτίας των φρικτών συνθηκών της Τουρκοκρατίας, ούτε εξαιτίας της προσωπικότητας του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Ανάγεται πριν από την Αλωση του 1453, σε εποχές κατά τις οποίες οι συνθήκες ήταν διαφορετικές. Προφητικά και χρησμολογικά κείμενα, όπως οι «Οράσεις του Δανιήλ» και οι «Χρησμοί του Λέοντος του Σοφού», προέλεγαν ότι ο βασιλιάς-λυτρωτής θα εμφανιζόταν τη στιγμή του έσχατου κινδύνου ή μετά από μια μεγάλη, αλλά πρόσκαιρη, καταστροφή. Ο βυζαντινός ιστορικός Δούκας (εκδ. Βόννης, σ. 289-290) αναφέρει χαρακτηριστικά ότι κατά την ημέρα της Αλωσης ο λαός συνέρρεε στην Αγία Σοφία αναμένοντας τη θεία λύση του δράματος: όταν οι Τούρκοι θα έμπαιναν στην Πόλη σφάζοντας τους Ρωμαίους (Βυζαντινούς), άγγελος Κυρίου θα κατέβαινε από τον ουρανό, θα έστεφε βασιλιά κάποιον άγνωστο και φτωχοντυμένο άνδρα και θα του έδινε τη ρομφαία με την οποία θα νικούσε τους άπιστους και θα τους έδιωχνε ως τα σύνορα της Περσίας, στον τόπο που λέγεται Μονοδένδρι.

Η εικόνα του ταπεινού και φτωχού (πένητα) άνδρα που θα γινόταν ο λυτρωτής βασιλιάς είχε ιδιαίτερη απήχηση πριν την Αλωση. Αλλη εκδοχή μιλούσε για κάποιο μυστηριώδες πρόσωπο που δεν είχε πεθάνει, αλλά κοιμόταν (προδρομική φιγούρα του μαρμαρωμένου βασιλιά) και θα ξυπνούσε τον κατάλληλο καιρό. Σε ορισμένες παραλλαγές είχε το όνομα Ιωάννης, γεγονός που κάνει κάποιους σημερινούς θιασώτες των προφητειών να τον ταυτίζουν με τον Ιωάννη Γ’ Βατάτζη, έναν από τους ικανότερους βυζαντινούς αυτοκράτορες, ο οποίος έδρασε κατά την εποχή της λατινικής κατάκτησης της Κωνσταντινούπολης (1204-1261). Οι περισσότερες όμως συμφωνούσαν σε ένα σημείο: μετά την εξουδετέρωση των Ισμαηλιτών (Τούρκων) θα ακολουθούσε μια περίοδος γενικής ευημερίας. Κατόπιν ο βασιλιάς θα παρέδιδε το στέμμα του στο Θεό και τότε ακριβώς θα εμφανιζόταν ο Αντίχριστος. Πώς συνδέεται όμως ο θρύλος του λυτρωτή βασιλιά με τη χριστιανική παράδοση για τον Αντίχριστο και το Τέλος του Κόσμου;

Ο τελευταίος αυτοκράτορας των Ρωμαίων

Μετά την Αποκάλυψη του Ιωάννη, το προφητικό βιβλίο που άσκησε τη μεγαλύτερη επιρροή τόσο στη βυζαντινή, όσο και στη δυτική εσχατολογική παράδοση, ήταν η Αποκάλυψη του Μεθόδιου Πατάρων. Αν και αποδόθηκε ψευδεπίγραφα στον ομώνυμο οσιομάρτυρα του 4ου αι., η προφητεία γράφτηκε στα τέλη του 7ου αι., όταν οι Αραβες είχαν κατακτήσει τις βυζαντινές επαρχίες της Παλαιστίνης, της Συρίας και της Αιγύπτου και είχαν υποδουλώσει τους ντόπιους χριστιανούς. Ο ψευδο-Μεθόδιος λοιπόν, ο οποίος ανήκε σε μια χριστιανική κοινότητα της περιοχής της Μεσοποταμίας, προσδοκούσε την έλευση ενός λυτρωτή που θα αναχαιτούσε την αραβική λαίλαπα. Αυτός δεν μπορούσε να ήταν άλλος από τον Ρωμαίο (Βυζαντινό) αυτοκράτορα.

Σε μεταγενέστερες εποχές, η προφητεία κυκλοφόρησε σε πολλές παραλλαγές και δέχθηκε αλλοιώσεις, η αρχική της όμως εκδοχή έλεγε τα εξής: «Οι Ισμαηλίτες γεμάτοι έπαρση θα ισχυριστούν ότι δεν υπάρχει κανένας σωτήρας για τους χριστιανούς. Τότε ξαφνικά θα σηκωθεί και θα επιτεθεί εναντίον τους με μεγάλο θυμό ένας βασιλιάς των Ρωμαίων, ο οποίος θα ξυπνήσει όπως ο άνθρωπος που έχει ξεμεθύσει από το κρασί και θεωρούνταν ‘ωσεί νεκρός’ και χωρίς αξία».

Ας σταθούμε λίγο στην περιγραφή της εμφάνισης του αυτοκράτορα. Πρόκειται για αντιγραφή των στίχων από τους Ψαλμούς του Δαυίδ («Και εξηγέρθη ως ο υπνών Κύριος, ως δυνατός κεκραιπαληκώς εξ οίνου και επάταξε τους εχθρούς αυτού», 77, 65-66) με την προσθήκη ότι θεωρούνταν «σαν να ήταν νεκρός», δηλαδή υπερβολικά αδύναμος. Η αινιγματική αυτή αναπαράσταση της μεταμόρφωσης ενός ανίσχυρου αρχικά Ρωμαίου αυτοκράτορα σε πολέμαρχο-εκδικητή, έδωσε την απαραίτητη τροφή ώστε να διαμορφωθούν οι παραλλαγές για τον ανώνυμο και «πένητα» άνδρα που θα γινόταν ο εκλεκτός του Θεού, καθώς και για το βασιλιά που βρισκόταν εν υπνώσει σε ένα μυστικό τόπο και θα σηκωνόταν κάποτε για να αποκαταστήσει την τιμή του λαού του. Η τελευταία μάλιστα πέρασε και στη Δύση, με πρωταγωνιστές ορισμένους από τους σημαντικότερους ηγεμόνες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όπως τον Καρλομάγνο, το Φρειδερίκο Μπαρμπαρόσσα και άλλους.

Η συνέχεια της Αποκάλυψης είναι η ακόλουθη: Αφού κατατροπώσει τους Ισμαηλίτες-Αραβες (τη θέση των οποίων θα πάρουν στις μεταγενέστερες και αναθεωρημένες προφητείες οι Τούρκοι, ο νέος θανάσιμος ισλαμικός κίνδυνος), ο αυτοκράτορας θα εγκαινιάσει μια εποχή παγκόσμιας ειρήνης και ευημερίας. Λίγο πριν το τέλος αυτής της περιόδου, τα «ρυπαρά έθνη» του Γωγ και του Μαγώγ θα βγουν από τις «Πύλες του Βορρά», όπου τα είχε κλείσει σύμφωνα με την παράδοση ο Μέγας Αλέξανδρος, για να εξουδετερωθούν τελικά από τον άγγελο του Θεού. Στη συνέχεια ο αυτοκράτορας θα μεταβεί στην Ιερουσαλήμ και θα εναποθέσει το στέμμα του πάνω στον Τίμιο Σταυρό που βρίσκεται στο Γολγοθά, σαν απόδειξη πως κάθε επίγεια βασιλεία θα λάβει τέλος. Αυτή θα είναι η αρχή των «έσχατων χρόνων» που θα περιλαμβάνουν την κυριαρχία του Αντίχριστου, τη συντριβή του και τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.

Ενας «μαρμαρωμένος» βασιλιάς απέναντι στους αρχαίους Ελληνες!

Ενα άλλο προφητικό κείμενο που σχετίζεται άμεσα με τον θρύλο του μαρμαρωμένου βασιλιά, ο χρησμός της Τιμπουρτίνας Σίβυλλας, απηχεί ακόμα παλαιότερες καταστάσεις, αφού σε αυτό οι εχθροί που θα κατατροπώνονταν από τον τελευταίο Ρωμαίο αυτοκράτορα δεν είναι οι Ισμαηλίτες, αλλά οι «παγανιστές». Ο αναμενόμενος αυτοκράτορας, το όνομα του οποίου θα ήταν Κώνστας, θα κατέστρεφε τις πόλεις και τους ναούς των Εθνικών, θα τους βάφτιζε στο όνομα του Χριστού και σε κάθε ναό θα τοποθετούσε τον Σταυρό. Οποιος αρνούνταν να αποδώσει τιμές στο Σταυρό του Κυρίου θα τιμωρούνταν με θάνατο. Η βασιλεία του θα αποτελούσε μια χρυσή εποχή για την ανθρωπότητα και θα διαρκούσε 112 χρόνια. Κατά τις έσχατες μέρες ο αυτοκράτορας θα νικούσε τους λαούς του Γωγ και του Μαγώγ, θα πήγαινε στην Ιερουσαλήμ όπου θα παρέδιδε τη βασιλεία του στο Θεό και τότε θα ξεκινούσε η εποχή του Αντίχριστου.

Ο Μεσσίας των Ιουδαίων

Οι βυζαντινές λοιπόν Αποκαλύψεις δεν ενδιαφέρονταν μόνο για τη Δευτέρα Παρουσία και την Ουράνια Βασιλεία. Ανησυχούσαν παράλληλα για την τύχη της αυτοκρατορίας και ανέμεναν έναν ηγεμόνα, ο οποίος θα νικούσε οριστικά τους εχθρούς που την απειλούσαν και θα έφερνε μια χρυσή εποχή επί γης, λίγο πριν το Τέλος του Κόσμου. Με λίγα λόγια ανέμεναν έναν κοσμικό Μεσσία πριν τη Δευτέρα Παρουσία του πνευματικού Μεσσία-Χριστού.

Η προέλευση αυτής της δοξασίας εντοπίζεται στις ιουδαϊκές ρίζες του χριστιανισμού. Συγκεκριμένα, στην ύστερη ιουδαϊκή φιλολογία παρατηρούνταν έντονοι διαξιφισμοί σχετικά με τη μορφή του Μεσσία, καθώς άλλες πηγές τον παρουσίαζαν σαν κοσμικό ηγέτη και λυτρωτή του εβραϊκού έθνους και άλλες σαν υπερβατικό λυτρωτή όλης της ανθρωπότητας. Ορισμένοι συγγραφείς απόκρυφων κειμένων (Εσδρας Δ’, Βαρούχ Β’), συνδυάζοντας τις δύο εκδοχές, προφήτευαν αρχικά την έλευση ενός εθνικού Μεσσία που θα κατατρόπωνε τους εχθρούς και θα εγκαινίαζε μια χρυσή εποχή για το Ισραήλ. Η τελική μάχη θα δινόταν με τους Γωγ και Μαγώγ και θα επακολουθούσε η παγκόσμια βασιλεία του Γιαχβέ.

Ο Χριστιανισμός υιοθέτησε εξ αρχής την εκδοχή του Μεσσία ως υπερβατικού σωτήρα όλης της ανθρωπότητας, δημιουργώντας παράλληλα και έναν τελικό εχθρό που έπρεπε να νικήσει ο Χριστός, ώστε να εγκαινιάσει την εποχή της ουράνιας βασιλείας: τον Αντίχριστο. Κάποιοι χριστιανικοί κύκλοι ωστόσο δεν μπορούσαν να αποκοπούν από την παράδοση για την επίγεια βασιλεία ενός κοσμικού Μεσσία. Ετσι, σύμφωνα με την Αποκάλυψη του Ιωάννη (Κ’, 1-15), μετά τη συντριβή του Αντίχριστου θα υπάρξει μια χιλιετής βασιλεία του Χριστού και των Δικαίων στη γη. Στο τέλος αυτής της περιόδου θα γίνει η σύγκρουση με τον Γωγ και τον Μαγώγ και θα ακολουθήσει η Τελική Κρίση.

Μπορεί η επίσημη Εκκλησία να θεώρησε το συγκεκριμένο απόσπασμα σαν αλληγορικό (που υποτίθεται ότι συμβόλιζε την πνευματική βασιλεία του Χριστού στις καρδιές των πιστών, στο διάστημα μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης έλευσής του) και να αποκήρυξε σαν πλάνη την πίστη σε ένα γήινο «Παράδεισο» που θα προηγηθεί του επουράνιου, η ιδέα αυτή όμως δεν έσβησε. Η μεταστροφή του Μεγάλου Κωνσταντίνου και η καθιέρωση του χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας, συνετέλεσαν ώστε η ρωμαϊκή αυτοκρατορία να θεωρηθεί σαν προστάτης των Χριστιανών, σαν το 4Ο και τελευταίο βασίλειο του οράματος του προφήτη Δανιήλ που έμελλε να διαρκέσει μέχρι τις έσχατες μέρες. Στο πλαίσιο αυτό η μορφή του μελλοντικού τελευταίου αυτοκράτορα των Ρωμαίων, με τον οποίο θα τερμάτιζε κάθε επίγεια βασιλεία, μυθοποιήθηκε και έλαβε τα χαρακτηριστικά του κοσμικού Μεσσία της ιουδαϊκής και πρωτοχριστιανικής παράδοσης.

Mε το πέρασμα των αιώνων και συνεχώς μετασχηματιζόμενος ώστε να ανταποκρίνεται στις συνθήκες της εκάστοτε εποχής, ο μύθος αυτός διατήρησε τη θρησκευτική του απόχρωση (που αντανακλάται στην προσδοκία για την «αναλαμπή της Ορθοδοξίας»), αποκτώντας παράλληλα εκ νέου εθνική σημασία, όπως φαίνεται από τη νεοελληνική παράδοση για το μαρμαρωμένο βασιλιά.

Βιβλιογραφία

– Νικόλαος Πολίτης, Παραδόσεις, 1904, τομ. Α’, σ. 22 & τομ. Β’, σ. 658-678

– Νίκος Βέης, Περί του ιστορημένου χρησμολογίου της Κρατικής Βιβλιοθήκης του Βερολίνου και του θρύλου του μαρμαρωμένου βασιλιά, Byzantinisch-Neugriechische Jahrbucher, 1936-1937, σ. 203-244λς’

– Cyril Mango, Βυζάντιο. Η Αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης, ΜΙΕΤ, 1990, σ. 238-257

– Paul Alexander, The Byzantine Apocalyptic Tradition, University of California Press, 1985, ειδικά το κεφάλαιο “Τhe Last Roman Emperor”, σ. 151-184

– Paul Alexander, The Medieval Legend of the Last Roman Emperor and its Messianic Origin, Journal of the Warburg and Courtauld Institutes, 41 (1978), σ. 1–15

– Petre Guran, Genesis and Function of the “Last Emperor” Myth in Byzantine Eschatology, Byzantinistica (2006), σ. 273-303

Who is Who: Ο Αντώνης Λαζάρου γεννήθηκε το 1980 και ζει στον Πειραιά. Ασχολείται επισταμένα με την Ιστορία, τη Μυθολογία, τα ζητήματα της εθνικής ταυτότητας και της ελληνικής ιστορικής συνέχειας.

Σημείωση: Το άρθρο αυτό του Αντώνη Λαζάρου δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Σαββατιάτικο περιοδικό του “Ελεύθερου Τύπου”, τα “Φαινόμενα”.

metafysiko.gr

Ποιός είπε πως επέρασε της λεβεντιάς η ώρα (Κωστής Παλαμάς)


ceb4cf89ceb4ceb5cebaceb1cebdceb7cf83ceb1

Γράφει ο Ελευθέριος Ανευλαβής

Και κατεβαίνουν, «ωραίοι σαν Έλληνες» (Ν. Εγγονόπουλος) οι Πολίτες-Οπλίτες της Πατρίδας στους δρόμους και στις πλατείες, τη σημαία της λεβεντιάς και της θυσίας περήφανα κρατώντας. Με το απροσκύνητο βλέμμα τους, το καθάριο.

Και φωνάζουν:

Προχωρείτε. Εμπρός Έλληνες, να σώσουμε την Πατρίδα, την έρμη και πονεμένη Πατρίδα, από την τροϊκανή ξένη ακρίδα, που κουβάλησαν στη Χώρα οι πολιτικατζήδες-σκιτζήδες, οι ανίκανοι, τυφλοί μικροί, Κυβερνήτες.

Εμπρός στην ντάπια σας, Πολίτες-Οπλίτες, να σώσουμε τη Χώρα από τους χαλασοχώρηδες, τους κακοπάτριδες, του σφουγγοκωλάριους των τροϊκανών και της Μέρκελ, με την καρδιά σαν πέτρα.

Εμπρός, να σώσουμε την Πατρίδα από τους φυγόδικους του πνεύματος και της καθαρής αντρίκιας ματιάς. Από τους Γούσηδες, που άφησαν τις μπουκαπόρτες ανοιχτές και μπούκαραν, σαν φίλοι οι εχθροί, που τους καλωσόρισαν σαν σωτήρες.

Και κραυγάζουν, οι Έλληνες Πολίτες-Οπλίτες:

«ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και ΔΙΚΑΙΗ ΤΙΜΩΡΙΑ» των ληστών της πατρίδας. Των χαλασοχώρηδων, των «αρχόντων» της χώρας, που ροκανίζουν το μεροκάματο του εργάτη, τη σύνταξη του συνταξιούχου, τα όνειρα των νέων ανθρώπων, το δημόσιο χρήμα.

Και κατεβαίνουν, οι Πολίτες-Οπλίτες της Πατρίδας, οι πατριώτες (μακριά οι πατριδέμποροι, οι πατριδοκάπηλοι), κρατώντας της καμπάνας το σχοινί, για να σημάνουν την ώρα, της Καινούργιας Ελλάδας. Της Ελλάδας που δεν θα ντρεπόμαστε να τη λέμε Ελλάδα.

Για να μπορούμε να σηκώνουμε το κεφάλι, οι Έλληνες, ΟΧΙ οι ελληναράδες, και να λέμε:

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ:

Η ΕΛΛΑΔΑ με το καθαρό πρόσωπο. Με το φιλότιμο το ελληνικό. Με την ελληνική παιδεία και τη φιλοξενία. ΟΧΙ η Ελλάδα των νταήδων, με το κούφιο νταηλίκι, και της ξενηλασίας, της προγραφής των ξένων, που ήταν έθιμο των βαρβαρικών φυλών. (Ερατοσθένης)

Η ΕΛΛΑΔΑ των ανθρώπων του μόχθου, που «κάνουν το σκατό τους παξιμάδι», για να ζήσουν με τον κουτσουρεμένο μισθό, την πετσοκομμένη σύνταξη, το άθλιο μεροκάματο. Και έχουν «το κούτελο καθαρό» κι αγωνίζονται τίμια, για ένα καλύτερο αύριο. ΟΧΙ η Ελλάδα των μεγαλοφοροφυγάδων, των άπληστων κηφήνων της εύφορης κοιλάδας και των λαδωμένων τρωκτικών.

Η ΕΛΛΑΔΑ των τίμιων πολιτικών, (είδος προς εξαφάνισιν), που θέλουν και μπορούν, να κοιτάνε τους πολίτες στα μάτια και αγωνίζονται για να πάψει να είναι το κράτος, «Κράτος αδηφάγων και ασυστόλων κώλων» (Δ. Σαββόπουλος). ΟΧΙ η Ελλάδα των πολιτικατζήδων, των σφετεριστών της ψήφου του λαού, των λαοπλάνων, που καμώνονται τους εκπροσώπους του λαού και προσπαθούν να μας πείσουν, πως «ο γάιδαρος πετάει». Οι ξεκαπίστρωτοι γαϊδάροι και γαϊδάρες.

Η ΕΛΛΑΔΑ των Ελλήνων, που αμύνονται «περί Πάτρης». ΟΧΙ η Ελλάδα των ελληναράδων-κωλοελλήνων (Δ. Σαββόπουλος), που δουλεύουν για την πάρτη τους, και μας δουλεύουν.

«Έλληνες μην κιοτέψετε,
Σαν Έλληνες βαστάξετε και σαν γραικοί σταθείτε.
Παιδιά μ’ να νταγιαντίσετε, να γίνετ’ ένα σώμα
Να μη χαθεί η πατρίδα μας, την πάρτε στο λαιμό σας.»
(Δημοτικό)

zougla.gr

Το ανάκτορο των Αιγών μόλις αναστηλωθεί

1

Αγώνα για κάτι υπέροχο, σχεδόν μεγαλειώδες δίνουν οι αρχαιολόγοι στη Βεργίνα…
Εκεί που αποκαλύφθηκε νέος ασύλητος τάφος άντρα που έζησε στα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η αρχαιολόγος Αγγελική Κοτταρίδη, επικεφαλής των ανασκαφών, μας χάρισε μια νέα υπέροχη εικόνα για το αποτέλεσμα που θα φέρει αυτός ο αγώνας.
Πρόκειται για το τρισδιάστατο ψηφιακό μοντέλο που κατασκευάζεται με το αναστηλωμένο ανάκτορο. Γράφει χαρακτηριστικά, και πάντα απολύτως περιγραφικά αλλά και κατανοητά, η σπουδαία αρχαιολόγος στο Facebook: «Οι τάφοι αρέσουν γιατί βρίσκουμε ολόκληρα πραγματάκια και έχουν κάτι από τη μαγεία του ταξιδιού στον χρόνο. Όμως, ας μη γελιόμαστε, το πραγματικά τεράστιας σημασίας έργο είναι το ανάκτορο των Αιγών και η αναστήλωσή του, που θα χρειαστεί πολύ αγώνα για να ολοκληρωθεί… Εδώ μια μικρή πρόγευση από το τρισδιάστατο ψηφιακό μοντέλο που κατασκευάζεται… Δεν είναι ολόκληρο, λείπουν ακόμη στέγες και ανωδομές…».
Τον περασμένο Ιανουάριο, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) έδωσε το «πράσινο φως» για την αναστήλωση του Ανακτόρου των Αιγών. Τα μέλη του ΚΑΣ ενέκριναν ομόφωνα την αρχιτεκτονική μελέτη στερέωσης και αναστήλωσης της ανατολικής και βόρειας πτέρυγας του κυρίως κτιρίου.
Το ανάκτορο είναι τρεις φορές μεγαλύτερο από τον Παρθενώνα σε εμβαδόν (περίπου 12.000 τετραγωνικά μέτρα) και αποτελεί έργο σπουδαίου αρχιτέκτονα του 4ου αιώνα π.Χ., χωρίς να αποκλείεται να είναι του Πυθέου. Λειτουργούσε ως διοικητικό κέντρο και αποτέλεσε πρότυπο για τα ανάκτορα της ελληνιστικής επικράτειας.
Φυσικές καταστροφές το γκρέμισαν τον 1ο αι. μ.Χ., ενώ οι πληγές του μεγάλωσαν με τους σεισμούς που ακολούθησαν, αλλά και από το γεγονός ότι κάτοικοι της εποχής έπαιρναν λίθους για να τους χρησιμοποιήσουν ως δομικά υλικά.
2
3

press-gr.blogspot

Οι περίεργοι θάνατοι των αρχαίων σοφών

troywar-600x283
ΑΙΣΧΥΛΟΣ: Ο θρύλος ισχυρίζεται ότι ένας αετός πέρασε τη φαλάκρα του ποιητή για βράχο, και άφησε να πέσει πάνω στη φαλάκρα του μια χελώνα (έτσι σκοτώνει τις χελώνες ο αετός και μετά τις τρώει). Ο θρύλος προσθέτει ότι κάποιος χρησμός του είχε προειπεί: “Ουράνιον σε βέλος κατακτενεί”. Αυτήν την εκδοχή….

πολλοί δεν την παραδέχονται.

ΑΙΣΩΠΟΣ: Τον Αίσωπο τον έστειλε ο βασιλιάς Κροίσος για να πάρει κάποιον χρησμό από το Μαντείο των Δελφών. Συκοφαντήθηκε όμως από τους παρευρισκόμενους στο μαντείο, ότι έκλεψε την ασημένια φιάλη του Θεού Απόλλωνα. Έτσι καταδικάστηκε να γκρεμιστεί από τους κατοίκους από την κορυφή του Παρνασσού Υάμπεια, πράγμα που έγινε.

ΑΝΑΚΡΕΩΝ: Κι εδώ ο θρύλος δίνει και παίρνει. Λέγεται, λοιπόν ότι ο Ανακρέων σκοτώθηκε από τον Ίππαρχο στην Αθήνα. Εμείς γνωρίζουμε ότι τον Ίππαρχο τον είχε σκοτώσει πριν από αυτή τη διάδοση ο Αρμόδιος. Άλλος θρύλος για το θάνατο του Ανακρέοντα λέει πως πνίγηκε από μια ρώγα σταφυλιού, αν αυτό δεν είναι σύγχυση με το θάνατο του Σοφοκλή.

ΑΝΑΧΑΡΣΙΣ: Ο προληπτικός αδερφός του βασιλιά της Σκυθίας Σαύλιος, επειδή νόμιζε ότι θέλει ο αδερφός του να μεταφέρει τη λατρεία των Ελευσινίων της Αθήνας στη Σκυθία, τον σκότωσε με τόξο, κατηγορώντας τον για ασέβεια.

ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ: Φονεύθηκε κατά την άλωση των Συρακουσών από αγροίκο και βάρβαρο στρατιώτη, τον οποίο θέλησε να διώξει από το εργαστήριο του για να μην του διακόψει τις σκέψεις του, λέγοντας το γνωστότατο από τότε: “Μη μου τους κύκλους τάραττε”.

ΒΙΑΣ: Βρήκε θάνατο στις επάλξεις του καθήκοντος, αφού μίλησε για πολλή ώρα , αν και υπέργηρος, υπερασπίζοντας κάποιον ενώπιον του δικαστηρίου, έγειρε, μετά το τέλος του λόγου του, το κεφάλι του στην αγκαλιά του εγγονού του και πέθανε.

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ: Καταδικάστηκε με απαίτηση του Αντίπατρου σε θάνατο και κατέφυγε στο ναό του Ποσειδώνα στην Καλαυρία, ήπιε δηλητήριο και πέθανε.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ: Πέθανε ξαφνικά στην Αρεθούσα, πολύ κοντά στην Αμφίπολη, κατασπαραγμένος από άγριους σκύλους του βασιλιά Αρχέλαου του οποίου ήταν φιλοξενούμενος.

ΖΗΝΩΝ: Υποβλήθηκε σε μαρτυρικό θάνατο από άγριο κοπάνισμα μέσα σε μεγάλο γουδί, ύστερα από διαταγή του τυράννου Ελέας Νέαρχου!

ΗΣΙΟΔΟΣ: Πήγε στη Λοκρίδα και έμεινε στο σπίτι κάποιου Μιλήσιου. Εκεί φονεύθηκε από τους γιους του Μιλήσιου, οι οποίοι νόμιζαν ότι ατίμασε την αδερφή τους και το σώμα του το έριξαν στη θάλασσα.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ: Δολοφονήθηκε, διότι στρατηγεύοντας στην εκστρατεία της Αμφίπολης δεν μπόρεσε να σώσει την πόλη από τους Σπαρτιάτες και το στρατηγό τους Βρασίδα.

ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ: Αυτοκτόνησε με θάνατο από ασιτία, μετά την ήττα των Αθηναίων στη Χαιρώνα.

ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ: (Κορίνθιος) Παρανοϊκή μορφή φιλοσόφου, θέλοντας να εξαφανίσει, σε μεγάλη ηλικία, κάθε ίχνος του, διέταξε δυο έμπιστους σωματοφύλακες να παραφυλάξουν τη νύχτα ένα ορισμένο σημείο και να σκοτώσουν τον πρώτο διαβάτη που θα περνούσε από εκεί και αμέσως να τον θάψουν. Την ίδια εντολή είχε δώσει σε άλλους τέσσερις, να σκοτώσουν σε μικρή απόσταση τους δύο πρώτους, και σε άλλους οκτώ να σκοτώσουν σε μεγαλύτερη απόσταση τους τέσσερις προηγούμενους! Η διαταγή εξετελέσθη και έτσι έμεινε άγνωστος ο τάφος του Περίανδρου, διότι ο διαβάτης που πέρασε από εκεί μεταμφιεσμένο σε χωρικό ήταν ο ίδιος ο Περίανδρος!

ΠΟΛΥΒΙΟΣ: Πέφτοντας από το άλογο του με πολλά τραύματα άφησε την τελευταία του πνοή.

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Κάηκε μέσα στο σπίτι του από τη φωτιά που έβαλε ο Κύλων με μια ομάδα επαναστατών.

ΣΑΠΦΩ: Γκρεμίστηκε από ένα βράχο στο ακρωτήριο Λευκάτα (στη Λευκάδα), ύστερα από ερωτική απογοήτευση που δοκίμασε τον ωραίο αλλά ακατάδεχτο ναυτικό Φάωνα.

ΣΟΦΟΚΛΗΣ: Πνίγηκε καταπίνοντας μια ρώγα σταφυλιού.

ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Καταδικάστηκε από το Αθηναϊκό δικαστήριο σε θάνατο με κώνειο. (Μετά την απόφαση που τον καταδίκαζε να πιει το κώνειο, οι φίλοι του είπαν στον Σωκράτη:
-”Οι Αθηναίοι σε καταδίκασαν σε θάνατο”!
Κι ο Σωκράτης απάντησε:
-”Κι αυτούς τους καταδίκασε η φύση”.
Με 281 ψήφους εναντίον 275, δηλαδή με πλειοψηφία 6 μονάχα ψήφων, ο Σωκράτης κηρύχτηκε ένοχος. Οι δικαστές τον ρώτησαν ποια ποινή προτιμούσε να του επιβληθεί και εκείνος ζήτησε με κάποια ειρωνεία, μια τιμητική αμοιβή. Τους απάντησε: “Να σιτίζομαι στο Πρυτανείο”.)

ΧΙΛΩΝ: Πέθανε σε πολύ μεγάλη ηλικία στην Πίσα από υπερβολική χαρά, που του δημιουργήθηκε όταν αγκάλιασε το γιο του, που επέστρεψε από την Ολυμπία νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας.

Read more: http://www.i-diadromi.gr/2014/11/blog-post_697.html#ixzz3J8Ji43ng

Είστε μιά ντροπή….


1ce11b61ee7a62f3d3d7dafa013a9906

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος
Αυτή η κυβέρνηση, η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ πρέπει να φύγει. Τώρα. Έπρεπε να είχε φύγει από χτες! Γιατί;
Γιατί την φορολεηλασία οθωμανικού τύπου, την αρπαγή μισθών και συντάξεων τα βάφτισε «πατριωτισμό».
Γιατί το χαράτσι το βάφτισε «αλληλεγγύη».
Γιατί το συμφέρον των πολυεθνικών που χαίρουν φοροασυλίας είτε μέσω Καραγιώργη Σερβίας είτε μέσω Λουξεμβούργου και γιατί τα εξωδικαστικά κουκουλώματα υποθέσεων τύπου «Ζήμενς» τα βάφτισε «εθνικό συμφέρον».
Γιατί την απόλυση και την ανεργία τα βάφτισε «εφεδρεία».
Γιατί το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και την εξυπηρέτηση συμφερόντων του εκάστοτε «ενός μειοδότη» τα βάφτισε «αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας».
Γιατί την αιθαλομίχλη της ανέχειας, την επιστροφή της χώρας στην εποχή των μαγκαλιών και τις χιλιάδες αυτοκτονίες τα βάφτισε «σωτηρία».
Γιατί τον εξανδραποδισμό του βασικού – κατ’ ευφημισμό – «μισθού», την εκμετάλλευση των «ενοικιαζόμενων εργαζόμενων» και την υπαγωγή της εργασιακής νομοθεσίας στην εποχή των ειλώτων τα βάφτισε «ανάπτυξη».
Γιατί την είσοδο στα Μνημόνια την βάφτισε «ευλογία» και γιατί την αέναη παραμονή στην Κόλαση την βαφτίζει σαν «έξοδο από το Μνημόνιο».

Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει. Οι λόγοι που επιβεβαιώνουν ότι πρέπει να φύγει είναι τόσοι όσοι:
Τα εκατομμύρια των άνεργων.
Τα εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά του λαού που έγιναν μετανάστες.
Οι εκατοντάδες χιλιάδες των γερόντων που τους βούτηξαν τις συντάξεις και δεν έχουν να πάρουν τα φάρμακά τους.
Τα χιλιόμετρα των άστεγων και των υποσιτισμένων πίσω από τα καζάνια των συσσιτίων.
Οι αμέτρητες υποκλίσεις τους στους ντόπιους εργολάβους, στους ντόπιους τραπεζίτες, στους ντόπιους πλουτοκράτες.
Οι καθημερινές υποκλίσεις τους στους Σόιμπλε, στους Τόμσεν, στους δήθεν «εταίρους» και στους δήθεν «συμμάχους».
Τα δισεκατομμύρια που άρπαξαν από τον φτωχό, τα δισεκατομμύρια που μοίρασαν στους τραπεζίτες, τα δισεκατομμύρια που λήστεψαν από τα Ταμεία, τα δισεκατομμύρια που έχουν εξασφαλίσει σε ξένους και ντόπιους δανειστές, τοκογλύφους και κερδοσκόπους.
Τα χιλιάδες νοικοκυριά που δεν έχουν θέρμανση, τα χιλιάδες μαγαζιά που έβαλαν «λουκέτο», τα χιλιάδες όνειρα που καταπλακώνονται στα «συγχωνευμένα» σχολεία και στα υποχρηματοδοτημένα Πανεπιστήμια.
Οι λόγοι που πρέπει να φύγουν είναι τόσοι όσα και τα 6,3 εκατομμύρια του πληθυσμού των «όλοι μαζί τα φάγαμε» (!) που έχει στοιβαχτεί στα έγκατα της ανέχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.
Οι λόγοι που πρέπει να φύγουν είναι τόσοι όσα και τα σαλιαρίσματά τους με τους ναζί και την ακροδεξιά συνιστώσα του καθεστώτος των Μνημονίων, είναι τόσοι όσοι και οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου του καθεστώτος των PSI, είναι τόσοι όση και η «μαυρίλα» των Μπαλτάκων, των Πλεύρηδων και των Στύλιων.

Αλλά ακόμα κι αν δεν υπήρχε τίποτα από τα προηγούμενα, πάλι αυτή η κυβέρνηση θα έπρεπε να φύγει. Και θα ήταν αρκετός ένας και μόνο λόγος. Θα ήταν αρκετό αυτό που συνέβη χτες. Και τι συνέβη χτες:

Αποκαλύφθηκε ότι ένα και μόνο… «e-mail» της τρόικας, ένα και μόνο… «ηλεκτρονικό μήνυμα» από τον υπολογιστή» του τελευταίου χαρτογιακά της ΕΕ και του ΔΝΤ (το «e-mail» που είχε φέρει στο φως το περασμένο Σάββατο η εφημερίδα «Αγορά»), ήταν αρκετό ώστε αυτή η – «εθνικά υπερήφανη» – κυβέρνηση να μπει σε «δεύτερες σκέψεις» (http://www.enikos.gr/economy/277026,Emplokh_stis_100_doseis.html), για να κάνει τι; Για να αλλάξει ένα νόμο – το νόμο για τη ρύθμιση των 100 δόσεων -που η ίδια ψήφισε μόλις πριν 10 μέρες!

Ναι! Χτες, από το πρωί έως το βράδυ, από το Μέγαρο Μαξίμου μέχρι το υπουργείο Οικονομικών κι από τα υπουργικά γραφεία μέχρι τα κομματικά επιτελεία των δυο κυβερνητικών συνεταίρων, είχαν αναστατωθεί. Είχαν πανικοβληθεί.Είχαν αναμαλλιαστεί.

Έψαχναν κάθιδροι, πελιδνοί και κάτωχροι, πώς θα αλλάξουν ένα νόμο (τον ίδιο νόμο που τον είχαν κάνει σημαία), πώς θα ανασκολοπίσουν ένα νόμο(τον ίδιο νόμο που είχαν δηλώσει πεντακόσιες φορές ότι «δεν αλλάζει»),πώς θα «μετατρέψουν» ένα νόμο (τον νόμο που τον εμφάνιζαν ως το αγλάισμα της κοινωνικής τους ευαισθησίας), πώς θα κόψουν και θα ράψουν ένα νόμο (τον ίδιο νόμο που τον ψήφισαν μετά χορδών και οργάνων μόλις πριν 10 μέρες) ώστε να εναρμονιστούν με ένα… «e-mail» που τους έστειλε η τρόικα!

Ναι! Ένα ολόκληρο κράτος, μια ολόκληρη κυβέρνηση – η ίδια κυβέρνηση που μιλάει για «περηφάνια», για «αξιοπρέπεια», για «ανεξαρτησία» και έχει ως συνιστώσα το κόμμα που έλεγε εκείνο το πάλαι ποτέ «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» – έγινε «μύλος» χτες επειδή η τρόικα της έστειλε ένα… «e-mail»!

Ε, λοιπόν, κύριοι, η στάση σας δεν συνιστά «αδυναμία». Δεν είστε αθώοι γιατί είστε «μικροί» και «λίγοι». Είστε μικροί και λίγοι γιατί είστε συνένοχοι. Δεν επιδεικνύεται δουλικότητα και υποτέλεια «κατ’ ανάγκη», αλλά κατ΄ επιλογή. Η καταισχύνη σας είναι αντανάκλαση της στρατηγικής της τάξης που εκπροσωπείτε, η οποία για να διασφαλίσει τα δικά της συμφέροντα, για να έχει την διεθνή στήριξη για την παραμονή της στην εξουσία, προσφέρει ως εγγύηση στους «εταίρους» την υποδούλωση του λαού και του τόπου.

Δεν είστε αθώοι γιατί «πιέζεστε» ούτε ισχύει η αστειότητα πως είστε «προδότες». Είστε ένοχοι όχι γιατί είστε «εθνικά μεμπτοί» ούτε γιατί «ενδίδετε». Αλλά γιατί ό,τι κάνετε το κάνετε σε συμμαχία με το ξένο κεφάλαιο. Γιατί το διαπράττετε σε σύμπραξη με τους «συμμάχους». Και γιατί η εξάρτησή σας είναι η άλλη όψη του νομίσματος της πολιτικής σας συνέπειας ως πολιτικοί εκφραστές του κεφαλαίου που δεν έχει πατρίδα.

Αυτή είναι η καταισχύνη σας! Αυτό είναι που καθορίζει τη συμπεριφορά σας και στα «μικρά» και στα «μεγάλα». Και γι’ αυτό, κύριοι, είστε μια ντροπή! Είστε μια σκέτη ντροπή!

Δεν ξέρουμε αν από το να ντροπιάζετε αυτόν τον τόπο έχετε περάσει πλέον και στην επόμενη φάση: Να μαγαρίζετε, κιόλας, αυτόν τον τόπο. Εκείνο, πάντως, που ξέρουμε (και παρ΄ ότι το φευγιό σας δεν συνιστά ούτε την αναγκαία ούτε την ικανή συνθήκη για να αλλάξει το πλαίσιο μέσα στο ποίο κινείται η χώρα) είναι ότι ήρθε η ώρα: Να φύγετε. Και θα φύγετε.

ksipnistere.blogspot