Πώς έγρωγαν στην Αρχαία Ελλάδα

 

 

 

Λίγα πράγματα της καθημερινής ζωής έχουν οι σημερινοί Έλληνες κοινά με τους Αθηναίους των αρχαίων χρόνων. Τα παραδοσιακά ελληνικά ποτά και τρόφιμα ήταν εντελώς άγνωστα στην αρχαιότητα.
Για παράδειγμα, δεν υπήρχε τότε το ελληνικότατο ούζο, αφού οι Αθηναίοι φαίνεται να αγνοούσαν τον τρόπο της απόσταξης.
 Το αρχαιοελληνικό τραπέζι, γενικότερα, δεν έμοιαζε με το σημερινό. Άγνωστα ήταν τότε το ρύζι, η ζάχαρη, το καλαμπόκι, ο καφές, οι ντομάτες, οι μελιτζάνες, οι πιπεριές, οι μπάμιες και, φυσικά, οι πατάτες.
Παρ’ όλες, όμως, τις ελλείψεις αυτών των αγαθών, οι αρχαίοι ήταν αληθινά καλοφαγάδες.

Η μαγειρική τους έμοιαζε αρκετά με τη σημερινή των Κινέζων ή των Ιαπώνων! «Οι τροφές των αρχαίων», γράφει ο Σαρλ Πικάρ στο βιβλίο του με θέμα τη ζωή στην κλασική Ελλάδα, «σκοπό είχαν να ερεθίσουν και όχι να βαρύνουν το στομάχι, γι’ αυτό άλλωστε ήταν πλούσιες σε καρυκεύματα και αρωματικά βότανα». 
Γεγονός είναι ότι στα συμπόσια των αρχαίων τα τραπέζια ήταν βαρυφορτωμένα και το κρασί έρρεε άφθονο, νερωμένο με γλυκό ή θαλασσινό νερό και αρωματισμένο με δενδρολίβανο ή μέλι. Την εποχή του Περικλή (5ος αιώνας π.Χ.), οι καλεσμένοι σ’ ένα πλούσιο δείπνο θα απολάμβαναν ένα ενδιαφέρον και χορταστικό μενού: λαγό μαγειρεμένο με μέντα και θυμάρι, ψητές τσίχλες ή σπίνους διατηρημένους σε ευωδιαστό λάδι, αρνάκι ή γουρουνόπουλο σούβλας ποτισμένο με «θυλήματα» (χοντροαλεσμένο αλεύρι ραντισμένο με κρασί και λάδι, με το οποίο έσβηναν το κρέας καθώς ψηνόταν), γλυκίσματα από ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι πασπαλισμένα με μελωμένο κρασί και σουσάμι, αλμυρά τσουρέκια, ψητά ορτύκια, τυρί της Αχαΐας, σύκα και μέλι της Αττικής, κρασί από τη Χίο και τη Λέσβο, σταφύλια από τη Μένδη της Παλλήνης, χέλια και ψάρια από τη λίμνη Κωπαΐδα, θαλασσινά από την Εύβοια, κριθαρένιο ψωμί από την Πύλο, βραστούς βολβούς, που ευνοούν τη σεξουαλική διάθεση, ραπανάκια για να περνά η μέθη και, βέβαια, τις πίτες της Αθήνας, καύχημα της πόλης, παραγεμισμένες με τυρί, μέλι και διάφορα καρυκεύματα 
Μπορεί οι Αθηναίοι να ήταν καλοφαγάδες, ήταν όμως κατά κανόνα λιτοδίαιτοι. Όπως το διατύπωναν τότε, ήταν «μικροτράπεζοι» και «φυλλοτρώγες», γι’ αυτό και υπήρχε η έκφραση «Αττικηρώς ζην».
Μια μέρα στην Αθήνα 
Ο Αθηναίος, πριν βγει από το σπίτι του με το πρώτο φως της αυγής, έτρωγε κάτι λιτό, το «ακράτισμα» που ήταν συνήθως λίγο κριθαρένιο ψωμί βουτηγμένο σε ανέρωτο κρασί, το λεγόμενο άκρατο οίνο. Μερικές φορές στο πρώτο αυτό γεύμα πρόσθεταν ελιές και σύκα.
 Πιο συχνά, όμως, το πρωινό ήταν απλά μια κούπα από «κυκεώνα», δηλαδή ένα ρόφημα από βρασμένο κριθάρι αρωματισμένο με μέντα ή θυμάρι, για το οποίο οι αρχαίοι πίστευαν ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες Κατά τη διάρκεια της μέρας, έπαιρναν ακόμα τρία γεύματα: το άριστον (μεσημεριανό), το δειλινό και το δείπνο. Το κύριο γεύμα, το δείπνο, το έπαιρναν στο τέλος της μέρας ή αφού είχε ήδη νυχτώσει. Ήταν πλούσιο και πολλές φορές τελείωνε με τραγήματα (επιδόρπια), φρούτα φρέσκα ή ξηρά, κυρίως σύκα, καρύδια, σταφύλια ή γλυκά με μέλι. 
Τα εδέσματα
Οι αρχαίοι έτρωγαν συχνά κρέας, ιδιαίτερα χοιρινό αλλά και μοσχαρίσιο, μαγειρεμένο με αρκετούς τρόπους και σπανιότερα κατσίκι και αρνί. Μεγάλο γαστρονομικό ενδιαφέρον έδειχναν για το κυνήγι (τσίχλες, ορτύκια, ελάφια). Τέλος, για να είναι μαλακά τα κρέατα, φρόντιζαν να τα μαρινάρουν πριν από το ψήσιμο με χορταρικά. Με το ψάρι ίσχυε ό,τι και στις μέρες μας. Οι Αθηναίοι είχαν μεγάλη αδυναμία στα θαλασσινά και στα όστρακα. 
Οι τσιπούρες και τα μπαρμπούνια στόλιζαν συχνά τα τραπέζια των πλουσίων, ενώ οι σαρδέλες του Φαλήρου ήταν το συνηθισμένο πιάτο των φτωχότερων. 
Η τιμή της σαρδέλας, μάλιστα, λειτουργούσε ως βαρόμετρο για την αγορά τροφίμων της Αθήνας. Μεγάλη ζήτηση είχαν και τα παστά ψάρια από τον Ελλήσποντο και τον Εύξεινο Πόντο, και φυσικά τα φημισμένα χέλια της Κωπαΐδας, που ήταν πανάκριβος μεζές αφού το καθένα απ’ αυτά στοίχιζε όσο ένα γουρουνόπουλο 
Οι σαλάτες τους γίνονταν πάντα από υλικά που είχαν θεραπευτικές ιδιότητες και τα οποία ποτέ δεν έβραζαν για να μη χάσουν τις βιταμίνες τους. Οι αρχαίοι συνήθιζαν να παίρνουν λάδι για τις σαλάτες τους από άγουρες ελιές. Φημισμένα ήταν τα λάδια της Σάμου και της Ικαρίας. Τους άρεσαν επίσης τα αλλαντικά και τα όσπρια. Έτρωγαν φασόλια, φακές, ρεβίθια (ψημένα), μπιζέλια και κουκιά σε πουρέ (έτνος). Φυσικά, τα σκόρδα και τα κρεμμύδια περιλαμβάνονταν στο καθημερινό μενού. Εκλεκτό έδεσμα για τους αρχαίους ήταν τα σαλιγκάρια, τα οποία οι Κρητικοί έτρωγαν από την εποχή του Μίνωα. Τα λαχανικά, τέλος, είχαν μεγάλη ζήτηση. Ο Πλάτωνας στην Πολιτεία του επαινεί, διά στόματος Σωκράτη, τη φυτοφαγική και τη φυσική εν γένει δίαιτα. Πολλά σπίτια φρόντιζαν να έχουν κηπάρια, στα οποία καλλιεργούσαν, μαζί με τα όσπρια, βολβούς, μαρούλια, αρακά, αγκινάρες, βλίτα, σέλινο, άνηθο και δυόσμο. Άλλα χορταρικά, όπως τα μανιτάρια, το μάραθο, τα σπαράγγια, ακόμα και τις τρυφερές τσουκνίδες, τα αναζητούσαν στις ακροποταμιές και στα χωράφια. Από τα πιο αγαπημένα προϊόντα των αρχαίων ήταν τα αγγούρια και τα σύκα.
Σκεύη και «δειπνολόγοι»
Οι αρχαίοι Έλληνες σπάνια χρησιμοποιούσαν στα τραπέζια τους μαχαίρια και πιρούνια. 
Όταν οι τροφές ήταν υδαρείς, χρησιμοποιούσαν κουτάλια που τα ονόμαζαν «μόστρα» ή «γλώσσα». Χρήση κουταλιού μπορούσε να έχει κι ένα κομμάτι από κόρα ψωμιού, που το έλεγαν «μυστίλλη». Συνήθως οι αρχαίοι έπαιρναν τα φαγητά με τα δάχτυλα, τα οποία αργότερα καθάριζαν με μια ειδική ζύμη ή ψίχα ψωμιού, αφού δε χρησιμοποιούσαν πετσέτες. Το νερό, το κρασί, όπως και τον κυκεώνα τα έπιναν σε κύλικες (κύπελλα), που συνήθως ήταν πήλινα. Συχνά χρησιμοποιούσαν ξύλινα ή και μεταλλικά κύπελλα, ενώ στα πλούσια συμπόσια μπορούσε κάποιος να δει ασημένια ή και χρυσά κύπελλα. Τα πιάτα φαγητού τα ονόμαζαν πινάκια και τα μικρότερα πιάτα «βατάνια». 

Τα φαγητά τα μαγείρευαν οι γυναίκες με τη βοήθεια των δούλων σε ειδικούς χώρους, αποκλειστικά στις αυλές και στον κήπο. 
Πουθενά στα κείμενα που σώθηκαν δεν αναφέρεται αντίστοιχος χώρος με τη σημερινή κουζίνα. Οι πρώτοι επαγγελματίες μάγειροι, όπως και οι ζαχαροπλάστες, εμφανίζονται κατά τον 4ο αιώνα π.Χ.. Ο Πλάτωνας αναφέρεται στο ζαχαροπλάστη Θεαρίωνα, όμως ο μάγειρας που απέκτησε τη μεγαλύτερη φήμη και ονομάστηκε «δειπνολόγος» ήταν ο Αρχέστρατος, από τη Γέλα της Κάτω Ιταλίας. Περίφημος μάγειρος ήταν και ο Μίθαικος, τον οποίο μνημονεύει ο Πλάτωνας στον Γοργία, και ήταν εκείνος που έγραψε τη Σικελική Οψοποιία, συνταγές με βάση το σικελικό διαιτολόγιο. Όσοι Αθηναίοι ήθελαν να διοργανώσουν μια γιορτή ή ένα συμπόσιο έβρισκαν τους μαγείρους στην αγορά. Αλλά και οι ίδιοι οι μάγειροι συχνά περνούσαν έξω από τα πλούσια σπίτια διαλαλώντας την τέχνη τους, έτοιμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Ταβέρνες και εστιατόρια δεν αναφέρονται ιδιαίτερα, ιδίως στην κλασική εποχή. Όμως μετά τους χρόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου οι πόλεις άρχισαν ν’ αποκτούν στέκια και οι πολίτες δε συγκεντρώνονταν πια αποκλειστικά στην αγορά. Η λέξη «εστιατόριο» δεν είχε στην αρχαιότητα τη σημερινή της σημασία. Επρόκειτο για ένα δωμάτιο κοντά στο βωμό, όπου έτρωγαν όσοι είχαν τελέσει τη θυσία.
Από το τεύχος Νο 13, Μάρτιος 2001, σελ. 82-87

Το Βαβυλωνιακό τραπεζικό σύστημα

 

– Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Αρθρο με αναφορά στον συνεχή δανεισμό των Ελλήνων απο ξένους, απο την αρχαιότητα έως σήμερα… Δημοσιεύουμε λοιπόν ένα απο τα σπάνια στην κυριολεξία άρθρα που υπάρχουν στην ελληνική βιβλιογραφία για την ιστορία των τραπεζών στην αρχαιότητα και το ρόλο των δανείων…
Διαβάστε το με προσοχή και διαδώστε το σε όλους τους γνωστούς σας.

ΤΟ ΒΑΒΥΛΩΝΙΑΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ – 2000 Π.Χ
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΕΗ

Οι αρχαιολόγοι που το ερείπια των αρχαίων ναών ή ζιγκουράτ στη Βαβυλωνία έχουν φέρει στο φως πάρα πολλά στοιχεία για το οικονομικό σύστημα που εφάρμοζαν οι ιερείς του Βαάλ. Αντί για χρήματα (ή νομίσματα), όπως εμείς τα ξέρουμε τις περισσότερες φορές βρίσκουν πλάκες πηλού που αντιπροσωπεύουν ή υποσχέσεις πληρωμής ή χρεωστικά έγγραφα. Μαζί με τις πήλινες πλάκες έχει έρθει στο φως το μυστικό του οικονομικού τους συστήματος, που σε μερικές του Οι άνθρωποι καταφεύγουν στο δανεισμό μόνο σε δύο περιπτώσεις:
Όταν έχουν ανάγκη, ή όταν είναι άπληστοι και νομίζουν ότι πέτυχαν ευκαιρία. Στη Βαβυλωνία ύστερα από ένα χρόνο με κακή σοδειά, αναγκάζονταν να αποταθούν στους ιερείς του Βαάλ για να δανειστούν όσα χρειάζονταν για το σπόρο της επόμενης χρονιάς.

Ας πούμε λ.χ ότι ένας αγρότης με το όνομα Σεθ ήταν ένας απ’ αυτούς που χρειάζονταν χρήματα για το σπόρο. Οι ιερείς του ναού ήταν εξυπηρετικότατοι και με μεγαλοθυμία έδωσαν στον Σεθ δάνειο 10 ταλάντων υπό τον όρο να επιστρέψει 11.
Η εγγύησή ηταν…η γη του, τα ζώα του, η γυναίκα του, τα παιδιά του και αυτός ο ίδιος.

Εκείνη την εποχή κυκλοφορούσαν πολύ λίγα χρήματα στην αγορά. Η ξαφνική εμφάνιση των 10 ταλάντων στην κυκλοφορία έδωσε τη δυνατότητα στον Σεθ και όλους τους άλλους αγρότες να αγοράσουν σπόρο και να καλλιεργήσουν μεγάλες εκτάσεις δημητριακών. Επίσης αγόρασαν πρόβατα, βόδια και άλλα απαραίτητα είδη. Εδώ έχουμε μια κατάσταση όπου έληγε η προθεσμία ενός χρέους 11 ταλάντων, ενώ σ’ ολόκληρη την αγορά κυκλοφορούσαν μόνο 10 τάλαντα για την εξόφληση του.

Μπορούμε να φανταστούμε τον Σεθ να έχει ξεχρεώσει τα 10 τάλαντα και να συνειδητοποιεί πανικόβλητος ότι χρωστάει ακόμα ένα. Αυτό δεν μπορούσε να το βρει πουθενά, αφού δεν υπήρχαν άλλα χρήματα στην αγορά.

Μπορούσε να δώσει για το χρέος του στους ιερείς τόνους ολόκληρους δημητριακών, αλλά το συμβόλαιο που είχε υπογράψει όριζε ρητά ότι έπρεπε να εξοφληθεί σε… ΤΑΛΑΝΤΑ – όχι σε δημητριακά! Μήπως σε βόδια; Ο Σεθ είχε κοπάδια με βόδια, χοίρους και πρόβατα. Και αυτά όμως δεν έγιναν δεκτά. Το συμβόλαιο όριζε την εξόφληση σε ΤΑΛΑΝΤΑ – και όχι σε πρόβατα και χοίρους. Ο Σεθ είχε μαζέψει για το χρέος του – των 11 ταλάντων – μόνο τα 10 που κυκλοφορούσαν στην αγορά και τώρα δεν μπορούσε να βρει άλλα. Χωράφια, χοίροι, βόδια, καλαμπόκι και πρόβατα δεν είχαν καμία αξία ως μέσα αποπληρωμής του χρέους του. Το συμβόλαιο που είχε υπογράψει όριζε ότι έπρεπε να πληρώσει μόνο σε «τάλαντα», και δεν μπορούσε να βρει άλλα στην αγορά.

ΑΘΕΤΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑΣ
Και τώρα έφτασε η ώρα της αλήθειας. Αθέτηση πληρωμής – πτώχευση. Εφόσον ο Σεθ δε μπορούσε να εξοφλήσει το χρέος των 11 ταλάντων μια και κυκλοφορούσαν μόνο 10, έπρεπε να χάσει την εγγύηση. Πρώτα έχασε τα ζωντανά του, έπειτα τα χωράφια του, μετά τα παιδιά του και η γυναίκα του πουλήθηκαν ως δούλοι και τέλος έγινε κι αυτός δούλος. Από εκεί προέρχονταν οι περισσότεροι δούλοι -από τα χρέη.

Εκτός από τον Σεθ και την οικογένεια του υπήρχαν δεκάδες χιλιάδες Βαβυλώνιοι που δε μπορούσαν να εξοφλήσουν τα χρέη τους επειδή τα χρήματα που κυκλοφορούσαν στην αγορά ήταν λίγα. Εξανδραποδίζονταν κατά χιλιάδες. Οι ιερείς του Βαάλ οδηγούσαν ένα μεγάλο μέρος των συμπατριωτών τους (Σ.Α: Ηταν τελικά συμπατριώτες τους; Υπάρχει μια ιστορία που λέει οτι οι ιερείς στο Ναό του Βαάλ ήταν Χαλδαίοι. Η ιστορία λέει οτι οι Χαλδαίοι κατάγοταν απο την Ατλαντίδα και μετανάστευσαν στην περιοχή αφού ηττήθηκαν στον πόλεμο Ελλήνων-Ατλάντων) στη δουλεία και το σύστημα τους, ο «τοκισμός» διαδιδόταν όπου προέλαυνε ο Βαβυλωνιακός στρατός και όπου ασκούσαν και διέδιδαν τη λατρεία τους οι ιερείς του Βαάλ.

πλευρές ήταν αποτελεσματικότερο απο σήμερα.

ΑΡΧΑΙΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ

 

Οι τράπεζες και οι τραπεζίτες υπάρχουν από τα αρχαιότατα χρόνια. Ο κοινωνικά αποδεκτός τύπος τράπεζας ήταν εκείνος που λειτουργούσε ως το σημείο επαφής κάποιου που διέθετε χρήματα και ενός ατόμου που δεν τα είχε αλλά τα χρειαζόταν, για τη δημιουργία ενός συνεταιρισμού ,μιας επιχείρησης. Για την υπηρεσία αυτή οι τράπεζες έπαιρναν το ποσοστό τους.

Ο άλλος, ο μη αποδεκτός, τύπος τράπεζας λειτουργούσε με βάση το Βαβυλωνιακό Δόγμα του δανεισμού ενός ποσού και της είσπραξης ενός μεγαλύτερου. Η πρώτη κατηγορία τραπεζών λειτουργούσε με τρόπο ωφέλιμο για το κοινωνικό σύνολο και αποτελούσε έναν οργανισμό αναγκαίο, φυσικό και σωστό.

Η δεύτερη κατηγορία λειτουργούσε με τρόπο αφύσικο, ανορθόδοξο και προξενούσε μεγάλα προβλήματα. Οι λόγοι για τους οποίους το ανορθόδοξο αυτό σύστημα «τοκισμού» απαγορεύτηκε στους πιστούς Χριστιανούς (και τους Μουσουλμάνους) είναι προφανείς. Αν δανειστείς 10 και αναγκαστείς να πληρώσεις 11, αργά ή γρήγορα, ο δανειστής ή καλύτερα ο τοκογλύφος θα σου πάρει την περιουσία.

ΑΡΧΑΙΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ

Το παράδειγμα του Σεθ που χρησιμοποιήθηκε προηγουμένως, αυτό του δανεισμού των 10 και της επιστροφής των 11 ταλάντων είναι απλό και εύκολα κατανοητό. Ας το κάνουμε όμως λίγο πιο σύνθετο:

Ας υποθέσουμε ότι ο Σεθ πηγαίνει ξανά στο δανειστή και δανείζεται 10 χρυσά τάλαντα, κάνοντας μια συμφωνία να καταβάλει κάθε χρόνο τόκο 3,3 τάλαντα και να πληρώσει τα 10 χρυσά τάλαντα οποτεδήποτε του το ζητήσουν οι ιερείς του Βαάλ. Για τα επόμενα 3 χρόνια ο Σεθ είναι υποχρεωμένος να καταβάλει 3,3 τάλαντα στην αρχή του κάθε έτους. Στο τέλος των 3 ετών δεν υπάρχει πια άλλος χρυσός στην αγορά και ο Σεθ πρέπει να ζητήσει κι άλλο δάνειο για να πληρώσει τον τόκο του προηγούμενου δανείου (ή να χάσει τη γη του, τα παιδιά του, την ελευθερία του κλπ.).

Ο δανειστής τότε έχει την εξής επιλογή:
Μπορεί να δανείσει στον Σεθ χρυσά τάλαντα για να πληρώσει τον τόκο ή μπορεί να του δώσει μία πηλινη πλάκα που αντιπροσωπεύει αξία 3,3 ταλάντων κα να κρατήσει το χρυσό του. Η κατάνόηση της λειτουργίας του χρήματος είναι ζήτημα κοινής λογικής. Εσείς τ θα κάνατε; Θα δίνατε βέβαια στον Σεθ την πήλινη πλάκα και θα κρατούσατε το χρυσό. Αυτός ήταν ο λόγος της ύπαρξης των πήλινων πλακών που αναφέραμε προηγουμένως. Ήταν ενα υποκατάστατο του δανείου σε ΧΡΥΣΟ.

Οι πολίτες της Βαβυλώνας φύλαγαν τις πήλινες πλάκες σαν τα μάτια τους. Σήμερα βρισκονται σε μεγάλες ποσότητες, κάθε φορά που γίνονται ανασκαφές στα ερείπια της Βαβυλώνας.

Εχει γίνει ήδη αναφορά στις τράπεζες των ναών. Ήταν πάρα πολύ μεγάλες. Επίσης υπήρχαν κρατικές και ιδιωτικές τράπεζες, όπως η Τράπεζα «Ιγκίμπι» που γνώρισε μεγάλη ακμή το 575 π.Χ. Αυτές οι τράπεζες προσέφεραν σχεδόν όλες τις υπηρεσίες που προσφέρουν και συγχρονες τράπεζες, όπως η έκδοση επιταγών, η αποταμίευση, η ΕΚΔΟΣΗ πιστωτικών εγγράφων και η Βαβυλωνιακή εκδοχή του χαρτονομίσματος – η πήλινη πλάκα. Οι τράπεζες βέβαια κρατούσαν το χρυσό.

Στην αρχαία Αίγυπτο είχε γίνει η διάνοιξη ενός καναλιού που ξεκινούσε από το Νείλο και έφτανε μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα. Τα πλοία που έρχονταν από την Ινδία μπορούσαν να σταματήσουν δίπλα στις φορτηγίδες που ήταν δεμένες στην άκρη του καναλιού και να πάρουν δάνειο. Σε εικοσιτετράωρη βάση. Τη νύχτα, αυτές οι φορτηγίδες ήταν τόσο έντονα φωταγωγημένες που μπορούσε να τις διακρίνει κανείς από πολύ μακριά. Είναι οι πρόγονοι των σημερινών τραπεζών.


Η ΠΕΡΣΙΑ ΚΑΤΑΚΤΑ ΤΗΝ ΒΑΒΥΛΩΝΑ
Οι σχέσεις των εθνών ακολουθούν σχεδόν πιστά τις σχέσεις των ανθρώπων. Αν ένα έθνος επιθυμήσει κάτι που έχει ένα άλλο και δεν έχει τά χρήματα για να το αποκτήσει, μπορεί να τά δανειστεί; Αν βέβαια του ζητηθεί και τόκος, όπως γίνεται συνήθως, τότε οι επιπλοκές και τα προβλήματα είναι απλά θέμα χρόνου.

Η Βαβυλώνα στα βόρεια σύνορα τής είχε έναν γείτονα. Την Περσία. Όσον αφορά στο εμπόριο η Βαβυλώνα έδινε αφειδώς δάνεια στην Περσία. Αυτό έδινε την δυνατότητα στην Περσία να κάνει αγορές, που σε κανονικές συνθήκες δεν θα πραγματοποιούνταν. Τα δάνεια συνάπτονταν με το πάγιο επιτόκιο της εποχής, που ήταν 33,3% πληρωτέο σε χρυσό. Η Περσία τηρούσε το δικό της μέρος της συμφωνίας όσο καλύτερα μπορούσε. Δανειζόταν συνεχώς και όφειλε να επιστρέφει πόσον διπλάσιο του αρχικού δανείου σε διάστημα τριών ετων. Μετά από την εξόφληση του αρχικού δανείου, η Περσια όπως προηγουμένως ο Σεθ, ανακάλυψε ότι δεν κυκλοφορούσαν άλλα χρήματα και ότι χρωστούσε ακόμα στους τραπεζίτες της Βαβυλώνας τους τόκους των δανείων.

Το Βαβυλωνιακό δάνειο δημιούργησε και άλλα προβλήματα στον βασιλιά της Περσίας. Οι τόκοι των δανείο απομυζούσαν τους πόρους της Περσίας. Το εμπόριο κυριολεκτικά πάγωσε, εκτός από τις ανταλλαγές προϊόντων.

Δεν υπήρχε χρυσός για την πληρωμή των φόρων, με αποτέλεσμα ο ίδιος ο βασιλιάς να αδυνατεί να συντηρήσει τους ακόλουθους του. Ο Βασιλιάς της Περσίας, ο Κύρος, χρειαζόταν χρυσό. Η Βαβυλώνα είχε το χρυσό που ήθελε η Περσία. Η Περσία κήρυξε πόλεμο εναντίον του δανειστή της, κατέκτησε την Βαβυλωνα το 536 π.Χ. και κατάσχεσε το χρυσό της. Επίσης υίοθετησε, το Βαβυλωνιακό τοκογλυφικό σύστημα. Η τοκογλυφία ανάμεσα στα έθνη οδηγεί αναπόφευκτα στον πόλεμο.

  
Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑΚΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΣΙΑ
Καθώς η Περσία σπαταλούσε το χρυσό που είχε κατασχέσει από τη Βαβυλώνα, σημειώθηκε απότομη ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας. Χτίστηκαν νέες πόλεις, χρηματοδοτήθηκαν βιοτεχνίες, εξοπλίστηκαν στρατοί και χτίστηκαν παλάτια. Η οικονομική ακμή και ο πλούτος έστειλε τους Πέρσες εμπόρους στην Ελλάδα. Οι Έλληνες χρειάζονταν τα Περσικά εμπορεύματα και έτσι δανείστηκαν με τόκο.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα:
Το 412 π.Χ. η Σπάρτη δανείστηκε 5.000 τάλαντα από την Περσία για να ναυπηγήσει πολεμικά πλοία. Αυτό το δάνειο όπως και όλα τα υπόλοιπα είχε το γνωστό σταθερό επιτόκιο. Επτά χρόνια αργότερα, το 405 π.Χ ο Λύσανδρος ο Σπαρτιάτης χρησιμοποίησε αυτά τα πλοία για να καταστρέψει ολόκληρο τον Αθηναϊκό στόλο πόυ δέχτηκε αιφνιδιαστική επίθεση στους Αιγός ποταμούς. Αυτό το γεγονός έκανε τη Σπάρτη «Νο.1» στην Ελλάδα – και όλα αυτά με δανεικά λεφτά.

Ας εξετάσουμε λοιπόν διεξοδικά αυτή τη συναλλαγή.
Αν οι Σπαρτιάτες εξοφλούσαν με μηνιαίες δόσεις το Περσικό δάνειο, οι δόσεις θα
ανέρχονταν σε 153,19 τάλαντα το μήνα για 7 χρόνια. Με βάση το 33,3%, το συνολικό ποσό που χρειαζόταν για την εξόφληση του δανείου θά έφτανε τα 12.857,96 τάλαντα.

Είναι ένα σημαντικό ποσόν, αν βέβαια μπορούσε να μαζευτεί μια και δεν κυκλοφορούσε τόσο πολύ ρευστό που να επαρκεί για την εξόφληση των δόσεων. Το πιθανότερο είναι ότι οι Σπαρτιάτες χρειάζονταν και τα 5.000 τάλαντα και οποιοδήποτε άλλο ποσό μπορούσαν να συγκεντρώσουν για να προετοιμαστούν για τον επερχόμενο πόλεμο. Αν όντως συνέβη κάτι τέτοιο η εξέλιξη της οφειλής θα ήταν κάπως έτσι:

Η οφειλή της Σπάρτης στην Περσία με επιτόκιο 33,3% και κεφαλαιοποίηση των τόκων λόγω της μη καταβολής των δόσεων:

Απο Δάνειο 5.000 ταλάντων
6.666,65 τάλαντα στο τέλος του 1 ου έτους

8.888,84 τάλαντα στο τέλος του 2ου έτους
11.851,79 τάλαντα στο τέλος του 3ου έτους
15.802,39 τάλαντα στο τέλος του 4ου έτους
21.069,85 τάλαντα στο τέλος του 5ου έτους
28.093,13 τάλαντα στο τέλος του 6ου έτους
37.457,51 τάλαντα στο τέλος του 7ου έτους
Εκείνη την εποχή ένα τάλαντο ήταν ένα σημαντικό ποσό. 5.000 τάλαντα αρκούσαν για την αγορά ενός ολόκληρου στόλου. 37.000 τάλαντα ήταν ένα αστρονομικό ποσό.
«Ό δανειζόμενος είναι υπηρέτης του δανειστή».

Η Σπάρτη αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει το στόλο για την αγορά του οποίου είχε δανειστεί και δεν μπορούσε να αφήσει το απλήρωτο χρέος να μγαλώνει κι άλλο. Όταν κέρδισε τον πόλεμο μετέφερε την υποχρέωση της αποπληρωμής αυτού του γιγαντιαίου χρέους στην Αθηνά, που έγινε με τη σειρά της(αντι για τη Σπάρτη) ο υπηρέτης της Περσίας.

Οι Πέρσες ένιωθαν σίγουρα οι κερδισμένοι της υπόθεσης.
Οι Έλληνες αλληλοσκοτώνονταν, και το δάνειο των 5.000 ταλάντων είχε αποφέρει σττην Περσια αμύθητα πλούτη.
Αυτά τα δάνεια ήταν που άφαίμαζαν τον πλούτο της Ελλάδας και άνοιγαν το δρόμο ενός ατελείωτου πολέμου.

336 π.Χ. Αλέξανδρος ο Μέγας

Η ΡΩΜΗ ΚΑΤΑΚΤΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Η Ελληνική αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου καταλάμβανε σχεδόν ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο. Μια υποδειγματική Ελληνική πόλη χτιζόταν σε κάθε κατακτημένη χώρα για να διατρανώσει την ανωτερότητα του Ελληνικού πολιτισμού. Κάθε πόλη είχε και ένα ναό. Κάθε ναός ήταν και τράπεζα που χορηγούσε δάνεια με τόκο.

Σταδιακά ο χρυσός ως μέσο πληρωμής τόκων συσσωρεύτηκε στους Ελληνικούς ναούς που βρίσκονταν σ’ ολόκληρη την έκταση της αυτοκρατορίας. Αυτό προκάλεσε οικονομική ύφεση. Οι Έλληνες έμποροι ίδρυσαν πόλεις στη Βόρεια και Νότια Ιταλία. Στην Κεντρική Ιταλία υπήρχε μια νέα ρωμαλέα Ρωμαϊκή Ομοσπονδία.

Οι Έλληνες έμποροι είχαν στενές εμπορικές σχέσεις με τους Ρωμαίους γείτονες τους. Οι περισσότερες συναλλαγές γίνοταν με το σύστημα του τοκισμού. Οι Ρωμαίοι βρίσκονταν σε δύσκολη θέση, αφού έπρεπε να «τακτοποιήσουν» τις ολοένα και αυξανόμενες οφειλές τους στους Έλληνες, και ταυτόχρονα να συντηρούν τα στρατεύματα τους, που ήταν απαραίτητα για τη διεξαγωγή των ατελείωτων πολεμικών τους επιχειρήσεων. Η Ρώμη αποφάσισε να κερδίσει με πόλεμο ό,τι δεν μπορούσε να κερδίσει με την ειρήνη. Στράφηκε λοιπόν εναντίον της Ελλάδας, την κυρίευσε, και κατάσχεσε τον πλούτο που είχαν συγκεντρώσει οι ναοί, οι δημοτικές και οι ιδιωτικές τράπεζες.

Κανένας άνθρωπος και κανένα έθνος δεν θέλει τη σκλαβιά. Όταν γίνει αντιληπτό οτι ο δανεισμός είναι ένα «κόλπο» και ότι δεν υπάρχει τρόπος να εξοφληθεί το χρέος, τότε και οι, άνθρωποι και τα έθνη θα στραφούν εναντίον των δανειστών τους.

Ένα δάνειο πρέπει να συνοδεύεται από δωροδοκίες για να εξευμενίσει τους ηγέτες του ισχυρότερου έθνους.

Η Βαβυλώνα έπαιζε ενεργό ρόλο στις εσωτερικές υποθέσεις των γειτόνων της. Η Περσία επίσης επενέβαινε πάντοτε στα εσωτερικά της Ελλάδας. Παρά τις δωροδοκίες και τα «λαδώματα», με την πάροδο του χρόνου, το «σύστημα» γεννά τόσο μεγάλη δυσαρέσκεια και απόγνωση που δεν μπορεί να κατασταλεί με τέτοιου είδους μέσα.

kosmos-theotherside.blogspot

Ο Φίλιππος ο δεύτερος ο Μακεδών είναι πια νεκρός. Ο Φίλιππος είχε κατακτήσει όλες τις υπόλοιπες Ελληνικές πόλεις και είχε επιβάλλει την κυριαρχία του σ’ ολόκληρη την Ελληνική επικράτεια.

Ο διάδοχος του θρόνου ήταν ο γιος του, ο Αλέξανδρος. Αφού χειρίστηκε με επιτυχία τη δυσφορία του στρατού, επιθεώρησε το θησαυροφυλάκιο. Το περιεχόμενο του ήταν μόλις 120.000 τάλαντα. Το ποσόν άυτο δεν έφτανε καν για τα έξοδα της συντήρησης του στρατού.

Χρωστούσε επίσης 1.500.000 τάλαντα. Ο Αλέξανδρος δεν είχε άλλη επιλογή. Έπρεπε να βρει χρήματα για να πληρώσει το στρατό και να εξοφλήσει τα χρέη του. Η Ελλάδα ήταν «στεγνή» από χρήματα. Η Περσία ήταν πλούσια.

Είχε τα χρήματα που είχε κατασχέσει από την Βαβυλώνα, και τις δόσεις που της κατέβαλε η Αθήνα και οι άλλες Ελληνικές πόλεις για τους τόκους των δανείων που τους χορηγούσε τόσον καιρό. Η πιεστική ανάγκη για χρήματα ήταν ακόμη ένας από τους λόγους που ώθησαν τον Αλέξανδρο να επίτεθεί και να κατακτήσει την Περσία.

Οδηγώντας την πανίσχυρη Ελληνική φάλαγγα εναντίον των Περσών πέτυχε εκπληκτικές νίκες και κέρδισε μια αυτοκρατορία – και 440.000.000 χρυσά τάλαντα από τις τράπεζες και «τους ναούς του Δαρειου.

Στο Silent Hill της Ελλάδας

 

Χαραυγή: Στο Silent Hill της Ελλάδας!

Συγγραφέας:Κουμαρτζής Νικόλαος

Αρχικός Τίτλος: Έλληνες Δίχως Πατρίδα λόγω ΔΕΗ! – Οδοιπορικό σε ένα νεκρό τόπο…

Τι γίνεται όταν ένας τόπος θυσιάζεται προς όφελος μίας ολόκληρης χώρας; Όταν κάποιοι άνθρωποι αναγκάζονται να αφήσουν τον τόπο που μεγάλωσαν, ώστε οι πολλοί να μπορούν να έχουν τα απαραίτητα; Σε αυτές τις σπάνιες περιπτώσεις χωριά φαντάσματα γεννιούνται, άνθρωποι προκύπτουν δίχως πατρίδα μέσα στην ίδια τους τη χώρα και μία ιστορία τόσο τραγική, που κανένας δεν επιθυμεί να εξιστορεί, κάνει την εμφάνιση της… μία ιστορία «απαγορευμένη».

Ένα Χωριό Πεθαίνει
Ο λόγος για το χωριό Χαραυγή της Πτολεμαΐδας, ένα άλλοτε κεφαλοχώρι που πλέον αποτελεί τόπο νεκρό και κατειλημμένο από μία μολυσμένη ατμόσφαιρα. Δεν γνωρίζω αν έχετε δει την ταινία Silent Hill, όμως προσωπικά ένιωσα σαν να περπατάω μέσα σε αυτόν ακριβώς τον κόσμο, όταν το καλοκαίρι του 2008 επισκεφθήκαμε το χωριό στα πλαίσια του πολυήμερου ταξιδιού στην Ελλάδα του Παράξενου Ταξιδιώτη.
Ένα τοπίο βομβαρδισμένο, σπίτια βιαστικά εγκαταλελειμμένα, αέρας βαρύς και έντονα καρκινογόνος, αδέσποτα σκυλιά να έχουν επηρεαστεί από την απομόνωση και τη σκοτεινιά του τόπου, ένα διαρκές βουητό από τα μηχανήματα της ΔΕΗ και αμέτρητες νταλίκες να κάνουν γύρες έξω από το χωριό.
Το 1986 η εκκένωση άρχισε να γίνεται πράξη. Έως τότε είχαν πραγματοποιηθεί πλήθος διαμαρτυριών, συγκρούσεις με ΜΑΤ και γενικότερες αντιδράσεις, με αποτέλεσμα πολλοί κάτοικοι να μην περίμεναν ποτέ ότι θα άφηναν το χωριό τους. Πέντε χρόνια ήταν αρκετά ώστε η εκκένωση να ολοκληρωθεί.
Η αρχή του κακού χρονολογείται στο 1952, όταν η πρώτη μονάδα παραγωγής θερμοηλεκτρικής ενέργειας εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Πτολεμαΐδας με τον τοπικό πληθυσμό να τη δέχεται με ενθουσιασμό. Οι ντόπιοι είχαν τους λόγους τους, μιας και άμεσα ώθησε τον τόπο σε μία τεράστια βιομηχανική ανάπτυξη. Σήμερα, στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πέντε εργοστάσια, που καλύπτουν το 70% των αναγκών ολόκληρης της χώρας, χαρίζοντάς της επάξια τον τίτλο του μεγαλύτερου ενεργειακού κέντρου της Ελλάδα, καθιστώντας τον όμως παράλληλα και έναν από τους πιο μολυσμένους τόπους τη χώρας μας.

Η Εκκένωση
«Τα μηχανήματα της ΔΕΗ είχαν φτάσει σε απόσταση αναπνοής από τα σπίτια του χωριού. Η κατάσταση είχε γίνει ανυπόφορη από το θόρυβο, τη βρομιά και τη σκόνη. Τα τελευταία πέντε χρόνια ζούσαμε έναν εφιάλτη», αναφέρει ο κ. Κωνσταντίνος Κουτσαρδάκης, πρόεδρος του κοινοτικού συμβουλίου της Νέας Χαραυγής.
Ο Χρήστος Ναθαναηλίδης, κάτοικος της παλαιάς Χαραυγής, συμπληρώνει: «Ο αγωγός που μετέφερε το κάρβουνο πέρασε δίπλα από το χωριό και υπήρχε τόση σκόνη, βρομιά και αρρωστημένη ατμόσφαιρα που δεν γινόταν να μείνει κανείς. Η τέφρα που αναδύεται από τις εργασίες της ΔΕΗ είναι σκέτο δηλητήριο και πολλοί άνθρωποι έχουν πεθάνει από αυτή τη σκόνη. Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια πριν την ολική εγκατάλειψη, η ατμόσφαιρα ήταν απαίσια και δεν μπορούσε να αναπνεύσει κανείς».
Η εκκένωση δεν έγινε ομαλά. Αντιθέτως μάλιστα! Ξεκίνησε το 1974 επί Χούντας και υπήρξαν πολλές αντιδράσεις από κατοίκους, μέχρι και δικαστήρια κυρίως λόγω της αποζημίωσης που έπρεπε να λάβουν για τα σπίτια και τα οικόπεδα που άφηναν πίσω τους. Το πραγματικό όμως δράμα δεν βρισκόταν στις αποζημιώσεις, αλλά στους ηλικιωμένους που είχαν ζήσει από μικρά παιδιά στον τόπο που καλούνταν να αφήσουν.
«Για τους ηλικιωμένους που έζησαν όλη τους τη ζωή στο παλιό χωριό, η απαλλοτρίωση των πατρικών τους σπιτιών και οικοπέδων ήταν πολύ δύσκολη. Πολλοί δεν μπόρεσαν ακόμα και έπειτα από τόσα χρόνια να προσαρμοστούν στο νέο τόπο. Είναι πολύ επώδυνο να αφήνει κανείς τον τόπο που μεγάλωσε και έπαιζε ως παιδί», αναφέρει ο πρόεδρος του κοινοτικού συμβουλίου της Νέας Χαραυγής, ενώ ο κ. Σαββίδης, κάτοικος παλαιάς και Νέας Χαραυγής, εξηγεί πως «Ήταν όντως δύσκολο για τους ηλικιωμένους, όπως και για όλους μας, αλλά δυστυχώς δεν γινόταν διαφορετικά. Δεν υπήρχε άλλη λύση. Υποστήριξη δεν είχαμε από πουθενά και ένα χωριό μόνο του δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Μας έκαναν ό,τι ήθελαν!»

Μετοίκηση σε έναν Τόπο επίσης Μολυσμένο
Έτσι, η εκκένωση ολοκληρώθηκε το 1990 και ένα νέο χωριό ιδρύθηκε 5 χιλιόμετρα ανατολικά της Κοζάνης με το όνομα Νέα Χαραυγή. Κάποιοι όμως κάτοικοι δεν άφησαν ποτέ την παλαιά Χαραυγή. Μέσα στην άρρωστη και καρκινογόνα ατμόσφαιρα συναντήσαμε στην επίσκεψή μας τουλάχιστον δύο οικογένειες που συνέχισαν να ζουν στον τόπο -η μία μάλιστα με ένα μικρό κοριτσάκι- ενώ αργότερα κάτοικοι του χωριού μάς επιβεβαίωσαν του λόγου το αληθές.
«Υπάρχουν κάποιες οικογένειες που μένουν ακόμα εκεί. Αυτοί οι άνθρωποι είναι κτηνοτρόφοι και δεν έφυγαν ποτέ από το παλιό χωριό», αναφέρει ο κ. Ναθαναηλίδης, ενώ ο κ. Σαββίδης συμπληρώνει λέγοντας πως «Είναι απορίας άξιο πώς ζουν ακόμα εκεί. Ειδικά το καλοκαίρι η κατάσταση γίνεται ανυπόφορη και η σκόνη τα καλύπτει όλα».
Παρά τις δυσκολίες της εκκένωσης και της φυγής από τον τόπο που μεγάλωσαν, θα περίμενε κανείς πως η ατμόσφαιρα του νέου χωριού θα καθησύχαζε κάπως τους κατοίκους. Δυστυχώς, η κατάσταση δεν είναι έτσι σύμφωνα με τον κ. Σαββίδη: «Σήμερα αντιμετωπίζουμε το ίδιο πρόβλημα, μιας και από κάθε πλευρά του νέου χωριού έχουμε εργοστασιακές μονάδες με ψηλά φουγάρα που βγάζουν την τέφρα στην ατμόσφαιρα».
Σύμφωνα με τον οργανισμό WWF, οι δύο πιο ρυπογόνες περιοχές λόγω εργοστασίων ηλεκτρισμού στην Ευρώπη για το 2006 βρίσκονται στην Ελλάδα. Μόνο το εργοστάσιο της Πτολεμαΐδας εκπέμπει διοξείδιο του άνθρακα ίσο με αυτό που εκπέμπουν 3.000.000 αυτοκίνητα! Είναι όμως και ο ενεργειακός πνεύμονας της χώρας μας. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα λοιπόν; Ή μήπως η απαγορευμένη ιστορία που γεννάνε τέτοιοι τόποι μπορεί να μας αφυπνίσει;

Who Is Who
Οδοιπορικό-Φωτογραφίες: Νικόλαος Κουμαρτζής
Δημοσιογραφική Έρευνα: Νικολέτα Κιαπίδου


[Φωτογραφικό Υλικό:]


Τα φουγάρα του παρακείμενου εργοστασίου της ΔΕΗ (Πτολεμαΐδα).


Από το εσωτερικό εγκαταλελειμμένου σπιτιού στο χωριό.


Η εκκλησία του πάλαι ποτέ κεφαλοχωρίου.


Το ρολόι της εκκλησίας σταματημένο στις 11:37.


Η εγκατάλλειψη είναι ξεκάθαρη στην πλατεία του χωριού.


«Γυμνά» κτίρια της πλατείας. Οτιδήποτε μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ξανά (καλώδια, λάμπες, τζάμια, κ.λπ.) έχει απομακρυνθεί.


Λίγα μόλις μέτρα δίπλα από την εκκλησία και το χωριό μεταφέρεται ο λιγνίτης μετά την εξόρυξη.


Ποντοκώμη, Κλείτος… μισοσβησμένες πινακίδες σε όλο το χωριό δίνουν κατευθύνσεις προς τα διπλανά χωριά, η μοίρα των οποίων διαγράφεται ίδια με αυτή της Χαραυγής.


Πινακίδα έξω από το χωριό δείχνει το δρόμο προς το Κλείτος, ένα χωριό όπου η εκκένωση έχει αρχίσει ήδη.


Οι πινακίδες άλλαξαν γιατί ο τόπος άλλαξε «κατοίκους». Πλέον, οι μόνιμοι επισκέπτες του χωριού είναι οι εργαζόμενοι στα ορυχεία της ΔΕΗ.


Εξωτερική άποψη από εγκαταλελειμμένο σπίτι της Χαραυγής.


Τα σκυλιά έμειναν πίσω, σε έναν τόπο όπου η απομόνωση και η βαριά ατμόσφαιρα τα έχει κάνει απόμακρα στους λιγοστούς επισκέπτες που φθάνουν στη Χαραυγή.

Έμ μας κλέβουν, έμ μας κοροιδεύουν

 

Ο Κλεισθένης γράφει στην «Ιδεοπηγή».

Τα περισσότερα ιστολόγια τις τελευταίες μέρες, αναδημοσίευσαν άρθρα του ξένου τύπου, κυρίως Γερμανικού, ότι δήθεν η κυβέρνηση Σημίτη ξεγέλασε την ΕΕ και με ψεύτικα στοιχεία, κατόρθωσε να βάλει την Ελλάδα στην ευρωζώνη. Μας περνάνε για ηλίθιους. «Εμ, μας κλέβουν, εμ, μας κοροϊδεύουν».
1ο) Έχει γραφτεί από πολλούς σχολιαστές ότι στην Ευρωζώνη μπήκαμε με πολιτική απόφαση και όχι επειδή πληρούσε η…
χώρα μας τα κριτήρια ένταξής της.
Την ώρα που ανακοινωνόταν ότι δεν θα γίνουμε δεκτοί στην Ευρωζώνη είχε ήδη αποφασιστεί η είσοδός μας. (Ήθελε ιδιαίτερη προσοχή το Σαρδόνιο χαμόγελο Σημίτη όταν γινόταν η ανακοίνωση).
2ο) Οι Ευρωπαίοι τεχνοκράτες ήξεραν πολύ καλύτερα ακόμη κι από τις κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή την κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας, το τεράστιο χρέος και την αδυναμία της Ελλάδας να αποπληρώσει το χρέος. Παρόλα αυτά μας έβαλαν στην Ευρωζώνη και μας δάνειζαν φυσικά. (Γιατί; Αφού ήξεραν την αδυναμία αποπληρωμής;)
3ο) Η ιστορία με την γκόλντμαν σακς και την με το αζημίωτο βοήθειά της στην κυβέρνηση Σημίτη δηλαδή το μαγείρεμα του ελλείμματος δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητη απ’ τα τσακάλια των οίκων αξιολόγησης, της Γιούροστατ και τους άλλους μηχανισμούς ελέγχου των οικονομιών. (Ήταν η πρώτη χώρα που είχε «διευκολύνει» μ’ αυτό τον τρόπο; Ήταν η πρώτη φορά;)
4ο) Η κυβέρνηση Καραμανλή κατάγγειλε την πλαστότητα των οικονομικών στοιχείων της κυβέρνησης Σημίτη, μπήκαμε σε επιτήρηση γι’ αυτό, κι όμως εξακολουθούσαν να μας δανείζουν. (Γιατί δεν έψαξαν τα οικονομικά στοιχεία αλλά δέχονταν ότι τους έστελνε η κυβέρνηση Καραμανλή; Τόσο πολύ εμπιστεύονταν τον Καραμανλή;)
5ο) Ήταν γνωστό στους Ευρωπαίους τεχνοκράτες (αφού με δική τους παραίνεση δόθηκαν επιδοτήσεις για την μετεγκατάσταση Ελληνικών επιχειρήσεων στα Βαλκάνια) ότι η εγχώρια παραγωγή θα μειωνόταν δραστικά και το εθνικό εισόδημα δεν θα είχε τη δυνατότητα πληρωμής τόκων και χρεών, παρόλα αυτά εξακολουθούσαν να μας δανείζουν. (Τι περίμεναν; Ανάπτυξη χωρίς επιχειρήσεις;)
6ο) Ήταν γνωστή στου Ευρωπαίους τεχνοκράτες η διάλυση της αγροτικής οικονομίας και η πτώση της εγχώριας αγροτικής παραγωγής συνέπεια φυσικά της λογικής των επιδοτήσεων και παρόλα αυτά μας δάνειζαν. (Τι νόμιζαν; Ότι η χώρα μας εισάγοντας αγροτικά προϊόντα από άλλες χώρες θα της περίσσευαν χρήματα για τα δάνεια;)
Τους ονομάζουμε κουτόφραγκους αλλά δεν είναι. Εθελοτυφλούσαν και αλληθώριζαν γιατί άλλα είχαν στο μυαλό τους. Η σημερινή κατάσταση πάντως είναι δημιούργημα των τεχνοτρομοκρατών Ελλήνων και ξένων σε συνεργασία με τους πολύ «επιτυχημένους» κυβερνήτες μας.
Το γιατί σκηνοθετήθηκε και εκτελέστηκε αυτό το έργο! Πολλοί πιστεύουν για τη υποδούλωση της χώρας στο διεθνές τοκογλυφικό κεφάλαιο που εξυπηρετούν η ΕΚΤ και το ΔΝΤ. Ακόμη πολλοί πιστεύουν ότι μ’ αυτή την τραγική κατάσταση της οικονομίας δεν θα έχουμε ισχυρή εξωτερική πολιτική και θα μας στοιχίσει και εθνικά. Το μέλλον θα δείξει τις πραγματικές επιδιώξεις όσων συντέλεσαν σ’ αυτό το έγκλημα κατά της Ελλάδας. Μέχρι στιγμής πάντως δεν έχει τιμωρηθεί κανείς.
Υπάρχουν και πολλοί που αδιαφορούν για το πώς θα τους χαρακτηρίσουν (τρελούς, γραφικούς, αντιευρωπαϊστές, κτλ ) που λένε να διαολοστείλουμε πολιτικάντηδες, τρομοτροϊκάνους και σια να γυρίσουμε στη Δραχμή μας, να σφίξουμε τα δόντια και μόνοι μας με σκληρή προσπάθεια να σταθούμε όρθιοι πιθανώς φτωχοί αλλά ελεύθεροι. Ένας απ’ αυτούς είμαι κι εγώ.
(από ideopigi)

Καταργούν την Νεοελληνική Ιστορία στο Λύκειο

 

 

Υπογραφές για την απόσυρση του σχεδίου

Στο σχέδιο προγράμματος για τη Β΄ και Γ΄ Λυκείου που είδε το φως της δημοσιότητας…

τις προηγούμενες μέρες έχει καταργηθεί το μάθημα της Βυζαντινής και Νεότερης Ιστορίας! Στα αντικείμενα που προβλέπεται να διδαχθούν (ως επιλεγόμενα και όχι υποχρεωτικά) περιλαμβάνονται η Αρχαία Ιστορία, η Ιστορία των Ιδεών και φυσικά η Ευρωπαϊκή Ιστορία. Επιπλέον καταργούνται τα θρησκευτικά ως υποχρεωτικό μάθημα και εντάσσονται στο σύνολο των προεραιτικών μαθημάτων.

Έτσι, οι δεκαεξάρηδες και δεκαεφτάρηδες μαθητές θα στερηθούν το δικαίωμα να αποκτήσουν ιστορική και θρησκευτική συνείδηση μέσα από την κριτική προσέγγιση ενός παρελθόντος που στη…..
χώρα μας εξακολουθεί προφανώς να επηρεάζει τις σύγχρονες εξελίξεις και τις πολιτικές επιλογές.

Στην ηλικία δηλαδή που διαθέτουν την απαιτούμενη ωριμότητα προκειμένου να δουν κριτικά την Ιστορία και δεν θα περιορίζονται στην αποστήθιση γεγονότων – όπως είναι φυσικό με βάση την εξελικτική ψυχολογία να γίνεται στο Γυμνάσιο και το Λύκειο – δεν θα διδάσκονται Ιστορία!

Το ζήτημα της Ιστορίας δεν είναι το μοναδικό μειονέκτημα του σχεδίου προγράμματος για το «Νέο Λύκειο», είναι ωστόσο το πιο κραυγαλέο για τις προθέσεις των εμπνευστών του να μετατρέψουν το Λύκειο σ’ έναν παιδότοπο εμπορικό κέντρο με «καλάθια» όπου ψωνίζεις αποσπασματικές και ασύνδετες μεταξύ τους γνώσεις το σχέδιο αυτό επομένως πρέπει να ανατραπεί συνολικά.

Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να ξεπεράσουν τις συντεχνιακές αντιλήψεις, που οδηγούν κάθε κλάδο να μετρά πόσες ώρες μάθημα θα έχει στο «Νέο Λύκειο» και ν’ αντιδρά αναλόγως θετικά ή αρνητικά, και να αντισταθούν ενωμένοι. Ειδικά, όμως η αντίδραση στην κατάργηση της ιστορικής μνήμης πρέπει να είναι καθολική και μαζική γιατί είναι ένα ακόμη βήμα για τον πλήρη εξανδραποδισμό τους έθνους μας.

Εάν και συ διαφωνείς με τα ανθελληνικά σχέδια αφελληνισμού των Ελλήνων κάνε το πιο απλό που περνά από το χέρι σου, υπέγραψε το Κείμενο Συλλογής Υπογραφών για να αποσυρθεί το «Σχέδιο Προγράμματος για το Νέο Λύκειο». Η προσπάθεια καταβάλλεται από το περιοδικό »άρδην» και στηρίζεται από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών.

Για να υπογράψεις μπες εδώ: http://www.gopetition.com/petition/39747.html

thesecretrealtruth.blogspot

Ναυάγιο Μεσοβυζαντινών χρόνων

 

 

Εντοπίστηκε ναυάγιο, μεσοβυζαντινών χρόνων, στην περιοχή του Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου και Βορείων Σποράδων, από μέλη του κλιμακίου της Εφορείας Ενάλιων Αρχαιοτήτων, σε συνεργασία με αρχαιολόγους και τεχνικούς από το αμερικάνικο Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο του Woods Hole…

«Πρόκειται για συγκέντρωση θραυσμένων κυρίως αμφορέων, που εντοπίζονται σε επικλινή βραχώδη πυθμένα σε βάθος από 17 μέχρι 42 μέτρων. Το ναυάγιο τεκμηριώθηκε φωτογραφικά με ψηφιακές φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης για τη δημιουργία φωτομωσαϊκού, καθώς και με αντίστοιχη στερεοσκοπική ψηφιακή φωτογράφηση. Δειγματοληπτικά ανελκύστηκε ένας αμφορέας. Από τα τοιχώματα του λήφθηκαν δείγματα για την ανίχνευση DNA του περιεχομένου του, στο Βιολογικό Εργαστήριο του Πανεπιστημίου Lund στη Σουηδία, με το οποίο συνεργάζεται η επιστημονική ομάδα.» αναφέρεται σε ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού, την Τρίτη 02/11.

Σημειώνεται ότι το κλιμάκιο της Εφορείας, μαζί με τους αρχαιολόγους και τους τεχνικούς του αμερικανικού Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου, στο διάστημα 24 Σεπτεμβρίου έως 6 Οκτωβρίου, πραγματοποίησαν υποβρύχια αρχαιολογική έρευνα στη συγκεκριμένη περιοχή, με σκοπό τον εντοπισμό, την καταγραφή και την τεκμηρίωση αρχαίων ναυαγίων.

Η έρευνα εστιάστηκε σε προεπιλεγμένες περιοχές των νήσων Αλόννησος, Κυρά Παναγιά και Περιστέρα και πραγματοποιήθηκε με συμβατικές καταδύσεις και χρήση ενός αυτόνομου υποβρυχίου οχήματος, εφοδιασμένου με πλευρικό ηχοβολιστή και βιντεοκάμερα υψηλής ανάλυσης.

Το όχημα αυτό, που χρησιμοποιείται για πρώτη φορά παγκοσμίως σε υποβρύχια αρχαιολογική έρευνα, αποτύπωσε τη βυθομετρία και κατέγραψε οπτικά και ηχοβολιστικά μία εκτενή περιοχή, εκτάσεως οκτώ τετραγωνικών χιλιομέτρων, σε βάθη που κυμαίνονται μεταξύ 40μ. και 85μ. και είναι απρόσιτα με τις συμβατικές μεθόδους κατάδυσης.

Ναυτιλιακός εμφύλιος στην ΕΕ

 

«Εμφύλιος» έχει ξεσπάσει στην ΕΕ με αφορμή τη λήψη μέτρων για την προστασία του περιβάλλοντος που αφορούν τη ναυτιλία. Αιτία είναι η υπαγωγή ή μη της ναυτιλίας στην αγορά εμπορίας ρύπων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση περιμένει τον ΙΜΟ-Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό για να δώσει λύση,με μέτρα που θα έχουν παγκόσμια ισχύ. Σε διαφορετική περίπτωση, οι Ευρωπαίοι προειδοποιούν για λήψη περιφερειακών μέτρων δηλαδή μέτρων που θα ισχύουν μόνο για τα ευρωπαϊκά ύδατα…
  Η Ε.Ε. είναι χωρισμένη στα δύο. Η Ελλάδα, η Δανία και η Κύπρος υποστηρίζουν την επιβολή ενός τέλους (levy) στα ναυτιλιακά καύσιμα και τη σύσταση ενός Διεθνούς Ταμείου (GHG Fund) υπό τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό. Το σκεπτικό τους είναι ότι αυτό το σύστημα είναι το πλέον αντικειμενικό ως προς την εφαρμογή του και θα συμβάλει ουσιαστικά και κατά τρόπο διαφανή στη χρηματοδότηση δράσεων και εφαρμογών στις αναπτυσσόμενες χώρες για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου σε εθνικό επίπεδο. Αντίθετα, Γερμανία, Γαλλία, Νορβηγία, και Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζουν την καθιέρωση ενός συστήματος εμπορίας ρύπων (Emissions Trading Scheme) για τη ναυτιλία. Η πρόταση αυτή υποστηρίζεται όπως είναι φανερό από χώρες με ισχυρά χρηματιστήρια αξιών και αγαθών και ως εκ τούτου η καθιέρωση ενός Ναυτιλιακού συστήματος εμπορίας ρύπων θα ενίσχυε τις εθνικές οικονομίες τους μέσω των συναλλαγών για την αγορά-πώληση δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου. Οι Έλληνες εφοπλιστές μέσω της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών με πρόεδρο τον Θόδωρο Βενιάμη αλλά και της Επιτροπή Ναυτιλιακής Συνεργασίας του Λονδίνου με πρόεδρο τον Χαράλαμπο Φαφαλιό είναι μεν υπέρ της διεθνούς προσπάθειας μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, πιστεύουν όμως ότι απαιτείται ολοκληρωμένη προσέγγιση του προβλήματος. Για τον λόγο αυτό απορρίπτουν την εισαγωγή της ναυτιλίας την αγορά εμπορίας ρύπων. Το επιχείρημά τους είναι ότι η πολυπλοκότητα των τύπων των πλοίων το κάνει ανεφάρμοστο το συγκεκριμένο μέτρο. Υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. ευρώ ετησίως θα φτάσει το κόστος για τα πλοία. Ποσό ιλιγγιώδες που θα επιβαρύνει τον τελικό καταναλωτή, ενώ υπάρχουν αμφιβολίες κατά πόσο θα καταλήξει σε τεχνικές λύσεις που θα μειώσουν τη επιβάρυνση των περιβάλλοντος από τα πλοία. Η ναυτιλιακή βιομηχανία υποστηρίζει ότι η μόλυνση του αέρα από τα πλοία δεν ξεπερνά το 3% αν και μεταφέρουν το 90% του παγκόσμιου εμπορίου.

 

fimotro.blogspot

Υποψήφιοι του «ουράνιου τόξου»

Αφυπνισθείτε Έλληνες!!
Στελέχη του «Ουράνιου Τόξου» υποψήφιοι σε Φλώρινα και Έδεσσα με το ΠΑΣΟΚ…!

Μπορεί στην Φλώρινα το «Ουράνιο Τόξο», το κόμμα της λεγόμενης «μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα» να μην λαμβάνει μέρος στις αυτοδιοικητικές εκλογές , στελέχη του όμως είναι διασκορπισμένα σε διάφορους συνδυασμούς – με τα περισσότερα να συνωστίζονται σ’ αυτόν της Όλγας Μυλωνά-Μουσίου, της στηριζόμενης από το ΠΑΣΟΚ υποψήφιας στην Φλώρινα.
Όπως προκύπτει από έρευνα του έγκυρου ιστολογίου TAXALIΑ (http://taxalia.blogspot.com/), το «Ουράνιο Τόξο», η οργάνωση των δήθεν «Μακεδόνων», αυτών δηλαδή που υποστηρίζουν ότι είναι «κάτοικοι Ελλάδας μακεδονικής εθνικής ταυτότητας», λαμβάνει μέρος στα υποστηριζόμενα από το ΠΑΣΟΚ ψηφοδέλτια σε Φλώρινα και Έδεσσα με τα στελέχη του Αναστασιάδη, Δήμτση, Πούγιο, Πασόη και άλλους. Στην δε Αριδαία, με τον υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ κατεβαίνει επίσης στέλεχος του «Ουράνιου Τόξου».
Την περασμένη εβδομάδα και συγκεκριμένα στις 27 Οκτωβρίου, το Vinozito ανήρτησε δελτίο Τύπου, όπου αναφέρεται ότι το «Ουράνιο Τόξο» δεν θα συμμετάσχει στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές λόγω της αδυναμίας του να ανταποκριθεί στις οικονομικές υποχρεώσεις μιας προεκλογικής εκστρατείας, αλλά και λόγω της αδυναμίας των μικρών κομμάτων να ενημερωθούν και να ενημερώσουν για τον Καλλικράτη.
Την προηγουμένη, 26 Οκτωβρίου, η ιστοσελίδα του «Ουράνιου Τόξου» αναφερόταν εκτενώς στο θέμα. Σημειωτέον ότι όποτε τίθεται θέμα με αφορμή την συμμετοχή τους σε εκλογές προσπαθούν να πείσουν ότι είναι πραγματικά ανεξάρτητοι και το «κόμμα» τους ανενεργό . Προφανώς ενεργή είναι… μόνο η ιστοσελίδα τους, που λειτουργεί υπό το λογότυπο «Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία – Ουράνιο Τόξο, Πολιτικό Κόμμα της Μακεδονικής Μειονότητας στην Ελλάδα, Μέλος της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας – Ευρωπαϊκό Πολιτικό Κόμμα (EFA-EPP), Μέλος της Ομοσπονδιακής Ένωσης των Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων ( FUEN).
Και βέβαια, σε όλα τα κείμενά τους η Φλώρινα έχει δίπλα και την ονομασία Λερίν, καθώς επιμένουν να αλλάζουν τα ονόματα των τοπωνυμίων.
Στο κείμενο καταγγέλλεται ότι ο νέος νόμος δεν διασφαλίζει, όπως γράφουν, ποσοστώσεις στη συμμετοχή «μειονοτικών ομάδων». Και καλούνται τα μέλη και οι συμπαθούντες του κόμματος να ψηφίζουν «άτομα-προσωπικότητες που συμμετέχουν σε οποιαδήποτε λίστα υποψηφίων με βάση κριτήρια που καθορίζει η πολιτική ιδεολογία – στάση του Τόξου όλα αυτά τα χρόνια».
Όπως γράφουν, «θεωρούμε ότι υποψήφιος εκλεγμένος με μακεδονική εθνική συνείδηση δίνει την δυνατότητα για ακόμη μεγαλύτερη – χρήσιμη συμμετοχή στα κοινά σε αυτοδιοικητικές πολιτικές. Υπό αυτά τα πλαίσια, από την μία είναι σημαντική η ηθική ακεραιότητα οποιουδήποτε υποψηφίου για να ψηφισθεί και να συμμετέχει στα κοινά. Από την άλλη δε βασική προϋπόθεση για να ψηφισθεί υποψήφιος είναι η ιδεολογική δημόσια τοποθέτηση υποψηφίου για τα δικαιώματα των εθνικά Μακεδόνων σε δημοτικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο».
Το κείμενο είναι σαφές. Οι υποψήφιοι πρέπει να έχουν δημόσια τοποθετηθεί και αυτοπροσδιοριστεί ως «εθνικά Μακεδόνες». Και αυτό σημαίνει πως όποιος συνδυασμός περιλαμβάνει τα στελέχη του Ουράνιου Τόξου/Vinozito στις λίστες του δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει παραπλανηθεί.
Τα μέλη της οργάνωσης δηλώνουν «Μακεδόνες, εθνικής μακεδονικής συνείδησης, πολίτες της Ελλάδος», που «αγωνίζονται για τα ανθρώπινα, εθνικά πολιτικά και πολιτιστικά δικαιώματα της μακεδονικής εθνικής μειονότητας στην Ελλάδα» και αποκαλούν την Φλώρινα Λερίν, την Εδεσσα Βόντεν, το Κιλκίς Κουκούς, την Καστοριά Κοστούρ και την Θεσσαλονίκη Σολούν!
Είναι γνωστό ότι δια της κατασκευής γλωσσών επιχειρείται η κατασκευή μειονοτήτων και πως οι του Ουράνιου Τόξου υποστηρίζουν πως η δική τους «μειονότητα», προέκυψε «από τις μετακινήσεις πληθυσμών μετά τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου».
Δεν είναι η πρώτη φορά που στελέχη του Ουράνιου Τόξου συμμετέχουν σε επίσημα ψηφοδέλτια σε αυτοδιοικητικές εκλογές. Στις εκλογές του 2002 με τον συνδυασμό του υποψηφίου του ΠΑΣΟΚ για τη νομαρχία της Φλώρινας – ο οποίος κέρδισε στις εκλογές και ο οποίος στο προεκλογικό φυλλάδιό του είχε περιλάβει στους προγραμματικούς στόχους του και την επάνοδο όλων των πολιτικών προσφύγων ως εάν να επρόκειτο για αυτοδιοικητικό θέμα – είχε εκτεθεί και είχε εκλεγεί νομαρχιακός σύμβουλος (υπεύθυνος μάλιστα για θέματα Νεολαίας, Πολιτισμού και Παιδείας) ο κ. Δήμτσης, σημερινός υποψήφιος με την κ. Μυλωνά – Μουσίου.
Ήδη από το 1990 ο διαβόητος πρώην σύμβουλος της αμερικανικής πρεσβείας Κουϊσλινγκ, είχε αναφερθεί σε έκθεση του Στέιτ Ντηπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, περί ύπαρξης «σλαβομακεδονικής μειονότητας». Τον Αύγουστο του 1999 μάλιστα, οι του Ουράνιου Τόξου έστειλαν στον τότε πρωθυπουργό κ. Σημίτη ανοιχτή επιστολή από το… Λερίν!
Τον Μάιο του 2000, πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες η Συνδιάσκεψη Μειονοτικών και Περιφερειακών Κομμάτων. Εκεί ζητήθηκε να εισαχθεί η διδασκαλία της «μακεδονικής γλώσσας» σε όλες τις περιφέρειες της Ελλάδας όπου κατοικούν «εθνικά Μακεδόνες».
Τον Νοέμβριο του 2006 είχε παρουσιαστεί το «μακεδονικό αναγνωστικό» με σκοπό την ανακίνηση θέματος «μακεδονικής μειονότητας», την ύπαρξη της οποίας είχε αναγνωρίσει και ο Αμερικανός πρέσβης στον ΟΑΣΕ, προκαλώντας την ελληνική αντίδραση. Η παρουσίαση του λεξικού είχε γίνει με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Γραφείου για τις Λιγότερο Ομιλούμενες Γλώσσες (EBLUL), της αντίστοιχης ελληνικής επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Φιλελεύθερης Συμμαχίας – Ουράνιο Τόξο. Η παρουσίαση έγινε σε συνέντευξη Τύπου, κατά την διάρκεια της οποίας οι Παύλος Φιλίποφ – Βοσκόπουλος και Πέτρος Βασιλειάδης καυχήθηκαν ότι χρηματοδοτήθηκε από τα 35.000 ευρώ που επιδίκασε τον Οκτώβριο του 2005 σε βάρος της Ελλάδας το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την καταστροφή των γραφείων του κόμματος στην Φλώρινα, τον Σεπτέμβριο του 1995.
Τον Απρίλιο του 2007 Αμερικανοί αξιωματούχοι είχαν συναντήσεις με τους επικεφαλής των αυτοαποκαλούμενων «αδούλωτων Μακεδόνων» της Ελλάδας και της Βουλγαρίας Παύλο Βοσκόπουλο και Στόικο Στόικοφ. Οι συναντήσεις, σύμφωνα με δημοσιεύματα, οργανώθηκαν με παρέμβαση και χρηματοδότηση της «Ένωσης Μακεδονικής Διασποράς» (UMD).
Τον Απρίλιο του 2008, μέλη του «Ουράνιου Τόξου» έφθασαν ως το ευρωκοινοβούλιο και έθεσαν θέμα «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα. Εκεί συνδιοργάνωσαν μαζί με την αυτοπροσδιοριζόμενη «Ομοσπονδία Τούρκων Δ. Θράκης στην Ευρώπη», εκδήλωση με θέμα «Οι αγνοημένες μειονότητες στην Ελλάδα». Στη συνέντευξη Τύπου είχε παρευρεθεί μόνο ο Βάσκος ευρωβουλευτής Μικέλ Ιρίχο Αμεζάγκα, ενώ ο εκπρόσωπος του Τόξου Πέτρος Καζίας είπε ότι υπάρχει «μακεδονική μειονότητα» 180.000 ατόμων (!), παρουσίασε «χάρτη» και κατηγόρησε την Ελλάδα ότι δεν επιτρέπει την διδασκαλία της «μακεδονικής» γλώσσας.
Αυτά τα ολίγα για να ξέρουμε πού βαδίζουμε…

Βότανα εκτός νόμου στην ΕΕ

 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ψηφίσει οδηγία που θα τεθεί σε πλήρη ισχύ τον Απρίλιο του 2011, σύμφωνα με την οποία θα απαγορευθεί πλήρως η πώληση βιβλίων σχετικά με τη χρήση βοτάνων και ιχνοστοιχείων.

Χρειάζονται 35 εκατομμύρια υπογραφές για να σταματήσει το έγκλημα αυτό εναντίον της υγείας και, κυρίως, κατά του δικαιώματος και της ελευθερίας επιλογής!

http://www.ipetitions.com/petition/joininghandsinhealth/